ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางร้ายที่รัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: บอย ปกรณ์ ประกบ คิม คิมเบอร์ลี ใน "นางร้ายที่รัก"


อิงอรนั่งเหงาอยู่ในบ้าน เปิดอัลบั้มรูปเก่าๆดูตั้งแต่สมัยมัธยมต้น นึกถึงงานวันพ่อที่ตนรำออกงาน แต่ไม่มีพ่อมาดูเหมือนเพื่อนๆ ตนรู้สึกเศร้าสะเทือนใจ จู่ๆนทีก็โผล่มาบอกว่าสารวัตรติดงานด่วนให้เขามาถ่ายวีดิโอไว้ให้ แล้วหลังจากนั้นนทีก็มาทำหน้าที่แทนพ่ออีกหลายเรื่อง

ด้วยเหตุนี้ถึงทำให้อิงอรผูกพันกับนทีมาก ระหว่างนั้นชินกริชเดินเข้ามาบอกว่าวันนี้ว่างจะพาลูกไปช็อปปิ้ง อิงอรดีใจมาก แต่ไม่ทันจะออกจากบ้านก็มีโทรศัพท์ตามตัวชินกริชว่ามีงานด่วน อิงอรหน้าเศร้าบอกพ่อตนเข้าใจ พอชินกริชออกไปไม่นาน ศาสตราโผล่มาเห็นอิงอรเศร้า จึงพาไปเที่ยวเสียเอง อิงอรเริ่มมีความสุขขึ้นและใกล้ชิดกับศาสตรามากขึ้น

ก่อนกลับศาสตราแอบซื้อลูกสุนัขให้ บอกอิงอรว่าต่อไปจะได้ไม่เหงาอีก อิงอรชอบใจตั้งชื่อลูกสุนัขว่า...ไทเกอร์...ศาสตราหน้าเจื่อนเพราะชื่อเล่นของเขาคือ...เสือ...

เช้าวันใหม่ หนังสือพิมพ์กอสซิปดาราทุกฉบับพาดหัวข่าว...นางร้ายไฮโซนัวกิ๊ก ชาร์ลีอ่านข่าวหน้าบูด กางหนังสือให้พิมพ์ชนกกับนทีดูแล้วบ่น

“จะกินกันเองทำไมไม่บอกเจ๊ก่อน...ล้อเล่น แต่เตรียมรับมือกองทัพนักข่าวที่จะแห่กันมาเหมือนแร้งลงได้เลย” ชาร์ลีเปลี่ยนมาเป็นกลุ้มใจ

พิมพ์ชนกบ่นอุบ “ซวย...เป็นข่าวกับใครไม่เป็น...”

“อยากเป็นข่าวกับสมภพกับดนัยมากกว่างั้นเหรอ” นทีสวนทันที

สีหน้าพิมพ์ชนกเหวี่ยงใส่ นทีเย้า...ดีเหมือนกันจะได้ขึ้นข่าวอาชญากรรมหน้าหนึ่ง รับรองงานเข้าอีกตรึม หญิงสาวโกรธปาหมอนใส่ เขาหลบแล้วกวนว่า ไม่ได้แอ้ม... พิมพ์ชนกคว้าของจะปาใส่ใหม่ นทีรีบปรามให้หยุด เข้าเรื่องก่อนว่าตอนนี้มีคนปองร้ายเธอมากกว่าหนึ่ง

“พวกเดียวกันมั้ง ยิงถล่มกันขนาดนั้น” พิมพ์ชนกประชดกลับ

ชาร์ลีรีบถามจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกไหนเป็นพวกไหน พิมพ์ชนกเองก็เครียด...ในขณะที่มธุรสสะใจจ่ายเงินให้นักข่าวที่ถ่ายภาพพิมพ์ชนกกับนทีไว้ได้

ด้านดนัยหน้าเครียด แต่สมภพกลับยิ้มเยาะ “ว่าไงล่ะเด็กที่ไม่ให้ผมยุ่ง ก็แค่ผู้หญิงสำส่อน พี่จะสนใจอะไรมันนัก”

“อย่าพูดถึงพิมพ์ชนกแบบนั้นอีก ไสหัวออกไป” ดนัยโกรธ

สมภพเดินหัวเสียออกมา โทร.หามติให้ส่งเด็กมาให้คืนนี้ด้วย แล้วหันมองไปทางห้องพี่ชายเข่นเขี้ยว “ยิ่งห้ามฉันยิ่งต้องเอาให้ได้ อย่าคิดว่าฉันจะยอมเหมือนเมื่อก่อนนะ”

สมภพคิดถึงอดีตที่ผ่านมา สมัยยังเป็นวัยรุ่น ตนกับดนัยสนใจผู้หญิงคนเดียวกันคือมธุรส แต่เธอเลือกดนัยที่ดูดีแต่งตัวเท่กว่า สร้างความเจ็บใจมาตั้งแต่นั้น...

เผอิญมธุรสแวะมาหาดนัย เดินสวนกับสมภพ เขาเหน็บทันทีว่า ต้องมาเฝ้ากันขนาดนี้ถามจริงๆจะยื้อคนที่ไม่ได้รักตัวเองไว้ทำไม มธุรสเหวี่ยงกลับ อะไรที่เป็นของตน ตนไม่ยอมปล่อยให้ใครง่ายๆ ถึงจะมีพวกหน้าด้านมาคอยแย่ง แล้วมธุรสก็นึกอะไรได้กล่าวเยาะ

“จะว่าไปผู้หญิงพวกนั้นเหมาะกับเธอมากกว่านะ พวกชอบแย่งอะไรเหมือนๆกัน”

“เป็นคำแนะนำที่ไม่เลว” สมภพตอกกลับหน้าตายแล้วคืนนั้นสาวที่มติส่งมาบริการสมภพที่คอนโดก็คือ...พิไล

ooooooo

เย็นวันนั้นพิมพ์ชนกเล่นโยคะอยู่กับบ้าน นทีออกกำลังกายอยู่ไม่ห่าง ชาร์ลีอ่านตารางงานของวันพรุ่งนี้ให้ฟัง ว่าจะมีทีมงานนิตยสารมาสัมภาษณ์หัวเรื่อง...วันชิวๆของนางร้ายกับถ่ายภาพประกอบคอลัมน์ที่บ้าน...ส่วนงานอื่นๆตนยกเลิกหมดแล้ว

พิมพ์ชนกดีใจเพราะยังไม่อยากออกไปเจอนักข่าว ชาร์ลีนึกได้แจ้งอีกเรื่องว่ามีงานด่วนติดต่อมา เป็นสปอร์ตประชาสัมพันธ์มูลนิธิเพื่อเด็ก...พิมพ์ชนกรู้สึกว่าน่าสนใจให้รับไว้ นทีแขวะว่าเธอคิดสร้างภาพ หญิงสาวหันมาตาเขียวใส่ ชาร์ลีให้รายละเอียด

“แต่ว่า...ทางนั้นกำหนดสถานที่ถ่ายทำมาแล้ว ที่บ้านแสงประทีป ยังจะรับอยู่หรือเปล่า”

พิมพ์ชนกชะงักหันมาเห็นสายตานทีมองอยู่ จึงเชิดใส่แล้วบอกชาร์ลีว่าตนรับงานนี้แต่เขาต้องไปเคลียร์พื้นที่ล่วงหน้าให้ด้วย...พิมพ์ชนกหันกลับไปเล่นโยคะต่อเหมือนไม่มีอะไร

รุ่งเช้าพิมพ์ชนกโพสท่าให้ทีมงานถ่ายภาพ

ชาร์ลียืนปลื้ม หันมาชื่นชมกับนทีว่าเธอทำได้สวยมาก นทีหมั่นไส้บอกชาร์ลีมาหัดต่อยมวยกับตนดีกว่า แล้วทำท่าแย็บหมัดใส่ ชาร์ลีหลบทำหน้าสยอง หันมาเห็นพวกทีมงานซุบซิบอะไรกันอยู่จึงเข้าไปแจม...ทีมงานบอกว่ามีข่าวแซ่บ

“ข่าวด่วน พิไลนางร้ายรุ่นเก๋าประสบอุบัติเหตุเจ็บหนักเข้าโรงพยาบาล ในข่าวบอกว่านางเมาปลิ้นจนตกบันได”

ชาร์ลีตบอก “ตาย...ซิลิโคนที่ยัดไว้ทั้งตัวไม่เด้งหลุดออกมาหมดเหรอ!”

นทีเอะใจตกบันไดที่ไหน ทีมงานบอกว่างานปาร์ตี้เพนต์เฮ้าส์ของสมภพ นทียิ่งสงสัย...

ดวงแขรีบร้อนมาเยี่ยมพิไลที่โรงพยาบาล รู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น ต่อว่าทำไมถึงทำทั้งๆที่ห้ามตนมาตลอด พิไลอายไม่ยอมบอกเหตุผล ไล่เพื่อนให้กลับไป

ดวงแขเคือง...พิไลเจ็บปวดกับเรื่องที่เกิดขึ้น เพราะเมื่อคืนตนโดน มติเอากระเป๋าแบรนด์เนมมาล่อเป็นของขวัญและบอกให้ช่วยไปทานข้าวเป็นเพื่อนแขกวีไอพีของสมภพกับดนัย จะได้ค่าตอบแทนถึงสามเท่าจากเดิม

แต่พอโดนสมภพกระทำยิ่งกว่าสัตว์ป่าจนต้องเข้าโรงพยาบาล ดนัยยังมาขู่ว่าไม่ให้เอาเรื่องเพราะจะทำให้เธอหมดอนาคตทางการแสดง พิไลจำต้องกล้ำกลืนความเจ็บปวดเอาไว้

หลังเสร็จงานทั้งหมด ชาร์ลีให้พิมพ์ชนกนำกระเช้ามาเยี่ยมพิไลเป็นการแสดงน้ำใจ นทีสงสัยว่าพิไลจะเป็นเหยื่ออีกคนของสมภพ ระหว่างเดินเข้าลิฟต์ ก็เห็นดนัยเดินออกจากลิฟต์อีกตัว พิมพ์ชนกเอะใจจะวิ่งไปหาแต่ประตูลิฟต์ปิดเสียก่อน...เดินมาถึงห้องพิไล พิมพ์ชนก สวมบทนางเอกแสนดีห่วงใย พยายามกล่อมพิไล “ฉันเป็นห่วงเธอนะ ถึงเราจะไม่สนิทกัน แต่ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่คนดื่มหนัก เธอไม่ได้เมาใช่ไหม หรือเธอถูกบังคับ...

ดูสิโดนซะขนาดนี้ เจ็บมากไหมจ๊ะ”

นทีแอบขำ ชาร์ลีกระซิบ...ออสการ์สิบแปดตัวการันตี นทีเพิ่มให้เป็นยี่สิบตัวเลย สีหน้าพิไลดูหงุดหงิดบอกพิมพ์ชนกว่า “ฉันพลาดเอง แล้วก็ไม่ต้องมาตีหน้าเป็นคนดีห่วงใยฉัน นังตัวอิจฉาตาถลน คิดว่าดูไม่ออกเหรอว่าเธอก็แค่อยากขุดคุ้ยเอาเรื่องฉันไปพูด”

ชาร์ลีกระซิบนทีอีกว่า...ผีเห็นผี พิมพ์ชนกได้ยินหันมาค้อนใส่ แล้วกลับไปแสร้งยิ้มบอกพิไลว่า “เธอคิดมากไป เรื่องของดาราอับแสง ไม่มีใครสนใจหรอก”

“แรง...!” ชาร์ลีอุทาน พิมพ์ชนกจึงรู้สึกว่าตัวเองหลุดปาก

นทียักไหล่สรุปการเจรจาล้มเหลว พิมพ์ชนกเลิกปั้นหน้า “ฉันไม่ได้ว่า แค่พูดความจริง ฉันรู้ว่ารสนิยมสมภพเป็นยังไง เธอก็ควรจะบอกความจริงว่าถูกสมภพทำอะไร...”

พูดไม่ทันจบพิไลก็โวยวายไล่ทุกคนออกไป พิมพ์ชนกโกรธหาว่าพิไลอยากดังถึงขนาดทนรับความโรคจิตของสมภพ พิไลยิ่งเจ็บปวดคว้าตะกร้าเยี่ยมไข้จะปาใส่พิมพ์ชนก นทีเอาตัวเข้าบัง พิไลยิ่งฟูมฟาย “แกมันมีทุกอย่างแล้ว ไม่มีวันเข้าใจฉันหรอก ออกไปนะ ออกไป...”

นทีดึงพิมพ์ชนกออก ชาร์ลีเดินตามอย่างผิดหวัง บ่นกับนทีว่าไม่มีใครยอมพูดง่ายๆ นทีแย้มว่าตนไม่ได้มาเพื่อให้เธอพูด ตนมาดูบาดแผลให้แน่ใจว่าเรื่องตกบันไดเป็นเรื่องโกหก...พิมพ์ชนกฉุกคิดว่าดนัยต้องมาสั่งปิดปากพิไลแน่ นทีถามเป็นไปได้ไหมว่าดนัยมีส่วนรู้เห็นกับสมภพ ชาร์ลีเห็นด้วย พิมพ์ชนกดีดนิ้วเปาะ “ฉันจะลองไปหาคุณดนัย เผื่อสืบอะไรจากทางนั้น”

นทีห้ามเสียงแข็ง ชาร์ลีเองก็ห้ามเช่นกัน แต่สีหน้าพิมพ์ชนกดูมีแผนการเต็มที่

ooooooo

ออกจากโรงพยาบาล ดนัยบุกมาเล่นงานสมภพ ที่คอนโด โวยว่าตนต้องใช้เงินปิดปากพวกผู้หญิงของเขากี่คนแล้ว เมื่อไหร่จะเลิกสันดานแบบนี้

สมภพย้อนว่าไม่ใช่ทุกครั้ง บางคนตนก็จัดการเองอย่างเช่นสายธาร โดยที่เขาไม่ต้องทำอะไรเลย ดนัยเครียดกับพฤติกรรมของน้องชาย

วันต่อมาเป็นการถ่ายและสัมภาษณ์พิมพ์ชนกที่บ้านแสงประทีป พิมพ์ชนกรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก กุหลาบพาพิมพ์ชนกไปแนะนำกับคุณแม่สมใจ ผู้อำนวยการของบ้านสงเคราะห์ สมใจทำทีเป็นไม่รู้จักพิมพ์ชนกมาก่อนและชื่นชมผลงานของเธอ พิมพ์ชนกน้ำตาคลออยากเข้าไปกอดแต่เกรงสายตาคนรอบข้าง

การถ่ายทำดำเนินไปด้วยดี พิมพ์ชนกพักเดินไปนั่งเล่นที่ม้าหมุนแล้วจู่ๆก็ทำท่าเอนตัวสี่สิบห้าองศาแบบไมเคิล แจ๊คสันให้ทีมงานดู นทีมองแล้วสะดุดตา...ภาพอดีตวัยเด็กผุดขึ้น เขาเคยเล่นกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ณ สถานสงเคราะห์บ้านแสงประทีปแห่งนี้ นทีรำพึง “เธอเองเหรอ...”

บ่ายวันนั้น พิมพ์ชนกเดินเข้ามาในตัวตึก นึกถึงความหลังที่เคยอยู่ที่นี่ คิดถึงสายธาร คิดถึงคุณแม่สมใจ ไม่ทันไรเสียงสมใจดังขึ้น “ทุกอย่างยังเหมือนเดิมใช่ไหม...”

พิมพ์ชนกหันขวับมาน้ำตาปริ่มวิ่งเข้าไปสวมกอดสมใจด้วยความคิดถึง สมใจกระเซ้าว่ายังขี้แยไม่เปลี่ยน ใครมาเห็นอายเขาแย่...เผอิญนทีเดินมาเห็นรีบหลบแอบมอง

พิมพ์ชนกกล่าวขอโทษที่ทำให้สมใจต้องลำบากไปด้วย ตนอยากพูดคุย อยากกอด แต่...สมใจแทรกว่าตนเข้าใจ พิมพ์ชนกนึกได้ถามถึงเรื่องของสายธาร

“แม่รู้เห็นข่าวแล้ว แต่แม่ไม่มีโอกาสได้ไปงานศพน้องเลย”

“พิมพ์เสียใจ พิมพ์ผิดเอง พิมพ์ช่วยน้องไม่ได้”

“แม่ก็เสียใจ แต่มันไม่ใช่ความผิดของพิมพ์หรอก ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าอะไรจะเกิดขึ้น ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามกรรมนะลูก” สมใจกอดปลอบพิมพ์ชนกที่สะอื้นฮัก

พลันเสียงกุหลาบเรียกให้ไปถ่ายต่อ พิมพ์ชนกผละออกเช็ดน้ำตา สมใจยิ้มให้อย่างอบอุ่น พิมพ์ชนกเดินไป นทีก้าวออกมามองตาม...ระหว่างที่พิมพ์ชนกถ่ายรายการ เห็นนทีคุยกับสมใจท่าทางสนิทสนมก็กังวลว่านทีจะสืบเรื่องสายธารจนรู้เรื่องของตนไปด้วย จึงให้ชาร์ลีไปกันท่า

ตามบทพิมพ์ชนกต้องเชิญชวนให้ทุกคนเข้ามาอุปการะเด็กๆในสถานสงเคราะห์ แล้วเธอก็มองไปเห็นเด็กสองคนวิ่งเล่นกันอยู่มุมหนึ่งก็ชะงัก พยายามเพ่งมอง เห็นเป็นตัวเองตอนเด็กวิ่งเล่นกับเด็กชายคนหนึ่ง เธอถึงกับอึ้ง ผู้กำกับต้องสั่งคัตถามทำไมไม่พูดต่อ พิมพ์ชนก สะดุ้งขอโทษและขอพักสักครู่...เธอเดินมาสมทบกับชาร์ลี ที่กำลังพูดคุยสนุกสนานกับนทีและสมใจ เอ่ยถามคุยอะไรกันอยู่ นทีตอบว่าเรื่องสมัยเด็ก

“เรื่องของใคร!” พิมพ์ชนกถามสวนสีหน้าระแวง

ชาร์ลีรีบบอกว่าเรื่องของนที เพิ่งรู้ว่าเขาเป็นหลานคุณแม่สมใจ พิมพ์ชนกตกใจตาค้างจ้องมองนทีเขม็ง นทีแกล้งตีเนียนถามสมใจขึ้นมา “เมื่อก่อนเวลาผมมาเยี่ยม มีเด็กผู้หญิงแปลกๆอยู่คนชอบมาเล่นด้วย ตอนนี้เขาเป็นไงบ้างแล้วครับ”

สมใจเหลือบมองพิมพ์ชนกแล้วทำทีเป็นจำไม่ได้ ...พิมพ์ชนกหน้าเจื่อน ภาพในอดีตผุดขึ้น ตนชอบชวนนทีตอนเด็กเล่นบอดี้การ์ดกับเจ้าหญิง โดยตัวเธอเป็นบอดี้การ์ดและแต่งตัวให้นทีเป็นเจ้าหญิงสวมมงกุฎ แล้วมักจะบอกเขาว่า...ไม่ต้องห่วงหนูจะปกป้องพี่เอง

ชาร์ลีเห็นพิมพ์ชนกยืนนิ่งก็สะกิดเรียก บอกว่าทีมงานเรียกแล้ว เธอสะดุ้งจ้องหน้านที เขาทำเป็นจำเธอไม่ได้ ทำให้เธอโกรธ แต่วีนไม่ได้เดี๋ยวความแตก

หลังเสร็จการถ่ายทำ พิมพ์ชนกเข้ามารอในตัวตึกเพราะกุหลาบบอกว่าเดี๋ยวจะต้องให้สัมภาษณ์นักข่าวอีก เธอยืนเบื่อๆก็รู้สึกเหมือนมีใครอยู่ข้างหลังจึงหันมองแล้วต้องสะดุ้ง พิพัฒน์รีบบอกว่าตนเอง ตนเป็นห่วงเพราะเห็นข่าว อยากจะมาแนะนำให้เธอเปลี่ยนบอดี้การ์ดใหม่

เผอิญนทีนอนเล่นอยู่แถวนั้นร้อง “อ้าว! อยู่ๆหาเรื่องให้คนเขาตกงาน ไม่สวยนะแบบนี้”

พิพัฒน์หาว่านทีทำงานไม่ดีก็ควรจะเปลี่ยน นทีสวนว่าเขาอยากเขี่ยก้างชิ้นใหญ่ออกมากกว่า ว่าแล้วก็แกล้งเข้ามายืนกระแซะพิมพ์ชนก พิพัฒน์ยิ่งไม่พอใจ

“พี่พิมพ์ครับ มันฉวยโอกาสกับพี่มากเกินไปแล้ว”

พิมพ์ชนกสบตาปรามนทีเพราะรู้ว่ากำลังยั่วโมโหพิพัฒน์ แล้วหันมาบอกพิพัฒน์ว่าเขาคิดมากเกินไป นทีไม่ได้เลวร้ายอะไร แค่มารยาทแย่เท่านั้น นทีโกรธแกล้งร้องขึ้นว่างูๆ เท่านั้นพิมพ์ชนกก็กระโดดให้นทีอุ้มตัวลอย แล้วนทีก็หัวเราะแหะๆ บอกว่าตนตาฝาดไปหน่อย

พิพัฒน์ไม่พอใจที่นทีอุ้มพิมพ์ชนก เข้าไปยื้อยุดให้ปล่อยจนนทีเสียหลักล้มไปทั้งสามคน ชาร์ลีเข้ามาตามพิมพ์ชนกไปให้นักข่าวสัมภาษณ์ ต้องตกใจเมื่อเห็นพิพัฒน์นอนคว่ำอยู่ล่างสุด นทีคว่ำทับและบนสุดเป็นพิมพ์ชนก ก็อุทานลั่น “ว้าย! อกเก้งกวางแล่นระทึก...เกิดอะไรขึ้น”

“โอ๊ย...ก็สองคนนี่น่ะสิ น่าโมโหเป็นบ้า เจ็บไปหมดแล้ว” พิมพ์ชนกบ่นอุบ แล้วนึกได้แกล้งกระแทกตัวบนร่างนที สองหนุ่มร้องโอยๆ พอเธอลุกขึ้น

ชาร์ลีเอามือถือมาถ่ายภาพสองหนุ่มเก็บไว้เล่นๆจึงเห็นชัดว่าอีกคนเป็นพิพัฒน์ก็แปลกใจ พิมพ์ชนกเหวี่ยงว่าทีมงานปล่อยให้คนนอกเข้ามาได้อย่างไร ชาร์ลียกมือปราม

“พอก่อนเรื่องอื่นไว้ทีหลังได้เวลาดาราตอบคำถามนักข่าวแล้ว...สองหนุ่มถ้าจะฟีเจอริ่งกันอย่าเพิ่งรีบนะจ๊ะ รอเจ๊ด้วย”

พิมพ์ชนกนึกบางอย่างได้ คว้าโทรศัพท์ชาร์ลี ติดมือออกไปด้วย...พอมานั่งให้สัมภาษณ์ นักข่าวก็ถามเรื่องข่าวนัวเนียกับบอดี้การ์ดทันที พิมพ์ชนกเปิดรูปนทีนอนทับพิพัฒน์ให้นักข่าวดู และย้ำว่าอย่าเอารูปเพื่อนสาวของตนไปลงที่ไหน เดี๋ยวจะโกรธตนแย่ นักข่าวฮือฮากันใหญ่

ooooooo

รุ่งเช้า ข่าวนางร้ายไฮโซสับขาหลอก ที่แท้คนในภาพเป็นเพื่อนสาวของเธอ...นทีถึงกับสำลักกาแฟที่ดื่ม เมื่อข่าวกลับตาลปัตรเป็นแบบนี้...ด้านอิงอรเห็นข่าวก็ร้องไห้จิตตก ชินกริชส่ายหน้าหาว่าไร้สาระ แต่อิงอรขอร้องให้ศาสตราพาไปหานที

ระหว่างนั้นนทีกำลังช่วยสอนชาร์ลีออกกำลังกายอยู่ในห้องยิมภายในบ้าน เสียงครวญครางของชาร์ลียิ่งทำให้อิงอรเข้าใจผิดร้องไห้โฮหลุดปาก “พี่ทีถูกกระทิงยักษ์ย่ำยีไปแล้ว ฮือๆ”

ชาร์ลีได้ยินโวย ปากแบบนี้น่าเอาดัมเบลไปอมเล่น อิงอรรับไม่ได้ที่นทีไปเป็นของชายอื่น ศาสตราเสริม “เราโตมาด้วยกัน แต่ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าแกจะชอบแนวนี้ มิน่าถึงไม่มีแฟน”

นทีทำหน้างงๆ ถามศาสตราคงไม่ได้เชื่อข่าว...

พิมพ์ชนกได้ยินเสียงลงมาจากข้างบน ป้าศัลย์รายงานว่าเกิดศึกชิงนายอยู่ในห้องออกกำลังกาย

นทีดึงอิงอรมาขึ้นรถแล้วขับไปส่งบ้าน อธิบายความจริงให้ฟังแล้วยีหัวเธออย่างเอ็นดูเหมือนน้องสาว ชินกริชเดินออกมาเอ็ดลูกสาวไปก่อเรื่องอะไรมาอีก อิงอรงอนเดินเข้าบ้าน นทีกล่าวยิ้มๆว่าอิงอรไม่ได้ไปก่อเรื่องร้ายแรงอะไร ชินกริชส่ายหัวรู้ว่าตามใจลูกจนเคยตัว นทีเน้นอิงอรเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆของตน แต่คนที่เธอต้องการที่สุดคือ...สารวัตร ชินกริชสบตาอึ้งๆ พอนทีกลับมา พิมพ์ชนกเหน็บไปส่งแฟนแล้วทำไมทำหน้าเหมือนเพิ่งออกจากส้วม นทีแก้ตัวว่าอิงอรเป็นน้องสาว พิมพ์ชนกแอบดีใจ เสเปลี่ยนเรื่องมาถามถึงเรื่องของสายธาร นทีรายงานว่ากำลังให้ศาสตราช่วยตามอีกทาง พรุ่งนี้เขาจะเข้ามาคุยด้วย ก็พอดีเนตรกมลโทรศัพท์เข้ามาขัดจังหวะ ชวนพิมพ์ชนกไปทำบุญให้สายธารวันพรุ่งนี้ พิมพ์ชนกรับปากทันที

วันต่อมา ศาสตราตามมาหานทีถึงวัด นทีบอกไม่เห็นต้องถ่อมาถึงนี่ รอที่บ้านก็ได้ พิมพ์ชนกแทรกว่าตนเป็นคนชวนศาสตรามาเอง แล้วชวนทุกคนไปที่ศาลาที่เนตรกมลรออยู่ นทีประชด ทำบุญกับดาราดังแล้วอย่าลืมกรวดน้ำคว่ำขันด้วย ศาสตราร้องอ้าว...ทำไมปากเสีย

บนศาลาวัด นทีนั่งอยู่กับชาร์ลีหน้าตาขุ่นเคือง ที่ศาสตรากับพิพัฒน์แย่งกันบริการพิมพ์ชนกจนชาร์ลีกระดี๊กระด๊า “แหม ซ้ายก็น่ารัก ขวาก็หล่อบาดใจ เจ๊เลือกไม่ถูกเลย”

นทีย้อนว่าถามเขาบ้างไหมว่าพวกเขาเลือกเจ๊หรือเปล่า ชาร์ลีค้อนขวับที่มาดับฝันกันเสีย ก่อนจะถามนทีไม่ไปร่วมทำบุญกับเขาหรือ เขาส่ายหน้า ก็พอดีเนตรกมลถือถังสังฆทานมาอีกชุด นทีจำต้องเข้าไปช่วยถือแล้วได้ทำบุญร่วมกับเธอ ชาร์ลีแซว

“อุต๊ะ สงสัยมีคนได้คู่บุญแล้ว เขาว่าทำบุญด้วยกันบ่อยๆจะได้เกิดมาเป็นคู่กันทุกชาติไป”

เนตรกมลเขินอาย ในขณะที่นทีถลึงตาใส่ ชาร์ลีทำไม่รู้ไม่ชี้...พิมพ์ชนกมองอย่างไม่พอใจ นทีใช้โอกาสนี้ซักถามเรื่องราวของสายธารจากเนตรกมล จนเธอแปลกใจทำไมเขาถึงสนใจ นทีตีมึนถามไปเรื่อย จนรู้ว่าสายธารทำงานอยู่ร้านของมติ...ที่มุมหนึ่งมีสายตาใครบางคนแอบมอง

ตรงระเบียง พิมพ์ชนกยืนมองนทีอย่างขุ่นเคือง ศาสตราเข้ามาหา เธอรีบกลบเกลื่อนชวนเขาเดินเล่น ด้านนทีกำลังฟังเนตรกมลเล่าว่าสายธารบ่นอยากออกจากงาน แต่เจ้านายไม่ยอม นทีหยั่งเชิงถาม “คุณเนตรคิดว่าปัญหาในที่ทำงานมีส่วนทำให้น้ำคิดสั้นเหรอ”

เนตรกมลน้ำตาคลอโทษตัวเองคงดูแลสายธารไม่ดีพอ นทีปลอบเธอทำดีที่สุดแล้ว หญิงสาวซาบซึ้งใจ จู่ๆพิมพ์ชนกก็เดินเข้ามาถามคุยอะไรกัน หรือว่าจีบกันอยู่ เนตรกมลรีบบอกว่าคุยเล่นเรื่อยเปื่อย พิมพ์ชนกหมั่นไส้นทีจึงแกล้งยั่ว เอ่ยปากชวนศาสตราไปเดินเล่นริมน้ำ ท่าทางบรรยากาศโรแมนติก ศาสตรายิ้มปลื้ม นทีโพล่งขึ้น

“ฮะ อะไรนะ บรรยากาศอีโรติกดี...นี่คุณคิดจะชวนไอ้เสือไปทำอะไรเนี่ย”

“โรแมนติกย่ะ หูหื่น ลามก ไม่มีใครเขาคิดเหมือนนายหรอก” พิมพ์ชนกแว้ดกลับ

นทีกวนว่าใครจะไปรู้ ก็คนเคยมีประวัติ พิมพ์ชนกร้อนตัวกลัวเขาพูดถึงคืนที่โดนมอมยาแล้วจะปล้ำเขาจึงโวยวายห้าม เนตรกมลกับศาสตรามองสองคนเถียงกันไปมางงๆ

แต่พอมาถึงศาลาริมน้ำ พิมพ์ชนกกลับไม่กล้าเดินไปใกล้น้ำ นทีรู้ทันจึงแหย่ว่าเธอกลัว พิมพ์ชนกโกรธเชิดหน้าเดินช้าๆไปริมน้ำ มองลงไปในน้ำด้วยใจระทึกกลัวจะเห็นหน้าสายธาร

สักพักเนตรกมลก็ชวนพิมพ์ชนกไปซื้อปลามาปล่อย ศาสตราอาสาไปให้ แล้วชวนนทีไปด้วย นทีจะไม่ไปแต่เห็นสายตาเขาเหมือนมีบางอย่างจะคุยด้วย...ที่พุ่มไม้เหมือนมีคนแอบมองอยู่

มุมหนึ่งในวัด ศาสตราส่งรูปในมือถือให้นทีดู “เพิ่งได้รูปมาเมื่อกี้จากกล้องวงจรปิดของโรงแรม หมอนี่ปรากฏตัวอยู่แถวนั้น คืนที่คุณพิมพ์ถูกคนร้ายสองกลุ่มไล่ตาม”

นทีถามเป็นคนของใคร ศาสตราบอกว่าเป็นคนของมติ นทีครุ่นคิด...ระหว่างนั้นพิพัฒน์เดินไปสมทบกับเนตรกมลและพิมพ์ชนก ชวนคุยเรื่องของสายธาร พิมพ์ชนกรู้จากพิพัฒน์มาก่อนว่าเนตรกมลเข้าใจว่า

สายธารฆ่าตัวตาย จึงไม่ซักถามอะไรมาก ชาร์ลีเดินมาขอให้พิพัฒน์ไปช่วยยกของจากรถมาแจกเด็กวัด พิมพ์ชนกแหย่ไล่หลัง ในวัดอย่าลวนลามผู้ชาย ชาร์ลีจิกตาใส่

พออยู่ลำพัง เนตรกมลก็เอ่ยถามพิมพ์ชนกว่า

นทีมีแฟนหรือยัง พิมพ์ชนกชะงักพยายามปิดบังความรู้สึกตัวเอง บอกไปว่าคนแบบนั้นใครจะคบด้วย ทั้งบ้าบอ ปากเสีย อยู่ด้วยแล้วประสาทเสีย

เนตรกมลแย้งว่าตนกลับรู้สึกว่าเขาเป็นคนอบอุ่น เธอไม่รู้สึกบ้างหรือ พิมพ์ชนกอ้ำอึ้งเมื่อโดนคำถามเข้าเป้า ทันใด...มีเสียงเจ็ตสกีดังมาใกล้ นทีกับศาสตรากำลังรีบเดินกลับมาด้วยเป็นห่วงพิมพ์ชนกขึ้นมา ก็เห็นคนขี่เจ็ตสกีพุ่งมาที่ศาลาท่าน้ำ นทีร้องลั่นให้สองสาวระวัง

คนร้ายรีบเอาขวดน้ำมาสาดใส่ เนตรกมลผลักพิมพ์ชนกหลบจึงโดนเข้าที่แขน คนร้ายซิ่งหนีไป นทีเข้ามาดูพิมพ์ชนกไม่เป็นอะไรก็หันมาดูเนตรกมล เห็นที่เสื้อแขนยาวตัวนอกมีรอยไหม้ก็รีบถอดเสื้อเธอออกและบอกศาสตราเอาน้ำสะอาดมาราดที่แขน ก่อนจะอุ้มเธอไปขึ้นรถ พิมพ์ชนกยืนตกใจทำอะไรไม่ถูก

ถึงโรงพยาบาลทำแผลเสร็จ หมอบอกว่าโชคดีที่เนตรกมลสวมเสื้อแขนยาวหนา และน้ำกรดเป็นแบบอ่อน แผลจึงไม่มาก พิพัฒน์กังวลว่าจะเป็นแผลเป็น หมอรับรองหายสนิท นทีบอกพิมพ์ชนกว่าเธอโชคดีที่มีเพื่อนดีๆใกล้ตัว พิมพ์ชนกแค้นใจจะต้องหาตัวคนร้ายให้ได้

ooooooo

พอดนัยรู้ข่าวสั่งลูกน้องไปหาตัวคนที่ทำร้ายพิมพ์ชนกกับเนตรกมลมาให้ได้ มธุรสเหน็บนึกว่าหน้าจะเสียโฉม ดนัยบอกว่าพิมพ์ชนกไม่เป็นอะไร คนที่เจ็บคือเนตรกมล แล้วขู่อย่าให้ตนรู้ว่าใครบงการ ตนจะลากคอเข้าคุกด้วยตัวเอง มธุรสโกรธกระชากแขนดนัยมาโต้

“คิดว่าคนที่แค้นนังพิมพ์มีฉันคนเดียวเหรอ คนที่ลงมืออาจจะเป็นผู้หญิงซักคนที่โดนมันแย่งผัวก็ได้”

ดนัยย้อนถามร้อนตัวเกินไปหรือเปล่า มธุรสโวยว่าตนรู้เขาชอบกินของสกปรกข้างทางอย่างนั้น ดนัยสวนว่าพิมพ์ชนกไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น แต่มธุรสยังด่าไม่เลิกจนดนัยโมโหบอกให้หยุด มธุรสกลับกราดเกรี้ยว “ใครที่คิดจะแย่งคุณไปจากฉัน มันต้องเจอจุดจบเหมือนนังสายธาร”

ดนัยหวนคิดถึงอดีต เขาสนใจในตัวสายธารมากถึงกับมอบสร้อยที่มีจี้ตัวอักษรNให้ เป็นเส้นเดียวกับที่ปรากฏบนภาพวาด สายธารโดนคนของมธุรสตบตีเลือดอาบ แถมโดนดักสาดน้ำเต็มหน้าและขู่ คราวหน้าจะเป็นน้ำกรด เธอหวาดกลัวขวัญเสีย...

ดนัยมองมธุรสอย่างขยะแขยง “ถ้ารู้ว่าคุณเป็นคนโหดเหี้ยม ผมคงไม่แต่งงานด้วย”

“ที่แต่งด้วยไม่ใช่เพราะเงินกับอำนาจของพ่อฉันเหรอ”

“ใช่แล้วที่ยังอยู่ด้วยทุกวันนี้ก็เพราะบารมีพ่อคุณ บอกตรงๆอยู่กับเด็กพวกนั้นยังสบายใจกว่าอยู่กับคุณ” ดนัยพูดใส่หน้า

มธุรสแค้นใจเงื้อมือจะตบแต่ดนัยจับมือไว้ เธอตาลุกเป็นไฟท้าให้ไปหย่า ดนัยบอกอย่าท้าเพราะตนทำจริง มธุรสจ๋อยหันไปเคียดแค้นพิมพ์ชนกมากขึ้นอีก

ooooooo

เช้าวันใหม่ชาร์ลีหงุดหงิดที่กองถ่ายยกกองแล้วไม่บอก ปล่อยให้เดินทางมาจนถึงแล้วรู้เอง นทีเปรยยังไม่ชินอีกหรือ พิมพ์ชนกขำขนาดนทีเพิ่งมายังรู้ ชาร์ลีล้อเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย หญิงสาวเขินเมินหน้าไปนอกรถ พลันเห็นรถเนตรกมลจอดเสียอยู่ข้างทางเปลี่ยวจึงให้จอดรถ

นทีลงไปถาม เนตรกมลบอกว่ากำลังรอรถลาก นทีจึงชวนให้กลับไปพร้อมกัน พิมพ์ชนกชักสีหน้าที่ไม่ขอกันก่อน นทีกระซิบ มันเป็นเรื่องของน้ำใจอย่าลืมเนตรกมลเคยช่วยเธอไว้

เนตรกมลหอบกระเป๋ามานั่งคู่กับพิมพ์ชนกที่เบาะหลัง ชื่นชมขอบคุณนทีไม่ขาดปาก จนพิมพ์ชนกหมั่นไส้...พอมาส่งถึงบ้าน เนตรกมลชวนให้อยู่ทานข้าวก่อน พิมพ์ชนกจะปฏิเสธ นทีแกล้งชิงรับปาก อ้างติดใจฝีมือเธอ พิมพ์ชนกบอกว่าให้ป้าศัลย์ทำอาหารไว้ต้องกลับไปทาน ชาร์ลีจึงบอกนทีให้อยู่ไป ตนจะพาพิมพ์ชนกกลับเอง ไม่ทันไรพิพัฒน์เข้ามาทัก

“พี่พิมพ์จะรีบกลับไปไหนฮะ อยู่กินข้าวด้วย กันก่อน”

พิมพ์ชนกเหลือบมองนทีก่อนจะหันมายิ้มหวานรับคำพิพัฒน์ ชาร์ลีงง เนตรกมลขอตัวไปเก็บดอกมะลิ พิพัฒน์บอกทุกคนว่า เธอมักจะเก็บดอกมะลิไปวางที่โกศสายธารทุกวัน เพราะเป็นดอกไม้ที่สายธารชอบ...

พิมพ์ชนกน้ำตาเอ่อนึกถึงอดีตที่ตนต้องร้อยมะลิกับก้านมะพร้าวให้สายธารบ่อยๆ เพราะเธอชอบและบอกถ้ามีบ้านจะปลูกดอกมะลิให้เต็ม

ในห้องทำงานเนตรกมล พิพัฒน์ปักธูปหน้ารูปและโกศของสายธาร พิมพ์ชนกมองที่รูปเห็นน้ำตาเธอไหลออกมาเป็นสายเลือดก็ตกใจหน้าซีด เซถอยหลัง

จะล้ม นทีปราดเข้าประคอง เธออ้างคงแพ้ควันธูป ชาร์ลีเข้าใจว่าพิมพ์ชนกเสียใจเรื่องสายธาร...

พอกลับมาบ้านชาร์ลีเปรยว่า สงสารสายธารกำลังจะแต่งงานกับคนดีๆ พี่สาวแฟนก็ดี ไม่น่ามาตายเสียก่อน นทีเล่าที่รู้มาจากเนตรกมลว่า สายธารมีปัญหากับที่ทำงานก่อนตาย ชาร์ลีจึงถามว่าสายธารทำงานที่ไหน

คืนนี้เป็นวันฮาโลวีน ผับของมติตกแต่งเป็นธีมฮาโลวีน แขกที่มาก็แต่งตัวเป็นผีต่างๆ มธุรสนั่งดื่มอยู่คนเดียว สมภพเห็นเข้ามาเหน็บ ถ้าเลือกตนแทนดนัยคงสบายไปแล้ว มธุรสสวน

“คงกระอักเลือดตายไปแล้วมากกว่า พี่กับน้องเลวเหมือนกัน” มธุรสลุกจะกลับ

สมภพรั้งแขนไว้ “ผมอาจจะมีดีกว่าพี่อยู่บ้าง ผมจะช่วยให้คุณได้พี่ดนัยคืน”

หน้าผับนทีขับรถมาจอด พิมพ์ชนกใส่เสื้อคลุมมีฮู้ดคลุมหัวจะลงจากรถ นทีรั้งเธอไว้ไม่อยากให้ไปเสี่ยงแบบนี้ แต่เธอรั้นว่าไม่มีใครจำตนได้แน่ แล้วก็ถอดเสื้อคลุมออกโยนใส่เขาก้าวลงจากรถ ตามด้วยป้าศัลย์ที่แต่งตัวเซ็กซี่จนจำไม่ได้ เมื่อห้ามไม่ได้นทีจึงต้องขอให้เธอระวังตัว

พิมพ์ชนกแต่งสวยเป็นสาวแวมไพร์ แต่งหน้าดำเข้มใส่เขี้ยวปลอมดูเปรี้ยวและเซ็กซี่แปลกตา ระหว่างที่ทั้งสองเดินเข้าผับ มีคู่รักวัยรุ่นท่าทางเมาเดินชนพิมพ์ชนกเซไปชนมธุรสเข้าพอดี เธอโวยวายใส่หาว่าไม่มีตาหรืออย่างไร ป้าศัลย์โกรธแทนตอกกลับ

“ตาหล่อนอยู่ตรงตาตุ่มรึไงไม่เห็นเหรอว่าไอ้เด็กเวรพวกนั้นชนคุณหนู เอ๊ย!อีหนู”

พิมพ์ชนกบีบแขนปรามป้าศัลย์แล้วดึงตัวออกไป มธุรสโกรธฟึดฟัดเดินไปขึ้นรถ...พิมพ์ชนกกับป้าศัลย์เข้ามาขอร้องผู้จัดการร้าน บีบน้ำตาของานทำอ้างหาเงินไปช่วยแม่ที่ป่วย จะให้เต้นหรือร้องเพลงพวกตนทำ

ได้หมด ผู้จัดการปัดความรำคาญให้ไปทำงานล้างจานในครัว ...แต่พิมพ์ชนกยังได้เสิร์ฟเครื่องดื่มบ้าง เธอใช้โอกาสนี้สอดส่ายสายตาไปทั่วร้าน

เห็นมติพาลูกค้ากับเด็กสาวขึ้นชั้นบนจึงคิดจะตาม แต่กลับโดนลูกค้าขี้เมาคว้าแขนไว้ แล้วจะลากไปลวนลาม เธอพยายามโอนอ่อนเพื่อหาทางหนี

ไม่ทันไรนทีโผล่มาเอาถังน้ำแข็งราดต้นคอลูกค้าหื่นแล้วล็อกคอไม่ให้โวยวาย ขู่จนหงอยอมถอยกลับไป พิมพ์ชนกปราดเข้าต่อว่า

อย่าทำให้แผนตนเสีย นทีเคืองตอกกลับ

“คุณกำลังจะได้เรื่องน่ะสิ ชอบโดนแต๊ะอั๋งก็ไม่บอก ผมจะได้...” นทีแกล้งนัวเนียที่คอ

พิมพ์ชนกขนลุกแทบร้องกรี๊ดผลักไสหน้าเขาออก แล้วไล่ให้ไปรอข้างนอก...พิมพ์ชนกยกถาดเครื่องดื่มกลับเข้ามาในครัว บ่นอยากลาออกอ้างมีแต่ลูกค้าหื่นมาจับมาลูบ ป้าศัลย์ยุให้รีบออกกันเลย แต่แม่ครัวกลับพูดขึ้นจะออกก็รีบออกไปตั้งแต่วันแรก

“คิดว่าที่นี่จะเข้าจะออกง่ายๆหรือ ทำงานที่นี่ก็เหมือนขายวิญญาณให้มัน เลิกไม่ได้ถ้ามันไม่ให้เลิก...ใครดื้อก็หายไปเฉยๆ โดยเฉพาะพวกคนโปรดของแขกซุปเปอร์วีไอพี”

พิมพ์ชนกฉุกคิดถึงสายธารน้ำตาปริ่มด้วยความสงสาร ครุ่นคิดใครเป็นแขกซุปเปอร์วีไอพี แล้วพิมพ์ชนกก็แว่บออกมาเสิร์ฟเครื่องดื่มอีก เพื่อมองหาว่าใครเป็นแขกซุปเปอร์วีไอพีของที่นี่ แล้วก็เห็นมติพาสาวชื่อกรกนกไปส่งให้แขกโต๊ะพิเศษ จึงย่องตามไปแอบดู แล้วก็ได้เห็นว่าคนที่โอบกอดกรกนกเข้าห้องคือสมภพ ทันใด ได้ยินเสียงมติทักทายลูกค้าไม่ห่าง พิมพ์ชนกตกใจรีบหลบเข้าไปในห้องใกล้ๆ

ระหว่างนั้นป้าศัลย์ออกมาข้างผับ บอกนทีว่าพิมพ์ชนกหายตัวไปไหนไม่รู้ นทีเป็นห่วงทันที...ด้านพิมพ์ชนกหลบเข้าห้องเจอกับแขกตัวอ้วนนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวท่าทางหื่นย่างสามขุมเข้ามาหา ก็ตกใจรีบหาทางหนีแต่ถูกยื้อยุดพัลวัน จนกระทั่งสาวบริการตัวจริงเปิดประตูเข้ามาจึงรีบสวนออกไป นทีตามขึ้นมาข้างบนหลบอยู่ในห้องอีกห้อง พิมพ์ชนกวิ่งมาถูกฉุดเข้าไปในห้อง แต่ปรากฏว่าเป็นมติที่ฉุดเธอเข้ามา ซักไซ้เป็นใครขึ้นมาบนนี้ได้อย่างไร

พิมพ์ชนกคิดหาทางรอดบอกตนเป็นพนักงานเสิร์ฟใหม่เพิ่งมาทำงานวันนี้ มติไม่สนใจพยายามจะปลุกปล้ำ ด้านนทีเดินตามหาพิมพ์ชนก ทันใดได้ยินเสียงมติร้องแล้ววิ่งหนีผ่านไป พิมพ์ชนกวิ่งตามหัวเราะ นทีฉุดเธอไว้ถามมติทำอะไรหรือเปล่า พิมพ์ชนกบอก

“กล้าที่ไหนวิ่งหนีตายไปโน่น ทีนี้รู้รึยังว่ารางวัลเมขลาทองคำของฉันไม่ได้ได้มาฟรีๆ” พิมพ์ชนกเฉลยว่าได้บอกมติว่าสามีเป็นโรคเอดส์ตายจึงต้องออกมาทำงานหาเลี้ยงตัว...

นทีส่ายหน้าไม่คิดว่าดาราสาวอย่างพิมพ์ชนกจะกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้...

ooooooo

เช้าวันใหม่นทีให้ศาสตราเช็กประวัติมติ และหญิงสาวที่เคยทำงานกับเขาแล้วหายตัวไป พิมพ์ชนกจะหาทางไปเป็นคนโปรดของดนัย ชาร์ลีว่าจะเอาคอไปพาดเขียงทำไม เธอสัญญาจะพกนทีติดเอวไปด้วยตลอด นทีแย้งตนไม่ใช่ปลัดขิกที่จะเอามาผูกเอว สองคนทะเลาะกันไปมา

ชาร์ลีแทรกถาม “แล้วพิมมี่มีแพลนทรีซี่คุณดนัยยังไง” ทั้งสองทำหน้างงไม่เข้าใจ ชาร์ลีแปล “วุ้ยภาษาฝรั่งง่ายนิดเดียว...แผนตีซี้ไงล่ะฮะ”...ทั้งพิมพ์ชนกและนทีร้องอ๋อ

จากนั้นพิมพ์ชนกก็จัดงานแรลลี่การกุศลช่วยเด็กกำพร้าขึ้นมา โดยให้ดนัยเป็นที่ปรึกษาใหญ่ สมภพกับมติได้ทีหาสาวสวยมาจับคู่กับเศรษฐีที่ร่วมแรลลี่ สมภพกระซิบมติให้ใช้โอกาสนี้จัดการพิมพ์ชนกและนทีเสีย

ดนัยได้มอบภาพวาดพิมพ์ชนกให้เป็นของประมูลในงาน พิมพ์ชนกทำทีเสียดายที่จะไม่มีรูปตนอยู่ในแกลเลอรี่ของเขา ดนัยยิ้มกริ่มบอกพร้อมจะวาดใหม่เสมอถ้าเธอมีเวลามาเป็นแบบ พิมพ์ชนกส่งภาพวาดให้นทีเอาไปเก็บแล้วบอกตนจะไปรถของดนัย นทีหงุดหงิดที่เธอแยกห่าง แต่พอเอารูปมาเก็บที่รถก็เจอเนตรกมลยืนอยู่ เขาจึงชวนเธอให้นั่งคู่ไปด้วยกัน

พิมพ์ชนกชวนคุยว่ามติช่วยเป็นธุระจัดงานที่โรงแรมให้ ตนเลยไม่เหนื่อยมาก ดนัยบอกว่ามีอะไรให้บอกมติไปได้เลยเพราะมติเป็นเพื่อนรักของสมภพ เคยหมดเนื้อหมดตัวแล้วตนเป็นคนช่วยเหลือจนมีผับนี้ เขาจึงเป็นเหมือนแขนขาให้ตนทุกเรื่อง พิมพ์ชนกพยายามเก็บข้อมูล

ขณะที่นทีขับรถตามรถดนัย เนตรกมลพยายามโทร.หาพิพัฒน์แต่ไม่รับสายทำให้เธอหงุดหงิด นทีชื่นชมว่าเธอเป็นพี่ที่รักน้องมาก เนตรกมลบอกว่าเรามีกันสองคนพี่น้อง พ่อเป็นทูตไปอยู่ต่างประเทศ แม่ต้องตามไป

ดูแล พิพัฒน์ร่างกายอ่อนแอทนความหนาวไม่ไหวจึงต้อง กลับมาอยู่เมืองไทย ตนจึงมาดูแลน้อง นทีแย็บว่าสาวๆ คงติดตรึม

“เยอะค่ะ แต่ถ้าไม่ดีจริง เนตรไม่ให้ผ่าน พูดแล้วเสียดายน้องน้ำ ผู้หญิงดีๆแบบนี้หายาก ทุกวันนี้เนตรกับพิพัฒน์ยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ” เนตรกมลทำหน้าจะร้องไห้
พอมาถึงจุดเก็บ RC รถทุกคันต้องลงมาเล่นเกมเก็บแต้ม ผู้แข่งกับบั๊ดดี้ใช้ศีรษะดันลูกแอปเปิ้ลด้วยกันเดินไปเข้าเส้นชัย ทั้งพิมพ์ชนกและนทีต่างเหล่มองกันอย่างหึงหวง นทีทำแอปเปิ้ลหล่นทำให้หน้าชนกับเนตรกมล สร้างเสียงฮิ้วๆกับคนเชียร์ เนตรกมลเขินอาย

เกมต่อไปเป็นเกมเป่าแป้งหาของ แต่ไม่ทันเริ่มพิมพ์ชนกก็แกล้งเป่าแป้งใส่หน้านทีขาวโพลนไปทั้งหัวหู เนตรกมลต้องช่วยเช็ดให้ นทีถือโอกาสซักถามเรื่องสายธารอีก อ้างว่ากำลังสืบเรื่องขบวนการค้ามนุษย์ เนตรกมลตกใจว่าเกี่ยวอะไรกับสายธาร

“น้ำเป็นเด็กดี ไม่มีทางไปยุ่งกับเรื่องไม่ดีพวกนั้น เนตรยินดีให้ความร่วมมือกับผู้กองทุกเรื่อง เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของน้ำ แต่ขออย่างเดียว อย่าเล่าให้พิพัฒน์ฟังนะคะ เพราะน้ำก็ตายไปแล้ว เนตรไม่อยากให้พิพัฒน์เสียใจ”

นทีรับปาก พิมพ์ชนกมองมาเห็นสองคนคุยกันใกล้ชิดก็รู้สึกเจ็บจี๊ดบอกไม่ถูก ดนัยตอกย้ำอีกว่าสงสัยจะเกิดรักในแรลลี่เสียแล้ว พิมพ์ชนกตั้งสติหันมาชวนดนัยคุย ทำไมถึงชอบวาดรูปผู้หญิงใส่ชุดขาวและถือดอกไม้ ดนัยสารภาพว่าเคยรักผู้หญิงคนหนึ่ง วันแรกที่เจอกันเธอใส่ชุดขาวและถือดอกไม้ขาว จากนั้นก็กลายเป็นผู้หญิงในฝันของตนมาตลอด พิมพ์ชนกเข้าใจว่าเป็นมธุรส ดนัยยิ้มเศร้าๆเปรยออกมา

“บางครั้งการแต่งงานก็ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เพื่อความสำเร็จ มธุรสอยากได้ตัวผม ผมอยากได้สิ่งที่มธุรสมี เราสองคนถึงทนอยู่ด้วยกันได้”

พิมพ์ชนกถามถึงผู้หญิงอีกคน ดนัยตอบเศร้าๆว่า... เธอจากตนไปนานแล้ว ขณะที่รถแล่น มีรถสปอร์ตคันหนึ่งแล่นมาเบียดปาดให้จอด ดนัยเกรงพิมพ์ชนกไม่ปลอดภัยจึงยอมจอดข้างทาง

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ
22 พ.ย. 2562
08:15 น.