ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มุกเหลี่ยมเพชร

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ขณะที่มุกกับเจนจบเดินดูเพชรตามร้านต่างๆ ภายในห้างสรรพสินค้า ไม่คิดว่าจะเจอศักดากับอัญญาเข้าอย่างจัง อัญญาชักสีหน้าใส่มุกอย่างไม่ชอบใจ ตรงข้ามกับศักดาที่โปรยยิ้มหวานเยิ้ม เหลือบมองเจนจบแวบหนึ่งก่อนทักเธอว่า

“คุณทำงานที่สตาร์ไดมอนด์จริงๆด้วย ไม่เห็นโทร. หาผมอย่างที่สัญญาเลย”

มุกพูดไม่ออก เจนจบมองมุกอย่างสงสัย ครั้นแยกจากศักดามาแล้ว เขาจึงถามมุกว่ารู้จักศักดาตั้งแต่เมื่อไหร่?

“หนูมุกเพิ่งเจอเขา ทำไมเหรอคะคุณเจนจบ หนูมุกทำตัวอะไรที่ไม่เหมาะไม่ควรหรือเปล่าคะ”

“ศักดาเป็นคนอยากได้อะดอเรลลาของเพชร”

“ตายจริง แล้วพี่เพชรทำไมไม่จับนายศักดาเลยล่ะคะ”

“เพชรกับสารวัตรก็พยายามหาหลักฐานเชื่อมโยงเรื่องนี้ แต่สองพ่อลูก ศักดากับสงครามไหวตัวทันตั้งแต่งานเลี้ยง เราเลยต้องรอเวลา”

“งั้นหนูมุกก็ควรอยู่ห่างๆศัตรูของพี่เพชร”

“ใช่ครับ ที่ผมไม่อยากให้คุณมุกอยู่ใกล้ศักดา เพราะใครๆก็รู้ว่าศักดาเป็นเพลย์บอย มันอาจจะดูไม่เป็นเหตุผลเท่าไหร่ แต่ผมเป็นห่วงคุณมุกนะครับ”
เจนจบมองลึกลงในดวงตาคู่สวยของมุก ทำเอามุกอึ้งไปด้วยความเขินอาย

ooooooo

รุจาหมดอิสรภาพ ถูกพ่อห้ามขาดไม่ให้ออกนอกบ้าน แถมพ่อยังคิดจะส่งเธอไปเรียนต่อด็อกเตอร์ที่เมืองนอกอีกต่างหาก

“ไม่เอา รุจาไม่เรียนแล้ว เรียนไปปวดหัว รุจาอยากทำงาน อยากทำตัวเป็นประโยชน์กับคนอื่น”

“หวังว่าคนอื่นที่พูดถึงจะไม่ใช่นายคมกฤช”

“ก็ไม่ได้เจาะจงขนาดนั้น รุจาอยากทำข่าวอะดอเรลลา”

“เพราะไอ้คมกฤชนั่นใช่มั้ย ที่ทำให้ลูกสนใจคดีเพชร เอาตัวเข้าไปเสี่ยง ไอ้คมกฤชนี่แหละทำให้ลูกพ่อไม่เหมือนเดิม”

“ไม่เชิงค่ะ เขาแค่บอกให้ลูกทำตัวไม่เป็นภาระ แล้วรุจาก็ทำข่าวคดีเพชรมาตั้งแต่แรก รุจาก็อยากสานต่อให้จบ... นะคะพ่อ”

“ไม่ได้ ลืมเรื่องเพชรไปซะ เตรียมตัวไปเรียนต่อ พ่อจัดการไว้ให้หมดแล้ว”

บรรพตจริงจังเด็ดขาดเสียจนรุจาไม่กล้าหือ แต่พอพ่อออกจากบ้านไป เหลือแต่ รปภ.ที่พ่อให้เฝ้าเธอไว้ รุจาก็แอบโทร.ตามคมกฤชมาพบเธอที่บ้าน

เมื่อคมกฤชมาถึง รุจานำแผ่นดีวีดีส่งให้เขา “รูปนักเต้นแทงโก้ที่คุณเคยขอ”

ชายหนุ่มชะงักไปนิดอย่างแปลกใจ “ของจริงหรือเปล่า”

“ฉันจะหลอก แล้วให้คุณกลับมาด่าทำไม”

“ทีขอไม่ให้ อยู่ๆยื่นมาอย่างงี้ มีข้อแลกเปลี่ยนล่ะสิ” คมกฤชมองไม่ไว้ใจ รุจาตาแดงๆ เสียงเริ่มสั่น

“นี่อาจจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันทำได้กับคดีปล้นเพชร”

“จะดราม่าไปไหน”

“ฉันต้องไปเรียนต่อเมืองนอก”

“ต้องไปเมื่อไหร่”

“พ่อบอกว่าเร็วที่สุด” รุจามองคมกฤชด้วยสายตาผูกพัน แต่คมกฤชท่าทางเฉยๆ ไม่อยากรับรู้อะไรด้วย

“ยังไงก็ขอบใจ สำหรับรูป...”

“ที่คุณมีน่ะต้นฉบับเลยนะ ฉันไม่ได้เก็บไว้ในเครื่อง เพราะฉัน...คงไม่ได้ใช้มันอีก”

“คุณให้รูปผมคนเดียวหรือเปล่า” เขาจ้องหน้าเธอนิ่ง...ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี

ooooooo

จริงดังที่คมกฤชระแวง เพราะเวลาเดียวกันนี้รูปสาวนักเต้นแทงโก้ตกอยู่ในมือเพชรอีกคนหนึ่งแล้ว...เพชรนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองรูปนั้นอย่างปลื้มๆ
กระทั่งมุกและเจนจบกลับเข้ามาเห็น มุกร้อนใจกลัวเพชรจะรู้ความจริง ทำทีโวยวายจะเอาแผ่นดีวีดีออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์ตรงหน้าเพชร
“หนูมุกไม่ยอมนะคะ ไม่ยอมจริงๆ พี่เพชรจะยิ้มกับผู้หญิงอื่นนอกจากหนูมุกไม่ได้”

เพชรไม่ยอม...คว้าแฟ้มฟาดหลังมือมุกแทบหัก

“โอ๊ย...”

“ของของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์ยุ่ง ชีวิตฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ห้าม”

พูดจบ เพชรกดแผ่นออกจากเครื่อง แล้วชวนเจนจบกับชนินทรไปทำงานต่อ ฝ่ายมุกรีบแอบโทร.หาพี่ชาย ซึ่งเขายังอยู่ที่บ้านรุจา พอคมกฤชรู้เรื่องแผ่นดีวีดี จึงกำชับน้องสาวให้หาทางเอาแผ่นที่เพชรมาให้ได้ ส่วนที่พี่ไม่ต้องห่วง พี่หักมันไปแล้ว ที่รุจาก็ไม่มีเซฟไว้ในเครื่อง

สั่งเสร็จ คมกฤชตัดสาย แล้วเดินกลับมาหารุจาที่นั่งเท้าคางเหม่อลอย หน้าตาหมดอาลัยตายอยาก

“ฉันคงไม่ได้ไปลุยกับคุณอีกแล้ว รู้มั้ย ฉันกลัวสุดๆเลยนะ แต่ก็สนุกสุดๆเหมือนกัน”

รุจายิ้มอ่อนหวานจริงใจ จนคมกฤชเผลอมองอยู่นาน

ooooooo

ตกเย็น เพชรกลับบ้านมานั่งอยู่ท่ามกลางมรกตกับประไพที่หน้าตาชื่นมื่น เผ่าพงศ์นั่งห่างออกมานิด สีหน้าปลงๆชอบกล ส่วนมุกนั่งฝั่งตรงข้าม เหมือนรอรับบัญชาการจากแม่ๆ

มรกตกับประไพหาฤกษ์ดีมาแล้วอีกสองเดือนข้างหน้า มุกบอกค่อยยังชั่วหน่อย ตนจะได้มีเวลาเตรียมตัวเข้าคอร์สเจ้าสาว

“น่ารักที่สุด ไม่ต้องเข้าคอร์สอะไรหรอกจ้ะ หนูมุกเป็นหนูมุกแบบนี้พี่เพชรก็รักจะแย่แล้ว”

มรกตแย้มยิ้มพิมพ์ใจ แต่ลูกชายไม่เออออด้วย กลับขอตัวไปทำงานบนห้องก่อน

“ไม่ต้องจ้ะลูกรัก มานั่งคุยกับหนูมุกตรงนี้ งานลูกสาวท่านนายกฯน่ะ แม่โทร.ไปคุยกับท่านผู้หญิงเขาแล้ว อยากจะขอบาย เพราะว่าอยากมีเวลาทำชุดสินสอดทองหมั้นให้หนูมุกมากกว่า”

“แม่ปฏิเสธเขาทำไม ผมอยากทำงานนี้”

“แต่เรื่องของลูกสำคัญกว่า นี่แม่ก็สั่งชนินทรแล้วให้โทร.ไปเบลเยียม สั่งให้เขาหาเพชรดิบน้ำงามๆมาให้แม่ดู จะได้ดีไซน์ใหม่เป็นของรับขวัญว่าที่สะใภ้”

มุกฝืนยิ้ม แต่เพชรออกอาการโมโห ลุกพรวดขึ้น

“แม่จะทำให้หนูมุกก็ทำไป แต่ผมจะทำชุดของหมั้นให้ลูกสาวนายกฯ เพราะนั่นคือชื่อเสียงบริษัทที่ผมรับผิดชอบ ผมลงมือแล้ว ผมต้องทำให้จบ ขอตัวนะครับคุณน้า” เพชรยกมือไหว้ประไพแล้วเดินขึ้นห้องไปเลย

“คุณเพชรคงไม่อยากแต่งงาน” ประไพเปรย

“ไม่ใช่หรอกค่ะ เวลาทำงาน ตาเพชรมันเครียดแบบนี้แหละ หนูมุกอย่าโกรธพี่เขานะคะ”

“ไม่หรอกค่ะ ไม่เลย หนูมุกเข้าใจพี่เพชร เพราะเราก็คิดเหมือนกัน”

“เหมือนกันตรงไหนจ๊ะ ไม่อยากถูกเอาปี๊บคลุมหัวแต่งงาน?” เผ่าพงศ์เจ๋อขึ้นมา เลยโดนมรกตจ้องตาเป๋งไม่พอใจ ก่อนออกคำสั่งให้เขาไปตั้งโต๊ะ
เผ่าพงศ์หงอ ลุกออกไปพร้อมคุณปักและมะดัน

ฝ่ายเพชร พอเข้าห้องส่วนตัวก็รีบหยิบแผ่นดีวีดีใส่เครื่อง ครู่เดียวภาพสาวนักเต้นแทงโก้ก็ปรากฏ เขามองเธอภายใต้หน้ากากพรางหน้าอย่างหลงใหลได้ปลื้ม หารู้ไม่ว่าที่แท้เธอก็คือหนูมุก ผู้หญิงที่เขาเบื่อหน่ายรำคาญเหลือเกิน...

ได้เวลา ทุกคนมาพร้อมหน้าที่โต๊ะอาหาร ยกเว้นเพชรที่ยังหมกตัวอยู่บนห้อง มรกตกับประไพยังชื่นมื่น พูดคุยกันอย่างออกรส เผ่าพงศ์ไม่ค่อยออกความเห็น ได้แต่ฟังอย่างเจียมตัว ส่วนมุกดูเหม่อๆ เหมือนคิดอะไรสักอย่างในใจ

มุกไม่ค่อยกินอะไรเท่าไหร่ โดยเฉพาะน้ำดื่มที่มะดันคอยเติมให้ มุกยิ่งไม่แตะต้อง นั่นก็เพราะเธอแอบใส่ยานอนหลับเอาไว้นั่นเอง เมื่อคนอื่นๆดื่มกินกันไปสักพัก ก็เริ่มตาปรือและผล็อยหลับไปในที่สุด ไม่เว้นแม้แต่มะดันกับคุณปัก

เมื่อทุกคนหลับหมดแล้ว มุกในชุดสาวแทงโก้ใส่หน้ากากเพชรค่อยๆย่างกรายขึ้นไปบนห้องเพชร...ภายในห้องเปิดไฟสลัว เพชรนอนหลับตาฟังเพลงอย่างผ่อนคลาย กระทั่งมุกเข้ามาและเดินตรงไปยังเครื่องคอมฯแล้วเอาแผ่นดีวีดีออก เพชรลืมตาขึ้นทันที

“คุณเป็นใคร” เขาถามผู้หญิงตรงหน้าอย่างร้อนรน “คุณรู้จักโจรที่ปล้นอะดอเรลลาใช่มั้ย”
เธอไม่ตอบ แต่ถอยหนีเมื่อเขาเดินเข้าหา

“ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่พวกโจร ไม่อย่างงั้นวันนั้นคุณจะไม่ช่วยผม”

เธอไม่พูดอะไรสักคำ รีบหักดีวีดีทิ้งต่อหน้าแล้วหันวิ่งหนีออกประตู แต่เพชรไม่ปล่อยไปง่ายๆ ตามยื้อยุดต่อสู้กันไปมา ก่อนที่มุกจะวิ่งหนีลงไปในห้องครัว แล้วคว้ามีดขว้างเฉียดเป้ากางเกงของเขาก่อนโดดหนีออกทางหน้าต่างไปอย่างรวดเร็ว

เพชรเจ็บใจมาก วิ่งไล่ตามออกไปนอกตัวบ้าน แต่สักพักกลับเข้ามาก็พบมุกนั่งตัวเนื้อสั่นต่อหน้าพ่อแม่ของเขาและแม่ของเธอที่รู้สึกตัวกันพร้อมหน้า

“โชคดีนะคะ โชคดีที่โจรมันไม่ข่มขืนใจพรากความสาวของหนูมุก”

มุกแสร้งทำขวัญหนีดีฝ่อ มรกตต้องรีบกอดปลอบ ขณะที่เผ่าพงศ์หน้าเครียด แปลกใจโจรมันเข้ามาได้ยังไง และเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ตั้งแต่เย็นก็ไม่มีใครเข้าออกเลยครับ” ยามรายงาน

“เราถูกวางยานอนหลับ วงจรปิดถูกหยุด แสดงว่าโจรมันรู้จักทุกซอกทุกมุมในบ้านนี้” เผ่าพงศ์สรุป ส่วนมรกตเสริมอย่างมั่นใจว่า

“คนใน...ต้องคนในเป็นสาย”

ทุกคนหันมองมะดันกับปักที่ยังนอนก่ายกันหลับสนิท

“ผู้หญิงคนนี้เขาไม่ได้ต้องการทรัพย์สินมีค่าในบ้าน” เพชรเอ่ยขึ้น...มุกทวนคำว่าผู้หญิง แล้วทำทีหึงหวง หาว่าเพชรปล่อยโจรไปเพียงเพราะโจรเป็นผู้หญิง เพชรเลยหันขวับมาใส่ “เพ้อเจ้อ! ฉันก็ไล่ตามแล้ว”

“คุณพี่ตรวจดูครบนะคะ ว่าไม่มีอะไรหาย” ประไพถามมรกตด้วยความเป็นห่วง

“ไม่มีค่ะ ของในเซฟ ของมีค่าอยู่ครบ แล้วมันจะเข้ามาเอาอะไร”

เมื่อมรกตยืนยันเช่นนั้น มุกมองหน้าเพชรเชิงรอคำตอบ แต่เขานิ่งเงียบ สีหน้ากระอักกระอ่วน มุกเลยยิ่งแกล้ง

“โจรคนนี้คงจะสวยมาก เพราะไม่ได้เข้ามาขโมยอะไรเลย...นอกจากหัวใจพี่เพชร”

ว่าแล้วมุกแกล้งปล่อยโฮกับอกมรกต ราวกับเสียใจซะเต็มประดา

ooooooo

รุ่งขึ้นเพชรเข้าออฟฟิศ บอกเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้เพื่อนทั้งสี่คนฟัง โดยไม่รู้ว่ามุกซุกตัวอยู่หลังโต๊ะคอมพิวเตอร์

หลังฟังเรื่องจบ พาทีฟันธงว่าโจรสาวแทงโก้นั่นต้องการแค่รูปของตัวเอง ส่วนเจนจบคาดเดาว่า ถ้าเธอไม่อยากให้เพชรเห็นหน้าขนาดนั้น เธอคงกลัวเขาจำได้ แสดงว่าเธอต้องเป็นคนที่เพชรรู้จัก

“ขอรูปจากรุจามาใหม่” เพชรสั่งการ แต่เจนจบว่าโทร.แล้ว เธอบอกว่าลบออกจากเครื่องหมดเกลี้ยง เพชรฟังแล้ว

หน้ายุ่ง ปวดหัวขึ้นมาทันที

“นายควรจะระวังตัวนะเพชร” ชนินทรเตือน “ถ้าโจรมันลองเหยียบจมูกนายได้ถึงในบ้าน แสดงว่าระบบความปลอดภัยที่บริษัทพาทีตั้งให้มันก็ห่วยเต็มที”

“อ้าว...เพื่อนรัก หักเหลี่ยมซึ่งๆหน้าเลย ต่อให้แกติดเซ็นเซอร์บนกระเบื้องทุกแผ่นรอบบ้าน แต่ถ้ามีคนในเป็นสายเปิดประตูให้ โจรมันก็เข้ามาได้วันยังค่ำ”

ขาดคำของพาที มุกโผล่หน้ามาจากหลังจอคอมพิวเตอร์ “เหมือนตอนอะดอเรลลาหายหรือเปล่าคะ”

“นี่เธอนั่งฟังอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่” เพชรถามพรวด

“หนูมุกมาตอกบัตรนั่งทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว ใช่สิคะ ช่วงนี้พี่เพชรไม่เห็นหนูมุกอยู่ในสายตาหรอก หายใจเข้าออกก็มีแต่แม่โจรสุดสวย”

“พาที...แกเอาลูกน้องไปเช็กระบบความปลอดภัยบ้านฉันใหม่ ที่นี่ด้วย ตั้งกล้องทุกจุด เปลี่ยนคีย์การ์ดใหม่หมด ทำให้เสร็จภายในวันนี้”

“ครับเจ้านาย”

พาทีตะเบ๊ะขำๆ แล้วรีบออกไป สวนกับสาลินีที่เดินเข้ามารายงานเพชรว่า

“ของที่เพนดิ้งมาแล้วนะคะ”

จากนั้นทั้งหมดย้ายไปที่ห้องประชุมซึ่งพ่อค้าเพชรรายหนึ่งรออยู่ เพชร ชนินทร และเจนจบช่วยกันพิจารณาเพชรที่เจียระไนแล้วหลายขนาดอยู่ในกระบะอย่างละเอียด มุกยืนมองอยู่ใกล้ๆด้วยความสนใจ แล้วหันไปถามสาลินีว่า

“เรายืมเพชรเขามาดูเหรอคะ”

“ย่ะ เขาเรียกเพนดิ้ง เอามาให้เลือกว่าเราชอบเม็ดไหน มีสีและกะรัตที่เราอยากได้หรือเปล่า เลขาฯป่วยๆอย่างเธอไม่รู้งาน ฉันถึงถูกตามตัวมาเพื่องานสำคัญระดับนี้”

“เหรอคะ อยากเกิดเป็นลูกสาวนายกฯจัง จะได้มีคนมาทำเครื่องเพชรสวยๆงามๆให้ เอ๊ะ แต่ไม่ต้องเป็นลูกสาวนายกฯก็ได้ เพราะคุณป้าสัญญาว่าจะทำให้หนูมุก”

“เนื่องในโอกาสอะไรยะ อย่างหล่อนน่ะไม่ใช่วันเกิดหรอก ต้องบอกว่าวันอุตส่าห์ได้เกิด”

“งานแต่งค่ะ”

“งานแต่ง?” สาลินีอุทานหน้าตาตื่น...มุกทำไม่รู้ไม่ชี้ เดินไปหานายเพชรเพื่อยั่วอารมณ์สาลินี
“มีเม็ดไหนเลอค่าสำหรับงานของเรามั่งคะพี่เพชร”

เพชรไม่ตอบ เจนจบจึงหยิบขึ้นมาเม็ดหนึ่ง บอกสามกะรัต น้ำดีมาก

“น้ำดี” มุกทวนคำงงๆ

“ที่เรียกว่าน้ำร้อยไงครับ เพชรมีหลายสี แต่ถ้าน้ำร้อยคือเพชรสีขาวบริสุทธิ์ ถ้าคุณมุกจะดูเพชร ต้องดูกะรัต ดูสี ดูความใส แล้วก็ความสะอาด”

“คงง่ายกว่าดูคนชื่อ...เพชร”

โดนมุกแขวะซึ่งหน้า เพชรหันมองเธอตาเขียว แต่มุกยิ้มไม่แคร์

“คุณมุกส่องดูนะครับ เม็ดนี้แทบไม่เห็นตำหนิเลย” เจนจบส่งกล้องให้มุก และคอยช่วยดูให้ด้วยอีกแรง พอมุกได้เม็ดหนึ่งที่น้ำงามส่งประกายวิบวับ บอกว่าสวยมาก เจนจบสนับสนุนทันที

“ครับ สวยมาก เหมาะจะเป็นแหวนแต่งงานของเพชรกับคุณมุก”

“เอาเม็ดนั้น...เก็บไว้งานลูกสาวนายกฯ” เพชรสรุปหน้าตาเฉย ทำเอามุกหน้าม้าน แถมยังโดนสาลินีหัวเราะเย้ย ขณะที่ชนินทรก็ยิ้มเยาะมุกอีกด้วย

ooooooo

ที่เอสเคไดมอนด์ สงครามร้อนใจหลังได้ข่าวว่าบริษัทสตาร์ไดมอนด์ของเพชรกำลังทำเครื่องประดับชุดใหญ่ในงานแต่งลูกสาวนายกฯ แต่ศักดากลับทำเหมือนไม่แยแส

“ก็ช่างมันสิพ่อ”

“ไม่รู้ว่าแกนี่มันโง่เหมือนใคร ลูกค้าวีไอพีขนาดนี้มันต้องเป็นลูกค้าของเรา”

“ผมไม่สน ผมอยากได้แต่อะดอเรลลา เมื่อไหร่พ่อจะให้ผมซื้อ”

“ไอ้ลูกปัญญานิ่ม ตำรวจจ้องอยู่ขนาดนี้ แค่ยกหูสั่งของกริ๊งเดียว ตำรวจก็แห่มาถึงนี่...ฉันต้องการให้เราแย่งงานมาจากไอ้เพชร เงินค่าเครื่องประดับทั้งชุด จะทุ่นเงินก้อนที่เราต้องซื้ออะดอเรลลา”

ศักดาอยากเอาชนะเพชร เปลี่ยนท่าทีใหม่ทันที “ได้เลยพ่อ ผมเอางานมันมาได้แน่”

“อย่าใช้วิธีโง่ๆเหมือนนัดโจรมางานเลี้ยงอีกล่ะ”

“ไม่หรอกพ่อ คราวนี้ผมจะควักกล่องดวงใจไอ้เพชรมันเลย”

ศักดายิ้มมีแผนในใจ แล้วอีกพักใหญ่ๆ เขาก็ไปปรากฏตัวที่สตาร์ไดมอนด์เพื่อขอพบมุก สาลินีรู้เห็นก็หูผึ่งตาพอง เพ่งเล็งทั้งคู่ไม่วางตา ถึงขนาดแอบตามออกไปถ่ายคลิปเอาไว้โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัว

มุกกับศักดานั่งคุยกันในร้านกาแฟใกล้ออฟฟิศ

“คุณตามหาฉันเจอได้ยังไงคะ”

“อย่าดูถูกความตั้งใจของผู้ชายที่มีรักแท้อย่างผมสิครับ”

“มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ คือฉันอยู่ในเวลางาน”

“ธุระของผมคือความคิดถึง ความคิดถึงอย่างเดียวทำให้ผมกล้ามาถึงสตาร์ไดมอนด์ คุณมุกสัญญาว่าจะโทร.หาผม ผมบอกตัวเองว่ารอต่อไปไม่ไหวแล้ว”

“งานหนูมุกยุ่งมาก...”

“เพชรนี่ไม่ไหว ใช้งานลูกน้องจนไม่มีเวลาคิดถึงคนอื่น”

มุกหัวเราะน้อยๆ ศักดาเป็นงง ถามเธอว่า

“ผมตลกตรงไหนเหรอครับ”

“ไม่ตลกค่ะ แต่เลี่ยนดี เอาเป็นว่าหนูมุกมารับความคิดถึงของคุณแล้ว...คงต้องขอกลับไปทำงานก่อนที่เจ้านายจะไล่ออก”

“ขอเวลาผมอีกสัก 5 นาทีได้ไหมครับ ขอให้ผมได้มองหน้าคุณหนูมุกอีกสัก 5 นาที” ศักดาเว้าวอนกุมมือเธอ

“ปล่อยมือหนูมุกเถอะค่ะ”

เขายอมปล่อยมือ ค่อยๆหยิบกุหลาบจากอกเสื้อออกมายื่นให้ มุกตะลึงงัน เพราะมันไม่ใช่กุหลาบธรรมดา แต่ยังมีสร้อยเพชรพันรอบก้านกุหลาบมาด้วย

“สำหรับคุณหนูมุก...คนพิเศษของผม”

มุกไม่กล้ารับ ศักดาจึงยัดเยียดใส่มือให้ แล้วฉวยโอกาสก้มลงจูบมือเธอ

ooooooo

สาลินีแอบถ่ายคลิปมุกกับศักดาไว้ตลอด แม้ไม่ได้ยินว่าคุยอะไร แต่ท่าทีพวกเขาดูสนิทสนมกันไม่น้อย ทำให้สาลินีซึ่งไม่ชอบมุกอยู่เป็นทุนรีบสาระแนเอาคลิปนี้ไปให้ชนินทรดู และตั้งใจจะเอาไปฟ้องเพชรด้วย แต่ชนินทรห้ามไว้เสียก่อน

“ทำไมล่ะคะ เลขาฯคุณเพชร แต่ดันไปสนิทสนมกับคู่แข่ง”

“แค่สนิทยังไม่ใช่ความผิด รอให้มีความผิด แล้วคลิปนี้จะมัดตัวมันจนดิ้นไม่หลุด”

ชนินทรกล่าวอย่างมาดมั่น สีหน้าชิงชังมุกอย่างที่สุด แล้วอีกครู่ต่อมา เขาก็ไปรวมตัวในห้องทำงานเพชร ก่อนที่มุกจะกลับเข้ามา

“หายไปไหนมา” เพชรถามมุกห้วนๆ

“ก็หนูมุกเบื่อ ดูเพชรดูพลอยไม่เป็น เลยไปเช็กเมล์ ดีกว่า”

“เราได้คอนเซปต์ชุดเครื่องประดับแล้วนะครับ ตามไอเดียคุณมุก...เป็นหนึ่งนิรันดร์...ทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาวต่างก็เป็นที่หนึ่งในชีวิตของกันและกัน...นิรันดร”

“ว้านหวาน คุณเจนจบเก่งจังเลยค่ะ”

เจนจบยิ้มรับคำชมจากมุก แล้ววางแบบที่ปริ๊นต์สีให้เธอดู ทั้งชุดมีแหวน ต่างหู และสร้อยคอ ซึ่งเพชรจะเอาแบบไปให้ลูกค้าดูก่อน

“นายไปกับฉันด้วย” เพชรรีบบอก...แต่พอมุกขอไปด้วย เพชรกลับไม่ยอมให้เธอไป

“แต่หนูมุกเป็นเจ้าของไอเดียนี้นะคะ”

“เจนจบเข้าใจลูกค้ามากกว่า นัดด่วนเลยนะ” เพชรสั่งแล้วเดินออกไป เจนจบหันมายิ้มให้กำลังใจมุก

“งานนี้สำเร็จเพราะไอเดียคุณมุก”

“แต่คนบางคนเขาไม่คิดอย่างคุณเจนจบนี่คะ หนูมุกน่ะไม่มีความหมายในสายตาเขาหรอก”

“คนอื่นไม่เห็น แต่ผมมีคุณมุกอยู่ในสายตาเสมอครับ”

เจนจบปากหวานทำให้มุกเขินได้อีก แต่ชนินทร

กลับเบ้หน้า มองมุกเหยียดๆ

ooooooo

ตกเย็น เพชรต้องไปส่งมุกตามหน้าที่ที่แม่มรกตมอบหมาย เสร็จแล้วเขารีบบึ่งรถไปรวมตัวกับเพื่อนๆ ที่นัดกันไปซาวน่าเพื่อผ่อนคลาย แต่กลายเป็นว่าทุกคนต้องหงุดหงิดอารมณ์เสีย เพราะจู่ๆศักดาโผล่เข้ามาใช้บริการร่วมด้วย

“พอดีห้องเต็มหมด เหลือแค่ห้องนี้ห้องเดียว”

“ออกไป” เพชรเสียงแข็ง

“จะให้ไปไหน ก็ฉันตั้งใจมาทัก”

เพชรขยับจะเข้าหาศักดา พาทีรีบลุกขึ้นดึงไหล่เพชรไว้

“เพชร ใจเย็น เขาแค่มาป่วน”

“ฉันกำลังเย็นอยู่ ไม่งั้นก็จับหัวมันกดน้ำไปแล้ว”

“จะทำอย่างนั้นก็ได้นี่ ฉันคงสู้พวกนายไม่ได้ มากันเป็นหมู่”

เพชรโมโหพุ่งเข้าไป ชนินทรกับพาทีช่วยกันดึงไว้

“อย่าคิดว่าทำอะไรแล้วไม่มีใครรู้ใครเห็น คนบางคนมีสมบัติผู้ดีมากกว่าจะตอบโต้อย่างกุ๊ย”

“แกว่าฉันเป็นกุ๊ยเหรอ ไอ้เจนจบ”

“ฉันว่าคนที่ทำตัวแบบนั้น นายใช่หรือเปล่า ฉันคงไม่ต้องย้ำ”

ศักดายัวะจะพุ่งเข้ามาบ้าง พาทีรีบกั้น ส่วนชนินทรคอยดึงเพชรไว้...แล้วก่อนจะแยกจากกันไป ศักดายังไม่วายกวนประสาทเพชรอีกว่า

“รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดีนะครับคุณเพชร อย่าเพิ่งมีอันเป็นไปก่อนจะได้อะดอเรลลาคืน”

เพชรกำหมัดแน่น มองตามศักดาไปด้วยความแค้น

ooooooo

รุจาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วแอบนัดแนะกับสาวใช้ชื่อพลอยเพื่อเปิดทางสะดวกให้เธอหนีออกจากบ้านในตอนเช้าวันรุ่งขึ้น พอพ่อบรรพตรู้ว่าลูกสาวหายไปก็เป็นฟืนเป็นไฟ เรียกยามมาเฉ่งก่อนจะสั่งให้ออกตามหาลูกของตนกลับมาให้ได้

ส่วนที่สตาร์ไดมอนด์ เพชรกำลังหงุดหงิดหัวเสียเพราะลูกสาวท่านนายกฯโทร.มาเลิกนัดกะทันหัน ทั้งที่เขาเตรียมเครื่องเพชรไว้ครบชุดเอาไปนำเสนอเธอ แล้วไอ้คนที่ตัดหน้าเขาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นศักดาที่เกือบจะวางมวยกันเมื่อคืนนี้

“ฉันไม่แปลกใจหรอกที่เกิดเรื่องแบบนี้” ชนินทร

ปรายตาไปทางสาลินี

สาลินีรีบเดินมาโชว์คลิปในโทรศัพท์มือถือให้เพชรดู เพชรเต็มตาว่าเห็นศักดาให้กุหลาบสร้อยเพชร แถมจูบมือมุกด้วย

“มอร์นิ่ง ยังไม่ไปหาลูกนายกฯอีกเหรอคะพี่เพชร” มุกเดินยิ้มร่าเข้ามาทักทาย โดยไม่รู้ว่าสถานการณ์กำลังตึงเครียดได้ที่

เพชรไม่พูดอะไร หันไปกระชากมุกอย่างแรง “ออกไปจากที่นี่ ออกไปจากชีวิตฉัน อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าเธออีก ออกไป...ก่อนที่ฉันจะฆ่าเธอ”

“พี่เพชรจะฆ่าหนูมุกทำไม”

“ยังมีหน้ามาถาม ไม่สำนึกเลยใช่ไหมว่าทำอะไรลงไป”

“เพชร ฉันว่าเราให้คุณมุกอธิบายคลิปนั้นก่อนมั้ย”

“ต้องอธิบายอะไรอีก แกเลิกเป็นสุภาพบุรุษกับผู้หญิงหน้าหนามารยาจัดคนนี้ได้แล้วเจนจบ แกก็เห็นแล้วว่าหนูมุกไม่ได้ใสซื่อ เป็นแฟนกันไป เธอคงต่อเขาบนหัวให้แกทุกวัน”

มุกสุดทนกับวาจาดูถูกเหยียดหยาม ฟาดหน้าเพชรดังผัวะ “สำหรับปากที่ไม่เคยให้เกียรติผู้หญิง”

ทุกคนอึ้งกันหมด สาลินีของขึ้นทันที เดินเข้ามากระชากมุกตบกลับอย่างแรง

“ทำไมคุณเพชรต้องให้เกียรติผู้หญิงอย่างแก แกเป็นใคร มาทำร้ายเจ้านายฉัน นังหนูมุก วันนี้แกไม่ตาย อย่าเรียกฉันว่าสาลี่”

สาลินีจิกตบมุกพัลวัน มุกได้แต่ปัดป้องไม่ตอบโต้ เจนจบตกใจรีบดึงสาลินีออกมา

“หยุดก่อน สาลี่ หยุด...”

“หยุดทำไม สำหรับผู้หญิงหน้าไหว้หลังหลอก แค่นี้ยังน้อยไป”

“หนูมุกไหว้ใคร หลอกใคร พูดสิคะคุณชนินทร พูดมาเลยว่าหนูมุกทำอะไรถึงถูกรุมประณามจากผู้ชายศีลธรรมจัดอย่างคุณ”

สาลินีหันขวับไปเปิดลิ้นชักโต๊ะมุก หยิบกุหลาบที่พันก้านด้วยสร้อยเพชรออกมาโชว์

“แก้ตัวมาสิ ว่านี่ไม่ใช่ของแก”

“สร้อยเพชรแลกกับความลับบริษัท” ชนินทรเน้นย้ำ

“ใช่ค่ะ คุณศักดาเอามาให้หนูมุก”

“เธอก็เลยเอางานที่ทุกคนทุ่มเทไปแลกกับสร้อยเพชรราคาถูกๆ อยากได้ทำไมไม่บอก ฉันจะเอาเศษๆจากโรงงานเจียระไนให้ก็ได้ แพงกว่าไอ้สร้อยนั่นตั้งเยอะ”

“ถ้าพี่เพชรให้ได้แค่เศษ ก็เก็บไว้เถอะค่ะ เพราะแค่หนูมุกกระดิกนิ้ว คุณศักดาเขาจะเอาที่แพงกว่านี้มากองให้ หนูมุก”

“มุกดา!”

“ไม่ต้องเสียงดังค่ะ หนูมุกไม่ได้หูหนวกตาบอดเหมือนพี่เพชร ที่คิดเองไม่ได้ ต้องคอยให้คนโน้นคนนี้เอาความคิดมาใส่สมอง หนูมุกอาจจะบ้าๆบอๆในสายตาพี่เพชร แต่อย่างนึงที่หนูมุกจะไม่เป็นคือ...คนทรยศ หนูมุกไม่ได้ขายความลับบริษัทแลกสร้อยเพชร ถ้าทำจริงๆมุกว่าแลกกับอะดอเรลลาจะคุ้มกว่า จริงมั้ยคะ”

มุกมองกราดทุกคน แล้วมาหยุดที่ชนินทร ที่จ้องมุกอย่างเกลียดชัง

“หนูมุกจะบอกให้นะคะพี่เพชร เผื่อจะฉลาดกว่านี้ เคยได้ยินมั้ยคะ ถ้าคุณอยากรู้จักศัตรู คุณก็ต้องอยู่กับศัตรู เลิกโง่ซะทีค่ะ” มุกทิ้งท้ายก่อนหันหลังกลับออกไป

“ฉันรู้ว่าคุณมุกมีเหตุผล แต่นายไม่ยอมฟังเธอ แล้วแทนที่นายจะเอาแต่โทษคุณมุก นายควรจะหาคนผิดตัวจริง” เจนจบน้ำเสียงไม่พอใจเพชร เดินหนีออกไปอีกคน

แต่ชนินทรหาว่าเจนจบหลงมุกจนไม่คิดถึงความเป็นเพื่อน ขณะที่สาลินีก็ว่าไม่น่าเลย ผู้ชายแสนดีคนหนึ่งโดนผู้หญิงร้อยจริตมารยาปั่นหัว กลายเป็นคนหน้ามืดตาบอด  เห็นเพื่อนรักเป็นคนผิด

ฟังทั้งคู่แล้ว เพชรยิ่งหน้าเครียด กดดัน...

ฝ่ายมุกที่เดินหนีออกมา สีหน้าเธอแข็งกร้าว กำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ แต่พอเหลือบไปเห็นเจนจบเดินตามออกมา เธอรีบปรับท่าทีเป็นปกติ

“คุณมุก...ผมรู้ว่าคุณมุกบริสุทธิ์”

“ทำไมคุณเจนจบเชื่อล่ะคะ หนูมุกน่าสงสัยแถมยังมีคลิปกับสร้อยเพชรเป็นหลักฐาน”

“ผมเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง ผมรู้ว่าคุณมุกเป็นคนดี”

เจนจบกุมมือมุกให้กำลังใจ เพชรโผล่ออกจากห้องพอดี แต่ไม่แสดงตัวให้ทั้งคู่เห็น

“หนูมุกไม่ได้บอกความลับบริษัทกับศักดา หนูมุกไม่รู้ว่าใครทำ” มุกยืนยันหนักแน่น

ข้างฝ่ายชนินทรกับสาลินีที่จงเกลียดจงชังมุกหนักหนา ทั้งคู่สะใจเป็นบ้า ที่มุกอาจโดนเพชรไล่ออกก็งานนี้

“คราวนี้หนูมุกต้องโดนไล่ออกสถานเดียวใช่ไหมคะ”

“ขอบใจมากนะสาลินี คุณเป็นพนักงานที่ซื่อสัตย์และจงรักภักดีที่สุด”

“สาลี่รักสตาร์ไดมอนด์และคุณเพชร รักผู้บริหารทุกคน ทุ่มให้ทั้งตัวและหัวใจเลยค่ะ”

“ความดีของคุณ วันนึงต้องมีคนเห็น” ชนินทรโปรยยาหอมจนสาลินียิ้มน้อยยิ้มใหญ่มีความหวัง...

ส่วนนายเพชร หลังเห็นภาพเจนจบจับมือมุกเต็มตา เขากลับเข้ามานั่งคิดหนัก...ทบทวนคำพูดมุกที่ร่ายยาวเมื่อครู่ แล้วยิ่งอยากรู้ว่าเธอหมายถึงใครที่เป็นศัตรูตัวจริงของเขา

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”
17 มิ.ย 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 17 มิถุนายน 2564 เวลา 09:07 น.