ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ตะวันฉายในม่านเมฆ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ช่วงที่เมฆพักจากการซ้อมเพลงใหม่กับนิคและเอวา เก่งโทร.เข้ามาบอกเรื่องหมอกกับซันถูก คนร้ายจับไป ทุกคนตกใจมาก เมฆให้เอวาโทร.เข้าเครื่องตะวันฉายแต่โดนตัดสายทิ้ง เมฆคิดจะแจ้งตำรวจ แต่เอวานึกได้ให้โทร.หายุทธการดีกว่า เมฆแปลกใจจะมาช่วยอะไรได้

“ได้สิครับ ก็พี่ยุทธเขาเป็นตำรวจไงครับ เก่งมากด้วย” นิคจำต้องบอกความจริง

ยุทธการมาพบเมฆและทุกคนที่บ้าน โดยมีจ่าสมติดตามมาด้วย เขาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ และขอให้เมฆบอกข้อมูลทุกอย่าง

“ข้อมูล...หมายความว่าไงครับ คุณคิดว่าการที่หมอกกับซันถูกจับตัวไป พวกมันต้องการอะไรที่ไม่ใช่เงินเหรอครับ”

ยุทธการพยักหน้า “คุณอิงฟ้าตอนอยู่ต่างประเทศเธอใช้ชื่อว่าเอ็มม่าหรือเปล่าครับ”

“ผมก็ไม่แน่ใจ เพราะเขาไม่เคยติดต่อมาเลย เดี๋ยวนะครับ แล้วมันเกี่ยวกับอิงฟ้ายังไง”

ยุทธการส่งรูปหญิงสาวสองคนให้เมฆดูว่าใช่คนเดียวกันหรือเปล่า เมฆดูแล้วตอบว่าใช่

“พวกค้ายาเสพติดข้ามชาติกำลังตามหาตัวเธอ และเธอคือกุญแจสำคัญ” ยุทธการแจง ทำให้เมฆ นิค และเอวาตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน...

ในขณะที่ตะวันฉายและหมอกถูกจับมาที่โกดังแห่งหนึ่ง คนร้ายซึ่งเป็นลูกน้องเฮลมุทรายงานว่าหมอกคือลูกของอิงฟ้า เฮลมุทจึงถามว่าอิงฟ้าอยู่ไหน หมอก เอาแต่ร้องไห้ ตะวันฉายข้องใจมันเรื่องอะไรกัน และบอกว่าอิงฟ้าไม่ได้อยู่ที่บ้านแล้ว ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน เฮลมุทไม่เชื่อจ้องหน้าจะเอาเรื่อง

ขณะเดียวกัน ยุทธการเล่ารายละเอียด เมฆเสียใจ “ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอิงฟ้าจะเกี่ยวข้องกับพวกนั้น”

“งั้นนี่ก็คงเป็นเหตุที่คุณอิงฟ้ากลับมาที่นี่” นิคสันนิษฐาน

“ก็อาจเป็นไปได้ แล้วตอนที่คุณอิงฟ้าหนีมาที่นี่ พวกมันคงตามมาระยะหนึ่งแล้ว คุณอิงฟ้าเองก็คงได้เจอกับพวกมัน ถึงได้รีบหนีไป”

“นี่คุณรู้เรื่องทั้งหมด แล้วทำไมไม่บอกผม คุณ เห็นชีวิตพวกเราเป็นอะไร” เมฆโกรธ

“ผมขอโทษครับ ผมให้จ่าสมเฝ้าอิงฟ้าไว้ตลอด แต่ไม่คิดว่ามันจะใช้วิธีเล่นงานที่หมอก”

เมฆทุบโต๊ะโครม เอวารีบปลอบให้ใจเย็นแล้วมาคิดกันว่าจะทำอย่างไรดีกว่า

“ตอนนี้คงต้องรอพวกมันติดต่อกลับมาอย่างเดียว ผมเชื่อว่าไม่นาน เพราะเป้าหมายของพวกมันคือเอ็มม่าหรืออิงฟ้า ไม่ใช่หมอกและซัน”

“ถ้าหมอกหรือซันเป็นอะไร ผมเอาเรื่องคุณแน่”

ระหว่างนั้นโทรศัพท์ของเมฆดังขึ้น เขาไม่รู้จักเบอร์นี้ เอวาชะโงกมองแล้วบอกเป็นเบอร์ของตะวันฉาย ยุทธการจึงให้เปิดสปีกเกอร์โฟน พอเมฆกดรับ เสียงหมอกร้องให้พ่อช่วยด้วย แล้วเปลี่ยนเป็นเสียงเฮลมุทกรอกเข้ามาว่า ถ้าอยากได้ลูกคืนให้เอาตัวอิงฟ้ามาแลก ยุทธการพยักหน้าให้เมฆตอบรับ เขาจึงตอบตกลงและถามที่นัดหมาย...

จากนั้น เมฆพาทุกคนมาหาอิงฟ้า เธอหน้าซีดเมื่อรู้เรื่องหมอก เมฆต่อว่าทันที

“ฟ้ารู้มาตลอดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นใช่ไหม ผมเคยถามว่าฟ้ามีปัญหาอะไร แล้วทำไมไม่บอก ฟ้าเห็นแก่ตัวมาก”

ยุทธการดึงเมฆออกมาแล้วแนะนำตัวว่าตนคือสารวัตรที่ทำคดีนี้ เขาถามเธอรู้ใช่ไหมว่าใครจับตัวหมอก ไป เธอพยักหน้าน้ำตาไหลริน ยุทธการพยักหน้าให้จ่าสมคุมตัวอิงฟ้า พอเธอเห็นหน้าจ่าสมก็ยิ่งตกตะลึง

จ่าสมกระซิบ “ไม่ต้องห่วง พ่อจะไม่บอกใคร ตอนนี้ขอแค่ได้หลานคืนก็พอ”

อิงฟ้าร้องไห้เสียใจ ให้การตามจริงว่า “เขาชื่อ เฮลมุท ที่เขาบอกฉันคือเขาเป็นนักธุรกิจเยอรมัน เขาดูชอบฉันมาก ฉันจึงคิดจะไปสร้างชีวิตใหม่กับเขา แต่พอไปอยู่ด้วยกันสักพักฉันก็รู้ว่าเขาไม่ได้มีธุรกิจอะไรเลย นอกจากคบค้ากับพวกมาเฟียที่นั่นถึงได้มีเงิน ยิ่งหลังๆ

ตำรวจเยอรมันเริ่มสะกดรอยตามฉันจนฉันทนไม่ไหวจึงขอเลิก เฮลมุทโกรธมาก ฉันจึงต้องหนีกลับมาที่นี่ แต่ไม่คิดว่าเขาจะตามมา”

นิคกับเอวาแปลกใจ แค่เรื่องสามีมาตามภรรยาทำไมต้องจับเด็ก  ยุทธการบอกว่ามันไม่แค่นั้นหรอก

แล้วถามอิงฟ้าว่าเปเปอร์คืออะไร อิงฟ้าส่ายหน้าไม่รู้ว่า

มันคืออะไรจริงๆ

เมฆขอร้องอิงฟ้า ให้บอกทุกอย่างแก่ยุทธการเพื่อหาทางช่วยหมอกกับซัน

“ฟ้าไม่รู้จริงๆนะเมฆ ถ้าฟ้ารู้ฟ้าก็บอกไปแล้วสิ”

“แล้วตอนคุณหนีมา คุณได้หยิบอะไรของพวกมันติดมาบ้างหรือเปล่าครับ” ยุทธการซัก

“ฉันก็แค่เอาเงินสดกับเสื้อผ้าติดตัวมาแค่นี้จริงๆค่ะ ถ้าคุณไม่เชื่อก็ขึ้นไปค้นได้เลย เชื่อฉันเถอะ ถึงฉันจะเลวยังไงฉันก็ไม่เคยคิดจะร่วมค้ายาเสพติดแน่นอน”

เมฆหน้าเครียดหันมาปรึกษายุทธการจะทำ

อย่างไรดี อิงฟ้าโพล่งขึ้นว่า ในเมื่อพวกมันต้องการตน

ตนก็จะไป จ่าสมตกใจรีบปรามให้เป็นหน้าที่ตำรวจ อิงฟ้าส่งสายตาวิงวอน

“เราไม่มีทางเลือกหรอกค่ะ เชื่อฉันเถอะ อย่างน้อยฉันก็อยากทำเพื่อลูกสักครั้ง”

ยุทธการถามย้ำแน่ใจหรือ อิงฟ้าพยักหน้า จ่าสม รู้สึกหวั่นใจ เขาจำต้องขับรถพาอิงฟ้าและยุทธการมา

ที่จุดนัดหมาย จ่าสมลอบมองผ่านกระจกมองหลังเห็น

ลูกสาวร้องไห้อย่างปวดใจ

ooooooo

เมฆนั่งรถตำรวจตามมาอีกคัน ยุทธการกับจ่าสมซุ่มรออยู่ ให้เมฆกับอิงฟ้าเข้าไปในโกดัง พอเจอหน้ากับเฮลมุท ทั้งสองก็ถามถึงหมอกกับซันทันที เฮลมุทขอแลกกับจี้ที่เคยให้ไว้ อิงฟ้าโวย ต้องการของที่ให้คืนถึงขนาดจับลูกของตน

เฮลมุทจับหน้าอิงฟ้า “จำไว้ อะไรที่มันเป็นของฉัน มันต้องเป็นของฉัน”

เมฆขยับเครื่องดักฟังที่ติดมาเพื่อให้ทางยุทธการได้ยินชัดเจน และพยายามต่อรองเพื่อให้เฮลมุทพูดอะไรออกมาอีก เฮลมุทตะคอกถามว่าจี้อยู่ที่ไหน เมฆจึงโพล่งขึ้นว่า อยู่ที่ตน แต่ขอให้ได้เห็นลูกกับซันก่อน ถึงจะพากลับไปเอา เฮลมุทพยักหน้าให้ลูกน้องเอาตัวทั้งสอง

ออกมา...เมฆแอบกระซิบใส่เครื่องดักฟัง ว่าพบตัวหมอกกับซันแล้ว คนร้ายมีทั้งหมดเจ็ดคนอาวุธครบมือ แล้วต่อรองกับเฮลมุท

“เอางี้นะ ฉันจะไปกับลูกน้องแก ไปเอาจี้มาให้แก แต่แกปล่อยทุกคนไปก่อนสิ จับฉันไว้คนเดียวก็พอ

แกจะจับคนอื่นไปทำไมให้เยอะแยะล่ะ”

“แล้วฉันจะไว้ใจแกได้ยังไง ฉันจับเด็กไว้เป็นตัวประกันดีกว่า”

“ไม่ได้นะ จับตัวฉันไว้ก็ได้ ปล่อยเด็กไปเถอะ” ตะวันฉายเข้าขวาง

เมฆจะเข้าไปดึงหมอกแต่ถูกเฮลมุทถีบกระเด็นออกมา ตะวันฉายร้องลั่นด้วยความเป็นห่วง อิงฟ้าอ้อนวอนให้ปล่อยลูก

“แหม รักกันจังนะ รำคาญจริงๆ ไปแกไปเอาจี้

มาได้ละ ฉันจับทุกคนไว้เป็นตัวประกันหมดแหละ ถ้าภายในหนึ่งชั่วโมงแกยังไม่กลับมา ฉันจะยิงทิ้งทีละคน” เฮลมุทสั่งเมฆ

เมฆแค้นใจ เผอิญเห็นพวกตำรวจย่องเข้ามา จึงขยับเข้าใกล้เฮลมุททำท่ากระซิบว่าขี้เกียจไป ให้ลูกน้องไปเอาดีกว่า จี้อยู่ในตู้เซฟ แล้วตะโกนให้ตำรวจบุกได้เลย เฮลมุทตกใจวิ่งหาที่กำบัง เกิดการยิงใส่กัน ตะวันฉายโอบหมอกพาหนี อิงฟ้าวิ่งตามไปด้วย เมฆ

จะตามแต่ยังฝ่าดงกระสุนไม่ได้ จ่าสมแอบตามลูกกับหลาน ทั้งสามหลบในที่ปลอดภัย อิงฟ้าเป็นห่วงลูกให้ตะวันฉายพาหมอกหนีไปก่อน แต่เธอไม่ยอม จะไปก็ต้องไปด้วยกัน จังหวะนั้น สมุนเฮลมุทโผล่มาจะยิงใส่ ตะวันฉายผลักอิงฟ้ากับหมอกออก จึงโดนยิงถากที่แขนเลือดกระฉูด เธอร้องบอกให้อิงฟ้าพาหมอกหนีไปก่อน อิงฟ้าลังเล แต่ด้วยความห่วงลูกจึงขอบใจแล้วอุ้มหมอกวิ่งไป คนร้ายเข้าจับตัวตะวันฉายไว้

จ่าสมตามมาช่วยพาอิงฟ้ากับหมอกหนีแล้ววอล์บอกพรรคพวกให้ช่วยซัน ทันใด มีเสียงปืนดังขึ้น อิงฟ้าร้องลั่น...พ่อ ระวัง!...ทั้งสองมองไป เห็นคนร้ายโดนยุทธการยิงตาย

“ขอบคุณครับสารวัตร รีบไปช่วยคุณซันเถอะครับ ทางนี้ผมจัดการเอง”

มุมหนึ่งในโกดัง สมุนลากตัวตะวันฉายมาให้เฮลมุทพร้อมรายงานว่า จับไว้ได้คนเดียว เฮลมุทโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ไม่ทันไร เมฆตามมาช่วยตะวันฉาย เกิดการต่อสู้ดุเดือด ยุทธการมาถึงยิงใส่คนร้ายที่กำลังจะยิงเมฆ พลัน เฮลมุทเล็งปืนใส่ตะวันฉาย เมฆไม่รอช้าโดดเอาตัวเข้าขวาง ถูกยิงกลางลำตัวฟุบลง ยุทธการยิงใส่มือเฮลมุทปืนกระเด็นแล้วจับใส่กุญแจมือไขว้หลัง

รถพยาบาลมาถึง เมฆถูกหามขึ้นรถ ตะวันฉายตามเกาะไม่ห่าง อิงฟ้ากอดหมอกร้องไห้สะอึกสะอื้น ยุทธการค่อยๆดึงหมอกออกมาจะพาไปหาเมฆที่โรงพยาบาลเพื่อไม่ให้เห็นแม่ถูกจับกุม จ่าสมจำต้องใส่กุญแจมือลูกและปลอบว่า อย่ากลัว ขอให้พูดความจริง ลูกจะไม่เป็นอะไร สองพ่อลูกน้ำตาไหลริน

ooooooo

ตะวันฉายจับมือเมฆไว้ตลอดเวลา ร้องไห้พร่ำบอกเขาต้องไม่เป็นอะไร ต้องเข้มแข็ง ทุกคนตามมาถึงโรงพยาบาล ยุทธการเห็นความห่วงใยของตะวันฉายที่มีต่อเมฆ ก็รู้ซึ้งถึงใจเธอ

เมฆถูกส่งเข้าห้องผ่าตัด ตะวันฉายแทบจะตามเข้าไปด้วย แต่ถูกพยาบาลดึงตัวมาทำแผลที่ถูกยิง เธอพนมมือภาวนาขอให้วิญญาณธีรภพช่วยคุ้มครองเมฆด้วย...ไม่นาน หญิงสาวเดินออกมาด้วยใบหน้าเศร้า หมอกเข้ามาเกาะถามถึงเมฆ เธอตอบว่ากำลังผ่าตัดอยู่ พอเห็นหมอกร้องไห้ หญิงสาวทรุดลงกอดปลอบว่า พ่อจะต้องหายมาเจอกับเขาแน่ๆ

เวลาผ่านไป ทุกคนฟุบหลับอยู่หน้าห้องผ่าตัด ตะวันฉายฝันไปว่าธีรภพมาหาในชุดขาวบริสุทธิ์ มาขอบคุณที่เธอช่วยชีวิตหมอก

“ไม่เป็นไรค่ะ แต่ว่า...คุณเมฆน่ะสิ ตอนนี้กำลัง...”

“กำลังอะไร...” เมฆเดินเข้ามาในชุดขาวเช่นกัน

ตะวันฉายตกใจ ทำไมเมฆมาอยู่ตรงนี้ เมฆยิ้มกวนๆแล้วบอกว่าตนมาหาพี่ชาย เธอตกใจร้องลั่น ไม่ได้ เขามาหาธีรภพไม่ได้

“นี่...เธอจะบ้าเหรอ พี่น้องกันก็ต้องไปด้วยกันสิ ใช่ไหมครับพี่ธี”

“ใช่ ได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ ซัน...พี่ฝากหมอกด้วยนะ” สองหนุ่มเดินห่างออกไป

ตะวันฉายร้องลั่น “ไม่...คุณเมฆอย่าไป ฉันขอร้องล่ะ คุณเมฆ...”

ตะวันฉายส่งเสียงออกมาจนทุกคนสะดุ้งตื่น ยุทธการรีบปลุกเธอถามฝันร้ายหรือ หญิงสาวหน้าเสีย ร้องไห้บอกเอวาว่า ธีรภพมาเอาตัวเมฆไป ไม่ทันไร หมอออกมาบอกทุกคนว่า

“คนไข้ปลอดภัยแล้วนะครับ”

ทุกคนร้องเฮ นิคชมว่าฝันร้ายของตะวันฉายกลายเป็นดี เธอดีใจน้ำตาไหลพราก

“ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ...คุณหมอก คุณพ่อปลอดภัยแล้วครับ ดีใจไหม”

หมอกจ้องหน้า “เมื่อกี้พี่ซันพูดนะคะคุณหมอ”

ตะวันฉายทำหน้าไม่ถูก ยุทธการ เอวาและนิคหัวเราะขำๆ

ขณะเดียวกัน สายรุ้งรู้สึกใจคอไม่ดี โทร.หาตะวันฉายก็ไม่เปิดเครื่อง จึงรบเร้าเกริกไกรติดต่อลูกให้ได้ เขานึกถึงยุทธการ ระหว่างนั้นยุทธการกำลังจะกลับพอรับสายแทบช็อก

“อารุ้งเขาอยากรู้ว่าลูกสาวคนสวยแสนซนของอาเป็นไงบ้าง เพราะเราติดต่อซันไม่ได้”

ยุทธการตอบอึกอักว่าเธอยุ่งมาก สายรุ้งดึงโทรศัพท์มาคุยเอง “ยุทธ อารุ้งนะ ซันเขายุ่งอะไรอีกแล้วถึงกับต้องปิดมือถือ คอนโดฯก็ไม่กลับ ตกลงเขากำลังทำอะไรกันแน่”

ยุทธการอ้ำอึ้ง สายรุ้งคาดคั้นถ้าปิดบังตนจะเข้ากรุงเทพฯเดี๋ยวนี้ ชายหนุ่มตัดสินใจบอกความจริงว่าตะวันฉายโดนยิง สายรุ้งตกใจเป็นลมร่วงไป...

ยุทธการเครียดจะบอกตะวันฉายอย่างไรดี ยิ่งเห็นท่าทีเธอมีความสุขที่เมฆปลอดภัย เขาก็ยินดีด้วยไม่อยากให้เธอร้อนใจ ตะวันฉายเป็นห่วงความรู้สึกเขาอยากขอโทษ แต่เขากลับบอกว่า

“เวลาจะดูพี่ว่ามีความสุข ซันรู้ไหมว่าต้องดูจากอะไร...ก็ดูจากรอยยิ้มของซันไง ถ้าซันมีความสุข พี่ก็จะสุขไปด้วย เหมือนอย่างตอนนี้ไง พี่ดีใจนะที่ซันมีความสุข พี่ไปละนะ”

ตะวันฉายยิ้มให้แล้วแยกมาดูเมฆในห้องพักฟื้น เธอกุมมือเขารำพึง “ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉัน ฉันจะดูแลคุณเอง”

ยุทธการยืนมองหน้าห้อง เขายิ้มๆแล้วตัดใจเดินจากไป

ooooooo

วันรุ่งขึ้น เมฆฟื้นขึ้นมา เห็นตะวันฉายกุมมือตนฟุบหลับอยู่ข้างเตียง เขาปลื้มใจบีบมือเธอเบาๆ ตะวันฉายงัวเงียตื่นขึ้นมาเห็นเขามองอยู่ก็ดีใจ เผลอกุมมือเขายกขึ้นพอรู้สึกตัวรีบปล่อย

“คุณเมฆเป็นไงบ้างครับ เจ็บไหม”

เมฆแกล้งร้องว่าเจ็บมาก ตะวันฉายตกใจก้มลงสำรวจว่าแผลเขาเป็นอย่างไรบ้าง เมฆรั้งตัวเธอไว้ หน้าประชิดกัน “แต่พอมีนายมาอยู่ใกล้ๆ ความเจ็บก็หายไปหมด”

“คุณหลอกผม” ตะวันฉายเขินลงนั่งหน้างอ

“ถ้าหลอกแล้วรู้สึกดีๆต่อกัน ฉันก็ว่าหลอกกันต่อไปจะดีไหม”

“คุณว่าการหลอกกันมันจะเป็นความสุขที่แท้จริงเหรอครับ” ตะวันฉายหลบตาถอนใจ

“ซัน...ถ้านายไม่มีความสุขกับการหลอก ก็มาอยู่กับความจริงสิ”

ตะวันฉายไม่เข้าใจ เขาจึงโพล่งออกมา “แต่ฉันเข้าใจคุณนะ...คุณตะวันฉาย”

“เอ่อ...เอ่อ คุณ...คุณเมฆพูดอะไรครับ”

“คุณบอกเองว่าไม่อยากจะหลอกกันอีกแล้วไม่ใช่เหรอ”

“นี่คุณรู้ว่าฉันคือ...” เมฆสวนว่าผู้หญิง ตะวันฉายหน้าเจื่อน “คุณรู้เหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่...”

เมฆอมยิ้มกรุ้มกริ่ม คราวชนกันที่โรงพยาบาลตอนหมอกจะตกเตียง ตะวันฉายหน้าแดงเพราะวันนั้นหน้าอกเธอกระทบแขนเขา

“อ๊าย...พอแล้ว ไม่ต้องเล่าแล้ว นี่แสดงว่าตลอดเวลาคุณก็หลอกฉัน”

“อ้าว...ก็คุณหลอกผมก่อนนี่”

“ก็จริงนะ ฉันเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แล้วคุณไม่โกรธฉันเหรอ”

“ตอนไม่รู้ว่าคุณเข้าบ้านผมทำไมก็โกรธนะ แต่พอรู้แล้วก็ไม่โกรธ”

ตะวันฉายยิ่งตกใจที่เขารู้ว่าเข้ามาสืบเรื่องธีรภพ แต่ปรากฏว่า เขาเข้าใจเป็นเธอมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กหาข้อมูลเขียนนิยาย เขาฉุกคิด ไม่เห็นมีเรื่องเด็กในนิยายของเธอหรือมีจุดประสงค์อื่น

“เอ่อ...ไม่ใช่ค่ะ ฉันก็เข้ามาหาข้อมูลจริงๆ”

“นั่นไงผมถึงไม่โกรธ เพราะคิดว่าคุณคงติงต๊อง แยกไม่ออกระหว่างชีวิตจริงกับนิยาย”

ตะวันฉายฉุน หยิกแขนเขายกใหญ่ “มาว่าฉันติงต๊องเหรอ ที่เกาะบ้านฉันน่ะ ฉันสวยแสนซนปนน่ารัก เรื่องอะไรมาว่าฉันติงต๊อง”

“โอ๊ย...ผมยังพูดไม่จบ ถึงคุณจะติงต๊อง แต่ผมก็ชอบคุณนะ...คุณชอบผมไหม” เมฆจับมือตะวันฉายมาหอม “ว่าไงล่ะ ผมรอฟังความจริงจากคุณอยู่”

เธอชะงักอายหน้าแดง ไม่ทันจะตอบ นิค เอวาและหมอกโผล่พรวดเข้ามา สองคนผละออกจากกัน หมอกโผเข้ากอดเมฆหอมกันยกใหญ่ ทุกคนมองด้วยความตื้นตัน

ooooooo

ในห้องสอบสวน อิงฟ้าให้การเรื่องเฮลมุทแก่ยุทธการและจ่าสมอย่างหมดเปลือก ยุทธการรับทราบว่าเธอไม่เกี่ยวข้องเรื่องค้ายาของเฮลมุท แต่ต้องควบคุมตัวเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของเธอ และไว้เป็นพยาน อิงฟ้าเข้าใจดี

“ฟ้ารู้สึกผิด ที่ทำให้ทุกคนเดือดร้อน ฟ้าขอโทษนะคะคุณยุทธ...พ่อ” อิงฟ้าสบตาจ่าสม

ยุทธการพยักหน้า จ่าสมจึงเข้าจับไหล่ลูกสาว “ไม่ใช่ความผิดของฟ้านะลูก ฟ้าไม่ได้ทำร้ายใคร แล้วฟ้าก็พยายามช่วยลูกของฟ้าไว้อีกด้วย ฟ้าทำดีที่สุดแล้ว”

อิงฟ้ารับรู้ถึงความรักของพ่อ จึงแนบหน้าลงกับมือพ่อนํ้าตาไหลริน...จากนั้นจ่าสมก็หันมาขอโทษยุทธการที่ปิดบังเรื่องอิงฟ้าเป็นลูก

“ไม่เป็นไรหรอกจ่า ผมเข้าใจ ถ้าผมเป็นจ่าผมก็อาจจะทำแบบจ่าก็ได้ ในสายตาผมจ่าเป็นตำรวจที่ดี และก็เป็นพ่อที่ดีด้วย”

“พ่อที่ไม่มีโอกาสได้ทำหน้าที่พ่อเลยน่ะเหรอครับ”

“พ่อที่ไม่ทิ้งลูกไปไหน แม้ว่าลูกจะทำผิดแค่ไหนก็ตาม ส่วนโอกาสจ่าก็มีแล้วนี่ไง”

จ่าสมหันไปมองอิงฟ้า เธอยิ้มให้ เขารับรู้ถึงความรักที่ลูกส่งมา ทำเอานํ้าตาไหล...

เสร็จงาน ยุทธการเดินร้อนรนมาที่โรงพยาบาล เพราะเกริกไกรกับสายรุ้งมาถึง เขาพยายามบอกว่าตะวัน-ฉายไม่เป็นอะไรมาก กระสุนแค่ถาก แต่สองคนไม่ยอมจะพบลูกให้ได้

“โอ๊ย...จะบอกซันไงดีวะเนี่ย” ยุทธการพึมพำ

พอมาถึงหน้าห้อง สายรุ้งเอะใจ “เดี๋ยวนะยุทธ ทำไมชื่อหน้าห้องเป็นชื่อคุณนภทีป์ล่ะ”

“คือคนโดนยิงหนักน่ะคุณเมฆครับ  ของซันแค่ถาก”

“แล้วซันกับคุณนภทีป์ไปเกี่ยวข้องกันยังไง”

ยุทธการตอบไม่ถูก สองคนจึงเคาะประตูเปิดเข้าไป ทุกคนในห้องตกตะลึง เกริกไกรกับสายรุ้งเห็นลูกสาวอยู่ในชุดผู้ชาย

“นี่มันอะไรกัน...ทำไมแต่งตัวแบบนี้”

ตะวันฉายถูกซักถามจนตอบไม่ทัน ยุทธการหน้าเสียเอ่ยปากขอโทษ หญิงสาวสบตากับเมฆปริบๆ...ตะวันฉายกับยุทธการพาเกริกไกรกับสายรุ้งออกมาคุยกันในสวนของโรงพยาบาล ตะวันฉายสารภาพแล้วกราบขอโทษ

“ปลอมตัวเป็นผู้ชาย มาเป็นคนใช้ในบ้านคนอื่นเพื่อเขียนนิยาย ชีวิตลูกนี่มันนิยายชัดๆเลย ไปจำจากนิยายเล่มไหนมาน่ะ” เกริกไกรค่อนขอด

ตะวันฉายหลบตาพ่อ “จริงๆมันก็หลายๆเล่มรวมกัน”

“ซัน...พ่อกับแม่ไม่ตลกด้วยนะ”

สายรุ้งหันมาเอ็ดยุทธการน่าจะปรามกันบ้าง ตะวันฉายออกรับแทนว่า ยุทธการไม่ผิด เพราะเขาก็เพิ่งรู้เรื่อง เกริกไกรสรุปให้กลับไปเขียนงานต่อที่บ้าน ตะวันฉายอิดออดเพราะเมฆยังป่วยอยู่ สายรุ้งถามลูกสาวไม่อยากกลับหรือ เธอนิ่งอึ้ง สองสามีภรรยาสบตากันเหมือนรู้ซึ้งความรู้สึกของลูกสาว...

ในห้องคนไข้ นิคกับเอวาอธิบายเรื่องต่างๆให้หมอกเข้าใจ หมอกหันมองเมฆ

“งั้นที่พี่ซันต้องปลอมเป็นผู้ชายก็เพราะกลัวพ่อจะรู้ว่า เป็นคนที่เคยทะเลาะด้วย”

“ถูกต้องค่ะ น้องหมอกนี่ฉลาดจัง”

“แล้วน้องหมอกโกรธพี่ซันไหมครับ ที่ไม่ได้บอกความจริง” นิคหยั่งเชิงถาม

หมอกส่ายหน้า “พ่อบอกว่าคนเราเขาจะเป็นอะไรก็ช่าง แต่ต้องเป็นคนดี พี่ซันเป็นคนดี ยังไงหมอกก็รัก... ใช่ไหมครับพ่อ”

เมฆไม่ทันฟังเอาแต่ชะเง้อมองที่ประตู “ทำไมเขาไปคุยกันนานจัง นิคไปดูหน่อยสิ”

ไม่ทันไร ยุทธการกับตะวันฉายเดินเข้ามา เธอบอกเขาว่าพ่อกับแม่กลับไปแล้ว เมฆร้อนใจถามท่านว่าอย่างไรบ้าง ยุทธการตอบแทนว่า ท่านทั้งสองอนุญาตให้ตะวันฉายดูแลเขาต่อไป เมฆยิ้มด้วยความดีใจ

นิคเดินตามยุทธการและเอวาพาหมอกกลับบ้าน เขาสงสัยทำไมพ่อแม่ตะวันฉายถึงยอม

“แปลกเหรอ แต่พี่ว่าถ้าไม่ให้อยู่สิถึงจะเรียกว่าแปลก”

“พี่ยุทธหมายความว่ายังไงคะ”

“พี่รู้จักครอบครัวนี้ดีมาก คุณพ่อคุณแม่ซันน่ะ ยังไงก็เคารพการตัดสินใจของซัน ดีไม่ดีพี่ว่าท่านดูออกนะ ว่าสองคนนั่นรู้สึกยังไงต่อกัน แล้วคุณเมฆแกก็คงเป็นที่ประทับใจอาเกริกกับอารุ้งอยู่บ้างแหละ”

“ก็จริงนะคะ ถ้าใครที่รู้เรื่องของพี่เมฆแล้วไม่รักก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว”

นิคแทรกขึ้นว่าให้รอข่าวดี หมอกถามว่าพ่อกับพี่ซันจะแต่งงานกันหรือ นิคร้องเฮ้ย...บอกหมอกหยุดฉลาดบ้างก็ได้ ทุกคนหัวเราะกันสนุกสนาน

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

คู่จิ้นในตำนาน "ปูเป้-แซม" หวนคืนจอในรอบ 20 ปี พร้อมฟาดฟันฝีมือ "พลอย-เฌอมาลย์"

คู่จิ้นในตำนาน "ปูเป้-แซม" หวนคืนจอในรอบ 20 ปี พร้อมฟาดฟันฝีมือ "พลอย-เฌอมาลย์"
23 ม.ค. 2563
15:11 น.