สืบสวนป่วนกำลัง3
ตอนที่ 10
เมื่อความแดงออกมาเช่นนี้ องศาเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับลายเมฆให้ฟ้าครามฟัง เธอฟังแล้วท้อกับเรื่องราวที่ถาโถมเข้ามาในชีวิต แจ็คค่อยๆเดินเข้าหาลูกอย่างเกรงใจ พูดอย่างไม่มั่นใจตัวเองว่า
“พ่อรู้นะว่าหนูรู้สึกแย่แล้วก็สับสนแค่ไหน แต่ฟ้าไม่ต้องห่วงนะลูก พ่อไม่เร่งรัดให้หนูยอมรับพ่อตอนนี้หรอก เอาไว้พร้อมเมื่อไหร่ค่อยบอกพ่อก็แล้วกัน” พูดแล้วแจ็คหันกลับเดินคอตกไป
“เดี๋ยวค่ะ” ฟ้าครามเรียกไว้ แล้วเดินเข้าไปจับมือแจ็ค “ถึงพ่อจะเป็นยังไง พ่อก็ยังเป็นพ่อฟ้า” แจ็คดีใจโผเข้ากอดลูก ฟ้าครามหลบวูบจนแจ็คหน้าเสีย “แต่ขอเวลาให้ฟ้าทำใจอีกหน่อยแล้วกันนะพ่อ”
แจ็คพยักหน้าหันเดินคอตกไป ฟ้าครามเรียกไว้อีก บอกว่าคืนนี้ให้พ่อกลับไปนอนที่ห้องพ่อได้แล้ว แจ็คดีใจมากละล่ำละลักขอบใจลูกแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปอย่างมีความสุข
“พี่ดีใจนะที่ฟ้าทำแบบนี้ เพราะสุดท้ายก็ไม่มีใครที่จะรักฟ้าได้เท่ากับพ่ออีกแล้ว” องศาพูดเหมือนให้กำลังใจแต่แอบจิกไปถึงปีแสงในที
ooooooo
ปีแสงพาเอเชียไปพักที่โรงแรม เขาพาเธอไปนอนที่เตียง ห่มผ้าให้ อารมณ์เริ่มหวั่นไหวกับการใกล้ชิด แต่แล้วก็ตัดใจหันเดินออกไป เอเชียมองอย่างไม่เข้าใจ เรียกเขาไว้ ถามว่าคิดอย่างไรกับตน
“หรือว่าแค่รู้สึกหวั่นไหวแบบที่ผู้ชายคนอื่นเขาเป็นกัน” เธอถาม มองหน้าเขาอย่างค้นหา
“มันไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” ปีแสงเข้ามานั่งข้างๆจับมือเธอกุมไว้อย่างทะนุถนอม “ผมยอมรับว่าคุณเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มากที่สุดคนหนึ่ง มากจนผมหรือว่าใครก็คงห้ามใจไม่ได้ด้วยซ้ำถ้ามีโอกาสได้ใกล้ชิดคุณถึงขนาดนี้ แต่ถ้าผมห้ามใจตัวเองไม่ได้เพียงเพราะหลงเสน่ห์ของคุณ คุณคงไม่รู้สึกดี ใช่ไหมครับ”
เป็นคำตอบที่ทำให้เอเชียซึ้งใจ ประทับใจ และเชื่อใจเขาอย่างไม่มีข้อเคลือบแคลง
เมื่อปีแสงออกจากห้องไปแล้ว เขาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาด้วยความรู้สึกที่สับสน เหนื่อยล้า พึมพำ...
“พี่ฝืนใจตัวเองได้ขนาดนี้ แค่นี้พี่รักฟ้ามากพอไหม”
เช้าวันรุ่งขึ้น ปีแสงพาเอเชียไปส่งที่บ้าน สกั๊ตกำลังหงุดหงิดที่โทร.หาจักรวาลแล้วไม่ยอมรับสาย เห็นน้องมากับปีแสงก็ระเบิดอารมณ์ใส่ ตำหนิว่าทำงามหน้าหายไปกับผู้ชายทั้งคืน
ปีแสงชี้แจงว่าตนกับเอเชียไม่ได้ทำอะไรเสียหาย แม้จะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องดีแต่ก็อยากให้รู้ว่าตนกับเอเชียไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้ เอเชียก็บอกพี่ชายว่าตนไม่ได้ทำอะไรผิด
สกั๊ตโมโหเรียกปีแสงไปคุยกันตัวต่อตัว ถามว่าจริงใจกับน้องสาวตนแค่ไหน ปีแสงรับรองว่าที่ผ่านมาไม่เคยทำให้เอเชียเสียใจเลย และขอให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ทุกอย่างได้ไหม พูดอย่างหนักแน่นว่า
“ผมว่าถ้าคุณรู้จักผมดีกว่านี้ บางทีผมอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีของคุณคนนึงก็ได้”
พอดีมีโทรศัพท์เข้า สกั๊ตดูเบอร์แล้วรับด้วยความตื่นเต้น ถามย้ำกับปลายสายว่า
“ตกลงว่าไง...แน่ใจนะว่าจักรวาลมันจะไปที่นั่น...ได้...ฉันจะไปเดี๋ยวนี้” พูดแล้วกดเลิกสายหันมาพูดกับปีแสงต่อ “เราคงต้องคุยกันยาว เรื่องนี้ไว้ค่อยว่าอีกที ผมมีธุระต้องรีบไปแล้ว”
“ครับ” ปีแสงรับคำ มองสกั๊ตที่ออกไปอย่างรีบร้อนแล้วตัดสินใจตามไป
ooooooo
วันนี้ แจ็คไม่อยู่ จึงฝากองศาให้ดูแลฟ้าครามให้ด้วย องศาทำหน้าที่อย่างดี เมื่อไปหาฟ้าครามที่ห้องเธอไม่เจอ ไปหาที่ห้องลายเมฆก็ไม่เจอ เขาตกใจรีบลงไป เห็นเธอถือกรรไกรแหลมอยู่ใกล้ๆคอ
องศาตกใจวิ่งไปคว้ากรรไกรไว้ถามว่าจะทำอะไร แค่หมวดปีแสงคนเดียวก็ประชดเขาด้วยวิธีนี้หรือ ฟ้าครามชี้แจงว่าตนกำลังจะตัดผมไม่ทำเรื่องโง่ๆเพื่อประชดผู้ชายแบบนั้นหรอก
องศาถามว่าตัดเองเป็นหรือ เธอบอกว่าไม่เป็นแต่เห็นคนอื่นตัดกันได้ เลยจะลองดู
“พี่ตัดให้เอาไหม” องศาถาม ฟ้าครามถามว่าตัดเป็นหรือ เขาคุยอวดอย่างภูมิใจว่า “พี่น่ะตัดผมหาค่าเทอมตั้งแต่เด็กแล้วครับ จะหัวเด็ก หัวผู้ใหญ่ หัวผู้หญิงผู้ชายผ่านมือพี่มาหมด โดยเฉพาะลูกค้าผู้หญิงนี่ วันๆเรียกหาแต่ช่างองศากันทั้งนั้นเลยนะครับ”
องศาโฆษณาตัวเองจนฟ้าครามยอมให้ตัดผมให้ องศาควงกรรไกรตัดด้วยลีลาสุดเท่ ตัดผมกันอย่างใกล้ชิด พากันเพลินมือเพลินตาเพลินใจและเพลินอารมณ์ไปทั้งสองคน สุดท้ายตัดแต่งเสร็จ องศายังเด็ดดอกไม้แถวนั้นทัดหูให้ อย่างสวยงามด้วย
องศาปลดผ้าคลุมออกมาสลัดผม แล้วทำเป็นร้องเสียงดังบอกว่าผมเข้าตา ฟ้าครามรีบมาช่วยดูให้ปรากฏว่าไม่มีเศษผมในตา เขาแก้เกี้ยวว่า
คงหลุดไปตอนตนขยี้แล้ว
ฟ้าครามเห็นผมติดหน้าเขาเต็มไปหมดก็หัวเราะขำ แล้วอาสาปัดออกให้ ความใกล้ชิดทำให้ต่างมองกันเขินๆ จนเมื่อฟ้าครามปัดผมออกหมด องศาเอ่ย
“ขอบคุณครับ เดี๋ยวเราไปทานข้าวกันดีกว่านะครับ สารวัตรทำไว้ให้ฟ้าตั้งแต่เช้าแล้ว” ฟ้าครามถามว่าเขาไปไหน องศาบอกว่า “เฮียหลงมารับไปแต่เช้าแล้วล่ะครับ สารวัตรเลยฝากให้พี่ดูแลฟ้าด้วย”
“พ่อไม่เห็นต้องฝากให้ใครดูแลฟ้าเลย ฟ้าไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ ลำบากคนอื่นเปล่าๆ”
“แล้วถ้าพี่เต็มใจจะดูแลฟ้าล่ะครับ” องศาหยอดคำหวาน ทำเอาฟ้าครามเขิน อึ้งไปพักหนึ่งแล้วแก้เกี้ยวชวนไปกินข้าวกันดีกว่า ว่าแล้วเดินนำไป องศาเดินตามยิ้มกริ่มที่รู้สึกว่าได้ใจเธอบ้างแล้ว
ooooooo
สกั๊ตไปที่ห้องส่วนตัวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พนักงานขวางไม่ให้เข้า แต่เขาก็ดันทุรังเข้าไปจนได้เจอจักรวาลนั่งกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย มีลูกน้องยืนคอยระวังอยู่ไม่ไกล
สกั๊ตเข้าไปต่อว่าจักรวาลที่ไม่ยอมรับสายตน จักรวาลบอกว่าเขาน่าจะรู้เพราะเขากำลังมีเรื่องแปดเปื้อนจะทำให้ตนด่างพร้อยไปด้วยถ้าตำรวจสาวมาถึงธุรกิจที่เราทำ มิพังกันไปหมดหรือ
“นี่คงได้เวลาถีบหัวผมส่งแล้วซินะ ไหนๆจะปิดจ็อบแล้วนี่ ถ้าจะโยนขี้ให้ผมอีกสักก้อนใหญ่ก็คงเป็นการจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งสำหรับคุณ แต่มันกำลังทำให้ผมฉิบหายเข้าใจไหม” สกั๊ตตะโกนใส่หน้า
จักรวาลทำไขสือถามว่าพูดเรื่องอะไร สกั๊ตถามว่าแบงก์ปลอมพวกนั้นมาอยู่กับตนได้ยังไง ถูกจักรวาลด่าว่าอย่ามาดึงตนพลอยติดร่างแหไปด้วย
“คุณจะไปติดอยู่ในแหได้ยังไง ในเมื่อคุณเป็นคนสาวมันอยู่” สกั๊ตย้อนเอาอย่างเห็นธาตุแท้ แล้วสาวไส้ว่า “คราวก่อนที่รถผมถูกตำรวจเรียกตรวจ มันไม่ใช่เพราะความเจ้าเล่ห์เพทุบายของคุณเหรอ”
“แล้วตอนนั้นคุณโดนจับไหมล่ะ แต่ครั้งล่าสุดนี่คุณ ไปทำอะไรของคุณไว้แล้วผมจะรู้ได้ยังไง ตอนได้เงินไม่เห็นเรียกไปแบ่ง แต่พอพลาดก็จะลากผมเข้าไปซวยด้วยทันที”
สกั๊ตจับไม่มั่นคั้นไม่ตาย เลยได้แต่ขู่อาฆาตว่า ถ้ารู้ว่าเขาเล่นสกปรกลับหลังเมื่อไรตนเอาตายแน่ พูดแล้วเดินออกไป จักรวาลคำรามตามหลังก่อนหันไปสั่งลูกน้องว่า
“ไอ้สกั๊ต เมื่อเช้ามึงคงไม่ได้ส่องกระจก เลยไม่เห็นว่าเงาหัวไม่มี ส่งคนไปสั่งสอนมันหน่อยซิ มันจะได้รู้เสียทีว่ากูสำคัญกว่าพ่อของพ่อมันยังไง!”
สกั๊ตถูกลูกน้องจักวาลตามมาเล่นงานระหว่างทาง ปีแสงที่สะกดรอยตามมาเข้าช่วยเหลือเขาไว้ แต่พวกมันมากกว่า ปีแสงแกล้งร้องบอกสกั๊ตให้มันได้ยินว่า
“กลั้นใจหน่อยครับคุณสกั๊ต ผมโทร.แจ้งตำรวจไปแล้ว เดี๋ยวคงมา”
ลูกน้องจักรวาลหันมารุมยำทั้งสองก่อนแยกย้ายกันหนีไป ปีแสงลุกไปดูสกั๊ตถามว่าเป็นไงบ้าง สกั๊ตถามว่าตำรวจมาหรือยัง พวกมันหนีไปแล้วเห็นไหม
“ไม่มีตำรวจหรอกครับ ผมแค่พูดหลอกพวกมันไปงั้นเอง”
สกั๊ตชะงักไปนิดหนึ่ง ถึงไม่มีตำรวจมาแต่ก็ทำให้พวกนั้นหนีไปได้ แล้วเอะใจถามปีแสงว่า
“เอ๊ะ...ว่าแต่คุณมาที่นี่ได้ยังไง...อย่าบอกนะว่าคุณ...”
ปีแสงยอมรับว่าตามเขามา แต่อ้างว่าเอเชียเป็นห่วงเขา ตนจึงอาสาตามมาเอง เลียบเคียงถามว่าแล้วพวกนั้นเป็นใคร สกั๊ตยังไม่ยอมบอก พูดแต่ว่าจะต้องเอาคืนให้ได้ ปีแสงติงว่าถ้าพวกมันยกมามากกว่าเดิม แต่เรามีกันสองคน เกิดพลาดพลั้งเราจะไม่มีโอกาสแก้แค้น สกั๊ตจึงใจเย็นลงแต่ยังฮึดฮัดโกรธแค้นไม่หาย
ปีแสงกับสกั๊ตกลับมาถึงหน้าโกดังเก็บรถ ผิด สังเกตเมื่อเห็นตำรวจเดินกันขวักไขว่ พอดีเอเชียโทร.เข้ามือถือบอกพี่ชายว่าอย่ามาที่โกดัง ตำรวจกำลังตาม จับตัวเขา เพราะพบหลักฐานการพิมพ์ธนบัตรปลอมอยู่ในรถส่งของ เอเชียรีบพูดแล้วตัดสายเลย
สกั๊ตยังงงๆอยู่ เล่าให้ปีแสงฟัง ปีแสงเสนอว่าเรารีบไปกันก่อนดีกว่า
ปีแสงเชื่อว่าตำรวจเห็นเราและคงกำลังตามรถเรามาแน่ เสนอให้จอดรถแล้วเดินหนีดีกว่า ทั้งคู่ลงจากรถเอาหมวกเอาหนังสือพิมพ์อำพรางใบหน้าเดินหนี แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงตำรวจเรียก ปีแสงหันไปก่อน ตำรวจสั่งให้สกั๊ตหันหน้ามา
สกั๊ตทำใจดีสู้เสือค่อยๆหันไป ถูกตำรวจดุว่า “ทิ้งขยะไม่เป็นที่ ปรับสองพันนะครับ” พลางก้มหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมา สกั๊ตรีบขอโทษ ปีแสงสัญญาว่าต่อไปตนจะอบรมเพื่อนให้เองแล้วรีบพากันเดินผละไป
ปีแสงเสนอว่าต้องหาที่หลบที่ปลอดภัยหน่อย ถามสกั๊ตว่ามีที่ไหนไหม สกั๊ตบอกว่ามีแล้วพากันไปที่คอนโดฯของเขา
ที่คอนโดฯนี่เอง ปีแสงเลียบเคียงหลอกล่อถามสกั๊ตจนรู้ว่า สกั๊ตมีปัญหากับจักรวาล ทำธุรกิจกับจักรวาลแต่เป็นแค่ชิ้นส่วนรถยนต์หนีภาษีเท่านั้น ไม่เคยรู้เรื่องเงินปลอมบ้าบออะไรนั่นเลย ตนไม่เกี่ยว
ปีแสงตั้งใจฟังเก็บข้อมูลอย่างละเอียด สืบลึกด้วยการถามว่าจักรวาลทำแบบนั้นเพื่ออะไร
“ไอ้เรื่องผลประโยชน์นี่คงไม่มีแน่ เพราะผมไม่เคยมีปัญหากับมันเรื่องนี้ แต่ถ้ามันเกี่ยวข้องกับแบงก์ปลอมนั่นจริงๆมันคงต้องการหาใครสักคนเป็นเป้าล่อ แล้วถ้าเป็นผมคงจะดึงความสนใจได้มากกว่า ไอ้นี่มันเลวบัดซบจริงๆ”
ปีแสงถามว่าแล้วจะทำอย่างไรต่อ สกั๊ตพูดอย่างอาฆาตแค้นว่า เมื่อแรงมาก็ต้องเล่นกลับบ้าง ปีแสงติงว่าทำอย่างนั้นไม่ช่วยให้เขาพ้นผิดเลย
“แล้วต้องทำยังไงล่ะ”
“ถ้าคุณมั่นใจว่าเป็นการโยนความผิด คุณก็หาหลักฐานแล้วโยนกลับไปให้มัน นอกจากคุณจะเคลียร์ตัวเองได้แล้ว คุณก็ได้จัดการกับมันอย่างสะใจ”
ฟังปีแสงแล้วสกั๊ตนิ่งไปอย่างเริ่มนึกแผนออก
ooooooo
ที่ร้านหลงของเก่า ผู้กำกับมนัส เฮียหลง แจ็ค และองศา กำลังติดตามข่าวกันอย่างตึงเครียด ผู้กำกับแจ้งว่าตอนนี้ตำรวจไปค้นโกดังรถของสกั๊ตอยู่ เจอหลักฐานเกี่ยวกับแบงก์ปลอมมากมาย ดูท่าจะรอดยาก
องศาหูผึ่งถามว่าถ้าอย่างนี้ที่เราสงสัยจักรวาลก็ไม่จริงใช่ไหม ผู้กำกับยังไม่เชื่อ เฮียหลงสงสัยว่าใครเอาข้อมูล พวกนี้ไปบอกตำรวจ ทั้งที่มันเป็นงานของเรา
“สายปราบปรามเขาก็มีเส้นทางของเขา หน้าที่ของเรามันก็คือขยายผลต่อไป ต้องเดินหน้าตามที่เราเชื่อ” ผู้กำกับพูดเหมือนปลอบใจ
“นี่ถือเป็นการกดดันอย่างรุนแรงเลยนะเนี่ย ทางนั้นเขาได้ผลงานไปแล้ว ถ้าเรายังช้าอีกมีหวังได้กลับไปจับไพ่กันยกทีมแน่” แจ็คบ่นเซ็งๆ
องศาถามอีกว่าแล้วตำรวจจับตัวสกั๊ตได้หรือยัง ผู้กำกับบอกว่าสกั๊ตยังไม่กลับมาที่โกดัง คิดว่าคงจะรู้ตัวแล้ว ตอนนี้ตำรวจกำลังตามล่าตัวอยู่ เอเชียก็บอกไม่รู้เรื่องของพี่ชาย
“ไอ้ปีแสงล่ะพี่ มันหายหัวไปไหน” แจ็คถามโพล่งขึ้นอย่างไม่พอใจ แล้วโทร.เข้ามือถือแต่ไม่มีคนรับทำให้แจ็คยิ่งโมโห
ขณะที่ทุกคนกำลังร้อนใจหงุดหงิดกันอยู่นั่นเอง ปีแสงก็กลับมาอย่างอารมณ์ดีเพราะมีผลงานมาเยอะ แต่พอเจอแจ็ค ยืนอยู่ก็ชะงัก ทำเสียงทักอารมณ์ดีว่ากำลังคุยอะไรกันอยู่หรือ แจ็คโวยวายใส่ทันทีว่า
“หายหัวไปเลยนะไอ้ปีแสง ทำไม...มัวแต่หลงใหลแม่สาวนั่นจนไม่เป็นอันทำงานเลยรึไง”
“พี่เมฆ ทำไมพี่ไม่เข้าใจสักที ผมไม่ได้ไปทำอะไรเกินเลยแบบนั้นเลยนะ ผมไปทำงานแล้วก็ได้งานด้วย” ปีแสงโต้ไปอย่างเสียความรู้สึกมาก
ooooooo
ปีแสงเล่าถึงงานที่ตนสืบมาได้ให้ที่ประชุมฟัง ทั้งยังเชื่อว่าสกั๊ตไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาถูกจักรวาลใส่ร้าย พอไปโวยวายก็ถูกลูกน้องจักรวาลเล่นงาน เฮียหลงถามว่าจักรวาลใส่ร้ายสกั๊ตเพื่ออะไร
ปีแสงอธิบายว่า“ก็เพื่อดึงความสนใจของพวกเราไปที่สกั๊ต ส่วนตัวมันก็ดำเนินแผนการต่อไป” องศาท้วงติงว่า
เราไม่มีหลักฐาน นั่นเป็นแค่คำพูดของสกั๊ตเท่านั้น “ใช่ มันอาจจะไม่มีหลักฐานชี้ชัด แต่มันมีอะไรที่น่าสนใจกว่านั้น สกั๊ตกำลังจะวางแผนเข้าถึงตัวจักรวาลแล้วหาความจริงมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองเท่ากับว่าเรามีสายลับที่มีข้อมูลเบื้องลึกของจักรวาลอยู่ในมือ ถ้าเป็นอย่างนี้ คุ้มค่าพอที่จะเสี่ยงไหมครับ”
ทุกคนฟังอย่างขบคิด มีแต่องศาที่แอบยิ้มอย่างมีเลศนัย กับข้อมูลใหม่ที่ได้มา แล้วเขาก็รีบไปบอกจักรวาลที่ปลอมตัวเป็นคนขับแท็กซี่นั่งคุยกันในรถเล่าข่าวที่ได้มาให้ฟัง แต่จักรวาลไม่สะทกสะท้านพูดท้าว่าก็ให้สกั๊ตมา ดูซิว่าจะมีปัญญาแค่ไหน
องศาเห็นท่าทีของจักรวาลก็ได้แต่งงว่าเขาคิดจะทำอะไรต่อไป
ooooooo
งานที่ปีแสงไปทำนั้น คืบหน้าไปอย่างน่าพอใจ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฟ้าครามนับวันก็ยิ่งห่าง เมื่อเขาคุยกับแจ็คก็ถูกด่า หาว่าเขาไปหลงเสน่ห์ของเอเชียเข้าแล้ว ปีแสงยืนยันว่านั่นคืองาน ตนทำตามหน้าที่เท่านั้น
“ไปเคลียร์ตัวเองให้ชัด หาคำตอบให้ได้แล้วค่อยมาพูดกัน”แจ็คตัดบทแล้วเดินไปเลย
แจ็คปลอบใจลูกด้วยการทำของโปรดให้กิน พยายามใกล้ชิดสนิทสนม แต่ฟ้าครามยังไม่คุ้นกับหน้าตาใหม่ของพ่อ ยัง ตะขิดตะขวงใจ จึงค่อนข้างไว้ตัว ซึ่งแจ็คก็เข้าใจให้เวลาลูกทำใจ
ขณะที่บ้านลายเมฆกินข้าวกันอย่างอบอุ่น มีแจ็ค ฟ้าคราม และองศานั้น...ที่คอนโดฯของสกั๊ต เอเชียก็ไปทำอาหารให้พี่ชายกินแก้เหงา สกั๊ตแปลกใจที่เอเชียทำอาหารเป็น ดักคอน้องว่าไปหัดทำอาหารมาใช่ไหม พูดเป็นนัยว่าเตรียมเป็นแม่บ้านหรือ กระเซ้าจนเอเชียเขินหน้าแดง
ปีแสงพลอยรู้สึกดีไปด้วย ทั้งยังเอ่ยปากขอฝากท้องหลายๆมื้อได้ไหมเพราะติดใจฝีมือของเธอแล้ว เอเชียพูดเขินๆว่าถ้าไม่เลี่ยนฝีมือตนเสียก่อนก็ยินดี
“ว่าไงปีแสง จะเลี่ยนฝีมือน้องสาวผมไหม”สกั๊ตรุก
“คงไม่หรอกครับ ผมเป็นคนชอบทานรสหวาน คิดว่าคงจะถูกทางกัน” ปีแสงอ่อยเต็มที่
สกั๊ตมองน้องและปีแสงแล้วรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด บอกทั้งสองว่าอยู่มาจนป่านนี้ตนยังไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย ถ้าคิดในแง่ดีแบบสุดๆ มันก็ดี อย่างน้อยก็ได้สัมผัสถึงความรู้สึกแบบครอบครัว
ปีแสงเองก็อดคิดถึงวันที่ตัวเขา ฟ้าคราม และลายเมฆกับครูพลอยกินเค้กด้วยกันไม่ได้ เป็นความอบอุ่นแบบครอบครัวที่ขาดหายไปนานเหลือเกิน
ooooooo
รุ่งเช้า องศาตื่นมาใส่บาตร ฟ้าครามเดินมาทัก เขาจึงชวนใส่บาตรด้วยกันเพราะยังเหลืออีกชุดหนึ่ง ใส่บาตรเสร็จ ฟ้าครามทักว่าปกติไม่เคยเห็นเขาใส่บาตร
“อ๋อ...คือวันนี้เป็นวัน...”
องศาพูดไม่ทันจบ แจ็คก็มาตามฟ้าครามเพื่อจะขับรถไปส่งที่ทำงาน บอกองศาว่าแล้วเจอกันที่ประชุม
หลังจากแจ็คกับฟ้าครามไปแล้ว องศากรวดน้ำที่โคนต้นไม้ พึมพำด้วยความคิดถึงพ่อ...
“วันนี้เป็นวันเกิดอีกปีของผม ถ้าพ่ออยู่ด้วยเราคงได้ฉลองกันเหมือนตอนเด็กๆ ตั้งแต่พ่อไม่อยู่ ผมไม่เคยได้เลี้ยงวันเกิดเลยสักครั้ง...ทั้งหมดนี่เป็นเพราะตำรวจพวกนั้น”
องศาเริ่มแค้นกรุ่นขึ้นมาอีก...
ooooooo
ส่งฟ้าครามแล้ว แจ็คไปที่ร้านหลงของเก่าซึ่งมีนัดประชุมกัน ใครๆมากันหมดแล้ว ขาดแต่ปีแสงคนเดียว เมื่อเขาไปถึง ผู้กำกับถามว่าไปอยู่ไหน ทำไมถึงมาช้า เขาบอกตามตรงว่า อยู่ที่คอนโดฯของสกั๊ต
แจ็คถามประชดว่า แล้วเสื้อผ้าที่บ้านทำไมไม่ขนไปด้วยล่ะ ปีแสงเสียงแข็งว่าตนไปทำงานนะ ทำท่าจะทะเลาะกันอีก ผู้กำกับบอกให้พอได้แล้ว เมื่อมาครบแล้วก็เริ่มประชุมเลย
“พี่ได้สรุปการทำงานที่ผ่านมา แผนการเราผิดพลาดมาตลอด โดยเฉพาะครั้งล่าสุด พี่ไปประชุมกับผู้ใหญ่มาแล้ว ได้หลักฐานสำคัญบางอย่างที่จะชี้ชัดว่า มีใครบางคนในทีมของเราคิดไม่ซื่อ” แจ็คถามว่าหมายความว่ายังไง “พี่พูดตรงๆ เลยนะ พี่กำลังสงสัยว่าใครบางคนในที่นี้กำลังเป็นหนอน”
ทุกคนมองหน้ากันงงๆ องศาสีหน้าไม่ดีแอบมองคนอื่นอย่างระแวง
ดาบตุ๊ ดาบต๊ะ กับจ่าพยศต่างอำกันไปมา อำกันทีเล่นทีจริง ดาบตุ๊หน้าซีดเหงื่อแตก แต่ไม่ใช่ตกใจ หากแต่เพราะ ท้องเสีย เลยถูกไล่ให้ไปห้องน้ำเสีย ผู้กำกับเห็นเสียบรรยากาศเลยสั่งย้ายห้องประชุมด่วน
ที่แท้เป็นแผนของผู้กำกับที่จะเซอร์ไพรส์ฉลองวันเกิดให้องศาด้วยขนมเค้กกล่องใหญ่ เพื่อนๆพี่ๆก็มีของขวัญมาให้ตามแต่ใครจะหาได้และเตรียมมา ดาบตุ๊กับดาบต๊ะให้ตั๋วหนังสองใบ พูดเป็นปริศนาว่า
“เป็นตั๋วหนังรอบพิเศษสองใบ มีพวกเราแสดงอยู่ด้วยนะครับ เผื่อหมวดจะมีคนพิเศษจูงมือกันไปดู”
แจ็คถามปีแสงว่ามีอะไรมาให้องศา เขาบอกว่าไม่รู้เลยไม่ได้เตรียมมา ผู้กำกับเลยยกตำแหน่งเจ้ามือเลี้ยงฉลองวันนี้ให้ แจ็คได้ทีขอถล่มให้ราบเลย ปีแสงบอกเซ็งๆ ว่าตามสบายเลยครับ...
จู่ๆฟ้าครามก็เอาของขวัญมาให้ อวยพร “สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่องศา” หนุ่มสาวมองกันเขินๆ ทำเอาปีแสงมองตาขวาง พอดีผู้กำกับตัดบทถามองศาว่ามีอะไรจะกล่าวเป็นการขอบคุณพี่ๆเขาไหม
“คงจะพูดอะไรไม่ได้มากไปกว่าคำว่าขอบคุณ ขอบคุณทุกคนมาก ผมไม่คิดเลยว่าจะได้เป่าเค้ก กินเลี้ยงวันเกิด
แบบนี้ ผมซาบซึ้งทุกๆคนจากใจจริงเลยนะครับ ขอบคุณมากครับ”
ทุกคนปรบมือให้องศาพากันส่งเสียงเฮฮา ยกเว้นปีแสงที่ยืนหน้าบอกบุญไม่รับอยู่คนเดียว
ปีแสงสบโอกาสเมื่อพบฟ้าครามยืนอยู่คนเดียว เข้าไปต่อว่าเธอที่แสดงกับองศาแบบนั้นทั้งที่มีตนเป็นแฟนอยู่ ถูกฟ้าครามประชดว่าถ้าเขาไม่พูดตนก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแฟน นึกว่าเป็นแค่ลูกสาวหัวหน้าเขาเท่านั้น ปีแสงดักคอว่าเธอเลยประชดด้วยการแสดงความห่วงใยเป็นพิเศษกับองศาใช่ไหม
“ไม่ได้ประชด แต่รู้สึกแล้วก็ตั้งใจทำอย่างนั้นจริงๆ ด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่พี่ล่ะเคยแสดงความบริสุทธิ์ใจให้ฟ้าเห็นบ้างไหม มีแต่ปฏิเสธแล้วพูดแก้ตัวอย่างเดียว ถ้าทำได้แค่นี้อย่ามาว่าใครเขาเลย”
ฟ้าครามเดินหนีไปแล้วแต่ปีแสงยังยืนอึ้งอยู่ ครู่หนึ่งก็พูดอย่างเด็ดเดี่ยวว่า
“ได้...พี่จะพิสูจน์ให้ฟ้าและทุกคนเห็นว่า สิ่งที่พี่ทุ่มเทไปมันได้อะไรกลับคืนมา!”
ooooooo
ปีแสงไปหาสกั๊ตที่คอนโดฯ เขากำลังจะไปแก้แค้นจักรวาล เขาขอบใจปีแสงที่ช่วยแต่ยังเปลี่ยนใจได้ ปีแสงบอกว่าตนไม่มีวันเปลี่ยนใจ
“ถ้างานนี้สำเร็จ ผมจะไม่ขอบคุณคุณแค่คำพูดแน่ๆ”
“แล้วคุณรู้แล้วใช่ไหมว่าจักรวาลมันจะไปที่ไหน” ปีแสงหาข่าวอีก สกั๊ตพาเขาไปที่สปาแห่งหนึ่ง บอกว่าเป็นที่ที่จักรวาลมาบ่อยมาก มักจะแอบมาคุยงานเรื่องสำคัญกันที่นี่ รู้กระทั่งว่าจักรวาลมีห้องประจำของตัวเอง บอกปีแสงว่า “ตามผมมาเถอะ ผมมีวิธี”
สกั๊ตพาปีแสงไปนอนที่เตียงนวดแล้วตัวเองก็เลี่ยงออกไปยังห้องที่จักรวาลนวดประจำ เขาเข้าไปตีขลุมช่วยพนักงานที่นวดอยู่ก่อนแล้ว ปรากฏว่านวดได้ถูกอกถูกใจจักรวาลมาก แต่นวดไปนวดมาเริ่มรู้สึกแรงขึ้น...แรงขึ้น จนถามว่ากะจะหักคอกันเลยรึไง
ขณะนั้นเอง มีโทรศัพท์เข้ามือถือของจักรวาล เขาบอกให้ทั้งสองออกไปก่อน ขอพักครึ่งเวลา หมอนวดเดินออกไป แต่สกั๊ตเข้าไปแอบอยู่หลังม่าน
ครู่เดียวกระทิงในสภาพทาน้ำมันเลื่อมไปทั้งตัวก็เดินเบ่งกล้ามเข้ามา จักรวาลบอกให้ไปใส่เสื้อก่อนดีกว่า กระทิงยังอดพูดไม่ได้ว่า “ผมจำได้เรื่องที่คุณจักรวาลเคยติดคุก แล้ว...”
“เฮ้ย...คิดบ้าอะไรวะ ฉันทุเรศคราบน้ำมันแกเว้ย”
กระทิงเลยเดินไปเปิดม่านหยิบเสื้อมาใส่ ทำเอาสกั๊ตเอี้ยวตัวหลบแทบไม่ทัน
ooooooo
ระหว่างจักรวาลคุยกับกระทิงนั้น สกั๊ตเงี่ยหูฟังใจระทึก จักรวาลบอกกระทิงว่าพวกฝรั่งจะมารับของอีกครั้ง กระทิงรีบบอกว่าครั้งนี้ตนจะไม่ยอมให้พลาดแน่
“ถ้าเราเคลียร์ทางครั้งนี้สะดวก คราวต่อไปงานมันก็จะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะตอนนี้ประเทศอื่นมันโดนจับกันไป หมดแล้ว ก็เหลือแค่เรากับอีกสองราย ซึ่งโอกาสเสี่ยงมันยิ่งกว่าเรา ถ้าทุกอย่างราบรื่นเป็นไปได้ว่าเราจะได้ผูกขาดงานนี้คนเดียว”
ส่วนสถานที่และวันเวลาส่งของ จักรวาลบอกว่าโกดังที่คลองเตย วันเสาร์ ตอนบ่าย ทุกอย่างคอนเฟิร์มไม่เปลี่ยนแปลง
สกั๊ตคำรามในใจ “ใช่มึงจริงๆด้วย กูจะเปิดโปงมึงให้หมด”
ขณะนั้นเอง กระทิงเหลือบเห็นอะไรบางอย่างที่ใต้ม่าน มันชักปืนที่เอวลุกขึ้นไปดู จักรวาลถามว่าอะไร
“มีคนแอบอยู่ในนั้น ผมเห็นรองเท้ามันโผล่ออกมา” พลางถือปืนย่องเข้าไป จักรวาลดูแล้วลุกจับบ่ามันไว้พลางรูดผ้าม่านออก
“รองเท้ากูเอง” จักรวาลบอกเซ็งๆ แต่กระทิงมองรองเท้าแล้วเซ็งยิ่งกว่า
ooooooo
