สะใภ้หัวแดง
ตอนที่ 9
เจตรินออกจากห้องอารดา เจอจีรณัทย์ยืนรออยู่กับแม่ อดแปลกใจไม่ได้ว่าเธอมาได้อย่างไร
“คุณแม่ยกโทษให้พี่ อนุญาตให้พี่กลับมา คุณแม่ห่วงอีริน่ามากที่หายตัวไปก็เลยโทร.ไปให้พี่ช่วยตามหา”
“นี่แปลว่าพี่จีหาอีริน่าพบหรือครับ”
“จ๊ะ พี่พบอีริน่าที่บ้าน...” จีรณัทย์ยังไม่ทันจะบอกว่าเจอที่บ้านคุณหญิงพรรณราย ศรินทิพย์เกรงแผนจะแตกชิงไล่เธอกลับห้องเสียก่อน แล้วพาเจตรินไปคุยกันต่อที่ห้องนั่งเล่น ชายหนุ่มร้อนใจมากอยากรู้ว่าจีรณัทย์ไปเจออีริน่าที่ไหน ศรินทิพย์โกหกว่าเจอที่บ้านนิกกี้ เจตรินประ– หลาดใจ พี่จีรู้จักที่นั่นได้อย่างไร
“แม่ได้รับคลิปภาพน่าอับอายนั่น นิกกี้บอกว่าอีริน่าอยู่กับมัน แม่ตกใจ เสียใจมากแทบสติแตก แม่รีบโทร.ตามจิตให้บอกทางไปบ้านนายนิกกี้ให้จี” ศรินทิพย์เห็นลูกชายสีหน้าไม่สู้ดีนัก ใส่ไฟเพิ่มเติมอีก
“แม่น่ะไม่อยากจะเชื่อ แต่ภาพมันฟ้องชัดเจนแม่ถึงต้องส่งจีไปพิสูจน์ความจริง แต่ลูกไม่ต้องไปถามจีหรอกนะ จีคงไม่อยากพูด ขานั้นเขาเห็นใจอีริน่ามากอยู่แล้ว เรื่องนี้เราต้องเงียบที่สุด กับอีริน่าก็อย่าไปซักถามมากมายเขาคงไม่อยากจะพูดอะไรอยู่แล้ว ทำใจเถิดนะลูก” ศรินทิพย์ดึงแขนลูกชายให้ลุกขึ้น บอกให้ไปหาอีริน่าได้แล้วแต่หากเขายังทำใจไม่ได้ เธอจะไปเป็นเพื่อน แล้วลากเขาไปที่ห้องนอนของเขาเอง
ทันทีที่เจอหน้ากัน เจตรินขอให้อีริน่าอธิบายเหตุผล เธอเห็นศรินทิพย์ยืนมองตาแป๋ว ไม่สะดวกใจจะพูดต่อหน้าคนอื่น ได้แต่อึกอัก แม่ผัวตัวแสบรีบเข้ามาโอบเธอไว้
“ไม่เป็นไรอีริน่า เจตรู้ความจริงหมดแล้ว ใจเย็นๆนะเจต ถ้าหงุดหงิดมากนักก็ออกไปหาที่สงบสติอารมณ์พบนายอิฐซะก็ได้...อีริน่าหนูทำอะไรผิดพลาดไป แม้มันอาจเกินอภัยในความรู้สึกของสามี แต่ฉันก็เห็นใจ และเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ ยอมสารภาพความจริงซะ เจตอาจไม่ถือสา”
ศรินทิพย์ทำตัวราวกับเป็นแม่พระ หอมแก้มอีริน่าหนึี่งฟอด แต่ปากกลับกระซิบว่า “แกตายแน่” จากนั้นผละไปหอมแก้มลูกชายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วออกจากห้องปิดประตูให้อย่างเรียบร้อย เจตรินโกธรจัดบีบแขนอีริน่า ตะคอกถามว่าทำไมถึงทำตัวแบบนี้ หญิงสาวยัง
ไม่รู้เรื่องคลิปฉาว งงว่าตัวเองไปทำอะไรให้
“อย่ามาทำเลี้ยวลดไร้เดียงสา บอกมาว่าทำไมถึงไม่ยอมไปกับน้องจิต แต่กลับขอแยกตัวไปกินข้าวกับนายนิกกี้เพื่อที่จะทำบัดสีน่าอับอาย”
อีริน่าอธิบายว่าเขาเข้าใจผิด เธอถูกใส่ร้ายและถูกหลอกให้ไปโดนนิกกี้ปล้ำ เจตรินหาว่าเธอต่างหากที่เป็นฝ่ายปล้ำนิกกี้ อีริน่าโกรธมากที่ถูกดูถูก ตบหน้าเขาฉาดใหญ่ เจตรินหยิบมือถือออกมาเปิดคลิปฉาวนั่นให้ดู เพื่อยืนยันคำพูดตัวเอง เธอปฏิเสธลั่นว่าเป็นภาพตัดต่อ เขาน่าจะรู้จักเธอดีกว่าใคร ถ้าเธออยากได้ผู้ชายขนาดนั้นจะหนีมาเมืองไทยทำไม สู้อยู่เป็นผู้หญิงของมิคาอิลไม่ดีกว่าหรือ พ่อกับแม่ของเธอคงจะสบายไปตลอดชาติแล้ว ทั้งคู่มีปากเสียงกันรุนแรง เจตรินฟิวส์ขาดตบอีริน่าหน้าหัน
“ที่แท้คุณก็คือซาตานในคราบเทพบุตร ไม่ต่างกับไอ้คุณเขมคนนั้น” อีริน่าตัดพ้อน้ำตาไหลพราก เจตรินอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะผลุนผลันออกจากห้องโดยมีเธอวิ่งตาม ไปติดๆ
ooooooo
เจตรินพรวดพราดออกจากห้อง ไม่ทันเห็นศรินทิพย์ยืนมองอยู่ อีริน่าตามออกมาตะโกนไล่หลัง
“คุณเจต เราต้องพูดกันให้รู้เรื่องเพราะอีริน่าโดนใส่ร้าย”
ชายหนุ่มจ้ำอ้าวไม่เหลียวหลัง อีริน่าจะตามแต่ถูกศรินทิพย์ขวางไว้ แล้วด่าว่าหยาบๆคายๆ เธอไม่ยอมแพ้ด่ากลับว่าศรินทิพย์เป็นผู้ใหญ่เสียเปล่ากลับรังแกเด็กอย่างเธอแบบไร้เมตตาและขาดคุณธรรม ทั้งสองฝ่ายโต้เถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ศรินทิพย์เหลืออดกระชากเธอมาตบ ก่อนจะไล่ตะเพิดออกจากบ้าน
“ออกแน่ค่ะ แต่ยังไม่ใช่เวลานี้ อีริน่าจะออกไปหลังจากที่คุณเจตทราบความจริงแล้วว่าอีริน่าถูกทุกคนที่นี่รุมใส่ร้ายป้ายสี ย่ำยีความเป็นมนุษย์ของอีริน่าให้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน” ว่าแล้วเธอหันหลังจะกลับห้อง
ศรินทิพย์ด่าลั่นว่าหน้าด้าน แล้วปรี่เข้าไปจะตบซ้ำ อีริน่าขู่ขืนตบอีกครั้งตนจะสู้ เธออายุอานามปาเข้าไปจะแปดสิบแล้วควรถนอมตัวไว้ดีกว่า ศรินทิพย์เถียงคอ เป็นเอ็นว่าตัวเองแค่หกสิบแปดปีเท่านั้น
“แต่ตีนกาใจร้ายมันบอกว่าน่าจะแปดสิบแล้วค่ะ มันใหญ่และยาวมากค่ะ”
แม่ผัวตัวแสบถึงกับกรี๊ดสนั่น เอามือจับหางตา ตัวเองยกขึ้น เหลียวหากระจกให้ควั่ก...
ในเวลาเดียวกัน ขณะเขมชาติกับเอื้อและสมุนจอดรถซุ่มดูอยู่นอกรั้วบ้านไอศูรย์ศรินทร์ เจตรินขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว เขมชาติสั่งการให้สมุนขับรถตามไปห่างๆ...
ทางด้านศรินทิพย์ยังแค้นใจนังเด็กเมื่อวานซืนไม่หายที่กล้าตีฝีปาก ฟ้องจิตรดาราที่เพิ่งกลับเข้ามาว่าตนเองกำลังจะกระอักเลือดตายเพราะถูกนังเด็กนั่นด่าว่า จิตรดารางง ในเมื่อมันโดนคลิปฉาวเข้าไปจะกล้าหือกับแม่ได้อย่างไร อารดาตามมาสมทบพอดี จิตรดาราจึงชวนไปเอาเรื่องอีริน่าด้วยกัน ศรินทิพย์ยุส่งให้จัดหนักไปเลย แล้วมองอารดาที่เดินตามจิตรดาราด้วยสีหน้าร้ายกาจ
“ถ้าหาสะใภ้ดังใจไม่ได้สักราย ก็ไม่ต้องไปมงไปมีมันล่ะ นังอารดานี่ก็ต้องโดนจัดหนักอีกราย”...
เมื่อเจตรินมาถึงลานจอดรถของร้านอาหารตามนัด รีบโทร.บอกอิทธิซึ่งรออยู่ในร้านว่ากำลังจอดรถ วางสายแล้วรีบลงจากรถ เขมชาติพยักพเยิดให้สมุนใช้ไม้ฟาดหัวเขาถึงกับทรุดลงไปกองกับพื้น แล้วสั่งให้เอื้อเอาตัวไป สมุนมือขวาอดถามไม่ได้ว่าจะเอาไปให้มิคาอิลหรือ
“ให้ฉันเอง ฉันจะเอาไอ้นี่เป็นเหยื่อล่ออีริน่าให้ออกมาหาฉันแล้วจัดการซะ ผู้หญิงอะไรสวยเจ็บ มีเสน่ห์ มีสีสันน่าเอามาตั้งไว้ดูเล่นที่สุด” เขมชาติพร่ำเพ้อ เอื้อทักท้วง ถ้าตามเธอเจอต้องเอาตัวไปให้มิคาอิลไม่ใช่หรือ เขาด่าลั่นไม่ต้องมาออกความเห็น สั่งให้เอาเหยื่อขึ้นรถแล้วขับตามไป เอื้อมองเจตรินพลางพึมพำเบาๆ
“เคยได้ยินนายเก่าเราพูดถึงนามสกุลนี้นี่นา”
ooooooo
ที่ห้องนอนของเจตริน ขณะอีริน่านั่งน้ำตาซึมอยากโทร.ไปปรับทุกข์กับแม่ แต่จำเบอร์โทร.ไม่ได้ มือถือที่บันทึกเบอร์ของแม่ไว้ ไม่รู้โดนใครขโมยไป ครั้นจะกลับมอสโกก็ทำไม่ได้ เพราะต้องอยู่ช่วยพ่อที่เมืองไทยก่อน
“กรุงเทพฯสวยงามแต่สถานที่ แต่ใจคนที่นี่น่ากลัวเหลือเกินค่ะแม่พริม”
มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น จิตรดาราร้องเรียกให้อีริน่าเปิดรับ เธอดีใจจะได้มีคนช่วยเป็นพยานให้ว่าโดนใส่ร้ายเรื่องนิกกี้ รีบเปิดประตูรับ แต่กลับถูกจิตรดารา อารดา สมรและหวินเข้ามาจับตัวไว้
“ลากมันกลับเข้าไปในห้อง แล้วปิดประตูล็อกซะ” อารดาสั่งการ ทันทีที่ประตูห้องปิดล็อก ศรินทิพย์เดินมา หยุดมองสีหน้าสะใจ จังหวะนั้น อิทธิโทร.มาแจ้งว่าเจตริน หายเงียบไป ทั้งๆที่โทร.บอกว่ากำลังหาที่จอดรถ เขาเดิน หารถของเจตรินทั่วบริเวณก็ไม่พบ ศรินทิพย์ถึงกับร้อง เอะอะเกรงจะเกิดเรื่องไม่ดีกับลูกชาย
“ใจเย็นๆก่อนครับคุณแม่ ผมแค่โทร.มาบอกข่าว เดี๋ยวผมจัดการเองครับ”...
อารดากับพวกหวังจะรุมทำร้ายอีริน่าให้เปิดเปิงออกจากบ้านแทบไม่ทัน แต่กลับเป็นฝ่ายถูกเล่นงานเสียเอง ส่งเสียงกรี๊ดๆลั่นพากันตะกายไปที่ประตูห้องจะหนี แต่อีริน่าขวางไว้
เสียงกรีดร้องผสมเสียงโครมคราม ทำให้จีรณัทย์รีบวิ่งมาดู เห็นศรินทิพย์ยืนอยู่หน้าห้อง ถามอย่างร้อนใจว่า เกิดอะไรขึ้น หรือว่าเจตรินกำลังทำร้ายอีริน่า จัดแจงจะเข้า ไปห้าม แต่ต้องชะงักเมื่อแม่แจ้งว่าเจตรินถูกลักพาตัวไป อิทธิเพิ่งโทร.มาบอก ส่วนเรื่องในห้องนั้นไม่ต้องไปสนใจ
“รีบโทร.หาอิฐแล้ว คิดๆว่าจะหาใครไปช่วยเจต เร็วๆเข้า” ศรินทิพย์ฉุดจีรณัทย์ออกไปโทร.หาอิทธิทันที
“ผมก็มืดแปดด้านครับพ่ีจีไม่รู้ว่าจะไปหามันที่ไหน มันก็โตเป็นวัวเป็นควาย มันอาจเปลี่ยนใจไม่มาหาผมไป ตามอีริน่าแทนก็ได้...อะไรนะครับ มันตามหาอีริน่าพบแล้ว อีริน่ากลับมาแล้ว มิน่า มันจะมาบอกผมเรื่องนี้แน่ๆ เอ แล้วไอ้เจตมันไปไหนของมัน” อิทธิเริ่มเป็นกังวลเช่นกัน...
คนที่อิทธิถามถึง ถูกล่ามโซ่ห้อยไว้กับขื่อภายในเซฟเฮาส์แห่งหนึ่ง เขมชาติซึ่งมีผ้าโพกหัวเพื่ออำพรางใบหน้าบอกสาเหตุที่จับตัวเขามาเพราะต้องการได้ตัวอีริน่า เจตรินคิดว่าเขมชาติจะเอาตัวเธอไปให้มิคาอิล เขา กลับบอกว่าไม่รู้จักใครชื่อนั้น ถ้าเจตรินอยากรอดปลอดภัย ให้บอกอีริน่ามาพบกับเขาตามสถานที่ที่เขากำหนด เจตริน ยอมตายดีกว่าจะทำตามที่เขาสั่ง เขมชาติอัดเจตรินยับ ที่กล้าหือ แล้วหันไปสั่งการเอื้อ
“ทรมานมันต่อไป ให้มันอดน้ำ อดอาหาร ให้มัน อย่างเดียวคือยาเสพติด”
เอื้อรอจนเจ้านายลับสายตา จึงเข้าไปกระซิบกับเจตรินว่านามสกุลไอศูรย์ศรินทร์ใช่ไหม เขาเห็นป้ายหน้า ประตูบ้าน เจตรินอยากรู้ว่าจะถามไปทำไม เขาเคยได้ยิน เจ้านายเก่าของเขาพูดถึงนามสกุลนี้บ่อยๆ แต่ไม่ยอมบอกว่านายเก่าที่ว่าก็คือคนบ้านนิมิตภูวนาถ ซึ่งเอื้อเคยเป็นคนขับรถของที่นั่นมาก่อน...
เนื่องจากเจตรินไม่ให้ความร่วมมือ เขมชาติจึงส่งคลิปฉาวที่อัดภาพเมทินีกำลังมีอะไรกับตัวเองไปข่มขู่เธอให้บอกเบอร์โทร.บ้านไอศูรย์ศรินทร์ ถ้าไม่ยอมทำตาม จะปล่อยคลิปให้ว่อนเน็ต...
ทันทีที่ได้เบอร์โทร.จากเมทินี เขมชาติต่อสายไป หาศรินทิพย์ แจ้งว่าจับตัวเจตรินเอาไว้ ให้ส่งอีริน่ามาแลกชีวิตลูกชายของเธอ จะล่อหลอกอีริน่าอย่างไรก็ได้ เขาไม่สน ศรินทิพย์ทำอึกอักพอเป็นพิธีก่อนจะตอบตกลงตามข้อเรียกร้องของเขมชาติ...
ระหว่างที่ศรินทิพย์ทำข้อตกลงลับๆกับเขมชาติ อิทธิเตือนให้จีรณัทย์คอยจับตาดูอีริน่าไว้ให้ดี เขามั่นใจว่าการหายตัวไปของเจตรินจะต้องเกี่ยวข้องกับเธอ และถ้ามีอะไรผิดปกติให้รีบติดต่อเขาทันที
ooooooo
อีริน่าเล่นงานอารดา จิตรดารา สมรและหวิน ไม่เหลือสภาพตอนที่ศรินทิพย์เคาะประตูเรียกให้เธอออกมาพบ พร้อมกับส่งกระดาษโน้ตชิ้นเล็กๆให้
“ฉันรักลูกชายฉันมาก ฉันจึงเลิกราไม่อยากมีปัญหากับเธอ ลูกชายฉันเขาโทร.มาสั่งให้บอกเธอว่าเขารออยู่ที่นี่ รีบไปพบเขาให้เร็วที่สุด เขาต้องการปรับความเข้าใจกับเธอ รีบไปอย่าให้ใครรู้เห็น มันจะวุ่นวายเพราะดึกแล้ว” ศรินทิพย์ยัดกระดาษโน้ตใส่มือ พร้อมด้วยเงินอีกปึกหนึ่ง อีริน่ารับคำรีบร้อนออกไป จีรณัทย์เห็นหลังเธอไวๆร้องถามว่าจะไปไหน ศรินทิพย์ชิงตอบคำถามแทน
“จะเอายามาทำแผลให้พวกในห้องจีแน่ะ รีบไปดูหน่อยสิ ท่าทางจะแย่กัน” ศรินทิพย์ไม่พูดเปล่าดันลูกสาวคนโตไปทางห้องของเจตริน จีรณัทย์ได้แต่มองตามอีริน่าที่เร่งฝีเท้าจากไปด้วยความสงสัย...
ที่หน้าประตูรั้วบ้านไอศูรย์ศรินทร์ นิกกี้เลี้ยวรถมาจอดแล้วทำท่าจะบีบแตร แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นอีริน่าเดินหน้าเครียดออกมา รีบลงไปหาด้วยความดีใจ หญิงสาวไม่พูดพล่ามถีบเขาโครม ล้มกลิ้งไปกับพื้น
“ไอ้คนเลว ไอ้คนชั่ว แกทำร้ายฉัน ฉันจะฆ่าแก” อีริน่าตามไปเตะซ้ำ แล้วจับแขนไพล่หลังไม่ให้ดิ้น ต่อว่าที่เขาหลอกพาเธอไปที่บ้าน แกล้งให้เธอต่อสู้ด้วยแล้วตัดต่อคลิปส่งมาให้เจตรินดูเพื่อทำลายเธอ เขาอ้างว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่มีคนสั่งให้ทำ อีริน่าขู่ ถ้าไม่บอกว่าใครบงการจะเอาตัวไปส่งตำรวจ
“แล้วตำรวจจะเชื่ออีริน่าหรือ อีริน่าไม่มีพยานนะ แค่จิตรดารายืนยันกับตำรวจว่า อีริน่าอยากไปกับผมเอง อีริน่าก็เจ๊งแล้ว หนังสือพิมพ์ลงข่าวฉาวโฉ่”
อีริน่าไม่สน ถ้าจะเป็นข่าวประจานไปทั่วประเทศก็เชิญ แต่จะเอาเรื่องนิกกี้กับคนบงการเรื่องนี้ให้ได้ เขาออดอ้อนว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะรักเธอ อยากเป็นแฟนกับเธอ ขอให้เธอยกโทษให้ อีริน่าไม่ให้อภัย และที่สำคัญเธอไม่ได้อยากเป็นอะไรกับเขา เพราะมีสามีแล้ว แล้วนึกขึ้นได้ว่าต้องไปหาเจตริน รีบตัดบท สั่งไม่ให้เขามายุ่งวุ่นวายกับเธออีกไม่อย่างนั้นจะฆ่าเขาทิ้ง แล้วผลุนผลันจากไป
นิกกี้ไม่ยอมรามือขับรถตามไปช้าๆ อีริน่าพยายามโบกมือไล่ เขาไม่สนใจยังคงขับรถตามไปเรื่อยๆ เธอสอดส่ายสายตามองหาแท็กซี่ แต่ไม่เห็นผ่านมาสักคัน เริ่มร้อนใจ นิกกี้รู้ทันรีบเข้ามาเสนอหน้า
“ดูหน้าตาอีริน่าก็รู้ว่ามีนัดสำคัญ กำลังมองหาแท็กซี่หรือ แถวนี้ไม่มีง่ายๆหรอกนะ ไปไม่ทันนัดไม่รู้ด้วย”
ooooooo
ศรินทิพย์เห็นสภาพสะบักสะบอมของอารดา จิตรดารา หวินและสมรแล้วอดสมเพชไม่ได้ แดกดันว่าขนาดสี่รุมหนึ่งยังจัดการอีริน่าไม่ได้ เสียแรงที่อารดาอุตส่าห์ไปเรียนวิชาการต่อสู้มา จีรณัทย์ต่อว่าอารดา กับจิตรดาราว่ามัวแต่หาเรื่องอีริน่า รู้หรือเปล่าว่าตอนนี้เจตรินหายตัวไป อาจมีเหตุร้ายเกิดขึ้นกับเขา
“นังอีริน่ามันสั่งการแน่ๆค่ะ” อารดาโวย
“ไม่ใช่หรอก อีริน่ามันน่าจะออกไปช่วยเจตนะ”
ทั้งจีรณัทย์ อารดาและจิตรดาราต่างแปลกใจ ทำไมแม่ถึงรู้ดีนัก ศรินทิพย์ยังไม่ทันจะพูดอะไร มีเสียงโทรศัพท์บ้านดังขัดจังหวะเสียก่อน เมทินีจะโทร.มาเตือนเจตรินกับอีริน่าว่ากำลังตกอยู่ในอันตราย แต่ทั้งคู่ไม่อยู่บ้าน จึงฝากจีรณัทย์ซึ่งเป็นคนรับสายช่วยไปบอกให้ด้วย แล้วรีบวางสาย ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง
“กลัวแทบแย่ว่าพี่จีจะรู้ว่าเป็นเรา ขอให้สองคนนั่นปลอดภัยด้วยเถิด ฉันช่วยพวกคุณได้แค่นี้เอง”
ฝ่ายจีรณัทย์ร้อนใจมาก สังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่องไม่ดี ซักแม่เป็นการใหญ่ว่าปิดบังอะไรไว้ อีริน่าไปไหนเกิดอะไรขึ้นกับเจตริน ศรินทิพย์ถูกซักหนักเข้า ยอมเปิดปากว่าเจตรินถูกคนร้ายจับตัวไป จีรณัทย์ อารดาและจิตรดาราต่างตกใจ ถามพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมายว่าพวกมัน ต้องการอะไร อยากได้เงินค่าไถ่เท่าไหร่
“มันไม่ให้เราแจ้งความ มันไม่ต้องการเงิน”
“แต่มันต้องการอีริน่า คุณแม่ก็เลยรีบหลอกส่งอีริน่าไปหามัน ทำไมคุณแม่ทำอย่างนี้คะ”
ศรินทิพย์โกรธที่ถูกลูกตัวเองต่อว่า เดินสะบัดหน้าออกไป...
ไม่ใช่จะมีแต่คนบ้านไอศูรย์ศรินทร์เท่านั้นที่ร้อนใจกับการหายตัวไปของเจตริน อิทธิก็เป็นห่วงสวัสดิภาพของเพื่อนรักมาก ขอดูภาพจากกล้องวงจรปิดของร้านที่ตนเองนัดเจตรินให้มาพบ เห็นภาพตอนที่เขาถูกทำร้ายในลานจอดรถ แต่ไม่เห็นหน้าคนร้ายเนื่องจากใส่หน้ากากไอ้โม่งอำพรางใบหน้า
“นี่มันคือการลักพาตัวชัดๆ หาสิครับว่าไอ้โม่งสองคนนั่นมันนั่งรถอะไรมา จะได้สืบหาว่ารถของใคร”
ผู้จัดการร้านขอโทษอิทธิด้วยที่เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น รีบไล่ดูภาพรถของคนร้าย อิทธิฉุกคิดถึงวันที่ไปรับอีริน่าจากสนามบิน แล้วเจอคนร้ายสะกดรอยตาม มั่นใจว่าจะต้องเป็นพวกเดียวกัน...
ทางด้านนิกกี้หลงรักอีริน่าหัวปักหัวปํา เสนอตัวช่วยเหลือเผื่อเธอจะเห็นความดี ส่งมีดพกให้เธอไว้ขู่ตอนที่นั่งรถของเขาไปยังจุดนัดหมาย จะได้มั่นใจว่าเขาจะไม่ปลุกปล้ำเอาอีก อีริน่าจำเป็นต้องอาศัยนิกกี้เนื่องจากไม่มีแท็กซี่ผ่านมาสักคัน แต่เธอไม่ได้ต้องการแค่มีด ถามเขาว่าพกปืนมาด้วยหรือเปล่า นิกกี้จัดให้ตามคำเรียกร้อง อีริน่าเอาปืนยัดใส่ใต้ขากางเกง แล้วโดดขึ้นรถของนิกกี้ซึ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว...
ในเวลาเดียวกันที่บ้านนิมิตภูวนาถ นายพลกันต์เห็นลูกชายย่องเงียบจะออกจากบ้าน ร้องถามว่าจะไปไหนดึกๆดื่นๆ ได้ความว่าจีรณัทย์โทร.มาบอกว่าเจตรินกำลังตกอยู่ในอันตราย เขาก็เลยจะออกไปช่วย
“จะไปช่วยที่ไหนหรือ”
“ผมยังมืดแปดด้าน แต่จีกำลังพยายามจะเค้นเอาความจริงจากคุณน้าศรินให้ได้ครับว่าอีริน่ากับเจตอยู่ที่ไหน ผมขอตัวก่อนครับคุณพ่อ ต้องรีบไป”...
ฝ่ายเอื้อยังคาใจเกี่ยวกับนามสกุลของเจตรินไม่หาย เพราะมักจะได้ยินนายพลกันต์กับคุณหญิงพรรณรายพูดถึงบ่อยๆ แอบถามเขาว่ารู้จักนามสกุลนิมิตภูวนาถไหม เจตรินยังไม่ทันจะตอบคำถาม เขมชาติเข้ามาห้ามเสียก่อนว่าอย่ามาพูดกับคนของตน แล้วสั่งให้เอื้อเอาตัวเจตรินออกไป
“สมุนคนนี้ของมันแปลกจริงๆ พยายามซักถามเราแปลกๆ” เจตรินพึมพำอยู่ในใจ...
ระหว่างที่เจตรินถูกพาตัวไปยังที่ที่เขมชาติหลอกให้อีริน่ามาพบ จีรณัทย์ อารดาและจิตรดารากำลังช่วยกันเกลี้ยกล่อมให้ศรินทิพย์บอกสถานที่นัดหมายของคนร้าย เพื่อที่จะได้ส่งคนไปช่วยเจตรินกับอีริน่า
“นี่ยัยจี แกคิดจะส่งไอ้คนบ้านศัตรูไปช่วยน้อง มันคงไม่ไปหรอก”
จิตรดาราขอร้องให้แม่ทิ้งเรื่องโกรธเคืองเอาไว้ก่อน ชีวิตพี่เจตสำคัญกว่าเรื่องนั้นมากนัก ในที่สุดศรินทิพย์ก็ยอมบอกสถานที่นัดหมาย แต่มีข้อแม้ จิตรดารากับอารดาต้องช่วยกันสวดภาวนาอย่าให้อีริน่ารอดกลับมา สองสาวพยักหน้ารับ ขณะที่จีรณัทย์ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา
ooooooo
เมื่อใกล้ถึงจุดนัดหมายตามโพยที่ศรินทิพย์ให้มา อีริน่าสั่งให้นิกกี้จอดรถแอบๆไว้ เธอจะไปที่นั่นตาม ลำพัง เขาขอตามไปด้วย เธอขยับมีดในมือสั่งเสียงเขียวห้ามเซ้าซี้เด็ดขาด
“ดุจังเลย ตกลงจ้ะ” นิกกี้รีบเบนรถเข้าข้างทาง...
ทั้งอิทธิหรืออิฐและกมลกันต์ต่างได้สถานที่นัดหมายของคนร้ายจากจีรณัทย์ รีบตรงไปที่นั่นทันที...
ณ จุดนัดหมาย เขมชาติซึ่งยังคงสวมหมวกไอ้โม่ง เช่นเดียวกับเอื้อและพวกสมุน สั่งให้เอาตัวเจตรินไปแอบไว้ตรงพุ่มไม้ ให้เห็นอีริน่าเสียก่อน จึงค่อยปล่อยให้ไปเจอกัน เจตรินขอร้องอย่าทำอะไรอีริน่า ถ้าอยากได้อะไรตนจะให้ทุกอย่าง เขมชาติไม่อยากได้แก้วแหวนเงินทอง แต่อยากได้ตัวเธอต่างหาก
“แกเป็นใครกันแน่ ฉันว่าเรารู้จักกันนะ”
แม้เขมชาติจะปฏิเสธว่าไม่เคยรู้จักเขามาก่อน แต่เจตรินมั่นใจ ต้องนึกออกแน่ว่าเขาเป็นใคร ต่อให้คลุมหน้าก็ตาม เอื้อขัดขึ้นว่าอีริน่ามาแล้ว เจตรินจะร้องเตือนแต่ถูกเขมชาติปิดปากเอาไว้ แล้วยกปืนเล็งไปที่เธอ ขู่ถ้าไม่อยู่นิ่งๆจะยิงเธอเป็นรายแรก เขาถึงปิดปากเงียบได้ เขมชาติรอจนกระทั่งอีริน่าถึงจุดนัดหมาย จึงปล่อยตัวเจตรินให้เดินไปหา เธอหันมาเห็นถลาจะเข้าไป เจตรินไม่กล้าเตือนเสียงดัง ได้แต่ขยับปากเป็นทำนองให้หนีไป
“คุณเจตว่าอะไรนะคะ ต่อว่าอีริน่าหรือคะ” อีริน่าขยับเข้ามาใกล้อีกเพราะไม่ได้ยินที่เขาพูด
เอื้อมองตามทิศทางปืนที่เขมชาติเล็งแล้ว รู้ทันทีว่าเป้าสังหารไม่ใช่อีริน่าแต่เป็นเจตริน ทันใดนั้น มีเสียงปืนดังขึ้นติดกันสองนัดซ้อน ทั้งเจตรินและอีริน่าโดดเข้าปกป้องอีกฝ่ายหนึ่งจนล้มไปด้วยกัน
“สงสัยจะโดนทั้งคู่แล้วครับนาย” เอื้อพูดยังไม่ทันขาดคำ มีเสียงปืนยิงกลับมาที่กลุ่มของเขมชาติจากสองทิศทาง เอื้อร้องเตือนว่าพวกเราโดนล้อมกรอบแล้ว
“แม่ไอ้เจตมันหักหลังมันเรียกคนตามมาช่วย” เขมชาติเข่นเขี้ยวแค้นใจ ขณะที่เอื้อแอบถอนใจโล่งอก...
ระหว่างที่กลิ้งตัวเข้าที่กำบัง อีริน่ายิงโต้กลับไปเป็น ระยะๆ เจตรินอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอบอกใครให้มาช่วยด้วยหรือ อีริน่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้ ศรินทิพย์บอกเพียงให้เธอมาพบเขาตามที่อยู่ที่ให้มา
“ในเมื่ออีริน่าไม่รู้จักสถานที่ในกรุงเทพฯ แล้วมาได้อย่างไร”
อีริน่ายังไม่ทันจะบอกว่ามากับนิกกี้ มีระเบิดควันตกมาใกล้จุดที่ทั้งคู่ซ่อนตัว กลุ่มควันลอยบดบังไปทั่วบริเวณจนมองแทบไม่เห็น นิกกี้ที่แอบตามอีริน่ามา ตบมือให้กับตัวเองที่ฝีมือปาระเบิดควันแม่นราวกับจับวาง แล้วหยิบระเบิดควันขึ้นมาเตรียมจะปาอีกครั้ง ทั้งระเบิดควัน ทั้งกระสุนที่ปลิวเข้าใส่จากหลายด้าน ทำให้เขมชาติตัดสินใจล่าถอยกลับไป...
พอควันเริ่มจาง ทั้งอิทธิและกมลกันต์เจอหน้ากันชัดๆถึงได้รู้ว่าต่างฝ่ายต่างมาช่วยเจตรินกับอีริน่าตามที่จีรณัทย์โทร.ไปแจ้ง จากนั้นสองหนุ่มพากันออกตามหาสองสามีภรรยาอย่างระมัดระวัง...
เจตรินและอีริน่าลืมความบาดหมางใจเสียสิ้น ลูบเนื้อลูบตัวอีกฝ่ายอย่างห่วงใย ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ขณะที่ทั้งคู่กำลังมองสบตากันหวานซึ้ง เสียงนิกกี้ร้องเรียกอีริน่าดังลั่นไปทั่วบริเวณ ทำให้ทั้งคู่ตื่นจากภวังค์รีบผละจากกัน สีหน้าแววตาของเจตรินเปลี่ยนเป็นขุ่นเคือง ความบาดหมางใจกลับมาอีกครั้ง เขาพยายามผลักไสไล่ส่งเธอไปหานิกกี้ อีริน่าทั้งน้อยใจทั้งเสียใจน้ำตาคลอเบ้า
ooooooo
เขมชาติกับพวกรีบดึงหน้ากากไอ้โม่งออกมุ่งหน้า ไปที่รถตัวเองอย่างเนียนๆเหมือนไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วย เอื้อเป็นห่วงอีริน่ากับเจตริน รีๆรอๆอยู่ ทำให้คลาดกับคนอื่น โชคไม่ดีเขาเดินไปเจออิทธิและกมลกันต์ที่ออกตามหาเจตรินกับอีริน่าโดยบังเอิญ กมลกันต์ร้องทักว่าดึกดื่นป่านนี้มาทำอะไร เอื้อถึงกับชะงัก
“เอ่อ...ผม...มาหาเพื่อนครับ กำลังตามหาเพื่อน ผมไปก่อนครับ” เอื้อไหว้เจ้านายเก่าแล้วผละจากไป
เจตรินเดินนำอีริน่ามาจากอีกด้านหนึ่ง เจอกมลกันต์กับอิทธิพอดี เขาขอบใจทั้งคู่มากที่ตามมาช่วยไว้ทัน อีริน่าขอบคุณทั้งคู่เช่นกัน แล้วขอตัวไปหานิกกี้ซึ่งยืนรอหน้าตาเบิกบานเพื่อประชดเจตริน อิทธิอดถามเพื่อนรักไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับอีริน่า เจตรินตวาดทันที เห็นกับตาอยู่แล้วจะมาถามทำไม
“อะไรที่เห็นมันก็แค่ภาพ ไม่ใช่แก่นแท้ที่ซ่อนอยู่ข้างใน”
“จีเพิ่งชวนพี่ให้รับอีริน่ามาจากบ้านพี่เมื่อตอนหัวค่ำ แล้วทำไมกลายเป็นอย่างนี้” คำพูดของกมลกันต์ทำให้เจตรินถึงกับอึ้ง ที่รู้ความจริงว่าอีริน่าไปบ้านนิมิตภูวนาถ แถมไม่มีเงินติดตัวสักบาทต้องไปเอาค่าแท็กซี่ที่คุณหญิงพรรณราย อิทธิไม่เข้าใจว่าเพื่อนรักเป็นอะไรไป เห็นตามหาอีริน่าแทบเป็นแทบตาย แต่พอเจอหน้ากันแทนที่จะปรับความเข้าใจกันก่อน เขากลับปล่อยเธอไปกับนายนิกกี้ติงต๊องนั่น
“ก็เขามาด้วยกันและเขาก็เต็มใจไปด้วยกัน ฉันเป็นหนี้ชีวิตพวกเขาจะมีหน้าอะไรไปขัดขวางความต้องการของพวกเขา” เจตรินยิ่งพูดถึงอีริน่ากับนิกกี้ก็ยิ่งหงุดหงิด กมลกันต์ติงว่าเจตรินที่เคยสุขุมเยือกเย็นหายไปไหน ทำไมปล่อยให้ความหึงหวงมาครอบงำแบบนี้ เขาน่าจะรีบกลับบ้านไปปรับความเข้าใจกับอีริน่า
“ถ้าแกไม่รักอีริน่าก็ปล่อยเธอไปซะ แต่ถ้าแกรักก็โง่มากที่ปล่อยให้ไอ้ติงต๊องนั่นมันฉกหัวใจแกไป”
ฝ่ายศรินทิพย์ถึงกับสติแตกเมื่อเห็นอีริน่ากลับบ้านเพียงลำพัง เข้าไปกระชากแขน ถามเสียงเขียวว่าลูกชายของเธอไปไหน ทำไมไม่กลับมาด้วย อารดากับจิตรดาราเข้ามาช่วยกันรุมด่าอีริน่าว่าใจดำ หนีเอาตัวรอดคนเดียว ยิ่งรู้ว่านิกกี้มาส่ง ทั้งสามคนช่วยกันรุมตบตี หาว่าเธอแอบไปหาความสุขกับชู้รัก แทนที่จะไปช่วยเหลือสามี ศรินทิพย์แค้นมากสั่งให้ลากตัวอีริน่าไปโยนไว้นอกบ้าน
“ขอบอกนะคะว่าไม่มีใครสามารถไล่ หรือจับอีริน่าโยนออกไปจากที่นี่ได้โดยถูกกฎหมายนอกจากจะใช้กฎหมู่ แต่อย่าหวังว่าจะสำเร็จ เพราะอีริน่าสำเร็จวิชาการต่อสู้สารพัดรูปแบบ แม้แต่ซีไอเอหรือเคจีบียังขยาด แล้วพวกคุณเป็นใคร ที่สำคัญอีริน่าจดทะเบียนกับคุณเจตริน ไอศูรย์ศรินทร์ เจ้าของบ้านนี้ มีแต่อีริน่าเท่านั้นที่มีสิทธิ์จะไสหัวใครออกไปก็ได้” อีริน่าพูดจบเดินขึ้นห้องศรินทิพย์โกรธควันแทบออกหูที่โดนนังเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าเล่นงาน จะตามไปเอาเรื่อง จีรณัทย์ต้องขอร้องให้พอได้แล้ว ถ้าอยากรู้ว่าอีริน่ากับนิกกี้ไปทำอะไรกันมา ทำไมไม่ให้จิตรดาราโทร.ถามเขา
“นั่นสิ วัวเคยขาม้าเคยขี่แท้ๆ” อารดาไม่วายแขวะ จิตรดาราจ้องเธออย่างเอาเรื่อง
“หัวเราะทีหลังดังกว่า จำเอาไว้ให้ดีว่าที่พี่สะใภ้ไร้โอกาสที่นี่ แต่อาจมีโอกาสที่อื่น” จิตรดาราพูดจบ ขอตัวไปโทร.หานิกกี้ คว้ามือถือเดินออกไป เธอพยายามปะเหลาะถามเขาเรื่องอีริน่า นิกกี้รู้ทันไม่ยอมบอกอะไร ขอให้เธอรู้ไว้แค่ว่าเขารักอีริน่าเป็นบ้าเป็นหลัง แล้วตัดสายทันที
ooooooo
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ที่ห้องนอนของเจตริน อีริน่านั่งน้ำตาซึมน้อยใจที่คนบ้านนี้ชอบพูดจาดูถูก คอยกลั่นแกล้งไม่เว้นแต่ละวัน ผิดกับคุณตาคุณยายบ้านนิมิตภูวนาถที่มีน้ำใจกับเธอ ไม่เคยรังเกียจแม้แต่น้อย จังหวะนั้นมีเสียงรถแล่นเข้ามา อีริน่าลุกไปดูที่หน้าต่างห้อง
เจตรินลงจากรถ เดินกะเผลกๆจะเข้าบ้าน สีหน้าครุ่นคิดถึงคำเตือนของกมลกันต์กับอิทธิ ที่ว่าความหึงหวงทำให้เขาขาดเหตุผล “อีริน่าคงน้อยใจมากที่เราไม่ยอมฟังเธออธิบาย ถึงไม่รู้ว่าเธอไปหาคุณป้าพรรณราย แต่ทำไมจึงมีคลิปนั่น แต่ทำไมอีริน่ากับไอ้บ้านิกกี้ทำท่าราวกับสนิทกันมากมาย” เจตรินพึมพำจบ เหลือบมองขึ้นไปบนห้องตัวเอง เห็นม่านหน้าต่างไหวๆมีแสงไฟเปิดอยู่ แสดงว่าอีริน่ากลับมาแล้ว ยิ้มดีใจเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น...
ทันทีที่เจตรินก้าวเข้าบ้าน ศรินทิพย์ อารดาจิตรดารา และจีรณัทย์ต่างดีใจเข้ามารุมล้อม ศรินทิพย์เห็นหน้าตาบวมปูดของลูกชาย ด่าว่าอีริน่าที่ปล่อยให้เขาถูกทำร้ายโดยไม่ยอมไปช่วย มัวแต่ไปหลงระเริงกับนิกกี้
“ถ้าอีริน่ากับนิกกี้ไม่ไปช่วย ผมต้องโดนฆ่าชัดเจนแล้ว ผมขอตัว ผมเหนื่อย ผมต้องการพักผ่อน” เสียงเฉียบของเจตรินทำให้ทุกคนชะงัก ไม่กล้าตามไปเซ้าซี้อะไรอีก...
ทางฝ่ายอีริน่ายังงอนเจตรินไม่หาย เอาหมอนกับผ้าห่มลงมาวางที่พื้นไม่ยอมร่วมเตียงด้วย พอได้ยินเสียงประตูห้องเปิด เธอรีบล้มตัวลงนอนทำเป็นหลับ เจตรินมาชะโงกดูเธอใกล้ๆเห็นนอนไม่ไหวติง ยิ้มเจ้าเล่ห์
“หลับสนิทไปเลย คงเพลียมาก เลยไม่ทันได้ฟังคำขอโทษจากเรา เฮ้อ” เจตรินถอนใจเสร็จ ก้มหอมแก้มสองข้างของเธอ แล้วจูบเปลือกตาเป็นของแถม “ผมเสียใจนะอีริน่า”
อีริน่าไม่กล้าขยับ ได้แต่บ่นอยู่ในใจ “ไม่ต้องมาพูดดี ไม่อยากจะฟังไปให้พ้นได้แล้ว คนหูเบา”
เจตรินเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีไปเข้าห้องน้ำ พอมีเสียงปิดประตู อีริน่าลุกขึ้นนั่งเอามือเช็ดแก้มตัวเอง ขัดอกขัดใจที่ถูกเขาหาเศษหาเลย...
เอื้อกำลังใจลอยคิดถึงเรื่องที่พบกมลกันต์โดยบังเอิญ ไม่ได้ฟังเขมชาติซึ่งบ่นอย่างอารมณ์เสียที่พลาดโอกาสได้ตัวอีริน่า จนเขาโวยวายใส่ เอื้อถึงได้รู้สึกตัวเตือนให้เขาระวังมิคาอิลจะรู้เรื่องที่เขาหมายปองอีริน่า
“ถ้าเขารู้ก็แสดงว่าพวกแกคนใดคนหนึ่งปากสว่าง แกคนนั้นตายแน่” เขมชาติคิดหนักจะทำอย่างไรให้ได้ตัวอีริน่า แล้วนึกถึงพงษ์ธรขึ้นมาได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทของอารดา...
ขณะที่เขมชาติคิดจะใช้อารดาเป็นสะพานเพื่อให้ได้ตัวอีริน่า เจตรินอาบน้ำเสร็จ มาแอบมองที่ประตูห้องน้ำเห็นอีริน่าชะเง้อมองตาแป๋ว แกล้งขยับลูกบิดประตู หญิงสาวได้ยินเสียงก๊อกแก๊ก รีบล้มตัวลงนอน เจตรินต้องการแกล้งเธอคืน ดึงหมอนกับผ้าห่มมาวางข้างๆแล้วล้มตัวลงนอนกอดเธอไว้
“อยากนอนข้างล่างก็จะนอนด้วย นอนกอดกันให้ถึงเช้าไปเลย”
อีริน่าแกล้งละเมออาละวาดใส่ เจตรินรู้ทันทั้งกอดทั้งจูบไม่ยอมปล่อย ในที่สุดเธอก็แพ้ใจตัวเอง...
ขณะที่อีริน่ายอมตกเป็นของเจตริน นิโคลัยหยิบกระดาษโน้ตที่พริมเขียนชื่อที่อยู่คุณตาคุณยายของอีริน่าออกจากที่ซ่อน สัญญากับตัวเองจะพยายามหาทางติดต่อท่านทั้งสองให้ได้ จังหวะนั้นมิคาอิลไขกุญแจห้องเข้ามา เขารีบเอากระดาษซ่อนไว้ มิคาอิลมาบอกว่าจะย้ายเขาไปพัทยาซึ่งเป็นแหล่งกบดานใหม่ของตน
ooooooo
เช้าวันรุ่งขึ้น อีริน่านอนน้ำตาซึมอยู่ในอ้อมกอดเจตริน เจ็บใจตัวเองที่เผลอตัวเผลอใจให้เขา ขยับจะลุกเขากลับกอดแน่นกว่าเดิม
“อีริน่าต้องให้มันเกิดขึ้นครั้งเดียว ครั้งแรกและครั้งสุดท้าย” อีริน่าพึมพำอยู่ในใจ...
แม่ผัวตัวแสบไม่ละความพยายามที่จะกำจัดลูกสะใภ้ให้พ้นทาง ในเมื่อใช้จิตรดาราไม่สำเร็จ คงต้องใช้บริการของอารดาแทนเผื่อจะได้ผล อารดาเสนอว่าจะเรียกเพื่อนเก่งด้านกำราบผู้หญิงมาช่วยจัดการอีริน่าให้ จิตรดาราตามมาสมทบพอดี เธอไม่อยากให้น้องนุชสุดท้องของไอศูรย์ศรินทร์รู้ว่าเพื่อนที่ว่าคือพงษ์ธร อ้างกับศรินทิพย์ว่าบางคนอาจเก็บความลับไม่อยู่ จิตรดาราไม่พอใจที่อารดาหาว่าตนเองปากสว่างทำท่าจะเอาเรื่อง
ศรินทิพย์ร้อนใจอยากรู้แผนการของอารดารีบตัดบท “เอาล่ะยายจิต แม่ขอคุยกับหนูดาตามลำพัง”...
ฝ่ายอีริน่าตัดสินใจผลักเจตรินที่นอนกอดตนเองออก เตือนว่าสายมากแล้ว เขาอิดออดจะขอนอนกอดเธอต่อ แต่เธอไม่เล่นด้วยเชิญเขานอนไปคนเดียวแล้วรีบลุกหนี เจตรินแดกดันว่าจะรีบออกไปหานิกกี้หรือ ในเมื่อเขากวนมาเธอจึงกวนตอบว่าคงจะใช่ กวนกันไปยียวนกันมาพานทะเลาะกันอีก เจตรินโกรธเดินปึงปังเข้าห้องน้ำ อีริน่าถึงกับน้ำตาคลอเบ้าที่เขาหาเรื่องแต่เช้า จังหวะนั้นศรินทิพย์เคาะประตูเรียก
“ลูกเจต อีริน่า อาหารเช้าพร้อมแล้ว ลงไปกินกันเถิด”...
ครู่ต่อมา เจตรินกับอีริน่าลงมาที่โต๊ะอาหารเห็นทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ศรินทิพย์ไม่รอช้าทำตามแผนการที่วางไว้กับอารดาทันที แสร้งเสนอแผนปรองดองเพื่อครอบครัวจะได้อยู่เย็นเป็นสุข โดยจะชวนทุกคนไปพักผ่อนชายทะเลกัน เพราะอีริน่ายังไม่เคยเห็นทะเลเมืองไทย แต่แล้ววงสนทนาแทบแตกเมื่อจิตร-ดาราเสนอให้ชวนนิกกี้ไปด้วย อีริน่ายินดีรับข้อเสนอถ้าเจตรินไม่ว่าอะไร
“เพราะเมื่อสักครู่ ก่อนที่เราจะลงมากินอาหาร คุณเจตสัญญาว่าจะโทร.ตามนิกกี้ให้มาหาอีริน่าค่ะ”
เจตรินถึงกับกินข้าวไม่ลง รวบช้อนส้อมขอตัว ไปทำงาน แล้วลุกพรวดออกไปโดยไม่มองหน้าอีริน่า ศรินทิพย์อยากจะโดดขย้ำคอนังลูกสะใภ้ใจแทบขาด แต่จำต้องเก็บอาการไว้
“อีริน่าเดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้ว ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”...
ด้านเจตรินขับรถพุ่งออกจากบ้าน เจอนิกกี้ขับรถสวนเข้ามาถึงกับเบรกกึก ชักสีหน้าไม่พอใจคิดว่าอีริน่าโทร.ตามเขามา แล้วเหยียบคันเร่งออกไปด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน...
ศรินทิพย์เดินตามแผนการขั้นต่อไป อนุญาตให้อีริน่าไปที่บ้านคุณหญิงพรรณรายได้ตามสบาย จะไปวันนี้เลยก็ได้ แล้วปรายตามองอารดาที่แอบดูอยู่หน้าประตูห้องอย่างรู้กัน...
อีกมุมหนึ่งที่ระเบียงหน้าบ้าน จิตรดาราต่อว่านิกกี้ยกใหญ่ที่ทำงานพลาด ปลุกปล้ำอีริน่าไม่ได้ตามแผนทำให้คุณแม่ไม่พอใจมาก เพราะแค่คลิปฉาวที่นังนั่นโดดใส่เขา ไม่สามารถพิสูจน์ว่าเธอทำเรื่องเสื่อมเสียได้
“เอาน่า เดี๋ยวอีริน่าก็เรียบร้อยนิกกี้จนได้”
“เรียบร้อยพี่เจตน่ะไม่ว่า เดินลงมาทำตาวิ้งๆๆ แต่พอพูดถึงนิกกี้ หึงสะบัดหน้าออกไปเลย อยากทำให้พี่เขาเกลียด แต่กลับกลายเป็นทำให้เขารักมันมากขึ้นไปอีก จะบ้าตาย” จิตรดาราบ่นอุบ
ooooooo
ศรินทิพย์คุยถ่วงเวลาอีริน่าเพื่อให้อารดาโทร. นัดแนะกับเพื่อนคนที่ว่า โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเพื่อนคนนั้นของอารดาคือพงษ์ธร อีริน่าอดแปลกใจไม่ได้ ทำไมวันนี้ศรินทิพย์ถึงพูดจาภาษาดอกไม้กับตนเองทั้งๆที่ไม่เคยญาติดีกันมาก่อน แผนการที่ศรินทิพย์วางไว้เกือบต้องแตก เมื่อจิตรดาราพานิกกี้จะมารับอีริน่าไปข้างนอก
“ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด อีริน่าต้องการไปที่อื่นแล้ว” ศรินทิพย์โวยวายอารดาเข้ามาในห้องไม่ทันเห็นนิกกี้กับจิตรดารานั่งอยู่ ศรินทิพย์พยายามบุ้ยใบ้ให้ดู แต่จิตรดาราเห็นเสียก่อนร้องทักว่าพยักพเยิดกันเรื่องอะไร ศรินทิพย์โกหกว่าพยักพเยิดกับอารดาตกลงจะให้อีริน่าไปหาคนบ้านนั้น
“อีริน่าจะไปเองใช่ไหมคะคุณแม่ หรือว่าจะให้ดาไปส่งให้”
นิกกี้อาสาจะไปส่งให้เอง ทั้งศรินทิพย์กับอารดาพากันร้องห้ามเสียงหลง...
พอเขมชาติรู้ว่าพงษ์ธรมีแผนจะจัดการอีริน่าเช่นกัน อวยพรให้เขาโชคดี เพราะตนเองพยายามแทบตายยังไม่แตะแม้แต่ปลายเล็บ พงษ์ธรคุยว่าตนเองมีเส้นใหญ่ แล้วขอตัวไปหาอีริน่าคนสวยก่อน...
ครู่ต่อมา แหววมาส่งอีริน่าขึ้นแท็กซี่ไปบ้านคุณหญิงพรรณราย อดเตือนเธอไม่ได้ให้ระวังตัวไว้ เพราะร้อยวันพันปีศรินทิพย์ไม่เคยญาติดีด้วยทำไมอยู่ๆ เกิดมีเมตตาขึ้นมา อีริน่าก็แปลกใจเช่นกันรับปากจะระวังตัว...
ทันทีที่อีริน่าไปกับรถแท็กซี่ สมุนของพงษ์ธรรีบ โทร.รายงานเจ้านายว่าเป้าหมายออกไปแล้ว จะให้เขาทำ ตามแผนได้เลยใช่ไหม พอได้ไฟเขียวจากพงษ์ธร สมุนรีบบิดมอเตอร์ไซค์ตาม...
ขณะที่อีริน่าไม่ล่วงรู้เลยว่าตนเองกำลังตกอยู่ในอันตราย เจตรินไม่เป็นอันทำงานทำการ โทร.กลับไปเช็กว่าอีริน่าอยู่บ้านหรือเปล่า ศรินทิพย์ใส่ไฟว่าออกไปแล้ว แต่ไม่รู้ไปไหน เธอเสนอจะให้เอารถที่บ้านของเราไปส่งแต่อีริน่าไม่ต้องการ เจตรินร้อนใจมากเพราะเห็นนิกกี้ไปที่บ้าน เกรงทั้งคู่จะไปด้วยกัน ยิ่งจิตรดาราโทร.มาย้ำเรื่องนี้ยิ่งทำให้เขาคิดมาก...
ระหว่างที่รถแท็กซี่ซึ่งอีริน่านั่งมาบ่ายหน้าสู่บ้านนิมิตภูวนาถ สมุนของพงษ์ธรขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งชน คนขับแท็กซี่กระแทกเบรกหัวทิ่ม ก่อนจะลงมาโวยวาย
“ขับรถยังไง ดันพุ่งมาชนยังกับเจตนา เมายาบ้าหรือเปล่า”
สมุนของพงษ์ธรทำทีจะมีเรื่องกับคนขับแท็กซี่ แล้วชักปืนออกมาขู่ คนขับแท็กซี่ถึงกับผงะ จากนั้นสมุนกระชากประตูรถด้านหลังสั่งให้อีริน่าลงจากรถ เธอยิ้มแย้มไม่เกรงกลัว แถมพูดจาหาเรื่องเขาอีกต่างหาก
“น้องอย่าไปทะเลาะกับมัน ไม่คุ้มโดนฆ่าข่มขืนปาดคอหมกป่า” คนขับรถแท็กซี่เตือน
“ขอบคุณพี่ที่แนะนำ เดี๋ยวจะทำกับมันอย่างที่พี่ว่า ฆ่าปาดคอหมกป่า”
สมุนหันปากกระบอกปืนมาทางอีริน่า พร้อมกับสั่งให้หุบปาก แล้วเหลียวหาพงษ์ธร ทำไมยังไม่มาสักที อีริน่าสบโอกาสเตะปืนในมือเขากระเด็น สมุนชักใจไม่ดีที่เห็นเธอมีฝีมือในการต่อสู้ แต่พยายามเก็บอาการไว้...
อีกมุมหนึ่งไม่ห่างกันนัก พงษ์ธรในรถหรูร้องถามคนขับรถว่าเห็นเป้าหมายหรือยัง เขาชี้ไปเบื้องหน้า
“นั่นไงลูกพี่ กำลังล่อกันนัว”
“พุ่งไปเลยนะ แล้วแกทำตามที่ฉันสอน เรียกฉันว่าท่าน ทำตัวผู้ดีที่สุด”
ooooooo
