ร้อยป่า

สองวันถัดมา...

งานที่เคยสร้างความร่ำรวยให้พ่อเลี้ยงอิทธิเริ่มขึ้นอีกครั้ง แต่ความจริงมันแอบแฝงบางอย่างเอาไว้โดยที่เจ้าหน้าที่ป่าไม้ยังจับผิดไม่ได้แม้จะรู้ว่าการค้าไม้ครั้งนี้ของพ่อเลี้ยงไม่น่าไว้วางใจก็ตาม

อิทธิทำได้แนบเนียนมาก การค้าไม้ครั้งนี้ตีตราถูกต้องว่าเป็นไม้จากสวนป่า แต่เขาแอบให้ไอ้พลสมุนมือขวาใช้สิ่วเจาะไม้แล้วเอายาบ้าซุกไว้ทุกท่อนก่อนลำเลียงไปยังแหล่งพักที่ทรงยศจัดหาไว้ให้ ซึ่งยาบ้าจำนวนมากก็สั่งซื้อมาจากเพื่อนเก่าที่เคยทำธุรกิจนี้ร่วมกันมาก่อน

ทรงยศไม่รู้ว่าพ่อเลี้ยงอิทธิค้ายาจนกระทั่งในวันที่ของมาถึง และตัวเองได้รับเงินค่าจ้างหนึ่งแสนบาทสำหรับงานงวดแรก อิทธิถึงเฉลยให้ดูเต็มๆตาแล้วยังให้ยาบ้ามัดหนึ่งแก่ทรงยศไปด้วย

ทรงยศคิดถึงแต่ความร่ำรวยเป็นที่ตั้ง เขาอยากรวยทางลัดจึงนำยาบ้าที่ได้มาไปแบ่งขายให้กลุ่มเพื่อนและนักท่องราตรี โดยที่แป๋วซึ่งเสือฝากสอดส่องพฤติกรรมพี่ชายก็ยังไม่ระแคะระคายว่าเขาทำงานอะไรกับพ่อเลี้ยงอิทธิ

กระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นแป๋วมาขอกุญแจรถของพ่อคืนจากพี่ชายเพื่อเตรียมรถไว้ให้พ่อใช้ เพราะพ่อกำลังจะกลับมาอยู่บ้านหลังจากไปพักฟื้นร่างกายที่บ้านญาติในจังหวัดกระบี่ สิ่งที่แป๋วเจอในรถทำให้เธอยืนตะลึงตัวชาวาบ  จังหวะนี้ทรงยศวิ่งพรวดออกมาพอดีหลังจากนึกได้ว่าตัวเองซุกยาบ้าเอาไว้ในรถ

หลังรู้ว่าพี่ชายเดินทางผิดค้ายาเสพติด แป๋วเศร้าใจมากถึงกับพูดไม่ออก ขณะที่ทรงยศนั้นร้อนตัวกลัวน้องปากสว่างจึงพยายามหว่านล้อม

“ถึงพี่จะชอบว่าแป๋วแต่พี่ก็รักแป๋วนะ อย่าบอกตำรวจ ห้ามบอกไอ้เสือด้วยเพราะมันต้องเอาพี่เข้าคุก”

“ทำไมพี่ทำแบบนี้คะ ไม่เห็นแก่แป๋ว ไม่เห็นแก่คุณพ่อ ก็น่าจะนึกถึงอนาคตตัวเองมั่ง ค้ายาบ้าโทษหนักติดคุกเป็นสิบปี”

“พี่ไม่ได้จะขายนะแป๋ว พ่อเลี้ยงยัดมัดยาบ้าใส่มือพี่ พี่จะปฏิเสธก็ไม่ได้”

“ก็เลยเอากลับมาบ้าน...”

“เพื่อให้แป๋วสบายใจพี่จะเอายาไปทิ้ง แป๋วอย่าบอกใครนะ ห้ามบอกเด็ดขาด”

“ค่ะ แป๋วต้องไปทำงานแล้ว ลูกค้านัดคุย”

“ขอบใจมากนะแป๋ว พี่รักแป๋วมากนะ”

ทรงยศสวมกอดแป๋วประหนึ่งว่ารักน้องมาก แต่พอน้องเดินออกจากบ้านเขาก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ มองห่อยาบ้าในมือแล้ววาดหวังถึงเงินจำนวนมากที่จะได้รับ...

งานครั้งแรกราบรื่นทำให้อิทธิได้ใจสั่งยาบ้าลอตใหม่มาอีกจำนวนมาก แล้วก็ใช้วิธีซุกซ่อนในท่อนไม้อย่างเดิม แต่ครั้งนี้แป๋วสะกดรอยตามทรงยศมาที่แหล่งพักไม้และได้เห็นกับตาว่าพี่ชายร่วมกับอิทธิค้ายาบ้า แป๋วเสียใจมากกลับไปคร่ำครวญกับรูปถ่ายของแม่ที่บ้านด้วยความสับสน

“คุณแม่คะ ถ้าพ่อเลี้ยงโดนจับ พี่ยศก็ต้องโดนด้วย แป๋วไม่อยากให้พี่ติดคุก...เราโตมาด้วยกัน เล่นกัน เดินจูงมือกัน วันนี้แป๋วต้องจูงมือพี่เข้าคุกเหรอคะคุณแม่ แป๋วทำไม่ได้”

แป๋วร้องไห้น้ำตานองหน้า พลันนึกถึงคำพูดที่เคยบอกเสือไว้ว่าเธอจะเลือกความถูกต้อง ความรับผิดชอบต่อสังคมต้องมาก่อนคนในครอบครัว...

คำพูดนั้นทำให้แป๋วรวบรวมความกล้าตัดสินใจโทร.ไปเล่าให้เสือฟัง

เสือรับข้อมูลนั้นมาแล้วรีบนำทีมพิทักษ์ไพรสกัดการขนยาบ้าของพ่อเลี้ยงอิทธิ แต่ต้องพบกับความผิดหวังไม่เจอยาบ้าตามที่แป๋วบอก เพราะอิทธิมีสายคนสำคัญคอยรายงานนั่นเอง