ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางร้ายที่รัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: บอย ปกรณ์ ประกบ คิม คิมเบอร์ลี ใน "นางร้ายที่รัก"



รถสปอร์ตที่แล่นมาปาดให้รถของดนัยจอดข้างทางคือรถของมธุรส เธอลงจากรถมาเปิดประตูลากพิมพ์ชนกออกจากรถดนัย ด่าว่าผู้ชายหมดโลกแล้วหรือถึงต้องมาฉกผัวชาวบ้าน

พิมพ์ชนกไม่พอใจสวน “ยังไม่หมด แต่หล่อรวยแบบสามีคุณ มีคนเดียวในโลก”

มธุรสปรี๊ดพุ่งเข้าจะบีบคอ ดนัยเข้าขวาง ทันใดนทีขับรถตามมาถึงรีบจอด ลงมาดึงตัวพิมพ์ชนกให้ไปขึ้นรถที่ตัวเองขับมาและบอก “ปล่อยสามีภรรยาเขาเคลียร์กันเถอะ”

พิมพ์ชนกดื้อฮึดฮัด พอดนัยเห็นเธอมีคนปกป้องแล้วก็ผละจากมธุรสกลับขึ้นรถขับออกไป มธุรสกระทืบเท้าร้องกรี๊ดๆที่สามีไม่สนใจ

พิมพ์ชนกจำต้องนั่งเบาะหลังเพราะเนตรกมลนั่งอยู่ข้างหน้าคู่กับนทีที่เป็นคนขับ เขาชำเลืองมองเธอตลอดเวลา เห็นเธอทำหน้าบึ้งจึงคิดแกล้ง ทำเสียงจึ๊กจั๊กจับหน้าอกซ้ายตัวเอง เนตรกมลแปลกใจถามเขาเป็นอะไร นทีบอกไม่รู้เป็นอะไรให้เธอช่วยจับที ว่าแล้วก็กุมมือเนตรกมลไปวางที่หน้าอกตัวเอง ถามรู้สึกว่าหัวใจตนเต้นไหม เธอส่ายหน้าบอกว่ารถมันสั่น

“ผมก็ไม่รู้สึก เพราะใจผมมันไปอยู่กับใครตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้”

เนตรกมลยิ้มเอียงอาย พิมพ์ชนกหน้าตึงด้วยความหึง เตะเข้าไปที่เบาะคนขับ นทีเหลือบมองทางกระจกยิ้มกวนๆ เธอเตะซ้ำแรงๆพร้อมบ่น “อึดอัด แคบ ปวดขา...”

“เปิดหน้าต่างเอาขาพาดออกไปไหมล่ะ” นทีประชด แล้วหันมาถามเนตรกมลเสียงนุ่ม “คุณเนตรหนาวไหมครับ”

พิมพ์ชนกหมั่นไส้ร้องโอ๊ย...ลั่นขึ้นมา ทั้งนทีและเนตรกมลถามพร้อมกันว่าเป็นอะไร เธอร้องว่าปวดฉิ้งฉ่อง...นทีจึงแวะปั๊มน้ำมันให้ แต่แล้วเห็นว่าพิมพ์ชนกหายไปนานมาก ก็เริ่มเป็นห่วง นทีตามลงไปดู พบว่าเธอกำลังนั่งกดโทรศัพท์อยู่ข้างห้องน้ำ จึงถามโกรธๆว่าทำอะไร เธอบอกคุยไลน์กับชาร์ลี นทีไม่เชื่อดึงมือถือมาดู เห็นว่าเธอกำลังโพสต์รูปเขาหน้าขาวว่อกลงไอจี ก็ร้องลั่น ทำแบบนี้ได้อย่างไรตนเสียหาย พิมพ์ชนกจะแย่งมือถือคืน

นทีชูหนี พิมพ์ชนกโกรธกระโดดขี่หลังเขาหมายจะแย่งคืนให้ได้ นทีแบกพิมพ์ชนกวิ่งกลับมาที่รถ เนตรกมลเห็นตกใจเข้าใจว่าพิมพ์ชนกเป็นลมรีบเอายาดมไปยื่นให้ นทีจับมือเนตรกมลให้เอายาดมมาจ่อที่จมูกตน “ให้ผมนี่ ตัวหนักยังกับช้าง ผมจะเป็นลมอยู่แล้ว”

“ไอ้ผู้เกรียน!” พิมพ์ชนกทุบนทีอั๊กๆ

จากนั้นนทีก็ขับรถต่อมาโดยมีเนตรกมลถือขวดน้ำป้อนข้างๆ พิมพ์ชนกนั่งมองอย่างหงุดหงิดเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกิน...จนมาถึงโรงแรมที่พัก ชาร์ลี กุหลาบ แอนนาและกีตาร์ ช่วยทีมงานจัดห้องให้แขกที่มาร่วมแรลลี่เข้าพัก ชาร์ลีจัดห้องสูทติดกันสามห้องให้พิมพ์ชนก นทีและเนตรกมลอยู่ด้วยกัน โดยให้นทีอยู่ห้องกลางเพื่อจะได้ดูแลสองสาว เนตรกมลเป็นปลื้ม

จู่ๆพิษณุตามมากระชากแขนเนตรกมล ต่อว่าที่มาร่วมงานนี้แล้วไม่บอกตน พิมพ์ชนกไม่พอใจดึงเนตรกมลออกมาแล้วบอกพิษณุว่า ตนเชิญเธอคนเดียว พิษณุอ้างว่าแอ๊วผู้จัดการให้เราสองคนออกงานร่วมกัน พิมพ์ชนกสวน ไม่ใช่ปาท่องโก๋จะได้ตัวติดกัน แค่คู่จิ้นในละครก็พอ

พิษณุตวาดว่าตนพูดกับเนตรกมล ชาร์ลีติงให้ลดเสียงลงหน่อยถ้าไม่อยากเป็นข่าว นทีมองไปเห็นดวงแขเดินมาส่งสายตาทำนองเรียกให้ไปพบ จึงหลบออกไป
ดวงแขยืนรออย่างกระวนกระวาย เพื่อจะส่งข่าวว่า มติให้เด็กไซด์ไลน์มาอยู่ปะปนกับกลุ่มดารานางแบบคอยเทกแคร์พวกกระเป๋าหนัก นทีไม่พอใจที่เอางานกุศลมาบังหน้าธุรกิจค้ากาม จึงขอให้ดวงแขจับตาดูว่าใครบ้างแล้วกระซิบบอกตน ตนจะรับรองความปลอดภัยให้

ระหว่างที่นทีคุยกับดวงแข...เนตรกมลกำลังขอโทษพิมพ์ชนกที่พิษณุมาก่อความวุ่นวาย จู่ๆมธุรสโผล่มากระชากพิมพ์ชนกไปตบหน้าฉาดใหญ่ ด่าเสียงลั่น

“ฝ่ามือฉันแรงพอจะลอกหน้าด้านๆของแกได้ไหม ชอบกินน้ำใต้ศอกก็ไม่บอก ฉันจะได้กรอกใส่ขวดให้” พิมพ์ชนกตั้งหลักได้สวนกลับว่าตนหากินเองได้ มธุรสด่าแทงใจ “ไม่อยากเชื่อว่าพรรณรายจะมีลูกสันดานต่ำและสกปรกอย่างแก...นังแม่ไม่สั่งสอน”

พิมพ์ชนกเดือดเมื่อถูกพาดพิงถึงแม่ ตบหน้ามธุรสอย่างแรง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน กุหลาบลมแทบจับ แอนนาต้องประคองไว้ ชาร์ลีกับเนตรกมลช่วยกันคนไม่ให้เข้าไปมุง กีตาร์หน้าตื่นวิ่งตามหานทีไปช่วยพิมพ์ชนก

มธุรสกับพิมพ์ชนกต่างคนต่างบีบคอกันและกัน ชาร์ลีเข้าไปแยกถูกมธุรสตบฉาดเซไปดั้งแทบหัก นทีกับดนัยวิ่งมาพร้อมกัน ดนัยดึงมธุรสออก เธอโวยวายลั่นว่าพิมพ์ชนกจะฆ่าตน พิมพ์ชนกสวนว่าเธอล่วงเกินแม่ตน มธุรสชี้หน้า

“พรรณรายบอกทุกคนว่าแกเป็นลูกแท้ๆ แต่พฤติกรรมของแกมันน่าสงสัย เลือดชั่วในตัวแกคงมาจาก...”

ดนัยเอ็ดให้พอได้แล้วลากเธอออกไป นทีเข้าประคองถามพิมพ์ชนกอย่างห่วงใยว่าเจ็บตรงไหน หญิงสาวตั้งสติได้เชิดหน้าเดินไป ชาร์ลีรู้ว่าเธอสะเทือนใจมาก

มธุรสถูกดนัยลากออกมาก็ทุบแขนเขาด้วยความโมโหหาว่าเป็นห่วงความรู้สึกพิมพ์ชนกมากกว่าห่วงตน ตนจะทำให้เธอเจ็บปวดเหมือนผู้หญิงทุกคนของเขา ดนัยสวนถ้าพิมพ์ชนกเป็นอะไรไป ตนไม่ปล่อยเธอไว้เหมือนกัน พูดจบดนัยก็เดินหนี มธุรสเต้นผางตะโกนอย่างบ้าคลั่งที่เขาเดินหนี...สมภพก้าวเข้ามากล่าว...เหนื่อยเปล่า... ผู้ชายเจ้าชู้ ยิ่งไล่ตามก็ยิ่งหนี

“พูดถึงตัวเองหรือ” มธุรสย้อนเสียงขุ่น

“ผมชอบเข้าหาผู้หญิงที่น่าสนใจ...พี่ดนัยไม่ค่อยทันเล่ห์เหลี่ยมผู้หญิง ลองใช้มารยาดึงพี่ดนัยกลับมาบ้างสิ” สมภพขยับเข้ากระซิบ สายตาแฝงความนัย มธุรสขยับถอยแต่ก็คิดตาม

ooooooo

พิมพ์ชนกมายืนมองทะเลเศร้าๆ คิดถึงอดีตที่ตัวเองปิดบัง คิดถึงพรรณรายน้ำตาไหลพราก นทีเฝ้ามองอย่างห่วงใยก่อนจะขยับเข้าไปเดินวนเวียนใกล้ๆ พิมพ์ชนกโวยอยากอยู่คนเดียว เขาเย้าหาดนี้ไม่ใช่ของเธอ ใครจะเดินก็ได้ นทีแกล้งก่อกวนอยากให้เธออารมณ์ดีขึ้น

“นี่...ไม่ต้องมาเวียนเทียนรอบตัวฉันได้ไหม”

“เห็นบวมๆก็นึกว่าโบสถ์ สาธุ...”

“ไอ้หนวด!” พิมพ์ชนกปรี๊ด

“ล้อเล่น...นิ่งเตะ นิ่งเตะ เอ๊ย! นิ่งซะ นิ่งซะ” นทีทำมือหมุนๆตรงหน้าเธอ

พิมพ์ชนกไล่ให้เขาไปห่างๆ แต่เขากลับนั่งลงขุดทรายเป็นหลุมลึก เธอถามเขาทำอะไร เขาตอบว่าทำหลุมคลายความเครียด...พิมพ์ชนกหวนคิดถึงอดีต ที่นทีขุดดินใต้ต้นไม้เป็นหลุม แล้วบอกเธอว่า “เวลามีเรื่องไม่สบายใจให้เทความเครียด ความคิดแย่ๆทิ้งลงไปในหลุม แล้วกลบให้มิด...สมองเราจะเหลือแต่ความทรงจำดีๆ”

พิมพ์ชนกพูดความหมายของการขุดหลุมออกมา ทำให้นทีหยั่งเชิงถามว่ารู้ด้วยหรือ เธอไม่ยอมรับว่าเป็นเด็กหญิงที่อยู่บ้านแสงประทีป กลับบอกเขาว่าตนฉลาดถึงรู้ นทีหมั่นไส้แกล้งเอามือที่เปื้อนทรายป้ายหน้าเธอบอกเป็นการทำสปาหน้าเด้งก่อนออกงานคืนนี้

“หน้าหนาเป็นปูนตราช้างอย่างคุณต้องโดนจัดหนัก นี่แน่ะๆ” พิมพ์ชนกโกยทรายโปะหน้านทีบ้าง ทั้งสองจึงปาทรายใส่กันจนเข้าปาก หัวเราะชอบใจกันเสียงดัง...

ห่างออกมาเนตรกมลยืนมองด้วยแววตาเจ็บช้ำ

บ่ายวันเดียวกัน ศาสตราโทร.รายงานนทีว่า ดนัยแต่งงานกับมธุรสหวังพึ่งบารมีพ่อเธอ เราคงชนตอใหญ่ถ้าดนัยกับสมภพพัวพันกับธุรกิจค้าประเวณีของมติจริง นทีเครียด...ศาสตรายังแซวว่าตอนนี้นทีเป็นตำรวจเซเลบไปแล้ว นทีแก้ตัวว่าไม่ได้ชอบเลย ศาสตราเสนอขอเปลี่ยนตัวกัน นทีตัดบทวางสายดื้อๆ แล้วนั่งสับสนว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับพิมพ์ชนกกันแน่

ooooooo

ตกเย็นเป็นงานเลี้ยงประมูลของเพื่อการกุศล โดยมีพิมพ์ชนกกับเนตรกมลเป็นพิธีกรคู่กัน หญิงสาวจำนวนมากคอยเสิร์ฟเครื่องดื่มแขกระดับเศรษฐี
ในงาน ดวงแขคอยส่งซิกกับนทีว่าคนไหนบ้างที่มาค้า ประเวณี

ถึงช่วงเวลาของการประมูลภาพเขียนของดนัย ซึ่งเป็นภาพพิมพ์ชนก เริ่มต้นที่สองแสนบาท แขกในงานแย่งกันยกมือ แต่มธุรสชิงตะโกนขึ้นว่า ตนให้สองล้าน ดนัยมองหน้าภรรยางงๆแล้วจะยกมือสู้ราคาแต่มธุรสรั้งไว้ ขู่ถ้าไม่อยากให้งานล่ม เขาจำต้องนิ่ง

เมื่อไม่มีใครกล้าสู้ราคากับมธุรส ภาพนี้จึงเป็นของเธอ แต่พอมธุรสขึ้นมารับภาพเขียน ก็โยนลงพื้นแล้วเหยียบขยี้ตรงหน้า ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคนในงาน พร้อมหันมาเยาะ

“ทุกอย่างที่เป็นแก ฉันจะทำลายให้หมด”

“คงเหนื่อยหน่อยนะคะ เพราะมันเยอะ” พิมพ์ชนกสวนแล้วเดินลงจากเวทีไม่แยแส

มธุรสโกรธจะตามไปเล่นงาน นทีเข้าขวาง ดนัยเข้ามาทำตาดุ เธอจึงไม่กล้าตามพิมพ์ชนกไปอีก...กลับแยกไปเข้าห้องน้ำ เผอิญเจอกับดวงแขจึงต่อว่า เดี๋ยวนี้ไม่เป็นหูเป็นตาให้ ดวงแขอ้างงานยุ่ง มธุรสมองหัวจดเท้าขู่ หวังว่าเศรษฐีกระเป๋าหนักของเธอจะไม่ใช่สามีตน

ส่วนพิมพ์ชนกหลบมายืนตั้งหลักระบายความอึดอัดที่ระเบียงโรงแรม พลันเหมือนเห็นสายธารเดินผ่านทำนองให้เดินตาม...สายธารเดินเข้าไปในงาน และเข้าไปยืนท่ามกลางดนัยและสมภพที่กำลังคุยอยู่กับมติ ดนัยต่อว่าที่เอาผู้หญิงค้าประเวณีเข้ามาในงาน สมภพโต้ว่าแขกทุกคนแฮปปี้ดี ดนัยเห็นนักข่าวเต็มงานกลัวจะเป็นข่าวดังขึ้นมาแล้วอนาคตดับ

พิมพ์ชนกทำทีเข้ามาแจมทำให้การสนทนาของสามหนุ่มหยุดลง แล้วเธอก็เห็นสายธารมายืนกลางระหว่างสมภพกับมติ จึงทำหน้าแปลกใจว่าจะสื่ออะไร...ดนัยเอ่ยชมพิมพ์ชนกว่าจัดงานได้น่าประทับใจ เธอหันมายิ้มรับ พลันก็มีเสียงเรียก...พี่พิมพ์...พอเธอหันมองก็เห็นร่างสายธารเต็มไปด้วยเลือด ภาพสายธารโดนทำร้ายผ่านเข้ามาในความคิดวูบไปวูบมาตามด้วยเสียง

“อันตราย! ช่วยด้วย...กรี๊ด...” จากนั้นพิมพ์ชนกก็ร้องกรี๊ด...ขึ้นแล้วหน้ามืด

นทีปราดเข้ารับร่างที่เป็นลมหมดสติของพิมพ์-ชนกไว้ได้ทัน เขารีบอุ้มเธอกลับขึ้นห้องพัก หญิงสาวได้สติขึ้นมารู้ว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดนทีก็ดิ้นรนให้วางลง ทันใดมีเสียงมธุรสคุยโทรศัพท์ดังขึ้น “พร้อมรึยัง...ลงมือตามแผน ห้ามพลาดเด็ดขาด”

ทั้งสองรีบหลบแอบฟังอย่างเงียบๆ...แล้วคืนนั้น นทีตัดสินใจจะนอนเฝ้าพิมพ์ชนกด้วยห่วงความปลอดภัยของเธอ พิมพ์ชนกปฏิเสธเสียงหลงว่าตนอยู่คนเดียวได้ ทันใดมีเสียงคนเปิดประตูเข้ามา หญิงสาวตกใจกระโดดไปหลบหลังนทีอย่างรวดเร็ว เขาขำไหนบอกไม่กลัว

คนที่เปิดประตูเข้ามาคือเนตรกมล เธอเป็นห่วงที่เห็นพิมพ์ชนกเป็นลม จึงจะมานอนเป็นเพื่อน นทีแย้งว่าตนอาสานอนเฝ้าแล้ว เนตรกมลติง

“ถึงจะให้ข่าวว่าผู้กองกับพิมพ์เป็นเพื่อนสาวกัน นักข่าวก็ต้องตามขุดคุ้ยหาเรื่องสร้างกระแส เนตรไม่อยากให้ภาพลักษณ์ของพิมพ์เสียหาย”

พิมพ์ชนกเลือกให้เนตรกมลอยู่ แต่นทีไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น...แล้วเผอิญกลางดึกคืนนั้น พิษณุมาเคาะประตูเรียกเนตรกมลเท่าไหร่ ก็ไม่มีเสียงตอบจนเขาหงุดหงิดกลับไป

นทีนั่งเอนตรงโซฟา ชะเง้อมองเห็นสองสาวหลับบนเตียงด้วยกัน ก็เอนตัวลงนอนบ้าง และแล้วพิมพ์ชนกก็ฝันถึงสายธารอีก แต่เป็นฝันว่าทั้งสองช่วยกันเก็บดอกไม้หยอกล้อกันอย่างมีความสุข จู่ๆสายธารก็หายไปเหลือเพียงเสียงร้องให้ช่วยด้วย...พิมพ์ชนกเริ่มกระสับกระส่าย เนตรกมลรู้สึกตัวตื่น ได้ยินเสียงเพื่อนละเมอจึงแตะแขนเรียก แต่พอพิมพ์ชนกหันมา ใบหน้ากลับกลายเป็นสายธาร เลือดทะลักออกตา จมูก ปาก

เนตรกมลร้องกรี๊ด ทั้งพิมพ์ชนกและนทีสะดุ้งตื่น เนตรกมลโผเข้าไปกอดนทีตัวสั่นร้องว่าผีหลอกๆ นทีลูบหลังปลอบเป็นแค่ฝันร้าย พิมพ์ชนกมองเคืองๆ

ooooooo

เช้าวันใหม่ พิมพ์ชนกคุยกับชาร์ลีเรื่องเนตรกมลโดนผีสายธารหลอก แปลกใจว่าเนตรกมลรักสายธารเหมือนน้อง ทำไมถึงโดนหลอก พิมพ์ชนกพาลโกรธหาว่านทีเป็นตำรวจหื่นหาเรื่องกอดเนตรกมล ชาร์ลีเหล่มองก่อนจะถามว่าหึงหรือ...

“ห่าม กร่าง กวนประสาท ไม่ใช่สเปกพิมพ์” พูดไม่ทันไรก็เห็นนทีประคองเนตรกมลเดินไปห้องอาหาร สีหน้าพิมพ์ชนกหงุดหงิดทันที ชาร์ลีแซวอย่างรู้ทัน

“ปากกับใจไม่ตรงกัน ระวังน้ำตาจะเช็ดหัวเข่า”

ทั้งสองเดินตามมาที่ห้องอาหาร เห็นนทีกำลังส่งแก้วน้ำส้มให้เนตรกมล พิษณุปราดเข้าต่อว่าเมื่อคืนปล่อยให้ตนเคาะเรียกตั้งนาน เนตรกมลบอกว่าตนไปนอนเป็นเพื่อนพิมพ์ชนก

“นางเอกดาวรุ่งนอนห้องเดียวกับนางร้ายปลายแถวได้ไง” พิษณุเหยียด

พิมพ์ชนกได้ยินปราดเข้าจะเอาเรื่องแต่ชาร์ลีรั้งไว้ นทีรีบบอกว่าเนตรกมลกำลังไม่สบายอย่าเพิ่งรบกวน พิษณุจึงชวนกลับ แต่เธอบอกต้องทำงานให้เสร็จ พิษณุโกรธที่โดนปฏิเสธเดินกระแทกเท้าออกไป กีตาร์กับแอนนาเห็นกระซิบกันอย่างมั่นใจ “เหวี่ยงยิ่งกว่าชะนี...ผีเห็นผี”

ชาร์ลีทำหน้าไม่ค่อยสบายใจ ก่อนจะไปนั่งร่วมโต๊ะทานอาหารเช้ากับพิมพ์ชนก นทีและเนตรกมล พอดีอาจารย์พิมานเดินเข้ามากับแขกคณะหนึ่ง หันมาเห็นพิมพ์ชนกก็สองจิตสองใจก่อนจะเดินมากล่าวกับพิมพ์ชนก “คุณมีกรรมสัมพันธ์กับบางสิ่งหรือบางคนจนจิตเชื่อมถึงกัน”

นทีสบตาชาร์ลีอยากรู้ว่าเรื่องอะไร พิมพ์ชนกเอ่ยถามแล้วเขาต้องการอะไร อาจารย์สบตาเนตรกมลก่อนจะตอบ “กรรม...ตามสนองคนที่ก่อกรรม” พูดจบอาจารย์ก็เดินไป

ชาร์ลีเห็นเนตรกมลหน้าซีดจึงทักไม่สบายหรือ เธอกลบเกลื่อนว่าเวียนหัวนิดหน่อย ขอตัวไปเดินเล่นสูดอากาศเผื่อจะดีขึ้น นทีอาสาไปเป็นเพื่อน พิมพ์ชนกมองอย่างขุ่นเคือง

ระหว่างเดินไปตามชายหาด เนตรกมลก็เอ่ยถามนทีว่าเชื่อเรื่องวิญญาณไหม เขาตอบว่าตนเชื่อในสิ่งที่พิสูจน์ได้ เนตรกมลทำทีบอกว่าสายธารคงอยากบอก อะไรตน นทีแทรกว่าพิมพ์ชนกก็คิดแบบนั้น เนตรกมลขมวดคิ้วสงสัย พลันสายตานทีไปสะดุดที่ใครบางคน เนตรกมลมองตามแล้วต้องตะลึง เพราะเป็นพิพัฒน์เดินกอดอยู่กับกรกนกท่าทางมีความสุข

เนตรกมลดึงพิพัฒน์มาต่อว่า โกหกว่าไปเที่ยวเขาใหญ่กับเพื่อนผู้ชาย แต่ทำไมมาโผล่ชายทะเลกับสาวไซด์ไลน์อย่างนั้น...ชาร์ลีกับพิมพ์ชนกมองมาเห็นทั้งสองคุยกันก็แปลกใจ นทีโผล่แทรกกลางดื้อๆ ทำให้พิมพ์ชนกกับชาร์ลีตกใจ ทันใดก็มีเสียงข้อความส่งมายังมือถือนที เขากดดูเห็นเป็นคลิปภาพมติทำร้ายกรกนก พิมพ์ชนกนึกออกทันทีว่า

“ผู้หญิงคนนี้ทำงานไซด์ไลน์ในสังกัดมติ ฉันจำได้”

นทีกับชาร์ลียิ่งสงสัยทำไมพิพัฒน์ถึงมาเป็นเพื่อนกับผู้หญิงแบบนี้...หลังจากนั้น พิพัฒน์ก็มาบอกกรกนกให้กลับไปก่อนแล้วตนจะตามไปหา หญิงสาวงอนที่เขาพามาแล้วทิ้งกันง่ายๆ ขณะที่กรกนกเก็บเสื้อผ้าอยู่ในห้อง มีคนมาเคาะประตู เธอเข้าใจว่าเป็นพิพัฒน์มาง้อ จึงรีบเปิดประตูรับ แล้วต้องหน้าถอดสีเมื่อกลายเป็นมติ

พิมพ์ชนกยืนคุยกับนทีไม่ห่างจากห้องดนัยเท่าไหร่ เรื่องจะขอให้กรกนกร่วมมือ แต่ไม่ทันไร ทั้งสองก็เห็นกรกนกโดนมติลากตัวเข้าไปในห้องดนัย และได้ยินมติพูดว่า

“ครั้งสุดท้าย...แล้วฉันจะยอมให้แกเลิก”

ภายในห้อง กรกนกถูกเหวี่ยงลงกับพื้น ดนัยถามพาเธอมาทำไม สมภพยิ้มโหดที่มุมปาก

ooooooo

เนตรกมลขอตัวพาพิพัฒน์กลับกรุงเทพฯก่อน พิมพ์ชนกขอบคุณที่มาช่วยงาน นทีอวยพรให้เดินทางปลอดภัย เนตรกมลยิ้มปลื้ม พิมพ์ชนกหน้างอหมั่นไส้ ชาร์ลีแอบขำท่าทางเธอ

วันต่อมาที่คฤหาสน์พิมพ์ชนก ชาร์ลีหน้าตาตื่นมาแจ้งข่าว พบศพหญิงสาวจมน้ำเสียชีวิตในบึงย่านรังสิต ที่เดียวกับที่พบศพสายธาร และที่สำคัญ ผู้หญิงที่ตายหน้าตาเหมือนกรกนก พิมพ์ชนกสบตานทีเพราะทั้งสองเห็นเธอครั้งสุดท้ายเข้าไปในห้องดนัย

นทีรีบไปที่กองปราบ ยืนรอหน้าห้องสอบสวน เห็นดนัย สมภพและมติเดินออกมาพร้อมทนายความแล้วกลับไป ศาสตราบอกนทีว่าทั้งสามปฏิเสธไม่รู้จักกรกนก และมีพยานยืนยันว่าอยู่ที่ไหนช่วงเวลาที่เธอเสียชีวิต นทีเข่นเขี้ยวที่ทั้งสามหัวหมอ

มธุรสสะใจกับข่าวการตายของผู้หญิงไซด์ไลน์ ดวงแขกับพิไลมองด้วยสีหน้าหวาดกลัว ค่อยๆเอ่ยถามว่าเป็นฝีมือเธอหรือ มธุรสตอบอยากรู้ก็ลองยุ่งกับสามีตนดู สองสาวขยาด

บ่ายวันนั้นนทีนัดดวงแขมาพบที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เขาได้พาแม่เธอมารักษาตัวที่นี่ ดวงแขดีใจน้ำตาปริ่มเพราะตนรอคิวให้แม่เข้ารักษาตัวอยู่นาน

นทีบอกว่าตนมีเพื่อนเป็นหมอที่นี่ ที่ตนช่วยเพราะอยากให้เธอหันไปทำงานดีๆ มีอนาคต เพื่อหาเลี้ยงแม่อย่างมีศักดิ์ศรี ดวงแขตื้นตันยอมบอกข่าวของมธุรสแก่นทีหมดเปลือก

นทีกลับมาเล่าให้พิมพ์ชนกฟังว่า มธุรสเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้สามีตัว เพราะฉะนั้นไม่แปลกถ้าจะมีแรงจูงใจให้เธอเป็นคนฆ่ากรกนก พิมพ์ชนกแย้งว่า

เราไม่มีหลักฐาน นทียิ้มล้อ “เริ่มเข้าใจการทำงานของตำรวจแล้วนะเนี่ย”

“เข้าใจแต่ไม่ได้สนใจ คุณเคยบอกว่าดวงแขเข้าข่ายน่าสงสัย แล้วจู่ๆ ไปสนิทกันตอนไหน” นทีย้อนอยากรู้ไปทำไม พิมพ์ชนกอ้าง “ก็มันเกี่ยวกับความปลอดภัยของฉัน”

“ถ้าผมบอกว่าดวงแขไม่ใช่ฆาตกร ก็ไม่เกี่ยวข้องกับคุณแล้วสิ” นทีเลี่ยง

พิมพ์ชนกคาดคั้นถาม นทีแกล้งร้องหิวแล้ววิ่งไปหาป้าศัลย์ในครัว พิมพ์ชนกฮึดฮัดหึงอย่างไม่รู้ตัวตะโกนไล่หลัง...ไอ้หนวดตะกละ

ooooooo

วันต่อมา ตำรวจจับพิพัฒน์เพราะพบหลักฐานในกล้องวงจรปิดว่าเขากับกรกนกกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเข้าโรงแรม พิพัฒน์ปฏิเสธไม่ได้ฆ่าเธอ แต่ไม่ยอมปริปากว่าช่วงเวลาที่กรกนกตายเขาอยู่กับใคร

ในกองละคร เนตรกมลรู้ข่าวพิพัฒน์ถูกจับข้อหาฆ่ากรกนกก็ตกใจร้องไห้ฟูมฟาย นทีจึงโทร.ไปสอบถาม ศาสตรา...พิมพ์ชนกยืนกระวนกระวายใจบอกนทีว่า ฆาตกรต้องเป็นคนเดียวกับที่ฆ่าสายธารแน่ ทำไมไม่บอกศาสตราไป แต่นทีไม่แน่ใจเกรงเป็นการเลียนแบบอำพรางคดี

“ถ้างั้นก็บอกหน่วยสืบสวนไปว่าพิพัฒน์ไม่ใช่คนสุดท้ายที่เจอผู้หญิงคนนั้น เราก็เห็นว่ากรกนกไปห้องคุณดนัยหลังพิพัฒน์กลับไปแล้ว”

“คุณคิดว่าเป็นสมภพหรือดนัยใช่ไหม”

พิมพ์ชนกพยักหน้าอย่างลังเล อยากช่วยพิพัฒน์ นทีทำหน้ายิ้มล้อว่าเธอกินยาผิดขวดหรือเปล่า หรือหิมะจะตกกรุงเทพฯ ที่เธอมีน้ำใจช่วยเหลือคนอื่น หญิงสาวโกรธเหวี่ยงบทในมือฟาดใส่ นทีอมยิ้มถามเธอจะบอกว่ากรกนกไปเจอกับดนัยด้วยหรือไม่ พิมพ์ชนกทำหน้าครุ่นคิด

และแล้วนทีพาพิมพ์ชนกกับเนตรกมลมาที่สถานีตำรวจ เมื่อพิพัฒน์เห็นหน้าพี่สาวก็มีอาการเหมือนเด็กทำผิดแล้วถูกจับได้ แต่เนตรกมลกลับแสดงความห่วงใยเขามาก และให้เขาขอบคุณพิมพ์ชนกกับนทีที่มาเป็นพยานให้ พิพัฒน์แปลกใจเรื่องอะไร

พิมพ์ชนกบอกว่าตนกับนทีบังเอิญเห็นกรกนกไปหาใครบางคนในช่วงเวลาเดียวกับที่เขากลับกรุงเทพฯแล้ว ชินกริชบ่นเสียดายที่นทีกับพิมพ์ชนกเห็นหน้าคน คนนั้นไม่ชัด นทีอ้างว่ามันมืดมาก ศาสตราช่วยเสริมว่าได้เช็กไปที่โรงแรมแล้ว จุดนั้นเป็นมุมอับกล้องวงจรปิดพอดี ชินกริชไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่แต่พยักหน้ารับรู้

หลังจากนั้น ศาสตราเดินออกมาส่ง ถามนทีกับพิมพ์ชนกว่าแน่ใจหรือที่จะไม่บอกเรื่องดนัยกับสมภพ พิมพ์ชนกไม่อยากให้ทั้งสองไหวตัวก่อน นทีบอกเพื่อนว่าต้องหาหลักฐานชี้ชัดก่อนว่าใครเป็นฆาตกรในสองคนนี้ เนตรกมลยืนมองด้วยความสงสัยว่าทั้งสามคุยอะไรกัน

ออกจากสถานีตำรวจ นทีกับพิมพ์ชนกมาส่งเนตรกมลที่บ้าน พิพัฒน์ส่งตาหวานขอบคุณพิมพ์ชนกจนนทีหมั่นไส้แกล้งกระแอมขัด เนตรกมลชวนทั้งสองเข้าไปนั่งในบ้าน พิมพ์ชนกเหลือบไปเห็นแม่บ้านแอบมองก็แปลกใจ แล้วไม่ว่าจะไปนั่งมุมไหน เธอก็จะตามแอบดูจนพิมพ์ชนกต้องสะกิดนที เนตรกมลเห็นถามมีอะไรพิมพ์ชนกอึกอักทำทีลุกขึ้นพูดกลบเกลื่อนขอเข้าห้องน้ำ พิพัฒน์รีบอาสาพาไป แล้วจู่ๆแม่บ้านก็โผล่ออกมายืนขวาง

พิมพ์ชนกตกใจเพราะหน้าเธอดูดุจนน่ากลัว ร้องลั่นว่าผีๆ กระโดดไปนั่งตักนทีหลับตาปี๋

“โอ๊ย! ยังกับสิบล้อทับ นี่คุณ! ผีที่ไหนล่ะดูดีๆ” นทีร้องลั่น

พิมพ์ชนกค่อยๆลืมตาดู เนตรกมลแนะนำว่า

นี่คือป้านวลแม่บ้านคนเก่าแก่ของที่นี่ ปกติจะอยู่แต่ในครัว นทีแกล้งติงเมื่อไหร่จะลงจากตักตน พิมพ์ชนกนึกได้ขยับลงอย่างอายๆ พิพัฒน์ทำหน้าไม่พอใจ เนตรกมลหันไปบอกป้านวลให้เตรียมอาหารเผื่อเพื่อนตนด้วย

แต่พิมพ์ชนกรู้สึกบรรยากาศชอบกลอยากกลับ นทีตำหนิจะหนีกลับได้อย่างไร ทั้งสองจะเดินออก พลันได้ยินเสียงพิพัฒน์กับเนตรกมลทะเลาะกัน พิมพ์ชนกเปลี่ยนทิศทางจะไปแอบฟังทันที นทีติง “นี่คุณเป็นพวกเรื่องของชาวบ้านคืองานของเราตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะ”

พิมพ์ชนกไม่สนใจได้ยินเนตรกมลต่อว่าพิพัฒน์ที่ชอบยุ่งกับผู้หญิงไซด์ไลน์ ทำให้เดือดร้อน พิพัฒน์แก้ตัวแทนว่ากรกนกเป็นคนดีต้องหาเลี้ยงครอบครัวจึงไม่มีทางเลือก เนตรกมลหาว่าเป็นข้ออ้าง พิมพ์ชนกทนไม่ไหวเข้ามาแทรกว่าตนเห็นด้วยกับเนตรกมล ครอบครัวกรกนกอาจลำบากจริงแต่ไม่จำเป็นต้องขายตัว มีงานอื่นอีกตั้งเยอะ แล้วหวนคิดถึงสายธารน้ำตาคลอ

“ถ้าเป็นคนที่ฉันรัก...ถ้าฉันรู้ก่อน ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้เขาทำแบบนั้น”

พิพัฒน์เห็นพิมพ์ชนกเข้าข้างพี่สาวก็รีบเปลี่ยนท่าทีว่า ตนกับกรกนกเป็นแค่เพื่อนกัน เธออยากเลิกทำงานแบบนั้น ตนคิดจะช่วยเธอเพราะมีบางอย่างเหมือนสายธาร ตนคงรักใครไม่ได้มากกว่าสายธาร นทีมองอย่างรู้สึกว่าพิพัฒน์คิดอะไรกับพิมพ์ชนก

พิพัฒน์พยายามตื๊อให้พิมพ์ชนกอยู่ทานข้าวเย็นที่บ้าน แต่เธออ้างอยากกลับไปพัก แล้วมองหานทีหายไปไหน นทีกำลังคุยกับเนตรกมล เธอขอโทษที่ทำให้นทีต้องมารับรู้เรื่องวุ่นวายของครอบครัว นทีเตือนว่าวัยรุ่นมักใช้ความรู้สึกมากกว่าเหตุผล เนตรกมลมองเขาตาเยิ้ม

“อย่าว่าแต่วัยรุ่นเลยค่ะ บางทีอย่างเราเองความรู้สึกก็มาก่อนเหตุผลเหมือนกัน” พูดจบเนตรกมลรู้สึกตัวรีบหลบสายตาด้วยความเขินอาย

พิมพ์ชนกเดินหานที เจอป้านวลดักหน้าบอกอาหารพร้อมแล้ว พิมพ์ชนกบอกตนกำลังจะกลับ ป้านวลสวนเสียงดุ “กลับไม่ได้...คุณเนตรเชิญกินข้าวก็ต้องกิน”

พิมพ์ชนกเหลียวหาพิพัฒน์ เขาหายไปแล้วก็รู้สึกกลัวป้านวล...และแล้วทุกคนก็นั่งร่วมโต๊ะทานอาหารกัน เนตรกมลเอ่ยเตือนพิพัฒน์ต่อไปถ้าจะคบใครต้องให้ตนอนุญาตก่อน พิพัฒน์โวยว่าเอาแต่สั่งๆ ป้านวลเอ็ดให้เขาเชื่อฟังเนตรกมลห้ามขัด เขาสวนว่าเรื่องของตนตัดสินใจเองได้ไม่ใช่เด็กแล้ว พี่ไม่ใช่เจ้าชีวิตตน เนตรกมลเสียงเข้มว่าจะปล่อยให้เขาหลงผิดไม่ได้ พิพัฒน์เริ่มอายพิมพ์ชนกกับนทีจึงเสียงแข็งใส่แล้วเดินหนี เนตรกมลโกรธร้องไห้ ป้านวลกอดปลอบ

นทีกับพิมพ์ชนกเลี่ยงออกมาขึ้นรถจะกลับ พิมพ์ชนกบ่นเห็นใจพิพัฒน์ แต่นทีเข้าข้างเนตรกมล พิมพ์ชนกหมั่นไส้ นทีอ้าปากจะเล่าเรื่องที่คุยกับเนตรกมลให้ฟังก็พอดีป้านวลเดินออกมาจึงหุบปาก ป้านวลมาบอกว่าเนตรกมลไม่ค่อยสบายให้ตนมาส่งแทน นทีหยั่งเชิง

“ป้าเลี้ยงคุณเนตรกับพิพัฒน์มาตั้งแต่เด็กใช่ไหมจะว่าไป พิพัฒน์นี่หล่อเนอะ คงมีแฟนมาหลายคนเลยสินะ”

ป้านวลตอบว่าเคยมีแค่คนเดียว พิมพ์ชนกเสริมว่าคงมีกิ๊กเป็นโขยง ป้านวลนิ่งไม่ตอบกลับบอกว่าหมดธุระแล้วและเดินกลับไปทันที พิมพ์ชนกงงรีบตามนทีไปขึ้นรถ

ooooooo

ในคฤหาสน์พิมพ์ชนก เธอนอนแช่น้ำในอ่างจากุซซี่ให้ผ่อนคลาย ขณะเดียวกันเนตรกมลโทร.เข้ามือถือ แต่เธอวางทิ้งไว้บนเตียง มันดังอยู่หลายรอบ จนเนตรกมลฝากข้อความทิ้งไว้ด้วยน้ำเสียงสะอื้น ว่าพิพัฒน์ออกจากบ้านไปแล้ว ตนเป็นห่วงจะปล่อยให้น้องลำบากไม่ได้

ด้านพิมพ์ชนกนอนหลับตาเคลิ้ม จู่ๆก็ได้ยินเสียงสายธารเรียก แล้วเห็นสายธารถือช่อดอกไม้สีขาว น้ำตาเธอไหลเป็นสายเลือดหยดลงบนดอกไม้ พิมพ์ชนกเริ่มกระสับกระส่าย พลันเหมือนถูกดึงขาจมลงไปในอ่างน้ำ เธอดิ้นรนหายใจไม่ออก ทันใดมีมือมาฉุดเธอขึ้น

พิมพ์ชนกนั่งอยู่ในอ่างน้ำ นทีเขย่าให้รู้สึกตัว แล้วเอื้อมหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมตัวเธอให้ หญิงสาวได้สติเห็นนทีก็โผกอดร้องไห้ด้วยความกลัว นทีทำหน้าฟิน ขัดเขินนิดๆ พึมพำ

“เอ่อ...ผมว่า...ช่างมันเถอะถือว่าโบนัส...” แล้วนทีก็กอดปลอบพิมพ์ชนก...

รุ่งเช้านทีกำลังนั่งเล่นอยู่หน้าบ้าน พิมพ์ชนกเดินมากับชาร์ลีเอาหมอนขว้างใส่นทีโวย “ไอ้คนฉวยโอกาส ลามก เมื่อคืนมันแอบแต๊ะอั๋งพิมพ์ในห้องน้ำ”

“มโนแล้ว คุณกลัวจนไม่มีสติแล้วมากอดผมเอง”

ชาร์ลีขำๆ “น่าพิมมี่ โชคดีที่ผู้กองเป็นสุภาพบุรุษพอ ไม่ฉวยโอกาสทำอะไรเธอ ถ้าเป็นคนอื่นเธอไม่รอดแน่”

นทีหันมองชมว่าวันนี้เขาพูดดี ชาร์ลีแบมือขอสองร้อยหรือไม่ก็จูบหนึ่งที พิมพ์ชนกเคือง โวยว่าทั้งสองไร้สาระอยู่ได้ แทนที่จะช่วยกันคิดว่าสายธารต้องการจะบอกอะไร ชาร์ลีคิดว่าคงมาเตือนว่าอันตรายเหมือนเดิม นทีนึกได้ถามขึ้นว่ายังไม่ได้โทร.กลับไปหาเนตรกมลหรือ พิมพ์ชนกหน้างอที่เขาดันไปห่วงเนตรกมลมากกว่า

แล้วทั้งสามคนก็มาหาเนตรกมลที่คอนโด เนตร-กมลบอกว่าถ้าตนอยู่บ้านต่อไป พิพัฒน์คงไม่ยอมกลับบ้าน ตนจึงย้ายออกมาอยู่คอนโดเอง ชาร์ลีท้วงว่าที่นี่สายธารเคยอยู่ไม่กลัวแล้วหรือ พิมพ์ชนกมองไปเห็นดอกไม้สีขาวในแจกันก็ตกใจ เนตรกมลเห็นสีหน้ารีบบอกว่าตนซื้อมาเองอยากให้ห้องสดชื่นขึ้น พิมพ์ชนกถอยห่างเพราะเหมือนช่อที่สายธารถือเมื่อคืน นทีสงสัย

เย็นวันนั้นชาร์ลีจอดรถหลังตึกรอรับใครบางคน แล้วคนที่วิ่งหลบมาขึ้นรถคือพิษณุ ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันโดยไม่มีใครรู้

ตกดึกพิมพ์ชนกย่องเข้ามาหานทีในห้อง เขาตกใจคิดว่าคนร้ายจึงจับทุ่มลงบนเตียง เธอร้องลั่นเขารีบปล่อยกระเซ้าว่าจะเข้ามาปล้ำตนหรือ เธอโวยว่าในหัวเขามีแต่เรื่องหื่น นทีถาม ด่าจนพอใจแล้วก็บอกเสียทีว่าเข้ามาทำไม พิมพ์ชนกซีเรียสขึ้นทันที เล่าว่าดอกไม้ในคอนโดเนตรกมลเหมือนที่สายธารถือในฝัน นทีคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ ทันใดเนตรกมลโทร.เข้ามา นทีสบตาพิมพ์ชนกก่อนจะกดรับสาย เสียงเนตรกมลกรีดร้องให้ช่วยด้วยๆ

ทั้งนทีและพิมพ์ชนกรีบมาที่คอนโด เผอิญศาสตรากับลูกน้องมาถึงก่อนกำลังตรวจหาร่องรอย เนตรกมลเล่าว่ามีคนร้ายเข้ามา นทีตรวจภาพจากกล้องวงจรปิดเห็นข้าวของถูกปากระจายและเห็นภาพเนตรกมลวิ่งหนีออกมา แต่ไม่เห็นคนร้าย ศาสตราย้ำว่ามีร่องรอยงัดแต่ไม่มีของสูญหาย พิมพ์ชนกเป็นห่วงเนตรกมลมากบอกให้เธอกลับไปอยู่บ้านตามเดิม แต่เธอกลับบอกว่าถ้าตนกลับพิพัฒน์ก็จะไม่กลับบ้าน นทีจึงบอกว่าต้องหาที่ปลอดภัยให้เธออยู่

พิมพ์ชนกเสนอให้ไปอยู่บ้านตน เนตรกมลตกใจเพราะรู้ดีว่าพิมพ์ชนกไม่ชอบให้ใครวุ่นวายที่บ้าน...และแล้วป้าศัลย์ก็จัดห้องหับไว้ให้เนตรกมล มีเครื่องใช้ไว้พร้อม นทีเบาใจ เนตรกมลสบตานทีกล่าว มีเขาอยู่ใกล้ๆตนก็อุ่นใจ พิมพ์ชนกมองนทีอย่างหมั่นไส้

ชาร์ลีตามมาถามเกิดอะไรขึ้น ทั้งสามคนนั่งถกปัญหากัน ชาร์ลีคิดว่าสายธารมาเตือนว่าเนตรกมลตกอยู่ในอันตราย แต่นทีอยากรู้มากกว่าว่าคนร้ายต้องการอะไร พิมพ์ชนกนึกได้หรือว่าเป็นโน้ตบุ๊กที่ตนเอามา เนตรกมลยืนอยู่หน้าห้องอุทานเสียงดัง

“โน้ตบุ๊ก!ขอโทษค่ะเนตรไม่ได้ตั้งใจแอบฟัง แต่นอนไม่หลับเลยออกมาเดินเรื่อยเปื่อย”

พิมพ์ชนกหวั่นใจว่าเนตรกมลได้ยินอะไรบ้าง ถามเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เนตรกมลบอกว่ามาตอนที่นทีพูดว่าคนร้ายต้องการอะไร แล้วถามมันเกี่ยวอะไรกับโน้ตบุ๊ก ทั้งสามอึ้ง

“ถ้าบอกคนนอกอย่างเนตรไม่ได้ก็ไม่เป็นไรค่ะเนตรเข้าใจ” เนตรกมลหน้าเศร้าจะเดินไป

พิมพ์ชนกรีบบอกว่าพิพัฒน์เคยพาไปที่คอนโดแล้วตนอยากได้ของที่ระลึกของสายธาร จึงหยิบโน้ตบุ๊ก ออกมาโดยพลการ...ชาร์ลีตบอกอุทาน แบบนี้แถวบ้านเรียกขโมย

แล้วคืนนั้นเนตรกมลก็ฝันถึงสายธารในลักษณะหวาดกลัวน่าตกใจ...รุ่งเช้าเนตรกมลย่องจะเข้าไปในห้องพรรณราย เผอิญนทีผ่านมาเห็นทักจะเข้าไปทำไม เนตรกมลอ้างว่ากำลังหาห้องสปา นทีจึงบอกว่าอยู่ข้างล่างแล้วนำไป และบอกว่าห้องนั้นเป็นห้องแม่ของพิมพ์ชนก

เนตรกมลแก้ตัวว่าตนไม่เคยมาบ้านพิมพ์ชนกเลย เพราะเธอไม่ชอบให้ใครมา แล้วเปรยว่าบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้พิมพ์ชนกอยู่คนเดียวคงเหงาแย่ นทีฟังแล้วคิดถึงภาพพิมพ์ชนกวัยเด็กที่นั่งเหงาในบ้านแสงประทีป เผลอพูดออกมาว่าเธอขี้เหงามาตั้งแต่ก่อนแล้ว เนตรกมลฉงนเขารู้ได้อย่างไรนทีแก้ตัวว่าชาร์ลีเล่าให้ฟัง เนตรกมลเศร้าลงบ่น

“แต่เดี๋ยวนี้พิมพ์คงไม่เหงาแล้วเพราะมีพี่ชาร์ลี มีผู้กองอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา ไม่เหมือนเนตรที่บางทีมีปัญหาแล้วไม่รู้จะปรึกษาใคร”

นทีบอกมีอะไรก็ปรึกษาตนได้ เธอยิ้มอย่างอุ่นใจขึ้น พิมพ์ชนกเดินมาเห็นเคืองถามจะให้ตนรออีกนานแค่ไหน เนตรกมลรีบขอโทษอ้างหลงทาง พิมพ์ชนกไม่เชื่อหาว่า นทีทำให้เสียเวลามากกว่า นทีขี้เกียจต่อปากต่อคำเดินหนี ป้าศัลย์เปรยกับชาร์ลีสงสัยพิมพ์ชนกจะชักศึกเข้าบ้าน

ช่วงนั่งพักนทีชมเนตรกมลว่าเธอเล่นโยคะได้แข็งแรงกว่าที่คิด เธอบอกชอบออกกำลังแต่ไม่ค่อยมีเวลา พิมพ์ชนกตาขุ่นมองสองคนคุยกัน ก็พอดีศาสตราโผล่มา จึงยิ้มต้อนรับทำให้นทีไม่พอใจ ศาสตราบอกว่าจะมาสอบถามข้อมูลเนตรกมลเพิ่ม นทีถือโอกาสเดินตามพิมพ์ชนกออกไป เนตรกมลมองอย่างเสียดาย...พิมพ์-ชนกเหน็บไม่ไปเฝ้าเนตรกมลเดี๋ยวโดนเพื่อนแย่งจีบ

“ไอ้เสือมันไม่ได้คิดอะไรกับคุณเนตร...เอ๊ะ...อย่าบอกนะว่าหึง”

“ใครมันจะไปหึงคนอย่างนาย”

“ยังไม่ทันบอกเลยว่าใคร ผมหมายถึงไอ้เสือต่างหาก คิดอะไรป่ะเนี่ย” นทียั่วอารมณ์

พิมพ์ชนกเดินหนีทั้งอายทั้งเคือง นทีมองตามอมยิ้มอย่างสุขใจ...

วันต่อมา นทีพาสองสาวมากองถ่าย ทีมงานแปลกใจที่ทั้งสามมาด้วยกัน...กุหลาบแอบส่งข่าวซ้อแปดว่ามีข่าวใหญ่ นางเอก นางร้ายมีอักษรย่อ น.พ.กับบอดี้การ์ดอยู่กันสามคนผัวเมียเป็นเทรนด์ใหม่....ข่าวแพร่สะพัดออกไป พิษณุ

โกรธมากขว้างปาข้าวของในห้องพัก ชาร์ลีต้องห้ามและเตือนว่า เขากับเนตรกมลเป็นแค่คู่จิ้นเท่านั้น จะโกรธอะไรดีเสียอีก เรื่องของเราจะได้ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆ แต่พิษณุเหวี่ยงหาว่าเพราะข่าวนี้งานคู่ของเขากับเธอจึงถูกยกเลิก

ในกองถ่ายซุบซิบกันใหญ่ว่า ที่พิมพ์ชนกให้ข่าวว่าบอดี้การ์ดเป็นเพื่อนสาวนั้นเป็นการสร้างภาพกลบเรื่องฉาว...ป้าศัลย์อ่านข่าวแล้วบ่นว่าไปกันใหญ่แล้ว สามคนผัวเมียที่ไหน ให้ไปบอกนักข่าวว่าที่จริงแล้วสี่คน มีตนอยู่ด้วย พิมพ์ชนกส่ายหน้าว่าป้าเลอะเทอะ

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ
22 พ.ย. 2562
08:15 น.