ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ระเริงไฟ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1
  • 2
  • 3

ไตรทศพักฟื้นที่โรงพยาบาลหลายสัปดาห์จนอาการดีขึ้น หมอจึงอนุญาตให้กลับบ้าน เขมิกาตามดูแลด้วยความเป็นห่วงปนรู้สึกผิด และอดไม่ได้จะระบายความหงุดหงิดใจที่ชาคริตหายเงียบ ไม่โวยวายเรื่องญาดา

แต่ที่ทุกคนในบ้านเมธาสิทธิ์ไม่รู้และคิดไม่ถึง โดยเฉพาะญาดา คือชาคริตแอบไปจองห้องพักและคอร์สสำหรับว่าที่คุณแม่ที่สถานพยาบาลแห่งหนึ่งที่เน้นความเป็นส่วนตัว ก่อนจะลักพาตัวญาดาเมื่อถึงกำหนดนัด!

ญาดาวางใจว่าชาคริตจะไม่โผล่มาวุ่นวายเรื่องลูก แต่ต้องผิดคาดเมื่อเขาลวงให้เธอขึ้นรถไปฝากท้อง หญิงสาวหน้าซีด แต่ยังปากแข็งไม่ยอมรับเรื่องท้องและไม่ยอมให้เขาจับตัว

“ถ้าคุณแตะตัวฉัน ฉันจะกรี๊ด”

“เป็นแม่คนแล้ว ทำตัวเป็นผู้ใหญ่หน่อยสิ”

“ฉันไม่ได้ท้อง!”

“งั้นก็ลงมาสู้ความจริงกัน ถ้าคุณไม่กล้า ผมจะถือว่าคุณท้อง...ท้องกับผม!”

“ก็ได้...ฉันเบื่อเกมไล่ล่าของคุณเต็มทนแล้ว”

ชาคริตยิ้มอย่างสมใจ พาเธอไปลงทะเบียนตามประวัติที่เขากรอกทิ้งไว้ก่อนหน้า ญาดาทึ่งมาก ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะเจ้าแผนการและเตรียมพร้อมทุกอย่างขนาดนี้ แถมตามประกบทุกฝีก้าวจนเธออ่อนใจ

เจ้าหน้าที่เฝ้ามองสามีภรรยาลูกค้าวีไอพีคู่ล่าสุดด้วยสายตาชื่นชม โดยเฉพาะตัวสามีที่เป็นห่วงเป็นใยภรรยาแบบออกนอกหน้า ญาดาต้องข่มใจไม่ให้อาละวาด แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อถูกพามาเจาะเลือด

“ถ้าจะให้รู้ผลถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ต้องตรวจเลือดนะคะ น่าจะรู้ผลพรุ่งนี้เช้า แต่ถ้าตรวจปัสสาวะก็รู้ผลวันนี้”

ชาคริตเลือกวิธีตรวจเลือดเพื่อให้ชัวร์ ก่อนจะแกล้งเย้าภรรยาเรื่องกลัวเข็มฉีดยา

ญาดาเหลืออด สวนไม่ไว้หน้า “นั่นภรรยาคนก่อนของคุณนะคะที่กลัวเข็มน่ะ แล้วภรรยาที่คุณเพิ่งหย่าไปก็แพ้นม คุณอย่าสับสนอีกนะคะ...ที่เห็นเอาใจๆนี่ สร้างภาพทั้งนั้นล่ะค่ะ”

ชาคริตไม่สะทกสะท้าน ตีมึนทำตัวเป็นสามีตัวอย่างคอยประคองและประคบประหงมภรรยาอย่างดีตลอดการเจาะเลือดจนเหล่าเจ้าหน้าที่เชื่อสนิท ญาดาคร้านจะขัดขืน ปล่อยให้เขาทำตามใจจนเสร็จกระบวนการ

“คุณเหนื่อยแล้วล่ะสิ”

“เหนื่อยสู้กับคุณนี่แหละ คนที่นี่เห็นเราเป็นตัวประหลาดไปหมดแล้ว”

“เรามาคุยกันดีๆสักครั้งได้ไหม...ก่อนวันรู้ผล”

“เราจะคุยดีๆกันได้ก็ต่อเมื่อคุณหยุด เรื่องคุณพ่อ... ถ้าหากว่าคุณเข้าใจผิดล่ะ”

“ไม่มีทาง...ผมมีสายแค่ไหนคุณก็รู้ ผมอยากให้คุณเตรียมใจไว้...คุณจะต้องผิดหวังเมื่อรู้ว่าพ่อคุณเคยทำอะไร”

ญาดาถอนใจยาวกับความรั้นของสามี ย้อนเสียงเย็น “แล้วคุณล่ะ...ถ้าเรามีลูกจริงๆ ลูกเราต้องเตรียมใจเหมือนกันใช่ไหม คุณคิดว่าคุณพร้อมจะเป็นพ่อแล้วเหรอ ลูกจะภูมิใจไหมที่มีพ่ออย่างคุณ...”

ooooooo

ญาดาไม่ละความพยายามจะหาทางหนี ชาคริตตามขวางทุกทางจนเธอเหนื่อยใจ ยอมรับข้อเสนอจะค้างคืนเพื่อรอผลตรวจถึงวันรุ่งขึ้น

“ถ้าพรุ่งนี้คุณรู้ผลแล้ว...คุณจะปล่อยฉันกลับบ้านใช่ไหม”

ชาคริตบ่ายเบี่ยง เลี่ยงตอบให้รอถึงพรุ่งนี้ญาดาเบื่อจะเซ้าซี้ ประกาศกร้าว

“อย่าคิดว่าฉันจะยอมนอนด้วย”

“ที่นี่เขาให้สามีคอยดูแลภรรยาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ยิ่งพ่อแม่ใกล้ชิดกันก็จะดีกับลูกในท้อง”

“เลิกพูดคำนี้ได้ยัง...ลูกในท้อง...ฉันไม่อยากได้ยินคำนี้แล้ว”

พูดพลางเดินหนี ชาคริตรั้งตัวไว้และดึงไปนอนด้วยกันบนเตียง ญาดาแตะท้องอย่างอัตโนมัติด้วยความเป็นห่วงลูก ทำให้ชาคริตมั่นใจว่าเธอท้องลูกของเขาแน่ๆ

“ผมขอกอดคุณเท่านั้น”

“คุณบอกเองว่าผู้ชายไม่เคยหยุดแค่นั้น”

“เพื่อคุณ...ผมทำได้”

ชาคริตกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น ระดมจูบตั้งแต่ขมับระเรื่อยจนถึงมุมปาก ญาดาต้องร้องห้าม

“อย่าค่ะ...คุณไม่รู้เหรอว่าสามเดือนแรก... เขาห้าม”

คำพูดหลุดปากของเธอทำให้ชาคริตชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก

“ผมไม่ต้องรอฟังผลพรุ่งนี้แล้วใช่ไหม พูดให้ชัดๆเคลียร์ๆอีกครั้งได้ไหม”

ญาดาอยากจะกัดลิ้นตัวเองนัก สุดท้ายก็ต้องสารภาพแต่ยังไว้ฟอร์ม

“ฉันท้องค่ะคุณคริต แต่...แต่ไม่รู้ว่าท้องกับคุณหรือเปล่านะ”

ชาคริตไม่ถือสาคำพูดกวนประสาท แกล้งกอดแน่นขึ้นและทำท่าจะปล้ำ ญาดาหวีดร้องอย่างลืมตัว เขาเลยเลิกแกล้งแล้วโอบเธอเบาๆอย่างปลอบโยน กระซิบอ้อนข้างๆหู

“ผมพร้อมเป็นพ่อแล้ว...ดา”

ระหว่างที่ชาคริตปรับความเข้าใจกับญาดาเขมิการ้อนรนที่พี่สาวหายตัวไปทั้งคืน ต้องแล่นมาขอความช่วยเหลือจากทัศนะถึงบ้าน แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นสภาพบ้านโล่งเหมือนพร้อมจะย้ายออก

เพ็ญขวัญให้การต้อนรับอย่างดีเหมือนเคย จนเขมิการู้สึกผิดที่เคยวีนใส่อีกฝ่ายเมื่อครั้งก่อน ทัศนะมองมาด้วยสีหน้าเย็นชา ก่อนจะเดินมาหาและเปิดฉากสนทนาอย่างรู้ทัน

“ไม่ต้องห่วง ขวัญไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น”

“ค่ะ...เขมดีไม่ถึงครึ่งของน้องขวัญ ถ้าใครทำเขมเจ็บ...เขมต้องใช้เวลา”

“คุณมาเรื่องคุณดาไม่ใช่เหรอ คุณไม่ต้องห่วงหรอก คุณดาเอาตัวรอดได้ ไม่กี่วันก็คงกลับ”

พูดจบก็จะผละหนี แต่เขมิการั้งไว้ อ้อนวอนด้วยสายตาจนเขาใจอ่อนเหมือนเคย

“ถ้าคุณยังไม่สบายใจ ผมจะโทร.ถามนายคริตให้”

“คุณเปลี่ยนไปมาก”

ทัศนะถอนใจยาว สวนอย่างเหลืออด “คุณต้องการให้ทุกอย่างเหมือนเดิม...เหมือนเดิมแบบไหน แบบที่ตามใจคุณทุกอย่างงั้นเหรอ คุณต้องการเวลา แต่ผมไม่มีเวลาให้คุณแล้ว”

“แล้วที่คุณบอกว่ารักเขม”

“ไม่รู้สิ...ผมคงแค่อยากยื้อคุณไว้มั้ง”

“นี่คุณเอาคืนเหรอ พูดให้เขมเจ็บ...เหมือนตบหน้าเขมกลับ”

“แล้วแต่จะคิด...”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 11:09 น.