ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มุกเหลี่ยมเพชร

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

มุกงอนเพชรที่ไปใกล้ชิดนิจนันท์ แต่พอฟังเรื่องราวที่เพชรเล่าว่าชนินทรตามมาทำร้ายนิจนันท์ มุกก็ตกใจ เปลี่ยนท่าทีเป็นสงสารนิจนันท์

แต่เวลานั้น นิจนันท์ผู้น่าสงสารของหนูมุกกำลังอาละวาดด่าทอชนินทร เหมือนอยากจะให้เขาลงมือทำร้ายเธอให้จงได้

“เดินหน้าบื้อไร้วิญญาณอยู่ได้ สมแล้วที่ไม่มีใครเขาต้อนรับแก เขาเกลียดแกกันทั้งนั้น ดูสิ มาตั้งนาน ยังไม่มีใครเรียกแกไปรวมกลุ่มกับเขา”

ชนินทรเงื้อมือ แต่ฉับพลันก็หยุดตัวเองไว้ทัน

“ตบฉันสิ...อยากตบก็ตบเลย”

“ไม่หรอก...นิจนันท์ ฉันไม่หลงกลเธอ ลงมือที่นี่ เธอก็เอาหน้ามีแผลไปขอความเห็นใจจากเพชรมันอีก กลับถึงบ้านเมื่อไหร่ จับหัวเธอกดน้ำสักสี่ห้าครั้ง น่าจะดีกว่า”
ชนินทรโอบไหล่นิจนันท์ทำเหมือนคู่รักสุดสวีต พอเห็นกลุ่มมรกตผ่านมา ชนินทรยิ่งกอดเมียแน่นขึ้น กระซิบบอกเธอให้ฝืนใจหน่อย เขาขอสร้างภาพให้ผู้คนเห็นว่าเขาดีกับเธอแค่ไหน

“เป็นไงจ๊ะ หน้าตาสดชื่นกันทั้งคู่ โรแมนติกล่ะสิ นานๆได้ควงคู่ให้สังคมเขารู้บ้างว่าเป็นสามีภรรยากัน” มรกตแดกดัน

“ค่ะ คู่เราไม่ชอบติดกันตลอดเวลา สร้างภาพครอบครัวสุขสันต์” นิจนันท์ยอกย้อนอย่างไม่เกรง

“อ้อ...ครอบครัวฉันสุขสันต์แน่จ้ะ แล้วก็จะมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเรากำลังจะได้ต้อนรับสะใภ้สุดเพอร์เฟกต์อย่างหนูมุก”

เห็นมรกตเริ่มของขึ้น ชนินทรเกรงใจ จึงขอตัวพาภรรยาออกไปอีกทาง มรกตจ้องตามอย่างไม่ไว้ใจนิจนันท์ จึงสั่งการปักให้ตามไปคอยสังเกตการณ์

นิจนันท์ไว้ใจไม่ได้จริงๆ พอหลุดพ้นจากชนินทรไปได้ เธอก็แจ้นไปหาเพชรที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับมุก หมายจะทำให้พวกเขาบาดหมางกันให้ได้ แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้นแน่ เพราะปักโผล่มาทันเวลา ปักขัดขวางเต็มที่ พร้อมกันนี้ก็ไล่เพชรให้รีบตามหนูมุกไป

เมื่อสองคนนั้นเดินตามกันไปแล้ว ปักก็หันมาเล่นงานนิจนันท์ต่อ นิจนันท์ทั้งโกรธทั้งโมโหทำท่าจะตบปัก แต่พอดีชนินทรพุ่งพรวดมาขวาง ปักเลยฉวยโอกาสนี้เปิดแน่บ ให้ผัวเมียเขาเคลียร์กันเอาเอง

“เผลอเป็นไม่ได้เลยนะที่รัก” ชนินทรคำราม แววตาแทบลุกเป็นไฟ...นิจนันท์กลัวจับใจ จะเดินหนี แต่ชนินทรกระชาก...ลากเธอไปอย่างแรง

ooooooo

เมื่อเกิดเรื่องวุ่นวายมากมาย ทำให้แผนการที่วางไว้แต่แรกไม่สำเร็จ มรกตจึงคิดแผนใหม่ส่งเพชรกับมุกไปทำธุระให้เธอที่เกาะแห่งหนึ่งโดยไม่บอกให้คนนอกอย่างชนินทรและนิจนันท์รู้ ซึ่งกำหนดการเดินทางของทั้งคู่คือเช้าวันรุ่งขึ้น

ดังนั้นในตอนเย็นวันนี้ เพชรกับมุกจึงมีโอกาสร่วมโต๊ะอาหารกับพาที คมกฤช รุจา และแอนดี้อีกครั้ง ในระหว่างนี้เองชนินทรกับนิจนันท์เข้ามาแจม ท่าทีและสายตาของนิจนันท์ที่แสดงออกต่อเพชรทำให้มุกอดหึงหวงไม่ได้ ขณะที่ชนินทรก็เขม่นมองเมียตัวเองอย่างไม่ชอบใจ ส่วนคู่ของรุจากับแอนดี้ก็ดูจะหวานกันมากขึ้นทุกที ทำให้คมกฤชซึ่งหลงรักรุจาอารมณ์ขุ่นมัว โกรธและหมั่นไส้ทั้งคู่จนเก็บอาการไม่มิด

หลังอาหารมื้อนั้น เพชรต้องตามง้อมุกที่มีท่าทีมึนตึง แต่แล้วนิจนันท์ก็เข้ามาแทรกอีกจนได้ เธอหลอกชนินทรว่าปวดท้องแล้วฉวยจังหวะตอนเขาไปหายาให้หนีมาอ้อนเพชรต่อหน้ามุก เพชรหลงกลกำลังจะอุ้มเธอไปส่ง ก็พอดีพาทีพาชนินทรเข้ามาพร้อมยาแก้ปวด ทำให้นิจ–นันท์จำต้องผละไปกับชนินทรด้วยความไม่พอใจในความจุ้นจ้านของพาที

พอเช้าขึ้น นิจนันท์ก็ยังดันทุรังจะมาพบเพชรอีก โดยบอกคมกฤชกับพาทีว่าเธอกับเพชรนัดกันไว้ สองหนุ่มยิ้มขันในความหน้าด้านของนิจนันท์ ก่อนพาทีจะบอกให้เธอรู้ว่าเพชรไปแล้ว แต่ไปไหนไม่รู้ ตนไม่ได้ถาม เพราะไม่ชอบเป็นตัวขัดแข้งขัดขาความรักของใคร

นิจนันท์โกรธจัด ผลุนผลันกลับไปเก็บกระเป๋ากลับกรุงเทพฯโดยไม่รอชนินทร แล้วตรงดิ่งไปที่สตาร์ไดมอนด์เพื่อจะรู้ให้ได้ว่าเพชรกับมุกไปไหน แต่กลับโดนเจนจบด่าให้อย่างแสบสัน ถึงกระนั้นเธอก็ยังปักหลักจะรอจนกว่าได้เจอเพชร

เมื่อสาลินีเยี่ยมหน้าผ่านมา เธอจึงกลายเป็นเหยื่อให้นิจนันท์ระบายอารมณ์ แต่สาลินีก็เก่งพอตัว ยอกย้อนแดกดันอย่างไม่ยอมลงให้ นั่นยิ่งทำให้นิจนันท์โมโหแทบจะฟ้อนเล็บใส่ ถ้าไม่ติดว่าต้องรีบวิ่งตามเจนจบที่ทำเหมือนจะออกไปข้างนอก

นิจนันท์ตามมาคาดคั้นเจนจบว่า รู้ใช่ไหมว่าเพชรอยู่ที่ไหน เจนจบไม่ตอบ แถมยังด่ารุนแรงจนนิจ– นันท์ถึงกับสะอึกอึ้งไป

“อยากจะเป็นคนชนะก็หัดใช้ปัญญา ใช้ความสามารถที่มีอันน้อยนิดของตัวเองซะบ้าง หรือถ้าไม่มีทั้งปัญญา ไม่มีความสามารถ กะโหลกทึบก็กลับไปอยู่บ้าน ทำตัวเป็นกระสอบทรายที่ดีของสามี”

ooooooo

ขณะเดียวกันนั้น เพชรกับมุกเพลิดเพลินมีความสุขอยู่ที่กระบี่ เพชรแสดงออกชัดเจนว่ารักมุกหมดใจและอยากแต่งงานด้วย มุกเองก็มีใจให้เขา เธอรู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่เมื่อนึกถึงความจริงที่เธอปิดบังเขาอยู่ก็อดหวาดหวั่นหนักใจไม่ได้ทุกที

ขณะที่มุกกับเพชรกำลังอยู่ในโลกสีชมพู แต่พี่คมกฤชของมุกกำลังกลัดกลุ้มใจ เพราะรุจาควงแอนดี้อย่างเปิดเผย ไม่ว่าแอนดี้จะไปไหน รุจาต้องเป็นเงาตามตัว ที่สุดคมกฤชทนไม่ไหว ใช้ช่วงเวลาที่แอนดี้ไปห้องน้ำเข้าประชิดรุจา หาว่าเธอทำทุกอย่างเพราะประชดเขา

“ประชดนาย...เพื่ออะไร” รุจาย้อน

“เพราะคุณคิดว่าผมจะแข่งกับแอนดี้แย่งคุณกลับมา”

“ไปหาหมอรักษาโรคหลงตัวเองซะมั่งนะ ทำไมฉันต้องแคร์นาย ทำไมฉันต้องรอให้นายมาแย่ง ในเมื่อแอนดี้เค้าดีกว่านายทุกอย่าง ฉันไม่เคยต้องเลือกเลย เพราะฉันไม่เคยมีนายในหัวใจไม่แม้แต่นิดเดียว ฉันไม่สนผู้ชายโรคจิต หลงตัวเองอย่างนายหรอก เพราะมันเสียเวลาที่ฉันกับแอนดี้จะเข้าใจกัน รักกัน แล้วก็คุยกัน...เรื่องอนาคตของเรา”

รุจายิ้มเยาะแล้วเชิดหน้าผละไป คมกฤชแววตาเจ็บปวดกับทุกอย่างที่รุจาพูดออกมา ซ้ำวันถัดมารุจายังทำให้เขาต้องเจ็บยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อเธอกับแอนดี้ชวนเขาไปเลือกแหวนหมั้นที่สตาร์ไดมอนด์

ส่วนที่กระบี่ จู่ๆเจนจบตามมาพบเพชรกับมุกที่บ้านพัก เจนจบต้องการมาขัดขวางความสุขของทั้งคู่ แต่เอางานขึ้นมาอ้าง

“นายคงไม่หาว่าฉันมาขวางความหวานของนายกับคุณหนูมุก”

“ไอ้บ้า...ฉันจะคิดได้ไง นายอุตส่าห์มาเพราะผลประโยชน์ของบริษัท”

“ออเดอร์นี้ลูกค้าเขารีบจริงๆ อยากได้คำตอบ ฉันถึงต้องมากวนเวลาพักผ่อนของนาย”

“ไม่เป็นไรหรอก ถือว่ามาเที่ยวด้วยกัน” เพชรพูดไม่คิดอะไร แต่เจนจบลอบยิ้มสะใจ

หลังจากนั้น เจนจบก็ทำเนียนกินเที่ยวไปกับทั้งคู่ เจนจบเอาใจเพชรทุกอย่าง และคอยแอบมองมุกอย่างหมั่นไส้ แต่มุกไม่ได้เอะใจ เพราะเธอเชื่อใจและไว้ใจเจนจบเช่นเดียวกับเพชร...

ในสตาร์ไดมอนด์ สาลินีเจ้ากี้เจ้าการช่วยแอนดี้เลือกแหวนให้รุจา โดยมีคมกฤชยืนกอดอกมองตาขวาง พอแอนดี้เลือกวงหนึ่งมาใส่นิ้วรุจา คมกฤชเห็นแล้วทนไม่ไหว เอ่ยขึ้นทันทีว่า

“กระจอก ถ้าจะซื้อวงเล็กแค่นี้ไม่ต้องให้ฉันพามาถึงสตาร์ไดมอนด์หรอกนะ”

สาลินีหน้าเหวอ ไม่คิดว่าคมกฤชจะแรงได้ขนาดนี้ คมกฤชยักไหล่แล้วเดินหน้าตากวนๆออกไป รุจาไม่พอใจก้าวตามเขาไปทันที

“นายนี่มันขี้อิจฉา ทำไม...พอแอนดี้เขาจะซื้อแหวนให้ฉัน นายก็รับไม่ได้ว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็น คนแพ้”

“อย่าคิดว่าความรักของคุณกับแอนดี้จะปั่นหัวผมได้” คมกฤชโต้

“ได้ไม่ได้...ฉันก็เห็นแล้วว่านายมันไม่มีน้ำใจนักกีฬา คิดว่าตัวเองเหนือกว่าทุกคน คิดว่าผู้หญิงต้องรักนาย...นายเข้าใจผิดไปมากนะคมกฤช”

“ผมน่ะเหรอเข้าใจผิด ก็เห็นๆอยู่ มีความหวังเลยล่ะสิ แค่ผู้ชายเอาแหวนเพชรเม็ดเล็กๆมาล่อ”

รุจาโมโหตบผัวะเข้าที่แก้มคมกฤช “นี่ยังน้อยไป...สำหรับสิ่งที่นายดูถูกฉัน”

“ก็คุณทำตัวแบบนี้ทำไม รู้หรือเปล่าว่าแอนดี้มันเป็นใครมาจากไหน”

“ไม่สำคัญหรอกว่า แอนดี้เป็นใคร เขารักฉัน ฉันรักเขา เรารักกันก็พอ...รู้ไว้ด้วยนะ ว่าคนอย่างฉันความรักสำคัญที่สุด ต่อให้แอนดี้จะเป็นแค่ฝรั่งตกยาก ไม่มีบริษัทใหญ่โตเหมือนคุณ ฉันก็จะรักเขา เพราะเขาไม่เคยดูถูกฉันสักคำ”

คมกฤชชะงัก แววตาปวดร้าวกับสิ่งที่ทำผิดมาแล้วกับรุจา

ooooooo

เจนจบอิจฉาริษยามุกทุกครั้งที่เห็นเพชรเอาใจใส่ดูแลเธอ...ค่ำนั้นเมื่ออยู่กันตามลำพัง เจนจบเอ่ยปากกับเพชรว่า ตนไม่เคยเห็นเขามีความสุขแบบนี้มานานแล้ว หน้าตาเขาบ่งบอกชัดเจนว่ามีความรัก

“ฉันก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน อยู่ๆฉันก็เป็นห่วงหนูมุก คิดถึงเขาตลอดเวลา ทั้งๆที่แต่ก่อน...เกลียด... เกลียดจนไม่รู้จะเปรียบกับอะไร”

“ความรักที่เริ่มต้นจากความเกลียด น่าประทับใจดีไม่ใช่เหรอ ไม่เหมือนความรักที่ทุกคนตัดสินว่าไม่เหมาะสม ไม่คู่ควร...ความรักที่อีกฝ่ายไม่เคยเห็นค่า”

“ไม่มีใครตีค่าความรักได้หรอก หัวใจทุกดวงมีสิทธิ์รัก”

“แต่ไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ”

“ฉันรู้ว่าแกหมายความว่าอะไร”

“เพชร...นายรู้”

“ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆเพื่อน ฉันรู้ว่านายชอบหนูมุก”

เจนจบนิ่งอึ้ง มองเพชรที่กำลังเข้าใจผิดอย่างแรง

“นายชอบหนูมุกมาก่อนฉัน นายทำดีกับหนูมุก ช่วยเหลือ ให้กำลังใจเธอทุกอย่าง ไม่แคร์เลยว่าหนูมุกจะทำตัวบ้าๆบอๆแค่ไหน ฉันว่ามันเป็นความรักที่บริสุทธิ์มาก ฉันเสียอีกที่มองไม่เห็นตัวตนของหนูมุก ฉันเสียอีกที่ตาบอด เพราะไม่เคยรู้จักความรัก”

“นายคิดยังไงกับคุณหนูมุก”

“เจนจบ ฉันขอโทษนายจริงๆ อย่าให้ความเป็นเพื่อนของเราต้องจบลง เพราะเรื่องนี้ได้ไหม ฉันรักนาย...นายคือเพื่อนที่จริงใจกับฉันที่สุด แต่สำหรับหนูมุก ฉันรักหนูมุกอย่างคนที่อยากอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุข อยากสร้างครอบครัว อยากแก่เฒ่าไปด้วยกัน”

เจนจบตัวชา มองเพชรด้วยแววตาทั้งรักทั้งช้ำ...ตรงข้ามกับมุกที่ยืนฟังอยู่เงียบๆ เธอแย้มยิ้มอย่างมีความสุข แล้วถอยกลับเข้าห้องไปโดยที่สองหนุ่มไม่รู้เห็น

เพชรยังทำให้เจนจบช้ำใจโดยไม่รู้ตัว เขาเอ่ยปากอยากทำเครื่องประดับให้มุก เจนจบเสนอเป็นสร้อยมุกล้อมเพชร แต่เขาไม่เอา เขาอยากได้เพชรกับมุกแค่อย่างละเม็ดที่อยู่เคียงกัน

“โรแมนติกจริงๆ เกิดมาเพื่ออยู่เคียงกัน ตราบวันสุดท้ายของชีวิต...ได้ ฉันจะออกแบบให้ด้วยความยินดีที่สุด”

“เจนจบ...นายนี่เป็นเหมือนลมหายใจของฉัน”

“แล้วคุณหนูมุกก็เป็นหัวใจ”

“ใช่...คนเราต้องมีทั้งหัวใจและลมหายใจ” เพชรยิ้มกว้างมีความสุขที่สุด ต่างจากเจนจบที่ยิ้มเศร้าๆมองไปบนท้องฟ้า รำพึงขึ้นมาแผ่วเบา

“แต่บางครั้ง ถ้าชีวิตเรากำลังอยู่ในภวังค์ความสุขที่ท่วมท้น เราก็แทบจะลืมไปเลยว่า...เราต้องการมีลมหายใจ”

ครั้นแยกย้ายกันไปพักผ่อนแล้ว เจนจบแอบเข้าไปในห้องนอนมุก ซึ่งเธอกำลังนอนหลับสบาย เจนจบย่อตัวลงจ้องหน้ามุกด้วยแววตาแข็งกร้าวน่ากลัว แต่แล้วเขาต้องรีบลุกขึ้นถอยออกห่างเมื่อเหลือบเห็นเพชรเดินเข้ามา

เสียงพูดคุยของเจนจบกับเพชรทำให้มุกลืมตาขึ้น เจนจบบอกเพชรว่าตนมาดูว่าหนูมุกกินยาหรือยัง ขณะที่เพชรก็เอานมอุ่นๆมาให้เธอ มุกเป็นปลื้มที่ใครๆก็เป็นห่วง แล้วเพชรรีบตัดบทขอบใจเจนจบ ขอตนดูแลหนูมุกเอง

เจนจบกลับออกไปด้วยความเจ็บปวด แอบมองเพชรกับมุกหยอกล้อหัวเราะกัน นับวันทั้งคู่ยิ่งรักใคร่ผูกพัน แต่ตัวเองกลับถอยห่างจากเพชรไปทุกที...

เช้าขึ้น เพชรกับมุกนั่งเรือไปที่เกาะเพื่อทำธุระให้มรกต เจนจบไม่ได้ไปด้วย แต่แอบจัดการบางอย่างไว้เพื่อทั้งคู่ที่เกาะแห่งนั้น

วันเดียวกันที่สตาร์ไดมอนด์ นิจนันท์มาพร้อมชนินทร เธอต้องการจะรู้ให้ได้ว่าเพชรกับมุกอยู่ที่ไหน แล้วเธอก็แน่ใจด้วยว่าสาลินีรู้ดีแต่ไม่ยอมบอก วันนี้เธอจึงนำกระเป๋าแบรนด์เนมใบสวยมาติดสินบน ผลปรากฏว่ากระเป๋าสามารถง้างปากสาลินีได้สำเร็จ

ด้านเพชรกับมุก เมื่อไปถึงเกาะก็รีบทำธุระให้แม่มรกต ทั้งคู่ได้พูดคุยกับเพื่อนของมรกตที่ทำฟาร์มหอยมุก พอเสร็จธุระของแม่ เพชรก็เจรจาเรื่องส่วนตัวต่อ เขาอยากได้มุกเม็ดที่สวยที่สุดเพื่อคนรัก ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว สองคนจึงช่วยกันเลือกจนเพลินไป

ระหว่างนี้เอง เจนจบโทร.เข้ามือถือมุก บอกให้เธอแวะไปที่แห่งหนึ่งบนเกาะ พอมุกกับเพชรไปถึงก็ต้องตะลึงกับความสวยงามที่เจนจบรังสรรค์ไว้ให้ ถือเป็นของขวัญสำหรับคู่รักที่เกิดมาเพื่อกันและกัน

“เจนจบ...ยังไงมันก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด” น้ำเสียงและสีหน้าเพชรดูแปลกพิกลจนมุกสงสัย ถามเขาว่ามีอะไรกับเจนจบหรือเปล่า เธอเห็นตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว “เจนจบยอมรับว่าชอบเธอ ฉันรู้ว่าเจนจบมันนิสัยดี สุภาพ เอาใจใส่ เทกแคร์ เป็นห่วงเป็นใยทุกคน ใครอยู่ใกล้ๆก็ต้องชอบ ต้องหลงรัก ฉันยอมรับนะหนูมุก ถ้าเกิดเจนจบจะจีบเธอแข่งกับฉัน...”

มุกจูบปลายคางเพชรรวดเร็ว ย้ำว่านี่คือคำตอบของเธอ เพชรหัวใจพองโต ขอบคุณหนูมุกที่เลือกตน

“ระหว่างหนูมุกกับคุณเจนจบ เรามีแต่มิตรภาพ เราเป็นเพื่อนกันเหมือนที่พี่เพชรมีคุณเจนจบเป็นเพื่อนที่ดี ที่จริงใจที่สุดในชีวิต”

“ฉันอยากให้ถึงวันแต่งงานของเราเร็วๆจัง ฉันอยากให้มุกเม็ดนี้อยู่เคียงข้างเพชรอย่างฉัน”
มุกฟังแล้วลำบากใจ ดึงตัวออกจากอ้อมกอดเขา

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“หนูมุกว่าเราอย่าเพิ่งพูดเรื่องแต่งงานเลยนะคะ”

“เธอบ่ายเบี่ยงเรื่องแต่งงานกับฉันตลอดเลย”

“เราเพิ่งจะทำความรู้จักกันจริงๆ ให้เวลาหนูมุกอีกหน่อยนะคะ”

“ได้สิ เวลาทั้งชีวิตของฉันที่มี ฉันให้หนูมุกคนเดียว” เพชรยิ้มให้เธออย่างจริงใจ

ooooooo

ด้านคมกฤชที่อกกำลังกลัดหนองเพราะทิฐิและความปากแข็งของตัวเอง เวลานี้เขาแทบคลั่งเมื่อแอนดี้ได้สิทธิพิเศษย้ายเข้าไปพักอาศัยในบ้านรุจา ทั้งที่แต่ก่อนแต่ไรมาพ่อบรรพตของรุจาเข้มงวดเรื่องผู้ชาย แม้แต่คมกฤชเองก็เจอมากับตัวหลายครั้งแล้ว

เพื่อพิสูจน์ว่ารุจาโกหกตนหรือเปล่า คมกฤชจึงทำทีเอาของของแอนดี้ตามไปให้ถึงบ้านรุจา อ้างว่าแอนดี้เก็บของมาไม่หมด แต่รุจามองเขาอย่างรู้ทัน พร้อมกันนั้นบรรพตก็เดินโอบไหล่แอนดี้พูดคุยกันลงมาจากชั้นบน

“นายนี่ทำงานมาเยอะ ประสบการณ์ชีวิตหลากหลาย อย่างงี้ดี ฉันชอบคนสู้ชีวิต”

คมกฤชชักสีหน้าเมื่อเห็นบรรพตหัวเราะถูกคอกับแอนดี้ รุจายิ้มเยาะแล้วบอกพ่อว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญมาบ้านเรา

“อ้าว คมกฤช ยังมีธุระอะไรที่นี่อีกไม่ทราบ” บรรพตทักเหมือนไม่เต็มใจต้อนรับ

“ผมเอาของมาให้แอนดี้”

แอนดี้เปิดถุงหยิบกางเกงออกมา ก่อนพูดขึ้นว่าไม่ใช่ของตน คมกฤชรีบเก๊กหน้า บอกไม่ใช่ของตนเหมือนกัน ก็เลยนึกว่าของแอนดี้ รุจาหมั่นไส้คว้ากางเกงยัดใส่มือคมกฤช และว่ามุกนี้ไม่ผ่าน
“นายมาก็ดีนะคมกฤช จะได้รู้ไว้ ฉันชอบเพื่อนนายมาก แอนดี้นี่เขาคล่อง เข้ากับคนง่าย ไม่หยิ่ง ไม่หัวสูง ที่สำคัญ อันนี้เน้นเลยนะ รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่...ฉันชอบมาก”

คมกฤชหน้าชา อึ้งที่บรรพตชื่นชมแอนดี้แต่เหมือนด่ากระทบเขา แถมบรรพตยังจะให้แอนดี้ไปทำงานที่นิวส์ไทม์ในตำแหน่งคนโปรด แต่รุจาขอพ่อให้แอนดี้เป็นนักข่าวดีกว่า จะได้ทำงานคู่กับเธอ บรรพตโอเคทันที แล้วสรุปให้แอนดี้เรียกตนว่าพ่อแทนบอส

“ขอบคุณครับคุณพ่อ ที่เมตตาผม” แอนดี้ยกมือไหว้บรรพตอย่างนอบน้อม บรรพตหัวเราะร่าถูกใจ

“นี่มันต้องอย่างนี้ ขนาดเป็นฝรั่งยังรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่เหมือนไอ้คนบางคน กระด้างกระดางลางเหมือนฝาโลง...อ้าว ยังไม่ไปอีกเหรอ”

คมกฤชโดนอีกดอก รีบยกมือไหว้บรรพตแล้วกลับออกไปด้วยความโมโห แต่จู่ๆก็ต้องหันกลับมาประจันหน้ารุจาที่เดินตามมาเย้ยหยัน “ทนเห็นคนอื่นดีกว่าไม่ได้ล่ะสิ”

“คิดว่าผมอิจฉาแอนดี้เหรอ”

“คนปากแข็งอย่างนายไม่ยอมรับหรอก แต่ฉันรู้ว่านายกำลังทั้งอิจฉา ทั้งริษยา ทั้งอาฆาตเหมือนหมาบ้า เพราะนั่นมันเป็นนิสัยของนาย”

“รู้จักผู้ชายเร็วดีนี่”

“นายคมกฤช...”

“ทำไม ก็คุณพูดเองว่ารู้จักผมดี รู้จักแอนดี้ดี แล้วจะให้ผมคิดยังไง ใกล้ใครคนไหนก็รู้จักลึกซึ้งดีไปหมด รู้จักลึกเข้าไปถึงไหนๆแล้วล่ะ”

“เลว...คิดเลวๆ อย่างนายน่ะไม่ละเอียดอ่อนพอที่จะรู้หรอกว่า คำว่ารู้จัก ยังไงก็ไม่เท่ากับคำว่ารัก คนอย่างนายรู้จักไว้เพื่อให้ลืม แต่สำหรับคนอย่างแอนดี้ รู้จักแล้วก็อยากรัก อยากอยู่ใกล้ๆ รู้สึกว่าชีวิตขาดเขาไม่ได้ แอนดี้เขาดีกว่านายเยอะ เพราะคนอย่างนายมันไม่รู้จักวิธีที่จะทำให้คนอื่นมีความสุข”

คมกฤชอึ้งถึงกับพูดไม่ออก ผลุนผลันจากไปด้วยความเจ็บใจ

ooooooo

ตกเย็นเพชรกับมุกไปเดินเล่นที่สะพานปลา ที่นี่เองเพชรได้พบปานตาอดีตแฟนสาวที่หายไปจากชีวิตเขานานมาก แต่วันนี้เพชรมากับมุก เขาไม่อยากให้เธอไม่สบายใจ จึงหาโอกาสแอบพูดคุยกับปานตา แต่ก็ถูกไชยาพ่อของปานตาขัดขวาง และด่าทอเพชรด้วยถ้อยคำอาฆาตแค้น

เพชรงงงันกับข้อกล่าวหาที่ไชยาว่าเขาข่มขืนปานตา แถมไชยายังจะทำร้ายเขาด้วย ปานตาต้องเข้าขวางพ่อ และขอร้องให้เพชรรีบกลับไปแล้วลืมเรื่องของเราซะ เธอเป็นเจ้าสาวของเขาไม่ได้

พูดเสร็จ ปานตาก็พาพ่อลงเรือออกจากท่าโดยเร็ว ทิ้งเพชรยืนหน้าเศร้า เสียดายที่ไม่ได้ซักถามเรื่องราวจากปานตา...ส่วนมุกยืนมองมาจากมุมหนึ่ง แม้ไม่ได้ยินเสียง สนทนา แต่ท่าทางของเพชรก็ทำให้เธอสงสัยอย่างมาก

กลับถึงบ้านพักที่เจนจบรออยู่ เพชรกับมุกดูนิ่งขรึมไม่หวานกันเหมือนเดิม เมื่อเจนจบอยู่ตามลำพังกับมุก เขาถามเธอว่ามีอะไรกันมาหรือเปล่า มุกไม่ตอบแต่ถามเจนจบถึงเรื่องเจ้าสาวคนแรกของเพชรว่าชื่ออะไร

“คุณมุกรู้เรื่องนี้...”

“ค่ะ หนูมุกรู้ว่าพี่เพชรเคยเกือบแต่งงานกับผู้หญิงคนนึง แต่เธอหายไป เธอชื่ออะไร แล้วทำไมถึงไม่ยอมเป็นเจ้าสาวของพี่เพชรล่ะคะ”

“ปานตาเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกับพวกเรา เธอเรียนเก่ง เป็นดาวมหาวิทยาลัย เพชรกับปานตารักกันมาก พอเรียนจบ เพชรก็จะแต่งงาน...ตอนนั้นคุณป้ามรกตไม่ค่อยเห็นด้วย เพราะฐานะทางบ้านปานตาไม่ค่อยดี แต่สุดท้ายคุณป้าก็ยอมตามใจเพราะรักเพชร”

“ก็ไม่มีอุปสรรคอะไรเลยนี่คะ แต่เจ้าสาวก็ยังหายไป”

“นั่นสิครับ ผมก็ไม่รู้เหตุผลจริงๆเหมือนกัน ตอนที่ปานตาหายไป เพชรแทบเป็นบ้า พวกเราต้องเฝ้าเพชรไว้เป็นเดือนๆ อยู่ๆคุณหนูมุกมาถามเรื่องนี้กับผมทำไมล่ะครับ หรือว่า...ไปเจอปานตา”

“ไม่ได้เจอค่ะ มุกรู้เรื่องนี้มาตั้งแต่ที่หัวหิน พอมีโอกาส ก็เลยอยากถาม”

“อ๋อ เพชรรักปานตามากครับ มีผู้หญิงมาชอบเพชรตั้งหลายคน แต่เพชรไม่เคยจริงจังกับใครมากเท่าปานตา ถ้าไม่มีคุณหนูมุก ผมก็เชื่อว่าเพชรจะไม่มีวันรักใครได้มากเท่ากับเจ้าสาวคนแรกของเขาอีกแล้ว”

“คงไม่มีใครลืมรักแรกได้ จริงไหมคะ”

“อย่าคิดมากนะครับ เพชรคงพร้อมจะเริ่มต้นใหม่กับคุณหนูมุกแล้ว” เจนจบกุมมือมุกให้กำลังใจ

แต่แล้วสองคนก็ต้องผละจากกันเมื่อจู่ๆนิจนันท์ปรากฏตัว...นิจนันท์มาพร้อมเอกสารปึกใหญ่ อ้างว่าเธอต้องการความช่วยเหลือจากเพชร

“นิจขอโทษนะคะ ที่ตามมารบกวนเวลาความสุขของเพชรกับคุณหนูมุก นิจได้เอกสารเกี่ยวกับที่ดินที่จะซื้อมาแล้ว แต่นิจดูแล้วไม่เข้าใจ คนที่จะขายเขาให้สัญญาอะไรมาดูเยอะแยะเลย นิจงงไปหมด แถมยังเร่ง นิจว่าต้องเซ็นสัญญาซื้อขายกันภายใน 3 วัน ชนินทรน่ะสิคะ บอกนิจว่าต้องไปหาเพชรให้เร็วที่สุด เพราะเพชรคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยได้ นิจไม่มีที่พึ่งจริงๆ ถึงต้องมารบกวนเพชรให้ช่วยดูเอกสารพวกนี้ เพชรก็รู้ชีวิตนิจเหมือนนกปีกหัก ไม่มีใครเป็นที่ให้พักพิง”

นิจนันท์ปาดน้ำตาต่อหน้าเพชร เจนจบยืนหลบอยู่ด้านหลัง มองนิจนันท์ด้วยสายตาเกลียดชัง

“นิจปรึกษาชนินทรไม่ได้จริงๆ กลัวที่สุด กลัวเขารู้ว่านิจกำลังจะทำอะไร แล้วเขาจะ...เขาจะฆ่านิจ”
“ไม่ต้องกลัวนะนิจ ผมจะปกป้องคุณเอง”

“ขอบคุณค่ะ โชคดีของชีวิตนิจที่สุดที่มีเพชร ถ้าวันไหนที่เพชรเบื่อ รำคาญ ไม่ไยดีเรื่องของนิจ นิจก็ไม่รู้ว่าจะมีลมหายใจไปทำไม” นิจนันท์โผเข้าซบอกเพชร เจนจบทนดูไม่ได้เดินลิ่วออกไปทางครัว ส่วนเพชรหันไปเห็นมุกมองอยู่ก็ชะงัก หน้าเจื่อนไปเล็กน้อย

มุกหนีกลับเข้าห้องเงียบกริบ เพชรมาเรียกก็ไม่ตอบ พอเพชรหันหลังกลับ นิจนันท์ที่แอบมองอยู่รีบเดินตามเพชรไปทันที

ขณะเดียวกันนั้น ชนินทรกลับมาที่บ้านไม่พบนิจนันท์ เจอแต่กระดาษที่เธอเขียนข้อความทิ้งไว้ว่า “ไปธุระให้แม่สามสี่วัน บนเขาไม่ค่อยมีสัญญาณ แล้วจะติดต่อกลับมา”

ชนินทรนิ่งคิดสังหรณ์ใจ รีบโทร.หาพาที ถามเขาว่าเพชรอยู่ที่ไหน พาทีปฏิเสธและทำท่าจะวางสาย แต่แล้วต้องชะงักเมื่อได้ยินชนินทรบอกว่านิจนันท์ไม่อยู่ ตนสงสัยว่าเธออาจจะไปหาเพชร...

นิจนันท์พยายามใกล้ชิดเพชร เธอตามเขาเข้ามาในห้องและใช้มารยาหญิงถึงเนื้อถึงตัวเขา แต่เจนจบก็โผล่มาขัดขวางอีกจนได้ เจนจบนำยาแก้ปวดมาให้นิจนันท์ที่เพิ่งบอกเพชรว่าเธอปวดท้องเรื้อรังตั้งแต่ครั้งก่อน

“ฉันรู้ว่าเธอชอบป่วยกระเสาะกระแสะ เลยเตรียมยามาให้ ปกติกินแค่สองเม็ด แต่ฉันว่าเธอคงต้องกินเยอะหน่อย จะได้หายเร็วๆ ไม่ปวดบ่อยๆ”

“ฉันแพ้ยา ต้องดูก่อนว่ายานี่กินได้หรือเปล่า” นิจนันท์คว้ายาไปจากเจนจบแล้วหันมาบอกเพชรว่า “นิจไปกินยาที่ห้อง แล้วจะได้พักนะคะ”

“ถ้าอาการไม่ดีขึ้นมาเคาะเรียกผมได้ตลอดเวลานะ”

“ขอบคุณมากค่ะ นิจจะหายป่วยก็เพราะความห่วงใยของเพชรนี่แหละค่ะ”

เจนจบมองตามนิจนันท์ไปด้วยความหมั่นไส้ แล้วหันหาเพชรอาสาตามไปดูให้ พอนิจนันท์เหลือบเห็นเจนจบเดินตามก็หันขวับมาทันที “ไม่ต้องตามมาหรอก ฉันคงไม่แพ้ยาที่เธอให้”

“ฉันก็แค่จะดูไปรายงานเพชร ที่จริงก็รู้อยู่แล้ว ผิวหน้าหนาๆอย่างเธอไม่น่ามีอะไรทำให้ระคายได้ ถ้าเป็นอะไรปางตาย ไปเคาะห้องฉันบ้างก็ได้ อยู่ติดกับห้องเธอเลย ห้องเพชรนี่ไกลไปหน่อยนะ กว่าจะกระเสือก กระสนมา เธออาจจะหมดลมตายไปซะก่อน”

“คนอย่างฉันไม่ตายง่ายๆหรอก”

“นั่นน่ะสิ ทนมือทนไม้สามีอย่างชนินทรมาได้ ก็ถือว่าเดนตาย...รักษาตัวดีๆ อย่าเลือกเป็นลมต่อหน้าเพชรบ่อยๆ อย่าแกล้งลืมว่าตัวเองยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน ผู้ชายที่ต้องแบกตัวภาระอย่างเธอจะได้ไม่เป็นเพชรคนเดียว”

นิจนันท์โมโหปายาลงพื้น เจนจบยิ้มเยาะแล้วหันกลับเข้าห้องเพชร ทิ้งให้นิจนันท์ยืนตัวสั่นด้วยความโกรธสุดขีด...เจนจบรายงานเพชรว่านิจนันท์กินยาแล้ว ไม่ต้องห่วง ส่วนเรื่องหนูมุกก็ไม่น่าห่วง หนูมุกเป็นคนหนักแน่น คงไม่เข้าใจผิดอะไรง่ายๆ เธอเคยบอกว่า เธอพยายามจะเชื่อใจเขา

“พยายามเชื่อใจ ทำไมต้องพยายาม ฉันไม่ได้คิดอะไรกับนิจนันท์อยู่แล้ว”

“ผู้หญิงก็ต้องมีอารมณ์นี้ทั้งนั้น เข้าใจผิด หึงไม่มีเหตุผล ทำตัวดีๆหน่อยแล้วกัน ว่าที่เจ้าบ่าว”
“คืนนี้แกนอนที่นี่แหละเจนจบ”

“แน่ใจเหรอว่าจะให้ฉันนอนกับแก”

“จริงสิวะ แกจะได้เป็นพยานว่าฉันกับนิจนันท์ไม่มีอะไรกัน”

เจนจบพยักหน้าเรื่อยๆเหมือนไม่คิดอะไร แต่ความจริงแอบดีใจ ลอบมองเพชรด้วยความเสน่หา...ส่วนมุก อยู่อีกห้อง เธอกำลังคิดมากเรื่องเพชรกับนิจนันท์ แล้วยังปานตาอีกคน...เสียงมือถือดังทำให้มุกหยุดความคิด ดีใจที่เป็นพี่ชายโทร.มา

“เป็นไงบ้าง แกกับคุณเพชร หายไปเลย”

“ก็ไม่มีอะไร พี่เพชรเขาพูดถึงแต่เรื่องแต่งงาน”

“ถ้าปิดคดีอะดอเรลลา แล้วพิสูจน์ได้ว่าคุณเพชรไม่เกี่ยว ก็แต่งงานกับเขาไปสิ ถ้าแกรักเขา”

มุกนิ่งไม่อยากพูดเรื่องนี้ คมกฤชบอกเรื่องแอนดี้ว่าตอนนี้เขาย้ายไปอยู่บ้านรุจาแล้ว มุกใจหายแทนพี่ชาย ถามเขาว่าจะยอมแพ้เหรอ ถ้าเขารักรุจาก็ต้องแข่งกัน แต่ถ้าไม่รักก็ปล่อยมือจากเธอไปซะ

คมกฤชนิ่งคิด พอวางสายจากน้องสาวก็อยากจะเอาชนะ รุ่งขึ้นเขาจึงไปหารุจาที่บ้าน บอกเธอว่าวันนี้เขาจะทำให้เธอมีความสุขให้ได้

สายวันเดียวกัน นิจนันท์ซื้ออาหารทะเลหลายอย่างมาเอาใจเพชร แต่ต้องผิดหวังเพราะเพชรออกจากที่พักไปแต่เช้า แล้วก็ตกใจมากด้วยที่จู่ๆชนินทรกับพาทีมาสมทบ ชนินทรยิ้มหวานให้เมีย แต่แอบอาฆาตใกล้ๆหูเธอว่า

“ไม่ต้องกลัว โทษคราวนี้ฉันจะกลับไปคิดทบต้นทบดอกที่บ้าน จัดหนักกว่าทุกครั้ง”

นิจนันท์เข่าอ่อนนั่งลงด้วยความกลัว และหมดหวังที่จะได้ใกล้ชิดเพชรอีก

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”
17 มิ.ย 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 17 มิถุนายน 2564 เวลา 07:37 น.