ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

‎พ่อไก่แจ้

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ที่บ้านเรือนไทยใหญ่อลังการ เป็นบ้านพักของอาทิตย์กับคุณนายลิ้นจี่เศรษฐีหม้ายเจ้าของธุรกิจเกี่ยวกับยา และนวดแผนโบราณที่สืบทอดจากครอบครัว และกำลังจะเปิดสปาหรู

คุณนายลิ้นจี่ทำธุรกิจด้วยความหวังจะให้อาทิตย์สืบทอดธุรกิจต่อไปเป็นสมบัติของตระกูล แต่ทั้งเคี่ยวทั้งเข็นอย่างไร ก็ยังปลุกจิตสำนึกไม่ขึ้น แต่คุณนายก็ไม่หักด้ามพร้าด้วยเข่า ค่อยเป็นค่อยไป

เพราะจะเปิดสปาในเดือนหน้าแล้ว แต่อะไรๆยังไม่พร้อมเลย บ่ายนี้คุณนายให้พนักงานสาวสองคนมาสอนนวดที่บ้าน อาทิตย์ตื่นเอาเกือบบ่าย บ่นแม่ว่าวันหยุดแทนที่จะนั่งเล่นนอนเล่นกลับเอางานมาทำที่บ้าน เรื่องเตรียมงานไม่ทันแม่ไม่ต้องห่วง “รับรองว่าทัน ทุกอย่างจะพร้อมเมื่อถึงเวลา แม่ควรจะปล่อยวางซะบ้าง มีลูกช่วยอยู่ทั้งคน แม่กลัวอะไรเหรอครับ”

อาทิตย์เดินไปที่โต๊ะอาหาร คุณนายลิ้นจี่เดินตามไปจี้ว่า ตอนบ่ายจะมีผู้หญิงมาให้ดูตัว อาทิตย์ชะงักกึกบอกทันทีว่าไม่เอา ตนไม่ดูตัวใครทั้งนั้น ตนมีแต่งานๆๆๆพูดกันมาเป็นพันหนแล้ว แม่ยังไม่ยอมเข้าใจตนอีก คุณนายเลยเสียงแข็งว่า

“ฉันแก่แล้ว ฉันต้องการเห็นเธอเป็นฝั่งเป็นฝา มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองมารับมรดกของฉัน เราจะรวยไปทำไมหรืออาทิตย์ แม่จะสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่ขายดีมากมายไปทำไม ถ้าแม่ปราศจากทายาทมาสืบทอดกิจการและดูแลอาณาจักรคุณนายลิ้นจี่”

“ผมจะไม่มีวันแต่งงาน ตราบใดที่ผมยังไม่รู้สึกเพียงพอที่จะสนุกคึกคะนองกับชีวิตวัยหนุ่มให้คุ้มค่า ผมยังไม่จบชีวิตเสเพล ผมยังไม่อิ่มกับการชิม และชมหญิงงามในแผ่นดินที่มีอยู่มากมาย รอให้ผมไปค้นหา...” คุณนายถามว่าเมื่อไหร่จะพอ “อย่างน้อยก็อีก 20 ปี ตอนอายุ 40 กว่าๆ”

คุณนายลิ้นจี่ไม่ยอมให้เขาทำตัวเป็นพ่อไก่แจ้ต่อไป วันนี้จะต้องมาดูตัวหนูยุพาพร ลูกสาวคุณหญิงยุพดีกับท่านสิโรจน์ เลขาธิการพรรคประชาภิบาล รับรองว่า “ความสวยน่ารักเรียบร้อยอ่อนหวานของเธอ จะทำให้ลูกได้รู้จักรักแท้”

แม้ว่าอาทิตย์เซ็งแต่ต้องทำตามคำสั่งแม่ แอบคิดแก้ลำบอกกับตัวเองว่า “คนที่ใช่เหรอ...ได้! จัดให้!!”

บ่ายนี้ เมื่อคุณหญิงยุพดี ท่านสิโรจน์และยุพาพรมาถึงคุณนายลิ้นจี่รับแขกที่ศาลาในสวนสวย ระหว่างนั้นต่างฝ่ายก็คุยอวดคุณสมบัติดีเด่นของคนฝ่ายตน ส่วนยุพาพรเดินกรีดกรายชมสวนดอกไม้อย่างหลงใหล จนพนักงานคนหนึ่งเข้ามาคุกเข่ารายงานคุณนายลิ้นจี่ว่าอาทิตย์มาแล้ว คุณนายลิ้นจี่จึงเรียกยุพาพรให้กลับมาที่ศาลา

แต่พอมองไปที่ทางเดิน ทุกคนจังงังกับอาทิตย์ที่เดินแอ่นอกส่ายสะโพกบิดซ้ายบิดขวา แขนกวัดไกวไปมา เขามาในชุดเสื้อกล้ามคอวีสีดำรัดติ้ว กางเกงขาลีบสี่ส่วนเนื้อผ้าแวววาวทำผมเนี้ยบ พอมาถึงก็ย่อเข่าพนมมือไหว้ฉีกยิ้มหวาน

“สวัสดีครับ คุณป้าหญิงยุพดี คุณลุงสิโรจน์ น้องยุพาพร แหม...น้องยุพาพรสวยจัง ทำคางที่ไหนมาเหรอครับ ลงตั๊วลงตัวเข้ากะจมูกเป๊ะเลย ทำกับคุณหมอคิมที่เกาหลี ที่ร้านเดียวกะที่พี่ทำมาหรือเปล่าเอ่ย...พี่เพิ่งไปทำตามา” พูดแล้วทำตาปริบๆ “มองไม่ออกเลยใช่ไหมครับ แหมๆๆนิชคุณก็ทำกะคุณหมอเดียวกันกับเรานี่แหละคิกๆๆ”

อาทิตย์ทำตุ้งติ้งริกรี้ เข้าไปหย่อนก้นนั่งข้างท่านเลขา “โอ้โห...คุณลุงไม่เจอตั้งนาน ยังแน่นตึงเหมือนเดิมเลยนะครับ” ไม่พูดเปล่ายังเอามือบีบนวดลูบไล้ไปตามกล้ามอก “หืม...ไหล่เป็นไหล่ อกเป็นอก แขนเป็นแขน น่าอิจฉาคุณป้าจังเลยครับ” พูดแล้วทำตาปริบๆปิ๊งๆอีก
ทุกคนอึ้งผงะ พูดไม่ออก คุณนายลิ้นจี่จ้องจิกอาทิตย์ตาแทบถลน อาทิตย์ไม่สนใจโปรยยิ้มหวานให้ทุกคน แล้วลุกเดินส่ายสะโพกอกแอ่นเอวอ่อนออกไป

ส่งแขกกลับไปหมดแล้ว คุณนายลิ้นจี่ดึงหูอาทิตย์ลากออกมาคิดบัญชี ด่าเช็ดทั้งลูกชั่วเด็กบ้าทำให้เสียชื่อเสียงหมดแต่อาทิตย์ก็ยังหน้าเป็นได้ไม่สลด หาว่าแม่ไม่มีอารมณ์ขันเอาเสียเลย แล้วบอกจริงจังว่าให้แม่เลิกจัดพิธีดูตัวหรือนัดบอดใดๆรวมทั้งไม่ต้องทำตัวเป็นแม่สื่อแม่ชักให้ตน เพราะมันไม่มีผล อย่างน้องนั่นก็ไม่เป๊กเลย

“ไอ้ลูกบ้า ฉันขอแช่งแก ฉันจะสาปแกให้แกไปเจอผู้หญิงดีๆ ที่เขาจะทำให้แกปีกหัก เขี้ยวบิ่นเล็บกุด ขอให้แกซมซานทรมานอกหักกราบกรานขอความรักเขาแทบเท้าปะลกๆเขาก็ไม่เอาแก!”

ooooooo

หาญมีคาวบอยชุดเก่งอยู่ชุดเดียว เมื่อสถานการณ์เริ่มสงบ หาญมีนัดกับกิ๊กเขาโทร.ทวงชุดคาวบอยกับอาทิตย์

หาญนัดให้เอามาแลกกับชุดของเขาที่บ้านเวลาบ่ายสามเพราะเช็กแล้วว่าคุณนายจะออกไปนวดเพราะคอเคล็ด

เจ้ากรรม! มัทนีเกิดไม่อยากให้แม่ไปนวดปะปนกับคนอื่น เสนอให้หมอณรงค์เลือกหมอนวดเก่งๆมานวดให้ที่บ้านดีกว่า หาญแทบหงายผลึ่ง จะทำอย่างไรดีเพราะเวลาก็จวนแจเต็มที จึงตะล่อมให้ไปนวดกันที่ลมพัดโกรกไม่ใช่มานวดที่ห้องรับแขกที่ปิดแคบ ชักแม่น้ำทั้งห้ามาหว่านล้อมจนสองแม่ลูกยอมย้ายที่ จากนั้นหาญก็กำชับเหน่งว่า

“เหน่งๆๆพอหมอนวดมาแกรีบพาเดินผ่านสนามไปที่ระเบียงหลังบ้านเลยนะ ไม่ต้องพามาผ่านในบ้าน เพราะเดี๋ยวฉันจะใช้ห้องนี้รับแขกคนสำคัญที่ฉันมีธุระสำคัญ ต้องคุยกันแบบเป็นความลับ เข้าใจไหม”

เหน่งรับคำแล้วรีบผละไป หาญนั่งคอยอาทิตย์อย่างกระหยิ่มสบายใจที่สับหลีกได้อย่างแนบเนียน

พอเหน่งออกไป ก็เห็นอาทิตย์ขี่มอเตอร์ไซค์มีกระเป๋าสะพายหลังมา เหน่งรีบออกไปรับบอกให้เอารถเข้าบ้านและรีบพาไปหลังบ้านเลย อาทิตย์พยายามจะบอกว่าตนมาหาหาญแต่หาจังหวะไม่ได้เลยเดินตามเหน่งไปงงๆ

แล้วอาทิตย์ก็ยิ่งงง เมื่อไปถึงระเบียงหลังบ้านที่มัทนีจัดที่นอนนวดให้คุณหญิงเสร็จพอดี คุณหญิงนอนคว่ำอยู่พอรู้ว่าหมอมาก็ชี้ที่ต้นคอบอกให้หมอรีบนวดเลยตนเจ็บเหลือเกิน

โชคดี ที่อาทิตย์เรียนนวดมาบ้าง เขาจึงนวดให้ได้อย่างถูกจุดและรู้จริง นวดไปครู่ใหญ่อาทิตย์บอกว่าน่าจะหายแล้วให้คุณนายลองขยับคอดู ปรากฏว่าหายราวกับปลิดทิ้ง คุณนายทึ่งมาก ลุกขึ้น พอเห็นหน้าอาทิตย์ก็ร้อง “เอ๊ะ!! อย่างกับเคยเห็นที่ไหน” อาทิตย์ยกมือไหว้บอกคุณนายให้ลองนึกๆดู

คุณนายนึกไม่ออก ตัดบทว่าคงเคยเห็นที่ร้านนวดนั่นแหละ ชมว่าหมอนี่เก่งจริงๆอย่างกับหมอเทวดาเลย แล้วบอกให้ดูตรงสะบักกับกระเบนเหน็บให้ด้วย ว่าแล้วก็นอนคว่ำลง อาทิตย์มองอึ้ง ส่วนโหน่งกับเหน่งจ้องหน้าอาทิตย์เป๋ง

ooooooo

ขณะอาทิตย์กำลังกดตรงกระเบนเหน็บคุณนายนั่นเอง เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น เหน่งลุกเดินไปผ่านหน้าบ้าน หาญโผล่มาถามว่าจะไปไหน แขกของตนเอง แล้วรีบออกไปรับ

พอเห็นหน้าหาญผงะ หมอนวดแนะนำตัวเองว่าชื่อหมอทองมีหมอนวดแผนโบราณจะมาพบคุณนายจำเนียร

หาญกลืนน้ำลายฝืดคอ ถ้าคนนี้เป็นหมอ แล้วคนนั้นล่ะ!! เหน่งคุยอวดว่าคนนั้นเป็นหมอเก่งด้วยนวดเก่งอย่างกับหมอเทวดา จับตรงไหนคุณหญิงหายปวดทันที ทำท่าเคลิ้มเล่าว่า “หนุ่มก็หนุ่ม หล่อก็หล่อ รูปร่างหน้าตาไฮโซ้...ไฮโซ...”

ขณะหาญกำลังตกใจตาเหลือกอยู่นั้น มัทนีเดินเอาครีมไปให้นวดให้แม่ พอเห็นหน้าอาทิตย์เท่านั้น ต่างก็มองอึ้งถามกันว่ามาที่นี่ได้ไง มัทนีบอกว่านี่มันบ้านตนเขานั่นแหละมาทำไม? มาได้ไง!

จำเนียรนึกว่ามัทนีรู้จักกับอาทิตย์ในฐานะหมอนวด ยิ่งมีความเชื่อถือว่าเขาเป็นหมอมีฝีมือจริงๆพอดีหาญโผล่มาพออาทิตย์สบตาด้วย หาญก็หลิ่วตาส่งสัญญาณ แล้วทำเป็นทักทายอย่างสนิทสนม บอกคุณนายกับมัทนีว่าหมออาทิตย์สนิทกับตนมาก พอมัทนีถามว่าเจอกันที่ไหน อาทิตย์บอกว่าโรงพยาบาลแต่หาญบอกว่าที่วัด พอมัทนีถามซ้ำอีกทีก็ตอบกลับกัน  สุดท้ายหาญบอกว่าก็ทั้งที่โรงพยาบาลกับที่วัดนั่นแหละ แต่พอคุณนายถาม มัทนีบอกว่าเคยเจอกับอาทิตย์ที่โรงพัก!

หาญกลัวเรื่องจะบานปลายเลยรีบชวนอาทิตย์ไปนวดให้ตนที่ห้องพระเพราะจะได้ขอพลังบวกจากในห้องพระมาประจุในการบำบัดรักษาได้ด้วย แล้วกุลีกุจอช่วยถือกระเป๋าให้รีบพากันออกไป

พอเข้าห้องพระหาญก็รีบแลกเสื้อผ้ากับอาทิตย์ ถามว่าไปรู้จักกับมัทนีที่โรงพักไหน อาทิตย์บอกว่าไม่มีอะไร มัทนีเป็นเจ้าทุกข์ ตนเป็นฝ่ายผู้ต้องหา อยู่กันคนละข้าง เสร็จธุระก็จะกลับ หาญยังติดใจถามว่าเขานวดบำบัดอาการได้จริงหรือ

“ครับ...ที่บ้านผมทำอาชีพเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณตาผมเป็นหมอแผนโบราณ พวกศาสตร์การแพทย์แผนไทยทั้งหลาย แล้วแม่ผมก็ขายยาดังๆตั้งหลายอย่าง”

“ยา?...” หาญตาลุกถามว่ามียาไทยเด็ดๆอย่างที่ช่วยเรื่อง...หาญยักคิ้วแผล็บแบบรู้กัน แต่อาทิตย์ก็ดั๊น...

ทายว่ากลากเกลื้อนเรื้อนกวางหรือ? กว่าจะรู้ว่ายาอะไรก็เล่นเอาเหนื่อย เพราะหาญเองก็ไม่กล้าพูดตรงๆ จนสุดท้ายอาทิตย์นึกออก

“อ๋อ...รู้แล้ว โอเค เดี๋ยวผมจะส่งยามาให้ ยาไม่รู้ล้มของแม่ลิ้นจี่ เคยได้ยินไหมครับ”

หาญตาวาวดีใจเหมือนพบทางชุบชีวิตใหม่ให้มะเขือเผาของตนกลายเป็นโด่ไม่รู้ล้ม!! ฮ่าๆเห็นสวรรค์รำไร!!

มัทนีเห็นอาทิตย์กำลังจะกลับ เธอตามมาจิกถามว่ากำลังคิดจะทำอะไรถึงได้มาหาตนถึงบ้าน อาทิตย์เยยว่าไม่ได้มาหาเธอ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นลูกของพี่หาญ ถูกมัทนีหาว่าลามปามพ่อตน ถามว่าเขาจะมาล้มคดีใช่ไหม มาเกลี้ยกล่อมให้พ่อช่วยกล่อมตนอีกทีใช่ไหม ขู่ว่าถ้ามายุ่งกับพ่อแม่ตนอีกจะแจ้งความ ตนไม่กลัวผู้ชายบ้าตัณหาลามกอย่างเขาหรอก

“ผู้ชายบ้าตัณหาลามกเหรอ ก๊ากๆๆ ฮ่าๆๆ” อาทิตย์หัวเราะเยาะอย่างสะใจ

ooooooo

วันนี้ แก๊งพ่อไก่แจ้ไปสุมหัวคุยกันเฮฮาที่ล็อบบี้โรงแรมชั้นหนึ่งของปะการัง ภรรยาอาวุโสของโมกข์

“ก๊ากๆๆ...ผู้ชายบ้าตัณหา ลามกตัวพ่อตัวจริง ก็คือพ่อของเจ้าหล่อนต่างหากล่ะเนอะ” แท่นหัวเราะลั่น

“ว่ะฮ่ะๆๆ...ยัยมัทนี หารู้ไม่ว่าฉันนี่แหละ คือคนที่เก็บความลับสุดยอดของบิดาคุณเธอ” อาทิตย์หัวเราะร้าย

“ที่จริง ครอบครัวนี้เขาเป็นญาติของนรีเองแหละ อีกหน่อยถ้าฉันแต่งงานกับนรี คุณลุงลามกตัวพ่อคนนี้ ต้องมาขอเข้าแก๊งพวกเราแน่ๆ” อเนกบอกเพื่อน อายูมิถามว่าคนชื่อมัทนีสวยไหม โมกข์เองก็อยากรู้ เพราะหาญเองก็หล่อระดับพระเอก ทั้งอาทิตย์ โทนี่ และอเนก ตอบพร้อมกันว่า ไม่สวยหรอก หน้าแก่อ้วนดำใส่แว่นเป็นพวกหัวรุนแรงและหน้าตาก็รุนแรงด้วย แล้วทั้งแก๊งก็หัวเราะเฮฮากันครื้นเครง

ทันใดนั้น ปะการังเดินเข้ามาอย่างสง่าภาคภูมิ บรรดาพนักงานพากันไหว้ โค้งคำนับตลอดทาง ปะการังเข้ามาเกี่ยวแขนโมกข์ ทักยิ้มแย้มแจ่มใสแต่จิกร้ายว่า

“แหม...โมกข์ กลุ่มเพื่อนเลิฟของคุณนี่ ไม่เคยมีสาระอะไรคุยกันเลยนะคะ นอกจากเรื่องผู้หญิง ดิฉันไม่เคยได้ยินพวกคุณคุยเรื่องการเมือง เศรษฐกิจ สังคมอะไรกันเลย แปลกดีนะคะ ที่คนเราในหัวสมองจะมีแต่เรื่องพรรค์อย่างว่า”

แก๊งพ่อไก่แจ้มองหน้ากันกร่อยสนิท แต่พอปะการังไปแล้ว โมกข์บ่น “เซ็งจริงๆว่ะ มีเมียผิดคิดจนเมียตาย” อาทิตย์ติงว่าเห็นเขาแต่งงานแล้วมีความสุขขึ้นตั้งเยอะ “ใครบอกแกวะ น่าเบื่อจะตาย มีเมียรวยเมียแก่ เมียเป็นเจ้านายทุกอย่าง ปะการังทำตัวเหมือนแม่มากกว่าเมีย นายก็เห็น แล้วไหนจะพวกพ่อตาแม่ยายสังคญาติเธอที่มองเราอย่างกับเป็นแมงดามาเกาะ เราทำงานหนักนะเว้ย ตั้งแต่เข้ามาทำงานโรงแรมเราไม่เคยงอมืองอเท้า”

ขณะนั้นเอง เชอรี่ พีอาร์สาวคนใหม่เดินผ่านไป โมกข์มองจนเหลียวตาม ยักคิ้วแผล็บบอกเพื่อนๆว่าน่ารักน่ากินมากกก...อารมณ์สมกับสมญานามที่เพื่อนๆตั้งให้ว่า สมภารกร่างชอบไก่วัดจริงๆ...พับเผื่อย!

ooooooo

โมกข์ทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัดจนได้เรื่อง เมื่อเชอรี่พีอาร์สาวคนใหม่เข้ามาถามข้อมูลงานเทศกาลอาหารหน้าร้อนกับเขาในห้อง โมกข์บอกงานโดยให้เธอนั่งคีย์ในคอมฯแล้วตัวเองก็ยืนคร่อมบอก

นอกจากบอกงานแล้ว โมกข์ยังทำหมาหยอกไก่คลอเคลีย พอเชอรี่เบี่ยงตัวพอเป็นพิธีก็ได้ใจ หอมเอ๊าหอมเอากระทั่งซุกไซ้ เชอรี่หัวเราะระริกแล้วออกไป

มัทนีกำลังจับงานผู้บังคับบัญชาชายลวนลามพนักงานหญิง วันนี้ก็ได้รับแจ้งว่า ข้าราชการหญิงโดนผู้บังคับบัญชาบังคับให้อยู่ทำงานล่วงเวลาตอนเย็นๆ แล้วก็ขอไปส่งบ้านตลอด ไม่ทันไรเธอก็ได้รับแจ้งจากชฎาว่าคดีน้องกระต่ายกับโทนี่พลิกเสียแล้ว เธอถามว่าพลิกได้ไง เรากำลังจะฟ้องศาลอยู่แล้ว

“ตำรวจบอกว่า ผู้ต้องหากับคนชื่ออาทิตย์ พาน้องกระต่ายกับแม่มาเคลียร์ที่โรงพักตะกี๊ ตกลงจ่ายค่าเสียหายตามที่แม่น้องกระต่ายต้องการ แล้วคุณตำรวจก็เห็นว่ามันจะเป็นคดีที่รกศาลเปล่าๆ เรื่องนี้ถึงที่สุดแล้ว ก็ประนีประนอมยอมความกันได้อยู่ดี ก็เลย...”

“คนชื่ออาทิตย์เหรอคะ! เมื่อกี๊นี้เองเหรอคะ!!” มัทนีจิกตาแค้น เธอไปขอเบอร์โทร.ของอาทิตย์จากหาญ ทำเอาหาญเสียวสันหลัง จนมัทนีบอกพ่อว่าไม่ต้องห่วงว่าตนจะไปเสวนาด้วยเพราะเขาเป็นศัตรูคู่กรณีกับตน

ขณะโทนี่ขับรถพาอาทิตย์ออกจากโรงพัก โทนี่ชมเปาะว่าอาทิตย์ไปลงสาลิกาลิ้นทองจากอาจารย์ไหน ทำไมพูดอะไรคนก็เชื่อหมด อาทิตย์บอกเพื่อนรักว่าไม่ต้องมาสรรเสริญเยินยอ ขอแต่ให้เพื่อนกลับตัวกลับใจเลิกจีบใครที่ไม่เห็นหน้าตนก็พอใจแล้ว อาทิตย์พูดไม่ทันขาดคำก็ได้รับโทรศัพท์จากมัทนี พอเขากดรับ เธอด่าทันที

“คุณมันขี้ขลาด! คุณเก่งจริงนะ ทำได้ทั้งทางตรงทางอ้อม ต่อหน้าและลับหลัง ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนตร์ก็เอาด้วยคาถา”

อาทิตย์ถูกด่าจนหูชาทั้งที่ไม่รู้ว่าคนด่าเป็นใคร แต่พอมัทนีบอกชื่อ อาทิตย์ก็ใช้ทั้งเหตุผลและลีลากวนประสาทยั่วเย้าเยาะเย้ยกระทั่งบอกว่าถ้าวันไหนตนจีบและลวนลามเธอค่อยมาเดือดร้อน แต่คงไม่มีวันนั้นเพราะเธออายุเกินแล้ว

“คุณมันเลว!!” มัทนีทนฟังไม่ไหวด่าแล้วกดตัดสายเลย

อาทิตย์ไม่ทันทำอะไร หาญก็โทร.มาถามว่าลูกสาวตนโทร.มาหรือยัง ขอร้องว่าไม่ว่าเธอจะพูดอะไรก็ขออย่าเล่าเรื่องของตนและอย่าบอกความลับเรื่องที่เรารู้จักกันอย่างไร และตนขอความช่วยเหลืออะไรเขาอีกเมื่อวานนี้ อาทิตย์รับปากว่าไม่ต้องห่วง หาญให้สัญญาก็สัญญา

วางสายจากหาญ โมกข์ก็โทร.เข้าทันที คร่ำครวญรบเร้าเร่งรัดให้ต้องช่วยตนด่วนที่สุด มีแต่เขาเท่านั้นที่จะช่วยตนได้ อาทิตย์วางสายทำหน้ามึน โทนี่มองด้วยสายตาที่ถามว่าใคร? เกิดอะไรขึ้น?

ooooooo

โมกข์ถูกปะการังภรรยาอาวุโสระแวงว่าทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัด เธอจึงให้ช่างติดกล้องวงจรปิดไว้ในห้องทำงาน เลยจับได้ว่าโมกข์คลอเคลียซุกไซ้กระทั่งไล่ปล้ำเชอรี่ในห้องทำงาน!

“คุณเพทาย ในฐานะที่คุณเป็นประธานสหภาพแรงงานของเรา ดิฉันขอบอกว่า เรื่องนี้แม้ว่าเชอรี่จะไม่เอาเรื่อง แต่คุณต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด!” ปะการังสั่งหน้าเครียด

แล้วมัทนีก็ต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จนได้!

ปะการังตามไปโรงพักด้วย เธอโมโหทุบโมกข์อั้กๆด่า “คนบ้า! คนเลว ฉันเกลียดแก!!”

“ปะการัง คุณทำกับผมแบบนี้ไม่ได้ ผมไม่ยอม...ไม่ยอม!” โมกข์ตะโกน

“นี่...คุณครับ” เอกชเยศร์เดินมาปรามโมกข์ “คุณนั่นแหละที่ไม่มีสิทธิ์จะทำอย่างนี้กับคุณผู้หญิงคนนี้ คุณน่าจะอายบ้างนะครับที่ทำได้กระทั่งลวนลามผู้ใต้บังคับ บัญชาที่ไม่มีทางสู้ โดยเฉพาะผู้ใต้บังคับบัญชาที่เป็นสุภาพสตรีผู้ใหญ่ วัยสูงกว่าคุณขนาดนี้”

ปรากฏว่า บนโรงพัก คนที่ดุเด็ดเผ็ดร้อนยิ่งกว่าคู่กรณีคือ มัทนีกับอาทิตย์ ต่างถือหางปกป้องคนของตน มัทนีบอกปะการังว่าไม่ต้องกลัว ทางมูลนิธิจะช่วยคุ้มครองเธอ ส่วนอาทิตย์ก็บอกโมกข์ว่า “ไม่ต้องกลัวโมกข์ เราจะดูแลนายเอง” แล้วทั้งมัทนีและอาทิตย์ก็จ้องตากันอย่างท้าทาย

พออยู่กันตามลำพัง อาทิตย์บ่นโมกข์ว่าไม่ควรเลย ประมาทคึกคะนองผิดที่แบบนี้ทำให้น้องเชอรี่เดือดร้อน

ส่วนมัทนีกับเอกชเยศร์ พอรู้ว่าปะการังเป็นเจ้าของโรงแรม ส่วนคนเสียหายคือเชอรี่ ก็ยกย่องชมเชยว่า ปะการังเป็นผู้บริหารที่ดีปกป้องลูกน้องที่ถูกลวนลาม ทั้งยังเจ็บแค้นแทนด้วย

“ใครว่าฉันเจ็บแค้นแทนมัน...ไอ้โมกข์น่ะ มันสามีฉันเอง ไอ้ผัวทรยศ เลี้ยงไม่เชื่อง พวกคุณต้องช่วยฉันเล่นงานมันให้เจ็บ ประจานมันให้หนัก เอาให้เข็ดไปจนตายเลยเข้าใจไหม มูลนิธิคุณต้องการเงินทองหรือขาดแคลนทุนทรัพย์อะไรก็ให้ว่ามาเลย ฉันยินดีสมนาคุณเต็มที่” ปะการังหมายมั่นคั้นโมกข์ให้อยู่หมัด

พอรู้ความจริงว่าปะการังกับโมกข์เป็นสามีภรรยาต่างวัยกัน ทั้งมัทนีและเอกชเยศร์ก็มองกันทึ่ง

ooooooo

มัทนีกับอาทิตย์ เหมือนขมิ้นกับปูน แม้ไม่มีเรื่องโต้เถียงกัน เพียงเห็นหน้าก็ออกอาการใส่กันแล้ว ยิ่งเมื่อมีเรื่องโต้เถียงกันจึงยิ่งเผ็ดร้อน

มัทนีตราหน้าอาทิตย์ว่าเป็นแก๊งผู้ชายเลว อาทิตย์โต้ว่าเมื่อเพื่อนตนมีปัญหาตนก็ต้องช่วยอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ได้แค่ไหนก็แค่นั้น มัทนีตีขลุมว่า คบคนเช่นไรก็ย่อมเป็นคนเช่นนั้น ทำให้อาทิตย์เกือบพลั้งปากเรื่องตนคบหาญแต่ยั้งทัน

พอดีเอกชเยศร์มาบอกมัทนีว่า “นายโมกข์มันไม่ยอมเซ็นรับข้อกล่าวหา จะเอายังไงดี” พออาทิตย์ได้ยินเอกชเยศร์เอ่ยถึงโมกข์ว่า “มัน” ก็เลือดขึ้นหน้า เลยทะเลาะกับเอกชเยศร์เพราะเอกชเยศร์ยืนยันว่าคนเลวอย่างนั้นสมควรเรียก “มัน” อาทิตย์บอกว่าคนที่เรียกคนอื่นว่า “มัน” นั่นแหละเลวสุดๆ เลยทำท่าจะชกต่อยกัน มัทนีรีบขอร้องไว้

“ทำงานเพื่อส่วนรวมน่ะ ต้องเยือกเย็นหน่อยครับ มันมีเรื่องราวที่กวนโมโหเยอะมาก จำไว้นะคุณสุภาพบุรุษ” อาทิตย์พูดเยาะแล้วเดินเอ้อระเหยเข้าไปด้านใน มัทนีพึมพำว่ากวนประสาทจริงๆ เขานึกว่าตัวเองเป็นใคร

“ไอ้พวกเศรษฐีเพลย์บอย เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น นึกว่าแกห้ามคนอย่างฉันได้งั้นเหรอ” เอกชเยศร์หยิบมือถือขึ้นกดทันที “หวัดดีเว้ย ไอ้ชาญ อยากทำข่าวไอ้พวกลูกเศรษฐีกับเพื่อนที่มันทำเรื่องชั่วร้ายฉาวโฉ่รังแกผู้หญิงออกรายการทีวีข่าวภาคค่ำวันนี้ไหมวะ” เอกชเยศร์คุยกับปลายสายหน้าตาสะใจ

เพียงเย็นนี้ ทีวีก็แพร่ภาพข่าวการโต้เถียงกันอย่างเผ็ดร้อนระหว่างอาทิตย์กับมัทนี คนงานมาบอกคุณนายลิ้นจี่ให้ไปดู คุณนายดูอย่างสนใจ เห็นความฉลาดฉะฉานไม่กลัวใครของมัทนีก็สนใจผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งเก่ง พอดูจบก็ถามเจ๊ภาผู้ช่วยว่า

“เจ๊ภาๆ เห็นไหม เด็กผู้หญิงคนนี้เป็นใครสวย น่ารัก พูดจาฉะฉาน มันต้องอย่างนี้สิ ถึงจะเอานายอาทิตย์อยู่”

“จะเอาอยู่ยังไงคะคุณนาย ด่ากันออกทีวีขนาดนี้”

“ไม่รู้ละ ฉันอยากได้เด็กคนนี้เป็นลูกสะใภ้ ฉันจะต้องได้” คุณนายลิ้นจี่พูดอย่างหมายมั่น

ooooooo

นรีเพิ่งเล่าให้มัทนีฟังว่า อเนกคนรักของตนนั้นอยู่ในก๊วนเดียวกับอาทิตย์ บอกมัทนีว่าพวกนี้เลวทั้งก๊วน แต่ตนเชื่อว่าอเนกต้องเปลี่ยนแปลงปรับปรุงตัวเองได้ ทุกวันนี้ก็เริ่มห่างๆจากกลุ่มเสเพลนี้แล้ว

โมกข์โกรธปะการัง คืนนี้จึงมานอนที่บ้านอเนก บอกเพื่อนว่าจะไม่กลับไปคืนดีกับ “อีนังปีศาจแมงมุม” อีกแล้วถึงมาง้อก็ไม่คืนดีด้วย

แท่นกับโทนี่รุมบ่นเพื่อนว่าใจเร็วด่วนได้รีบแต่งงานเกินไป ชีวิตแต่งงานมันเหมือนคุกไม่น่าจะกระโจนลงไปก่อนวัยอันควรเลย

“ซ้ำปะการังก็อ่อนกว่าแม่แกนิดหน่อยเอง เขาต้องมองแกเป็นลูกน้อยอยู่แล้ว” แท่นชี้

โมกข์บ่นว่าปะการังทำแสบ เรียกทีวีมาทำข่าวทุกช่องเลย ใครๆดูข่าวก็ต้องตราหน้าว่าตนบ้ากามไล่ปล้ำพนักงาน

“ไม่ใช่คุณปะการังเมียแกหรอก คนที่เรียกนักข่าวมาทำให้ฉันพลอยดังขึ้นหน้าหนึ่งไปด้วยมันคือแฟนยัยมัทนีต่างหาก ไอ้เอกชเยศร์มันเป็นนักเขียน ไอ้ปลวกเอ๊ย...ถ้าฉันไม่เอาคืนอย่ามาเรียกฉันว่าอาทิตย์ ฉันจะเล่นมันให้จุก ร้องไม่ออกไปนานเลย พวกนายคอยดู!” อาทิตย์จิกตาแค้น

ooooooo

หาญยังทำตัวเป็นเฒ่าเสเพลกะล่อนลื่นเป็นปลาไหลได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายและแนบเนียน ชื่อที่เม็มไว้ในโทรศัพท์มีแต่หลวงพ่อนั่นหลวงพี่นี่หลวงอาโน่น ซึ่งล้วนแต่เป็นนามแฝงของบรรดากิ๊กๆวัยขบเผาะทั้งหลาย

วันนี้หาญได้รับโทรศัพท์จากกิ๊กนก หาญหาทางเลี่ยงไปคุยไกลๆ คุณนายและมัทนี กิ๊กนกโทร.มาอ้อนให้พาไปเที่ยวมัลดีฟ ทำเอาหาญสะดุ้งขอแค่สมุยดีไหม กิ๊กนกตกลงทันทีถามว่าเมื่อไหร่ หาญขอเคลียร์งานก่อนพรุ่งนี้จะให้คำตอบ

พอตัดสายจากกิ๊กนก หาญก็ทำเป็นพูดโทรศัพท์ต่อดังๆ “ทอดผ้าป่าสามัคคีที่สุราษฎร์ ดีสิขอรับหลวงอา กระผมไม่ได้ไปไหว้พระที่นั่นนานแล้ว...ได้ครับใส่ชื่อกระผมเป็นคณะกรรมการได้เลย รับรองคนต้องอยากไปร่วมทำบุญเยอะแน่ๆ แหม...ก็สุราษฎร์ธานีเป็นเมืองเงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ ไม่ใช่เหรอขอรับพระคุณท่าน”

คุณนายกับมัทนีดูอยู่ ต่างสบตากันยิ้มอย่างชื่นชมในตัวหาญ

แต่พอหาญเข้าห้องนอน ก็ตรงไปยังโต๊ะที่มียาวางเรียงรายมากมาย หาญหยิบยาแต่ละอย่างโยนลงตะกร้า มีทั้งแมลงวันสเปน กวาวเครือ หมามุ่ยอินเดียสกัด ไวอาก้า ที่ใช้แล้วไม่เวิร์ก ฝากความหวังไว้ที่โด่ไม่รู้ล้มของอาทิตย์ที่รอใจจดจ่ออยู่ แต่หาญก็ต่อสู้กับจิตใต้สำนึกของตัวเองอย่างหนักเพราะอาทิตย์กับมัทนีเป็นคู่กัดที่ไม่มีทางรอมชอมกันได้เลย

หาญในชุดนอนเดินงุ่นง่านไปที่ระเบียง มัทนีบอกคุณนายว่าวันนี้ดูคุณพ่อเดินจงกลมแปลกๆหันไปหันมาถี่ๆชอบกล คุณนายมองแล้วบอกมัทนีอย่างภูมิใจว่า

“อ๋อ...มันคือการเดินจงกรมในระดับสูงไงลูก ต้องเป็นคนที่บำเพ็ญสมาธิได้แก่กล้า กำหนดอิริยาบถได้ว่องไวแม่นยำ ถึงจะสามารถเดินเร็วๆถี่ๆแบบนี้ได้”

ooooooo

อาทิตย์ช่วยไปหว่านล้อมปะการังให้คืนดีกับโมกข์ แต่เธอปากแข็งเชิดเริ่ดหยิ่งทั้งที่หัวใจกำลังร้องไห้ เมื่ออาทิตย์เจรจาไม่สำเร็จจึงลุกเดินไป พออาทิตย์หันหลังเท่านั้น ปะการังก็น้ำตาคลอ

แพรวาคอยอาทิตย์อยู่ พอเขาออกมาก็ชวนกันไปกินอาหารญี่ปุ่นของโรงแรมที่เธอบอกว่าอร่อยที่สุด

ส่วนปะการังพอลุกขึ้นบอกพนักงานให้เก็บโต๊ะก็ได้รับโทรศัพท์จากอายูมิบอกว่าโทร.มาเซย์ไฮกะเฉยๆ

“แหม...นัดกับอาทิตย์ล่ะสิ น่าอิจฉานะ สวีตกันน่าดู มิน่าล่ะ อาทิตย์เขาแวะมาคุยกะพี่ตั้งนาน ที่แท้คงฆ่าเวลาที่รอพบอายูมินี่เอง ตามสบายนะจ๊ะ เดี๋ยวพี่ต้องออกไปธุระข้างนอกแล้ว แล้วค่อยคุยกันวันหลังนะอายูมิ บายจ้า...”

อายูมิตาเป็นประกายเมื่อรู้ว่าอาทิตย์อยู่ที่นี่ ดูนาฬิกาเที่ยงพอดีคาดว่าเขาต้องกินข้าวอยู่แน่ๆจำได้ว่าร้านที่เขาชอบที่สุดคือร้านอาหารญี่ปุ่น เธอเดินอ้าวไปทันที พลันก็ชะงักชักสีหน้าทันทีเมื่อเห็นอาทิตย์นั่งอยู่กับแพรวา!

อายูมิตรงเข้าไปโวยวายเสียงดัง แพรวาก็ใช่ย่อย พอเห็นอายูมิก็เอียงไปกอดแขนอาทิตย์แสดงความเป็นเจ้าของและตำหนิอายูมิว่าเอะอะกรี๊ดกร๊าดน่าเกลียด อาทิตย์ใช้ความหล่อและปากหวานพยายามแก้สถานการณ์ด้วยการชวนกินข้าวด้วยกันสามคนเลย แต่สองสาวไม่ยอมจี้ให้เขาบอกมาว่าจะเลือกใครกันแน่

อาทิตย์บอกว่ารักทั้งสองคน รักอายูมิแบบเพื่อนสนิทและรักแพรวาแบบน้องสาว

ระหว่างโต้เถียงก็ยื้อแขนอาทิตย์กันคนละข้างดึงกันไปดึงกันมา ถูกชาญนักข่าวคนหนึ่งถ่ายคลิปไว้ได้ พอดี ชาญส่งข่าวถึงเอกชเยศร์ทันที เอกชเยศร์ขอให้ชาญส่งคลิปให้ดู ก่อนรับรองว่าจะไม่เผยแพร่ที่ไหนก่อนเขาแน่ โดยให้ส่งไปที่อีเมล์ของมัทนีเพราะตนกำลังจะไปที่นั่น บอกชาญแล้วเอกชเยศร์ยิ้มสะใจ

แก๊งพ่อไก่แจ้ไม่เคยทิ้งกัน เมื่ออาทิตย์เผชิญปัญหากับสองหญิง แท่นกับอเนกก็มาช่วยทันที ทั้งสองหลอกล่อหว่านล้อมสองสาวเบนความสนใจจนอาทิตย์หลบไปจากตรงนั้นไปได้

พอหลบออกมาได้ไม่ทันตั้งตัว ก็ได้รับโทรศัพท์จากหาญขอให้รีบมาที่บ้านด่วน เตือนให้เอายาอย่างที่เคยคุยกันไว้ติดมือมาด้วยสักสองขวด วางสายจากหาญสายจากมัทนีก็เข้าทันที เธอยอมเสียหน้าโทร.ไปบอกเขาให้รีบมาดูอาการคุณแม่ที่บ้าน ท่านมีอาการแบบที่เขาเคยรักษา ท่านเลยไม่ยอมให้พาไปหาหมอที่ไหน มัทนีขอร้องให้อาทิตย์มาช่วยหน่อย

เหตุเพราะคุณนายไปออกรายการ “ชูรักชูรส” เล่าถึงเสน่ห์ที่ทำให้ชีวิตครอบครัวไม่จืดชืดว่าต้องรู้จักอ้อน เช่น ทำอาหารโปรดให้ทาน ร้องเพลงสุนทราภรณ์แล้วเต้น พิธีกรถามว่าเพลงของสุนทราภรณ์เต้นได้ด้วยหรือ คุณนายเลยลุกขึ้นทั้งร้องและเต้นให้ดู แต่คุณนายโชว์สเต็ปมากไปหน่อยเกิดเสียงกร๊อบ! คุณนายสะดุ้งค้างทันที คุณนายไม่ยอมไปหาหมอที่ไหนสั่งให้พากลับบ้าน จะรักษากับหมออาทิตย์เพียงคนเดียว ทั้งหาญและมัทนีจึงตามตัวอาทิตย์อย่างเร่งด่วนดังกล่าว

ooooooo

อาทิตย์รีบกลับบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วแอบขโมยยาโด่ไม่รู้ล้มของแม่ แต่คุณนายลิ้นจี่มาเห็นเข้าคิดว่าอาทิตย์กินเอง ตีโพยตีพายว่าลูกยังเพิ่งอายุแค่นี้น้องชายก็ไม่สู้แล้วหรือ

อาทิตย์จึงต้องบอกว่าเอาไปให้เพื่อนวัยชราใช้ คุณนายย้ำว่าใช้แล้วได้ผลหรือไม่ให้รายงานด้วยเพราะอยากรู้ว่าสูตรล่าสุดใช้ได้ผลยังไงกับใครบ้าง อาทิตย์ยิ้มประจบเพื่อให้เรื่องผ่านๆไป

พออาทิตย์ไปถึง หาญพยายามกันไม่ให้มัทนีคุยกับอาทิตย์เพราะกลัวความลับของตนจะเสีย ส่วนมัทนีก็ไม่อยากคุยกับอาทิตย์ให้เสียเชิง ที่ฝืนใจโทร.ไปหาเขาเพราะเห็นแก่แม่เท่านั้น เธอจึงหลบขึ้นไปที่ห้องทำงาน เช็กงาน เลยเจอคลิปที่ชาญส่งมาให้เอกชเยศร์ พอเห็นภาพสองหญิงกำลังยื้อแย่งอาทิตย์กันอยู่ เธอยิ่งทั้งโกรธทั้งเกลียดอาทิตย์เป็นทวีคูณ

ส่วนอาทิตย์พอเข้าไปจะนวดให้คุณนาย หาญก็เข้าไปกระแซะกระซิบถามเรื่องยา อาทิตย์บอกให้เขาไปไหว้ศาลพระภูมิเสียหน่อยนี่เป็นเคล็ดลับของตน หาญรีบไปอย่างรู้กัน ทำทีไหว้ศาลพระภูมิแล้วหยิบยาที่อาทิตย์ซ่อนไว้ยัดใส่เสื้อจ้ำอ้าวกลับไป แต่หารู้ไม่ว่า มัทนีที่จับตาดูอยู่เห็นเต็มตา

พอหาญเอายากลับมาถึงห้องพระ อ่านฉลากบอกว่าให้กินวันละสามช้อนโต๊ะก่อนนอน หาญอยากลองเลยยกขวดจิบ เป็นจังหวะที่มัทนีเดินตามมาถามพ่อว่าหยิบอะไรจากศาลพระภูมิมา หาญตกใจที่กะจะจิบเลยกลายเป็นกระดกเข้าไปตั้งครึ่งขวด! หลังจากโกหกมัทนีว่าที่หยิบจากศาลพระภูมิเป็นน้ำมนต์จนเธอเชื่อกลับไปแล้ว หาญลูบท้องที่เริ่มรู้สึกร้อนๆ พึมพำ

“กินเกินขนาด มันจะเวิร์กกว่าปกติหรือเปล่าหว่า...” หาญนั่งเคลิ้มตาฉ่ำเมื่อประสาททุกส่วนเริ่มตื่นตัว

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”
10 พ.ค. 2564

00:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 10 พฤษภาคม 2564 เวลา 08:59 น.