เงินปากผี
ตอนที่ 11
วันพุธมาส่งสยามที่บ้าน จูหยวนมาดักรออยู่แล้ว หวังกำจัดเพื่อล้างแค้นให้มาลิน แต่คาถาอาคมของซินแสใหญ่กลับทำอะไรสยามไม่ได้ เพราะเลี้ยงมาช่วยไว้
จูหยวนถอยกลับไปแล้ว ทิ้งสยามให้ยืนมองรอบตัวกลัวๆ เลี้ยงปรากฏตัวให้เห็นและเตือนด้วยความหวังดี
“สึกมาแล้วก็อย่าทิ้งการปฏิบัติ สวดพุทธคุณเป็นเกราะกำบังตัวเองด้วย”
เลี้ยงเลือนร่างหายไปแล้ว สยามได้แต่มองตามอึ้งๆ ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะเฉียดตายอีกรอบ...
มาลินหมดอาลัยตายอยาก ไม่อยากกลับบ้านให้หงุดหงิดเรื่องอาคม ปลีกวิเวกไปนั่งดื่มเหล้าแก้เซ็ง เมฆาซึ่งกำลังระเริงราตรีเหมือนเคย เห็นพี่สาวกระดกเหล้าเข้าปากไม่หยุดก็ถึงกับสร่างเมา รีบสลัดหญิงที่ควงเดินไปหา
“มีปัญหาอะไรถึงมานั่งกินเหล้าคนเดียว แล้วผัวพี่ล่ะ”
“พี่เกลียดมัน...มันยักยอกเงินบริษัทเป็นร้อยล้านไปให้อีมธุรส แบ่งให้พี่นิดเดียว...มันเห็นพี่โง่”
“เขางอกเป็นควายอยู่แล้ว ยังมีคนมาสวมเขาให้อีก”
“แกอย่าพูดยังงี้นะ อย่าให้ฉันเกลียดแกจนต้องตัดพี่ตัดน้องอีกคน”
“อ้าว...ทำไมพาลมาที่ผมล่ะ”
“ฉันไม่ได้พาล ฉันบอกแกแล้วใช่ไหมว่าฉันไม่ชอบนังเนียง เอามันออกไปจากบ้านฉันซะ...แต่ถ้าแกไม่ทำก็ออกไปอดตายกับเมียแก เอาเงินฟาดหัวมันไปสักก้อน ผู้หญิงข้างถนนอย่างมันเห็นเงินก็ตาโตแล้ว”
เมฆาเห็นใจพี่สาว ยอมทำตามที่ขอ เอาเงินฟาดหัวเนียงให้ออกจากบ้านเสริม แต่เนียงไม่ยอม ใช้ยาสั่งอีกรอบทำให้เมฆาตกในมนต์เสน่ห์ของเธออีกครั้ง
มาลินอยากจะเป็นบ้าตายเช้าวันถัดมา เมื่อเมฆายืนยันไม่ไล่เนียงออกจากบ้าน
“เนียงเป็นเมียผมนะพี่ลิน ผมทำอย่างนั้นไม่ได้”
เนียงมองมาอย่างเป็นต่อ แสร้งตีหน้าเศร้าเรียกร้องความเห็นใจ
“เนียงรักคุณเมฆด้วยหัวใจ เอาเงินของคุณมากองท่วมหัวก็แลกกับความรักของเนียงไม่ได้”
“แล้วตาเมฆาเคยบอกว่ารักหล่อนหรือเปล่า”
มาลินปรายตาไปทางน้องชาย แต่เมฆาก็ทำให้ผิดหวัง พร่ำเพ้อเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง
“ผมรักเนียงที่สุด มากกว่าผู้หญิงคนไหนในโลก”
เมฆาถูกมนต์ดำของเนียงควบคุมจนอยู่หมัด น้อยถึงกับเต้นผางด้วยความหึงหวง ปรี่ไปทำร้ายเนียง รุ้งแก้วโผล่มาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง เห็นกลุ่มควันดำวนเวียนรอบตัวเนียงกับน้อย จึงมั่นใจว่าไม่ใช่เหตุการณ์ปกติ
รุ้งแก้วพยายามไกล่เกลี่ยสถานการณ์ แต่เนียงไม่ลงให้แถมขู่จะทำร้ายเธอ โชคดีที่วันพุธกับพินทุอรมาขัดขวางทันเวลา เนียงต้องยอมถอยเพราะมีแผนสูงกว่านั้นจะขโมยเหรียญทองที่อยู่กับวันพุธให้ได้!
ooooooo
เมฆาเตือนไม่ให้เนียงมีเรื่องกับคนบ้านเสริม โดยเฉพาะวันพุธกับรุ้งแก้ว แต่เนียงไม่สนใจและแอบเอาขนเม่นอาคมมาทำพิธีจะทำร้ายรุ้งแก้ว แต่เหรียญเงินที่อีกฝ่ายคล้องคอติดตัวช่วยกันไว้
เนียงแค้นใจที่ทำอะไรรุ้งแก้วไม่ได้ แถมของถูกส่งคืนมาเอาชีวิตเธออีกต่างหาก พานให้หัวเสียและทวีความอยากได้เหรียญทองของวันพุธมากขึ้น เพราะหากได้มันมาคงไม่มีใครต่อกรกับเธอได้
วันพุธไม่ได้เอะใจเรื่องในบ้านและความแปลกประหลาดของเนียง มัวหงุดหงิดเมื่อบุญคงกับสยามนำภาพของเลี้ยงมาติดบนผนังบริษัทอีกครั้ง หลังถูกปลดตั้งแต่มาลินกับอาคมเข้ามาทำงาน
บุญคงกับสยามพยายามเกลี้ยกล่อมให้วันพุธยอมรับในตัวเลี้ยง แต่วันพุธยังทำใจไม่ได้
“ผมไม่เห็นด้วย...พนักงานในบริษัททุกคนเข้าใจหมดแล้วว่าบริษัทเป็นของคุณพ่อเสริม ตอนนี้ก็เป็นของคุณอาบุญคง มีผมเป็นผู้บริหาร...อย่าสร้างความสับสนให้แก่พนักงานเลยครับ”
รุ้งแก้ว พินทุอรและธงชาติที่ตามมาทำงานด้วยช่วยกันกล่อมให้เปลี่ยนใจ แต่วันพุธตัดบทเสียงแข็งและผลุนผลันออกไปทันที ตามด้วยคนอื่นๆ ทิ้งบุญคงให้มองภาพถ่ายของเลี้ยงนิ่งๆ
“ผมเชื่อว่าสักวันลูกชายคุณเลี้ยงต้องยอมรับว่าคุณเลี้ยงเป็นพ่อของเขา”
ทิฐิของวันพุธทำให้ทุกคนหนักใจ ไม่เว้นแม้แต่ธงชาติเพื่อนรักที่มักเออออกับเขาเสมอ
“ถ้าข้าเป็นเอ็งข้าจะกราบท่านทุกวัน”
“ไอ้ชาติ...เอ็งไม่ได้เป็นข้า เอ็งไม่เข้าใจข้าหรอก”
“แล้วเอ็งคิดจะเข้าใจท่านบ้างหรือเปล่าวะ”
“หมายความว่ายังไงวะ”
“เอ็งทำอะไรกับเขาบ้าง เขาเคยคิดจะฆ่าเอ็งไหม แถมให้เหรียญทองเงินปากผีเอ็งไว้ป้องกันตัวอีก...ถ้าเขาไม่รักเอ็ง เขาจะทำยังงี้หรือเปล่า เอ็งคิดดูสิวะ...หรือว่าเอ็งอยากได้ชื่อว่าเป็นคนอกตัญญู”
ธงชาติอดไม่ได้ต้องเตือนสติ แต่วันพุธโกรธมากและหวิดทำร้ายเพื่อนรักให้หายคลั่ง พินทุอรกับรุ้งแก้วต้องช่วยกันแยกสองหนุ่มออกจากกันและช่วยกันพาธงชาติออกไป ทิ้งวันพุธให้นั่งสับสนตามลำพัง
“ผมมีพ่อคนเดียวเท่านั้น...คือพ่อเสริม!”
ooooooo
อาคมเดินหน้าตามแผนที่วางไว้ด้วยการบากหน้าไปหามาลินถึงบ้านเสริม แสดงเจตนาดีและจริงใจขอพบชู้รักสาว โดยมีสายตาของอุไรกับน้อยมองมาด้วยแววตาเกลียดชัง...ไม่รู้สองชู้รักนี่จะมาไม้ไหน
มาลินมีท่าทางปึงปังใส่อาคม ก่อนจะตะลึงตาค้างเมื่อเขาขอคืนดี
“ผมอยากให้เราเริ่มต้นกันใหม่”
“แล้วจะเอานังนั่นไปไว้ที่ไหน”
“มันก็แค่ทางผ่าน คุณจะคิดมากทำไม ผมไม่คิดจริงจังกับมัน”
“แต่เอาเงินฉันไปบำเรอมันมากมาย”
อาคมหน่ายใจที่มาลินปักใจเรื่องมธุรส แต่เพื่อให้แผนสัมฤทธิผลจึงกล่อมอย่างใจเย็น
“เรามาร่วมมือกันดีกว่า ผมคิดดูแล้ว...ถ้าไม่แย่งเหรียญเงินปากผีมาจากไอ้พุธ เราไม่มีวันชนะไอ้ผีเลี้ยงแน่ แต่ถ้าได้มา เราไม่ต้องกลัวอะไร”
มาลินเริ่มคล้อยตามชู้รักแต่ยังมีฟอร์ม ถามเสียงห้วน
“คิดว่าไอ้พุธแล้วก็คนบ้านนี้มันโง่นักเหรอ...ฉันไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้พวกมันเลยด้วยซ้ำ”
“ใช้อาคมน่ะคงยาก เอาชนะเงินปากผีไม่ได้ หรอก...บางทีเอาชนะศัตรูก็ใช้วิธีการง่ายๆจะดีกว่า”
นอกจากแวะมาหามาลินตามแผน อาคมยังอยากเจอเนียงเพื่อคุยเรื่องแผนการเพิ่มเติม จึงหาโอกาสปลีกตัวจากมาลิน เนียงแอบดูอาคมกับมาลินห่างๆมาตั้งแต่ต้น และไม่รอช้าจะโผหาอาคมทันทีที่มาลินลับตา
“ฉันคิดถึงคุณที่สุดเลย...ดีใจที่คุณมาหา”
