ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ทนไม่ไหว เนริสานัดจอห์นออกมาปรับทุกข์ ว่า ตนเหลืออดแล้วที่คิมหันต์ไม่ออกมาแสดงความรับผิดชอบกับเรื่องที่อาโก๊ะ เข้าใจผิด จอห์นจึงอธิบายให้ฟังว่า

“ไม่ได้หรอกครับคุณสา ที่พี่คิ้มทำทุกอย่างไปก็เพื่อให้อาโก๊ะตัดใจนะครับ ถ้าขืนอาโก๊ะรู้ความจริงก็คงไม่ยอมไปจากพี่คิ้มแน่”

“แล้วสาล่ะคะ สาถูกใช้เป็นเครื่องมือ ทั้งๆที่ไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย”

“ต้องเกี่ยวสิครับ เพราะคุณนาวินพี่คุณสา ชอบอาโก๊ะ อยู่เหมือนกัน แถมคุณสาเองก็...ก็อยากอยู่ใกล้ชิดพี่คิ้มอยู่แล้วนี่ครับ”

“แปลว่าคุณจอห์นก็เห็นด้วยกับแผนนี้เหรอคะ”

จอห์นเห็นว่ามันดีกับทุกฝ่าย เนริสาถามจอห์นว่าอยากให้ตนเป็นแฟนคิมหันต์จริงหรือ จอห์นพยักหน้าเศร้าๆ เนริสา โกรธลุกหนีออกจากร้านจะไปเรียกรถ จอห์นตามไปขวางหน้า

“คุณสาครับ นี่ผมพูดอะไรผิดเหรอครับ”

“คุณยังไม่รู้ตัวอีกเหรอคะ คุณจอห์นว่าคุณทำอะไรผิด”

“ผมก็แค่หวังดี ผมอยากให้ทุกคนมีความสุข”

“คุณคิดว่าตัวเองเป็นผู้เสียสละงั้นเหรอคะคุณจอห์น สาจะบอกให้ก็ได้ค่ะ คุณทำให้สาผิดหวัง ผิดหวังมาก...ในเมื่อคุณเคยบอกว่ารักสา  แล้วทำไมคุณถึงยกสาให้คนอื่น คนรักกัน เขาทำกันแบบนี้เหรอคะคุณจอห์น ทำไมคุณไม่พยายามไขว่คว้าสามาเป็นของคุณ”

จอห์นพรั่งพรูความรู้สึกออกมาบ้าง “ถ้าผมมีอะไรดีกว่านี้ ผมคงไม่หลีกทางให้ใครหรอกครับคุณสา แต่ว่าผม...ผมไม่มีอะไรเลย ยิ่งเทียบกับพี่คิ้มด้วยแล้ว ผมก็เป็นแค่ ไอ้กระจอกคนนึง”

“แต่คุณเป็นคนดีนะคะคุณจอห์น นั่นต่างหากที่คุณน่าจะภูมิใจ ถึงใครๆจะไม่เห็นค่า แต่อย่างน้อยมันก็มีค่าในสายตาของสานะคะ”

“แต่ผม...”

“ถ้าจะสู้ ต้องสู้ให้เต็มร้อยค่ะ อย่าทำอะไรครึ่งๆกลางๆ ไม่ว่าแพ้หรือชนะ คุณจะไม่เสียดายโอกาสที่ผ่านไป จะได้เป็นพระเอกกับเขาบ้างไงคะ”  เนริสาส่งยิ้ม ทำให้จอห์นมีความหวัง

ooooooo

เวลาที่ต้องอยู่คนเดียว คิมหันต์ก็คิดถึงแต่อาโก๊ะ คิดถึงภาพที่เธอแสดงความเป็นห่วงและบอกว่าจะไม่ทิ้งเขาไปไหน เธอจะเป็นผู้หญิงของเขาตลอดไป คิมหันต์ นึกเป็นห่วงว่าตอนนี้อาโก๊ะจะเป็นอย่างไรบ้าง เขาจึงลองโทร.เข้าไปที่บ้านนาวิน ป้าแมวรับสาย คิมหันต์ไม่พูด อะไร ป้าแมวบ่นว่าสงสัยเป็นพวกโรคจิต อาโก๊ะซึ่ง เดินเข้ามาได้ยิน จึงเอาโทรศัพท์มาคุยให้ ป้าแมวเข้าครัวไปทำงานต่อ อาโก๊ะสังหรณ์ใจว่าจะเป็นคิมหันต์

“หมูหัน นั่นหมูหันรึเปล่า...หมูหันสบายดีรึเปล่า

ขาหายเจ็บรึยัง วันนั้นที่หมูหันจูบกับคุณเนริสา หมูหันไม่ได้ตั้งใจใช่มั้ย”

คิมหันต์กัดนิ้วตัวเองไว้ไม่ให้ส่งเสียงออกมา ฟังอาโก๊ะ รำพันว่า ถึงจะไม่ได้เป็นผัวเมียกันแล้ว แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ เรายังพบหน้ากันได้ใช่ไหม คิมหันต์วางสายเพราะกลัวตัวเองจะใจอ่อน อาโก๊ะผิดหวังแต่ก็ยังสงสัยว่าต้องใช่คิมหันต์...ไม่ทันไร โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง อาโก๊ะรีบรับสายแล้วถามว่านั่นหมูหันใช่ไหม

เสียงนาวินตอบมาว่า “นี่ฉันเองอาโก๊ะ ฉันจะโทร.มาถามว่าที่ให้ซ้อมมวยน่ะ ทำรึยัง”

อาโก๊ะตอบเศร้าๆว่าทำแล้ว นาวินจึงบอกให้อ่านบทต่อ ตรงไหนอ่านไม่ออกถามป้าแมวเอา ตอนเย็นเขาจะไปช่วยติวให้ อาโก๊ะรับคำแล้ววางสายอย่างผิดหวัง

เติมมาตามนาวินเข้าประชุม นาวินถามหาแองจี้ เติมบอกว่าเธอไปสำนักพิมพ์หรรษาบันเทิง นาวินแปลกใจว่าไปทำไม...

แองจี้มาชวนไปงานแถลงข่าว สมพรโวยอย่ามาชวนให้ตนโปรโมตผลงานหนังใหม่ของคิมหันต์เสียให้ยาก แต่แองจี้กลับบอกว่า อย่าเรียกว่าโปรโมตเลย เรียกว่ากระพือข่าว จะดีกว่า

“งานนี้ถ้าคุณพลาดล่ะก็คุณจะอดเห็นความหายนะครั้งสุดท้ายของคิมหันต์ ประจัญบาน”

“นี่แปลว่า คุณกับพ่อคงมีแผนหมกเม็ดไว้อีกสิท่า”

แองจี้บอกสมพรว่า พ่อตนเป็นคนให้มาชวนเพราะเห็นว่ามีศัตรูคนเดียวกัน เธอจะไปร่วมหรือไม่ให้คิดเอาเอง... แองจี้กลับไป โตโต้ปรี่เข้ามาถามสมพรว่ามีแผนร้ายกับคิมหันต์อีกหรือ สมพรแปลกใจว่ารู้ได้อย่างไร โตโต้ว่ามีเรื่องอะไรถ้าไม่ใช่เรื่องนี้ ที่แองจี้จะถ่อมาคุยด้วย โตโต้เตือนให้สมพรหยุดได้แล้ว  เพราะคิมหันต์จนตรอกมากๆ เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาจะฆ่าตัวตาย

“ฮึ ก็ดีสิ ถ้าหมอนั่นตายเมื่อไหร่ ฉันคงมีข่าวให้ เขียนเป็นเดือนๆแน่ โลกเรามันก็เป็นแบบนี้แหละโตโต้ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ในเมื่อมีผู้ล่าก็ต้องมีผู้ถูกล่าเป็นของธรรมดา”

โตโต้ฟังแล้วได้แต่อึ้งที่ลูกพี่ตนใจร้ายขนาดนี้

ooooooo

เล่าจางและชาวเผ่าสองสามคน มาตรวจดูมังลาที่ถ้ำเสือไฟ พบแต่ร่องรอยการพักแรม แต่ไม่พบตัว

มังลาเพราะมังลา สะกดรอยตามอากิ๊กไปแต่จู่โจมเข้าช่วยเธอไม่ได้ ด้วยฝ่ายจอปา กับจออูมีปืน เกรงจะเป็นอันตรายต่ออากิ๊ก แต่แล้วมังลาก็พบต้นไม้ที่มียางพิษ จึงเอาลูกดอกมาชุบยางพิษไว้ พอสบโอกาสก็เป่าลูกดอกใส่มือจอปา ขณะที่มันกำลังจะทำร้ายอากิ๊ก และเป่าใส่ต้นคอจออูล้มลง มือจอปาชาและดำไปทั้งแถบ แต่ยังใช้มืออีกข้างไล่ยิงมังลากับอากิ๊ก

มังลากับอากิ๊กหนีมาจนมุมที่น้ำตก มังลาจูงเธอข้ามน้ำไปอย่างระมัดระวัง จอปาตามมาทันยิงใส่ มังลาเอาตัวบังอากิ๊ก โดนกระสุนตกน้ำถูกกระแสน้ำพัดไปอย่างรวดเร็ว อากิ๊กตัดสินใจโดดตามมังลาลงไป...

ภาพเหตุการณ์อยู่ในความฝันของอาโก๊ะ เธอร้อง “มังลาระวัง อากิ๊กอย่าตามไป อย่า อย่า”

นาวินเห็นอาโก๊ะเอนหลับอยู่บนโซฟา ร้องโวยวายก็เข้ามาปลุก เธอสะดุ้งตื่นบอกว่าตนฝันร้ายว่าเพื่อนๆกำลังเดือดร้อน นาวินปลอบว่าเป็นเพียงความฝัน

“ไม่ต้องกลัวอาโก๊ะ ฉันอยู่นี่ทั้งคน ฉันจะดูแลอาโก๊ะเองนะ” นาวินดึงอาโก๊ะมากอด

อาโก๊ะตกใจพยายามดันตัวออก แล้วอ้างว่าดึกแล้ว ขอตัวไปนอน นาวินมองตามเธอไปด้วยความผิดหวังที่เธอไม่ยอมเปิดใจให้เขาเสียที...พออาโก๊ะเข้ามาอยู่ในห้องคนเดียว เธอรู้สึกว่าขืนอยู่ใกล้นาวินต่อไป ต้องเกิดเรื่องไม่ควรขึ้นแน่ แม้นาวินจะดีกับตนเพียงไหน แต่ตนก็รู้สึกอึดอัด ไม่ผ่อนคลายเหมือนตอนอยู่กับคิมหันต์

ขณะเดียวกัน คิมหันต์ก็ยืนคิดถึงอาโก๊ะอยู่ริมระเบียง จอห์นเอายามาให้กิน และถามว่าคิดถึงอาโก๊ะอยู่หรือ คิมหันต์ถามจอห์นตามตรง

“เอ็งว่าข้ามีสิทธิ์รักอาโก๊ะรึเปล่าวะไอ้จอห์น”

“อ้าว ใจพี่เองนะ มาถามผมได้ยังไง”

“ก็ข้าไม่แน่ใจตัวเองเลยว่ะ เมื่อก่อนข้าเคยคิดว่าข้ารักแองจี้ที่สุดในโลก แต่พอเอาเข้าจริงมันกลับไม่ใช่ ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักมันเป็นยังไง อย่างตอนที่อาโก๊ะอยู่ที่นี่ ข้าก็รำคาญแทบเป็นแทบตาย แต่พอไม่มีอาโก๊ะ ข้าเหงาว่ะ เหงาจริงๆ”

“เหงา มันอาจเป็นแค่ความผูกพัน อาจเป็นแค่ความสงสารก็ได้นะพี่ ไม่ได้แปลว่ารัก”

“แล้วถ้ารักล่ะ ถ้าการงานของข้าดีขึ้นเมื่อไหร่ แล้วข้าไปรับอาโก๊ะกลับมาเอ็งว่าดีมั้ย”

“เพื่ออะไรล่ะพี่ เพื่อมาหลบๆซ่อนๆนักข่าวเหมือนเดิมน่ะเหรอ หรือพี่จะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าพี่เป็นสามีอาโก๊ะ ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่รับรองพี่ตกงานแน่ แฟนคลับพี่ไม่มีทางรับได้หรอก แล้วที่สำคัญนะ ตอนนี้อาโก๊ะอยู่กับคุณนาวิน คนที่เขาพร้อมจะรักอาโก๊ะ โดยไม่ลังเลเหมือนพี่”

จอห์นแนะให้คิมหันต์ตัดใจ เพราะอาโก๊ะกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ คิมหันต์จึงต้องทำใจ...

วันรุ่งขึ้น จอห์นแต่งตัวให้คิมหันต์อย่างหล่อเหลา ยุทธการกับชาญรบนั่งรออยู่ในห้องรับแขก เพื่อจะไปงานแถลงข่าวที่บริษัทไพโรจน์ด้วยกัน พอเห็นคิมหันต์เดินออกมาโดยไม่ใช้ไม้เท้า ก็ชมว่ามันต้องสง่าแบบนี้ ถึงจะเหมาะกับพระเอกนักบู๊อย่างคิมหันต์ ประจัญบาน

แต่พอมาถึงหน้าบริษัทไพโรจน์ ทุกคนต้องแปลกใจที่ไม่มีรถจอดสักคัน ไม่มีการตกแต่งสถานที่ ไม่มีนักข่าวสักคน คิมหันต์รีบลงจากรถเดินกะเผลกเข้าไปในบริษัท ต้องชะงักเมื่อเห็นที่ประตูมีประกาศยึดทรัพย์ของธนาคารแปะอยู่

“ฟ้องล้มละลายคุณไพโรจน์และ เฮ้ย...แย่แล้ว

พี่คิ้ม บริษัทคุณไพโรจน์มันเจ๊งแล้วนี่พี่”

คิมหันต์ไม่อยากเชื่อ ยุทธการบอกว่าไพโรจน์แหกตาเข้าให้แล้ว ชาญรบว่าเคยอ่านข่าวแบบนี้ หลอกระดมเงินผู้ถือหุ้นแล้วเชิดหนี คิมหันต์ยิ่งใจเสีย กระชากประกาศออก แล้วกระแทกประตูเข้าไป  ภายในบริษัทดูรกร้าง คิมหันต์ตะโกนเรียกไพโรจน์ออกมา จอห์นปรามว่าป่านนี้ไพโรจน์คงหอบเงินหนีไปแล้ว คิมหันต์ไม่เชื่อเพราะเขามีสัญญาอยู่ ยุทธการบอกว่า ถ้าไพโรจน์หนีออกนอกประเทศตำรวจก็ทำอะไรไม่ได้

“นักธุรกิจก็แบบนี้ล่ะไอ้คิ้ม ล้มละลายแบบมีแผน เค้าเรียกล้มบนฟูก” ชาญรบย้ำ

ทันใด มีเสียงแตรรถดังอยู่หน้าบริษัท คิมหันต์กับทุกคนออกมาดู เห็นเสี่ยทรงชัยอยู่ในรถกับเติม เสี่ยยิ้มเยาะว่านี่หรืองานแถลงข่าวไม่เห็นมีนักข่าวสักคน

“โถ จะมีได้ยังไงล่ะครับเสี่ย ลงว่าเป็นศัตรูกับเสี่ยทรงชัย นักข่าวไม่มาช่วยโปรโมตให้เสียเวลาหรอกครับ” เติมเสริม

“เออ น่าสงสารเนอะ แต่ไม่เป็นไร ข้าน่ะให้แองจี้ช่วยตามนักข่าวมาแล้ว เหมารถตู้พามาส่งถึงที่นี่เลยนะเว้ย เพื่อจะมาทำข่าวเรื่องความหายนะ เอ๊ย เรื่องหนังใหม่ของนายคิมหันต์”

“เรื่องอะไรครับเสี่ย”

“เกิดมาซวย เปิดกล้องควบ ไอ้คิ้มตายแน่ ฮ่าๆๆๆ”

คิมหันต์โกรธมากเมื่อรู้ว่าเสี่ยทรงชัยอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ และยิ่งได้รู้ว่าบริษัทนี้เป็นของเสี่ยทรงชัยมาก่อน ก็เดือดดาลจะเข้าทำร้าย แต่ด้วยขาที่ยังไม่หายจึงล้มกลิ้ง ทำให้เสี่ยทรงชัยกับเติมหัวเราะเยาะเข้าไปใหญ่ เสี่ยทรงชัยตะโกนบอกยุทธการกับชาญรบว่า ถ้าไม่อยากอดตายไปด้วยก็อย่าช่วยเหลือคิมหันต์อีก...รถเสี่ยทรงชัยแล่นไป รถตู้นักข่าวแล่นเข้ามา โดยการนำของสมพรพากันมาถ่ายภาพคิมหันต์ จอห์นพยายามกันไม่ให้ถ่าย สมพรพูดจาเหยียดหยามจนหนำใจ เสียงชัตเตอร์ดังก้อง จนคิมหันต์รู้สึกเหมือนตนเป็นสัตว์ป่าที่ถูกนายพรานรุมยิงจนพรุน...

ทีวีออกข่าวคิมหันต์ เนริสารีบมาบอกอาโก๊ะ แต่อาโก๊ะยังโกรธจึงไม่สนใจ

“นี่เรื่องสำคัญมากนะอาโก๊ะ ตะกี้ทีวีเขาออกข่าวว่า...”

นาวินตามมาห้ามไว้บอกว่าเป็นเพียงข่าวลือ เนริสาโต้ว่า บริษัทคิมหันต์ถูกฟ้องล้มละลาย เจ้าของหอบเงินหนีไปเมืองนอกแล้ว นาวินแย้งว่าคิมหันต์กุเรื่องขึ้นมาเพื่อหนีหนี้มากกว่า เนริสาผิดหวังในตัวพี่ชายมาก

นาวินตามมาคุยกับเนริสาลำพัง “ก็พี่บอกแล้วไงว่า อาโก๊ะเขาโชคร้ายมาพอแล้ว ทำไมแกต้องเอาเรื่องเดือดร้อนของนายคิมหันต์มาใส่หัวเขาอีก”

“แต่ว่าคุณคิมหันต์ลำบากอยู่นะคะ เขาต้องการกำลังใจ”

“แกก็ไปปลอบเขาสิ แต่อย่าดึงอาโก๊ะเข้าไปเกี่ยว ถ้าหมอนั่นจะตกนรก ก็ให้เขาตกไปคนเดียว”

“พี่วิน...แต่คุณคิมหันต์กับอาโก๊ะเขาเป็นสามีภรรยากันนะคะ”

“ตอนนี้เขาเลิกกันแล้ว และคนที่ดูแลอาโก๊ะอยู่ตอนนี้ก็คือพี่ไม่ใช่หมอนั่น  จำไว้  อย่าเอาข่าวของมันมาบอกอาโก๊ะอีก ไม่งั้นพี่เอาเรื่องแกแน่ยัยสา”

เนริสาหน้าเจื่อน อาปู้แอบได้ยินเรื่องทั้งหมด รีบมาเล่าให้อาโก๊ะฟัง อาโก๊ะบอกอาปู้ว่า ตนคงต้องกลับบ้านจริงๆเสียที ขอให้ถ่ายหนังจบก่อนถือเป็นการตอบแทนบุญคุณนาวิน...

พอหนีรอดมาได้อย่างสะบักสะบอม อากิ๊กประคองมังลาที่เลือดยังไหลนองจากการถูกยิงขึ้นจากน้ำจะไปยังถ้ำเสือไฟ มังลารู้ว่าตนเป็นตัวถ่วง จึงให้อากิ๊กรีบกลับหมู่บ้านไปก่อนที่จะมืดค่ำ อากิ๊กไม่ยอมไป เธอไม่มีวันจะทิ้งเขาอย่างเด็ดขาด มังลาตื้นตันดึงเธอมากอด

เล่าจางเป็นห่วงทั้งมังลาและอากิ๊ก จึงให้หมอผีทำนายดวงชะตาทั้งสองคน หมอผีทำพิธีแล้วอ่านคำทำนาย “มังลา อากิ๊ก มีภัยแสนสาหัสแต่สุดท้ายข่าวร้ายจะกลายเป็นข่าวดีท่านหัวหน้าไปรอพวกมันอยู่ที่ถ้ำเสือไฟ ในไม่ช้าพวกมันจะกลับไปที่นั่น”

เล่าจางโล่งอก แต่พอจะไป หมอผีเรียกให้ฟังอีกเรื่อง “ผีฟ้าเอ่ยถึงอาโก๊ะด้วย”

“อาโก๊ะลูกสาวข้า เกิดอะไรขึ้นกับนาง”

“นางอาจจะต้องเป็นม่าย  คนที่นางรักดวงชะตากำลังถึงฆาต”

เล่าจางตกใจเมื่อรู้ว่าคิมหันต์กำลังแย่...

ooooooo

คิมหันต์นั่งคอตกหมดอาลัยตายอยาก โดยมีชาญรบกับยุทธการนั่งเป็นเพื่อน ต่างช่วยกันปลอบใจว่าเงินทองเป็นของนอกกายไม่ตายก็หาได้ใหม่ แต่คิมหันต์กลับบอกให้ทั้งสองกลับไปแล้วไม่ต้องติดต่อกันอีก สองคนงงทำไมพูดแบบนั้น

“ถ้าขืนยังคบผมต่อไป เสี่ยทรงชัยต้องเล่นงานพี่กับไอ้ชาญแน่ เชื่อผมเถอะ” คิมหันต์ให้จอห์นลงไปส่งยุทธการกับชาญรบ เขาขอตัวนอนพัก

สามคนเดินบ่นว่าเสี่ยทรงชัยทำเกินไป ยุทธการเตือนจอห์นให้ใจเย็นอย่าเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง และให้คอยดูแลคิมหันต์ดีๆ อย่าให้บ้าตายเสียก่อน จอห์นย้อนถามว่าจะไม่ช่วยคิมหันต์แก้แค้นเลยหรือ สองคนทำหน้าเหยเก โอดครวญว่าพวกเขาต้องเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว จอห์นอึ้งยืนมองสองคนขับรถออกไป ไม่ทันไร เนริสาโทร.เข้ามานัดไปพบ

ก่อนออกจากบ้าน เนริสามาขอยืมรถนาวิน นาวินแขวะ “จะไปดูใจนายคิมหันต์ล่ะสิท่า”

“พี่ห้ามอาโก๊ะคนนึงแล้ว จะห้ามสาคบคุณคิมหันต์อีกคนหรือไง”

“เปล่า พี่แค่สงสัยว่าหมอนั่นมีอะไรดี เรากับอาโก๊ะถึงได้เวทนามันนัก”

เนริสาไม่ตอบ รับกุญแจแล้วเดินไป อาโก๊ะแอบฟังอยู่มองหน้าอาปู้อย่างมีแผน...

ระหว่างนั้น คิมหันต์จมอยู่กับความทุกข์ คำพูดเยาะเย้ยของเสี่ยทรงชัยและสมพรยังดังก้องอยู่ในความคิด...

จอห์นออกมาคุยกับเนริสาที่ร้านกาแฟด้วยความหนักใจ ที่คิมหันต์ปกติจะโวยวาย แต่คราวนี้นิ่งเฉยไม่พูดไม่จา เนริสานึกเป็นห่วงขอตนไปเยี่ยมเผื่อจะรู้สึกดีขึ้น เนริสาพาจอห์นมาขึ้นรถ โดยไม่ทันสังเกตว่า ที่เบาะหลังอาโก๊ะกับอาปู้ซ่อนตัวมาด้วยโดยมีผ้าคลุมอยู่

มาถึง จอห์นก็ร้องถาม “หิวรึยังพี่ ผมมีของฝากแถมพาแฟนคลับมาเยี่ยมพี่ด้วยนะ”

เงียบไม่มีเสียงตอบ จอห์นกับเนริสาเดินหาคิมหันต์ทั่วห้องไม่เจอ เริ่มใจไม่ดีรีบลงมาถามลุงสม ลุงสมช่วยเช็ก

จากกล้องวงจรปิดให้ เห็นคิมหันต์ออกจากห้องแล้วเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า อาโก๊ะกับอาปู้มาแอบฟัง ต่างงงว่าคิมหันต์จะขึ้นไปทำไมบนนั้น

ทั้งจอห์น เนริสา และลุงสมวิ่งขึ้นมาบนดาดฟ้า เห็นคิมหันต์ยืนอยู่ขอบระเบียง ท่าทางเหม่อลอย ทั้งสามร้อง

ขออย่าทำอะไรบ้าๆ จอห์นโบกมือให้ทุกคนถอยห่างเกรงคิมหันต์เตลิด

“พี่คิ้มกลับห้องเถอะพี่ คุณเนริสาซื้อขนมมาฝาก เราจะได้คุยเรื่องวิธีแก้ปัญหากันไง”

“ไม่มีวิธีแก้หรอกไอ้จอห์น ข้าไม่เหลืออะไรแล้ว ชื่อเสียง เงินทอง อนาคต ทุกอย่างข้าไม่มีอะไรอีกแล้ว”

“แต่คุณยังมีคนที่รักคุณอยู่นะคะคุณคิมหันต์” เนริสาพยายามเกลี้ยกล่อม

“ไม่มีหรอกครับคุณเนริสา ในอินเตอร์เน็ตมีแต่คนด่าผมทั้งนั้น ไม่มีแฟนคลับคนไหนสนหรอกครับ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครสนว่าความจริงมันเป็นยังไง ตอนนี้ผมถูกพิพากษาไปแล้ว ผมเป็นคนเลว เป็นคนไม่เอาไหน ผมไม่สมควรมีชีวิตอยู่”

“อย่าคิดแบบนั้นสิคุณคิมหันต์ คุณเอาคำพูดของคนอื่นมาตัดสินชีวิตตัวเองไม่ได้นะคะ”

จอห์นพยายามพูดให้คิมหันต์เห็นว่าตัวเองเป็นฮีโร่ เป็นเหยี่ยวสลาตันช่วยเด็กๆ ไม่เคยยอมแพ้ต่ออยุติธรรม แต่ดูเหมือนคิมหันต์จะสิ้นหวัง เขาบอกจอห์นว่าเขายอมแพ้แล้ว ท่าทางเขาพร้อมจะโดด เสียงอาโก๊ะดังขึ้น ทำเอาคิมหันต์ชะงัก และทุกคนหันไปมอง

“หมูหัน...ลงมา อาโก๊ะบอกให้ลงมาเดี๋ยวนี้”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ เธอไม่เข้าใจฉันหรอกอาโก๊ะ”

“ใช่ อาโก๊ะมันโง่ อาโก๊ะไม่เข้าใจพวกคนเมืองหรอก อาโก๊ะรู้แต่ว่า ถ้าหมูหันผัวอาโก๊ะยังเป็นลูกผู้ชาย หมูหันต้องกลับมาสู้ ไม่ใช่โดดหนีไปแบบนี้”

“สู้กับอะไร เธอไม่รู้หรอกอาโก๊ะ ฉันไม่มีทางสู้ ไม่มีทางชนะหรอก”

“แล้วไงล่ะ ถึงแพ้ แต่ก็ยังมีลมหายใจของนักสู้ ดีกว่าตายอย่างคนขี้ขลาด” อาโก๊ะเดินเข้าหา จอห์นร้องห้าม แต่อาโก๊ะกลับตะโกนว่า “ไอ้คนตาขาว ไอ้คนขี้ขลาด ถ้าหมูหันโดดลงไปล่ะก็ อาโก๊ะจะโดดตามเหมือนกัน”

“อาโก๊ะ ฉันบอกแล้วไง ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ”

“ต้องเกี่ยว หมูหันเป็นผัวอาโก๊ะ ถ้าหมูหันตายแล้วอาโก๊ะจะอยู่ยังไง”

“เราเลิกกันแล้วนะอาโก๊ะ อย่าลืมสิ ฉันบอกเลิกกับเธอไปแล้ว”

“ใช่ หมูหันบอก แต่อาโก๊ะยัง...อาโก๊ะยังเป็นของผู้ชายตรงหน้าอาโก๊ะ และจะเป็นต่อไปจนกว่าจะตายจากกัน ต่อให้คนทั้งโลกทรยศผู้ชายคนนี้ ดูถูกผู้ชายคนนี้แค่ไหน อาโก๊ะจะอยู่เคียงข้างเขาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทั้งในยามมี ยามยาก ยามเจ็บไข้ได้ป่วย จะไม่ทอดทิ้งไปไหน เราจะใช้ชีวิตเหมือนต้นไม้ที่มีรากเดียวกัน”

“อาโก๊ะ...” คิมหันต์คิดถึงวันที่แต่งงานกับอาโก๊ะ

“ลงมานะ อย่าโดดเลย ถ้าหมูหันตายก็เหมือนฆ่าอาโก๊ะไปด้วย ลงมาเถอะนะ อาโก๊ะขอร้อง” อาโก๊ะยื่นมือออกไป “คิมหันต์ ประจัญบานต้องไม่ยอมแพ้ คิมหันต์สู้ๆนะ”

คิมหันต์ตื้นตันใจ กลับลงมาโผกอดอาโก๊ะ ท่ามกลางความโล่งใจของทุกคน จอห์นดีใจหันไปกอดเนริสา อาปู้หมั่นไส้ พยายามกระแอมหลายที เนริสาเขินอาย...คิมหันต์ขอบใจอาโก๊ะที่เตือนสติเขา อาโก๊ะบอกว่า ผัวทั้งคน ตนไม่ปล่อยให้ตายหรอก

ooooooo

ในถ้ำเสือไฟ มังลานอนซมด้วยพิษไข้ จากการอักเสบของแผลที่ถูกยิง อากิ๊กทำแผลให้ แล้วจะไปตามคนมาช่วย แต่มังลาห้ามไว้เพราะข้างนอกฝนตกกระหน่ำลงมา มังลาเสียใจที่ทำให้อากิ๊กต้องลำบากไปด้วย อากิ๊กว่าตนเต็มใจช่วย มังลากุมมืออากิ๊กด้วยความซาบซึ้งใจ

พลันมีแสงไฟกะพริบที่นอกถ้ำ มังลาตกใจ คงเป็นเสือไฟแม่ย่า อากิ๊กบอกว่าไม่ต้องกลัวเพราะเราเป็นลูกหลานเผ่าเคอ แม่ย่าคงไม่ทำอะไร

“แต่ข้าไม่ใช่เชื้อสายโดยตรงของเผ่าเคอ ที่สำคัญแม่ย่าถูกสาปให้กระหายเลือดด้วยความแค้น ไม่ว่าใครท่านก็ไม่ละเว้น แกรีบไปซะอากิ๊ก”

อากิ๊กไม่ยอมทิ้งมังลาไปไหน แต่กลับชักมีดพกออกมาจะออกไปสู้ มังลาตกใจร้องห้าม อากิ๊กบอกว่าตนไม่กลัวตาย ขอแค่มังลาอย่าลืมตนก็แล้วกัน

“ข้ารักแกมังลา ตลอดเวลาที่ผ่านมา หัวใจข้าไม่เคยเป็นอื่น” อากิ๊กจูบมังลาก่อนจะผละไป

มังลาตกใจเห็นอากิ๊กกระโจนออกไปวิ่งฉับๆ ก่อนจะหยุดตรงดงไม้ที่เห็นแสงไฟ อากิ๊กปักมีดลงที่พื้น ย่อตัวลงแสดงความคารวะ บอกแม่ย่าว่าตนเป็นชนเผ่าเคอ มีเพื่อนบาดเจ็บอยู่ในถ้ำ ขอแม่ย่าหลีกทางไปที่อื่นก่อน...แต่แสงไฟยังเคลื่อนเข้าหา อากิ๊กตัดสินใจดึงมีดขึ้นมา

“แม่ย่า หากท่านไม่ปรานี อากิ๊กจะขอสู้ตายอยู่ที่นี่” หัวใจอากิ๊กเต้นโครมคราม

อากิ๊กเงื้อมีดส่งเสียงร้อง เสียงเล่าจางดังขึ้นตรงหน้า “อากิ๊ก...ทำอะไรน่ะ”

“ท่านลุง...ข้า...เห็นแสงไฟของแม่ย่า”

“อ๋อฝนมันตก ข้าก็เลยใช้ไฟฉาย นี่ไงที่ซื้อมาจากในเมืองน่ะ มีไฟกะพริบได้ด้วยนะเออ”

มังลาใช้ไม้ค้ำยันประคองตัวตามออกมา เห็นเล่า–จางอวดไฟฉายให้ดู อากิ๊กดีใจโผกอดมังลาร้องไห้ที่ปลอดภัยแล้ว เล่าจางยิ้มๆ เข้าใจคำทำนายของหมอผีแล้ว ที่ว่าเรื่องร้ายจะกลายเป็นดี

ในขณะที่สองโจรจออูกับจอปา ประคองกันเดินหลงในป่า จนมาเจอพวกเดียวกัน แต่พรรคพวกเข้าใจว่าเพราะสองคนที่ทำให้ทหารโจมตีฐานจนพัง จึงไล่ยิงสองคนหนีกันกระเจิง

ooooooo

วันรุ่งขึ้น นาวินตื่นขึ้นมาด้วยความแปลกใจ ที่ไม่มีใครอยู่บ้าน จึงถามป้าแมวที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ ป้าแมวจำได้ว่าไม่เห็นทั้งสามคนตั้งแต่เมื่อคืน

เนริสาลืมตาขึ้น มองไปรอบห้องเห็นรูปจอห์น ก็นึกได้ว่า ตนกับอาโก๊ะและอาปู้นอนค้างที่บ้านคิมหันต์ จึงลุกขึ้นเดินออกจากห้อง เห็นจอห์นกับอาปู้นอนก่ายกันอยู่บนโซฟา เธอไปทำอาหารเช้าสำหรับห้าคน แล้วค่อยมาปลุกจอห์น...จอห์นสะดุ้งตื่นถามถึงคิมหันต์ เนริสาตอบว่าไม่ต้องห่วงเพราะมีอาโก๊ะนอนเฝ้าทั้งคน จอห์นอมยิ้มมองไปที่ห้องคิมหันต์

บนเตียง คิมหันต์ตื่นขึ้นมาเห็นอาโก๊ะนอนอยู่ข้างๆ ข้อมือเขามีเชือกผูกติดกับข้อมือเธอ คิมหันต์นึกถึงวันแต่งงานแล้วอดยิ้มไม่ได้ เขาลูบผมเธออย่างเอ็นดู แล้วก้มลงจูบหน้าผากเธอ

“รู้มั้ยอาโก๊ะ เธอทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นคนโชคดีที่สุดในโลกที่มีเธออยู่ตรงนี้”

อาโก๊ะงัวเงียถามว่าเขาตื่นแล้วหรือ คิมหันต์ลูบไล้แก้มเธอ อาโก๊ะถามจะทำอะไร

“ผัวเมียอยู่ด้วยกันตามลำพัง ยังต้องถามอีกเหรอ”

อาโก๊ะเขินกัดนิ้วคิมหันต์ที่มาไล้อยู่ตรงปาก คิมหันต์ร้อง “โอ๊ย...กัดฉันทำไมเนี่ย”

“ก็พูดจาไม่เข้าหูนี่ อาโก๊ะเป็นเมียหมูหันตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนบอกว่าเลิกกันแล้วไง”

“ก็เธอบอกเองนี่ว่าฉันเลิก แต่เธอยังไม่เลิกซะหน่อย”

“ก็พูดไปอย่างนั้น กลัวคนคิดสั้น”

คิมหันต์สลดลง อาโก๊ะใจหายรีบจุ๊บแก้มคิมหันต์แล้วปลอบให้เข้มแข็ง คิมหันต์ชูนิ้วโป้งแทนคำยืนยัน ว่าเขาจะสู้ตาย อาโก๊ะไม่เข้าใจความหมาย คิมหันต์จึงอธิบายหมายความว่า สุดยอด ที่หนึ่งไปเลย อาโก๊ะเข้าใจแล้วจึงพูดว่า ผัวอาโก๊ะที่หนึ่งไปเลย พร้อมชูนิ้วโป้งให้...คิมหันต์รวบมือเธอไว้ แล้วขอบใจ ถ้าไม่มีเธอเขาคงไม่มีโอกาสเริ่มต้นใหม่

“ผีฟ้าเคยสอนไว้ คนเราเกิดมาทั้งทีต้องใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่า อย่าเสียมันไปเพราะความอ่อนแอ  เกิดเป็นคนใจต้องสู้ ไม่มีคำว่ายอมแพ้”

คิมหันต์ซาบซึ้ง รวบตัวอาโก๊ะมากอดไว้แน่น...

สองคนหยอกล้อกันกะหนุงกะหนิงโดยไม่รู้ว่า ข้างนอกมีแขกไม่ได้รับเชิญมานั่งรออยู่ อาโก๊ะวิ่งหนีคิมหันต์ที่ไล่กอดออกมานอกห้อง ส่งเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข คิมหันต์ท้าเก่งจริงอย่าหนี อาโก๊ะโต้แน่จริงจับให้ได้

คิมหันต์กับอาโก๊ะไม่ทันมองว่า จอห์น เนริสาและอาปู้กำลังยืนอึ้งมองแขกที่มานั่งที่โซฟา คิมหันต์คว้าตัวอาโก๊ะได้ เธอผลักเขาเต็มแรงล้มไปนั่งคู่กับนาวิน สองคนตกตะลึง

นาวินทัก “คุณคิมหันต์ ดีใจด้วยนะ ท่าทางคุณสดชื่นกว่าที่ผมคิดเอาไว้”

“คุณมาที่นี่ทำไม”

“ผมมารับคนของผมกลับบ้าน...กลับกันได้แล้วอาโก๊ะ”

“เดี๋ยวก่อน อาโก๊ะเป็นเมียผมนะ ไม่ใช่ของคุณ”

“เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้ว อาโก๊ะเป็นคนรับปากผมเองว่าจะอยู่กับผมโดยไม่พบหน้าคุณอีก”

เนริสาต่อว่านาวินไม่มีสิทธิ์บงการชีวิตอาโก๊ะ นาวินย้อนถามว่าเข้าข้างคนอื่นหรือ เนริสาว่าเขาเห็นแก่ตัว นาวินโต้เขาทำเพื่อคนที่เขารัก เขาจะไม่ปล่อยให้คิมหันต์ทำร้ายอาโก๊ะอีก เขาจะดูแลเธอเอง คิมหันต์ไม่ยอม นาวินทวงบุญคุณที่เขาประกันตัวคิมหันต์ออกมา

“อาโก๊ะ เธอผิดสัญญาสองครั้งแล้วนะ ฉันขอให้

ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ไม่ยังงั้นฉันจะร่วมมือกับเสี่ยทรงชัยจัดการกับหมอนี่”

อาโก๊ะกับอาปู้ตกตะลึงไม่คิดว่านาวินจะใจร้าย...

อาโก๊ะยอมกลับไป จอห์นร่ำลาเนริสา นาวินมองอย่างดุๆ ทั้งอาโก๊ะ อาปู้ และเนริสาเดินตามนาวินไปอย่างหงอยๆ คิมหันต์พูดขึ้นว่า

“ไม่ต้องห่วงนะอาโก๊ะ สักวันฉันจะต้องรับเธอกลับมาให้ได้”

“ไม่มีวันนั้นหรอกคุณคิมหันต์ คนล้มละลายทั้งชื่อเสียงและฐานะอย่างคุณ ไม่มีทางอยู่ในสังคมนี้อีกแล้ว ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะเผ่นไปให้ไกลที่สุด จะได้ไม่รกหูรกตาชาวบ้าน”

“แล้วเราจะได้เห็นดีกันนาวิน ฉันต้องกลับมาแน่ ฉันจะกลับมาเป็นที่หนึ่งอีกครั้ง”

นาวินหัวเราะเยาะว่าฝันไปเถอะ อาโก๊ะนั่งซึมอยู่บนรถกับอาปู้และเนริสา ก่อนรถจะออก เธอชูนิ้วโป้งให้คิมหันต์พร้อมกับพยักหน้ายืนยัน คิมหันต์ยิ้มชูนิ้วตอบกลับ จอห์นถามว่าโกรธกันหรือ คิมหันต์ส่ายหน้า อธิบายว่าเป็นการยืนยันว่าเขาจะกลับมาเป็นที่หนึ่งให้ได้

ooooooo

ทนไม่ไหวกับการทำงานอย่างผิดจรรยาบรรณนักข่าวเกินไป โตโต้ยื่นใบลาออกเพราะสมพรไม่วางมือจากเรื่องคิมหันต์เสียที...ส่วนเสี่ยทรงชัยกับแองจี้ ฉลองความสำเร็จที่เล่นงานคิมหันต์จนจมดิน และเป้าหมายต่อไปคือนาวิน แองจี้ตกใจจะทำนาวินทำไม

“เปล่า แต่เราต้องดึงมันมาเข้าพวกกับเราให้ได้ เพราะถ้าเป็นแบบนั้น เรื่องที่เราจะโกงพวกกองถ่ายหนังต่างชาติ มันก็จะง่ายขึ้นอีกหลายเท่า”...แองจี้พยายามช่วยเสี่ยทรงชัยคิด

ในขณะที่นาวินตำหนิอาโก๊ะถ้ายังติดต่อคิมหันต์อีก เขาจะเล่นงานคิมหันต์ อาโก๊ะย้อนถามทำไมไม่ทำตน นาวินตอบว่าเพราะเขารู้ว่าเธอไม่เชื่อฟังเขา อาโก๊ะผิดหวังที่นาวินเปลี่ยนไป นาวินบอกว่า เพราะเขารักเธอ ความรักทำให้เขาเปลี่ยนแปลงเพื่อเอาชนะใจเธอ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 10:18 น.