ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    กว่าดิ่งจะหาทางหลบออกจากบ้านจี๊ดไปได้โดยไม่ทำให้เทวัญรู้ เห็น ก็เล่นเอาจี๊ดกับพวกป้าเพ็ญลุ้นกันตัวโก่ง...แต่แล้วจี๊ดกลับถูกเทวัญซักถาม ด้วยความแปลกใจที่ยังเห็นเธอใส่เสื้อผ้าชุดเดิมของเมื่อวาน

    เธอคิดหาคำตอบเอาตัวรอดอย่างรวดเร็ว บอกเขาว่าเมื่อคืนตนไม่ได้อาบน้ำ เพราะมัวแต่ร้องไห้จนผล็อยหลับไป

    “ร้องไห้? ร้องไห้เรื่องอะไร”

    “เรื่องเงาะค่ะ”

    “ทำไมอีกล่ะคะ เงาะมาทำอะไรให้น้องจี๊ดไม่สบายใจอีกเหรอ”

    “พี่ เทวัญรู้หรือเปล่าคะ ว่าเงาะไปหาจี๊ดที่ออฟฟิศ มาบอกว่าเงาะกับพี่เทวัญไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ แล้วเงาะก็หายไปไม่ติดต่อจี๊ดอีก...จี๊ดกับใจดีพยายามตามหา เพราะอยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม พอรู้ว่าบ้านอยู่ไหน เงาะก็ไม่ยอมออกมาพบหน้าจี๊ด จี๊ดควรทำยังไงดีคะ”

    เทวัญครุ่นคิดแก้ปัญหา ให้ตัวเองด้วยการแนะนำจี๊ดควรอยู่ห่างๆเงาะ ถึงเงาะจะเป็นเพื่อนแต่ไว้ใจไม่ได้ วันนั้นพูดอย่าง มาวันนี้พูดอีกอย่าง เขาต้องการอะไรกันแน่ตนก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ เขาทำให้ตนเสียหาย ทำให้เราสองคนต้องผิดใจกัน

    “พี่เทวัญไม่ชอบเงาะเหรอคะ”

    เขาตอบรับทันทีทันใด พอจี๊ดถามว่าไม่เคยติดต่อเงาะเลยใช่ไหม เขาก็ยืนยันว่าไม่เคย จะให้ไปสาบานที่ไหนก็ได้

    “พี่เทวัญมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

    “พี่มั่นใจ”

    “ค่ะ จี๊ดจะเชื่อพี่เทวัญ”

    เทวัญยิ้มย่ามใจทำท่าจะสวมกอด แต่จี๊ดถอยหนี อ้างว่าตนยังไม่ได้อาบน้ำ เขาจึงให้เธอรีบไปอาบน้ำแต่งตัวจะได้รีบเข้าออฟฟิศ...

    เวลา นั้นที่บ้านเงาะ ยอดชายกับใจดียังปักหลักเฝ้ารออยู่หน้าบ้าน รอจนหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เงาะเคาะกระจกรถเรียกให้ออกมาคุยกันสองคนตามเงาะเข้ามาในบ้าน นั่งลงพูดคุยกันประสาเพื่อน

    “ฉันไม่สบาย หลับไม่รู้เรื่องเลย ขอโทษทีนะ” เงาะโกหกหน้าตาย...ยอดชายกับใจดีสบตากันไม่อยากจะเชื่อ

    “ทำไมเธอไม่ติดต่อพวกเรา หนีหายไป ติดต่อไม่ได้ จนเราต้องพยายามตามหา”

    “ตามหาฉันทำไม”

    “เงาะ...แกบอกพวกเรามาตรงๆ แกกำลังทำอะไรอยู่กันแน่”

    เงาะ นิ่งอึ้งคิดหาคำตอบ พลันเสียงโทรศัพท์มือถือใจดีดัง เห็นเบอร์จี๊ดโชว์หน้าจอ แต่เธอพูดขึ้นว่าแม่ โทร.มา ขอตัวสักครู่...เมื่อใจดีลุกออกไปแล้ว ยอดชายพยายามกล่อมเงาะอย่างใจเย็น

    “เงาะ...ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันนะ พวกเรายินดีให้อภัยเธอเสมอ”

    “ให้อภัย? ฉันทำอะไรผิดอีกล่ะทีนี้”

    “เธอเองก็รู้ตัวดี”

    “ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด” เงาะยืนกรานเสียงแข็ง

    ส่วนใจดีที่หลบมาคุยโทรศัพท์กับจี๊ด เธอรายงานว่าเจอเงาะแล้ว แต่เงาะยังโกหกพวกเราอยู่

    “แกต้องพยายามตะล่อมให้เงาะยอมรับให้ได้ เงาะเป็นหลักฐานสำคัญเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ ที่จะทำให้ฉันตัดพี่เทวัญออกไปจากชีวิตฉันได้”

    “ฉันจะพยายามนะจี๊ด แต่ถ้าไม่สำเร็จล่ะ”

    “ฉันก็ต้องเตรียมแผนสอง” จี๊ดวางสายอย่างหนักใจ...

    พอใจดีกลับมาช่วยยอดชายกล่อมเงาะให้พูดความจริงเรื่องความสัมพันธ์กับเทวัญ เงาะก็โวยวายใส่ทั้งคู่ด้วยความรำคาญ

    “จะให้ฉันทำยังไงพวกเธอถึงจะเชื่อว่าฉันกับพี่เทวัญไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ”

    “พวกเราไม่มีวันเชื่อ เพราะมันไม่ได้เป็นเรื่องจริง”

    “เงาะ แกกลัวอะไร พี่เทวัญขู่แกใช่มั้ย”

    “พี่เทวัญไม่ได้ขู่ฉัน เราสองคนไม่เคยพบกัน”

    “แต่ฉันเห็นรถพี่เทวัญแถวบ้านแก แกจะปฏิเสธมั้ยว่าพี่เทวัญไม่ได้มาหาแก”

    “ฉันไม่รู้ เขาอาจจะมีธุระแถวนี้ก็ได้”

    “ยอมรับ เถอะเงาะ เธอเป็นคนฉลาด เธอต้องรู้ว่าการช่วยเหลือนายเทวัญไม่ใช่เรื่องถูกต้อง และเธออาจจะถูกนายเทวัญจัดการเมื่อไหร่ก็ได้เพื่อปิดปาก”

    “ไม่ต้องมาสั่งสอนฉัน ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ และฉันก็จะไม่เป็นอะไรเพราะพี่เทวัญเด็ดขาด”

    “เธอแน่ใจขนาดนั้นเลยเหรอ”

    “ฉันจะทำให้พวกเธอเห็นว่าฉันแน่ใจ”

    เงาะท่าทางมั่นใจมาก แต่ยังไม่ยอมเผยรายละเอียดให้ยอดชายกับใจดีรับรู้

    ooooooo

    ดิ่ง กลับไปถึงบ้านตัวเอง พบศุวิมลกำลังจะออกไปสอนหนังสือ สองพี่น้องพูดคุยกันพักหนึ่งก็มีเรื่องให้ตกอกตกใจ เมื่อแม่บ้านวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่าคุณมารศรีแย่แล้ว นอนน้ำลายฟูมปากอยู่ในห้อง

    มารศรีต้องการเรียกร้องความเห็นใจจากดิ่ง หมายจะรั้งเขากลับมาเป็นคนรักดังเดิม เพราะเวลานี้ตัวเองเหมือนไม่เหลือใครแล้ว แถมยังเครียดที่โดนเทวัญคุกคามจนอยู่ไม่เป็นสุข เธอจึงเลือกเสี่ยงชีวิตด้วยการกินยานอนหลับเกินขนาด ซึ่งดิ่งก็รีบพาเธอส่งโรงพยาบาลได้ทันท่วงที

    ส่วนที่โมเดิร์นคาร์ จี๊ดกับรัตนานั่งคุยกันเรื่องเทวัญและเงาะที่ต่างคนไม่ยอมพูดความจริง โดยเฉพาะเงาะที่ปากแข็งมาก จี๊ดเลยคิดจะใช้แผนสอง แต่พอรัตนาอยากรู้แผนสองคืออะไร จี๊ดกลับตอบอย่างเนือยๆว่ายังไม่รู้เลย

    “อ้าว...” รัตนาอุทานเบาๆ

    “ยัง คิดไม่ออก...แหม ก็ฉันต้องใช้สมองทำงานด้วยนี่นา คิดเรื่องเจ้าเล่ห์ๆไม่ค่อยลื่นไหล ไม่เหมือนเมื่อก่อน เธอช่วยคิดหน่อยสิ ฉันควรจะทำยังไงให้เงาะกลับใจ”

    “บางทีเราอาจจะไม่ต้องทำอะไรเลยก็ได้นะคะ”

    “หมายความว่ายังไง”

    “ดิฉันเชื่อมั่นในการทำความดีค่ะ ว่าเป็นสิ่งที่จะช่วยคลี่คลายทุกอย่าง”

    เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะ...แล้วคนที่ก้าวเข้ามาก็ทำให้จี๊ดกับรัตนาประหลาดใจสุดๆ

    เงาะนั่นเอง!! เธอมาอย่างมีแผน แต่ทำตัวใสซื่อตีหน้าเศร้าชี้แจงกับจี๊ดว่า

    “ฉันรู้ว่าเธอไม่ค่อยเชื่อฉันเรื่องพี่เทวัญ ฉันถึงมาที่นี่เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจ”

    “ยืนยันยังไง”

    “ฉันขอมาทำงานที่นี่เหมือนเดิมได้ไหมจี๊ด”

    “ทำไมถึงอยากกลับมาทำงานที่นี่”

    “ฉัน จะทำให้เธอเห็นว่าฉันสามารถอยู่ใกล้เธอและพี่เทวัญได้โดยที่ไม่มีอะไรผิด ปกติ ไม่ดีเหรอ ถ้าฉันอยู่ในสายตาเธอตลอดเวลา เธอจะได้มั่นใจในคำพูดของฉัน”

    จี๊ด สบตารัตนาอย่างขอความเห็น รัตนาแอบพยักหน้าให้ยอมรับเงาะเข้าทำงาน พอจี๊ดเอ่ยปากออกมาอย่างนั้น เงาะท่าทีดีใจมาก จับมือจี๊ดบีบเบาๆอย่างซาบซึ้ง

    “ขอบคุณมากนะจี๊ด ขอบคุณมากจริงๆ ที่เธอยอมให้โอกาสฉัน”

    “ฉัน รักเธอนะเงาะ เพราะเราเป็นเพื่อนกันมานาน ฉันให้โอกาสเพื่อนได้เสมอไม่ว่าจะกี่ครั้งกี่หน เพราะฉันไม่อยากให้ความเป็นเพื่อนของเราต้องหมดไปเพราะผู้ชาย”

    “ฉันรู้....เธอเป็นคนดีนะจี๊ด ฉันรักเธอ”

    เงาะ ปั้นยิ้มทำเป็นสำนึกอย่างจริงใจ แต่หาได้รอดพ้นการสังเกตของรัตนาไม่...หลังจากเงาะออกไปแล้ว จี๊ดต้องการฟังเหตุผลว่าทำไมรัตนาถึงอยากให้ตนรับเงาะเข้ามาทำงานอีก

    “ถ้าคุณเงาะร่วมมือกับคุณเทวัญจริง การเห็นศัตรูอยู่ในที่แจ้งดีกว่าให้เขาซ่อนตัวอยู่ในที่ลับนะคะคุณจี๊ด”

    “เธอคิดว่าเงาะจะทำอะไร”

    “เขาคงคิดว่าคุณจี๊ดคงจะเลิกจับตามองเขา หากออกมาแสดงความจริงใจแบบนี้”

    “เชอะ...คิดว่าฉันโง่เหรอ ไม่มีทาง”

    “แต่คุณจี๊ดก็ต้องทำเป็นโง่ก่อนนะคะ ยิ่งโง่เท่าไหร่ยิ่งดี คนที่คิดว่าตัวเองฉลาดจะได้ย่ามใจทำอะไรก็ไม่ระวังตัว”

    “แกล้งโง่เหรอ ฉันทำไม่เป็น...”

    พูดไม่ทันขาดคำ เห็นเทวัญเดินมา จี๊ดถลาร่าเริงเข้าไปประจ๋อประแจ๋ทันที

    “พี่เทวัญขา...จี๊ดมีข่าวดีค่ะ จี๊ดรับเงาะมาทำงานเหมือนเดิมแล้วค่ะ”

    “อะไรนะ!!” เทวัญตกใจ

    “ก็เงาะยอมมาพบจี๊ด ยืนยันความบริสุทธิ์ใจทุกอย่าง และขอโอกาสจี๊ด เพื่อนทั้งคน จี๊ดจะไม่ให้โอกาสได้ยังไงล่ะคะ จี๊ดทำถูกต้องไหมคะ”

    เทวัญคิดอะไรไม่ออกเลยเออออตามน้ำไป “อ๋อ...ก็ถูกค่ะ น้องจี๊ดทำดีแล้วค่ะ”

    “น่ารักที่สุดเลย...ไปค่ะ จี๊ดไปส่งที่ห้องทำงาน” จี๊ดยิ้มหวานควงเทวัญออกไป รัตนาอมยิ้มกับความแกล้งโง่ไม่เป็นของจี๊ด ซึ่งเนียนมากจนน่าตกใจ

    ooooooo

    ที่โรงพยาบาล มารศรีนอนหลับสนิทหน้าซีดเซียวหลังจากหมอล้างท้องให้เรียบร้อยแล้ว ดิ่งนั่งอยู่ข้างเตียงมองเธอด้วยความสงสาร ขณะที่ศุวิมลยืนห่างออกมา แววตามีแต่ความสมเพช

    “คิดอะไรไม่ออก ก็ใช้ความตายเป็นที่พึ่ง สิ้นคิด”

    “มารศรีอาจจะสิ้นหวังจริงๆก็ได้”

    “ก็นั่นแหละค่ะ ทำแบบนี้ยิ่งแน่ใจว่ามารศรีไม่เคยมีสมอง หรือมีก็ใช้คิดแต่ในเรื่องเลวร้าย เรื่องสร้างสรรค์คิดไม่เป็น เลยคิดได้แค่นี้”

    “ยัยศุ...ไปหัดปากร้ายมาจากไหน”

    “เหมือนพี่ดิ่งนั่นแหละ”

    “เอาล่ะๆ อย่าเพิ่งต่อว่าอะไรมารศรีเลย ให้เขานอนพักเถอะ”

    “หมอเวทย์น่าจะล้างท้องให้ไม่ทัน น่าจะตายๆไปซะเลย อยู่ไปก็ทำให้คนอื่นเดือดร้อน”

    “ศุ...” ดิ่งเสียงแข็งจนน้องสาวหน้างอ

    “ก็ได้ค่ะ ศุไปก็ได้ ดูซิ ไม่ได้เข้าสอนอีกแล้ว ถ้าศุถูกคณบดีเรียกไปด่าเมื่อไหร่ศุจะมาด่าแม่นี่คืน”

    ศุ วิมลเดินฟึดฟัดออกไป แล้วยิ่งหงุดหงิดไปกันใหญ่เมื่อเพียรโทร.หายอดชายแล้วเขาไม่ยอมรับสายเลยสัก ครั้ง...ขณะนั้นยอดชายอยู่กับใจดี เขานั่งหน้าเศร้ามองโทรศัพท์มือถือตัวเองอย่างลังเล ใจดีถามว่าทำไมไม่รับ ก็ได้คำตอบกำกวมว่าไม่แน่ใจ

    “ไม่แน่ใจอะไร โอ๊ย...อย่าให้ฉันถามมากได้มั้ย”

    “ก็ฉันไม่อยากพูดอะไรมากไปกว่านี้ ยิ่งพูดยิ่งเจ็บ”

    “เจ็บอะไร แกยังไม่ได้อกหักนะยอด คุณศุเขาบอกเลิกกับแกแล้วหรือไง”

    “ถึงไม่พูดก็เห็นเค้าลาง ฉันเป็นได้แค่เพื่อนสนิทที่คิดไม่ซื่อไปวันๆ คุณศุถึงไม่ยอมขยับฐานะให้ฉันเป็นแฟนสักที”

    “ถึงเขาไม่ได้แต่งตั้งแกอย่างเป็นทางการ แต่การกระทำเขาก็บอกอยู่โต้งๆแล้วว่าแกคือผู้ชายที่เขามีใจให้”

    “แต่ไม่ใช่ฉันคนเดียว คุณศุแทงกั๊ก ฉันไม่อยากเป็นช้อยส์”

    “โอ๊ย ปวดประสาท ตอนนี้อยากมีแฟนเป็นของตัวเองมาก มีแฟนเมื่อไหร่ฉันจะทิ้งแกให้อยู่คนเดียว”

    “คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า”

    “เออ สิ มีคนรู้ใจดีกว่าไม่มี อย่างแกมีแล้วก็เยอะ อยากให้เป็นอย่างโน้นอย่างนี้ แล้วทำไมไม่คุยกับคุณศุให้รู้เรื่องไปเลย เอามาคิดเองอยู่ได้ น่าเบื่อ”

    ใจดีลุกพรวดด้วยความรำคาญ พูดประชดยอดชายว่าตนจะไปหาแฟนเป็นของตัวเอง เผลอๆอาจเจอที่หน้าปากซอยเลยก็ได้...ยอดชายหน้าจ๋อยกลุ้มเรื่องศุวิมล คิดไปคิดมาทำท่าจะโทร.กลับหาเธอ แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ... นั่งกลุ้มต่อไป

    ooooooo

    มี เรื่องให้ดิ่งตื่นเต้นอีกแล้ว...เมื่อลุงแปลงโทร.แจ้งข่าวว่าตามหาเจ๊ยุพา ไม่เจอ ทั้งที่แหล่งข่าวน่าเชื่อถือ ดิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล ให้ลุงแปลงกลับมาก่อน แล้วตนจะโทร.หาอีกที

    ดิ่งรีบวางสายเพราะมารศรีมองมา เธอแสร้งบ่นเขาน่าจะปล่อยให้เธอตายไปซะ เธอไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่ออะไรและเพื่อใคร?

    “คุณพ่อคุณแม่คุณล่ะศรี ท่านยังอยู่ ท่านจะเสียใจมากแค่ไหนถ้าคุณฆ่าตัวตาย”

    “เขาไม่สนใจไยดีอะไรในตัวศรีนักหรอก ไม่เห็นเหรอว่าเขาไม่ติดต่อศรีเลย”

    “คุณต่างหากที่ไม่ติดต่อท่าน...คุณไม่เคยมองเห็นว่ามีใครที่รักคุณบ้าง”

    “ใช่...กว่าศรีจะเห็น มันก็สายเกินไป”

    “ยังหรอก...ตอนนี้ยังมีโอกาส ผมช่วยคุณเพราะไม่อยากให้คุณเสียโอกาสที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง”

    “คุณไม่เหลือความรักให้ฉันแม้สักนิดเลยเหรอคะดิ่ง”

    “ไม่เหลือเลยแม้สักนิด นอกจากความรักในฐานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน แต่ความรักของใครก็ไม่สำคัญเท่ากับคุณต้องรักตัวเองนะศรี”

    “คุณเป็นคนดีเหลือเกิน ฉันโง่เองที่ทิ้งคุณไป”

    “อย่าพูดถึงอดีตให้มันมาทำร้ายตัวคุณอีกเลย จำไว้นะว่าคุณยังมีโอกาส”

    ดิ่งสรุปอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วกลับออกไปโดยไม่ฟังเสียงร่ำร้องทั้งน้ำตาของมารศรี

    ooooooo

    เทวัญ ไม่ชอบใจที่เงาะกลับมาทำงานในโมเดิร์นคาร์อีกครั้ง แต่ต่อหน้าจี๊ดเขาต้องซ่อนความรู้สึกนี้ไว้อย่างมิดชิดเพื่อไม่ให้เป็นที่ สังเกต

    ด้านลุงแปลงกับโพที่ผิดหวังเพราะตามหาเจ๊ยุพาไม่พบ พอพวกเขากลับเข้ามาทำงานได้สักพัก แต้วก็วิ่งหน้าตื่นมาเล่าว่าเจ๊ยุพาโทร.หาตน บอกว่าเทวัญนัดให้แกมาเจอ แต่แกกลัวตัวเองเป็นอันตรายเลยโทร.บอกพวกเราไว้ก่อน

    “งั้นพวกเอ็งไปหาเจ๊ยุพา ข้าจะโทร.ตามคุณดิ่ง” ลุงแปลงสั่งการ...แล้วนำลิ่วออกไป

    ไล่เลี่ยกันนั้นเอง เทวัญจ้ำอ้าวออกมาหน้าออฟฟิศ จี๊ดเห็นเข้าพอดีจะตามไปซักถามแต่รัตนามาฉุดเธอไว้เสียก่อน

    “คุณจี๊ดคะ จะไปไหนคะ”

    “ฉันจะตามพี่เทวัญไป”

    “แต่คุณดิ่งสั่งดิฉันไว้ว่าห้ามคุณจี๊ดทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายเด็ดขาด เชื่อคุณดิ่งเถอะนะคะ”

    “ก็ได้”

    “คุณท่านรอประชุมอยู่นะคะ ไปค่ะ”

    จี๊ดจำใจเดินกลับเข้ามา ทั้งที่ในใจยังไม่ปล่อยวาง จึงหาทางหลอกล่อรัตนาอีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะรัตนาดักทางเธอได้หมด

    ooooooo

    หลังจากส่งข่าวไปที่แต้วแล้ว ยุพาถึงเดินทางมาพบเทวัญตามนัด เมื่อทั้งคู่เผชิญหน้ากัน เทวัญไม่รอช้ากระชากยุพาให้ไปด้วยกัน กลุ่มของดิ่งมาถึงจึงพบแต่ความว่างเปล่า

    เทวัญตบตีทำร้ายยุพา ในขณะที่โทรศัพท์มือถือของเธอดังตลอดเวลาเพราะแต้วโทร.มา

    “แกบอกพวกมันใช่ไหมว่ากลับมากรุงเทพฯ มันถึงได้โทร.หาแกไม่หยุด”

    พูดไม่ทันขาดคำ มือถือเทวัญดังขึ้น จี๊ดนั่นเอง...เธอโทร.เข้ามาหลังทราบเรื่องจากนายดิ่ง

    เทวัญละล้าละลัง ชี้หน้าขู่ยุพาไม่ให้ส่งเสียง ก่อนตัดสินใจกดรับด้วยน้ำเสียงปกติ “ฮัลโหล...ว่าไงคะน้องจี๊ด”

    “พี่เทวัญอยู่ไหนคะ”

    “พี่กำลังออกมาพบท่านรัฐมนตรี น้องจี๊ดมีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ พี่ติดคุยกับท่านอยู่”

    “เอ๊ะ เสียงมือถือใครดังอยู่ตลอดเลยคะ”

    “ของท่านรัฐมนตรีน่ะ”

    ยุพา ฉวยจังหวะเทวัญเผลอคว้ามือถือตัวเองที่พื้นแล้ววิ่งหนี เทวัญตกใจร้องเฮ้ยขึ้นมาทำให้จี๊ดซักถามด้วยความสงสัย แต่เขารีบกดสายทิ้งแล้ววิ่งตามไปจัดการยุพาด้วยปืนของมารศรีที่เขาเอามาจาก ทันวิทย์

    ร่างยุพาทรุดฮวบลง พร้อมๆกับเสียงที่เธอพูดใส่มือถือบอกสถานที่กับแต้ว เทวัญคิดว่ายุพาสิ้นใจแล้วจึงผละไปอย่างเร่งรีบ แต่ความจริงเธอแกล้งตาย และรอดมาได้ ด้วยความช่วยเหลือของพวกดิ่ง

    จี๊ดกับรัตนารับรู้เรื่องยุพาจากดิ่งแล้ว แต่พวกเธอยังทำตัวปกติไม่สงสัยอะไรเทวัญเลยสักนิด ทำให้เขาย่ามใจในความผิดของตัวเอง แต่อีกครู่ต่อมาเทวัญก็มีอันต้องหงุดหงิดหัวเสีย เมื่อเจตนาเรียกพบแล้วยัดเยียดใจดีให้เป็นเลขาฯส่วนตัว นั่นหมายความว่าต่อไปนี้เทวัญทำอะไร ใจดีจะคอยเป็นหูเป็นตาให้จี๊ดอย่างเต็มที่

    หลังจากส่งตัวยุพาให้หมอรักษาจนอาการพ้นขั้นโคม่าแล้ว ดิ่งตัดสินใจย้ายเธอมารักษาต่อที่บ้านสวนของยอดชาย เพราะถ้าเทวัญรู้ว่าเธอยังไม่ตายเกรงจะไม่ปลอดภัย พอจี๊ดมาเห็นสภาพยุพาก็อดเวทนาไม่ได้ภาวนาขอให้เธอปลอดภัย อย่ามีอันเป็นไปเหมือนนายด้วงเลย

    ขณะที่ดิ่งกับจี๊ดพูดคุยหยอกล้อกันอย่างมีความสุข ไม่คาดคิดว่าศุวิมลจะปรากฏตัวต่อหน้ายอดชาย เธออยากรู้ว่าเขาเป็นอะไรทำไมไม่รับโทรศัพท์ ยอดชายยังงอนไม่หายบอกปัดว่าไม่มีอะไร แต่เธอไม่เชื่อ แถมหาว่าเขาเล่นตัว ถามประชดว่าภูมิใจมากนักหรือที่ผู้หญิงมาตามง้อ

    “คุณมาง้อผมเหรอ”

    “ขอโทษ ฉันใช้คำผิด ฉันไม่ได้มาง้อ แต่ฉันไม่ชอบ อยู่แบบสงสัยหรือค้างคาใจ คุณเป็นอะไรของคุณกันแน่”

    “ผมอยู่ตรงไหนในใจของคุณครับคุณศุ”

    เจอคำถามนี้เข้าไป ศุวิมลเป็นฝ่ายเดินหนียอดชายเพราะไม่กล้าเผยความในใจ

    “พอผมพูดความจริง คุณก็หนี พอผมหนี คุณก็ไล่ล่าผมให้ผมพูดความจริง”

    “ต้องให้พูดอะไร พูดยังไงอีก ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยใช่มั้ย”

    “ไม่เข้าใจและเหนื่อยมาก”

    “ถ้าเหนื่อยนักก็ไม่ต้องตาม หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ ฉันเองก็เหนื่อยกับคุณมากแล้วเหมือนกัน”

    “เหนื่อยกับผม?”

    “ใช่! ตั้งแต่เรารู้จักกันมา ไม่เคยมีสักวันที่ฉันจะสบายใจเรื่องคุณ ไม่เรื่องนั้นก็เรื่องนี้ ทำให้ฉันเป็นห่วงได้ทุกเรื่อง”

    “ตกลงผมอยู่ตรงไหนในหัวใจของคุณ” เห็นเธอนิ่งไม่ตอบ เขายิ่งน้อยใจพูดออกไปโดยไม่ระวัง “เพราะไม่มีที่ให้ผมอยู่ในนั้น อย่างดีก็คงแค่ให้เกาะอยู่ขอบๆ เผื่อพลาดจากผู้ชายคนอื่นๆ จะได้เกี่ยวผมขึ้นมาใช่มั้ย”

    เธอโกรธจัดตบหน้าเขาดังฉาด โทษฐานพูดจาดูถูก ดิ่งกับจี๊ดมาเห็นพอดี แล้วดิ่งรีบตามศุวิมลไป ขณะที่จี๊ดเข้ามาปลอบยอดชาย

    “ไม่เป็นไรหรอกจี๊ด ยอดชินแล้ว ยอดคงเกิดมาเพื่อที่จะอยู่คนเดียว ก็ขอให้ยอดอยู่คนเดียวเถอะ” พูดจบเขาเดินหนีไป จี๊ดมองตามด้วยความสงสารเพื่อน

    ฝ่ายศุวิมลที่เดินน้ำตาซึมออกไปก็บอกพี่ชายว่าตนอยากอยู่คนเดียว แต่ดิ่งยังตามไม่ลดละ และเตือนสติน้องสาวว่า

    “ศุอยู่คนเดียวมานานพอแล้ว ถึงเวลาที่ศุควรจะมองหาใครอีกคนมาร่วมแบ่งปันทุกอย่างในชีวิต”

    “คิดว่าศุไม่อยากมีเหรอ ศุพยายามแล้ว แต่พี่ดิ่งก็เห็น เขาคิดกับศุในแง่ลบขนาดนั้นได้ยังไง ศุรับไม่ได้”

    “ก็ศุไม่ได้ทำให้เขาเข้าใจว่าศุคิดยังไงกับเขา”

    “ต้องให้บอกทุกเรื่องเลยหรือไง”

    “กับลูกศิษย์ ศุมีความอดทนอธิบายทุกอย่างให้เขาเข้าใจในสิ่งที่ศุต้องการสื่อสาร แต่กับคนที่ศุรัก ทำไมถึงได้อดทนน้อยนัก คุณยอดชายแค่ต้องการความมั่นใจจากศุ เพราะเขาไม่อยากถลำลึกไปกว่านี้ เขาเคยเจ็บมา เขาย่อมระวังกับความรักครั้งใหม่มากขึ้นเป็นธรรมดา”

    “เขาไม่ได้ระวัง แต่เขากลัว ศุต้องการผู้ชายที่กล้าหาญ ไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่ออกตัววิ่งแข่ง”

    “ก็ไปบอกเขาสิ ไม่ใช่พี่”

    “ไม่บอก”

    “ทำไมล่ะ”

    “ลูกศิษย์ของศุยังอ่อนต่อโลกและด้อยประสบการณ์ จำเป็นที่ศุต้องอดทนสอนเขา แต่คุณยอดไม่ใช่เด็ก ถ้าเขาทำให้ศุมั่นใจไม่ได้ว่าเขามีภาวะความเป็นผู้นำพอที่ศุจะวางหัวใจและชีวิตไว้กับเขาได้ ศุก็จะจบ เพราะศุจริงจังค่ะ ไม่ต้องการคบใครเล่นๆ แต่ก็ไม่อยากเสียเวลาด้วย ถ้ามันไม่ใช่”

    “เฮ้อ!!” ดิ่งถอนใจเฮือกใหญ่ แล้วกลับมาบอกจี๊ดว่าน้องสาวของตนใจแข็ง แต่ยังไงตนก็ไม่ยอมให้ยอดชายทำน้องสาวตนอกหัก

    ดังนั้น ดิ่งจึงวกกลับมาพูดคุยยอดชาย โดยที่จี๊ดก็ร่วมด้วยช่วยกัน แต่จนแล้วจนรอดยอดชายก็ยังไม่มั่นใจว่าจะนำพาความรักของตนกับศุวิมลไปได้ตลอดรอดฝั่ง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 20:07 น.