ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เช้าวันใหม่ คิมหันต์ยังนั่งกอดเข่าอยู่ในห้องขัง ตำรวจมาบอกว่ามีคนมาเยี่ยม ไม่ทันไรสมพรโผล่มาให้ตกใจ สมพรมาพูดเยาะว่าน่าเวทนา ตนจะถอนแจ้งความและแก้ข่าวให้ ถ้าเขายอมดินเนอร์สองต่อสองกับตน

“เธอมันบ้าสมพร เธอมันโรคจิต ทำแบบนี้เพื่ออะไรอยากได้ตัวฉันมากงั้นเหรอ ยัยปลวก”

“เปล่าเลยคุณคิมหันต์ ตั้งแต่วันที่คุณดูถูกฉัน ฉันก็ไม่เคยคิดอยากได้คุณอีกเลย แต่ฉันรู้ว่าคุณรังเกียจฉันมาก มากจนฉันอยากเห็นว่าคุณจะทำหน้ายังไง ถ้าได้ฉันเป็นเมีย”

“เธอมันนักข่าวจอมปลอมสมพร เธอมันน่าสมเพช”

คำตอบของคิมหันต์ทำให้สมพรเป็นโกรธเป็นแค้น อาฆาตจะเอาคืนให้ได้ สมพรเดินออกมา โตโต้มาบอกข่าวว่ามีคนมาประกันตัวคิมหันต์แล้ว สมพรตกใจ...จอห์นยืนรอคิมหันต์ออกมา ทั้งสองโผกอดกัน คิมหันต์ขอบใจจอห์นที่ไม่ทิ้งเขา จอห์นตอบว่าไม่ใช่เขา

อาโก๊ะกับนาวินเดินออกมาจากห้องสารวัตร คิมหันต์เห็นนาวินก็ไม่พอใจหาว่ามาเย้ย อาโก๊ะรีบบอกให้ใจเย็นๆนาวินมาช่วย

“คุณเป็นหนี้ผมสามล้าน คุณคิมหันต์” นาวินเปรย

“นั่นไง ที่แท้ก็อวดรวย แกคงอยากให้แองจี้ประทับใจสิท่า อ้อ หรืออยากจะอวดอาโก๊ะ”

จอห์นปรามคิมหันต์ นาวินจึงบอกอย่าคิดมาก คิมหันต์ย้อนว่า คนอย่างเขาไม่ตกอับหรอก เดี๋ยวแองจี้กับเสี่ยทรงชัยก็ต้องมาเคลียร์ให้เขา จอห์นจำเป็นต้องพูดความจริง

“พี่คิ้ม ที่ผมกับอาโก๊ะต้องไปขอร้องคุณนาวิน ก็เพราะเสียทรงชัยนั่นแหละ เค้า...ลอยแพพี่ เขาไม่สนใจพี่เลย”

คิมหันต์โกรธจนเลือดขึ้นหน้า คว้ากุญแจรถในมือจอห์นมา ขึ้นรถขับออกไปทันที ทุกคนรู้ว่าคิมหันต์ต้องไปเอาเรื่องเสี่ยทรงชัยแน่ จอห์นขอโทษนาวินอย่าถือสา นาวินพูดแทงใจ

“บอกตามตรงนะนายจอห์น ลูกพี่นายไม่ว่าใครอยู่ใกล้ ก็มีแต่เรื่องเดือดร้อน ฉันชินแล้ว”

ในขณะที่เล่าจาง มังลา และอากิ๊กกลับถึงเผ่า ชาวบ้านเคาะเกราะต้อนรับแต่พอเห็นว่าอาโก๊ะไม่กลับมาด้วยก็แปลกใจ เล่าจางประกาศว่าเรื่องทั้งหมดเป็นการเข้าใจผิด ต้นเหตุมาจากมังลา เขาขอลงโทษมังลาสถานเบาให้ไปสำนึกผิดที่ถ้ำเสือไฟ เป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน อากิ๊กตกใจจะแย้งเจอสายตาดุของเล่าจางจึงชะงัก เล่าจางถามหาหมอผี...

หมอผีง่วนกับยาสมุนไพรไม่หวั่นเกรงความผิดที่จะมาถึง เล่าจางเดินเข้ามาหาแล้วต่อว่าที่ช่วยมังลาโกหกเพื่อหวังไก่เพียงไม่กี่ตัว

“ไก่นั่น ข้าแจกคนในเผ่าไปแล้ว ส่วนท่านหัวหน้ากับมังลาก็ได้คำตอบที่ต้องการไปแล้วเช่นกัน” หมอผีสาธยาย “ท่านหัวหน้าเคยคิดว่าอาโก๊ะไม่ได้รักหมูหัน แต่ยอมแต่งงานเพราะคำทำนายของผีฟ้า”

“ใช่ ข้าเคยคิด”

“ส่วนมังลาก็เคยคิดว่าตัวของมันคือเนื้อคู่ของอาโก๊ะ”

“ใช่มันคิด”

“แต่ตอนนี้ท่านกับมันไม่คิดแบบนั้นแล้ว ที่ข้าทำไปเพราะอยากพิสูจน์ว่าคำทำนายของผีฟ้านั้นถูกต้อง”

“แต่หมูหันไม่ได้รักลูกสาวข้าเลย แบบนี้ผีฟ้าจะช่วยอะไรได้”

หมอผีสรุปความ ผีฟ้าแค่ทำนายอนาคต ไม่ได้กำหนดชีวิตใคร เล่าจางจึงเข้าใจ...มังลาเก็บของเตรียมไปอยู่ถ้ำเสือไฟ อากิ๊กถือสัมภาระมาบอกว่าตนจะไปอยู่เป็นเพื่อน มังลาไม่ยอมให้ไป อากิ๊กมองตามด้วยความน้อยใจ แต่ที่จริงแล้ว มังลาหวังดี เพราะที่นั่นอันตราย

ooooooo

บุกมาบ้านเสี่ยทรงชัย เติมขวางไม่ให้คิมหันต์เข้าไป เพราะแองจี้สั่งห้ามคิมหันต์เข้าบ้านอีก คิมหันต์เดือดดาล ตะบันหน้าเติมล้มแน่นิ่งไป เข้ามาถึง คิมหันต์ได้ยินเสี่ยทรงชัยกำลังคุยกับแองจี้เรื่องที่มิสเตอร์ไวท์กับมิสเตอร์คลีนมาจากอเมริกาถึงเมืองไทยแล้ว ถ้าพวกนั้นถามถึงนาวินจะทำอย่างไรดี แองจี้ให้เสี่ยเตะถ่วงไปก่อน อย่าให้ได้เจอกัน เสี่ยทรงชัยเกรงพวกนั้นขอดูสัญญาขึ้นมาจะเอาที่ไหนมาให้ คิมหันต์โผล่พรวดเข้ามา สองพ่อลูกตกใจ

“ไอ้คิ้ม นี่เอ็งออกจากตะรางแล้วเหรอวะ แหม ข้าว่าจะไปประกันตัวอยู่พอดี”

“เสี่ยไม่ต้องมาโกหกผม ผมรู้ทุกอย่างหมดแล้ว เสี่ยคิดจะลอยแพผม คิดจะปล่อยให้ผมติดคุก”

“คิ้มไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงกับป๊านะคะ อย่าลืมสิคะ

ว่าถึงยังไงป๊าก็เป็นคนปั้นคิ้มมากับมือ”

“ใช่แองจี้ พ่อคุณปั้นผมมากับมือ พอถึงเวลาก็ลบด้วยเท้า...ทุกอย่างมันคือผลประโยชน์ ตอนนี้ผมไม่มีค่ากับเสี่ยอีกแล้ว ก็ได้...ถ้างั้นต่อไปนี้เสี่ยกับผมขาดกัน ทางใครทางมัน”

คิมหันต์จะกลับ เสี่ยทรงชัยถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าจะไปร่วมงานกับค่ายอื่น เสี่ยทรงชัยประกาศว่า คิมหันต์ยังมีสัญญากับเขา จะไปร่วมงานกับคนอื่นไม่ได้ คิมหันต์ดื้อดึงจะไป เสี่ยทรงชัยท้าให้ลองดู เขาจะฟ้อง เขามีสิทธิ์จะดองคิมหันต์ไว้จนแก่หมดน้ำยา ไม่มีใครจ้างอีก คิมหันต์ผิดหวังเสียใจ แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม กลับมาปรึกษา ยุทธการ ชาญรบและจอห์น ทุกคนเจ็บใจที่เสี่ยทรงชัยทำลายอนาคตกันชัดๆ

อาโก๊ะอุตส่าห์ชงกาแฟมาให้ทุกคน แต่เผอิญยุทธการลุกขึ้นชนกาแฟหกราดตัว คิมหันต์กำลังหงุดหงิดจึงเอ็ดอาโก๊ะ ว่าชอบทำอะไรวุ่นวายไล่ให้ไปอยู่ในห้อง จอห์นสงสารตามมาปลอบ แล้วนึกได้ เอาคลิปเสียงเล่าจางที่ฝากเขามาบอก แต่เขาใช้อัดมาเสียเลยให้ฟัง

“อาโก๊ะนี่พ่อเอง พ่ออยากขอโทษที่ทำให้ลูกต้องลำบากใจ ความจริงแล้วเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันเป็นเพราะมังลามันลืมลูกไม่ได้ ก็เลยกุเรื่องเพื่อให้พ่อมารับลูกกลับบ้าน...ลูกได้พิสูจน์แล้วว่า ลูกรักไอ้หมูหันมากแค่ไหน แต่ที่พ่อเป็นห่วงก็คือ ไอ้หมูหันมันจะรักลูกบ้างรึเปล่า ต่อให้มันเป็นเนื้อคู่ของลูก แต่ถ้าอยู่กับมันแล้วลูกไม่มีความสุข ลูกก็กลับบ้านของเราเถอะ เพราะถึงยังไงพ่อคนนี้ก็รักลูกมากกว่าผู้ชายทุกคนเสมอ พ่อ...พ่อห่วงลูกนะอาโก๊ะ” เล่าจางเสียงสั่นเครือ

อาโก๊ะน้ำตาไหลพราก จอห์นบอกอาโก๊ะว่าอย่าหาว่าเขาไล่เลย เขารู้ว่าเธอพยายามเต็มที่แล้ว เขาเห็นด้วยกับเล่าจาง ต่อให้เป็นเนื้อคู่กัน แต่ถ้าฝืนต่อไป คนที่เจ็บคืออาโก๊ะและคิมหันต์ก็ลำบากใจ เพราะถึงไม่รักเธอแต่เขาก็สงสารเธอมาก...อาโก๊ะยิ่งเจ็บปวดกับคำว่าสงสาร

สามคน ยุทธการ ชาญรบ และคิมหันต์ช่วยกันคิดว่าจะทำอย่างไรกับเรื่องสัญญา ยุทธการคิดออกว่า ถ้าไม่มีสัญญา ก็ไม่มีภาระ ฉะนั้นต้องเข้าไปขโมยสัญญามาฉีกทิ้ง ชาญรบดีใจ

“เย้...โอ้โห พูดง่าย ทำยากมากเลยพี่ สัญญาน่ะเสี่ยเก็บไว้ที่ไหน พี่รู้เหรอ”

“ข้าทำงานกับเสี่ยมาตั้งสิบกว่าปี มีอะไรบ้างวะที่ข้าไม่รู้ แต่ก่อนอื่นเอ็งต้องแน่ใจก่อนนะไอ้คิ้ม ว่าไอ้ผู้กำกับจากฮอลลีวูดมันจะมาถึงเมืองไทยพรุ่งนี้”

คิมหันต์พยักหน้าอย่างมั่นใจ ชาญรบถามว่าจะทำอย่างไร ยุทธการขยายความว่าไม่มีใครเห็นหน้าผู้กำกับมาก่อน คิมหันต์กับชาญรบมองกันอย่างเข้าใจแผนของยุทธการ

ooooooo

ค่ำมืดแล้ว นาวินยังว่ายน้ำอยู่ในสระ เนริสาแซวว่าร้อนมากหรือที่เสียเงินไปสามล้าน แถมช่วยคู่อริอีกต่างหาก นาวินโต้ว่าเขาช่วยอาโก๊ะ ถ้าคราวนี้ คิมหันต์ยังไม่ดีต่ออาโก๊ะ เขาจะทำทุกวิถีทางให้อาโก๊ะเลิกกับคิมหันต์ เนริสามองสีหน้าจริงจังของพี่ชายอย่างหวั่นๆ

พอยุทธการกับชาญรบกลับไป คิมหันต์ดูอารมณ์ดีขึ้น เขาเห็นอาโก๊ะนั่งเศร้าอยู่จึงเข้ามาถามว่ามีอะไรอยากพูดกับเขาหรือเปล่า อาโก๊ะบอกว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญ

“แล้วทำไมหน้าตาดูเศร้าๆแบบนี้ล่ะ นี่...ถึงเราจะไม่ใช่ผัวเมียกัน แต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่นะอาโก๊ะ ฉันติดหนี้เธอ เธอมีอะไรให้ช่วยบอกฉันได้เลยนะ”

“อาโก๊ะเคยบอกไปแล้วว่าจะกลับบ้าน หมูหันจะว่าอะไรมั้ย”

“นี่เธอยังคิดเรื่องนี้อยู่อีกเหรอ”

“อาโก๊ะไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว อาโก๊ะไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออะไร”

ใจหนึ่ง คิมหันต์อยากรั้งอาโก๊ะไว้ แต่อีกใจก็รู้สึกว่าสมควรแล้ว จึงบอกเธอว่า พรุ่งนี้เขาจะไปส่ง อาโก๊ะปฏิเสธ ตนกลับเองได้ คิมหันต์เอ็ดเสียงดังว่าอย่าดื้อ จอห์นกับอาปู้โผล่มาดู

“อาโก๊ะมาเอง อาโก๊ะจะกลับเอง ในเมื่อไม่มีใครห้าม อาโก๊ะก็จะไป”

“อ้อ นี่พูดให้ง้อใช่มั้ย ฉันไม่ง้อหรอกนะจะบอกให้ ก็บอกแต่แรกแล้วไงว่าเราไปกันไม่ได้ เธอก็ไม่เชื่อฉันเอง”

อาโก๊ะน้อยใจสุดๆลุกพรวด “ถ้างั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว”

อาโก๊ะเดินไป คิมหันต์จะอ้าปากเรียกแต่ยั้งไว้

อาปู้บอกจอห์นว่าเขาจะไปพูดกับอาโก๊ะให้ แต่จอห์นเห็นว่ากลับไปน่ะดีแล้ว อาปู้จ๋อย...อาโก๊ะมาร้องไห้ในห้องอย่างหนัก คิมหันต์เองก็นั่งเครียดในห้อง อยากรั้งอาโก๊ะไว้ แต่ก็ตัดใจเพราะเชื่อว่าดารากับคนป่าจะอยู่กันได้อย่างไร

ooooooo

วันรุ่งขึ้น เสี่ยทรงชัยกับแองจี้เตรียมจะออกไปรับมิสเตอร์ไวท์ที่สนามบิน แองจี้แต่งตัวเซ็กซี่สุดๆ เธอเห็นว่าน่าจะขับรถไปกันเอง ให้เติมไปดูแลรอต้อนรับที่บริษัท

“แองจี้อยากให้ลูกค้ารู้สึกว่าเราเป็นกันเองกับเขาค่ะ จะได้คุ้นเคยกันง่ายๆเวลาหลอกไถ เอ๊ย...เวลาทำงานจะได้ราบรื่น” เห็นด้วยกับแองจี้ สองพ่อลูกจึงขับรถกันไปลำพัง...

ยุทธการกับชาญรบ ช่วยกันแต่งหน้าแต่งตัวให้จอห์นเป็นมิสเตอร์คลีนคนผิวดำ ระหว่างรอคิว คิมหันต์เข้ามาในห้องอาโก๊ะ เห็นเธอยังนอนหลับอยู่กับอาปู้ ก็ย่องเข้ามากุมมือเธอเบาๆ อาโก๊ะลืมตาขึ้น คิมหันต์บอกเธอว่า รอนะ เดี๋ยวเย็นนี้จะไปส่ง อาโก๊ะพยักหน้ารับ คิมหันต์ยิ้มอย่างดีใจ อย่างน้อยก็จะได้จากกันด้วยดี

คิมหันต์ถูกทาผิวเป็นคนดำเหมือนจอห์น สวมวิกหัวฟูใส่แว่นดำ เป็นมิสเตอร์ไวท์ มาที่บริษัทกับจอห์น แนะนำตัวกับยามว่าเขาคือมิสเตอร์ไวท์กับมิสเตอร์คลีน มาตามที่นัดเสี่ยทรงชัยไว้ เติมโทร.บอกเสี่ยทรงชัยกับแองจี้ สองพ่อลูกตกใจที่มาเร็วกว่ากำหนด จึงรีบวกรถไปที่บริษัท...

เติมต้องต้อนรับ ส่งภาษาอังกฤษน่าเวียนหัว จนคิมหันต์ ต้องบอกว่าให้พูดไทยก็ได้

“หา จริงเหรอครับ คุณพูดไทยได้เหรอ แล้วไหนบอกว่ามาจากเมืองนอก”

จอห์นพูดอังกฤษปนไทยว่าพวกเขามาเที่ยวเมืองไทยบ่อยๆ...ขณะเดียวกัน ยุทธการกับชาญรบไปรับหน้ามิสเตอร์ไวท์กับมิสเตอร์คลีนตัวจริงที่สนามบิน แล้วพาไปพักที่โรงแรม มิสเตอร์ไวท์เป็นชาวเกาหลี ดูหนุ่มและเป็นศิลปิน ส่วนมิสเตอร์คลีนเป็นคนไทยวัยกลางคนท่าทางเหมือนไกด์ คอยแปลภาษาให้ ยุทธการกับชาญรบเหงื่อตก พยายามหลอกล่อให้สองคนไปทำสปาพักผ่อน แล้วค่ำๆ ค่อยคุยกับเสี่ยทรงชัย

“พี่ยุทธ ผู้กำกับฮอลลีวูดทำไมมันถึงกลายเป็นคนเอเชียไปได้ล่ะพี่” ชาญรบกระซิบถาม

“โลกสมัยนี้มันไม่มีพรมแดนแล้วโว้ยไอ้ชาญ ทีลิงอย่างเอ็งยังมาเขียนบทได้เลย”

สองคนภาวนาขออย่าให้คิมหันต์กับจอห์นเจอเรื่องอะไรเลย...ในขณะที่คิมหันต์พยายามหลอกล่อถามเติมถึงดาราที่จะมาเล่นหนังของเขา เติมบอกว่าชื่อนาวิน

“โอ้วโนๆ เราเปลี่ยนใจแล้ว คือตอนนี้ทางเราสนใจดาราอีกคนในสังกัดของคุณมากกว่า นั่นก็คือ คิมหันต์ ประจัญบาน”

“หา ไอ้คิ้มน่ะเหรอครับ ไปเอามันทำไม โง่ เซ่อ บ้า ขี้เก๊ก แถมยังเจ้าปัญหาอีกต่างหาก ผมว่าเอาคุณนาวินน่ะดีแล้ว”

คิมหันต์ฉุนอ้าปากจะด่า จอห์นรีบสะกิดให้หุบปาก เติมทำหน้างงๆ คิมหันต์ระงับโทสะบอกเติมว่าเขาต้องการคิมหันต์ ประจัญบาน เติมพยักหน้ารับทราบ จอห์นรีบสำทับว่า

“แต่เราต้องการให้แน่ใจว่าเขาเป็นดาราในสังกัดของคุณ เราขอดูสัญญาของเขาจะได้มั้ย”

เติมลังเลสักพักก่อนจะไปเอาสัญญามาส่งให้ คิมหันต์รีบดึงมาดูว่าถูกต้องไหม เติมแปลกใจทำไมอ่านออก คิมหันต์รีบแก้ตัวว่า

“โอ้วอ่านไม่ออก เอามาดูเป็นบุญตาเฉยๆ แบบว่าดาราเขาดังมาก ฮี อิส มาย ไอดอล”

เติมรำพึง “เออ แปลกโว้ย พูดไทยคล่อง แต่พูดฝรั่งฟังไม่รู้เรื่อง”

“เอ่อ ไอว่าเราอย่าไปสนใจเรื่องภาษากันเลยครับ มาคุยเรื่องสัญญากันต่อดีกว่า คือเราอยากเก็บสัญญาฉบับนี้เอาไว้ จะได้ส่งไปให้ทางบริษัท mother”

เติมอ้าปากค้างไม่เข้าใจ จอห์นพูดใหม่ว่า บริษัทแม่ เติมจึงเข้าใจ แต่ค้านว่าเขาให้ไม่ได้จะไปถ่ายเอกสารให้แทน เติมถือสัญญาเดินไป คิมหันต์บอกจอห์นว่าเขาจะตามไปเอาสัญญาตัวจริงมา ให้รออยู่ตรงนี้...คิมหันต์ย่องตามไป พอเห็นเติมถ่ายเอกสารเสร็จเอาตัวจริงไปเก็บในห้องเขาแอบเอาก้อนหินเล็กๆ ในกระถางใส่ช่องสลักประตูไว้ พอเติมออกจากห้องกดล็อกประตูเดินไป คิมหันต์ก็มาเปิดประตูเข้าไปค้นหาสัญญาตัวจริง

ooooooo

แองจี้ซิ่งรถมาถึงบริษัท ยามรายงานว่าเติมพาลูกค้าไปรอที่ห้องประชุม จอห์นรอคิมหันต์อย่างร้อนใจเหงื่อแตก เอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเหงื่อ...เติมถือสำเนาสัญญาออกมาชนเข้ากับสองพ่อลูกหน้าลิฟต์ เสี่ยงทรงชัยโวยวายจะรีบไปไหนกันนักหนา

“ขอโทษครับเสี่ย พอดีผมจะรีบเอาสำเนาเอกสารไปให้มิสเตอร์ไวท์กับมิสเตอร์คลีนดูน่ะครับ” เสี่ยทรงชัยถามว่าสำเนาอะไร “ก็สัญญาของนายคิมหันต์ ประจัญบานไงครับ พอดีมิสเตอร์ไวท์เขาเกิดเปลี่ยนใจอยากได้ตัวนายคิมหันต์น่ะครับ”

สองพ่อลูกตกใจ...คิมหันต์ไม่มีเวลาค้นเอกสารของตัวเอง จึงยกมาทั้งแฟ้ม วิ่งมาเจอสองพ่อลูกก็เบรกตัวโก่ง แย่แล้วจะบอกจอห์นอย่างไรดี เขาเอามือถือมากด เผอิญแบตหมด จอห์นเหงื่อแตกกรานเมื่อเห็นเสี่ยทรงชัยกับแองจี้เข้ามาทักทาย นึกแผนได้รีบบอก

“โอ้ว ไอปวดฉี่ แบบว่า...นีด โกทูทอยเลต ยูโนว ปวดมากขอตัวไป ชู้ตเดอะแรบบิตก่อน”

แองจี้จะพาไป จอห์นรีบห้ามบอกว่าเขารู้ เอ๊ย แค่บอกทางก็พอ เสี่ยทรงชัยเห็นผ้าเช็ดหน้าในมือจอห์นมีสีดำๆ เขารีบกดเช็กภาพในมือถือแล้วคว้าข้อมือจอห์น ถามว่ามิสเตอร์ไวท์พักอยู่เมืองไหน จอห์นอึกอักก่อนจะโกหกไปว่าอยู่นิวยอร์ก ส่วนตัวเขาอยู่แมนฮัตตัน เสี่ยทรงชัยเยาะ

“แหม ออกเสียงชัดนะ ตกลงมาจากแมนฮัตตันหรือว่าคลองตันกันแน่”

จอห์นออกเสียงใหม่ให้มีสำเนียงฝรั่ง เสี่ยทรงชัยดักคอว่าแถวประตูน้ำใช่ไหม จอห์นเผลอตอบว่าเยส...พอนึกได้ก็หน้าเจื่อนเพราะรู้ตัวแล้วว่าถูกจับได้ ไม่นาน คิมหันต์หาโทรศัพท์โทร.บอกจอห์นให้ถอนกำลัง เขาเจอสัญญาแล้ว เสียงจอห์นสะอื้น

“ฮือ...ถอนไม่ไหวแล้วพี่”

“อะไรของเอ็งวะ บอกให้ถอนก็ถอนสิ”

“ฮือๆมันถอนไม่ได้จริงๆ เค้าไม่ให้ถอน จั่งซี่ถอนบ่ได้...”

คิมหันต์รู้สึกว่าเสียงจอห์นอยู่ใกล้ๆจึงหันหลังไปดู พบเสี่ยทรงชัย แองจี้ และยามอีกหลายคนกำลังคุมตัวจอห์นอยู่ เสี่ยทรงชัยโวยวายใส่ คิมหันต์หน้าเจื่อน จอห์นฉวยโอกาสนั้นกระแทกเสี่ยทรงชัยล้มไปชนถังขยะ แล้วบอกคิมหันต์ให้วิ่ง แองจี้เข้าช่วยประคองพ่อ พวกยามวิ่งตามไล่จับคิมหันต์กับจอห์น คิมหันต์ไม่ทันระวัง วิ่งไปชนพนักงานคนหนึ่ง แฟ้มกระเด็นหลุดมือ เขาจึงชะงักเก็บแฟ้ม เติมกับพวกยามจึงตามมาจับคิมหันต์กับจอห์นได้ทัน...

บ่ายคล้อย อาโก๊ะเห็นคิมหันต์ไม่กลับมาตามสัญญา จึงโทร.หานาวินเพื่อบอกลา ตนจะกลับไปอยู่ป่า เพราะชีวิตคนเมืองไม่เหมาะกับตน นาวินถามว่าคิมหันต์รังแกอะไรอีกหรือเปล่า

“หมูหันไม่ได้ทำอะไร หมูหันบอกว่าจะไปส่งอาโก๊ะเย็นนี้ แต่ว่าจนป่านนี้ยังไม่มาเลย”

“ถ้างั้นอาโก๊ะรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง” นาวินผลุนผลันออกจากบ้าน

เนริสากลับเข้ามาสวนกัน รีบถามจะไปไหน พอรู้ว่าไปหาอาโก๊ะก็เตือนว่าอย่ามีเรื่องอีก

“จำที่พี่บอกได้มั้ยเนริสา ถ้านายคิมหันต์ก่อเรื่องอีกครั้ง พี่จะไม่สนใจอะไรอีกแล้ว”

เนริสาอึ้งมองพี่ชายขับรถออกไป ส่ายหน้าอย่างปลงๆ...

ในขณะที่ยุทธการกับชาญรบรออยู่ที่โรงแรมอย่างกระวนกระวาย ไม่ทันไร เสี่ยงทรงชัยโทร.เข้ามา ยุทธการรับสายพยายามคิดว่าเป็นเรื่องดี ชาญรบเงี่ยหูฟังลุ้นๆ

“ฮัลโหล...ว่าไงครับเสี่ย อะจึ๋ย...ได้ครับเสี่ย ครับ ใช่ครับเสี่ย ละเหี่ยครับผม เหมาะสมครับท่าน สร้างสรรค์ครับเจ้านาย ขอบพระคุณครับ” ยุทธการหน้าบอกบุญไม่รับ

ชาญรบรีบถามว่าเป็นอย่างไร ยุทธการตอบว่า เสี่ยจับได้แล้ว ชาญยุทธสะดุ้งเฮือกถามจะเป็นอย่างไรต่อไป ยุทธการตอบนิ่งๆว่า...ตกงาน ชาญรบยังยื่นหน้ามาถามว่าใคร ยุทธการบอกว่าทั้งคู่ ชาญรบร้องกระจองอแง จะบอกทางบ้านอย่างไรดี

ooooooo

ในห้องประชุมบริษัทเสี่ยทรงชัย คิมหันต์สภาพบอบช้ำนั่งเอาถุงน้ำแข็งโปะหัว จอห์นหน้าเจื่อนอยู่ข้างๆ เสี่ยทรงชัยเอ็ดตะโรใส่ทั้งสองคน

“ไอ้คิ้มนะไอ้คิ้ม เอ็งมันแสบมาก คราวนี้แหละข้าจะแจ้งตำรวจจับเอ็ง ข้อหาลักทรัพย์ ดูสิว่าเอ็งจะบอกกับนักข่าวว่ายังไง”

“เอาเลยเสี่ย ผมก็จะแฉเรื่องสัญญาทาสของเสี่ยเหมือนกัน”

“ใช่เสี่ย ตอนพี่คิ้มเซ็นสัญญากับเสี่ย เสี่ยหลอกล่อ

พี่คิ้มสารพัด ผมจำได้” จอห์นเสริม

“พวกผมมันเรียนน้อยไม่มีการศึกษา ถึงได้โดนเสี่ยเอาเปรียบ”

“แล้วมาโวยทำไมตอนนี้ ไอ้เด็กกำพร้าบ้านแตกอย่างพวกเอ็งมันโง่เอง โดนหลอกก็สมควรแล้ว ช่วยไม่ได้”

คิมหันต์โกรธ ลุกพรวดจะเอาเรื่อง พวกยามยกกระบองขู่ คิมหันต์ได้แต่ฮึดฮัด จอห์นดึงให้นั่งลงตามเดิม แองจี้กระซิบพ่อขอปรึกษาบางอย่าง สองพ่อลูกออกมาหน้าห้อง แองจี้บอกได้โทร.ไปแจ้งความจึงรู้ว่านาวินช่วยประกันตัวคิมหันต์คราวก่อน เสี่ยทรงชัยตกใจ

“แต่มันเป็นคู่แข่งกันนี่นา แล้วจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร”

“แองจี้รู้ค่ะ นาวินชอบเด็กผู้หญิงที่ชื่ออาโก๊ะ”

เสี่ยทรงชัยเริ่มรู้สึกว่า ประเด็นนี้อาจใช้ต่อรองอะไรบางอย่างได้...ขณะที่นาวินกำลังช่วยอาโก๊ะขนกระเป๋าใส่รถ เขาพยายามพูดให้เธอคิดดูใหม่ ทำไมไม่มองความหวังใหม่กับผู้ชายอื่น

“อาโก๊ะไม่อยากมีความรักอีกแล้ว ขนาดรักแท้ยังผิดหวังได้ และความรักทั่วไปจะมีความหมายอะไร”

“ต้องมีสิอาโก๊ะ ผู้ชายคนอื่นก็มีรักแท้ได้เหมือนกัน อย่างฉันไง”

อาโก๊ะชะงักมองหน้า นาวินกำลังจะสารภาพว่าเขารักเธอ มือถือดังขึ้นขัดจังหวะ นาวินรับสายเซ็งๆ แองจี้โทร.มาบอกเขาฟังให้ดีๆตนมีเรื่องสำคัญจะบอก นาวินปัดไม่อยากรู้ตอนนี้

“แต่อาโก๊ะคงอยากรู้แน่...” นาวินชะงัก แองจี้บอกเรื่องที่คิมหันต์พยายามขโมยสัญญาจากบริษัท ตอนนี้ถูกจับแล้ว ตนอยากถามว่าควรแจ้งตำรวจไหม

“อย่านะแองจี้ แค่เรื่องเล็กน่ะ” นาวินเหลือบมองอาโก๊ะ

“จะให้ฉันบอกอาโก๊ะ หรือว่าคุณจะบอกเอง”

“คุณต้องการอะไร”

“อย่าความจำสั้นนักสินาวิน มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่ฉันพยายามอ้อนวอนขอร้องคุณจำได้รึยัง”

นาวินกดวางสายก่อนจะมองอาโก๊ะ ทำเอาอาโก๊ะกับอาปู้สังหรณ์ใจ...พากันมาตั้งหลักที่บ้านนาวิน เนริสาตรวจสอบเงินในบัญชีเผื่อต้องใช้ประกันตัวคิมหันต์อีกครั้ง นาวินบอกน้อง

“เขาไม่ต้องการเงินหรอกยัยสา แต่เขาต้องการตัวพี่ต่างหาก เขาอยากให้พี่เซ็นสัญญา”

“ไม่ได้นะคะพี่วิน ที่เสี่ยทรงชัยทำทุกอย่างก็เพราะต้องการขูดรีดผมประโยชน์จากพี่ ที่คุณแองจี้พยายามตามตื๊อพี่ก็เพราะแบบนี้เหมือนกัน”

นาวินถอนใจ “แต่ถ้าเราไม่ช่วย นายคิมหันต์ต้องติดคุกแน่นอน เผลอๆจะไม่ได้ประกันตัวอีกด้วย”

อาโก๊ะครุ่นคิดอย่างสับสนในใจ ครู่หนึ่งลุกมาคุกเข่าตรงหน้านาวิน อาปู้กับเนริสาตกใจ อาโก๊ะขอร้องนาวินให้ช่วยคิมหันต์อีกครั้ง นาวินถึงกับจุกจนพูดไม่ออก ผิดหวังกับสิ่งที่เธอขอ

“อาโก๊ะทำแบบนี้ไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ พี่นาวินช่วยคุณคิมหันต์มามากแล้วนะ เธอก็รู้ว่าพี่ชายฉันชอบเธอ เธอทำแบบนี้ก็เหมือนกับบังคับเขาอยู่นะ”

“อาโก๊ะรู้ แต่อาโก๊ะทิ้งหมูหันไว้แบบนั้นไม่ได้”

อาปู้ขอให้อาโก๊ะลุกขึ้นอย่าทำแบบนี้ นาวินโพล่งออกมาว่าตกลง ทุกคนตกตะลึง

“แต่ฉันมีเงื่อนไขแลกเปลี่ยนข้อนึง ถ้าเธอยอมรับปากฉัน ฉันจะช่วยนายคิมหันต์อีกครั้ง”

อาโก๊ะยอมรับทุกอย่าง นาวินเตือนอย่ารับปากพล่อยๆ อาโก๊ะบอกว่าตนทำเพื่อคิมหันต์ได้ทุกอย่าง เนริสาเอะใจ ดึงแกมลากนาวินออกมาคุยริมสระน้ำ เธอเค้นถามว่านาวินขออะไรจากอาโก๊ะ นาวินย้อนถามว่ารู้นี่ว่าเขารักอาโก๊ะ

“พี่วิน...ทำแบบนี้มันแย่มากเลยนะคะ พี่ทำเหมือน กับ...เหมือนกับอาโก๊ะเป็นของแลกเปลี่ยน เป็นสินค้าที่พี่ทุ่มเงินซื้อมา”

“แล้วไง...”

“สาผิดหวังในตัวพี่จริงๆ สาเคยคิดว่าพี่เป็นคนดี แต่ที่แท้พี่ก็เห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวที่สุด”

นาวินตัดใจจะเดินหนี แต่พูดทิ้งท้ายไว้ให้เนริสาสะเทือนใจว่า “ไม่มีใครดีไปหมดหรอกยัยสา ทุกคนมีด้านมืดด้วยกันทั้งนั้น”...

ขณะเดียวกัน อาปู้เตือนอาโก๊ะให้คิดดูดีๆ อาโก๊ะว่าไม่มีทางเลือก ตนเป็นเมียคิมหันต์อย่างไรเสียก็ต้องช่วยเขา อาปู้ย้ำว่าคิมหันต์บอกเลิกอาโก๊ะไปแล้ว ไม่ใช่ผัวเมียกันอีก

“เขาไม่ใช่ แต่อาโก๊ะยังใช่ เขาเลิก เขาหักหลัง แต่ อาโก๊ะจะไม่หักหลังใคร อาโก๊ะจะภักดีต่อสิ่งที่อาโก๊ะศรัทธา”

“มันเป็นแค่ความเชื่อนะพี่อาโก๊ะ คำสอนของผีฟ้า ทุกอย่างมันไม่มีความหมายอะไร”

“อาโก๊ะไม่ได้ทำเพราะศรัทธาผีฟ้า นี่ต่างหากที่อาโก๊ะรู้สึกและศรัทธา” อาโก๊ะชี้ที่หัวใจ

อาปู้ทึ่งกับความมุ่งมั่นในสายตาที่ระอุไปด้วยน้ำตาของอาโก๊ะ...

นาวินเซ็นชื่อในสัญญาแล้วแฟกซ์กลับไปที่บริษัทเสี่ยทรงชัย แองจี้ดึงมาตรวจสอบลายเซ็น แล้วยื่นให้เสี่ยทรงชัย

“แค่นี้ทุกอย่างก็เป็นไปตามแผน ไม่ยักรู้ว่าจะง่ายขนาดนี้ แล้วนี่เราจะเอายังไงกับไอ้คิ้ม”

“ก็ทำตามข้อเสนอของนาวินสิคะ...เฉดหัวไปให้พ้น”

พวกยามหิ้วคิมหันต์กับจอห์นโยนออกมาหน้าบริษัท เสี่ยทรงชัยกับแองจี้ตามออกมาแล้วฉีกสัญญาของคิมหันต์ทิ้งต่อหน้า คิมหันต์กับจอห์นงง ทำไมถึงปล่อยพวกเขาง่ายๆ

“เรื่องนี้คิ้มไปถามอาโก๊ะเองดีกว่าค่ะ แองจี้ก็อยากรู้ว่าอาโก๊ะไปทำอะไรอีท่าไหน นาวินถึงยอมช่วยคิ้มตั้งสองรอบแบบนี้”

เติมหัวเราะเยาะบอกคิมหันต์ให้รีบกลับไปดูเองว่า ป่านนี้อาโก๊ะพลีกายพลีใจไปถึงไหนแล้ว คิมหันต์อึ้ง เกิดความรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

ooooooo

พออาโก๊ะรู้ข่าว เธอเดินมาหานาวินซึ่งนั่งเครียดอยู่ริมสระน้ำ เพื่อขอบคุณที่เขายอมช่วยคิมหันต์ แต่นาวินกลับทวงข้อแลกเปลี่ยน อาโก๊ะถามตกลงจะให้ตนทำอะไร...

คิมหันต์มากดกริ่งรัวอยู่หน้าบ้านนาวิน จอห์นปรามก็ไม่ฟัง ป้าแมวออกมาบอกว่านาวินห้ามเขาเข้าบ้าน คิมหันต์โกรธจะปีนรั้ว จอห์นรีบเตือนจะติดคุกอีก นาวินเดินออกมา

“พอซะทีเถอะคุณคิมหันต์”

“ไอ้นาวิน ไอ้เลวแกหลอกพาตัวอาโก๊ะไปใช่มั้ย ปล่อยอาโก๊ะมาเดี๋ยวนี้ไม่งั้นมีเรื่องแน่”

นาวินท้าให้ลองดู คิมหันต์เดือดจะเข้าไปช่วยอาโก๊ะ เพราะเข้าใจว่าโดนกักขังไว้ อาโก๊ะเดินออกมาพูดกับคิมหันต์น้ำเสียงราบเรียบให้เขากลับไปเสีย คิมหันต์ถามว่าเธอโดนนาวินหลอกมาใช่ไหม ถึงไม่ได้กลับบ้าน อาโก๊ะส่ายหน้า ยืนยันว่าตนจะอยู่กับนาวินที่นี่ คิมหันต์ช็อก

“ล้อเล่นใช่มั้ยอาโก๊ะ เธออยากให้ฉันง้อเธอถึงพูดแบบนี้ เธอโกรธที่ฉันไม่ห้ามเธอ ตอนที่เธอบอกว่าจะกลับบ้านใช่มั้ย”

“อาโก๊ะไม่อยากเห็นหน้าหมูหันอีกแล้ว ไปให้พ้น”

คิมหันต์ให้อาโก๊ะเลิกงอนแล้วกลับบ้านกับเขา อาโก๊ะพรั่งพรูความเจ็บช้ำออกมา

“ง้ออาโก๊ะก็ไม่สนหรอก มาง้ออะไรตอนนี้ ที่ผ่านมาหมูหันไม่เคยเห็นค่าของอาโก๊ะเลย เป็นเนื้อคู่ภาษาอะไรไม่เคยห่วงไม่เคยสนใจอาโก๊ะสักครั้ง สู้พี่นาวินก็ไม่ได้ พี่นาวินดีกับอาโก๊ะทุกอย่าง อาโก๊ะรักพี่นาวิน”

คิมหันต์ตกตะลึง ให้พูดอีกครั้ง อาโก๊ะย้ำว่า ตนรักนาวิน ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นอึ้ง มองคิมหันต์ที่ถอยหลังไปสองสามก้าว ทันใด น้ำตาเขาไหลออกมาอย่างไม่มีใครคาดคิด

“เธอก็เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นอาโก๊ะ เหมือนกับผู้หญิงทุกคน เหมือนแม่ฉันเหมือนแองจี้ ทุกคนหักหลังฉันเหมือนกันหมด...” คิมหันต์พูดไม่ออกวิ่งหนีไป จอห์นวิ่งตาม

อาโก๊ะร้องไห้โฮวิ่งเข้าบ้านไป เนริสาหันมาถามนาวินว่านี่หรือที่ขอจากอาโก๊ะ นาวินบอกว่าเขาทำเพื่อให้อาโก๊ะพ้นจากผู้ชายห่วยๆ...คิมหันต์วิ่งออกมาด้วยความเจ็บปวดไม่ทันเห็นว่ามีรถแล่นมาอย่างรวดเร็ว แสงไฟส่องหน้าเขาเต็มเปา เสียงแตร เสียงเบรกดังสนั่น...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 17:39 น.