ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

จอห์นมารอขอโทษเนริสาหน้าโรงเรียนและบอกว่าอาปู้ไม่มาเรียนอีกแล้ว เนริสาไม่ถือโกรธ จอห์นขอไปส่งเธอที่บ้าน เขาเปิดเพลงรักสร้างบรรยากาศในรถให้สดชื่น แต่แล้วก็ทำให้เสียบรรยากาศเอง เพราะเผลอไปพูดตำหนิคิมหันต์ให้ฟัง เนริสาไม่พอใจที่จอห์นทำงานกับคิมหันต์แต่นินทาลับหลัง พอถึงบ้านเนริสาลงรถอย่างโกรธๆ

จอห์นตามลงมา “คุณสา ฟังผมอธิบายก่อนสิครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้ร้ายพี่คิ้ม แต่ผมแค่อยากให้คุณสาตาสว่าง”

“แปลว่าที่ผ่านมาสาโง่มากเหรอคะ”

“ผมรู้นะครับว่าคุณสาชอบพี่คิ้ม ชอบเพราะจดหมายที่พี่คิ้มเขียนถึงคุณสา และคุณสาก็ยินดีที่จะชอบแบบนี้ต่อไปโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน”

“นั่นมันคำพูดที่สาเขียนในจดหมาย คุณแอบอ่านเหรอคะคุณจอห์น”

“เปล่าครับ แต่ผมต่างหากที่เป็นคนเขียนจดหมายถึงคุณสา ไม่ใช่พี่คิ้ม” จอห์นยิ้มจริงใจ

เนริสาตบหน้าเขาฉาด “คุณมันคนลวงโลก โกหกหน้าด้านๆ สาไม่เชื่อหรอกค่ะว่าคนกะล่อนอย่างคุณจะเขียนจดหมายดีๆแบบนั้น”

จอห์นอ้าปากค้างมองเนริสาเดินหนีเข้าบ้านไปอย่างปวดใจ...

ในขณะที่เล่าจางยังกำลูกดอกในมือมองคิมหันต์อย่างคาดคั้น อาโก๊ะเดินมาส่งนาวินที่รถ นาวินถามจะบอกพ่อไหม อาโก๊ะไม่อยากให้พ่อกลุ้มใจจะจัดการเอง นาวินเอาใจช่วย เขายื่นมือให้เธอจับอย่างเพื่อน แต่อาโก๊ะกลับบอกว่าเผ่าเคอห้ามถูกตัวคนที่ไม่ใช่ญาติพี่น้องหรือสามี นาวินจึงขอเป็นพี่ชาย อาโก๊ะยินดีที่ได้พี่ชายยอมกุมมือกับนาวิน

ในห้องรับแขก เล่าจางซักถามเรื่องที่เกิดขึ้น มังลาเชื่อว่าคิมหันต์ทำเรื่องเลวๆไว้ ถึงขนาดอาโก๊ะต้องไล่ยิงด้วยหน้าไม้ อากิ๊กถามอาปู้ซึ่งมองอย่างสมน้ำหน้าคิมหันต์อยู่ อาปู้บอกว่าเรื่องนี้ให้อาโก๊ะเป็นคนตอบเอง ระหว่างนั้น อาโก๊ะเปิดประตูเข้ามา เล่าจางหันไปถาม อาโก๊ะกลับย้อนถามว่ามาที่นี่ทำไมกัน อากิ๊กตอบแทนว่า เป็นห่วง แต่มังลาแทรก

“ใช่ที่พวกเรามาที่นี่ ก็เพราะผีฟ้าทำนายว่า...”

“เรื่องนั้นไว้ค่อยว่าทีหลังมังลา แต่ตอนนี้ข้าอยากรู้ว่าไอ้หมูหันทำผิดอะไรไว้” เล่าจางขัด

คิมหันต์จะอธิบาย เล่าจางเสียงเข้มว่าเขาถามลูกสาว คิมหันต์จ๋อย อาโก๊ะจึงบอกว่าไม่มีอะไร แค่หยอกล้อตามประสาผัวเมีย คิมหันต์เออออใช่ๆรักกันจะตายอยู่แล้ว

“ถ้างั้นก็ดีแล้ว  เพราะข้าคิดว่าจะอยู่ค้างที่นี่ซักสองสามวัน” เล่าจางบอก

คิมหันต์หุบยิ้มทันที มังลาถามว่าไม่ต้อนรับพวกเขาหรือ คิมหันต์ดึงอาโก๊ะเข้ามาคุยในห้องนอน ว่าเขาไม่พร้อมให้ทุกคนมาอยู่ เพราะเกรงนักข่าวและใครๆเห็น อาโก๊ะแทรกขึ้นว่า

“นี่หมูหัน เรื่องที่เกิดขึ้น อาโก๊ะยังไม่ได้คิดบัญชีเลยนะ ตอนนี้อาโก๊ะไม่ได้ขออะไรนอกจากช่วยทำดีกับพ่อและญาติๆของอาโก๊ะบ้าง หมูหันทำไม่ได้ใช่มั้ย”

คิมหันต์จะแย้งแต่ต้องชะงัก เพราะอาโก๊ะขู่จะฟ้องพ่อ แถมบังคับให้เขาพาทุกคนออกไปทานข้าวนอกบ้าน ไม่อย่างนั้นจะแฉทุกอย่าง คิมหันต์ยอมจำนน...

ในขณะที่มังลาถามเล่าจางทำไมไม่ให้เขาบอกเรื่องคำทำนายผิดของผีฟ้า เล่าจางตอบว่าการจะพาอาโก๊ะกลับบ้านต้องหาเหตุผลให้มีน้ำหนักมากกว่าคำทำนายของผีฟ้า อาโก๊ะถึงจะยอม

คิมหันต์ออกมาปรับโซฟาเป็นเตียงนอน จอห์นกลับมาเห็นเล่าจางกับมังลาก็แปลกใจ คิมหันต์แนะนำว่าจอห์นเป็นผู้จัดการของเขา มังลาว่าก็ขี้ข้านั่นเอง จอห์นโกรธไม่ชอบหน้ามังลา คิมหันต์บอกว่าทุกคนจะมาพักที่นี่ เขาขอยืมห้อง ให้จอห์นไปนอนห้องเก็บเสื้อผ้าแทนอาโก๊ะ

จอห์นหงุดหงิดเข้ามาจะเก็บของในห้อง เจออากิ๊ก อาโก๊ะ และอาปู้กำลังกระโดดบนที่นอนเอาหมอนตีกันนุ่นกระจาย ก็เอ็ดตะโรใส่ อาโก๊ะยังโกรธจอห์นที่ช่วยกันโกหกจึงพาลว่า คิมหันต์ยกห้องนี้ให้ตนแล้ว ตนจะทำอย่างไรก็ได้

ทั้งคิมหันต์และจอห์นออกมาหารือกันหน้าลิฟต์จะทำอย่างไรให้ได้ห้องคืน จอห์นพูดให้สยองว่า ต่อไปนี้ทุกเทศกาล พวกของอาโก๊ะจะต้องมาฉลองที่นี่ ฉะนั้นถ้าไม่อยากให้มาต้องไม่มีอาโก๊ะกับอาปู้ คิมหันต์เข้าใจไปว่าจะฆ่าสองคนนั่นทิ้ง จอห์นร้องเย้ย...แค่จะให้เลิกกันเท่านั้น

ooooooo

ท่าทางนาวินบ่งบอกว่าชอบอาโก๊ะ  เนริสาถามตรงๆว่าชอบใช่ไหม นาวินอ้างว่า อาโก๊ะมีสามีแล้ว อย่าเอาบาปมาโยนให้เขา เนริสาจึงบอกว่า

“แต่อาโก๊ะเคยบอกสานะว่า เขากับคุณคิมหันต์ไม่ได้

มีอะไรกัน เพราะว่าคุณคิมหันต์ดูเหมือนจะไม่รักอาโก๊ะ แต่แต่งงานเพราะถูกบังคับ”

“มันก็น่าแปลกนะยัยสา คนดีๆมีรักแท้อย่างอาโก๊ะ ทำไมต้องไปแต่งงานกับคนลวงโลกอย่างนายคิมหันต์ก็ไม่รู้”

“โหแรงอ่ะ คุณคิมหันต์ไม่ได้เป็นแบบนั้นซะหน่อย”

นาวินบอกเนริสาว่าวันนี้คิมหันต์เล่นละครหลอกอาโก๊ะ เพื่อให้อาโก๊ะเลิกกับเขา แบบนี้จะเป็นคนดีหรือ แล้วเตือนเนริสาให้อยู่ห่างๆ ไม่อยากให้เดือดร้อน คำพูดของนาวินทำให้เนริสาคิดถึงคำเตือนของจอห์น ที่ผ่านมาตนเข้าใจผิดมาตลอด

ooooooo

เมื่อให้พาออกมากินข้าวนอกบ้าน คิมหันต์ก็พาอาโก๊ะกับครอบครัวมากินหมูกระทะ เพราะทั้งประหยัดและไม่โดดเด่น เขาพรางตัวใส่หมวกสวมแว่นดำ แถมติดหนวดอีกต่างหาก

“อะไรของแกไอ้หมูหัน ทำไมต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วย” เล่าจางแปลกใจ

“แหม ก็ผมเป็นดาราที่มีชื่อเสียงนี่ครับคุณพ่อ ถ้าเกิดชาวบ้านเขาจำได้มีหวังกรี๊ดกันร้านแตกเลยนะครับ ผมกลัวว่าเดี๋ยวจะอดกินข้าว”

อากิ๊กถามดังขนาดนั้นเลยหรือ อาปู้เบ้ปาก ตนไม่รู้ แต่คิมหันต์เชื่อแบบนั้น...เวลาผ่านไป พวกเล่าจางกินกันเหมือนตายอดตายอยาก ด้วยแปลกใจที่คนเมืองไม่ต้องล่าสัตว์ ปลูกผักเองก็มีกินมากมาย ให้เผอิญสมพรพาโตโต้เข้ามากินร้านเดียวกัน จอห์นสะกิดบอกคิมหันต์ เมื่อเห็นสมพรจะเข้ามาทัก คิมหันต์รีบลุกหนีไปเข้าห้องน้ำ จอห์นลุกมารับหน้า สมพรว่าตนเห็นว่าคิมหันต์มาด้วย ว่าแล้วก็เดินกระแทกจอห์นตามไปดูที่ห้องน้ำ จอห์นรีบโทร.บอกคิมหันต์

ไม่ทันไร เสียงสมพรตะโกนเรียก “คุณคิมหันต์ ฉันรู้นะว่าคุณอยู่ในนี้ คิดว่าปลอมตัวแล้วฉันจะจำไม่ได้งั้นเหรอ ออกมาซะดีๆ...ก็ได้ ถ้าไม่ออกมา ฉันจะเข้าไปหาคุณเอง”

สมพรเอามือถือเปิดโหมดกล้องเตรียมถ่าย คิมหันต์เข้าไปหลบในห้องส้วมห้องสุดท้าย สมพรไล่เปิดประตูทุกห้อง คิมหันต์เห็นว่าห้องน้ำปีนหนีออกไปได้ จึงรีบปีนออกไป พอสมพรปีนแอบดูจึงเห็นว่าห้องน้ำว่างเปล่า เดินส่ายหัวออกจากห้องน้ำชาย ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงกรี๊ดในห้องน้ำหญิง แล้วเห็นคิมหันต์ถูกไล่ตีออกมา หมวกกับแว่นหลุด สมพรรีบถ่ายภาพไว้ แต่เห็นหน้าไม่ชัด จะตามถ่ายอีก แต่ถูกคนชนล้มเสียก่อน

คิมหันต์ฉวยโอกาสวิ่งกลับมาที่โต๊ะบอกทุกคนให้รีบกลับ สาวคนเดิมยังวิ่งมาร้องเรียกตำรวจให้จับโรคจิตถ้ำมอง สมพรร้องบอกโตโต้ให้กันทุกคนไว้ แต่แค่คิมหันต์ใช้มือเขกหัว โตโต้ก็ล้มไม่เป็นท่า แถมถูกทุกคนเหยียบจนมีแต่รอยเท้าเต็มตัวและใบหน้า

กลับถึงคอนโดฯ อย่างเหนื่อยหอบ คิมหันต์บ่นกับจอห์นว่าดีนะที่กินใกล้บ้าน ไม่อย่างนั้นหลบไม่ทันแน่ เล่าจางหอบแฮ่กถามว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมต้องวิ่ง จอห์นบอกว่า พอดีเจอนักข่าว

“นักข่าว...นักข่าวที่หมายถึงคนส่งข่าวน่ะเหรอ” มังลาถาม

“เอ่อ ก็ทำนองนั้นล่ะ ส่งข่าว หาข่าว ขายข่าว โดยเฉพาะข่าวเสียๆ หายๆ”

“แล้วไอ้หมูหันทำเรื่องเสียหายอะไร ก็แค่พาครอบครัวเมียมาทานข้าว มันผิดด้วยหรือ”

“เมียที่ไหนล่ะพี่อากิ๊ก สาวใช้ต่างหาก...” อาโก๊ะเอ็ด อาปู้ อาปู้นึกได้เอามือปิดปาก

คิมหันต์หน้าเสีย เล่าจางถามอย่างโกรธๆว่าคิมหันต์ให้ลูกสาวตนเป็นแค่คนใช้หรือ

“เปล่านะท่านพ่อ หมูหันแค่ไม่อยากเป็นข่าว ก็เลย ไม่บอกให้ใครรู้ว่ามีเมียแล้ว” อาโก๊ะแก้ตัวให้

เล่าจางโกรธเงื้อไม้เท้าจะหวดคิมหันต์ เขาวิ่งหลบหลัง จอห์น เล่าจางหวดฟืดฟาดบนล่าง จอห์นยกขาหลบ ก้มหัวหลบ คิมหันต์ยกตามทำตามควบคู่ไปด้วยอย่างว่องไว อาโก๊ะรีบห้าม

“พ่อ เรื่องนี้หมูหันไม่ผิดนะ มันเป็นความคิดของข้าเอง”

“อะไรนะอาโก๊ะ” มังลาไม่อยากเชื่อ

“ข้ากลัวหมูหันจะเสียชื่อที่แต่งงานกับคนป่าอย่างข้า ข้าก็เลยคิดแผนนี้ขึ้นมา ข้าผิดเอง”

“อาโก๊ะ ทำไมลูกถึงได้โง่แบบนี้ ทำไมลูกถึงได้ลดเกียรติตัวเอง” เล่าจางโกรธเดินไป

อากิ๊กหันมาซักถามอาปู้ จอห์นอดนึกสงสารอาโก๊ะ ไม่ได้...คืนนั้น อาปู้เล่าเรื่องทั้งหมดให้อากิ๊กฟังในห้องนอน อากิ๊กถามอาโก๊ะยอมได้อย่างไร

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถึงยังไงข้าก็เป็นเมียมันแล้ว ข้าก็ควรทำหน้าที่ของข้าไม่ใช่เหรอ”

“แต่ข้าว่าพี่อาโก๊ะรักไอ้หมูหันมากเกินไปต่างหาก รักจนลืมว่าอะไรถูก อะไรผิด”

อาโก๊ะเอ็ดอาปู้ แต่อากิ๊กว่าน้องตนพูดถูก “รู้มั้ยอาโก๊ะ ความจริงท่านลุงพาพวกข้ามาที่นี่ก็เพื่อรับแกกลับบ้าน”

อาโก๊ะตกใจ อาปู้พูดแทนพี่สาวว่า “ผีฟ้าทำนายว่าจะเกิดเรื่องอัปมงคลถ้าพี่ยังอยู่กับหมูหัน แต่พี่อากิ๊กสงสัยว่าพี่มังลาจะเป็นคนปั้นเรื่องขึ้นมา”

“แต่ว่าเผ่าเคอไม่สนับสนุนเรื่องการหย่าร้าง”

“ก็เพราะแบบนั้น ท่านลุงถึงได้ไม่แสดงท่าที แต่ถ้า เห็นแกกับหมูหันมีปากเสียงกันเมื่อไหร่ ท่านลุงกับมังลาต้องใช้เป็นข้ออ้างให้เลิกกันแน่”

อาโก๊ะเป็นกังวลว่าควรทำอย่างไร อากิ๊กกับอาปู้ช่วยกันคิด...

ooooooo

อยากให้มั่นใจว่าใช่คิมหันต์หรือเปล่า สมพรส่งภาพให้แองจี้ดูภาพที่สาวอ้วนไล่จิกตีคิมหันต์ออกมาจากห้องนํ้า แองจี้ตกใจแต่ก็ไม่มั่นใจจึงโทร.กลับไป ถามว่าเจอเขาที่ไหน สมพรเล่าว่าคิมหันต์พาสาวใช้กับครอบครัวคนป่าไปกินข้าว ท่าทางสนิทสนมกันมาก แองจี้เดือด

ในขณะเดียวกัน เสี่ยทรงชัย ยุทธการ และชาญรบกำลังดูหนังที่ตัดต่อเสร็จ เสี่ยทรงชัยกังวลว่าข่าวคิมหันต์ออกมามากมายเกรงจะไม่มีใครมาดูหนัง จึงคิดจะเอานาวินเป็นตัวโปรโมต แม้ว่าคิมหันต์จะเป็นพระเอกของเรื่องก็ตาม อีกอย่างกระแสของนาวินกำลังมาแรง

แผนการที่อากิ๊กกับอาปู้ช่วยกันคิด คืออาโก๊ะต้องทำให้คิมหันต์รักให้ได้ ระหว่างที่พ่ออยู่ต้องไม่มีปากเสียงกัน อาโก๊ะจึงหอบหมอนผ้าห่มมานอนในห้องของเขา คิมหันต์กำลังอาบน้ำ พอดีมือถือดัง อาโก๊ะหยิบมาเห็นรูปแองจี้จึงกดมั่วๆรับแล้วฟัง ได้ยินเสียงแองจี้พูด

“คิ้ม ทำไมคิ้มถึงได้ทำกับแองจี้แบบนี้ ไหนบอก

ว่าจะเลิกกับนังคนป่านั่น แล้วทำไมถึงได้พาครอบครัวมันไปกินข้าว แองจี้ถามจริงๆเหอะ ตกลงคิ้มจริงจังกับมันใช่มั้ย”

“ถ้าใช่แล้วมันเสียหายตรงไหน เกี่ยวอะไรกับคุณแองจี้” อาโก๊ะพูดออกไปอย่างไม่พอใจ

“อาโก๊ะ นั่นเธอเหรอ แล้วโทรศัพท์ของคิ้มไปอยู่ที่เธอได้ยังไง”

“อย่าว่าแต่โทรศัพท์เลย ตัวของหมูหันก็อยู่กับอาโก๊ะ เพราะว่าตอนนี้ อาโก๊ะอยู่ในห้องนอนของหมูหัน”

“หา แกอยู่ห้องเดียวกับคิมหันต์ ก...แก แกเข้าไปทำอะไร”

“ไม่น่าถาม ก็ทำหน้าที่ของเมียน่ะสิ”

“อ้ายนังโก๊ะ หยาบคาย แกอย่าทำอะไรบ้าๆนะ แกต้องคาย เอ๊ย...แกต้องตาย ออกไปจากห้องคิมหันต์เดี๋ยวนี้”

“ไม่มีทาง คืนนี้แหละ อาโก๊ะจะทำให้หมูหันเป็นของอาโก๊ะทั้งกายและใจ”

“อ้าย พูดจาน่าเกลียดที่สุด ไม่มียางอาย นังคนป่าหน้าด้าน แก...แก...”

อาโก๊ะกดปุ่มมั่วๆวางสายไป แองจี้เดือดดาล ผลุนผลันออกจากห้อง เสี่ยทรงชัยกลับมาถามลูกสาวจะออกไปไหนดึกมากแล้ว แองจี้ว่าจะไปเล่นงานอาโก๊ะ

“ก็นังเด็กชาวป่าน่ะสิคะ มันบอกว่าอยู่ในห้องนอนคิ้ม แล้วมันจะทำให้คิ้มเป็นของมัน”

“เอ้า ก็ในเมื่อลูกจะเลิกอยู่แล้ว ลูกจะไปเดือดร้อนทำไม และถ้าไอ้คิ้มมันจะหน้ามืดเอาเด็กนั่นมาทำเมียจริงๆล่ะก็ เราก็จะยิ่งมีข้ออ้างที่จะยกเลิกสัญญากับมันแล้วเฉดหัวมันไปได้ซะที”

แองจี้ชะงักคิดตาม...ในขณะที่อาโก๊ะโยนโทรศัพท์ไว้บนเตียงตามเดิมอย่างสะใจ แม้จะสะเทือนใจอยู่บ้าง คิมหันต์ออกมาจากห้องน้ำ ตกใจเมื่อเห็นอาโก๊ะในห้อง ผงะผ้าขนหนูหลุด อาโก๊ะร้องว้ายเอามือปิดตา คิมหันต์คว้าผ้าขึ้นมาแล้วถาม
“เธอจะแหกปากทำไมอาโก๊ะ ทำอย่างกับไม่เคยเห็น”

“ก็ตอนโน้น มันมืดนี่นา”

“เลิกเว่อร์ซะทีเถอะ ว่าแต่เธอเข้ามาในห้องฉันทำไม”

อาโก๊ะชี้ไปที่เครื่องนอน คิมหันต์ไม่ค้านแต่ให้ไปนอนที่พื้น อาโก๊ะจะนอนข้างเขา คิมหันต์ปฏิเสธอ้างชอบนอนคนเดียว สองคนเถียงกันจนกลายเป็นดึงทึ้งแย่งที่นอนกัน เล่าจางกับมังลาได้ยินเสียงโครมครามตกใจลุกขึ้นย่องไปแอบฟังหน้าห้อง ได้ยินเสียงคิมหันต์

“อย่านะอาโก๊ะ ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ”

“อาโก๊ะก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน วันนี้อาโก๊ะจะไม่ยอมเสียเปรียบหมูหันเด็ดขาด”

คิมหันต์ให้อาโก๊ะไปนอนข้างล่าง อาโก๊ะไม่ยอมจะนอนข้างบน คิมหันต์ดันเธอให้ลงไป

“อย่าดื้อนะอาโก๊ะ ฉันชักจะมีอารมณ์แล้วนะ”

“อาโก๊ะก็มีอารมณ์เหมือนกัน อาโก๊ะจะอยู่ข้างบนได้ยินมั้ย”

“โอ๊ย ฉันเจ็บนะอาโก๊ะ เบาๆอย่าดึง”

“หมูหันก็อย่าดันอาโก๊ะสิ”

เล่าจางกับมังลาซึ่งแอบฟังอยู่ต่างใจเต้นระส่ำได้ยินคิมหันต์ร้องให้อาโก๊ะพอเขายอมแล้ว

“ไม่พอ อาโก๊ะทนมานานแล้ว ถึงตาอาโก๊ะระบายบ้างล่ะ นี่แน่ะๆ”

“อาโก๊ะ ฉันเจ็บ โอ๊ย หยุดเถอะ ฉันไม่ไหวแล้ว อ๊า...”

มังลาอ้าปากค้าง  เข้าใจผิดว่าอาโก๊ะเป็นขนาดนี้เชียวหรือ เล่าจางบอกว่า สามีภรรยากันก็แบบนี้แหละ ตอนกลางวันถึงลูกถึงคน ตกกลางคืนถึงเนื้อถึงตัว อย่าคิดมากเลย ให้กลับไปนอน เล่าจางบ่นว่าอาโก๊ะรักคิมหันต์ขนาดนี้ จะยอมหย่าร้างกลับไปง่ายๆหรือ มังลาตาละห้อย...

ooooooo

วันต่อมา เสี่ยทรงชัยได้รับข่าวว่า ค่ายหนังฮอลลีวูดสนใจจะปั้นนาวินเป็นพระเอก เขารีบเรียกแองจี้มาสั่งให้ทำอย่างไรก็ได้ให้นาวินเซ็นสัญญากับค่ายเรา เพราะเราจะมีสิทธิ์เรียกร้องผลประโยชน์จากจุดนี้ได้เต็มที่ในฐานะต้นสังกัด แค่ค่าตัวเรื่องหนึ่งเอามาทำหนังไทยได้หลายเรื่อง

“ที่สำคัญนะ อย่าให้นาวินหรือคิมหันต์รู้ข่าวนี้เด็ดขาด”

คำสั่งของพ่อทำให้แองจี้มานั่งครุ่นคิด “นี่ป๊าหมายความว่า จะให้เราหว่านเสน่ห์จับนาวินเซ็นสัญญางั้นเหรอ แล้วถ้าเกิดคิมหันต์รู้เข้า...ช่วยไม่ได้นะคิ้ม ทีคุณยังมีนังเด็กนั่นได้ แองจี้ก็มีคนอื่นได้เหมือนกัน...”

สุดท้าย ทั้งคิมหันต์และอาโก๊ะก็นอนคู่กันบนเตียงนอน คิมหันต์ตื่นมาพบว่าตนกอดอาโก๊ะอยู่ก็รู้สึกแปลกๆ เผลอมองใบหน้าอาโก๊ะอย่างใกล้ชิด พลัน อาโก๊ะลืมตาขึ้น จ๊ะเอ๋...คิมหันต์ผงะตกเตียง อาโก๊ะลุกนั่งล้อว่า จับได้แล้ว จะทำอะไรตน

“บ้าเหรอ คิดอกุศล ฉันเห็นเธอนอนนิ่งๆก็เลยนึกว่า ไม่สบายต่างหาก”

อาโก๊ะถามจริงหรือ คิมหันต์ปัดไม่เชื่อก็ตามใจ เขาจะไปวิ่งออกกำลังกาย ให้เธอคอยดูแลญาติๆอย่าออกไปเดินเพ่นพ่าน แล้วคว้าผ้าเช็ดตัวตรงเข้าห้องน้ำ อาโก๊ะมองตามอมยิ้ม ดีใจที่คิมหันต์คิดอะไรกับตนบ้างเหมือนกัน

จอห์นตื่นออกมา เห็นสภาพห้องรับแขกเหมือนตั้งแคมป์ลูกเสือ มีผ้าตากเป็นราว มังลานั่งทำความสะอาดอาวุธ เล่าจางนั่งสานเครื่องใช้ อาปู้กับอากิ๊กวิ่งเล่นหยอกล้อชนข้าวของล้ม...คิมหันต์เดินมาสะกิดให้ทำความสะอาดด้วย และทำอาหารเตรียมไว้ เขาจะไปวิ่ง จอห์นเซ็ง

ลงมาหน้าคอนโดฯ คิมหันต์วอร์มร่างกายเตรียมวิ่ง มังลาตามมารั้งเขาไว้ ถามจะวิ่งหนีใคร

“จะบ้าเรอะ วิ่งหนีที่ไหนเล่า นี่เขาเรียกว่าจ๊อกกิ้งต่างหาก”

“จ๊อกกิ้ง...อะไรคือจ๊อกกิ้ง”

“มันคือการวิ่งระยะไกลเพื่อสุขภาพ เพื่อเรียกความฟิตของกล้ามเนื้อ มันเป็นการออกกำลังกายแบบลูกผู้ชายชาวเมือง”

“ถ้างั้นข้าขอลองบ้าง คนเมืองทำอะไรได้ คนป่าอย่างมังลาก็ต้องทำได้เหมือนกัน”

คิมหันต์มองมังลาอย่างแปลกใจ พอออกวิ่ง มังลาพยายามวิ่งให้แซงหน้า ทำให้คิมหันต์ยอมไม่ได้ สปีดตัวเองเร็วขึ้น ไม่นานก็หอบโวยมังลาจะท้าแข่งหรือ

“ไม่ได้ท้า แต่จะพิสูจน์ว่าข้าเหนือกว่าแก”

“ก็ได้ ถ้างั้นใครวิ่งไปถึงสะพานก่อน เป็นฝ่ายชนะ”

สุดท้าย มังลาก็วิ่งนำมายืนหอบแฮ่กๆที่สะพาน คิมหันต์ตามมาทีหลัง มังลาประกาศว่าคิมหันต์แพ้เขาแล้ว คิมหันต์ไม่ยี่หระ แพ้ก็แพ้แค่วิ่งแข่งแต่อยากรู้ว่าเอาชนะเขาเพื่ออะไร

“ข้าต้องการพิสูจน์ตัวเอง ว่ามังลาคนนี้เก่งกว่าหมูหัน”

“เออก็นั่นแหละ เพื่ออะไร”

“ข้าต้องการชนะใจอาโก๊ะ”

“หา...จนป่านนี้นายยังไม่เลิกชอบอาโก๊ะอีกเหรอ

มังลา อาโก๊ะเขาเป็นเมียฉันแล้วนะ”

“มังลามีรักแท้ อาโก๊ะคือรักแรกของมังลา มังลาลืมอาโก๊ะไม่ได้”

คิมหันต์ตั้งสติสักครู่คิดได้ “ก็ดี ถ้างั้นเรามาเปิดอกพูดกันอย่างลูกผู้ชายเลยนะมังลา ความจริงฉันกับอาโก๊ะ เราไม่เคยมีอะไรกัน”

“อะไรนะ...ทำไมถึงไม่มี อาโก๊ะไม่ดีตรงไหน ถ้าเป็นมังลาป่านนี้อาโก๊ะท้องโย้ไปแล้ว”

คิมหันต์ตอบว่าไม่ใช่อาโก๊ะไม่ดี แต่อาโก๊ะไม่ใช่รักแท้ของเขา มังลาลิงโลดที่คิมหันต์จะคืนอาโก๊ะให้เขา แต่คิมหันต์เกรงอาโก๊ะจะไม่ยอมง่ายๆ จึงวางแผนบางอย่างให้มังลาทำตาม...

หลงดีใจที่คิมหันต์สนใจตนอยู่บ้าง อาโก๊ะจึงอยากเรียนรู้ทุกอย่างที่ควรทำให้คิมหันต์ เธอไปขอให้จอห์นช่วยสอน จอห์นมองอย่างลังเล สุดท้ายก็เห็นใจ...อาหารเช้าเป็นข้าวผัดชามโตและไข่ดาวซึ่งจอห์นสอนให้อาโก๊ะทำ แต่แล้วคิมหันต์กลับแต่งตัวจะออกไปข้างนอกกับมังลา อาโก๊ะขอให้ชิมไข่ดาวที่ตนทำก่อน มังลามองอย่างน้อยใจ คิมหันต์เห็นจึงทำเป็นเอ็ด

“แหม กะอีแค่ไข่ทอด ใครๆก็ทำได้น่าอาโก๊ะ อย่าเว่อร์นักเลย เอาไว้วันหลังแล้วกัน...ไอ้จอห์น เอ็งโทร.นัดพี่ยุทธกับไอ้ชาญให้ทีนะ บอกให้ไปเจอข้าที่โรงถ่าย”

จอห์นแปลกใจว่ามีเรื่องอะไร คิมหันต์ไม่ตอบเดินผ่านอาโก๊ะซึ่งก้มหน้าเสียใจไป อากิ๊กกับอาปู้ตามมาที่หน้าลิฟต์ ถามมังลาจะไปไหนกัน มังลาว่าไปไหนก็ไม่เกี่ยวกับเธอ อากิ๊กสวนว่าเกี่ยวกับอาโก๊ะ อาปู้ช่วยย้ำว่าอาโก๊ะแต่งงานแล้ว

“ข้ารู้ แต่หมูหันมันบอกข้าเองว่า อาโก๊ะยังไม่ได้เป็นของมัน ดังนั้นข้ามีสิทธิ์ที่จะชิงตัวอาโก๊ะกลับมา”

คิมหันต์เรียกมังลาให้เข้าลิฟต์ มังลาเดินไป อากิ๊กมองตามสีหน้าเศร้า ไม่ต่างกับอาโก๊ะที่ยืนมองไข่ดาวอย่างนึกน้อยใจ เล่าจางจึงถามว่ามีปัญหาอะไรกับคิมหันต์หรือเปล่า อาโก๊ะตอบว่าถึงจะโต้เถียงกันบ้าง แต่ก็รักกันดี เล่าจางถามอีกครั้งไม่ได้โกหกแน่นะ

“ทำไมท่านพ่อถามแบบนั้น”

“พ่อบอกลูกตามตรง ผีฟ้าทำนายว่า การครองคู่ระหว่างลูกกับหมูหัน จะก่อให้เกิดสิ่งอัปมงคลขึ้นในเผ่าเคอของเรา”

“ไม่มีทาง ผีฟ้าเคยทำนายว่าข้ากับหมูหันเป็นเนื้อคู่กัน”

“เรื่องนั้น พ่อก็ยังสงสัยอยู่อาโก๊ะ แต่ที่แน่ๆพ่อรู้สึกว่าไอ้หมูหันมันไม่ได้รักลูกสาวของพ่อเท่าที่ควร ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น พ่อก็จำเป็นต้องพาลูกกลับบ้านของเรา”...อาโก๊ะฟังแล้วใจหาย

ooooooo

ลงทุนซื้ออุปกรณ์สอดแนม ไม่ว่ากล้องถ่ายรูป เครื่องดักฟังระยะไกล และอื่นๆเต็มกระเป๋า สมพรเอามาให้โตโต้เอาไปใช้หาหลักฐานว่าอาโก๊ะเป็นอะไรกับคิมหันต์กันแน่

นาวินเซ็งๆแวะมารอรับเนริสาไปทานข้าวด้วยกัน เนริสาแซวไม่อยากเชื่อจะได้กินข้าวกับดาราใหญ่ ไม่ทันไร แองจี้โทร.มานัดนาวินอ้างว่ามีธุระจะปรึกษา นาวินบอกว่าเขามีนัดกับน้องสาวแล้ว แองจี้ทำเสียงเศร้าถามว่าเขาจำไม่ได้จริงๆหรือว่าวันนี้วันอะไร นาวินนิ่ง

“วันนี้ แองจี้กับคุณเคยออกเดตด้วยกันครั้งแรกไงคะ”

นาวินอึ้งเหลือบมองเนริสา ซึ่งเธอยิ้มรับอย่างรู้งานว่าคงไปไม่ได้แล้ว...

คิดจะคืนอาโก๊ะให้มังลา คิมหันต์ต้องสร้างสถานการณ์ให้อาโก๊ะประทับใจในตัวมังลา เขาจึงนัดยุทธการและชาญรบมาที่โรงถ่ายเพื่อขอร้องให้ช่วยปั้นมังลาเป็นพระเอก

“อ่ะ เรียบร้อยแล้ว สถานการณ์ประมาณนี้ ตามบทแล้วไอ้มังลาของเอ็งจะได้เป็นฮีโร่ แต่ว่าเอ็งจะต้องยอมเสียฟอร์มหน่อยนะไอ้คิ้ม” ชาญรบเขียนบทขึ้นมาในทันทีทันใด

“ไม่เป็นไรไอ้ชาญ งานนี้อย่าว่าแต่เสียฟอร์มเลย ต่อให้ถึงขั้นเสียหมาข้าก็ทนได้”

ยุทธการมาบอกว่าทีมสตันต์ใกล้มาถึงแล้ว ต้องออกแบบคิวบู๊ด้วยไหม คิมหันต์บอกว่าไม่ต้อง มังลาเก่งเรื่องบู๊อยู่แล้วไม่ต้องยั้งมือ ชาญรบถามตรงๆว่าทำแบบนี้เพื่ออะไร มังลาเป็นใคร

“มังลาเป็นกิ๊กเก่าของอาโก๊ะ เป็นคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยพาอาโก๊ะไปจากชีวิตของผม”

ยุทธการกับชาญรบกระซิบกันอย่างงงๆว่า แค่จะเลิกกับเมียต้องลงทุนขนาดนี้เชียว...

ระหว่างนั้น แองจี้นั่งอยู่ในร้านอาหารบรรยากาศดีกับนาวิน เป็นร้านที่เธอออกเดตกับเขาครั้งแรก นาวินปัดว่าจำไม่ได้ให้คุยธุระมา แองจี้ฝืนยิ้มว่ามีข่าวดีแล้วหยิบซองเอกสารส่งให้

“คุณเป็นคนมีพรสวรรค์ อย่าปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปนะคะนาวิน”

แองจีี้รับรองว่าเขาจะได้รับประโยชน์ไม่น้อยกว่าคิมหันต์ นาวินเห็นเป็นสัญญาจึงเก็บลงซองตามเดิม แองจี้ดักคออย่าบอกว่าไม่สนใจ นาวินขอคิดดูก่อน แองจี้ข่มใจชนแก้วดื่มต่อกับเขา พลันเสี่ยทรงชัยโทร.เข้ามาให้แองจี้ไปจัดการคิมหันต์ ที่ถือดีอย่างไรมาเปิดใช้โรงถ่าย

ไม่แค่นั้น คิมหันต์โทร.บอกจอห์นให้พาอาโก๊ะไปที่โรงถ่าย จอห์นถึงกับอุทาน “หา เอาจริงเหรอพี่ นี่เล่นวางแผนกันขนาดนี้ ไม่ลงทุนไปหน่อยเหรอ แล้วจะให้ผมบอกอาโก๊ะยังไง”

จอห์นวางสายมองไปที่ห้องคิมหันต์ ครุ่นคิด ตัดสินใจบอกอาโก๊ะว่าให้ไปโรงถ่ายกับตนเพราะเกรงว่าคิมหันต์กับมังลาจะมีเรื่องกัน อาโก๊ะร้อนใจเป็นห่วง รีบมาสั่งอาปู้ดูแลอากิ๊กกับพ่อให้ดี แต่พอเล่าจางรู้เรื่องก็อยากตามไปช่วยด้วย ทุกคนจึงขอไปด้วย จอห์นหน้าเหย...

ooooooo

รู้ว่ามังลาอ่านหนังสือไม่ออก คิมหันต์จึงอ่านบทให้ฟังจนเข้าใจ ว่าต้องพูดต้องทำอะไรบ้าง มังลาพยายามจำทุกอย่าง

“ดีมาก ทีนี้ล่ะอาโก๊ะจะได้ไปจากชีวิตของฉันซะที  ยิบปี้”

“นี่แกรังเกียจอาโก๊ะขนาดนั้นเลยเหรอหมูหัน”

“เปล่าหรอก แต่ฉันเป็นคนรักอิสระ เวลาอยู่กับอาโก๊ะแล้วฉันไม่มีความสุข จะให้ทำไง”

“แปลกนะ สำหรับข้าแล้วอาโก๊ะเป็นผู้หญิงที่ดีมาก ข้ารู้สึกว่าใครก็ตามที่อยู่ใกล้อาโก๊ะมักจะมีความสุขเสมอ แกไม่รู้สึกแบบนั้นบ้างเหรอหมูหัน” คำพูดมังลาทำให้คิมหันต์ลังเลใจ...

โตโต้ซึ่งเฝ้าอยู่หน้าคอนโดฯ เห็นจอห์นพาอาโก๊ะกับพวกขึ้นรถ จึงสะกดรอยตาม...พอมังลาจำบทได้ คิมหันต์ก็ย้ำกับมังลา เล่นบทบู๊แล้วอย่าลืมบทจีบอาโก๊ะ มังลาถามต้องจีบด้วยหรือ

“แล้วนายนึกว่าเล่นบทฮีโร่อย่างเดียว แล้วอาโก๊ะจะรักนายหรือไง มันต้องสร้างความประทับใจซ้ำสอง ด้วยการบอกรัก แล้วหลังจากนั้นก็ จุ๊บๆ...”

มังลาไม่เข้าใจ คิมหันต์ต้องอธิบายว่าคือจูบ มังลาตาเหลือก คิมหันต์ว่าแค่เอาปากถูๆกันไม่เคยหรือ มังลาส่ายหน้า แล้วถามว่าเขาต้องทำตอนไหน คิมหันต์กุมขมับ ให้ทำหลังจากจัดการคนร้ายได้แล้ว อาโก๊ะจะวิ่งมาขอบใจหรือพูดชมไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร ค่อยจ้องตาทำให้เธอซึ้งก่อนถึงจูบ แล้วสารภาพรัก มังลาฟังแล้วเคลิ้มจนแทบจะจูบคิมหันต์ พอดีชาญรบกับยุทธการพาสตันต์เข้ามา คิมหันต์เห็นแล้วตกใจเพราะเป็นพวกวินมอเตอร์ไซค์สามคน จึงโวยไม่เอา

“อะไรวะ ไอ้นี่ ก็เอ็งให้งบข้าสามพัน จะให้ข้าจ้างกี่คน” ยุทธการสวน

“กี่คนไม่ว่า แต่ไม่น่าจะเยินแบบนี้” คิมหันต์ต่อว่าและขอเพิ่มอีกสองคน ยุทธการกับชาญรบจึงจำต้องลงไปเล่นด้วย

จอห์นพาอาโก๊ะกับทุกคนมาถึง คิมหันต์ส่งข้อความเข้ามา จอห์นจึงบอกเล่าจาง อากิ๊ก และอาปู้ให้เดินเล่นชมกองถ่ายไปพลางก่อน เพราะคิมหันต์เคลียร์ปัญหาได้แล้ว จอห์นกระซิบอาโก๊ะว่าคิมหันต์อยากเจอเธอคนเดียวในขณะเดียวกัน นาวินตามแองจี้มาที่โรงถ่ายด้วย

พออาโก๊ะผลักประตูเข้ามา ไฟก็สว่างขึ้น เห็นคิมหันต์ถูกมัดติดกับเก้าอี้ ยุทธการกับชาญรบแต่งเป็นคนร้ายสวมหมวกคลุมหน้ายืนคุมอยู่ อาโก๊ะตกใจถามว่าจับคิมหันต์ทำไม สองโจรปลอมบอกว่านาวินจ้างพวกเขามาฆ่าคิมหันต์ อาโก๊ะไม่เชื่อ คิมหันต์ยืนยันว่าจริงแล้วพยักพเยิดให้มังลาเข้ามา แต่นาวินโผล่มาเสียก่อน จัดการทีมสตันต์ที่เป็นโจรเสียกระเจิง โตโต้จับภาพไว้...
ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 11:53 น.