ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หน้าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เด็กชายคิมหันต์ยืนมองพ่อกับแม่ที่ยื่นแหวนให้เขาวงหนึ่งบอกเขาว่า นี่เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่พ่อเหลืออยู่ เก็บไว้ให้ดีแล้วทำทีเป็นชวนเล่นซ่อนหา ให้เขาปิดตานับหนึ่งถึงสิบแล้วค่อยหาพ่อกับแม่ สุดท้ายเขาก็รู้ว่า เขาถูกนำมาปล่อยไว้ ที่นี่...อดีตสิบกว่าปีก่อน สอนให้เขารู้ว่า รักแท้ไม่เคยมีในโลก เขาจึงกลายเป็นคนที่ทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง

โตขึ้นมา คิมหันต์เป็นดาราสุดฮอต แต่ด้วยนิสัยเอาแต่ใจ ทำให้เพื่อนร่วมงานเบื่อหน่ายแอบนินทา ประจวบกับมีดาราใหม่เข้ามาเทียบเคียง ทั้งความหล่อและความสามารถ ทำให้หนังสือบันเทิงต่างหันไปเขียนเชียร์ ยังดีที่มียุทธการเป็นผู้กำกับคู่บุญ ซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและพี่ชายที่รักเขามากคอยแก้ตัวและช่วยเหลือ และมีชาญรบผู้ช่วยผู้กำกับเป็นเพื่อนซี้

ขณะถ่ายฉาก คิมหันต์เป็นเหยี่ยวสลาตันเข้าไปช่วยหญิงสาวจากกลุ่มคนร้าย หญิงสาวประทับใจวิ่งเข้ามาจะขอบคุณ คิมหันต์รวบตัวเธอมาจูบอย่างดูดดื่ม ยุทธการสั่งคัตเสียง

ดังลั่น คิมหันต์ปล่อยหญิงสาวร่วงลงไปกองกับพื้น

“คัตทำไมอ่ะพี่ คนกำลังเข้าถึงบทบาท”

“เข้าถึงป้าเอ็งสิไอ้หื่น หนังไทยนะโว้ย ไม่ใช่หนังเอวี” ยุทธการโวย

“ตามบทเค้าให้กอดเฉยๆเอ็งไปจูบน้องเค้าทำไมวะไอ้คิ้ม” ชาญรบดึงโทรโข่งมาโวยบ้าง

“อ้าว พระเอกก็ต้องจูบนางเอกสิวะไอ้ชาญ นี่มันฉากอวสานนะ”

“แต่ตามท้องเรื่อง ซินดี้เป็นน้องสาวเอ็ง ไม่ใช่นางเอก แล้วนี่เพิ่งเริ่มเรื่อง ยังไม่เข้ากลางเรื่องเลยโว้ย” ชาญรบโมโห

คิมหันต์หน้าเจื่อน หันไปขอโทษซินดี้ซึ่งยืนร้องไห้โฮ ที่เขาอ่านบทไม่ละเอียด ยุทธการดักคอว่าอ่านผิดหรือไม่ได้อ่าน คิมหันต์รีบแย้ง “อ่าน มนต์รักเพชฌฆาต ซีเคว้นซ์สาม ฉากห้า”

“มนต์แค้นพญายมโว้ย ซีเคว้นซ์หนึ่ง ฉากสี่” ยุทธการดึงโทรโข่งมาตะเบ็งใส่หน้า

ชาญรบแย่งกลับมากรอกเสียงด่า “เพชฌฆาตปิดกล้องไปสองเดือนแล้ว ไอ้บ้า...”

คิมหันต์ทำหน้าเหวอ หันมองทีมงาน ทุกคนเมินหน้าหนีอย่างเอือมระอา...

วันรุ่งขึ้น ระหว่างที่คิมหันต์ยังนอนอยู่ที่คอนโดฯ จอห์น ซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวงัวเงียมาเปิดประตูห้องเพราะมีคนมากดกริ่ง แองจี้ สาวสวยลูกเสี่ยทรงชัย ผู้อำนวยการสร้างแทรกตัวเข้ามาถามหาคิมหันต์ จอห์นตอบว่ายังไม่ตื่น เธอรีบบอกว่า จะไปปลุกเอง จอห์นมองตามเอือมๆ

คิมหันต์นอนหลับถ่างแข้งถ่างขาหมดมาดพระเอกอยู่บนเตียง ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของแองจี้หน้าห้อง “คิ้มขาหลับอยู่รึเปล่า แองจี้เข้าไปนะ”

คิมหันต์รีบเปลี่ยนท่านอนเป็นท่าเก๊กหล่อสุดๆ แองจี้เปิดประตูเข้ามา ปรี่เข้ากระแซะ

“แหมคนอะไรก็ไม่รู้ ขนาดหลับยังเท่เลย สุดหล่อของแองจี้ ขอชื่นใจหน่อยเถอะ แต่เอ๊ะ...นอนอยู่แบบนี้ อย่ากวนดีกว่า” แองจี้ทำท่าจะเดินหนี

คิมหันห์คว้าตัวมากอด “มานี่ จะหนีไปไหน”

“ว้ายคิ้ม อย่าทำแบบนี้นะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

“โอ๊ย ไอ้จอห์นน่ะเหรอ ปล่อยมันไปเหอะ มันเป็นพวกตายด้าน ผมคิดถึงคุณจะแย่แล้วรู้มั้ย แองจี้ขอจุ๊บหน่อยนะ จุ๊บๆ”

“เดี๋ยวค่ะ ที่แองจี้มาวันนี้ แองจี้มีข่าวสำคัญจะมาบอกนะคะ” แองจี้ส่งหนังสือพิมพ์ให้ดู

คิมหันต์อาบน้ำแต่งตัวมานั่งทานอาหารที่โต๊ะ จอห์นอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ที่แองจี้เอามาให้ฟัง “เลว เรื่องมาก ไม่มีระเบียบวินัย เล่นหนังแข็งเป็นสากกระเบือ จวนตกกระป๋องแล้วยังไม่สำนึก ถือได้ว่าเป็นพระเอกสุดห่วยอันดับหนึ่งโดยแท้”

“เฮ้ย นี่มันกล้าเขียนด่าขนาดนี้เลยเหรอวะ ฝีมือใคร เอ็งหาชื่อซิไอ้จอห์น”

“นามปากกาซ้อเก้า...คุณสมพร คอลัมนิสต์ชื่อดัง ตอนนี้เขาเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของหรรษาบันเทิง มีอิทธิพลสุดๆ เลยนะพี่คิ้ม” จอห์นหยุดมองคิมหันต์ที่หงุดหงิดไม่พอใจแล้วอ่านต่อ “ยังมีอีกนะพี่...ในขณะเดียวกัน วงการบันเทิงไทยก็ยังพอมีความหวังให้ชื่นใจอยู่บ้าง เมื่อได้ว่าที่พระเอกแอ็กชั่นคนใหม่ นาวิน สินสมุทร มาประดับวงการ ซึ่งทายได้เลยว่าในอีกไม่ช้าจะต้องเบียดคิมหันต์ให้ตกกระป๋องแน่นอน...ฟันคอ...”

“ใครวะนาวิน” คิมหันต์งง

“เขาเป็นหนุ่มนักเรียนนอก เคยเล่นเป็นตัวประกอบให้หนังฮอลลีวูดเรื่องนึง แต่บทเด่นมาก ผู้สร้างหนังในเมืองไทยก็เลยปิ๊งกันใหญ่” แองจี้อธิบายไปทาเนยบนขนมปังไป

คิมหันต์เบ้หน้า แค่ตัวประกอบจะสักเท่าไหร่ แต่ แองจี้เล่าว่า นาวินเล่นบทบู๊ได้เท่มาก ว่าแล้วก็เปิดคลิปในมือถือให้ดู จอห์นเห็นแล้วชื่นชม

“โห...สุดยอดไปเลยพี่คิ้ม โนสลิง โนสตั๊นต์ เล่นจริงเจ็บจริง ร้ายกาจมาก”

แองจี้เองก็ปลื้มชมไม่ขาดปากว่ามีพรสวรรค์ คิมหันต์เริ่มรู้สึกตัวเองด้อยค่าขึ้นมา...

ooooooo

ในป่าละแวกชายแดน มีชนเผ่าเคออาศัยอยู่ อาโก๊ะ สาวชาวป่าลูกหัวหน้าเผ่าเป็นจ่าฝูงตามรอยหมูป่าตัวเขื่อง พร้อมมังลา อากิ๊ก และหนุ่มสาวนักล่าจากเผ่าอีกหลายคน อาโก๊ะยิงหมูป่าด้วยหน้าไม้ล้มกลิ้งไป ทุกคนเข้าไปคุกเข่าข้างๆหมูป่า อาโก๊ะแตะฝ่ามือที่ตัวหมูป่า

“เราชาวเผ่าเคอ ใช้ชีวิตร่วมกับท่านในป่าแห่งนี้ เรากินซากของท่านเพื่อยังชีพ มิใช่เพื่อความสำราญ เมื่อเราตายไป ซากของเราจะกลายเป็นพืชพันธุ์ต่างๆให้ท่านยังชีพเช่นกัน ขอท่านจงอย่าได้ผูกพยาบาทเราในชาตินี้ และชาติต่อๆไป” อาโก๊ะว่าคาถาเสร็จก็ควงมีด จ้วงแทงท้องหมูป่าเพียงครั้งเดียว เพื่อไม่ให้มันต้องทรมาน...

หมูป่าถูกนำมาปรุงอาหารกลางลาน เพื่อแจกจ่ายทุกคนในเผ่า เล่าจางประกาศ “ตามกฎของเผ่าเคอ ผู้ที่ล่าสัตว์ตัวแรกได้ในฤดูฝน คือผู้นำความอุดมสมบูรณ์มาสู่เผ่าเคอของเรา ดังนั้น เขาจึงมีสิทธิ์ที่จะร้องขอสิ่งตอบแทนจากข้าเล่าจางผู้เป็นหัวหน้าเผ่า อาโก๊ะ...แกต้องการอะไร”

อาโก๊ะก้าวออกมา “สิ่งที่ข้าต้องการก็คือ...ขอเลื่อนกำหนดการเลือกคู่ออกไปอีกสองปี”

เล่าจางตวาดว่าไม่ได้ อาโก๊ะต่อรองเหลือหนึ่งปี เล่าจางก็ไม่ให้ มังลาซึ่งถูกกำหนดเป็นคู่ของเธอ นั่งยิ้มปลื้ม เล่าจางพูดในฐานะพ่อว่าไม่ให้อาโก๊ะค้านการแต่งงาน อาโก๊ะโวยตกลงจะเป็นพ่อหรือจะเป็นหัวหน้าเผ่ากันแน่ เล่าจางตอบกวนๆว่าแล้วแต่อารมณ์

อาโก๊ะหงุดหงิดเดินกลับมาที่เรือน บ่นว่าไม่อยากแต่งงาน มังลาตามมาได้ยิน บอกเธอว่าเขารักเธอ อาโก๊ะสะดุ้งหันมาอึ้งๆ “มังลา แกเป็นคนดีนะ แต่ข้ารักแกเหมือนพี่ชาย”

“ข้ารู้ว่าเราเติบโตมาด้วยกัน แต่ข้า...ไม่ว่าจะยังไง ข้าต้องแต่งงานกับแกให้ได้” มังลาดึงแขนอาโก๊ะไว้ให้ฟังเขาพูด ห่างออกมา อากิ๊กแอบดูด้วยความร้าวรานใจ

ooooooo

ในขณะที่เสี่ยทรงชัยหงุดหงิดกับข่าวคิมหันต์ที่ออกมา แองจี้พยายามแก้ตัวแทน เสี่ยทรงชัยบอกลูกสาวว่า หมดยุคของคิมหันต์แล้ว คนอื่นกำลังจะขึ้นมาแทนที่...จอห์นขับรถพาคิมหันต์มาที่หน้าสำนักงานหรรษาบันเทิง แล้วชี้รถคันที่แล่นเข้ามาจอด

“คันนี้แหละพี่ รถไอ้สมพร”

คิมหันต์ลงจากรถเดินไปหา จอห์นตามเตือนให้ใจเย็นๆ พอสมพรหันมา ทั้งสองตะลึงเล็กน้อยเพราะเป็นผู้หญิง สมพรเห็นคิมหันต์ก็ทักทายว่าสบายดีหรือ คิมหันต์ทำหน้างงไม่รู้จัก

“จำฉันไม่ได้เหรอ ฉันสมพรที่เคยเป็นแฟนคลับของคุณไง”

คิมหันต์คิดย้อนไปในอดีต มีสาวเฉิ่มคนหนึ่ง ใส่แว่นสวมเหล็กดัดฟัน ยื่นกล่องขนมที่ทำเองมาให้ เขากำลังง่วงจึงหงุดหงิด ต่อว่าไปอย่างไม่ถนอมน้ำใจ แถมปาทิ้งต่อหน้าต่อตาสร้างความเจ็บแค้นให้กับสมพร...

“สมพร คือว่า...เมื่อสามปีก่อน ตอนนั้น...”

“ไม่เป็นไรคุณคิมหันต์ ฉันเข้าใจ เมื่อสามปีก่อนคุณดังมาก ต้องถ่ายหนังตีสี่ตีห้าทุกคืน พอเห็นอะไรขวางหูขวางตาก็เลยโมโห...แต่ฉันไม่เคยลืมสิ่งที่คุณทำกับฉัน คุณทำเหมือนฉันเป็นแมลงสาบที่มาคอยป้วนเปี้ยนไต่ขาของคุณ คุณคิดแบบนั้นใช่มั้ย”


คิมหันต์ปฏิเสธเสียงหลง สมพรหัวเราะฮึๆ “ไม่ต้องมาแก้ตัว จำไว้ ตอนนี้ฉันเป็นนักข่าวชื่อดัง ฉันนี่แหละจะจองล้างจองผลาญคุณ ทำลายชื่อเสียงของคุณให้ได้”

“นี่คุณ คุณทำแบบนี้ผมมีสิทธิ์แจ้งความได้นะ” จอห์นขู่

“เหรอ...ข้อหาอะไรมิทราบ ในเมื่อทุกข่าวที่ฉันเขียนเป็นความจริง...” สมพรหันมาพูดกับคิมหันต์ว่า ถ้าเขาเป็น ดารามีคุณภาพ แล้วตนจะเขียนข่าวเขาได้อย่างไร คิมหันต์ยืนอึ้ง...

ด้วยความเจ็บใจ พอวันนี้มีออกกองต่างจังหวัด เป็นฉากบู๊ คิมหันต์บอกยุทธการกับชาญรบว่า เขาไม่ต้องการสตั๊นต์ไม่เอาสลิง เขาจะไม่ห่วงหล่อ จะเล่นจริงเจ็บจริงเพื่อให้คนดูรู้ว่าเขาเป็นดาราคุณภาพ ยุทธการกับชาญรบตะลึง

“ไอ้คิ้ม วันนี้ออกกองถึงในป่าเชียวนะเอ็ง แถมเป็นป่าแถวชายแดนอีกต่างหาก เอ็งจะมาเปลี่ยนใจทีหลังไม่ได้นา” ยุทธการเตือน

ชาญรบย้ำว่า เป็นฉากบู๊วินาศสันตะโร จะมาโทร.เรียกทีหลังไม่ได้ มีแต่เถาวัลย์ให้โหน จอห์นสะกิดห้าม แต่คิมหันต์รับรองแข็งขันว่าเขาทำได้...

เอาเข้าจริง คิมหันต์ก็เล่นไม่ได้ จนเวลาล่วงเลยกำหนดไป ทีมงานพลอยไม่ได้กินข้าว ยุทธการหงุดหงิดสั่งพักกอง คิมหันต์ได้ยินทีมงานนินทาเขาว่า “ไอ้ขี้เก๊กเอ๊ย เล่นหนังมาห้าปี มันเคยได้รางวัลกะเค้าที่ไหน เฮอะ...พระเอกแอ็กชั่นอันดับหนึ่ง สากกระเบือชัดๆ”

คิมหันต์โกรธเดินหลบมานั่งระบายอารมณ์ กลับมาได้ยินสาวๆอ่านข่าวของนาวินอย่างชื่นชม แถมเอารูปถ่ายออกมาอวดกัน และทิ้งรูปคิมหันต์อย่างไม่ไยดี จอห์นถือกล่องข้าวมาให้ คิมหันต์กินไม่ลงขอตัวไปเดินเล่น จอห์นเตือนอย่าไปไกลเพราะใกล้ชายแดน...เดินมาหน่อยได้ยินยุทธการคุยโทรศัพท์แก้ตัวกับนายทุนว่างานยังไม่เสร็จ ขอเปิดรีสอร์ตพักถ่ายต่อวันพรุ่งนี้สัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยดี ยุทธการเดินหาสัญญาณ

ลมพัดกระโชกมา พัดรูปคิมหันต์ปลิวไปในสายลม ไปติดบนต้นไม้ แถวลานผีฟ้าปู่เจ้า คิมหันต์เดินมาหลบมุม บ่นพึมพำ “ชิ ไอ้โน่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่ชอบ ช่างหัวปะไรสิวะ ไม่สนใจอยู่แล้ว ถ้าไม่มาง้อล่ะก็ ไม่กลับไปถ่ายต่อจริงๆด้วย จะรอมันอยู่ตรงนี้แหละ”

ขณะเดียวกัน อาโก๊ะพยายามหว่านล้อมเล่าจาง ไม่อยากแต่งงานกับมังลา เล่าจางจึงให้เธอไปกับอากิ๊ก ไปสักการะ ผีฟ้าปู่เจ้า เพื่อขอนิมิตจากท่านว่าใครเป็นเนื้อคู่...สองสาวมายืนมองต้นไม้ใหญ่ที่ตระหง่านอยู่กลางป่า

“ว่ากันว่าปู่เจ้า ผู้นำทางจิตวิญญาณของเผ่าเคอ ได้สูญเสียเมียรักไปในการต่อสู้ระหว่างชนเผ่า หลังจากนั้นท่านก็ได้ออกรบเพื่อแก้แค้นให้นาง ก่อนจะมาตายที่นี่ และกลายร่างเป็นต้นไม้ใหญ่”

“นิทานเรื่องนี้ข้าฟังมาตั้งแต่เล็กจนโตแล้วอาโก๊ะ แกไม่ต้องเล่าซ้ำก็ได้”

“ข้าแค่อยากรู้ว่าในโลกนี้ยังมีผู้ชายแบบปู่เจ้าหลงเหลืออยู่บ้างรึเปล่า ผู้ชายที่รักผู้หญิงคนนึงไปจนชั่วฟ้าดินสลาย”

“โฮ่ย...ไม่มีหรอกน่า เลิกเพ้อเจ้อแล้วทำพิธีได้แล้วอาโก๊ะ ข้าขี้เกียจรอ” อากิ๊กบ่น

อาโก๊ะหลับตาเอากระทงเซ่นไหว้เทินขึ้นเหนือหัวคารวะผีฟ้าภาวนา “ปู่เจ้า...ข้าคือลูกหลานเผ่าเคอ ได้โปรดบอกทางสว่างแก่ข้าด้วย ข้าอยากรู้ว่าใครคือเนื้อคู่ของข้า”

ทันใด มีลมพัดรูปคิมหันต์ที่ติดอยู่บนต้นไม้ ปลิวลงมาในกระทง อาโก๊ะลดกระทงลงมาเห็นรูปก็ประหลาดใจ “ไม่น่าเชื่อ ผีฟ้าปู่เจ้าตอบรับคำอธิษฐานของข้าแล้ว อากิ๊กข้าเจอเนื้อคู่แล้ว”

อากิ๊กตื่นเต้น เข้ามาขอดูรูปว่าใช่มังลาหรือเปล่า พอเห็นว่าเป็นหนุ่มเมืองหล่อก็แปลกใจ

ooooooo

ระหว่างที่กองถ่ายรอคิมหันต์ มีทหารพรานสองนายมาบอกให้ทุกคนรีบออกจากป่า เพราะหน่วยลาด ตระเวนเกิดปะทะกับกองกำลังค้ายาเสพติด ยุทธการรีบสั่งลูกน้องเก็บของและให้คนไปตามคิมหันต์ แต่คิม-หันต์เสียบหูฟังเพลงจึงไม่ได้ยินเสียงเรียก พลันมีเสียงปืนดังขึ้น ทีมงานที่ร้องเรียกคิมหันต์ตกใจวิ่งหนี

อาโก๊ะกับอากิ๊กกำลังเดินกลับหมู่บ้าน ได้ยินเสียงปืน อาโก๊ะให้เพื่อนกลับไปก่อน ตนจะไปสำรวจว่าเกิดอะไรขึ้น อาโก๊ะโหนต้นไม้ไปอย่างคล่องแคล่ว

คิมหันต์นั่งพิงต้นไม้เสียบหูฟังเพลงเพลินๆเห็นทหารวิ่งไล่ยิงกับกองโจรก็คิดว่า พวกกองถ่ายย้ายมาถ่ายใกล้ๆเขาเป็นการง้อ มีโจรคนหนึ่งมาล้มตายตรงหน้า

“อื้อหือ อลังการงานสร้าง พี่ยุทธจะเข้าชิงออสการ์หรือไงวะเนี่ย เลือดปลอมสีเมื้อนเหมือนแต่รสไม่ค่อยหวานเท่าไหร่ คาวไปนิด เอ่อ...ทำไมเหมือนของจริงขนาดนี้วะ หรือว่า...”

คิมหันต์ใช้นิ้วแตะเลือดมาชิมแล้วแหวะ พอพลิกศพขึ้นดูก็พบว่าเป็นคนตายจริงๆก็ตกใจ

โจรอีกสองคนตามมาจะยิงใส่ คิมหันต์ตกใจตั้งท่าต่อสู้ตามแบบหนังบู๊ที่เขาแสดง แต่ไม่ได้เรื่อง ต้องวิ่งหนีจนเสียหลักถูกถีบตกไปในน้ำ คิมหันต์กระเสือกกระสนร้องว่าว่ายน้ำไม่เป็น อาโก๊ะผ่านมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี เห็นหน้าคิมหันต์ก็หยิบรูปมาเทียบ

“คนเมือง หน้าเหมือนในรูป แย่แล้ว เนื้อคู่ของอาโก๊ะ” อาโก๊ะเห็นคิมหันต์ลอยไปตามกระแสน้ำ ก็ตัดสินใจกระโดดพุ่งหลาวลงไปในน้ำทันที...

ทหารพรานมารายงานยุทธการที่รีสอร์ตว่ากองโจรล่าถอยไปแล้ว แต่ไม่พบคิมหันต์พรุ่งนี้จะออกตามหาอีกครั้ง และห้ามทุกคนออกไปเพราะในป่านั้นมีอาถรรพณ์ใครที่หลงเข้าไปมักไม่ได้กลับออกมา หลายคนแล้วที่สูญหาย...พอแองจี้รู้ข่าว ก็ชวนเสี่ยทรงชัยมาที่รีสอร์ต

อากิ๊กกลับมาบอกเล่าจางและมังลาว่าเนื้อคู่ของอาโก๊ะเป็นคนเมืองหล่อมาก และตอนนี้อาโก๊ะไปดูว่าเสียงปืนมาจากไหน มังลาไม่พอใจและเป็นห่วงอาโก๊ะเพราะฟ้าเริ่มมืด

อาโก๊ะช่วยคิมหันต์ขึ้นมาจากน้ำ เขาสลบแต่ดูหนาวสั่น เธอก่อกองไฟ ถอดเสื้อผ้าเขาออกผึ่ง คิมหันต์ยังเพ้อว่าหนาว อาโก๊ะเห็นหน้าเขาซีดจึงจับชีพจรดู “แย่แล้ว ตัวเย็นเจี๊ยบเลย ขืนทิ้งไว้ต้องตายแน่ อย่าเพิ่งตายนะคนเมือง ถ้าแกตายไป ข้าก็ไม่มีคู่น่ะสิ อดทนไว้ก่อนนะ”

มืดค่ำแล้ว  เล่าจางเป็นห่วงอาโก๊ะ จึงเกณฑ์คนในหมู่บ้านจะออกตาม อาปู้น้องชายตัวกระเปี๊ยกของอากิ๊กจะไปด้วย แต่ถูกดึงตัวออกจากแถว มังลาขอล่วงหน้าไปก่อน อากิ๊กมาดึงรั้งไว้

มังลาโวย “โอ้ย...อะไรของแก อากิ๊ก”

“นี่มังลาแกต้องระวังตัวนะ ปืนไฟของพวกคนเมืองมันร้ายกาจมาก”

“ข้ารู้...แต่เพื่อความปลอดภัยของอาโก๊ะ ข้ายอมสละได้ทุกอย่างแม้แต่ชีวิต”

เล่าจางยิ้มอย่างพอใจ แต่อากิ๊กน้อยใจ...ในขณะที่คิมหันต์ยังหนาวสั่นจนอาโก๊ะเริ่มใจไม่ดี “ผิงไฟขนาดนี้ยังหนาวอีกเหรอ ฮาดเช่ย...เออ ข้าเองก็หนาวเหมือนกันนะ ใส่เสื้อเปียกๆแบบนี้ต้องเป็นไข้แหงๆเลย ฮาดเช่ย...หรือว่า จะใช้วิธีนั้น”

อาโก๊ะลังเล “ไม่ได้นะอาโก๊ะ กับผู้ชายแปลกหน้า แถมเป็นคนต่างเผ่า เราจะทำแบบนั้นไม่ได้ เสียผีเปล่าๆ...แต่เขาเป็นเนื้อคู่ของเรานะ ถ้าเราไม่ช่วยเขา เราก็ต้องเป็นม่ายน่ะสิ เอาไงดีว้า...เอาล่ะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เพื่อว่าที่ผัว อาโก๊ะ ขอทำผิดผีสักครั้งนึงเหอะ” อาโก๊ะถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้วนอนกอดคิมหันต์อย่างเขินๆ  พึมพำตนลงทุนขนาดนี้  ถ้าเป็นเนื้อคู่จริงขออย่าให้เขาตาย

ooooooo

กองโจรสองคน จอปาและจออูที่ไล่ยิงคิมหันต์จนตกน้ำตกท่าไป หนีกองทหารเข้าไปในป่า แต่หลงทางเดินวนเวียนไปมาจนแทบหมดแรง เห็นแสงจากกองไฟของอาโก๊ะก็ดีใจรีบตรงมา หวังจะปล้นฆ่า

เอาของกินและของมีค่า

อาโก๊ะ ได้ยินเสียงคนมาก็รีบคว้าเสื้อผ้าสวมใส่ปีนขึ้นไปหลบบนต้นไม้อย่างรวดเร็ว คิมหันต์รู้สึกตัวขึ้นมาพอดี สองโจรเข้ามาถึง “ฮั่นแน่ นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้หน้าหล่อเจ้าเก่านี่เอง”

“พวกแก...พวกแกยังตามมาอีกเหรอเนี่ย” คิมหันต์ตกใจ

สองโจรบอกว่าไม่ได้ตาม แต่มาหาที่พักกับของกิน จอปาเอาปืนเล็งสั่งให้คิมหันต์ลุกขึ้น พอเขาลุก สองโจรก็ตะลึงกับร่างเปลือยเปล่าของเขา คิมหันต์ก็ตกใจตัวเอง “ไม่ใช่แบบนั้นนะตอนแรกฉันก็สลบอยู่ดีๆ แล้วเสื้อผ้ามันหลุดไปตอนไหนก็ไม่รู้”

จออูสงสัยผีมาเอาเสื้อผ้าไป แต่จอปาไม่เชื่อ จออูว่า “อาจจะเป็นผีผู้หญิงก็ได้ มันเห็นไอ้หนุ่มนี่หน้าหล่อก็เลยจะจับทำผัว”

คิมหันต์หน้าถอดสี อาโก๊ะได้ทีแกล้งทำเสียงหัวเราะแหลมๆ “ฮิๆๆ อย่ายุ่งกะคนของข้า ปล่อยคนของข้าไปเดี๋ยวนี้”

สองโจรไม่เชื่อ แต่พออาโก๊ะขู่ว่า “ข้าจะเอาพวกแกไปอยู่ด้วย ข้าอยากกินเลือด...” สองโจรหน้าตื่นพากันวิ่งหนีไป คิมหันต์คว้ากางเกงมาสวม อาโก๊ะหัวเราะชอบใจพลัดตกจากต้นไม้ลงมาในอ้อมแขนคิมหันต์ เขาปล่อยกางเกงหล่นไปตามเดิม สองคนสบตากันปิ๊งปั๊ง หน้าอาโก๊ะประแป้งเป็นลายตามแฟชั่นชาวเผ่าเคอ

“นี่คนหรือตุ๊กแกวะเนี่ย ลายพร้อยเชียว” คิมหันต์ได้สติวางร่างอาโก๊ะลงแล้วรีบดึงกางเกงสวมขึ้นมา “เอ่อ...เธอใช่มั้ยที่ช่วยฉันเอาไว้ ฉันขอบใจมากนะ”

อาโก๊ะชี้ที่ตัวเองแนะนำชื่อ คิมหันต์เก๊กท่าหล่อแบบเหยี่ยวสลาตันในหนังที่เขาเล่น  เพราะคิดว่าเธอต้องรู้จักเขา อาโก๊ะหัวเราะคิกคัก

“ฮั่นแน่ชอบล่ะสิ ถ้าอยากได้ลายเซ็นก็บอกได้นะ เดี๋ยวคิมหันต์จัดให้”

“ชื่อคิมหันต์ฟังยาก เรียกหมูหันดีกว่า นะๆ หมูหัน” อาโก๊ะหยิกแก้มคิมหันต์อย่างเอ็นดู

“อ่า เอางั้นก็ได้ หมูหันก็หมูหัน เรียกตามใจชอบนะ”

“อาโก๊ะชอบหมูหัน หมูหันเป็นเนื้อคู่ของอาโก๊ะ”

“ฮึ่ย...อย่าล้อเล่นสิ”

“ไม่ได้ล้อเล่น อาโก๊ะมาที่นี่เพราะนิมิตของผีฟ้า ผีฟ้าบอกว่าหมูหันเป็นผัวของอาโก๊ะ”

คิมหันต์อ้าปากค้าง อาโก๊ะ โผเข้าสวมกอด “อาโก๊ะ รอวันนี้มานานแล้ว สมหวังซะที”

มังลา อากิ๊กและเหล่านักรบมาถึงพอดี มังลาร้องลั่น “นี่แกทำอะไรอาโก๊ะ ปล่อยเดี๋ยวนี้”

คิมหันต์ตกใจเห็นทุกคนเล็งหน้าไม้มาที่เขา ยกมือชูขึ้น ปล่อยกางเกงร่วงหล่นไป เล่นเอาทุกคนผงะ อากิ๊กตาลุกอุทาน “แม่เจ้า...”

อาโก๊ะมองตามสายตาอากิ๊กแล้วรีบเอาตัวบังด้วยความหวง มังลายิ่งโกรธเข้าใจว่าคิมหันต์ล่วงเกินอาโก๊ะไปแล้ว... คิมหันต์ถูกนำตัวมาที่ลานหมู่บ้าน ท่ามกลางชาวบ้านเผ่าเคอ เล่าจางมองหน้าคิมหันต์อย่างพินิจก่อนจะถามลูกสาวว่า แน่ใจหรือ

อาโก๊ะพยักหน้า “ทุกอย่างเป็นไปตามคำทำนายของผีฟ้า ผู้ชายคนนี้คือเนื้อคู่ของข้า”

มังลาค้านไม่เชื่อ ดูมันเป็นเรื่องบังเอิญ คิมหันต์รีบสำทับ “ผมเห็นด้วย เพราะผมไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่ แต่ผมหลงทาง ดังนั้น ใครก็ได้ช่วยพาผมไปส่งในเมืองที แล้วผมจะมีรางวัลให้”

เล่าจางตวัดไม้เท้าจ่อคอคิมหันต์ “พูดแบบนี้แสดงว่าจะไม่รับผิดชอบหรือไง ไอ้หนุ่ม”

คิมหันต์ทำหน้างงๆรับผิดชอบเรื่องอะไร เล่าจางสาธยายว่า ตามกฎของเผ่าเคอ ชายหญิงถูกเนื้อต้องตัวกัน ถือว่าเป็นการล่วงประเวณี คิมหันต์แย้ง แบบนี้เดินห้างเฉี่ยวกันก็เท่ากับมีเซ็กซ์หมู่ อากิ๊กรำคาญ อธิบายใหม่ว่า การที่อาโก๊ะกับเขานอนแก้ผ้ากอดกันถือว่าผิดผี ทุกคนส่งเสียงฮือฮา อาโก๊ะหน้าชานึกฉุนเพื่อนที่ประจานตน

“ข้ากลัวคนเมืองมันจะไม่รับผิดชอบน่ะอาโก๊ะ ก็เลยต้องประจานไว้ก่อน”

“ขอบใจนะอากิ๊ก แต่คนที่ถูกประจานคือข้าต่างหาก” เล่าจางตำหนิอากิ๊ก แล้วหันมาสั่งคิมหันต์ให้รับผิดชอบลูกสาวตน

มังลาค้าน ทวงสัญญาที่จะยกอาโก๊ะให้เขา เล่าจางแก้ตัว “รับปากที่ไหน ตอนนั้นแกถามข้าว่าดีมั้ย ข้าก็บอกว่าดีเฉยๆ ไม่ได้รับปากซะหน่อย”

“ไม่รู้ล่ะ ตามกฎของเผ่าเคอ หญิงสาวคนใดที่มีคู่หมั้นหรือคนรักอยู่แล้ว หากนางปันใจไปให้ชายอื่น คนรักของนางมีสิทธิ์ท้ารบเพื่อปกป้องศักดิ์ศรี” มังลาอ้างสิทธิ์
“แต่อาโก๊ะ ไม่ใช่คนรักของแกนะ มังลา” อากิ๊กปราม

อาโก๊ะบอกมังลาว่า ผีฟ้าเลือกคิมหันต์เป็นคู่ของตน มังลาไม่ยอม ร้องขอเล่าจางให้เขาได้ท้ารบ เล่าจางไม่อาจปฏิเสธเพราะถึงอย่างไร มังลาก็ภักดีต่อเผ่ามาตลอด

ooooooo

วันต่อมา เสี่ยทรงชัยกับแองจี้เดินทางมาถึง พอรู้ว่ายังไม่เจอคิมหันต์ แองจี้จะเข้าไปตามในป่า จอห์นขอไปด้วย เติม คนของเสี่ยทรงชัยกลัวลำบากกระซิบเสี่ยว่าอย่าไป ยุทธการกับชาญรบจะไปเหมือนกัน เสี่ยทรงชัยกลัวน้อยหน้าจึงเอ็ดเติม ว่ามาถึงนี่แล้วจะเกี่ยงอะไร

แต่พอเข้ามาเก็บของในห้องพัก เติมสะกิดเสี่ยทรงชัยให้ห้ามแองจี้ “เอ่อ แองจี้ หนูแน่ใจเหรอลูก ว่าจะไปตามไอ้คิ้มในป่า”

“ป๊าคะ ป๊าถามแบบนี้ แปลว่าไม่ห่วงคิมหันต์หรือไงคะ”

“ห่วงสิลูก แต่ห่วงน้อยกว่าชีวิตของตัวเอง แล้วก็ชีวิตของลูกด้วยนะแองจี้”

“นายคิมหันต์เขาไม่ใช่ญาติเรานะครับคุณแองจี้ ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา เราก็ไม่เห็นจะเดือดร้อนตรงไหน” เติมพยายามหาเหตุไม่ให้แองจี้ไป

“ก็ตรงหนังปิดกล้องไม่ได้ไงไอ้เติม” ยุทธการเดินเข้ามาตอบอย่างไม่ค่อยพอใจ

“ไอ้ยุทธ ไอ้ชาญ ไอ้จอห์น นี่พวกแกแอบมาฟังที่ฉันพูดตั้งแต่เมื่อไหร่” เสี่ยทรงชัยถาม

“ฟังตั้งแต่ต้น จนถึงตอนที่บอกว่าจะลอยแพไอ้คิ้มนั่นแหละครับเสี่ย” ชาญรบตอบแทน

จอห์นถามให้คิด “เสี่ยครับ หนังของเสี่ยลงทุนไปตั้งหลายสิบล้าน เสี่ยจะปล่อยให้เจ๊งง่ายๆแบบนี้เหรอครับ”

เสี่ยทรงชัยเริ่มลังเล ชาญรบตัดบท “เสี่ย ถึงไอ้คิ้มมันชั่วไปนิด เลวไปหน่อย แต่มันก็เป็นเพื่อนของพวกเรานะครับเสี่ย ถ้าเสี่ยไม่ช่วยมัน พวกเรานี่แหละครับจะไปช่วยมันเอง”

เสี่ยทรงชัยเห็นความมุ่งมั่นของทุกคน ทำให้อึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ก็ได้ ในเมื่อทุกคนยืนยันแบบนี้ ฉันก็จะไม่อิดออดแล้ว ไอ้เติม ไปเก็บของเตรียมตัวเข้าป่า”

เติมหน้าเหวอ เสี่ยทรงชัยบอกเติมว่า จอห์นพูดถูก ถ้าตามตัวคิมหันต์ไม่ได้ หนังเขาเจ๊งแน่ เติมทำหน้าเหยเกที่ต้องเข้าป่าจนได้...

เมื่อเล่าจางไม่ขัดความต้องการของมังลาที่จะท้ารบ อาโก๊ะเป็นห่วงคิมหันต์เกรงจะสู้มังลาไม่ได้แน่ จึงขอร้องเล่าจางให้ยกเลิก แต่เล่าจางกลับบอกว่า

“ผีฟ้าก็เรื่องนึง มังลาก็เป็นอีกเรื่องนึง มังลาหลงรักลูกมานาน ถ้าไม่ยอมให้โอกาสเขาได้พิสูจน์ฝีมือ เรื่องนี้คงไม่จบง่ายๆ”

“มังลาต้องฆ่าไอ้หมูหันแน่ มันต้องการทำลายกฎของผีฟ้า”

“วางใจเถอะอาโก๊ะ ถ้าไอ้หมูหันมันเป็นเนื้อคู่ของลูกจริงๆล่ะก็ พ่อเชื่อว่ามันต้องชนะ...”

ในขณะที่มังลาฟิตซ้อมอาวุธอย่างจริงจัง อากิ๊กเข้ามาเหน็บแนมว่า กะจะฆ่าคิมหันต์ให้ได้เลยหรือ มังลาระบายความเจ็บใจว่าเขาทนเห็นอาโก๊ะแต่งงานกับคนอื่นไม่ได้ อากิ๊กเตือนว่า ถึงคิมหันต์จะตายไป อาโก๊ะก็ไม่หันมารักเขาหรอก มังลาไม่สนใจ อย่างไรเสียเขาต้องชนะให้ได้

ในเวลาเดียวกัน อาโก๊ะพยายามฝึกซ้อมคิมหันต์ โดยใช้ดาบไม้ แต่เขากลับซังกะตายไม่ตั้งใจ อาโก๊ะโวยว่าแบบนี้จะชนะมังลาได้อย่างไร คิมหันต์ย้อนว่าเขาไม่ได้อยากชนะ

“แพ้ไม่ได้นะ แกต้องสู้เพื่อปกป้องชีวิตและศักดิ์ศรีของแก และที่สำคัญแกต้องทำเพื่อตัวข้าว่าที่เมียรักในอนาคต”

“นี่ ถามจริงเหอะอาโก๊ะ เธอรักฉันรึเปล่า”

อาโก๊ะส่ายหน้า คิมหันต์โล่งใจ “เออดี ฉันก็ไม่ได้รักเธอ แล้วเราจะแต่งงานกันทำไม”

“มันเป็นพรหมลิขิต อยู่ๆไปเดี๋ยวก็รักกันไปเองแหละ”

“แต่เราต่างกันมากนะอาโก๊ะ ฉันเป็นคนเมือง แต่เธอเป็นคนป่า แล้วที่สำคัญฉันเป็นผู้ใหญ่ แต่เธอ...เธอยังเด็กอยู่เลย”

อาโก๊ะโกรธ ชักมีดออกมาอย่างเดือดดาล “ข้าเชื่อในผีฟ้าปู่เจ้า ข้าไม่สนหรอกว่าแกจะรักข้ารึเปล่า ถึงยังไงเราต้องแต่งงานกัน”

“จ้ะ แต่งจ้ะ...” คิมหันต์ตกใจรีบพูดเอาใจแล้วขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

แต่พอแยกมาได้ คิมหันต์กลับหาทางหนี อากิ๊กโผล่มาขวาง “จะไปไหน ไอ้หมูหัน”

คิมหันต์โกหกว่ามาเดินเล่น แต่อากิ๊กไม่เชื่อ เธอกลับขอร้องให้เขาประลองกับมังลาแล้วยอมแพ้ คิมหันต์โวย ถ้าแพ้เขาก็ต้องโดนฆ่าแล้วอาโก๊ะต้องแต่งงานกับมังลา อากิ๊กร้องเฮ้ยไม่ได้ เปลี่ยนเป็นให้เขาชนะให้ได้ พอคิมหันต์บอกว่า งั้นมังลาต้องถูกเขาฆ่า

“อ๊าย...ไม่เอา งั้นแกต้องชนะ แต่อย่าฆ่ามังลานะ แล้วก็แต่งงานกับอาโก๊ะเร็วๆด้วย”

“นี่คุณน้องขา ไอ้ที่ขอมาเนี่ย ฉันทำไม่ได้เลยสักอย่างรู้ไว้ด้วย ดังนั้น หนี...คือทางออกที่ดีที่สุด ไปล่ะ” ว่าแล้วคิมหันต์ก็วิ่งหนีไปทันที

อากิ๊กตกใจร้องเรียกให้กลับมา อาโก๊ะได้ยินเสียงเอะอะวิ่งมา อากิ๊กรีบบอกว่าคิมหันต์หนีไปแล้ว อาโก๊ะโกรธมาก ออกตามไปอย่างรวดเร็ว...คิมหันต์วิ่งหน้าตั้งมาได้ช่วงหนึ่งก็พักเหนื่อย หันมองว่าไม่มีใครตามก็ดีใจที่ได้อิสระคืนมา แต่แล้วพอมองไปรอบๆจะไปทางไหนต่อดี ตัดสินใจเดินไปเรื่อยๆน่าจะเจอถนน

จอปากับจออู สองโจรที่ยังหลงวนเวียนอยู่ในป่า เห็นคิมหันต์วิ่งลั้นลาอยู่อีกฝั่งของน้ำตกก็หมั่นไส้คิดไปเองว่า เจ้าป่าอาจอยากให้พวกเขาฆ่าคิมหันต์เสียก่อนถึงจะปล่อยออกจากป่า จึงตามคิมหันต์ไป

อากิ๊กมาบอกเล่าจางเรื่องคิมหันต์หนีไป มังลาถือโอกาสให้เล่าจางยกอาโก๊ะให้เขาเลย อากิ๊กโวยที่มังลามั่วนิ่ม คิดจะฝ่าฝืนบัญชาของผีฟ้า เล่าจางเอ็ด

“อย่าพูดจาเหลวไหลอากิ๊ก ผีฟ้าไม่เคยบัญชาใคร ท่านแค่ให้คำทำนายล่วงหน้าเท่านั้น และอีกอย่างถึงไอ้หนุ่มนั่นจะเป็นเนื้อคู่ของอาโก๊ะก็ตาม แต่ถ้ามันรังเกียจลูกสาวข้าขนาดนี้ ข้าก็ไม่ยกลูกสาวให้มันหรอก”

“ถ้างั้น...” มังลาทำท่าดีใจ

“ข้าจะฆ่ามัน เพื่อรักษาเกียรติของอาโก๊ะ แล้วหลังจากนั้นข้าจะให้อาโก๊ะแต่งงานกับแก”

อากิ๊กหน้าเสีย...

ooooooo

รอยเท้าคิมหันต์ปรากฏบนพื้นทำให้อาโก๊ะสามารถติดตามได้ไม่ยาก เธอส่งเสียงเรียกเขาลั่นป่า คิมหันต์สะดุ้ง “ยัยหน้าตุ๊กแก ทำไมตามมาเร็วแบบนี้วะ ชักช้าไม่ได้การแล้ว”

คิมหันต์ทำท่าจะวิ่งหนี พลันจอปากับจออูโผล่มาขวางหน้า คิมหันต์ตกใจที่สองคนยังไม่ไปพ้นๆอีก สองโจรหัวเราะร่าว่า พวกเขาออกไปจากป่าไม่ได้จนกว่าจะฆ่าเขาเสียก่อน คิมหันต์เห็นสองโจรเล็งปืนยิงมาที่ตนก็กระโดดเหยงหลบกระสุน...อาโก๊ะได้ยินเสียงปืนสังหรณ์ใจขึ้นมาทันทีว่าคิมหันต์กำลังแย่ รีบโหนเถาวัลย์มา จังหวะนั้น สองโจรกำลังจะยิงใส่คิมหันต์ อาโก๊ะทิ้งตัวลงมาเตะต่อยสองโจรอย่างคล่องแคล่วจนพวกมันหน้าทิ่ม ปืนกระเด็น

อาโก๊ะคว้ามือคิมหันต์วิ่งหนี ก่อนที่สองโจรจะตั้งหลักได้ คิมหันต์เหนื่อยหอบแทบขาดใจขอพักก่อน แต่อาโก๊ะบอกให้อดทน เพราะใกล้จะเข้าเขตหมู่บ้านแล้ว สองโจรตามมาทัน อาโก๊ะชักมีดออกมาขู่ จออูร้อง “อ๊ะๆอย่าเปลืองแรงดีกว่า มาให้พี่ฆ่าซะดีๆ”

อาโก๊ะดึงคิมหันต์มาหลบข้างหลังตน แล้วนึกได้ร้องเรียก ...อาหนู...จออูถามว่าเรียกคนมาช่วยหรือ จอปาบอกไม่ต้องกลัว แค่คนป่าคนดอยทั้งนั้น พลันมีเสียงตึงๆใกล้เข้ามา คิมหันต์มองผ่านสองโจรไป อ้าปากค้าง เสียงอาหนูแผดเสียงร้องดังสนั่น สองโจรหันไปมองตะลึง เป็นช้างวิ่งมาฟาดงวงใส่พวกเขากระเด็นตกน้ำไป

“เรียบร้อยแล้วหมูหัน พวกเราปลอดภัยแล้ว...ขอบใจมากนะอาหนู”

อาหนูชูงวงรับคำขอบใจ คิมหันต์ยังตะลึงไม่หาย

ไม่คิดว่าอาโก๊ะจะมีพิษสงรอบตัวขนาดนี้ พูดกับช้างก็ได้ อาโก๊ะอวดว่าใช้ให้อาหนูซักผ้ายังได้เลย

ทั้งอาโก๊ะและคิมหันต์นั่งหลังช้างมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน อาโก๊ะขอบใจอาหนูและว่าว่างๆจะไปอาบน้ำให้ อาหนูยกงวงร้องแปร๋นเหมือนรับรู้ ก่อนจะเดินกลับไป อาโก๊ะโบกมือ ให้แล้วหันมามองคิมหันต์อย่างเย็นชา คิมหันต์รู้ว่าตัวเองผิด

“เอ่อคือว่า...อย่าเข้าใจผิดนะอาโก๊ะจ๋า  ที่ฉันออกไปนอกหมู่บ้านก็เป็นเพราะว่า...”

“ข้ารู้ หมูหันทำไปเพราะไม่เชื่อคำทำนาย”

“ก็แหงล่ะ ผีสางนางไม้มันมีจริงซะที่ไหน”

“ผีฟ้ามีจริงๆนะ ผีฟ้ามาจากท้องฟ้า สอนพ่อแม่ของพวกเราทุกอย่าง ทั้งการกินการอยู่ ผีฟ้าสอนให้พวกเราเขียนภาษาของพวกคนเมือง  แล้วยังมีอีกนะ...คิดดูสิ  อยู่ดีๆรูปถ่ายจะปลิวมาหล่นกลางป่าแบบนี้ได้ยังไง แถมมาหล่นตอนที่ข้ากำลังเสี่ยงทายหาเนื้อคู่อีกต่างหาก”

คิมหันต์ถามว่ารูปอะไร อาโก๊ะเอารูปให้ดู เขาตกใจมาได้อย่างไร แต่ก็ยังไม่เชื่อให้เธอพิสูจน์ อาโก๊ะจึงพาคิมหันต์มาที่ลานผีฟ้าปู่เจ้า เป็นเวลามืดแล้ว คิมหันต์เห็นต้นไม้ใหญ่มีแสงระยิบระยับราวต้นคริสต์มาสก็แปลกใจ อาโก๊ะให้เข้าไปดูใกล้ ปรากฏว่าเป็นหิ่งห้อยนับร้อยนับพันตัวโบยบินราวกับเกลียวคลื่น ก็ตกใจ

“หิ่งห้อย...ทำไมหิ่งห้อยเยอะแบบนี้ล่ะ”

“เมื่อใกล้คืนเดือนเพ็ญ ดวงวิญญาณของบรรพบุรุษชาวเคอทั้งหลาย จะแปลงร่างเป็นหิ่งห้อย กลับมาชุมนุมกันที่นี่” อาโก๊ะเด็ดดอกไม้ริมทางช่อหนึ่งส่งให้คิมหันต์ ให้เขาชูขึ้นเหนือหัวเป็นการคารวะผีฟ้า แล้วอธิษฐานกับปู่เจ้า

คิมหันต์ครุ่นคิดสักพักก่อนจะลองทำดู “เอาล่ะผีฟ้า ถ้าท่านสามารถทำนายอนาคตได้จริงๆล่ะก็ ช่วยบอกผมหน่อยเถอะ ว่าเนื้อคู่ของผมเป็นใครกันแน่”

ทุกอย่างเงียบสงบ คิมหันต์ถามอาโก๊ะว่าไม่เห็นมีอะไรเป็นลางบอกเหตุเลย ไม่ทันไร มีกระแสลมแรงพัดมา ทำเอาหิ่งห้อยที่เกาะกลุ่มกันอยู่ บินกระจายออกเต็มท้องฟ้า คิมหันต์กับอาโก๊ะแหงนดูอย่างเพลินตา สักพักพวกมันก็บินมาเกาะต้นไม้ตามเดิม แต่มีส่วนหนึ่งที่ีบินมาเกาะตามตัว

อาโก๊ะ จนดูสว่างเรืองรอง คิมหันต์อ้าปากค้าง อาโก๊ะยิ้มบอกเขาว่า

“ผีฟ้าให้วิญญาณของบรรพบุรุษช่วยตอบคำถาม เห็นมั้ยหมูหัน ข้าบอกแล้ว ว่าเราเป็นเนื้อคู่กัน”

คิมหันต์อึ้งพูดไม่ออก ได้แต่มองปรากฏการณ์นั้นอย่างจำนน...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”
10 พ.ค. 2564

00:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 10 พฤษภาคม 2564 เวลา 08:16 น.