ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มุกเหลี่ยมเพชร

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

รุจากลับถึงสำนักงาน รีบเอาข่าวโจรลิเกไปบอกนายบรรพตผู้พ่อ โดยมีสมพล บก.ข่าวอยู่ด้วย หลังจากนิ่งไปอึดใจ รุจารีบยืนยันย้ำว่า แหล่งข่าวของเธอแน่นอน เชื่อถือได้ ส่งข่าวด่วนเอสเอ็มอีได้เลยเป็นที่หนึ่งแน่ คราวนี้บรรพตฟังแล้วเชื่อสนิท ส่วนสมพลยังกังขาว่ายังไม่เคยได้ยินวี่แววเรื่องโจรลิเกมาก่อน

“ดีมากลูก...เป็นนักข่าวต้องมีวิญญาณ ทุ่มเทให้งานเพื่อความถูกต้องรวดเร็ว” หันไปสั่ง “สมพล เอาข่าวลูกสาวฉันไปเป็นข่าวด่วนไม่ใช่มามัวนั่งซื่อบื้อ”

สมพลลุกพรึบ...สั่งลูกน้องจัดการต่อทันที...รุจายิ้มยืดคอยาว

เมื่อข่าวกระจายไปตามสื่อเป็นไฟลามทุ่ง คนที่เดือดร้อนคือสารวัตรธีรพัฒน์...รีบโทร.ไปจวกคมกฤชว่าเป็นตัวการ คาดคั้นว่าแกใช่ไหมที่ไปหลอกนักข่าวว่าคนให้ข่าวเป็นเขา เจ้านายโกรธจนไฟแลบจากใบหู ที่นิวส์ไทม์บอกว่าธีรพัฒน์ให้ข่าว...ด่าคมกฤชแล้วแทบจะเตะมือถือออกทางหน้าต่าง...

ข่าวออกไปทางอากาศไม่นาน เสียงสะท้อนก็เทกลับเข้ามายังกะเขื่อนแตก แล้วบรรพตก็เรียกรุจามายืนหน้าเหี่ยวต่อหน้าพ่อและทีมงาน

“ไหนล่ะ แหล่งข่าวแน่นอน” พ่อแยกเขี้ยวใส่ สมพลต่อเติมซ้ำว่า ข่าวแน่นอนเชื่อถือได้ “อตร.เพิ่งวางสายถามว่านักข่าวเราสมองเท่าลิงหรือเปล่า” สมพลเสริมทันทีว่า ไม่รู้ ใครสั่งใครสอน บรรพตหันขวับมาตอกสมพลว่า ฉันสอนเอง สมพลลุกหนีห่างรัศมีวงจรเท้า รุจารีบยืนกราน

“แหล่งข่าวของรุจาเป็นเจ้าของคดีนะ สารวัตรธีรพัฒน์ไงคะ” รุจาฟังแล้วตะลึง พ่ออบรมต่อ การเป็นนักข่าวที่ดีต้องมีวิจารณญาณที่ดี มีความรับผิดชอบต่อสังคม...ยืนรับการอบรมหน้าจืด นึกถึงสารวัตรเก๊ที่ให้ข่าวแล้วอยากจะสับไม่ให้เหลือ

ooooooo

เมื่อมุกไปถึงที่ทำงานของเพชร สาลินีกำลังสั่งให้คนยกโต๊ะนั่งทำงานของมุกมาตั้ง แต่เอาไปตั้งเลยหน้าห้องเพชรไปจนเกือบสุดข้างฝา มุกรีบติงด้วยการเรียกตามคนอื่น “คุณสาลี่” สาลินีหันมาตาขวาง ตอกมุกทันทีว่า ระดับบริหารจึงเรียกเธอว่าสาลี่ ระดับล่างอย่างมุกต้องเรียกเธอด้วยความเคารพว่า คุณสาลินี

“ค่ะ...คุณสาลิแน...เอ๊ย สาลินี สุดสวย รวยเสน่ห์...” สาลินีเสริมว่า เซ็กซี่ ขี้เล่น มุกเสริมให้เลิศลอยไปอ้อยอิ่งบนฟ้า สาลินีเชิด สูดลมเข้าเต็มปอด...แต่พอหันไปเห็นมุกไปลากเก้าอี้มา  บอกว่านั่งใกล้หน้าห้องพี่เพชรดีกว่า แล้วยังเน้นเข้าไปอีก...หนูมุกอยากได้ไออุ่นจากพี่เพชร...สาลินีตีหน้ายักษ์เต้นผางๆไปผลักมุก

“ซ่านักนะหล่อน...ชะ มาวันแรกจะเล่นของสูงซะแล้ว ฉันจองไว้นานแล้ว หล่อนเป็นใคร มาขัดคำสั่งฉัน...หา” ย่างสามขุมใส่ มุกทำกลัวหัวหด ปากสั่นว่ากลัวจนหดหมดแล้วค่ะ...แต่แล้วก็ออกแรงเลื่อนโต๊ะ สาลินีไม่ยอม ดันกลับ สองคนออกแรงจนหน้าเบี้ยว สาลินีสู้ไม่ได้ โดดขึ้นนั่งบนโต๊ะไม่ยอมให้เลื่อน สาลินีพล่ามข่มมุกสารพัด มุกหมั่นไส้ ยกโต๊ะขึ้นข้าง สาลินีจะร่วงร้องลั่น ด่านังมุกดอง มุกสั่งสอนดังๆว่าฉันคือมุกดา จำไว้ พอเตรียมเทกระจาดสาลินีโวย...เพชรเปิดประตูเข้ามา ถามเสียงดัง “ทำอะไรกันน่ะ” สาลินีได้ทีกรี๊ดยาว ทำเป็นหล่นลงพื้น มุกหันมาทำท่าจ๋อง “ต๊กกะใจหมดเลย”

ยังไม่ทันจะเล่นงานมุก เจนจบเปิดประตูตามเข้ามาเรียกเพชร พร้อมรายงานว่า เห็นข่าวรึยัง ตำรวจเผยจับแก๊งโจรอะดอเรลลาได้แล้ว ที่แท้เป็นคณะลิเก...เพชรครางเบาๆ มุกกลับพรวดพราดมาหาเจนจบ ชนสาลินีหงายผลึ่งลงไปจนเพชรตกใจรีบพยุงสาลินีขึ้นมา ตาเขียวใส่มุก...

ooooooo

รุจาไปที่กองปราบ ดูที่ป้ายหน้าห้องเห็นชื่อสารวัตรธีรพัฒน์ พร้อมรูปหรา ก็แน่ใจแล้วว่าเจ้า หมอนั่นต้มเธอจนสุก ถามจ่าถนอมถึงคนรูปหล่อๆแต่นิสัยเลวที่ออกมาจากห้องสารวัตรวันนั้น ก็ได้รู้ตัวการ จึงรีบตะบึงไปเอาเรื่องที่บริษัทประกันภัยของคมกฤช... หน้าห้องไม่ยอมให้เข้า รุจาไม่ฟังแทบจะพังประตูเข้าไป คมกฤชเห็นรุจามาเหมือนจะมาฆ่า ก็ยิ้มให้ ทักว่าไงจ๊ะอีหนูนักข่าว?

“นายแย่มากไม่อายใคร เป็นผู้ชายซะเปล่า กะล่อนสับปลับ โกหกพกลม หัดคิดดีทำดีบ้างจิตใจจะได้สูง”

“เอาละ คอแห้งไหม...ตัวเองผิดอย่าพาลคนอื่น ที่มานี่จะมาฟ้องผมเหรอว่าให้ข่าวมั่ว เอาเลย ผมจะฟ้องกลับว่านักข่าวไร้คุณภาพอย่างคุณไม่ควรอยู่ให้วงการเขาเสื่อม”
“ฉันว่านายนิดเดียว นายว่าฉันเกินไปแล้วนะ...ฉันรับว่าไม่เก่ง ถึงเป็นเหยื่อคนโรคจิตอย่างนายหลอกแต่อีกหน่อยฉันเป็นนักข่าวที่ดีแน่ เพราะฉันจะทำให้นายไม่มีโอกาสไปหลอกคนอื่น”

คมกฤชชักโกรธ เรียกรุจา ว่านี่เธอ...รุจาโต้ใส่คะแนนไม่ทัน ประกาศเธอคือรุจาจากนิวส์ไทม์ จะคอยเปิดโปงบริษัทของเขาที่ด้านหลอกคนอื่น เอาเปรียบลูกค้า ประชาชนจะได้รู้บริษัทนักต้ม...รุจาถอยเมื่อคมกฤชเริ่มโกรธ ล็อกคอรุจาดันไปติดผนัง ก้มหน้าตาขวางใส่ รุจาชักกลัว ถามว่าจะทำอะไร...อย่านะ รีบห้ามเมื่อเขายื่นปากมาใกล้...เขาขู่จะลงโทษปากเธอไงล่ะ...ว่าแล้วรุจารู้สึกว่าถูกจูบอย่างแรง รุจาตกใจ...แล้วกลับหลับตาพริ้มเคลิบเคลิ้มเหมือนต้องมนต์

“หลับตาซะเยิ้มไปเลยนะ...คิดว่าฉันจะจูบเธอรึไง”...

คำถามนี้ทำให้รุจาลืมตาตื่น นึกอายที่ตะกี้เธอจินตนาการไปเอง “ฉันไม่มีเวลาสนใจคนอย่างเธอ...ออกไปได้แล้ว” คมกฤชไม่ให้รุจาตั้งตัว เหวี่ยงเธอกระเด็นออกนอกห้อง ปิดประตูปัง...รุจา

ยืนงง แล้วถีบประตูตูมระบายแค้น คำรามเยี่ยงนางสิงห์

“นายคมกฤช รู้จักรุจาน้อยไปแล้ว”

รุจากลับไปบริษัท ไปใส่ไฟบริษัทของคมกฤชให้พ่อกับสมพลฟังอีกว่า บริษัทนี้ต้องมีนอกมีในกับการหายไปของอะดอเรลลาอย่างแน่นอน...เมื่อถูกแย้งว่า นายคมกฤชต้องจ่ายเป็นพันล้านนะทำเพื่ออะไร รุจาแย้งว่า แต่ตอนนี้ยังไม่มีการจ่ายเงินประกัน ทั้งพ่อและสมพลเริ่มมองเห็นเหตุผล...รุจาว่าต่อ

“บางทีเพชรอาจไม่มีจริง เป็นพล็อตลวงโลก คอยดู ไม่ต้องห่วงนะ รุจาจะตามติดเป็นปาท่องโก๋ล้วงลับตับไส้สาวมาให้หมด รุจาจะแสดงให้เห็นว่ารุจาเป็นนักข่าวที่ดีชั้นนำ นายคมกฤชจะต้องถอนคำพูดดูหมิ่นรุจาให้หมดทุกคำ” รุจา มองเพดาน พ่อเร่งให้รีบไปทำ อย่ามัวยืนเพ้อ ไม่งั้น...สมพลสาระแนตามเคยว่า “ไม่งั้นไล่ออก”

รุจาสะบัดหน้าเดินหนี...เริ่มงานไล่บี้นายคมกฤชอย่างเอาเป็นเอาตายต่อ...

ที่ทำงานบริษัทคมกฤช ขณะประชุมลูกน้องในห้องอย่างเคร่งเครียด เพราะเขากับบริษัทถูกกระแสข่าวหาว่าหลอกลวงประชาชน มีลูกค้าหลายรายโทร.มาบอกเลิกสัญญา... ทุกคนหัวหด เลขาที่ประชุมยังรายงานต่อ มีข่าวว่าบริษัทเราไม่มั่นคงทางการเงิน คมกฤชตะโกน “ข่าวลือ...ฉันรู้แล้วว่ามันมาจากใคร”

ooooooo

รุจากำลังเลือกรูปที่โต๊ะทำงาน เสียงปึงปังที่ประตู พอเงยหน้ามองก็เห็นคมกฤชเดินอ้าวมาหา คนอื่นมองตกใจ เมื่อเห็นนายคนนั้นถือแปรงขัดส้วมกับน้ำยา ขัดพื้นมาด้วย รุจาลุกขึ้น ถูกคมกฤชโยนของลงตรงหน้า ร้องบอก

“ของฝากจากฉัน เอาไว้ขัดปากเธอ”

รุจาถามว่า จะมาหาเรื่องอะไรอีก เขาตะคอก “เธอนั่นแหละจองเวรฉันมีสื่อในมือ คิดทำลายใครก็ได้ใช่ไหม บอกไว้นะ ทองแท้อย่างฉันทนไฟ ไม่กลัวข่าวสกปรกที่หนังสือเธอทำลายชื่อเสียงบริษัทฉัน”

สมพลเสนอหน้า เตือนอย่ากล่าวหากัน คมกฤชหันไปบอกสมพลให้เตือนลูกน้องเอาไว้ด้วย นาทีนั้น คมกฤชร้องลั่น เมื่อรุจาปาแปรงที่เขาเอามาใส่กบาลเขาเต็มรัก

“เอาแปรงนี้กลับไปขัดปากนาย ถ้าหมิ่นหนังสือฉันอีกคำ จะเอาน้ำยาขัดส้วมราดปากนาย”

คมกฤชเห็นคนในห้องตาขวางใส่ จึงเตะแปรงกระเด็นไป ก่อนจะเดินอ้าวออกไป

บรรพตมาถามว่ามันเป็นใคร บังอาจมาย่ำถิ่นเสือ รุจาห้ามพ่อไม่ต้องยุ่ง เธอจัดการเอง มันเรื่องส่วนตัวเธอกับเขาสองคน...พ่อเกาหัวแกรกๆ เมื่อลูกสาวสั่งไม่ให้ยุ่ง เลยยังไม่รู้ว่ามันเป็นใคร? ลูกสาววิ่งอ้าวออกประตูไปอีกคน รุจาตามทัน เริ่มราวีนายคมกฤชด้วยการฉีดน้ำยาล้างส้วมใส่ จนร้องยกมือห้ามลั่น บอกว่ามันเหม็น

“ถึงเหม็น ก็น้อยกว่านาย จำไว้ นายกับฉันชาตินี้นายต้องตายไปข้างเดียว” รุจาจ้อง คมกฤชปาดน้ำยาเหม็นๆจากหน้าอย่างขยะแขยง รุจาสะใจ เดินกลับเข้าสำนักงานหน้าตาเฉย

ooooooo

สาลินีเห็นว่าเย็นแล้ว มุกยังไม่กลับสักที จึงสั่งมุกให้กลับบ้านได้แล้ว พอดีคุณมรกต มารดาเพชรเดินมาได้ยิน จึงย้ำให้หนูมุกกลับบ้านได้แล้ว...

สาลินีเห็นคุณมรกต รีบแซงมุก ผวาไปเสนอหน้าสวัสดีอย่างงาม ขออาสารับใช้ท่านทุกประตู ชมว่าสวยแล้วผอมไปรึเปล่า ถูกคุณมรกตชมว่าลิ้นเธอตวัดได้งามจริงๆ รอบคอสามรอบแล้ว สาลินีได้แต่เหรอคะ ไม่ทราบเลยจริงๆ คุณมรกตทิ้งหางตาให้รู้ว่าหมั่นไส้ แล้วถามเอาเรื่องว่า ใครให้หนูมุกมานั่งตรงนี้ พอสาลินีรับว่าเธอเอง จะให้ยกไปนั่งด้านนอกหรือเจ้าคะ? ถูกสั่งเฉียบ “เรียกคนมายกโต๊ะ...ยกไปไว้ในห้องเพชร”

ทุกคนเข้าไปในห้องเพชร สาลีนียังตีขลุมว่า สาลินีเข้ามาอีกโต๊ะคงแน่น คุณมรกตสั่งไม่ให้มายุ่งแม้เพชรอยากให้มาสอนงานมุก แต่แม่ไม่ยอม ให้เพชรสอนเอง ถึงไปเมืองนอกก็พามุกไปเรียนงานด้วย เมื่อแม่ถามมุกว่าทำไมยังไม่เลิกงาน มุกรีบใส่สาลินีทันทีว่ามุกเลิกแล้ว คุณสาลี่ให้รีบกลับ  อย่าทำงานเกินเวลาให้บริษัทเอาเปรียบ พอดีคุณป้ามาเสียก่อน...สาลินีแทบจะขบหัวมุกให้สมองกระจายด้วยความแค้น เพชรรีบประคองแม่ชวนกลับ แม่กลับให้ไปส่งมุกด้วย มุกเล่นบทนางเอกผู้ต่ำต้อย ว่าเธอโหนรถเมล์ต่อคิวแมงกะไซกลับบ้านได้ สาลินีจึงเร่งให้รีบกลับไป แต่แม่กลับเสียงดัง

“ตาเพชร แกอยากหูหนวกจริงๆรึเปล่า ไม่ได้ยินแม่สั่งรึไร พาหนูมุกกลับบ้าน”

ทั้งเพชร ทั้งสาลินี ต่างตาขวางใส่มุก อยากจะสับเธอให้ขาดใจตายไปต่อหน้า

เพชรหน้าเหี่ยว เดินซึม มุกกลับดี๊ด๊าละลาล้า แถมควงแขน แต่เพชรพยายามเบี่ยงหนีอายพนักงาน แต่ไม่พ้น แถมมุกยังสโลว์ซบ เป็นทั้งไฮโซและโลโซไปเลย งึมงำว่า คู่รักหวานแหววแห่งศตวรรษ เขาต้องควงกันแบบนี้นะเคอะ เพชรอายคนจนหน้าเยลโล่ เพจเจส...พอออกมาห่างตาคน เพชรดันหัวมุก สั่งให้หลีกห่างๆเดี๋ยวเขาติดเชื้อร้าย มุกยิ่งแกล้งขอโรแมนติกนิดหน่อยไม่ได้เหรอ ใครๆเขารู้ทั้งตำบลว่าเราเลิฟกัน...เพชรขอแวะไปวัดก่อน มุกรีบอิ๊บทันทีว่าโถ จะรีบไปหาพระผูกดวงชะตาวันแต่งเลยเหรอ  เพชรหันมาตะคอก ไปรดน้ำมนต์ต่างหาก

เดินมาอีกหน่อย เสียงมือถือของทั้งสองดังขึ้น ต่างก็รีบรับ มุกเปรยขึ้นก่อนว่า มุกไม่ได้นอกใจนะเคอะ แต่คนสวย ย่อมกิ๊กเยอะเป็นเงาตามตัว ขอเคลียร์กิ๊กคนนี้ก่อนสักสองสามนาที มุกรีบแยกไป ที่แท้คมกฤชโทร.มา...ส่วนเพชร...ธีรพัฒน์โทร.มาบอกว่า...ตรวจพบว่าแผ่นดีวีดีรักษาความปลอดภัยของบริษัทคุณพาที เหมือนกับแผนที่อยู่ในกระเป๋าเนส คนร้ายที่ถูกยิงตาย

“มีคนส่งระบบรักษาความปลอดภัยไปให้โจร” เพชรพึมพำ

ส่วนมุก คมกฤชก็บอกให้น้องสาวรู้เรื่องเดียวกันนี้ แล้วสรุปว่า เรื่องแผนรักษาความปลอดภัยเป็นความลับสุดยอด คนที่รู้เรื่องนี้คือระดับผู้บริหารเท่านั้น...มุกเองก็สรุปลงที่การปล้นครั้งนี้มีคนในร่วมด้วย อาจเป็นคนจากบริษัทพาที หรือไม่ก็คนที่สตาร์ไดมอนด์ของพี่เพชรเอง...เมื่อตัดสายพร้อมกัน ทั้งสองสบตายิ้มให้กันฝืนๆเพราะในใจกำลังคิดวกวนกับข่าวที่ไม่ดีข่าวนี้...เพชรหันหลังกลับห้องทำงาน มุกตามด้วยความอยากรู้...

เพชรรีบเข้าห้องทำงานไปก่อน สาละวนกับคอมฯอย่าง เคร่งเครียด พอมุกตามเข้าไปเตือนให้เขาไปส่งตามคำสั่งคุณมรกต เพชรรีบบอกว่า สาลินีเพิ่งโทร.มาเตือนเรื่องประชุมที่กระทรวงพรุ่งนี้ เขาต้องเอาข้อมูลไปคุยกับท่านรัฐมนตรี ให้มุกกลับบ้านไปก่อน เขามีงานด่วน มุกยืนกรานเขาต้องไปส่งตามคำสั่ง แล้วร้องเพลงรอ ทำเสียงหงิงๆยั่ว เพชรยิ่งสั่งให้หยุดหอน แล้วกลับไป...เมื่อไม่ยอมจึงออกอุบายให้ไปซื้อของกินของใช้สารพัด จนมุกนับนิ้วไม่พอ เมื่อถูกไล่อีก มุกจึงรีบออกจากห้องไป บอกกับตัวเองว่า ไอ้พี่เพชรรอไปกินชาติหน้าก็แล้วกัน

มุกไปแล้ว เพชรออกมาค้นที่โต๊ะสาลินีเป็นคนแรก กลับไม่พบร่องรอยหลักฐานอะไร...ในที่สุดโทร.เรียกเจนจบให้มาพบ อยากคุยกันสองคน

ส่วนมุกรีบไปที่ห้องทำงานเจนจบ พยายามรื้อค้นที่คิดว่าจะได้ร่องรอย หรือหลักฐานบ้างแต่ไม่พบ เปิดเครื่องคอมฯเช็กหลายตลบก็ผิดหวัง...มุกเดินออกมา แล้วต้องรีบหลบ เมื่อเห็นชนินทร์เดินพูดมือถือเหมือนกำลังจะกลับบ้าน แล้วพูดเสียงเครียด

“โทร.มาทำไมตอนนี้...ฉันสั่งแล้วว่าอย่าโทร. เดี๋ยวมีใครได้ยิน” เมื่อทางอีกฝ่ายตอบมา เขายิ่งขุ่น “ของร้อนแบบนั้นใครจะเก็บไว้กับตัว...ฉันไม่โง่ให้ใครมาจับฉันได้หรอก” ชนินทร์ตัดสายแล้วเดินอ้าวไป...มุกออกจากที่หลบฟังสงสัยเต็มประดา...ทนไม่ได้ ต้องรีบไปที่ห้องชนินทร์ให้หายสงสัย...

ห้องชนินทร์ไม่ค่อยมีเครื่องประดับมากเหมือนห้องเจนจบ มุกเริ่มค้นตั้งแต่ตู้เอกสาร แล้วมาที่โต๊ะทำงาน มือป่ายชนแฟ้มเอกสารหล่นลงพื้น รีบเก็บกลับเห็นแผนผังทางเข้าออกโรงแรมและที่ห้องแสดงอะดอเรลลา มุกพึมพำอย่างตื่นเต้น...พลันรู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง พอหันไปเห็นชนินทร์ที่ทำท่าจะกลับไปแล้วมายืนถมึงทึง

“แกเข้ามาทำอะไร” ชนินทร์ตวาด มุกยืนตะลึง นึกไม่ถึงว่าชนินทร์จะกลับมา...

“หนูมุกเห็นไฟในห้องสว่าง...เลยมาปิดประหยัดยามโลกร้อนค่ะ” แก้ตัวไปได้ ถอนหายใจโล่ง แต่ชนินทร์ไม่โล่งด้วย ย้อนว่าสวิตช์ไฟอยู่ทางโน้น มายุ่งเอกสารฉันทำไม มุกแก้ว่า เห็นหล่นที่พื้นเลยมาเก็บให้ ชนินทร์ด่าโกหกหน้าด้านๆ มุกยั่วกิเลส “มุกไม่ได้โกหก หน้าก็ไม่ด้าน ทาครีมทุกวัน หนูมุกเจตนาดี อยากช่วยบริษัทจริงๆค่ะ”

“หุบปาก” ชนินทร์กระชากมุก มุกทำแข็งขืนทื่อๆจึงถูกเหวี่ยงไปแรงๆ “แกต้องออกไปจากบริษัทฉัน”

มุกตอแยต่อว่า ไม่ใช่บริษัทพี่เพชรเหรอ ชนินทร์ยิ่งร้อนฉ่า ด่านังงี่เง่า แกเข้ามาหาอะไร มุกสั่นหน้าไม่ได้มาหาอะไร...ชนินทร์ตบะแตก จิกผมมุกหน้าหงาย ล็อก หวังให้คอหัก แต่มุกแกล้งลืมท่ายูโดผสมคิกบ็อกซิ่งบวก

เควัน ถูกส่งไปชนกำแพง ต้องแกล้งรูดลง คราวนี้เจ็บไม่น้อย พอชนินทร์โผนเข้าใส่อีก จึงเจอง่ามเท้าสอยไปที่เป้าจนหงายผลึ่งร้องลั่นโลก...พอลุกขึ้นได้ยิ่งร้ายเหมือนผีเข้า รวบมุกเข้ามาบีบหมายหักคอ มุกร้องขอลั่นๆ “อย่าฆ่าหนูมุก...อย่าฆ่าหนูมุก” ชนินทร์ได้ยินคำว่า ฆ่า...ถึงชะงัก...เปลี่ยนเป็นลากมุกออกไปจากห้องทันที...

ขณะที่เพชรกำลังซักเจนจบเรื่องแผนผังห้องแสดงอะดอเรลลา ว่าเขาไม่รู้เรื่อง เพราะเพชรให้ชนินทร์เก็บไว้

คนเดียว...แล้วทั้งสองก็ตกใจ เมื่อชนินทร์หิ้วมุกเข้ามา แล้วผลักลงไปบนพื้นต่อหน้า เพชรมองเฉย เจนจบตำหนิชนินทร์ทันทีว่า ทำอะไรมุกอย่างนั้น ชนินทร์รีบรายงานเพชรว่า มุกเข้าไปค้นห้องเขา ให้เพชรไล่ผู้หญิงคนนี้ออก
“ไม่เอา หนูมุกอยากทำงานกับพี่เพชร ชีวิตนี้หนูมุกมีไว้รับใช้พี่เพชรคนเดียว” มุกสะบัดทันที เมื่อชนินทร์ดึงแขนมุกลากขึ้นมา เจนจบทนไม่ได้ เข้ากระชากมุกกลับมา เตือนว่าคุณมุกเป็นผู้หญิง...เมื่อเพชรซักว่า มุกเข้าไปห้องเขาทำไม มุกแก้ว่าเธอหวังดี ชนินทร์ตวาดว่าโกหก มุกแก้ตามเดิมว่า เธออยากทำตัวมีประโยชน์ต่อบริษัท กลับถูกเข้าใจผิดอย่างแรง มันทารุณจิตใจผู้หญิงน้อยๆอย่างมุกเหลือเกิน มุกปล่อยโฮใหญ่ เพชรสั่งให้ออกไปข้างนอกก่อนไม่ต้องเข้ามา จนกว่าเขาจะเรียก

“หนูมุกจริงใจกับทุกคนที่นี่นะคะ...แต่เห็นว่ามุกไร้ประโยชน์ที่นี่ หนูมุกก็จะไป”

มุกสะอื้นฮั่กๆ...หันหลังก้าวออกไปอย่างสุดอาลัย...พอพ้นจากห้อง มุกปาทิชชูทิ้ง มองห้องเพชรด้วยความอยากรู้ว่า เขาจะตกลงอะไรกัน มุกไม่รู้หรอกว่า เพชรซักชนินทร์ถึงแผนผังรักษาความปลอดภัยอะดอเรลลา ชนินทร์บอกทันทีว่า ไม่ได้เก็บไว้ที่นี่ แล้วขอให้พูดเรื่องมุกก่อน เพราะเธอเข้าไปค้นห้องเขา เพชรเสียงกร้าว ต้องพูดเรื่องอะดอเรลลาก่อน...ขณะที่มุกรีบไปที่กระเป๋าของเธอ ค้นเอากล้องขนาดเล็กออกมาปรับโน่นนี่อย่างว่องไว แล้วสอดเข้าไปในห้องเพชร ครู่เดียวมุกแอบดูที่จอในกระเป๋า เห็นทั้งสามยืนตอบโตกัน ชนินทร์ถูกซักถูกย้ำหาแผนผังเป็นนานจึงเปิดปากว่า เขาเก็บไว้ที่บ้าน ไปเก็บไว้ที่บ้านทำไมของสำคัญอย่างนั้น ชนินทร์ตอบว่ากลัวหายจึงเก็บไว้กับตัว เพชรจึงบอกให้รู้ว่า สารวัตรบอกว่าโจรพวกนั้นมีแผนผังเหมือนที่เรามี

“แกเลยสงสัยฉัน” เพชรย้อนทันทีว่า เขาสงสัยทุกคน ชนินทร์รีบโยนต่อ “แผ่นมาจากบริษัทพาที มันคงไม่รับ เหลือจำเลยคนเดียวคือฉัน” พูดแล้วมองไปทางเจนจบ เขาจึงตอบโต้ทันที

“แกคิดว่าฉันก๊อบปี้ไปให้โจร ทั้งๆที่มันอยู่ในความรับผิดชอบของผู้จัดการ...เราคุยกันด้วยเหตุผลนะ”

“เพชร ฉันเพื่อนแก ทำงานให้แกมากี่ปี...อ้อ...หรือว่าแกส่งนังปัญญานิ่มนั่นไปค้นห้องฉัน...เอาละ ถ้าคิดว่าฉันทรยศ ก็จับฉันเข้าคุกไปเลย”

เจนจบเบรกชนินทร์ทันทีว่า ที่ซักถามก็เพื่อหาความจริง แล้วทั้งสองก็ประคารมกันร้อนขึ้น เพชรจึงปรามทั้งสองคน สรุปว่าที่เขาถามเพราะอยากรู้ว่าโจรมันไม่ได้อยู่รอบตัวฉันเท่านั้น

“ฉันยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง ถ้าไม่เชื่อ ไม่นึกถึงความเป็นเพื่อน เอาตำรวจมาจับได้เลย หมดธุระแล้วใช่ไหม” ชนินทร์สะบัดหน้า เดินออกจากห้องไปอย่างไม่ยี่หระหน้าไหนทั้งนั้น...ออกมานอกห้อง รู้สึกเหมือนมีคนอยู่แถวนั้น เมื่อกวาดตาดูไม่เห็น จึงเดินลิ่วๆไป...มุกที่หลบขดตัวบังโต๊ะอยู่ ค่อยถอนหายใจที่หลบชนินทร์ได้ทัน...ชนินทร์เดินไปทางห้องเจียระไน ที่ต้องรูดการ์ดไปทีละห้องด้วยความพลุ่งพล่าน...

เมื่อเพชรกับเพื่อนออกมาจากห้องทำงานก็เห็นมุกนอนหลับฟุบโต๊ะ เพชรเห็นแล้วสั่นหัวแต่เจนจบบอกว่า มุกก็มีเสน่ห์แบบของเขา มุกแกล้งหลับ แล้วทำเป็นหล่นจากโต๊ะ ร้องให้เจนจบช่วย มุกโดนผีผลักเพชรรีบบอกผีตัวไหนผลักเบาจริงๆ มุกจึงต่อว่าเขาจ้องกัดแทะเธอตลอด คนมันรอเฉยๆก็ง่วง เจนจบเร่งให้เพชรรีบไปส่งมุก มุกหันมาบ๊ายบายเจนจบ เพชรเดินอ้าวหนี มุกวิ่งตามทันที เพชรหันมาขอร้องเจนจบไปส่งแทน มุกไม่ยอมอ้างคุณแม่พี่เพชรสั่งเฉียบขาดให้เขาไปส่ง แล้วสรุป สุภาพบุรุษต้องรักแม่ ตามใจเมียลูกเดียว เพชรทำท่าเรอแล้วรีบเดินหนี

ooooooo

ชนินทร์พกเอาความเครียดกลับมาบ้าน พอเห็นหน้านิจนันท์ก็สติแตกต่อว่าที่เมียโทร.ไปหา ทั้งๆที่ห้ามแล้วอย่าโทร.ไปหาตอนทำงาน ทั้งฝ่ามือมรณะซัดเปรี้ยงเข้าที่หน้านิจนันท์จนล้มตึงกับพื้น

เมียโต้ว่าโมโหใครมา โทร.หาหน่อยไม่ได้ โกรธใครต้องไปลงคนนั้น ชนินทร์หน้ามืด ขย้ำคอหอยจนเมียหน้าเขียว สารภาพว่า เพราะเขาทำมันไม่ได้ เพชรมันเป็นทั้งเจ้านายพอเมียหายใจได้ถามว่ามีเรื่องอะไร กลับถูกผลัก หาว่าถามถึงเหมือนมันเป็นผัว แล้วผลักเมียกระเด็นไปชนมุมโต๊ะ หัวเข่าแทบแตก...ทั้งเจ็บทั้งแค้น จึงหยามให้ว่า เธอคิดผิดที่มาอยู่กับเขาไม่งั้นสบายไปแล้ว เขาจะตบ เมียคว้าแจกันได้ยกเตรียมประเคนให้ ท้าให้เข้ามา จะหวดให้หน้าแหกอายสุนัข

“เพื่อนทุกคนยังไม่เห็นธาตุแท้แก เขายังไม่รู้ว่าผู้จัดการของเขาขโมยเพชรบริษัทออกมาขายกี่เม็ดแล้ว”

ชนินทร์ลำเลิกว่า เงินพวกนั้นแกเอาไปหมด

“มันหน้าที่ผัวต้องเลี้ยงดูเมีย ถ้าแกหือแม้แต่นิดเดียวฉันจะเป็นพยานความเลวของแก เพื่อแกโดยเฉพาะ เพชรจะได้รู้ว่าแกมันเห็นแก่ได้ ขี้โกง ลองไหมชนินทร์...แกจะลองกับฉันไหม”

ชนินทร์เจอไม้นี้ ถึงกับอึ้งกิมกี่ นิจนันท์สะใจวางแจกันแล้วเดินออกไปอย่างนางสิงห์

ooooooo

วันรุ่งขึ้น เพชรรู้สึกสงสารชนินทร์ เรื่องแผนผังอะดอเรลลาที่หายไปอยู่ในมือโจร เพชรบอกเจนจบว่า เขาได้บอกสารวัตรไปแล้วว่าพวกบริษัทของเขาไม่มีใครต้องสงสัยเลย ให้เดินหน้าคดีไปได้อย่างเต็มที่ จากนั้น เพชรโทร.นัดชนินทร์ไปทานข้าวที่บ้าน ให้ชวนนิจนันท์ไปด้วย ชนินทร์บอกว่า เมียเขาไปต่างจังหวัด

แต่ที่จริงนิจนันท์พาเข่าที่เจ็บจากเมื่อคืนไปให้หมอทำแผลให้ ขณะเดินกะเผลกไปตามทาง ญาติคนไข้เข็นรถมา ชนนิจนันท์์เซไปก่อนจะล้ม มุกที่เดินมาติดๆรีบคว้าตัวไว้... ประคองนิจนันท์ไปนั่งม้าใกล้ๆเสียงประกาศจากห้องยา “คุณนิจนันท์ สุดจิตต์ เชิญมารับยาช่อง 3” มุกฟังนามสกุลแล้วคุ้นหู อ้าปากถาม นิจนันท์จึงบอกมุกว่าเธอคือ นิจนันท์

สุดจิตต์ มุกจึงให้เธอนั่งรอ รีบวิ่งไปรับยาให้...หลังจากเอายามาให้นิจนันท์แล้ว มุกรีบลาไปหาแม่ประไพที่เธอพาไปหาหมอ...ตอนพากลับบ้าน มุกบอกแม่ว่าเจอคนนามสกุลเดียวกับคนที่สตาร์ไดมอนด์ ยังไม่ทันคุยต่อ มือถือดัง คุณประไพรีบรับ เป็นเสียงคุณมรกตโทร.มา คุณมรกตสั่งให้พาหนูมุกมาที่บ้านเดี๋ยวนี้เลย อ้างว่าคิดถึงหนูมุกเหลือเกิน ให้รีบมาโดยเร็ว...มุกรีบบอกแม่หลังตัดสายแล้วว่า เธออยากไปบ้านพี่เพชร...แม่ยิ้มหน้าบานรีบพาลูกสาวไปแต่งตัวที่บ้าน เพื่อจะได้ไปโชว์พี่เพชรให้หัวใจพองจนระเบิดตูมๆให้ได้

ooooooo

ที่สระว่ายน้ำบ้านเพชร ซึ่งตอนนี้มีสหายรักมากันพร้อมหน้า เขาดำผุดดำว่ายเพลิน พอโผล่จากน้ำที่ขอบสระ ร้องลั่นตกใจ โผจากขอบสระ เมื่อเห็นมุกโผล่หน้ามายิ้มร่าตาเหลือกตาปลิ้นเท่าที่คิดว่าเก๋ เขาตะโกนว่า โผล่มาได้ไง มุกต่อว่า เธอไม่ใช่ผีนะ ตกใจอะไรปานนั้น...

เจนจบ พาที ชนินทร์มองมาเป็นตาเดียว มุกขยับขาไขว้นั่งวางท่าเหมือนอยู่หน้ากล้อง บ่นว่ามาปาร์ตี้ก็ไม่บอก เพชรกลับติงที่มุกจ้องผู้ชายไม่วางตาว่า มองอยู่ได้ มียางอายไหม มุกกางนิ้วปิดหน้า ร้องว่าอายที่สุด เกิดมาไม่เคยเห็นผู้ชายโป๊

เรียงหน้าให้ดู...สาลินีวิ่งมา ร้องห้ามอย่าปิด เมื่อเห็นผู้ชายพากันเอาผ้าขนหนูมานุ่ง มุกจึงมีคู่มวยมาอีกแล้ว ถามว่าใครจุดธูปเชิญสาลินีมา สาลินียักคิ้วปาร์ต้ีแมนๆอย่างนี้ สาลี่ไม่มีพลาด ดูได้ทั้งวันไม่เบื่อ...

ทั้งหญิงทั้งชายปล่อยคารมพัวพันกันไปมาสนุกกัน มุกหันไปทักชนินทร์แต่เขากลับมึนตึง เจนจบถามทำไมมุกมาช้า มุกวิ่งมาเกาะกล้ามเพชร ฉะอ้อนว่า...ไม่ได้ช้า รีบแทบตาย อยากอยู่ใกล้หัวใจพี่เพชร...เพชรมองมุกซบ อยากจะผลักตกน้ำ ก็จะน่าเกลียดเกินไป...

คุณแม่ประไพที่อยู่ในบ้านกับพวกผู้ใหญ่ มองมาเห็น ร้องว่าตายแล้ว มุกไปซบพี่เขาได้ไงแม่มรกตลุกพรวดมอง ดีใจเนื้อเต้นผางๆ ร้องโถ...น่าเอ็นดูออก ทำอยู่ในสายตาผู้ใหญ่เดี๊ยนชอบ...คุณเผ่าพงศ์หัวเราะในคอ ไม่วายถูกเมียตวาดอีกตามเคย...

ที่สระว่ายน้ำ มุกนึกสนุกเสนอไอเดีย น่าจะชวนสาวๆ เพื่อนของเธอมาให้ครบคู่ สาลินีตัดบททันทีว่าไม่ต้อง เธอคนเดียวรับมือสามสี่ชายไหว เพชรปรามมุกว่า อย่าชวนเพื่อนมาเลย แค่มุกคนเดียวสมองเขาจะแตกอยู่แล้ว มุกรีบชมเพชรว่า เขายังชมเธออีกจนได้ มุกถามต่อว่า ปาร์ตี้วันนี้มีอะไร หรือว่ามาประชุมลับ...

พอเสียงมือถือชนินทร์ที่วางอยู่ดังขึ้น พาทีร้องบอกให้มารับ แต่กลับหยิบขึ้นมา เห็นชื่อขึ้นจึงร้องบอกว่าเมียโทร.มาตาม แล้วพูดกับนิจนันท์ว่ามาไม่ได้ ไปเยี่ยมญาติต่างจังหวัดไหนจ๊ะ มุกหันไปมอง ชนินทร์แย่งมือถือไป นิจนันท์ ฟังเสียงพาที แล้วแปลกใจ สามีคงโกหกเพื่อน แล้วพาทียังปากสว่างขึ้นอีกว่า ชนินทร์เลยปาร์ตี้อยู่บ้านไอ้เพชร นางแบบสาวๆชีๆแปะแป๊ะเป็นสิบ สาลินีรีบโพสท่าชนิดบ๊ะจ่างกาละมังใหญ่ทันที ชนินทร์กรอกเสียงถามเมียว่ามีอะไรหรือ นิจนันท์ไม่ตอบ รีบกดสายทิ้งทันที

เจนจบเห็นหน้าชนินทร์จืดชืด รีบด่าพาทีที่ยั่วเพื่อน ไม่สงสารเพื่อนรึไง กลับถึงบ้านเจอดาบแล่เนื้อเอาเกลือราดชักแง่กๆตาย...พาทีเปลี่ยนบรรยากาศ ชวนมุกว่ายน้ำ สาลินีถอดเสื้อนอกออกเหลือสายเดี่ยวเป็นเส้นด้าย เพราะเจ้าตัวอยากให้ขาดตั้งแต่อยู่ขอบสระให้หนุ่มๆเหล่ตากลับ มุกขอตัวไม่อยู่แล้ว ขอตัวไม่ว่าย ตอนนี้ไม่ว่าง ขณะที่พาทีมองตามชนินทร์แล้วกระเซ้าว่า แอบโทร.ไปง้อเมียอีกแล้ว...แต่ชนินทร์กดมือแทบหักก็ไม่มีเสียงรับ ด่านังเมียบ้าด้วยความแค้น ชนินทร์เดินกลับมา มุกนั่งเคี้ยวขนมตุ้ยๆ พาทีบ่นว่า เขาถูก สารวัตรสอบจนตัวซีด เพชรสรุปอย่างเบื่อๆ จนป่านนี้ก็ยังไม่รู้ว่าแผนผังมันหลุดไปจากบริษัท ชนินทร์เดินมาตอบทันทีว่า บริษัทกฤชก็เห็นแผนเราเหมือนกัน ไม่งั้นจะรับประกันทำไม มองไปทางมุกแล้วถาม หรือว่าเมื่อวานที่มาค้นห้อง อยากหาอะไรไปช่วยพี่ชาย?

พอมุกถามว่าอะไรหายเธอจะช่วยหา เพชรรีบตัดไฟต้นลม ไม่ให้มุกยุ่ง มุกลุกเดินมาหาเพชร ทำท่าชวนเล่นน้ำ ชนินทร์คิดอะไรขึ้นมาได้ รีบเดินมาจะโดดลงน้ำ กลับชนเอามุกเสียหลักหล่นตูมลงน้ำ หลายคนตกใจหันไปมอง ชนินทร์รีบโดดลงไปช่วย หลายคนให้รีบดึงมุกขึ้นมา

ชนินทร์ถึงตัวมุกที่ยังอยู่ใต้น้ำ พอเธอจะทะลึ่งดึงตัวขึ้น กลับถูกรัดตัวกดลงไปอีก มุกแกล้งว่ายน้ำไม่เป็น ทุกคนห่วง ชนินทร์โผล่ขึ้นมาทำท่าช่วยมุก แต่แอบกดปากร้องไม่ให้มุกดิ้นหนี...มุกเริ่มสำลัก

ในห้องบ้านใหญ่โวยวายกันขึ้น คุณมรกตร้องดังกว่าใคร แล้วคุณแม่ทั้งสองออกวิ่งไปที่สระก่อนใคร...จนมุกเริ่มขาดอากาศหายใจ ชนินทร์ยังแกล้งช่วยไม่ไหว เจนจบจึงกระโดดลงไปดึงมุกขึ้นมา แล้วรีบพาไปให้เพื่อนๆช่วยกันดึงมุกขึ้น ต่างช่วยกันปฐมพยาบาล พาทีสั่งให้ผายปอด เจนจบนึกได้รีบประกบปากมุกทันที มุกตาเหลือกตกใจตาค้าง สาลินีตีอกชกตัวว่าทำไมไม่เป็นเธอ เพชรเองก็อึ้งกิมกี่ ไม่นึกว่าเจนจบจะเล่นไม้นี้ พอหยุดหายใจ จะประกบปากอีกที มุกผงกหัวขึ้น หน้าผากทั้งสองชนกันเป้งเดียว เจนจบหงายผลึ่ง มรกตมาถึงคนแรก ดึงมุกขึ้นมา หันไปใส่เจนจบ

“ใครใช้ให้จูบลูกสะใภ้ฉัน” เจนจบแก้ว่ามาช่วย “เธอไม่มีสิทธิ์มาช่วย ตาเพชรแฟนมุกยังอยู่ตรงนี้”

เพชรบอกแม่ว่า เจนจบช่วยมุก ไม่งั้นเธอตายไปแล้ว มรกตตาขวางถามรอบทิศ

“ใคร...ใครทำหนูมุกตกน้ำ ใคร”

มุกมองไปทางชนินทร์ เห็นทำมึนมะลื่อทื่อ จึงรีบบอกมรกตว่า มุกลื่นตกน้ำเอง เจนจบขอโทษ แม่ประไพเร่งให้พามุกไปบนบ้านก่อนดีกว่า เรื่องถึงได้จบ แต่คุณมรกตยังเคืองเจนจบแทนลูกชาย ซึ่งไม่รู้สึกรู้สาเอาเลย...ตรงข้ามชนินทร์มองตามมุกไป ชนิดที่สะในกระดองใจเต็มประดา

เมื่อมุกถูกรุมประเคนทั้งน้ำร้อนน้ำชา ยาหอมสารพัดให้แล้วก็พอจะอารมณ์ดี เห็นเพชรเดินมาเท่านั้น มุกเริ่มคิกขุชูสองนิ้ว ร้องมุกสู้ๆๆๆไปตามเรื่อง มรกตรู้ดี รีบพาพวกออกจากห้องให้สองหนุ่มสาวอยู่ตามลำพัง...แต่แทนที่ทั้งสองจะแสดงความห่วงใย ไว้ไมตรีต่อกัน เพชรกลับพยายามเกลี้ยกล่อมว่าเจนจบเขาห่วงมุกมาก มุกฟังแล้วร้องเฮอะ สองมือปิดหู ปากก็ร้องว่าไม่ฟัง หนูมุกรักพี่เพชร กรอกกระซิบดังๆ ที่หูเพชร “ฟังนะ...หนูมุกรักพี่เพชรได้ยินไหม” เพชรหันขวับมา ปลายจมูกทั้งสองชนกันหนุบหนับ...ทั้งสองประสานตากันระยะเผาขน ก่อนกระสุนหวิวจะระเบิด...เสียงมะดัน ดันมาบอกว่าเพื่อนคุณเพชรมาหา เพชรจึงตื่นตัว หันมาคิดตงิดๆ ว่ามันมาทำไมกันวะ?

เพชรต้อนรับนิจนันท์พร้อมเพื่อนๆ ในสวนข้างบ้าน นิจนันท์กู้หน้าสามีด้วยการบอกว่าเธอไปต่างจังหวัด แต่รีบมา เพราะชนินทร์ชวนไว้หลายวันแล้วว่าให้มาพบเพื่อนบ้าง...มุกที่อยู่ในบ้านมองเห็นทุกคนโดยเฉพาะนิจนันท์...นิจนันท์เองแสดงความเสียใจเรื่องเพชรหาย พอพาทีเตือนเพชร ไม่พามุกมารู้จักคุณนิจนันท์พอเอ่ยชื่อมุก นิจนันท์สนใจใคร่รู้ว่าคนไหนมุก เป็นใครกัน? แต่ก็พลาดกันจนได้ เมื่อมุกจะต้องรีบกลับ อ้างว่าเพิ่งรู้ข่าวว่าพี่ชายของเธอกลิ้งตีลังกาตกบันไดที่ทำงาน แม่ประไพเองเพิ่งรู้ก็ตาเหลือก มุกทำท่าเสียดาย ทั้งๆที่ยังไม่ได้ดินเนอร์กับพวกพี่เพชรเลย จึงขอให้แม่อยู่เป็นตัวแทน เธอขอตัวรีบไปดูพี่ชาย

นิจนันท์อยู่คุยกับเพชรอย่างสนิทสนม เพราะเคยเรียนมาด้วยกัน โดยมีคุณแม่มรกตเป็นผู้ใหญ่ร่วมกับสามีช้างเท้าหลัง หลังจากรื้อฟื้นความหลัง เพื่อนๆเอาเรื่องของแต่ละคนมาแฉ แล้วมรกตก็พล่ามอย่างมีความสุขถึงมุก ว่าที่สะใภ้ตัวเก่ง แล้วกำชับนิจนันท์กับสามีและเพื่อนๆ ต้องมางานแต่งเพชรกับมุกให้ได้...

เมื่อชนินทร์กับนิจนันท์กลับถึงบ้านตัวเอง หน้ากากที่ใส่ให้ทุกคนดูว่ารักกันปานจะกลืนนั้น ก็ถูกเปิดออก เมียถามสามีว่า เพชรมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาทำไมไม่บอกเธอ ชนินทร์ก็ตอกกลับทันทีว่า นิจนันท์เป็นเมียเพชรคนที่เท่าไหร่ เขาถึงต้องรายงานให้รู้ เมียตาลุกวาว ถามว่าอยากให้เธอไปพบเพื่อนๆอย่างวันนี้ใช่ไหม สามีอึ้ง นิ่งฟัง

“วันหลังก็จำไว้...ฉันอยากรู้อะไร แกมีหน้าที่ตอบ ถ้าไม่อยากให้ความชั่วของแกหลุดไปถึงหูเพื่อนสุดที่รัก”

ooooooo

ครั้นมุกไปพบคมกฤชที่ทำงาน พอบอกว่าเธอโกหกว่าพี่ตกบันไดปางตาย พี่ชายหาว่าน้องแช่ง แต่แล้วก็หูผึ่ง เมื่อมุกขยายเรื่องชนินทร์ที่ส่อพิรุธหลายอย่าง ตั้งแต่ปิดเพื่อนๆเรื่องเมีย เล่นงานเธอที่บริษัทเพชรฐานเข้าค้นห้อง แกล้งกดเธอหวังให้ขาดใจเป็นผีเฝ้าสระ แต่คิดว่าคงจะขู่ให้กลัวมากกว่า ถ้าอยากสืบเรื่องชนินทร์ มุกก็ยังเจอคุณนิจนันท์ไม่ได้ มุกจึงโกหกแล้วรีบหนีมา...

สองพี่น้องเดินคุยกันไป คมกฤชรู้สึกมีคนแอบฟัง มองไปไม่เห็นใคร มุกเองก็รู้สึกได้ แต่ทั้งสองพี่น้องไม่รู้ว่า คนที่ลับๆล่อๆนั่นคือรุจา นักข่าวที่กัดไม่ปล่อยคนนั้น...

รุจากลับมาถึงสำนักงานนิวส์ไทม์ เริ่มเอาภาพที่แอบถ่ายคมกฤชและมุก รุจาแน่ใจแล้วน้องสาวคมกฤชชื่อมุกดา รุจารีบปิดจอภาพทันทีเมื่อสมพลเดินมาถามว่าเขียนข่าวอะไร ตอบว่าเขียนเรื่องโลกร้อนสารพัดร้อน สมพลย้อนถามเรื่องอะดอเรลลาไปถึงไหน รุจาบอกยังนิ่งๆอยู่ จึงหันมาเรื่องอื่นบ้าง เดี๋ยวจะหาว่าสนใจแต่ทุกข์ของเศรษฐี สมพลทำท่าโศกว่าซึ้งมาก แต่ข่าวแบบนี้ไม่มีคนอ่าน คนอ่านเขาอยากรู้เรื่องคนรวย

“กลับไปตามเรื่องเพชรหาย จนกว่าจะมีคำสั่งหยุด...

ถึงต้องหยุด” พ่อบรรพตเดินมาออกคำสั่ง จากนั้น ทั้งพ่อ

และ บก.ต่างก็อบรมรุจาเป็นการใหญ่ ทั้งคาดโทษ เห็นว่ารุจามีความพยายาม แต่ยังไม่แน่ใจในความสามารถ รุจาพยายามวิงวอนขอทำงานแก้ตัว “ขอโอกาสรุจาอีกครั้งได้ไหมคะ”

“ได้...ไปรุจา ไปเจาะเรื่องจ่ายเงินประกันพันล้านมา พ่ออยากรู้ว่ามีการจ่ายกันรึยัง”

รุจารีบรับคำแข็งขัน

ooooooo

เช้านี้ มุกแต่งชุดเด็ดชนิดมุ่งหักอกชาย สะบัดบั้นท้ายมาหารถเพชรที่มาจอดรอ เธอมายืนชิดข้างคนขับ เคาะนิ้วเบาๆ กระจกถูกลดลง เธอส่งคำหวาน สุภาพบุรุษลงมาเปิดประตูให้หน่อยสิคะ...

เพชรกัดฟันลงมา รุจามาแอบซุ่มอยู่นานตาโต กดชัตเตอร์ไม่นับ เพชรมาเปิดประตูให้ ปากบ่นว่า สติไม่ดีแล้วยังช่วยตัวเองไม่ได้ มุกยิ้มร่าเข้าไปนั่ง พอเพชรมานั่งที่คนขับ มุกเริ่มบทรัก เขยิบเข้าเบียด ถูกเขาผลักหน้าจนผงะ มุกเดินหน้าว่าเขาเสียใจที่เมื่อวานไม่ได้ดินเนอร์สบตาหวานฉ่ำของหนูมุก เพชรทำปากจิ๊กจั๊ก ที่พูดไม่ได้สะใจ จึงหมุนพวกมาลัยแล้วเหยียบพารถพุ่งออกทันที...

นักข่าวสาวค่อยๆลุกขึ้นมองตามคิดหนักขึ้น เมื่อทั้งสองคนมารับมาส่งกัน มุกดาน้องสาวนายประกันพันล้านเรื่องมันชักแหม่งๆในใจรุจาหนักขึ้น...

เพชรเริ่มงานของเขาอย่างหนัก จนมาถึงเอาเพชรที่จะต้องจัดมาส่องทีละเม็ด...พอรู้สึกบางอย่าง หันไปเห็นมุกนั่งเท้าคางมองเขาจนตาพอง จึงเหน็บให้ว่า วันๆมานั่งหายใจทิ้งเฉยๆ ทำประโยชน์ให้โลกเขาบ้าง มุกรีบขอให้หัดดูเพชรพลอยบ้าง จะได้ช่วยเลือกแหวนหมั้น ถึงตอนนี้เพชรร้องเฮ้อ บอกโปรดรอชาติกำเนิดหน้า มุกเขยิบเข้าไปจะให้สอนดูเพชร เพชรกลับเลื่อนหนี รีบใส่เซฟแล้วปิด ลุกขึ้นจะไปห้องเจียระไน...มุกบอกไม่ไปจะอยู่เฝ้าเซฟให้...เพชรไปแล้ว มุกรีบค้นตามโต๊ะตู้แฟ้มไม่มีอะไร ได้แต่มองไปที่เซฟแล้วคิดหนัก...

ooooooo

รุจามาในมาดใหม่ ไปที่บริษัทคมกฤช พยายามตื๊อเอื้อมเดือน ขอสัมภาษณ์ด้วยว่าหนังสือพิมพ์ของเธอกำลังจะทำเรื่องพิเศษสุด สกู๊ป 10 ผู้บริหารหนุ่มหน้าใหม่ไฟแรง จึงจะขอข้อมูลคุณคมกฤชทั้งประวัติตัวเองและครอบครัวพี่น้องมีกี่คน แล้วเน้นถามจนเอื้อมเดือนชักมึน แล้วอ้าปากหวอเห็นคมกฤช รุจาถามอีก

“น้องสาวทำงานอะไร คุณคมกฤชนิสัยยังไง ดุหรือเปล่า”

คมกฤชมายืนฟัง แล้วหิ้วคอเสื้อรุจาจนตัวลอย ปากร้อง “ไม่ดุเว้ย...แต่โหดมาก” รุจาดิ้นกระแด่วๆกลางอากาศ ร้องให้ เขาปล่อยแทบลั่นโลก...รุจาถูกหิ้วออกมาหน้าสำนักงาน แล้วเหวี่ยงไปไกลเหมือนเศษผ้าขี้ริ้ว สั่งยามเห็นมาอีกจับส่งตำรวจ รุจาลุกขึ้นยืนสู้ ตอกกลับ คนที่จะเจอตำรวจคือนายต่างหาก ไอ้คนตลบตะแลง ไงล่ะ ส่งน้องสาวไปทำงานกับคุณเพชรหวังอะไร คมกฤชทึ่ง เผลอถามว่าเธอรู้เรื่องนี้เหรอ รุจายืดทันทีว่าเธอไม่โง่ เธอเป็นนักข่าว แล้วจะแฉเรื่องไม่ชอบมาพากลเรื่องนี้ต่อไป คมกฤชแก้ตัวว่าน้องสาวเขาไม่เกี่ยว

“เกี่ยวล้านเปอร์เซ็นต์ เพราะนายตั้งใจจะไม่จ่ายเงินประกัน รอเลยนายคมกฤชรออ่านข่าว ฉันขยํ้าไม่ปล่อยแน่” รุจาปัดฝุ่นจากตัวแล้ววิ่งไป คมกฤชตัดสินใจวิ่งตาม...จนไปเบรกรุจาด้วยการดักหน้า พูดจามีมะนาวในเสียงเสนอว่า...เรามาคุยกันดีๆก่อนไหม รุจามองนิ่ง แล้ว

ตกลง...คุยก็ได้ แต่นายต้องขอโทษฉันก่อน เขาจึงอ้อมแอ้มขอโทษ...รุจาสั่งดัง คุกเข่าลง คมกฤชร้องลั่น อะไรกันวะเนี่ย รุจาหันหลัง เขามองไปรอบๆผู้คนหันมามอง แต่จำต้องคุกเข่า แล้วถามจะให้ทำยังไงต่อ รุจากล่าวนำ “ขอโทษครับ คุณรุจาสุดสวย”

คมกฤชทำท่าจะเรอ ขอแค่ขอโทษน่าจะพอ แต่รุจาเฉย กอดอกตีหน้าเอาเรื่อง เขาจำต้องหลับตาหนีอาย

“ขอโทษครับ ผมมันไม่ดีเอง คุณรุจาสุดสวยรวยเสน่ห์ ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ”

คนเดินผ่านไปมา หลายคนร้องเฮ ปรบมือให้ เขาลุกขึ้นหน้าแหลมด้วยความอาย ถามทันทีว่า ทีนี้เธอจะไม่ลงข่าวเรื่องน้องสาวฉันนะ พอรุจาพูดห้วนๆ “คิดดูก่อน” คมกฤชร้องเรียกยายรุจาอย่างหมดความอดทน แต่กลับถูกเบรกอีกว่า ถ้านายอ้าปากอีกที ฉันจะถือว่านายข่มขู่นักข่าว แล้วเน้น “ฉันไม่ได้เบี้ยวนาย ฉันยังไม่ได้บอกว่าขอโทษแล้วจะไม่ลงข่าวน้องสาวนาย ฉันแค่บอกให้ขอโทษ นายก็ทำ” ว่าแล้วรุจาเดินกรีดกรายส่ายบั้นท้ายไปต่อหน้า คมกฤชยืนทื่อ ไม่เหลือคมแม้แต่น้อย

สิ่งที่คมกฤชต้องรีบทำเป็นอันดับแรกคือโทร.ไปหามุก มุกอยู่ในห้องทำงานเพชรตามลำพัง พอฟังเรื่องราวจากพี่ชาย จึงสั่งย้ำอีก “พี่กฤชต้องห้ามนักข่าวนั้นให้ได้ ถ้าคนรู้เรื่องนี้เยอะ เราจะทำงานลำบาก” ว่าแล้วยกกระเป๋าขึ้นสะพายบ่า กรอกเสียงบอกพี่ชาย “มุกจะยั่วอารมณ์คนสักหน่อย พี่กฤชสั่งให้คนเอารถมารอมุกแล้วใช่ไหม”

มุกตัดสายแล้วเดินออกจากห้องเพชร สาลินีหน้าห้องหันมามอง เปรยขึ้นว่า คุณเพชรไม่อยู่จะอู้งานทันทีนะหนูมุก มุกกลับบอกกำลังจะไปทำธุระสำคัญให้พี่เพชร แล้วทำหนีบกระเป๋าแน่นเป็นการสร้างพิรุธ สาลินียิ่งสงสัย ซักว่าคุณเพชรให้ไปทำธุระอะไร กระเป๋านั่นใส่อะไรออกไป มุกยิ่งกอดกระเป๋า บอกว่าห้ามแตะ ในนี้มีของสำคัญ สาลินีได้ทีกระชาก กระเป๋ามา ทั้งด่าหาว่าขโมยของคุณเพชรใช่ไหม

ขณะยื้อยุดฉุดกันไปมา มุกห้ามดู สาลินีสั่งให้เปิดออกมาดูกัน...มุกดึงมาได้ เอากระเป๋าฟาดหน้าสาลินีก้นจ้ำเบ้า...

มุกเผ่นแน่บหนีไป...

กว่าสาลินีจะอีแอ้อีแอ่นขึ้นมาได้ เห็นชนินทร์ออกมาจากลิฟต์ จึงโดดไปรายงาน “แย่แล้วค่ะ คุณชนินทร์ หนูมุกมันขโมยเพชรของเราไปแล้วค่ะ”

ชนินทร์ชะงัก รีบหยิบมือถือขึ้นมาทันใด เพชรอยู่ในห้องเจียระไน พอรับสายจากชนินทร์ถึงครางออกมาทันที

“หนูมุกขโมยเพชรออกไป...” เพชรปวดหัวจี๊ดขึ้นมา เจนจบได้แต่มองตาปริบๆ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ช่อง 3 ส่งซีรีส์วัยรุ่นเอาใจสาวๆ ฟินข้ามคืนไปกับ "สาวน้อยจ้าวพายุ"

ช่อง 3 ส่งซีรีส์วัยรุ่นเอาใจสาวๆ ฟินข้ามคืนไปกับ "สาวน้อยจ้าวพายุ"
18 พ.ค. 2564

06:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม 2564 เวลา 07:22 น.