ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ป่านางเสือ2

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    รถกระบะซึ่งมีมือปืนคุ้มกัน พร้อมด้วยลุงเดชและพ่อแสงวิ่งนำหน้ารถตู้ขนเงินสองคันไปตามเส้นทางในป่า ทันใดนั้น ร่างของไผ่ในชุดดำ สวมหน้ากากร่อนลงมาขวางทางไว้ แล้วสะบัดมือไปยังรถตู้ทั้งสองคัน ระเบิดสองลูกลอยข้ามรถกระบะนำขบวนไปตกใส่รถตู้ระเบิดตูม ไฟลุกท่วม เงินติดไฟปลิวว่อน

    คนขับรถกระบะกลัวตายเร่งเครื่องออกไปอย่างรวดเร็ว ลุงเดชกับพ่อแสงตวัดปืนยิงใส่ไผ่พอเป็นพิธี ก่อนจะส่งยิ้มให้กันด้วยความสะใจ...

    ทางด้านดาวยังคงต่อสู้กับนาคีอย่างดุเดือด ดาวเสียท่าถูกเธอฟาดฝ่ามือใส่กระเด็นไปชนต้นไม้ แล้วชักดาบตามเข้าไปจะฟันซ้ำ มีเสียงปืนดังขึ้น ดาบในมือนาคีกระเด็น ไผ่ตามมายิงซ้ำระยะเผาขนจนเธอต้องหายตัวไปตั้งหลักอีกมุมหนึ่ง ก่อนจะดีดตัวกลับมาสู้กับไผ่และดาวอีกครั้ง

    นาคีฝีมือเหนือกว่า ไล่ต้อนไผ่กับดาวจนต้อง

    ถอยร่น พอได้จังหวะเธอปล่อยพลังใส่ทั้งคู่กระเด็นกลิ้งไปกับพื้น แล้วยกมือขึ้นจะปล่อยพลังซ้ำ แต่จักจั่นพุ่งเข้ามากระแทกร่างเธอปลิวออกไปเสียก่อน

    “ถ้าคิดว่าต้านเราสามคนไม่ได้ก็ถอยไป” ดาวว่าแล้วดีดตัวเข้ามายืนข้างจักจั่น โดยมีไผ่ตามมาติดๆ

    “แต่ถ้าคิดจะบุก เราจะสนองให้”

    “วันนี้เป็นวันตายของพวกท่านทุกคน” นาคียิ้ม เหี้ยม แล้วดีดตัวเข้าต่อสู้กับทั้งสามคน จังหวะหนึ่งนังงูร้ายพลาดท่า จักจั่นชักปืนยิงซ้ำ แต่ฤทธิชัยเข้ามารับกระสุนแทนโดยไม่สะทกสะท้านใดๆ แล้วฟาดฝ่ามือใส่จักจั่นกระเด็น โชคดีที่ไผ่รับไว้ทัน จักจั่นเห็นแววตากร้าวของฤทธิชัย รู้ทันทีว่าเขาไม่ใช่คนเดิมที่เธอเคยรู้จักอีกต่อไป

    “เอาไงดีน้องดาว”

    “พี่ไผ่...จักจั่น จัดการกับนางงู ดาวจะล่อคุณหนึ่งออกไป” เธอพูดจบดีดตัวเข้าหาฤทธิชัย ปะทะกันอยู่หลาย กระบวนท่า ก่อนเธอจะดีดตัวหนีไปตามยอดไม้ เขาไล่ตามไม่ลดละ เธอร่อนลงที่ลานหินเล็กๆแห่งหนึ่ง พยายามกระตุ้นจิตใต้สำนึกให้เขากลับมาจำเธอได้ แต่ไม่เป็นผล เขาถูกนังงูร้ายครอบงำจำอะไรไม่ได้นอกจากนางคนเดียว ดาวไม่อยากทำร้ายชายคนรัก ดีดตัวกลับไปหาไผ่กับจักจั่น

    “พี่ไผ่...จักจั่น ถอยก่อนเร็วเข้า”

    จักจั่นกับไผ่รวมพลังกันกระแทกฝ่ามือใส่นาคีกระเด็น แล้วพุ่งหนีเข้าไปในยอดไม้ เธอจะตามแต่ถูกดาวยิงกระหน่ำใส่ ร่างของเธอร่วงจากต้นไม้ ฤทธิชัยพุ่งไปรับไว้ทัน หันไปอีกทีดาวกับพวกหายไปแล้ว...

    หลังจากรอดเงื้อมมือนาคีกับฤทธิชัยมาได้ ดาว จักจั่น ไผ่ปรึกษาหารือกันจะต้องทำอะไรสักอย่าง ขืนปล่อยให้ฤทธิชัยเป็นแบบนี้ พวกเราต้องแย่แน่ๆ ดาวจะลองนั่ง

    ทางในถามอาจารย์ดูว่าจะถอนมนต์สะกดของนาคีได้อย่างไร จักจั่นยกมือไหว้ท่วมหัว ภาวนาขอให้ท่านหาทางช่วยฤทธิชัยให้ได้

    “ดาวจะไม่ยอมให้คุณหนึ่งเป็นทาสของมัน”

    ooooooo

    ที่รังใหญ่ของแบล็กอีวิลหลังกำแพงมนต์

    ผู้กองสัตยาไม่พอใจมากที่คายามังปล่อยฤทธิชัยไป เขาอ้างว่าทำไปเพื่อผลดีต่อองค์กร ตอนนี้ฤทธิชัยตก เป็นทาสเสน่หาของนาคี ทำให้เราสามารถใช้เขาให้คอยปกป้องเธอและช่วยกำจัดพวกนางเสือ ผู้กองสัตยาไม่เชื่อเรื่องพรรค์นี้ หาว่าเขาเพ้อเจ้อดูหนังมากไป นายโจต้องเข้ามากั้นกลางระหว่างทั้งคู่ เกรงจะมีเรื่องกันแล้วถามคายามังมั่นใจหรือว่าจะควบคุมฤทธิชัยได้

    “ได้แน่นอน...ข้ารับผิดชอบเอง”

    “ก็ได้ แต่ต้องให้นาคีอยู่นอกกำแพง ผมไม่ต้องการให้เกิดความผิดพลาดในฐานบังคับการใหญ่ของเรา” นายโจว่าแล้วเดินนำผู้กองสัตยาออกไป จากนั้นทั้งคู่ปรึกษากันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ผู้กองสัตยาไม่ไว้ใจตาแก่บ้าไสยศาสตร์นั่น นายโจไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ ได้แต่สั่งให้เขาจัดทีมมือปืนกับนินจาระดับสูงไว้คอยตามดู

    ฤทธิชัยกับนาคี เขายิ้มกวน ที่แท้นายโจเองก็ไม่ไว้ใจตาแก่นั่นเหมือนกัน

    “ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น แค่เก็บนายดำรง คุณก็พลาด...คุณพลาดทุกอย่างถึงได้ต้องมาอยู่ที่นี่” นายโจ

    มองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะผละจากไป ผู้กองสัตยามองตามไม่พอใจ...

    ขณะที่อภิชาติกับงิ้วกำลังถกกันว่า ครั้งก่อนพวกเราพลาดตรงไหน พวกศัตรูถึงได้ตามไปที่ศูนย์ลับถูก จนต้องสูญเสียทั้งกำลังคนและข้อมูลต่างๆ จักจั่นโทร.มาแจ้งว่าฤทธิชัยถูกนาคีใช้มนต์สะกด กลายเป็นศัตรูคนใหม่ของพวกเราไปแล้ว อภิชาติเป็นห่วงเพื่อนรัก ตัดสินใจจะไปที่บ้านดอนเสือ...

    ดาวต้องการรู้ความเคลื่อนไหวของนาคี จึงมาแอบซุ่มดูอยู่บนยอดไม้ไม่ห่างกันนัก แต่แล้วต้องตื่นเต้นเมื่อเห็นคายามังปรากฏตัวขึ้นอยู่ตรงหน้านาคี

    “นี่เอง...อาจารย์ยอดอาคมของนางงู” ดาวพึมพำ

    เขารู้สึกเหมือนมีคนแอบดู เดินไปที่ต้นไม้ซึ่งดาวซ่อนตัวอยู่ เธอรีบใช้คาถาพรางตัว เขากวาดตามองดูรอบๆ แต่ไม่เห็นอะไร จึงหันไปบอกนาคีว่า เขาจัดที่ให้เธอได้อยู่ตามลำพังกับฤทธิชัยนอกกำแพงมนต์ อ้างว่าจะได้ไม่มีใครมารบกวนความสุข เธอมองเขาอย่างจับพิรุธ แต่ไม่พบอะไรผิดปกติ

    “ในกำแพงมีผู้คนและความลับมากมาย ถ้าชายของเจ้าก่อความวุ่นวาย จะเดือดร้อนกันไปหมด”

    นาคียอมทำตามที่เขาว่า แล้วคว้ามือฤทธิชัยเดินตามคายามังไปถึงถํ้าเล็กๆแห่งหนึ่ง โดยมีดาวสะกดรอยตามมาห่างๆ ทันทีที่สามคนนั่นเข้าไปในถํ้า นินจา 5 คน ก็ปรากฏตัวขึ้นยืนเฝ้าระวังตามจุดต่างๆหน้าถํ้า ดาวอดแปลกใจไม่ได้ นาคีมีพลังฝีมือสูง ทำไมต้องมีนินจามาคอยคุ้มกันให้

    ภายในถํ้าแห่งนั้น ถูกจัดไว้เป็นสัดส่วน มีทั้งที่นอน ที่นั่งพักผ่อน รวมทั้งอ่างนํ้าอาคมเตรียมไว้พร้อมสรรพ นาคีจ้องหน้าคายามังอย่างไม่ค่อยพอใจ ถามว่าส่งนักรบมาที่นี่ทำไม เขาอ้างว่ามาคอยคุ้มครองเธอ

    “เจ้าต้องจำไว้ ยามจันทร์เต็มดวง หลังเที่ยงคืนเจ้าต้องจำศีลในอ่างนํ้าอาคมจนถึงเช้า พลังของเจ้าจะสมบูรณ์ แต่ถ้าเจ้าไม่ทำตาม พลังของจันทร์เต็มดวงจะดูดพลังของเจ้า ทำให้เจ้าอ่อนแอ ถึงกับสูญสิ้นได้ ยามที่พลังเจ้าอ่อนแอ อาจมีคนบุกเข้ามาชิงตัวชายของเจ้าไปก็ได้...เจ้าต้องการเช่นนั้นหรือ”

    โดนยํ้าจุดอ่อนเข้าไป ทำให้เธอหงุดหงิดขึ้นมาทันที จะต้องให้เธอจำศีลอีกกี่ครั้งเขาถึงพอใจ คายามังยืนยันว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้น พลังของเธอก็จะสมบูรณ์

    “พรุ่งนี้พระจันทร์ถึงจะเต็มดวง...ให้นักรบของท่านกลับไปก่อน”

    เขาพยักหน้ารับรู้ แล้วผละจากไป พอถึงหน้าถํ้า คายามังสั่งให้นินจาถอยไปซุ่มระวังอยู่ห่างๆ อย่าให้นาคี

    รู้ตัวและที่สำคัญอย่าให้ใครเล็ดรอดเข้าไปในถ้ำได้ นินจายกมือเป็นสัญญาณ พวกที่เหลือต่างถอยหายเข้าไปซุ่มอยู่ในแนวป่า ดาวรอจนคายามังไป ขยับจะไปบ้าง ทันใดนั้น มีดสั้นสองเล่มพุ่งเฉียดหน้าไปนิดเดียว เธอดีดตัวหนีไปตามยอดไม้อย่างรวดเร็ว นินจาทั้งห้าคนไล่ตามมาติดๆ สองคนพุ่งไปดักหน้า ที่เหลือล้อมด้านหลังไว้

    “พวกแกมาอยู่นี่ แล้วใครเฝ้านางงู...แกไม่รู้หรือว่านี่เป็นแผนล่อเสือออกจากถ้ำ”

    พวกนินจามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะพุ่งกลับไปที่ถ้ำทันที เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ที่หลอกพวกนั้นได้...

    ไม่นานนัก ดาวกลับถึงเซฟเฮาส์เจออภิชาติรออยู่ที่นั่นก่อนแล้ว เขาร้อนใจมากเรื่องฤทธิชัยอยากรู้ว่าเธอลองถามอาจารย์ของเธอหรือยัง เธอพยักหน้ารับคำ ท่านบอกว่าความรักเท่านั้นที่จะแก้ไขทุกอย่าง เพียงแต่ไม่ได้บอกรายละเอียด เธอดีใจที่เขามา แต่ไม่ค่อยเห็นด้วยนักที่เขาปล่อยงิ้วไว้ที่นั่นคนเดียว

    “ยังไงผมต้องมา เพราะถ้าช่วยนายหนึ่งให้พ้นจากนางงูไม่ได้ ผมในฐานะเพื่อนและคุณดาวในฐานะภรรยา ย่อมรู้ว่านายหนึ่งยอมตายดีกว่าที่จะอยู่ในสภาพเช่นนี้ คนอื่นคงไม่กล้าจะทำ แต่เราสองคนจะปล่อยให้นายหนึ่งตกนรกทั้งเป็นไม่ได้” คำพูดของอภิชาติทำให้ดาวถึงกับอึ้ง เธอเองก็คิดแบบนั้นเช่นกัน...

    จากนั้น ดาวกับจักจั่นแวะไปที่กระท่อมหลบภัยเพื่อเตือนแม่สมพรเรื่องฤทธิชัย เจอจันจิรากับป้าเนียนที่นั่นพอดี จึงแจ้งให้ทราบทั่วกันว่าตอนนี้ ฤทธิชัยกลายเป็นศัตรูของนางเสือไปแล้ว ทุกคนต้องระวังตัวถ้าเจอเขา ส่วนจักจั่นถือโอกาสมาลาแม่เข้ากรุงเทพฯ ไปอยู่เป็นเพื่อนงิ้วแทนอภิชาติ...

    ขณะเดียวกัน ที่หมู่บ้านชายแดนทางด้านใต้ ผู้กอง สัตยาเห็นลุงเดชกับพ่อแสงมีฝีมือจึงคัดเลือกไว้ใช้งาน แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่างานอะไร บอกแค่ให้เตรียมตัวไว้ถึงเวลาจะมาเรียก จังหวะนั้น ไผ่ทำทีเข้ามาพูดจายียวนกวนประสาทผู้อาวุโสทั้งสองคน พอสบโอกาส รีบกระซิบว่าสายลมบอกตำแหน่งซ่อนอาวุธของพวกแบล็กอีวิล คืนพรุ่งนี้เขาจะไปจัดการ พวกมือปืนที่นั่งอยู่แถวนั้นไม่มีใครติดใจสงสัยอะไร

    ooooooo

    คืนถัดมาซึ่งเป็นคืนวันเพ็ญ ดาวกับอภิชาติในชุดดำสวมหน้ากากปรากฏตัวขึ้นใกล้ถ้ำ ซึ่งเป็นที่พักของนาคี จังหวะนั้น มีเมฆดำค่อยๆเคลื่อนเข้ามาบดบังดวงจันทร์ทำให้พื้นที่รอบๆถ้ำมืดสลัวลง อภิชาติเห็นเป็นโอกาสเหมาะชวนดาวเข้าไปลุย โดยเขาจะเล่นงานพวกนินจากับนาคี ส่วนเธอไปจัดการฤทธิชัย เธออ้าปากจะค้านแต่ไม่ทัน เขาพุ่งไปที่หน้าถ้ำเสียก่อน แล้วสาดกระสุนเข้าไปในถ้ำเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

    นินจาออกจากที่ซ่อน กรูเข้าล้อมกรอบเขาไว้ ฤทธิชัยกับนาคีได้ยินเสียงปืนดีดตัวออกมาจากถ้ำ เห็น อภิชาติกำลังต่อสู้กับพวกนินจา ฤทธิชัยอาสาจะจัดการ ศัตรูให้เอง แต่นาคีรั้งไว้

    “ไม่ต้อง...เราจัดการเอง...พวกเจ้า...ถอยออกมา”

    นินจาดีดตัวออกมาคุมเชิงอยู่ห่างๆ อภิชาติต้องการป่วนนังงูร้าย หันไปกราดยิงฤทธิชัยจนทรุด เธอโกรธจัดผมเปลี่ยนเป็นงูเก็งกองส่ายหัวไปมา แล้วพุ่งเข้าหา เขาดีดตัวหนีเข้าป่าล่อให้เธอตาม นาคีหลงกลไล่ตามด้วยโทสะ โดยมีพวกนินจาตามไปอีกทอด ฤทธิชัยขยับจะตาม แต่ถูกดาวพุ่งชนพากันล้มกลิ้งไปกับพื้น ต่างฝ่ายต่างดีดตัวขึ้นยืนประจันหน้ากัน เธอพยายามเรียกชื่อเขาเผื่อเขาจะจำได้ แต่ไร้ผล

    “ถอยไป...ใครขวางเราต้องตาย” ฤทธิชัยว่าแล้วขยับจะไป

    เธอโดดขวางไว้ เขาโกรธจัดตรงเข้าทำร้ายเธอซึ่งได้ แต่ปัดป้องไม่ตอบโต้ ตั้งรับอย่างเดียวทำให้เธอเสียเปรียบถูกเขากระแทกฝ่ามือใส่ ร่างลอยละลิ่วไปกระแทกต้นไม้ แล้วตามเข้าไปคว้าคอเธอบีบหมายจะฆ่าให้ตาย เธอพยายามแกะมือเขาออก แต่ไม่สำเร็จ เริ่มหายใจติดขัด...

    ขณะที่ดาวตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน อภิชาติล่อนาคีลึกเข้าไปในป่า พอเห็นว่าห่างจากดาวมากพอแล้วจึงหันมาเผชิญหน้า นาคีพร้อมด้วยนินจา 5 คนล้อมเขาไว้ แม้จะเสียเปรียบทั้งพลังฝีมือและกำลังคน แต่อภิชาติก็หนี เอาตัวรอดไปได้ สร้างความเจ็บแค้นใจให้นาคีเป็นอย่างมาก

    ooooooo

    ดาวใกล้ขาดใจเต็มที ทันใดนั้น เมฆบนท้องฟ้าเคลื่อนพ้นดวงจันทร์ เผยให้เห็นจันทร์เต็มดวงที่สาดแสง มายังร่างของฤทธิชัยทำให้สติของเขากลับคืนมา

    รีบคลายมือออก ดาวหายใจได้อีกครั้งโผกอดเขาด้วย ความดีใจ เขางงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเล่าให้ฟังว่าเขาถูกมนต์สะกดของนาคี ทำให้ลืมหมดทุกอย่างและคิดจะฆ่าพวกเรา เธอเพิ่งสังเกตเห็นแสงจันทร์ที่ส่องกระทบใบหน้าเขา แหงนมองท้องฟ้าเห็นจันทร์เต็มดวง

    “แสงจันทร์...ความรัก...ใช่แล้ว” เธอพึมพำกับตัวเอง

    “ทำไมหรือครับ”

    “อาจารย์บอกว่าความรักจะช่วยให้ทำลายมนต์ ของมัน คงเป็นเพราะดวงจันทร์เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับ ความรักคุณหนึ่งถึงได้สติกลับคืนมา”

    ฤทธิชัยถามเสียงเศร้าว่าแค่คืนสติเท่านั้นหรือ เธอยังตีความไม่ออกว่าต้องทำอย่างไรถึงจะสยบมนต์นี้ได้ ทั้งสองต่างมองขึ้นไปที่ดวงจันทร์ เริ่มมีเมฆกลุ่มใหม่ลอยเข้ามาบดบัง ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นดุร้ายมีเงาของงูซ้อนขึ้นมา เขาพยายามสะบัดหัวไล่เงานั้นออกแต่ทำ ไม่สำเร็จ รีบบอกให้เธอหนี

    “คุณหนึ่ง...แข็งใจไว้...ลองใช้พลังต้านเอาไว้”

    เขาลองทำตามแต่ต้านไม่ไหว แต่แล้วเมฆลอยผ่านพ้นไปเผยให้เห็นจันทร์เต็มดวงอีกครั้ง สติของเขากลับคืนมา ทันใดนั้น ร่างนาคีปรากฏขึ้นตรงหน้า จ้องมองมาด้วยแววตาดุดัน

    “คืนคนของเรามา”

    เสียงปืนดังก้องไปทั้งป่า นาคีเซไปมาตามแรงอัดของลูกปืน อภิชาติร้องเตือนให้ทั้งคู่รีบหนี ดาวคว้ามือฤทธิชัยดีดตัวหายไปในความมืด นังงูร้ายจะตาม อภิชาติขวางไว้ เธอโกรธปล่อยพิษใส่ เขาหายตัวหลบทันพอปรากฏ ตัวขึ้นอีกครั้ง ยิงใส่เธอหูดับตับไหม้ แล้วโยนระเบิดตาม เสียงตูมดังสนั่น ไฟลุกท่วม

    เธอเดินฝ่าเปลวไฟออกมา แต่เขาหายไปแล้ว รีบเพ่งสายตาไปยังแนวป่าเห็นดาวจูงมือฤทธิชัยวิ่งอยู่ไกลๆ ขยับจะตาม แต่พลังตกวูบถึงกับโงนเงนจะล้ม คำพูดของคายามังที่เตือนให้เธอลงแช่น้ำอาคม ไม่เช่นนั้น ร่างจะสูญสิ้นผุดขึ้นมาในความคิด เธอตวัดมือร่ายมนต์ ร่างหายวับไปปรากฏอีกทีอยู่หน้าอ่างน้ำอาคม ค่อยๆก้าวลงไปนอนหลับตาแช่ตัว พลันมีม่านบางๆ ครอบคลุมร่าง ราวกับเป็นเกราะป้องกัน...

    พอได้ระยะปลอดภัย ดาวกับฤทธิชัยก็หยุดหนี ทั้งคู่โอบกอดกันด้วยความรักและคิดถึง เขาขอโทษที่พลาดท่า เสียที ปล่อยให้นาคีครอบงำ เธอปลอบว่าไม่ต้องกังวลไป ยังมีทางแก้ไข

    “แต่ถ้าแก้ไขไม่ได้ ผมอยากให้คุณดาว...”

    เธอเอามือแตะริมฝีปากเขาไว้ไม่ให้พูด รู้ดีว่าเขาต้องการให้เธอทำอะไร จังหวะนั้น อภิชาติตามมาสมทบเข้าไปตบหลังตบไหล่เพื่อนรัก ดีใจที่ยังไม่กลายเป็นงูอย่างถาวร แล้วถามดาวว่าทำไมฤทธิชัยถึงได้สติกลับคืนมา

    “ดาวคิดว่าเป็นเพราะแสงจากดวงจันทร์ค่ะ” เธอพูดพลางมองสบตาฤทธิชัยอย่างลึกซึ้ง อภิชาติรู้งานรีบหลบออกมา ปล่อยให้คู่รักได้อยู่กันตามลำพัง...

    ในเวลาเดียวกัน ไผ่ในชุดปฏิบัติการนางเสือบุกเข้าไประเบิดรถคอนเทนเนอร์ขนอาวุธสองคันที่จอดซุ่มอยู่ในหุบเขาท้ายหมู่บ้านที่ลุงเดชกับพ่อแสงแฝงตัวอยู่ แรงระเบิดทำลายอาวุธของพวกแบล็กอีวิลเป็นจุณ

    ooooooo

    ใกล้สว่างแล้ว เวลาแห่งความสุขหมดลง ดาวกับฤทธิชัยจำต้องพรากจากกัน อภิชาติเข้ามาเตือนเธอให้รีบไป แล้วออกไปยืนรออยู่ห่างๆ ปล่อยให้คู่รักได้ร่ำลากัน ทั้งสองคนโผกอดกันไว้ด้วยความอาลัย

    “ดาวจะต้องได้คุณกลับมา”

    “ผมเชื่อมือคุณ” ฤทธิชัยมีอาการสั่นขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าปรากฏเงาของงูรางๆ เขาพยายามใช้พลังต้านแต่ไม่ไหว สายตาเริ่มฉายแววดุร้าย ดาวมองชายคนรักเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะจากไปทั้งน้ำตา...

    ขณะที่ฤทธิชัยตกอยู่ในมนต์สะกดของนาคีอีกครั้ง นังงูร้ายตื่นขึ้นด้วยพลังเต็มเปี่ยม สะบัดมือสองข้างกระแทกอ่างน้ำอาคมแตกกระจาย แล้วหลับตาทำสมาธิ ก่อนจะหายวับไปปรากฏตัวที่ลานเล็กๆ เห็นฤทธิชัย ยืนอยู่ เธอโผกอดเข้าไปด้วยแรงเสน่หา...

    ในเวลาไล่เลี่ยกัน งิ้วดีใจมากที่อภิชาติส่งจักจั่นมาช่วย เพราะเครื่องจับสัญญาณใกล้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ได้มาเมื่อไหร่จะเริ่มดำเนินการทันที โดยจะทดลองกับท่านรองศักดาเป็นรายแรก นายโจจะเป็นรายถัดไป

    “งิ้วมีเรื่องหนึ่งที่ต้องรบกวนความสามารถคุณจักจั่น...งิ้วไม่แน่ใจว่านายดำรงเอ๋อจริงหรือเปล่า”

    “ได้...จักจั่นจะพรางตัว คอยจับตาดูนายดำรง”

    “ระวัง...อย่าให้ตาเป็นกุ้งยิงก็แล้วกัน” สองสาวหัวเราะกันสนุกสนาน...

    เป็นไปอย่างที่งิ้วคาด ดำรงไม่ได้เอ๋อ จักจั่นพรางตัวเข้าไปสอดแนมอยู่ในห้องพักฟื้น จึงจับได้ว่าเขาหยิบมือถือขึ้นมาโทร. งิ้วโกรธมาก กระชากคอเสื้อเขาเข้ามาใกล้อย่างเอาเรื่อง ถามว่าไปเอามือถือมาจากไหน ได้ความว่าแอบฉกมาตอนที่หมอมัวแต่สนใจตรวจแผลที่ท้องให้

    แกล้งทำเอ๋อ...เดี๋ยวฉันจะให้นายเอ๋อไปตลอดชีวิต” จักจั่นขู่

    “เห็นใจผมเถอะครับ ผมทำเอ๋อเพื่อพวกมันจะได้ปล่อยผม...ไม่สนใจผม”

    “แล้วคราวก่อนล่ะ”

    เขาสารภาพว่าแอบเอามือถือเข้ามาในศูนย์ลับแล้วโยนทิ้งตอนอพยพหนีศัตรู งิ้วโวยลั่น แค่โทรศัพท์เพียงเครื่องเดียวทำให้หน่วยของเราต้องสูญเสียทั้งกำลังคนและทุกอย่าง ดำรงจะขอรับผิดชอบและจะชดใช้ให้

    “ชีวิตคน...นายชดใช้ได้ไหม”  งิ้วตะคอกใส่ แล้วเดินอารมณ์เสียออกไป จักจั่นขู่ ถ้ายังก่อเรื่องอีก เธอจะยิงเขาทิ้ง ดำรงถึงกับหน้าซีด...

    หลังจากดาวพยายามไขปริศนาที่อาจารย์ของเธอให้ไว้ว่าความรักสยบมนต์ของนาคีได้ แต่ก็คิดไม่ออกเธอจึงตัดสินใจจะจบชีวิตฤทธิชัยให้เร็วที่สุด อภิชาติพยายามให้เธอชะลอเรื่องนี้ไว้ก่อน แต่เธอยืนกรานว่าเป็นทางเดียวที่จะช่วยให้เขาพ้นจากสภาพตายทั้งเป็น

    ooooooo

    รถจี๊ปของผู้กองสัตยาวิ่งนำขบวนรถกระบะสองคันขนมือปืนมาเต็มคันรถ โดยมีลุงเดชกับพ่อแสงรวมอยู่ในนั้นด้วย เข้ามาจอดที่หมู่บ้านติดชายแดนทางด้านใต้แห่งหนึ่ง มีชาวบ้านวัยฉกรรจ์ยืนรวมกลุ่มกันอยู่หลายสิบคน ผู้กองสัตยาปรี่เข้ามาหาหัวหน้าหมู่บ้าน ถามเสียงเครียดว่ามีปัญหาอะไร

    “ปัญหาคือเงินที่ท่านสัญญาไว้ยังไม่มา”

    “เงินมาแล้ว แต่ถูกนางเสือปล้นไป กำลังส่งมาใหม่”

    “ถ้าเงินไม่มา ก็ไม่มีการขนของ ไหนจะค่าช้างไหนจะค่าควาญช้าง...” หัวหน้าหมู่บ้านพูดยังไม่ทันจบผู้กองสัตยาตบเปรี้ยงเดียวหน้าคะมำ ชาวบ้านทำท่าจะลุกฮือ มือปืนชักปืนขึ้นมาขู่ พวกนั้นยืนนิ่งไม่กล้าขยับ ผู้กองสัตยาต้องการเชือดไก่ให้ลิงดู เอาปืนส่งให้พ่อแสง สั่งให้ยิงหัวหน้าหมู่บ้านทิ้ง โทษฐานเรื่องมาก เขาไม่อยากฆ่าใครโดยไม่มีเหตุอันควร เลยยิงที่ต้นขาแทน  ผู้กองชั่วเดินเข้ามาหาอย่างไม่พอใจ

    “เฮ้ย...ข้าบอกให้ยิงมันทิ้ง”

    “ยิงทิ้งมันตายเร็วไป แบบนี้เท่ากับว่าเตือนพวกมันทุกคนว่าอย่าหือ”

    ผู้กองสัตยาจ้องหน้าพ่อแสงอึดใจ ก่อนจะพยักหน้าพอใจ ลุงเดชถึงกับถอนใจโล่งอก...

    เครื่องตรวจจับสัญญาณแบตเตอร์รี่หัวใจรุ่นแรกเสร็จเรียบร้อย งิ้วกับจักจั่นจะลองใช้เครื่องนี้กับท่านรองศักดาเป็นรายแรก จึงขอร้องให้กำจรช่วยเหลือติอต่อขอสัมภาษณ์เขาเรื่ององค์กรลับแบล็กอีวิล และให้งิ้วปลอมเป็นผู้ช่วยของกำจรเข้าไปติดไมโครโฟนเพื่อจับสัญญาณแบตเตอรี่หัวใจ

    ส่วนจักจั่นจะคอยตรวจสัญญาณอยู่ในรถตู้ซึ่งจอดอยู่ใกล้ๆ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการ การสัมภาษณ์เป็นไปด้วยดี แต่สองสาวต้องผิดหวังเพราะจับสัญญาณอะไรไม่ได้ ท่านรองศักดาไม่ใช่นายใหญ่...

    เมื่อพลาดจากท่านรองศักดา เป้าหมายต่อไปของจักจั่นกับงิ้วคือนายโจ จักจั่นรู้ดีว่ารายนี้ไม่ง่ายเหมือนรายที่แล้ว เพราะเขาไม่มีทางให้สัมภาษณ์ใครแน่นอน มีทางเดียวคือจับตัวเขามาตรวจสอบระยะใกล้

    “ไม่ใช่ง่าย...มีมือปืนรอบตัวมันเต็มไปหมด”

    “ชอบงานยากไม่ใช่เหรอ”

    “ได้เลย...มีนางเสืออยู่ทั้งคนกลัวอะไร” สองสาวต่างยิ้มให้กัน จังหวะนั้นมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น นพเข้ามารายงานว่าได้เครื่องจับสัญญาณขนาดจิ๋วมาแล้ว แล้วส่งสร้อยคอสองเส้นให้ พร้อมกับอธิบายว่า

    “จับสัญญาณได้โดยใช้ระบบสั่นไม่มีเสียง...และเป็นวิทยุบอกตำแหน่งในตัว”

    “สุดยอด...คราวนี้เราก็ออกไปล่าตัวนายใหญ่ได้แล้ว” จักจั่นว่าแล้วหันไปตีมือกับงิ้ว ยิ้มให้กันอย่างมีความหวัง

    ooooooo

    ในเวลาต่อมา จักจั่นกับงิ้วมาซุ่มดูความเคลื่อนไหวอยู่ที่หน้าบริษัทอินเตอร์บิส เห็นนายโจนั่งรถตู้ออกไปรีบสะกดรอยตาม จนกระทั่งรถของเขาแล่นเข้าไปในลานจอดรถใต้ดินของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง นายโจพร้อมด้วยมือปืนคุ้มกันสามคนเดินไปที่ลิฟต์ จักจั่นรีบใช้วิชาพรางตัวเล็ดลอดขึ้นลิฟต์ไปด้วย

    สักพัก ลิฟต์เปิดที่ห้องเพนท์เฮ้าส์ ปรากฏว่านายโจนัดพบหมอคนหนึ่ง จักจั่นไม่ทันได้อยู่ฟังข้อมูลเพราะสมาธิทำท่าจะหลุด วิชาพรางตัวติดๆขัดๆ เกรงความจะแตกต้องรีบเผ่นกลับไปหางิ้วซึ่งรออยู่ที่รถ โดยไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง รู้แค่นายโจมาหาหมอ ระหว่างนั้น คนที่ถูกเอ่ยถึงเดินนำมือปืนกลับมายังรถตู้ที่จอดรออยู่

    “คุณงิ้วตามไปลากตัวนายโจ...จักจั่นจะตามไปดูซิว่านายคุณหมอมาจากไหน...ทำอะไร” จักจั่นว่าแล้วลงจากรถ ขณะที่งิ้วขับรถตามรถตู้ของนายโจที่กำลังแล่นออกไป...

    ขณะรถตู้ของนายโจขับมาถึงถนนเปลี่ยวชานกรุง งิ้วเร่งเครื่องแซงก่อนจะปาดหน้าทำให้จอด มือปืนคุ้มกันสามคนพรวดออกจากรถยังไม่ทันจะตั้งตัว เธอสาดกระสุนใส่ตายเรียบ แล้วดีดตัวเข้าไปในรถ คนขับรถชักปืนจะยิง เธอไวกว่าซัดตูมเดียวฟุบคาพวงมาลัย นายโจอาศัยจังหวะนั้น เผ่นเข้าไปในสวนข้างทาง เธอวิ่งไปดักหน้า

    “ขอคุยด้วยหน่อย”

    นายโจไม่พูดพล่าม พุ่งเข้าเตะต่อยอุตลุด หญิงสาวตั้งรับแล้วโต้กลับ เขารู้ตัวว่าฝีมือต่ำชั้นกว่า เลยชักปืนยิงไม่ยั้ง เธอพุ่งหลบก่อนยิงสวนถูกปืนในมือเขากระเด็น

    “ช่วยขยับหน่อยสิ...อยากยิงสมองเต็มแก่” งิ้วยิ้มสะใจ ขณะที่นายโจยืนนิ่ง ได้แต่มองด้วยความแค้น...

    ไม่นานนัก งิ้วพานายโจไปคุมตัวไว้ในห้องพักของโรงแรมเล็กๆแห่งหนึ่งแถวนั้น จับใส่กุญแจมือติดกับเก้าอี้ไว้ เขายังอารมณ์กวนประสาท ถามเธอว่าเกิดพิศวาสอะไรขึ้นมาถึงได้ฉุดเข้าโรงแรม เธอตบเขาหน้าหันฐานปากเสีย เขาฮึดฮัดจะเอาเรื่องแต่เธอชักปืนขู่เสียก่อน
    “เรารู้ว่าพวกแกกำลังเคลื่อนกำลังเข้ามาทางชายแดน แกคงรู้แล้วว่าอาวุธ เงิน อุปกรณ์ของพวกแก ถูกสกัด บ๊ายบายเรียบร้อยทุกครั้ง”

    “จิ๊บๆยังมีอีกเยอะ”

    “แหงล่ะ...โกงกินมาเยอะนี่...ฉันให้นายเลือกว่าจะบอกทุกอย่างหรือว่าเป็นผีสิงอยู่ในโรงแรมห้องนี้” งิ้วว่าพลางจ้องเขาสีหน้าเคร่งเครียด...

    ขณะที่งิ้วกำลังเค้นความลับจากนายโจ จักจั่นซึ่งดักรออยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรมหรู เห็นหมอคนนั้นออกจากลิฟต์พร้อมกับมือปืนคุ้มกันสองคน เธอปรี่เข้าไปชนเขาอย่างจัง แล้วแอบฉกกระเป๋าสตางค์ของเขาติดมือมาด้วยโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง เธอรีบขอโทษที่ซุ่มซ่ามแล้วชิงหนีเข้าห้องน้ำ หยิบนามบัตรกับใบขับขี่ขึ้นมาดู

    “หมอ...เจริญ...ตั้งเจริญพงษ์...ศัลยกรรมตกแต่ง” ยิ้มอย่างพอใจแล้วหยิบมือถือขึ้นมาโทร.หางิ้ว ถามถึงสถานที่ที่เอาตัวนายโจไปกักขังไว้

    ooooooo

    นายโจยังคงปิดปากเงียบไม่ยอมบอกอะไรแม้จะถูกงิ้วตบซ้ายตบขวาจนเลือดกบปาก เธอจึงงัดไม้ตายขึ้นมาขู่ ถ้าอีกห้านาทีเขาไม่เปิดปากจะถูกเฉือน แล้วหยิบมีดคมกริบขึ้นมาตวัดโชว์ ทันใดนั้น ประตูห้องพักเปิดผลัวะ มือปืนกล้าตายสองคนพรวดเข้ามา เธอสาดกระสุนใส่ล้มคว่ำ แล้วโดดไปหลบด้านหลังนายโจ จ่อปืนที่หัวพร้อมกับตะโกนขู่พวกมือปืนที่ยืนคุมเชิงอยู่หน้าห้อง

    “หน้าไหนโผล่เข้ามา...นายแกดับชัวร์”

    แทนที่พวกนั้นจะกลัว กลับยิงกระหน่ำเข้ามาถูกอกนายโจหลายนัด เธอยิงโต้กลับเป็นระยะๆ พลางเขย่าตัวเขาเพื่อให้บอกแผนการของนายใหญ่มา เขาร่อแร่เต็มทีแต่ก็พยายามพูด

    “กำ...แพง...โรง...หมอ”

    พวกมือปืนยิงกราดเข้ามาอีก คราวนี้ถูกหัวนายโจเต็มๆ เธอพยายามยิงสกัดไม่ให้พวกนั้นเข้ามา พลันมีเสียงปืนดังขึ้นชุดใหญ่จากหน้าห้องพัก เธอจ้องเขม็งไปที่ประตูเตรียมพร้อม แต่แล้วได้ยินเสียงจักจั่นตะโกนเรียกถึงกับถอนใจโล่งอกที่เพื่อนมาช่วยไว้ทัน จักจั่น

    เข้ามาเห็นสภาพของนายโจแล้วรีบถามว่าได้เรื่องอะไรหรือเปล่า เธอส่ายหน้า นายโจไม่ใช่นายใหญ่เพราะจับสัญญาณอะไรไม่ได้ จักจั่นมองร่างไร้วิญญาณของเขาอย่างปลงๆ

    “ไม่น่าเชื่อว่าพวกมันจะเก็บนายโจ”

    “เชื่อเถอะ...พวกมันยังมีนายโจอีกเยอะ...นี่เองที่นายสัตยาเอ่ยถึงโจคนที่สอง...มันคือโจคนใหม่ตัวแทนของนายโจคนที่ตายไปแล้ว” งิ้วพึมพำหน้าเครียด

    ครู่ต่อมา สองสาวกลับมาตั้งหลักที่ศูนย์ลับ จักจั่นเสียดายมาก ถ้านายโจรู้ตัวว่าจะถูกเก็บ อาจจะยอมบอกอะไรเราบ้าง งิ้วเล่าว่าเขายอมบอก แต่จับใจความได้แค่คำว่ากำแพงกับโรงหมอเท่านั้น

    “จักจั่นว่าได้เรื่องเหมือนกันนะ...กำแพง...จักจั่นรู้ว่าคือสถานที่ตั้งค่ายใหญ่ของมัน พวกเราพยายามหา

    แต่ไม่เจอ เชื่อว่าอาจารย์ผมขาวที่เราเห็นต้องลงอาคมไว้ ส่วนหมอก็คือหมอที่นายโจไปพบที่โรงแรม...หมอเจริญเป็นหมอศัลยกรรม ทุกอย่างต้องเกี่ยวพันกัน...เราต้องบวกให้ถูกเท่านั้น”

    “เรารู้ว่าพวกมันกำลังระดมกำลัง”

    “ถ้าต้องการคุมด้านกำลัง จะต้องมีเจ้าหน้าที่ระดับสูงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย”

    งิ้วถึงบางอ้อทันที นึกขึ้นได้ว่าตอนที่กำจรไปสัมภาษณ์ท่านรองศักดา ได้ยินว่าจะมีการประชุมระหว่างเจ้าหน้าที่ระดับสูงเร็วๆนี้ สองสาวต่างมองหน้ากันสีหน้าครุ่นคิด หลังจากช่วยกันบวกลบคูณหารดูแล้ว สรุปได้ว่าพวกแบล็กอีวิลคิดหาคนมาแทนเจ้าหน้าที่ระดับสูงพวกนั้น ถึงได้มีหมอศัลยกรรมมาเกี่ยวข้อง

    จังหวะนั้น นพเข้ามาแจ้งว่าบริษัทอินเตอร์บิสกำลังแถลงข่าว งิ้วรีบเปิดทีวี เห็นกำจรกำลังสัมภาษณ์นายโจซึ่งมีใบหน้าเหมือนนายโจคนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน แม้กระทั่งรอยแผลเป็นบนแก้มที่ดาวฝากไว้ เรื่องที่อินเตอร์บิสกำลังจะได้สัมปทานทั้งหมดจากราชการ...
    ooooooo

    หลังจากค้นข้อมูลหมอเจริญมาได้ จักจั่นกับงิ้วรีบตรงไปยังคลินิกของเขา เจอเจ้าหน้าที่ต้อนรับสาวสวยอยู่หน้าเคาน์เตอร์ สองสาวฟังคำพูดคำจาและท่าทางที่ไม่รับแขกของเธอแล้วหมั่นไส้ขึ้นมาติดหมัด สงสัยจะพูดดีๆด้วยไม่ได้ ชักปืนขึ้นมาจ่อหัว ถามว่าหมออยู่หรือเปล่า เธอถึงกับจ๋อย ส่ายหน้าแทนคำตอบ

    “ฉันสองคนเป็นกิ๊กหมอ...จะเข้าไปรอข้างใน” จักจั่นว่าแล้วจ้ำพรวดๆเข้าไปโดยมีงิ้วตามติด

    แต่พอเปิดประตูห้องทำงานหมอเจริญเข้าไปกลับพบประตูกระจกตรงระเบียงเปิดอยู่ สองสาวรู้ทันทีว่าต้องเกิดเรื่อง พุ่งพรวดไปที่ระเบียงมองลงไปเบื้องล่าง เห็นร่างของชายคนหนึ่งนอนคว่ำอยู่ที่พื้นถนน มีไทยมุงยืนดูอยู่นับสิบคน อึดใจ รถตำรวจแล่นเข้ามาจอดสองคัน

    “สดๆร้อนๆ ต้องเป็นยัยพนักงานต้อนรับนั่นแน่ๆ” จักจั่นดีดตัวออกไปที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าพร้อมด้วยงิ้วแต่สาวสวยหายไปแล้ว งิ้วรีบไปดูด้านหลังเคาน์เตอร์เห็นร่างพนักงานสาวตัวจริงนอนตายอยู่

    ทั้งคู่รีบกลับไปที่ห้องทำงานของหมอเจริญ ตรงไปที่คอมพิวเตอร์ ถึงกับโล่งอกที่มันยังทำงานอยู่ ไม่ได้

    ถูกมือดีทำลาย งิ้วรีบเรียกข้อมูลขึ้นมาดู จักจั่นสัมผัสได้ว่าตำรวจกำลังมาที่นี่ เร่งเธอรีบจัดการโหลดข้อมูลให้เสร็จภายในหนึ่งนาที ส่วนตนเองจะตรวจดูเซฟซึ่งอยู่หลังรูปภาพ อึดใจ มีภาพปรากฏขึ้นที่จอคอมพิวเตอร์

    “จ๊ะเอ๋...รูปของเจ้าหน้าที่ชั้นสูงทั้งนั้น...บวกลบคูณหารของคุณจักจั่นตรงเป๊ะ” งิ้วล้วงธัมบ์ไดรฟ์ออกมาเซฟข้อมูล จักจั่นเข้ามาเร่งให้ไปกันได้แล้ว เธอดึงธัมบ์ไดรฟ์ออกแล้วพากันเผ่นแน่บ

    จักจั่นใช้วิชาพลางตัวช่วยงิ้วรอดพ้นเงื้อมือตำรวจที่วิ่งสวนเข้าไปในคลินิกได้สำเร็จ จากนั้นพากันลงมาที่ชั้นล่างสุดของตัวตึก งิ้วต้องส่งข้อมูลที่ได้มาให้นพก่อน จักจั่นรีบลากเธอไปเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ขอยืมคอมพิวเตอร์ใช้ พนักงานสาวมีน้ำใจหยิบโน้ตบุ๊กของตัวเองมาให้ยืม งิ้วรีบเอาธัมบ์ไดรฟ์เสียบส่งข้อมูล

    “หน้าตาสวยแล้วยังใจดีอีกต่างหาก เจ้านายไม่ว่านะ” จักจั่นชวนพนักงานคุยระหว่างรอ

    “อ๋อ...ของหนูเองค่ะ เอามาหาข้อมูลทำการบ้าน นายไม่ว่าค่ะ”

    “ดีมาก...การศึกษาสำคัญที่สุด”

    “เรียบร้อย...ขอบใจมากนะ ขอให้เรียนจบสูงๆนะจ๊ะ” งิ้วดึงมือจักจั่นวิ่งปรู๊ดออกไป พนักงานสาวมองตามยิ้มๆก่อนจะหันไปเก็บโน้ตบุ๊ก ต้องตกใจเมื่อเห็นแบงก์พันปึกใหญ่อยู่ข้างใต้ ครู่ต่อมา จักจั่นกับงิ้วมาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดิน งิ้วอดกระเซ้าไม่ได้ว่าเดี๋ยวนี้จักจั่นพกเงินเป็นฟ่อนๆแบบนี้เลยหรือ เธออมยิ้ม

    “เอามาจากในตู้เซฟของหมอนะ”

    “อ้าว...เดี๋ยวตรวจเลขหมายน้องก็ซวยน่ะสิ”

    “เงินสดๆไม่ได้ผ่านธนาคารหรอก...รู้น่า...แจกบ่อยๆรับรองได้เงินฟอกทั้งนั้น”

    ขณะสองสาวกำลังจะขึ้นรถ มีรถคันหนึ่งแล่นพรวดผ่านหน้าพร้อมกับสาดกระสุนใส่ งิ้วไม่มีพรจากสวรรค์ต้องโดดไปหลบด้านหลังใช้รถเป็นกำบัง ส่วนจักจั่นยืนกราดยิงโต้ไม่สะทกสะท้าน งิ้วโผล่ขึ้นมาจะช่วยยิง แต่รถคนร้ายเลี้ยวพ้นมุมตึกไปแล้ว บ่นด้วยความเจ็บใจที่พวกนั้นหนีรอดไปได้

    “แน่ใจหรือ” จักจั่นยิ้มหน้าทะเล้น รีบโดดขึ้นรถ งิ้วโดดตาม ก่อนจะเร่งเครื่องออกไปอย่างรวดเร็ว สองสาววนรถ

    ขึ้นมาได้แค่ชั้นเดียวเห็นรถคนร้ายจอดเบียดเสาอยู่ รีบลงไปดูพบว่าคนขับคือพนักงานสาวตัวปลอมของคลินิกหมอเจริญ กับมือปืนอีกสามคนพร้อมอาวุธครบมือถูกกระสุนของจักจั่นร่างพรุน

    “ที่แท้ยัยตัวแสบนี่เอง”

    “หน้าตาก็ดี...ไม่น่าเลือกทางผิด” จักจั่นได้แต่ส่ายหน้าปลง ก่อนจะพากันกลับขึ้นรถ...

    ooooooo

    จากนั้นไม่นาน จักจั่นและงิ้วมาถึงศูนย์ลับถึงกับอารมณ์เสียเมื่อนพเข้ามารายงานว่าข้อมูลที่ทั้งคู่ส่งมาให้ เอาผิดใครไม่ได้เนื่องจากไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดและทางหน่วยของเราก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าพวกแบล็กอีวิลจะเล่นงานเจ้าหน้าที่ระดับสูง

    “แค่เตือนให้ทุกคนระวังตัว จัดกำลังคุ้มครองก็ไม่ได้หรือ” งิ้วต่อรอง

    “เราเป็นหน่วยลับไม่มีตัวตน คงได้แต่ส่งคนคอยดูห่างๆเท่านั้น”

    “ให้มันได้ยังงี้สิ...สงสัยต้องรอให้พวกมันจับไปก่อนถึงจะเชื่อมั้ง” จักจั่นพูดจบเดินกลับห้องพักอย่างหัวเสีย บ่นงึมงำกับงิ้วที่ตามมาว่า  พวกแบล็กอีวิลร้ายกาจมาก แค่เราได้กลิ่นก็จัดการเก็บหมอเจริญทันที

    “จริงอย่างที่คุณนพว่า เราก็แค่รู้ทันพวกมันแต่ไม่มีหลักฐาน...แบบนี้ก็เท่ากับว่าเรารอตั้งรับอย่างเดียว สาวเรื่องไปถึงใครมันฆ่าตัดตอนหมด”

    “ใจเย็น...เรายังเหลือนายสัตยา ระหว่างนี้ลองหาดูสิว่า  มีหมอศัลยกรรมคนไหนที่พวกมันจะเลือกให้ทำงานกับพวกมัน”

    งิ้วรับคำ รีบไปที่คอมพิวเตอร์ เรียกดูข้อมูลตามที่จักจั่นบอก ถึงกับส่ายหน้าหนักใจ มีหมอศัลยกรรมที่เก่งๆอยู่เป็นร้อยคน กว่าจะเช็กหมดคงสายเกินไป จักจั่นอยากรู้ว่ามีข่าวของผู้กองสัตยาบ้างไหม

    “ตอนนี้พวกมันมีแหล่งปฏิบัติการใหญ่ๆอยู่แค่สองจุด ที่อินเตอร์บิสแล้วก็ชายแดน...เลือกเอาได้เลย”

    จังหวะนั้น นพเข้ามารายงานว่าหน่วยสื่อสารจับสัญญาณได้ว่า อาวุธชุดใหม่กำลังเข้ามาทางอากาศ ตำแหน่งอยู่ในพื้นที่บ้านดอนเสือตลอดไปถึงชายแดน

    “แน่อยู่แล้ว พวกมันมีค่ายตัดไม้และสถานีสำรวจป่า สามารถใช้เป็นที่ซ่อนได้อย่างดี...แถมพวกมันยังได้ใจว่ามีนางงู...ขนกันเป็นว่าเล่น” จักจั่นบ่นเสียงเครียด

    ooooooo

    เป็นอย่างที่นพรายงาน รถบรรทุกขนอาวุธของแบล็กอีวิลสองคันพร้อมด้วยรถกระบะขนมือปืนเต็มคันรถ โดยมีนาคีและฤทธิชัยนั่งอยู่ด้านหน้า แล่นมาตามเส้นทางใกล้ป่าบ้านดอนเสือ ดาวกับอภิชาติในชุดปฏิบัติการนางเสือดักรออยู่บนยอดไม้ เธอขอจัดการฤทธิชัยด้วยตัวเอง ส่วนเขาให้คอยล่อนาคีไว้

    “จะไม่ลองคิดหาทางตามที่อาจารย์บอกดูก่อนหรือครับ” อภิชาติทักท้วง

    “ความรักสยบมนต์นางงูได้...แต่ดาวไม่รู้ว่าจะทำยังไง ดาวคิดว่าควรจบให้เร็วที่สุด” เธอว่าแล้วพุ่งตัวออกไป อภิชาติมองตามด้วยความเห็นใจ...

    พอได้ระยะทำการ อภิชาติร่อนลงขวางหน้าขบวนรถไว้ นาคีกับฤทธิชัยไม่รอ ดีดตัวเข้าต่อสู้ มือปืนเห็นทางสะดวกโบกมือส่งสัญญาณให้ขบวนรถเคลื่อนต่อไป ทันใดนั้น ดาวปรากฏตัวขึ้นเหนือกิ่งไม้ สะบัดมือไปที่รถบรรทุก ระเบิดสองลูกพุ่งเข้าหา นาคีหันมาเห็นพอดีส่งระเบิดไปสกัด เกิดระเบิดขึ้นกลางอากาศเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ขบวนรถขนอาวุธหลุดรอดไปได้ นาคียิ้มสะใจ แล้วขยับจะเล่นงานดาว อภิชาติสาดกระสุนใส่ไม่ยั้ง

    “นางงู...คนสวยมาเจอกันหน่อย...เจอผมแล้วจะติดใจ” เขาพยายามยั่วโมโหนังงูร้ายแต่ไม่ได้ผล

    คนที่พุ่งเข้าหากลับเป็นฤทธิชัย ดาวเห็นท่าไม่ดีจะโดดเข้าไปช่วย แต่นาคีดักหน้าไว้ ตบเปรี้ยงเดียวกระเด็นไปฟุบอยู่กับพื้น ย่างสามขุมเข้าหาหมายจะฆ่าศัตรูหัวใจให้สิ้นซาก แต่แล้วเธอตวัดปืนยิงใส่ นังงูร้ายไม่ทันตั้งตัวถึงกับผงะ เธอฉวยโอกาสดีดตัวหายเข้าไปในราวป่า นาคีตามไปอย่างรวดเร็ว เห็นเธอร่อนลงที่ลานเล็กๆกลางป่า รีบร่อนตาม

    “พลังของเราสมบูรณ์เต็มที่แล้ว ท่านไม่มีทางรอด”

    ร่างนั้นค่อยๆหันมาเผชิญหน้า นังงูร้ายถึงกับนิ่วหน้า ไม่ใช่ดาวแต่เป็นจันจิราในคราบนางเสือยืนอยู่แทน

    “ท่านไม่ใช่...ที่แท้ท่านคิดถ่วงเวลาเรา...ไม่เป็นไรเราจัดการท่านได้ในพริบตา”

    “ผิดแล้ว ฉันไม่ได้ถ่วงเวลา แต่คิดจะระเบิดแกต่างหาก” จันจิราว่าแล้วโดดออกจากลานไปหลบหลังก้อนหินใหญ่ พลันเกิดระเบิดขึ้นดังสนั่นหวั่นไหว ร่างนาคีลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศก่อนจะตกใส่กองไฟที่ลุกท่วม จันจิราค่อยๆโผล่หน้าขึ้นมาดูผลงาน ไฟค่อยๆมอดดับลงในที่สุด ร่างนังงูร้ายนอนฟุบอยู่กับพื้น กว่าจะทันรู้ตัวเธอหายตัวมาปรากฏอยู่ตรงหน้า สายตาดุดัน งูบนหัวส่ายไปมาน่ากลัว จันจิราถึงกับผงะถอยหลัง

    นาคีขยับจะเล่นงาน ไผ่เข้ามาขวางไว้ ต่อยเปรี้ยงเดียวหน้าหงาย แล้วยิงกระหน่ำซ้ำจนตั้งตัวไม่ติด พอตั้งหลักได้ เธอสะบัดพิษใส่ เขารวบตัวจันจิราหลบได้อย่างหวุดหวิด พิษงูทำให้ต้นไม้ตรงนั้นไหม้กลาย เป็นเถ้าถ่านกระจายฟุ้งไปทั่ว พอฝุ่นจาง ทั้งคู่หายไปแล้ว นาคีมองกราดไปรอบๆด้วยความโกรธ แล้วนึกถึงฤทธิชัยหรือท่านพี่ของตนเองขึ้นมาได้ สีหน้าเปลี่ยนเป็นกังวลขึ้นมาทันที

    ooooooo

    อภิชาติยังคงถูกเพื่อนรักรุกไล่อยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่ยอมตอบโต้ จนพลาดท่าเสียทีถูกปืนจ่อ ขณะฤทธิชัยกำลังจะเหนี่ยวไก ดาวกระแทกเขากระเด็นกลิ้งไปกับพื้นด้วยกัน พอลุกขึ้นมาได้เขาพุ่งเข้าไปบีบคอเธอไว้แน่น ดาวพยายามร้องเรียกอภิชาติให้มาช่วยจัดการเขาแทนเธอ ทนายหนุ่มคว้าปืนที่ตกอยู่เล็งไปที่ฤทธิชัย

    แต่นาคีปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาเสียก่อน กระแทกพลังใส่กระเด็นไปฟุบกับพื้น เธอสะใจที่เห็นศัตรูหัวใจกำลังจะขาดใจตายด้วยน้ำมือคนที่ตัวเองรัก ดาวพยายามพูดอย่างยากลำบาก

    “ดาว...รัก...คุณ”

    ทันใดนั้น มีเสียงเหยี่ยวสายลมร้องก้อง ตามมาด้วยเสียงคำรามของเสือสายฟ้า ร่างอาคมของสัตว์ทั้งสองพุ่งเข้าโจมตีนาคีด้วยความดุดัน จนร้องลั่นต้องปัดป้องเป็นพัลวัน ก่อนที่ร่างอาคมทั้งสองจะสลายหายไป เสียงร้องทำให้ฤทธิชัยคลายมือจากดาวซึ่งรวบรวมกำลังเท่าที่มีคว้าคอเขาเข้ามาประกบปากดูดมนต์สะกดที่เป็นก้อนพลังเล็กๆสีแดงจากร่างของเขามาอยู่ในร่างตัวเองจนหมด

    นาคีหันมาเห็นเข้าก็โกรธสะบัดฝ่ามือใส่ดาวลอยละลิ่วไปกระแทกต้นไม้นอนแน่นิ่ง แล้วตามเข้าไปจะซ้ำ แต่ถูกขัดขวางด้วยคมกระสุนชุดใหญ่จนร่างซวนเซ เธอหันขวับไปมองอย่างโกรธเกรี้ยว แต่ต้องตะลึงเพราะคนที่ลั่นไกคือฤทธิชัยนั่นเอง ถึงกับทำอะไรไม่ถูกหายตัววับไปในที่สุด

    ฤทธิชัยรีบวิ่งไปพลิกตัวดาว ต้องตกใจที่เห็นใบหน้าเธอมีเงาของงูซ้อนขึ้นมา เธอกระแทกฝ่ามือใส่เขาแล้วดีดตัวลุกขึ้นมองด้วยสายตาดุร้าย ก่อนจะพุ่งตัวหายเข้าป่า เขาตะโกนเรียกให้เธอกลับมาก่อนแต่ไร้ผล อภิชาติร้องเรียกเพื่อนรักด้วยความดีใจที่เห็นเขากลับมาเป็นคนเดิม เขารีบเข้ามาประคอง ถามว่าเกิดอะไรขึ้น

    “นายถูกมนต์สะกด...ต้องแก้ด้วยความรักเท่านั้น แต่ไม่รู้วิธี คุณดาวกับฉันและทุกคนเลยตัดสินใจวางแผนที่จะดับชีวิตนาย” อภิชาติเล่าอย่างอ่อนแรงเต็มที

    “แต่พวกเราได้พรสวรรค์คุ้มครองไม่ใช่หรือ จะดับชีวิตฉันได้ยังไง”

    “คุณดาวไปถามพระภิกษุ...ท่านบอกให้ท่องคาถาแผ่เมตตาด้วยความตั้งใจจริง ที่จะช่วยให้ผู้นั้นพ้นกรรมก่อนจะเหนี่ยวไก...คุณดาวรักแกมากเกินไปกว่าที่จะเหนี่ยวไกด้วยตัวเอง ส่วนฉันรักแกมากจนสามารถที่จะเหนี่ยวไกได้...แต่เห็นได้ชัดว่าความรักของคุณดาวเหนือกว่า เสียสละกลืนมนต์ชั่วเข้าร่างตัวเอง”

    ฤทธิชัยถึงกับพูดอะไรไม่ออก อภิชาติเตือนว่าตอนนี้เป็นหน้าที่ของเขาที่จะเป็นผู้เหนี่ยวไกเพื่อช่วยให้ดาวพ้นจากอำนาจชั่วร้ายนี้...

    ทางฝ่ายนาคีกลับมาต่อว่าคายามังที่รับปากว่ามนต์ของเขาจะสามารถสะกดท่านพี่ของเธอได้ตลอดไป แล้วทำไมทำไม่ได้อย่างที่พูด เขาอ้างว่าเป็นเพราะ ดาวกับผู้ชายคนนั้นมีบุญวาสนาต่อกันจึงทำให้ดูดมนต์สะกดออกจากร่างได้ เธอไม่เชื่อ จะตามไปกำจัดดาวให้พ้นทางแล้วเอามนต์สะกดคืน

    “เจ้าโง่แล้วยังอวดเก่ง กำจัดนางนั่นเท่ากับทำลายมนต์ไปด้วย เจ้าทำตามที่ข้าบอกดีที่สุด”

    เธอดื้อดึงไม่เชื่อฟัง เขาคว้าย่ามจะเอามีดอาคมออกมากำราบ แต่เธอไวกว่าปล่อยพลังผลักย่ามลอยละลิ่วห่างตัว เขาจ้องหน้าเธออย่างเอาเรื่อง แต่เธอไม่สนใจหายตัวไปทันที...

    ดึกคืนเดียวกัน มีชาวบ้านสามคนออกไปนั่งห้างส่องสัตว์อยู่ในราวป่าใกล้แอ่งน้ำ ขณะที่เพื่อนอีกสองคนกำลังนอนหลับ ชาวบ้านคนที่นั่งเฝ้ายามเห็นหญิงสาวคนหนึ่งออกจากป่ารกตรงมายังแอ่งน้ำ รีบสะกิดเพื่อนๆให้ตื่นขึ้นมาดู แต่กลับไม่พบใคร พวกนั้นโวยลั่นแล้วหลับต่อ พอชาวบ้านคนนั้นหันไปมองอีกทีถึงกับหน้าตาตื่น เมื่อเห็นงูตัวมหึมาเลื้อยลงไปในแอ่งน้ำอีกด้านหนึ่ง

    ooooooo

    อภิชาติแยกตัวกลับมายังศูนย์ลับในวันรุ่งขึ้น ทิ้งให้ฤทธิชัยออกตามหาดาวเพียงลำพัง เพราะตนเองยังมีงานใหญ่ต้องรับผิดชอบ จักจั่นรู้ข่าวดาว โผกอดเขาร้องไห้สงสารเธอที่ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนั้น

    “งิ้วเสียใจด้วยค่ะ หวังว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะช่วยคุ้มครองคุณดาว” เธอพลอยเศร้าไปด้วย...

    แม้จักจั่น งิ้ว และอภิชาติจะเศร้าใจเรื่องดาว แต่แผนกำจัดแบล็กอีวิลยังต้องดำเนินต่อไป ในเมื่อนายโจตายไปแล้วด้วยฝีมือพวกเดียวกันเอง ตอนนี้ก็มีเพียงผู้กองสัตยาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ตำแหน่งของกำแพงมนต์ อภิชาติหวังว่าฤทธิชัยคงถึงตัวเขาก่อนที่จะถูกฆ่าตัดตอนเสียก่อน

    “กำแพงมนต์เป็นความลับสุดยอดของมัน จักจั่นว่าช้าหรือเร็วนายสัตยาจะต้องถูกเก็บ นอกจากมันเป็นนายใหญ่เสียเอง”

    “ถ้าอย่างนั้น เราควรส่งเครื่องจับสัญญาณหัวใจไปที่บ้านดอนเสือ เผื่อว่าคุณหนึ่งมีโอกาสเข้าใกล้นายสัตยา จะได้รู้ชัวร์ๆไปเลย” งิ้วแนะ

    ทั้งจักจั่นและอภิชาติเห็นด้วย งิ้วจึงอาสาจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง ส่วนเรื่องหมอศัลยกรรมฝีมือฉกาจของเมืองไทยที่ยังหาข้อมูลได้ไม่ครบถ้วน อภิชาติโทร.ไปไหว้วานกำจรช่วยเป็นธุระให้...

    ในเวลาไล่เลี่ยกัน ขณะฤทธิชัยแกะรอยตามหาดาวเข้าไปในป่าลึก เจอกับกลุ่มชาวบ้านพร้อมอาวุธครบมือเดินสีหน้าเคร่งเครียดมาจากอีกทางหนึ่ง หัวหน้าชาวบ้านร้องทักว่ามาทำอะไรในเขตอันตรายแบบนี้ เมื่อตอนเช้ามีคนถูกงูกัดเละไปสามคน พิษของมันแรงมากจนเหยื่อไหม้เกรียมไปทั้งตัว

    “จากซากที่เหลือ ตัวของมันต้องใหญ่กว่าท่อนซุงอย่างน้อยสองเท่า...พวกเรากำลังตามล่าตัวมัน”

    ฤทธิชัยรู้ว่างูนั่นต้องเป็นดาว จึงโกหกไปว่าตนเองเป็นพรานงู ตามล่างูตัวนี้มานานแล้ว เป็นงูอันตรายมาก ขอให้พวกชาวบ้านกลับไปก่อนจะดีกว่า ปล่อยให้เขาจัดการเอง ชาวบ้านต่างมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้ารับ

    “มีถ้ำอยู่ข้างหน้า พวกสัตว์ชอบหลบเข้าไปอาศัยอยู่...ข้าจะพาเอ็งไป” หัวหน้าชาวบ้านว่าแล้วเดินนำเขาออกไป ขณะที่ทั้งคู่เข้าใกล้ไปถ้ำ มีเสียงเหยี่ยวสายลมร้องเตือนดังขึ้น

    ฤทธิชัยรู้ทันทีว่าใกล้ถึงตัวดาวแล้ว หันไปบอกหัวหน้าชาวบ้านว่าส่งแค่นี้ก็พอ รอจนเขาไปพ้นสายตาจึงออกเดินทางต่อจนถึงถ้ำตามที่ชาวบ้านบอก ก้าวเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวัง ทันใดนั้น มีเงาของงูตัวใหญ่ทาบอยู่ที่ผนังถ้ำ เขาตั้งจิตอธิษฐานแผ่เมตตาตามที่อภิชาติบอก ปืนในมือเตรียมพร้อมจะยิง

    “คุณดาว...ขอให้เรารักกันอีกทุกๆชาติตลอดไป”

    ทันใดนั้น เขารู้สึกเหมือนมีคนอยู่ด้านหลัง หันขวับไปมอง เจอดาวยืนจ้องมาด้วยสายตาดุร้าย ก่อนที่เขาจะทันเหนี่ยวไก เธอฟาดฝ่ามือใส่ลอยไปกระแทกหินหมดสติ...

    ที่ปากถ้ำ นาคีปรากฏตัวขึ้น สัมผัสได้ว่าฤทธิชัยอยู่ในนี้รีบดีดตัวเข้าไป เจอดาวยืนค้ำร่างของเขาอยู่ เธอโกรธมาก ผมบนหัวกลายเป็นงูเก็งกองส่ายหัวไปมาน่ากลัว

    “แกทำอะไรท่านพี่”

    ขาดคำดาวพุ่งเข้ามาตบซ้ายตบขวาไม่ยั้ง นาคียังไม่ทันตั้งตัวได้แต่ปัดป้อง แต่พอตั้งหลักได้นังงูร้ายเป็นฝ่ายรุกไล่เล่นงานศัตรูหัวใจลอยไปกระแทกผนังถ้ำทรุดฮวบ แล้วตามเข้าไปใช้มือข้างหนึ่งบีบให้เธออ้าปาก อีกมือหนึ่งดึงมนต์สะกดที่สิงอยู่ในร่างเธอออกมา

    “ได้มนต์ของเราคืน...แล้วค่อยจบชีวิตท่าน”

    ก้อนพลังเล็กๆสีแดงค่อยๆเคลื่อนออกจากร่างดาว ลอยสูงขึ้นเหนือศีรษะ กำลังจะเข้ามือนาคี ทันใดนั้นมีเสียงปืนดังขึ้น ก้อนพลังแตกกระจายหายไปในอากาศ นาคีตกใจทำร่างดาวร่วงลงไปกองกับพื้น หันมองคนยิงด้วยความ โกรธเกรี้ยว แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นฤทธิชัยถือปืนเล็งใส่ พร้อมกับสั่งให้ถอยไป

    “ท่านพี่”

    “ผมรักคุณไม่ได้ เราต่างคนต่างอยู่จะดีกว่า ไม่จำเป็นต้องเข่นฆ่ากัน”

    นาคีมองเขาด้วยน้ำตานองหน้า แต่ยังไม่ยอมแพ้ หันไปจะเล่นงานดาวที่นอนสลบไสลให้ได้ เขากราดยิงไม่ยั้งจนผงะ แล้วหายวับมาปรากฏตัวขวางหน้าเธอไว้

    “ถึงคุณจะทำร้ายผู้หญิงจนหมดโลก ผมก็รักคุณไม่ได้” ฤทธิชัยสีหน้าจริงจัง เธอมองเขาด้วยสายตาผิดหวัง ก่อนจะหายตัววับไป เขาโยนปืนทิ้ง รีบประคองดาวไว้ในอ้อมกอดด้วยความรักและเป็นห่วง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “ต่อ-แอฟ” เสิร์ฟความหวานทะลุจอเปิดฉากปาฏิหาริย์รักแท้ ใน “ขอเกิดใหม่ใกล้ๆ เธอ”

    “ต่อ-แอฟ” เสิร์ฟความหวานทะลุจอเปิดฉากปาฏิหาริย์รักแท้ ใน “ขอเกิดใหม่ใกล้ๆ เธอ”
    28 ก.ย. 2563

    09:01 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันจันทร์ที่ 28 กันยายน 2563 เวลา 13:03 น.