คู่แค้นแสนรัก
ตอนที่ 9
เมื่อกลับมาพบมดแดงกับมารินที่บ้านเช่าของมาริน อิงดาวเล่าให้เพื่อนทั้งสองฟังถึงความสัมพันธ์กับสงกรานต์ที่ลึกซึ้งขึ้นทุกที จนถึงขั้นตัวเองเป็นฝ่ายรุกจูบเขาก่อน
มดแดงถามว่าแล้วเขาจะรับผิดชอบเธอหรือเปล่า อิงดาวด่าเพื่อนเขินๆว่า
“ไอ้บ้ามดแดง...คิดแต่ละอย่างดีๆทั้งนั้น ฉันไม่เสียตัวให้นายสงกรานต์ง่ายๆหรอก”
มารินนิ่งอึ้งจนอิงดาวถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า มารินถามว่าแล้วสงกรานต์ว่าอย่างไรบ้างหลังจากที่เธอจูบเขาแล้ว
“เราก็ตกลงคบกันเป็นแฟน” อิงดาวบอกตรงๆ มดแดงบอกว่าถ้าอย่างนั้นเธอก็ทิ้งเขาได้แล้วสิ “ยัง!! ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะทำให้เขาขอฉันแต่งงาน ฉันไม่ได้จะเล่นงานแค่นายสงกรานต์คนเดียว ฉันจะเล่นงานทั้งครอบครัวของนายนั่น”
มารินถามว่ารวมทั้งปีใหม่ด้วยหรือ มดแดงเองก็ไม่เห็นด้วย เพราะเท่าที่ฟังอิงดาวเล่ามาปีใหม่รักเธอมาก
“รินรู้นะคะว่าปีใหม่คือจุดอ่อนของคุณสงกรานต์ เพราะพี่ดาวเข้ากับลูกชายคุณสงกรานต์ได้ ถึงทำให้คุณสงกรานต์รักพี่ดาว แต่รินอยากให้พี่ดาวคิดให้ดี ปีใหม่เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย”
“จันทร์ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเหมือนกัน คนพวกนั้นยังทำได้ลงคอ พวกเขาทำกับจันทร์ยังไง ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นกลับคืนไป” อิงดาวตัดบทด้วยสีหน้าเคียดแค้น จนมดแดงกับมารินมองหน้ากันอย่างไม่สบายใจ
ooooooo
เมื่อโรสถูกสงกรานต์ตัดเยื่อใยหันไปคบอิงดาว ก็ได้แต่แค้นใจ งามแสงเดือนถามว่าจะปล่อยเขาไปง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร ยุว่า
“นี่มันไม่ใช่คุณโรสคนเก่าที่แซมมี่รู้จักเลยนี่คะ คุณโรสคนเก่าต้องสู้!”
โรสถอดใจ เพราะลงมือทำทีไร ก็มีแต่เข้าตัวถูกเกลียดชังมากขึ้น งามแสงเดือนถามว่าแล้วทำไมเธอต้องลงมือเอง “เราต้องหาคนช่วยแยกบอสกับนังดาวประดับออกจากกัน” แล้วแนะว่า ให้เอาผู้หญิงเก่าๆของสงกรานต์ไปตบดาวประดับแทน
ดังนั้น ในการถ่ายแบบที่สตูดิโอวันต่อมา อิงดาวถ่ายกับนางแบบอีกสามคน เมื่อถ่ายเสร็จ เอ.นางแบบคนหนึ่งถามอิงดาวว่ายังคบกับสงกรานต์อยู่หรือเปล่า แล้วเล่าถึงความลึกซึ้งของตนกับสงกรานต์เมื่อครั้งไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน
จากนั้น บี.นางแบบอีกคนก็อวดเรื่องตนไปเที่ยวเกาหลีกับสงกรานต์ ตอนนั้นนอนเกากันทั้งคืนแล้วบอกอิงดาวว่าฝากเกาคางสงกรานต์แทนตนด้วย
ซี.เป็นคนสุดท้ายที่ฝากให้เธอจุ๊บแก้มสงกรานต์และบอกเขาด้วยว่า กิจกรรมบนรถไฟที่นั่งจากอังกฤษไปฝรั่งเศสยังเร้าใจตนไม่เคยลืม
เป่าหูใส่ไฟเขี่ยอารมณ์ของอิงดาวแล้ว สามสาวก็กรีดกรายกันออกไป อิงดาวได้แต่มองตามแล้วถอนใจยาว...
ooooooo
เมื่ออิงดาวกลับไปเล่าให้มดแดงกับมารินฟังที่บ้านเช่า มดแดงเชื่อว่าต้องมีคนแกล้งเธอแน่ๆพวกนั้นทำเพื่อให้เธอทนไม่ได้แล้วบอกเลิกสงกรานต์
“แล้วใครเป็นคนบอกผู้หญิงพวกนั้นเรื่องพี่ดาวกับคุณสงกรานต์” มารินตั้งข้อสังเกต อิงดาวพูดอย่างมั่นใจว่า จะมีใคร นอกจาก...
อิงดาวทิ้งไว้แค่นั้น แต่เป็นเวลาที่โรสกำลังคุยโทรศัพท์กับนางแบบทั้งสามคนชมว่าทำดีมาก ขอบใจ ไว้คราวหลังจะใช้บริการอีก แล้วหันมาบอกงามแสงเดือนว่า
“ลุยขั้นต่อไปเลยแซมมี่ ในเมื่อฉันไม่ได้กานต์ แกก็ต้องห้ามได้กานต์เหมือนกันนังดาวประดับ!”
คืนนี้เอง ขณะที่อิงดาวอยู่ที่คอนโดฯ ก็มีชายในชุดดำมาเคาะประตู พออิงดาวเปิดประตูมันผลักประตูเข้ามาแล้วหยิบขวดน้ำกรด อิงดาวตกใจคว้าของใกล้มือขว้างปาแล้ววิ่งสวนออกไป
อิงดาวจะวิ่งไปลงลิฟต์ รอลิฟต์จนมันตามมา เธอตัดสินใจวิ่งไปทางบันไดหนีไฟ เจอคนกำลังขนของขึ้นมาอีก สุดท้ายเธอวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้า
ชายชุดดำวิ่งตามขึ้นไปหมายตามสาดน้ำกรดให้ได้
ระหว่างนั้นสงกรานต์ถือช่อดอกไม้มาที่ห้อง กดออดเรียกก็ไม่มีใครมาเปิดประตู เอะใจเลยโทร.เข้ามือถือ เป็นเวลาที่อิงดาวกำลังซ่อนตัวอยู่บนดาดฟ้า และชายชุดดำกำลังตามมาเจอ เธอรับโทรศัพท์รีบพูดอย่างตระหนก
“คุณสงกรานต์! ช่วยฉันด้วย!!”
ชายชุดดำตามหาอิงดาวไปทุกซอกมุม ถูกอิงดาวที่ซ่อนตัวอยู่คว้าไม้ฟาดหลังมันสุดแรง ถูกมันหันกลับมาแย่งไม้ทิ้ง ตรงเข้าจับแขนเธอบิดเงื้อมือจะตบ
พริบตานั้นสงกรานต์เข้ามาจับไหล่ชายชุดดำ พอมันหันมองเขาต่อยเปรี้ยงจนมันปล่อยมือจากอิงดาว ขณะสงกรานต์กำลังช่วยอิงดาวนั้น มันจับเขาหันไปแล้วชกเอาคืนจนสงกรานต์เลือดกบปาก
สงกรานต์ต่อสู้กับชายชุดดำ พลางร้องบอกให้อิงดาวรีบหนีไป เธอละล้าละลังเป็นห่วงเขา แต่พอตัดสินใจวิ่งก็สะดุดบางอย่างหกล้ม ชายชุดดำเอาขวดน้ำกรดเปิดฝาพุ่งเข้าไป สงกรานต์กระโจนเข้าเอาแขนบังไว้ น้ำกรดสาดถูกแขนเขาเต็มๆ
เมื่อชายชุดดำวิ่งหนีไปแล้ว อิงดาวพาสงกรานต์ลงมาที่ห้องพัก ทำแผลให้เขาด้วยความเป็นห่วง
ooooooo
โชคดีที่น้ำกรดนั้นเป็นน้ำกรดปลอมจึงทำให้บาดเจ็บไม่มากนัก แต่เหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้อิงดาวซาบซึ้งใจมาก ขณะเดียวกันก็รู้สึกผิดถ้าเขาเป็นอะไรไปตนก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
สงกรานต์รู้สึกดีกับคำพูดของอิงดาวจนยิ้มออกมา เธอถามว่ายิ้มทำไม
“ผมดีใจครับ ดีใจที่เห็นคุณดาวเป็นห่วงผมมากขนาดนี้”
คำพูดของเขาทำให้อิงดาวรู้สึกตัว รีบเปลี่ยนเรื่อง หันมาทำแผลให้เขา ระหว่างนั้นสงกรานต์มองหน้าเธอไม่วางตา จนอิงดาวรู้สึกหวั่นไหวใจเต้นแรง...
สงกรานต์ตั้งข้อสังเกตว่า ชายชุดดำนั้นเหมือนจะจงใจมาทำร้ายเธอโดยเฉพาะ เธอบอกว่าไม่เคยมีศัตรูที่ไหนนอกจาก...เธอหยุดแค่นั้น แต่สงกรานต์พูดต่อให้ว่า
“โรส...ถ้าเป็นฝีมือโรสจริงๆครั้งนี้เขาทำเกินไป”
เหตุนี้เองสงกรานต์บอกเธอว่าอย่าอยู่ที่นี่อีกเลยมันไม่ปลอดภัย อิงดาวถามว่าแล้วจะให้ตนไปอยู่ไหน เขาเสนอทันที “ไปอยู่บ้านผม”
แม้จะรู้สึกดีใจวูบหนึ่งที่ตัวเองจะได้เข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้น แต่อิงดาวก็แกล้งทำเป็นเกรงใจบอกว่าตนไปหาที่อยู่ใหม่ดีกว่า เพราะถ้าตนไปอยู่ที่บ้านเขาแม่กับพี่สาวเขาจะต้องไม่พอใจแน่
“มันไม่ปลอดภัยอยู่ดี ตอนนี้คุณดาวต้องมีคนอยู่ด้วย ไปอยู่กับผมนะครับคุณดาว...นะครับ ผมขอร้อง ผมจะได้สบายใจว่าจะไม่มีใครมาทำร้ายคุณดาวได้อีก” สงกรานต์กุมมือเธอมองอย่างขอร้อง
ooooooo
กลับไปเล่าให้มดแดงกับมารินฟัง มดแดงพูดอย่างคาดไม่ถึงว่า สงกรานต์ช่วยอิงดาวโดยไม่คิดถึงชีวิตตัวเองแบบนี้ แสดงว่าเขารักเธอจริงๆ พระเอกมากๆเลย
ส่วนมารินถามว่าคนร้ายคนนั้นคือใคร อิงดาวก็ยังเชื่อว่าเป็นโรส มดแดงและโดยเฉพาะมารินแสดงความเป็นห่วงและอยากให้เธอเลิกแผนการแก้แค้นนั้นเสีย แต่พออิงดาวบอกว่าไม่ต้องห่วง เพราะตนจะไปอยู่บ้านสงกรานต์ตามคำชวนของเขา
“แน่ใจหรือว่าจะปลอดภัย” มดแดงทักท้วง “ยังไงพี่ดาวก็ระวังตัวให้มากๆนะคะ” มารินเตือน เพื่อความปลอดภัยของเพื่อนรัก มดแดงมอบพระรอดให้เธอไว้ป้องกันตัวด้วย
อิงดาวขอบใจทั้งสอง แม้จะมีความมุ่งมั่นแต่ในใจก็อดกังวลไม่ได้เหมือนกัน
ooooooo
ถึงคราวที่มดแดงต้องเดือดเนื้อร้อนใจอีกครั้ง เมื่อป๊าของอู๋จะขายกิจการของอู๋เพราะเขาไม่รักษาสัญญาที่ว่าจะมีแฟน เพื่อรักษาธุรกิจที่ตัวเองรักไว้ อู๋โกหกป๊าว่า
“โธ่ป๊า...นึกว่าเรื่องอะไร ความจริงอั๊วมีแฟนแล้ว และป๊าก็รู้จักด้วย”
เมื่อปดจนป๊าท่าทีอ่อนลง อู๋รีบไปหามดแดงที่โชว์รูมบอกว่ามีเรื่องจะขอร้อง มดแดงถามว่าอะไร
“เป็นแฟนฉันได้ไหม” อู๋ไม่อ้อมค้อม ทำเอามดแดง เขินทำปากมุบมิบว่า...บ้ารึเปล่าเนี่ย อู๋ดูออกชี้แจงว่า “ฉันพูดจริง ป๊าฉันบอกว่าจะปิดโมเดลลิ่งถ้าฉันไม่มีแฟน ครั้งนี้ป๊าพูดจริงทำจริง ฉันคิดถึงใครไม่ออกนอกจากเธอคนเดียว”
“ฉันไม่มีวันยอมเป็นแฟนกับนายเด็ดขาด ถึงจะแค่หลอกๆก็เหอะ”
อู๋หน้าสลด คุกเข่าขอร้อง ไม่ยอมลุกจนกว่ามดแดงจะรับปาก มดแดงอายสายตาคนในโชว์รูมที่พากันฮือฮา เมื่ออู๋ก้มกราบเธอ จนสุดท้ายอู๋สัญญาว่าจะเชื่อฟังเธอทุกอย่าง ยกมือไหว้ปลก...ปลก...
“เลิกไหว้ได้แล้ว เดี๋ยวฉันอายุสั้น” มดแดงรีบบอก อู๋บอกว่าให้เธอรับปากก่อน “แน่ใจนะว่านายจะเชื่อฟังฉันทุกอย่างจริงๆ”
อู๋ไม่มีทางเลือก พยักหน้าหนักแน่นแต่แอบนึกสยองในใจ เพราะรู้ฤทธิ์มดแดงดี
หลังจากนั้นมดแดงบอกอู๋ว่าอิงดาวจะย้ายไปอยู่กับสงกรานต์ชวนอู๋ไปช่วยเก็บของที่คอนโดฯ อู๋ไม่มีทางเลือกต้องไปเก็บของแอบบ่น “ได้ทีใช้ใหญ่...” มดแดงถามว่าแล้วอยากให้ไปกินข้าวกับพ่อเขาพรุ่งนี้ไหม
“แหมก็ต้องอยากสิครับที่รัก” อู๋ฉวยโอกาสโอบเอวมดแดง ถูกตีแขนเพียะชี้หน้าปรามว่า
“บอกไว้ก่อนนะว่าห้ามฉวยโอกาส ห้ามแตะเนื้อต้องตัวฉัน เว้นแต่ตอนที่อยู่ต่อหน้าพ่อนายเท่านั้น แต่นายก็ห้ามทำอะไรเกินกว่าการจับมือ เข้าใจ๊!”
“เข้าใจแล้วคร้าบบบบคุณแม่” อู๋รับทราบ แต่พอมดแดงเดินเข้าไป อู๋ทำปากขมุบขมิบบ่น “เจ๊โหด!”
ooooooo
โรสได้ใจที่แกล้งอิงดาวสำเร็จไปแล้วสองครั้ง งามแสงเดือนย่ามใจ วางแผนครั้งต่อไปให้เอาน้ำปลาร้าสาดใส่หน้า โดยใช้เชอรี่กับแตงโมที่เขม่น
อิงดาวมานานแล้วเป็นคนทำ
ทั้งสองไปที่หน้าห้องอิงดาว แตงโมเคาะประตู เชอรี่เตรียมสาดน้ำปลาร้า
ทันทีที่ประตูเปิด เชอรี่สาดน้ำปลาร้าเข้าหน้าอู๋อย่างจัง สาดแล้วทั้งสองก็ตกใจที่กลายเป็นอู๋ไม่ใช่อิงดาว มดแดงได้ยินเสียงเอะอะออกมาดู เห็นเชอรี่กับแตงโม เธอถามอย่างเอาเรื่องว่า “ใครน่ะ!”
งามแสงเดือนกับโรสยืนคอยฟังผลงานอยู่ ครู่หนึ่งเห็นเชอรี่กับแตงโมเดินออกมารีบเข้าไปถามว่าสำเร็จใช่ไหม งามแสงเดือนหัวเราะล่วงหน้าเชื่อว่าสำเร็จแล้ว แต่แล้วก็ผงะเมื่อเห็นอู๋กับมดแดงเดินตามหลังสองสาวมาด้วย
งามแสงเดือนรีบฉากหลบ อ้างว่าถ้าอู๋เห็นหน้าตนความแตกแน่ว่าตนเป็นสายให้โรส ทำให้โรสต้องรับหน้าอยู่คนเดียว มดแดงเล่นงานโรสว่า
“เธอทำเกินไปแล้ว ให้คนมาสาดน้ำกรดดาวยังไม่หนำใจยังให้คนเอาน้ำปลาร้ามาสาดดาวอีก”
โรสยอมรับเรื่องน้ำปลาร้าแต่เรื่องน้ำกรดตนไม่รู้เรื่อง มดแดงหมั่นไส้มากจะเข้าไปตบ อู๋รีบห้ามไว้ โรสลงทุนสาบานว่า
“ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่รู้เรื่องน้ำกรดจริงๆถึงฉันจะเกลียดดาวประดับมากขนาดไหน ฉันก็ไม่เลวขนาดทำร้ายใครให้เสียโฉมหรอก”
คำสาบานจริงจังของโรส ทำให้มดแดงกับอู๋มองหน้ากันอย่างลังเล
ooooooo
สงกรานต์พาอิงดาวเข้าไปอยู่ในบ้านได้รับ การต้อนรับอย่างกระดี้กระด้าจากราชศักดิ์และพาสัน แต่ถูกนภารัตน์กับรมิตาต่อต้านอย่างหนัก สงกรานต์เรียกไปคุยส่วนตัวแล้วก็ยังไม่ยอม สุดท้ายเขาบอกว่าถ้าไม่ให้อิงดาวมาอยู่ที่นี่ก็ได้ ตนจะพาไปอยู่ที่อื่นและจะไปอยู่กับเธอด้วย ทำเอานภารัตน์กับรมิตาจุกพูดไม่ออก
เมื่อพาอิงดาวขึ้นไปดูห้องนอน สงกรานต์ถามว่าอยู่ได้ไหม เธอตอบสบายๆว่าได้ ตนอยู่ง่ายกินง่ายอยู่แล้ว พลางก็ชวนไปเซอร์ไพรส์ปีใหม่ด้วยการไปรับที่โรงเรียนด้วยกัน
เป็นการเซอร์ไพรส์ที่ทำให้ปีใหม่ดีใจมาก ยิ่งเมื่อรู้จากสงกรานต์ว่าอิงดาวจะมาอยู่ด้วยที่บ้าน ปีใหม่กอดอกมองทำเป็นถามใจตัวเอง เมื่อใจอนุญาตปีใหม่มีข้อแม้ว่าต้องพาไปเที่ยวก่อนโอเคไหม
“โอเค แล้วพี่ปีอยากไปเที่ยวไหนล่ะ” อิงดาวจับหัวปีใหม่โยกอย่างเอ็นดู
ที่ที่ปีใหม่ให้พาไปคือ พาราไดซ์ พาร์ค นั่นเอง ผู้ใหญ่สองคนเล่นกับเด็กอย่างสนุกสนาน อิงดาวร่าเริงอยู่กับปีใหม่ ส่วนสงกรานต์มองปีใหม่และอิงดาวเล่นกันอย่างมีความสุข
นอกจากนี้ บรรยากาศยังเป็นใจ เมื่อพนักงานมาถ่ายรูปครอบครัวให้ เรียกสงกรานต์เป็นพ่อ อิงดาวเป็นแม่และปีใหม่เป็นลูก อิงดาวผสมโรงเป็นครอบครัวอย่างไม่ขัดเขิน จึงได้รูปที่ออกมาดูอบอุ่นน่ารัก
ปีใหม่เล่นจนพอใจ กลับถึงบ้านก็หลับปุ๋ยเพราะเหนื่อยมาก อิงดาวกับสงกรานต์ส่งปีใหม่เข้านอนแล้วออกจากห้อง เขาขอบคุณเธอที่ดีกับปีใหม่มาก อิงดาวกลบเกลื่อนว่าปีใหม่น่ารัก ใครเห็นก็ต้องรัก
“ไม่ทุกคนหรอกครับ พี่ปีน่าสงสาร ที่ไม่มีแม่ ผมเองก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ลูก ผมไม่เคยเห็นพี่ปีมีความสุขแบบนี้นานแล้ว”
“ต่อไปนี้พี่ปีจะมีความสุขแบบนี้ทุกวันค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้น ต่อไปนี้ผมก็จะรักคุณดาวมากขึ้นทุกวันครับ” สงกรานต์ขยับเข้าใกล้เธอมาก อิงดาวรีบถอยออก เอ่ยกู๊ดไนต์ แล้วแยกเข้าห้องนอนรีบปิดประตู
สงกรานต์หันหลังพิงประตูยิ้มอย่างมีความสุขก่อนเดินออกไป ส่วนอิงดาวอยู่ในห้อง สับสนในใจมาก โดยเฉพาะคือรู้สึกผิดกับปีใหม่อย่างมาก...
ooooooo
เช้าวันต่อมา เมื่อมาพบกันที่ร้านกาแฟ มดแดงเล่าเรื่องที่คอนโดฯให้ฟัง โดยเฉพาะคือคำปฏิเสธของโรสที่ว่า ไม่ได้ให้คนมาสาดน้ำกรดอิงดาว
อิงดาวไม่เชื่อ แต่มดแดงเชื่อว่าโรสพูดจริงเพราะอู๋บอกตนว่าโรสไม่ได้เป็นคนที่ร้ายกาจขนาดนั้น
“แต่รินว่าคุณโรสนั่นแหละค่ะเป็นคนทำ ผู้หญิง...ถ้ารักใครแล้วก็จะรักมาก เขาจะยอมทำทุกอย่างเพื่อจะได้ไม่ต้องสูญเสียผู้ชายที่รักไป โดยไม่สนใจความถูกต้อง” มารินพูดราวกับเป็นประสบการณ์ของตัวเอง
อิงดาวเห็นด้วย แต่สงสัยว่าทำไมอู๋ถึงไปอยู่ที่นั่นด้วย มดแดงรีบแก้ตัวแต่ไม่เนียนนักว่า
“เออะ...เขาอยู่กับฉัน แต่ฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันนะ เราแค่ทำความตกลงกันนิดหน่อย เลิกยุ่งเรื่องฉันได้แล้ว สนใจเรื่องของแกเหอะ” มดแดงตัดบท อิงดาวนิ่งไปเริ่มรู้สึกกังวลมากขึ้นทุกที...
ooooooo
ที่บ้านอิงดาว ปีนี้ส้มดกมากจนเก็บไม่ทันเน่าไปก็มาก แสงบอกให้เกณฑ์คนงานมาเก็บส้ม เลือกลูกดีๆแล้วขนไปขายถูกๆที่ถนนใหญ่ โลละ 15 บาท ยังดีกว่าปล่อยให้เน่าคาต้น
ขณะเอาส้มไปกองขายริมถนนใหญ่ ครูณุผ่านมาเห็น แสงขอให้ช่วยซื้อ ครูณุซื้อ 2 กิโล ถูกแสงบ่นว่าทำไมซื้อแค่นี้ ชวนครูมาช่วยกันขายดีกว่า
แสงให้อิงจันทร์กับครูณุออกไปโบกเรียกรถที่ผ่านไปมาแวะซื้อ แต่รถแทบทุกคันขับผ่านไปไม่สนใจดูไปดูมาปรากฏว่าส้มแผงอื่นขายโลแถมโล คนเลยพากันไปซื้อที่เจ้านั้นหมด
แสงโมโหจะไปด่าที่มาลดราคาตัดหน้าจนส้มตนขายไม่ได้ อิงจันทร์บอกพ่อว่าไม่ต้อง ตนมีวิธีดีกว่านี้
“ยังไงวะ”
“จันทร์เคยเรียนการตลาดมา ถ้าเราอยากเด่นกว่าคู่แข่งเราต้องสร้างจุดขาย”
จุดขายของอิงจันทร์คือ ผูกชายเสื้อสูงจนโชว์สะดือถลกขากางเกงจนเห็นขาอ่อน ออกไปยืนโบกรถ แสงแทบทนดูไม่ได้ พอขายเสร็จกลับไปคิดเงินขายได้ทั้งหมดห้าพันสามร้อยยี่สิบสองบาท ได้ทิปมาอีกหนึ่งพันบาท
“ได้ทิปเพิ่มมันน่าดีใจตรงไหน” แสงเสียงเข้ม “ข้าไม่ให้แต่งแบบนี้แล้ว น่าเกลียด ครูว่าไหม”
แสงหันไปถามครูณุ เห็นครูกำลังมองอิงจันทร์ไม่วางตา ก็ฉุน ถามว่ามองอะไร ครูณุรีบบอกว่าเปล่าตนเห็นด้วยกับลุงแสง อิงจันทร์เห็นพ่อหงุดหงิดก็พูดเอาใจว่า
“พ่อจ๋า อย่าหงุดหงิดเลยนะจ๊ะ จันทร์สัญญาว่าจะไม่แต่งตัวแบบนี้อีกแล้ว เดี๋ยวเราเอาทิปที่ได้มาฉลองกันดีกว่านะพ่อ คืนนี้ทำหมูกระทะกินกันดีไหม”
“ดี...” เสียงหม่องกับเหม่งตะเบ็งตอบ อิงจันทร์ชวนครูณุมาฉลองด้วย ครูณุตอบรับ ต่างยิ้มให้กันด้วยความรู้สึกดีๆ
ooooooo
ระหว่างกินหมูกระทะ ครูณุโทร.ไปอวดอิงดาว เธอบอกว่าน่าไปกินด้วยจัง ครูณุเลยชวนให้มาแล้วค้างสักคืนพรุ่งนี้ค่อยกลับ
“ไม่ได้หรอก ดาวมีนัด” อิงดาวตอบทันที ครูณุถามว่ากับผู้ชายคนนั้นหรือ พอรู้ว่าใช่ ก็แสดงความเป็นห่วงถามว่าจะจบแล้วรึยัง “ดาวคิดว่าอีกไม่นานหรอก” อิงดาวตอบอย่างมีความหวัง
ครูณุอยากให้เธอเลิกเสีย ตนไม่ไว้ใจ อิงดาวรับรองว่าสงกรานต์ทำอะไรตนไม่ได้หรอก
“ณุไม่ไว้ใจดาวต่างหาก ณุกลัวว่าดาวจะหลงรักเขาจริงๆ”
“บ้าเหรอณุ ดาวจะรักผู้ชายคนนั้นได้ไง ดาวมีณุอยู่ทั้งคน”
อิงดาวคุยอยู่ที่ระเบียง ไม่รู้ว่าป้าแมวเดินผ่านมาได้ยินเสียงเธอคุยโทรศัพท์เลยแอบฟัง ยิ่งฟังก็ยิ่งหูผึ่ง จนเมื่ออิงดาวคุยจบเดินเข้าไปในห้อง ป้าแมวก็ยังคิดสงสัยอยู่
อึดใจเดียวก็แจ้นไปฟ้องนภารัตน์กับรมิตาที่ห้องฝึกโยคะในบ้านว่า
“นังดาวมันคุยโทรศัพท์กับผู้ชายค่ะ แมวได้ยินเต็มสองหู มันพูดว่า...ดาวจะรักผู้ชายคนนั้นได้ยังไง ดาวมีณุอยู่แล้วทั้งคน ณุนี่ต้องเป็นชื่อผู้ชายแน่ๆแมวฟันธงค่ะ”
ฟังแล้วนภารัตน์กับรมิตามองหน้ากันด้วยแววตาโฉด รมิตาบอกว่าเราต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา
ooooooo
วางแผนกันแล้ว ป้าแมวทำทีเข้าไปเก็บเสื้อผ้าของอิงดาวไปซัก แอบขโมยโทรศัพท์ที่วางบนโต๊ะ ไปให้นภารัตน์ กับรมิตา
“นังดาวเสร็จแน่” รมิตากดเจอเบอร์ของครูณุที่โทร.เข้ามา จัดแจงโทร.กลับทันที
อิงดาวหามือถือไม่เจอฉุกคิดได้สงสัยป้าแมวที่เข้ามาเก็บเสื้อผ้าซักเมื่อครู่นี้ รีบตามไป เจอรมิตากำลังโทร.หาครูณุพอดี พออิงดาวเข้ามารมิตาตกใจรีบเอามือถือซ่อนไว้ใต้ก้น ต่างทำหน้าตายกัน
“ขอมือถือคืนด้วยค่ะ” อิงดาวทวงอย่างมั่นใจ รมิตาตีหน้าตายว่ามือถือของตัวเองจะมาอยู่ที่ตนได้ยังไง “เผอิญว่ามือถือดาวมันไม่ได้อยู่ที่ดาว ดาวก็เลยคิดว่าคงจะมีมือดีมาหยิบมือถือไปน่ะสิคะ”
ป้าแมวกินปูนร้อนท้องหาว่าอิงดาวปรักปรำตน นภารัตน์ลุกยืนจ้องจิก อิงดาวพูดใส่หน้าว่า
“คนของฉันไม่ใช่พวกสันดานเสียที่ชอบขโมยของของคนอื่น ถ้าไม่มีหลักฐานมายืนยันก็ไม่ต้องมาพูด”
อิงดาวมึนไปนิดหนึ่ง ฉุกคิดได้ตรงไปหยิบโทรศัพท์บ้านที่วางอยู่โทร.เข้ามือถือตัวเอง พริบตาเดียวรมิตาที่นั่งทับโทรศัพท์อยู่ก็สะดุ้ง เพราะโทรศัพท์สั่นเรียก รมิตาลุกยืนเพราะจั๊กจี้ อิงดาวตรงไปหยิบมือถือของตน ป้าแมวกับรมิตาหน้าเสีย พออิงดาวออกไป นภารัตน์บ่นรมิตาว่า “ทำไมไม่รู้จักปิดก่อน”
“เอาเวลาที่ไหนปิดล่ะแม่ เพราะป้าแมวคนเดียวเลย หยิบมือถือมันออกมาทำไมก็ไม่รู้” รมิตาด่าป้าแมวแล้วทั้งนภารัตน์และรมิตาก็เดินหน้าบึ้งออกไป
“อ้าว...อะไรวะ...” ป้าแมวมองเหวอ
อิงดาวกลับถึงห้องมองมือถือบ่นหน้าเครียด
“เกือบไปแล้ว ถ้าเจอชื่อณุขึ้นมาล่ะซวยแน่” นิ่งคิดแล้วนึกออก “ในเมื่อพวกแกเล่นงานฉันก่อน ฉันก็จะทำให้พวกแกรู้ว่า คนอย่างอิงดาวไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆ” นึกแล้วก็ยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างมีแผน
ooooooo
เอี๋ยวยังทำใจไม่ได้ เวลาซ้อมเพลงก็ไม่มีสมาธิ จนจีจี้ถามว่าสองสามวันนี้เป็นอะไรดูไม่มีสติเลย
“จะเป็นไร...ก็อกหักไง” ต้นบอก เอกผสมโรงว่า “หญิงเมินเพราะเด็กเกินไป” ว่าแล้วทั้งสองก็พากันหัวเราะ เอี๋ยวหัวเสียเดินหน้าบึ้งออกไป จีจี้คว้าหนังสือปาใส่ต้นกับเอกแล้วตามเอี๋ยวไป
“ยังทำใจไม่ได้อีกเหรอ” จีจี้ถามขณะเอี๋ยวเดินไปกดน้ำดื่ม
“อกหักนะเว้ยไม่ได้ปวดหัวจะได้กินยาแล้วหาย” เอี๋ยวปาแก้วกระดาษอย่างหัวเสีย จีจี้เลยจะเดินไป เอี๋ยวรั้งแขนไว้ “เฮ้ยเดี๋ยว คุยกับฉันก่อนได้ไหม”
เอี๋ยวปรับทุกข์ว่าตนไม่ได้เจออิงดาวมาหลายวันแล้ว จีจี้ถามว่าก็รู้อยู่แล้วว่าอิงดาวกับสงกรานต์เป็นแฟนกันแล้ว ตัวเองยังจะอยากเจอเพื่ออะไร
“ฉันอยากบอกพี่ดาวว่าฉันรู้สึกยังไง” จีจี้ถามว่าบอกแล้วได้อะไร “มันก็ไม่ได้อะไร แต่พี่ดาวควรจะรู้ว่าฉันรู้สึกยังไง แกคงไม่เข้าใจหรอก แกไม่เคยแอบรักใคร”
“ใครว่าไม่เคย” จีจี้โพล่งออกไปแล้วนึกได้รีบแก้ตัว “ฉันเคยดูในหนัง ฉันรู้ว่ามันทรมานมากแค่ไหน เวลาที่เราแอบรักใครสักคนแล้วเขาไม่รู้ แถมเราต้องแกล้งทำเป็นไม่รักเขาอีก”
เอี๋ยวเห็นด้วยย้ำว่าตนอยากบอกให้รู้แล้วตัวเองจะได้หายทรมานเสียที
จีจี้มองตามเอี๋ยวไปอย่างเข้าใจความรู้สึกของเขา แต่ไม่ไกลนักโรสแอบฟังอยู่มองตามเอี๋ยวไปอย่างมีแผนการ
โรสเดินตามเอี๋ยวไปเอากระเป๋าสตางค์ที่เอี๋ยวทำหล่นไว้ตอนทักกับตนเมื่อวานนี้ ในนั้นมีรูปของอิงดาวอยู่ด้วย ทำให้โรสรู้ว่าเอี๋ยวแอบชอบอิงดาว เอากระเป๋าคืนให้เอี๋ยวแล้วพูดอย่างรู้ใจเอี๋ยวว่า
“น้องเอี๋ยวชอบดาวประดับเหรอ พี่ช่วยได้นะ” เอี๋ยวมองอย่างสนใจถามว่าช่วยยังไง “ก็ช่วยบอกวิธีที่จะทำให้ดาวประดับหันมาสนใจน้องเอี๋ยวยังไงล่ะ”
เอี๋ยวบอกว่าตนรู้ว่าพี่ดาวเป็นแฟนพี่กานต์ ไม่คิดที่จะทำอะไรแบบนั้น โรสอ้างว่าก็แค่ให้ดาวรู้เท่านั้นว่าเอี๋ยวคิดยังไง ทำให้เอี๋ยวสนใจขึ้นมาแต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดยังไง
“ถามพี่สิ เรื่องนี้พี่ถนัด” โรสมองเอี๋ยวยิ้มจริงใจเยี่ยงผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็กดี
ooooooo
มดแดงทำตามสัญญากับอู๋ที่จะไปกินข้าวกับพ่อเขา เมื่อไปเจอป๊าที่รออยู่ร้านอาหาร ป๊าดีใจถึงกับโผเข้ากอดมดแดงไว้แน่น จนอู๋ต้องเข้ามาสะกิดบอกว่าปล่อยได้แล้วมดแดงหายใจไม่ออก
ป๊าปล่อยมดแดง ขอโทษที่ดีใจจนลืมตัวแล้วรีบบอกให้จ๋อจะได้เจี๊ยะ ครู่เดียวพนักงานก็เอาอาหารมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะมดแดงถามว่าทำไมสั่งมากมายอย่างนี้ ป๊าบอกว่าไม่รู้มดแดงชอบอะไร เลยสั่งมาหลายอย่าง
ระหว่างนั้น ป๊าก็บอกให้อู๋ตักอาหารให้มดแดง พออู๋ตักให้ก็บอกให้ป้อน อู๋ป้อนเก้ๆกังๆจนเลอะปากมดแดง ป๊าก็ให้เช็ดให้อีก ป๊าบอกบทบัญชาเสียจนมดแดงเขินยกแก้วน้ำดื่มแก้เก้อ
“ลื้อสองคนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่” ป๊าถาม ทำเอามดแดงสำลักน้ำพ่นใส่หน้าป๊าเต็มๆ เธอรีบขอโทษ ป๊าบอกว่าไม่เป็นไร หยิบกระดาษมาซับหน้า
อู๋ติงป๊าว่ามันเร็วไป ป๊ายืนยันว่าไม่เร็ว ป๊าแก่แล้วอยากอุ้มหลาน ส่วนงานที่อู๋ยกมาอ้างป๊าก็แนะให้จ้างพนักงานเพิ่มย้ำจริงจังว่า “พอแต่งงานปุ๊บลื้อสองคนมีหน้าที่ปั๊มลูกอย่างเดียว”
มดแดงกับอู๋สำลักน้ำพรวด ป๊าเริ่มหงุดหงิดจ้องหน้าเขม็งจนทั้งสองหน้าเสีย
เมื่อออกจากห้องอาหารทั้งอู๋และมดแดงต่างบอกว่า
ตัวเองยังอยากเป็นโสด มดแดงต่อว่าอู๋ว่าไหนบอกว่าแกล้งเป็นแฟนกันเฉยๆ ทำไมมาพูดเรื่องแต่งงาน อู๋บอกว่าตนก็รู้พร้อมๆกับเธอนี่แหละ
สุดท้ายตกลงกันว่า เราทำเฉยๆเสีย ถ้าป๊าไม่ถามเราก็ทำเป็นลืมๆไปเลย
ooooooo
ทิปหนึ่งพันบาทที่ได้จากการขายส้ม อิงจันทร์เอามาซื้อของทำหมูกระทะเลี้ยงพร้อมไวน์แดง แสงบ่นคิดถึงอิงดาวที่ไม่ได้มาฉลองด้วย แต่ตัวเองก็ทั้งกินทั้งดื่มจนเมาหลับไป เหม่งกับหม่องฉลองกันเต็มที่เมาไม่เป็นท่าน็อกไปทั้งคู่
ครูณุกับอิงจันทร์ช่วยกันพาแสงเข้าไปนอนที่ห้องรับแขก นั่งเฝ้าอยู่ครู่เดียวครูณุก็หลับหนุนตักอิงจันทร์ เธอปล่อยให้เขานอนเอามือเกลี่ยผมที่ปรกหน้าเบาๆ พลันก็ชะงักเมื่อครูณุละเมอ “ดาว...ณุคิดถึงดาวนะ...”
ความรู้สึกหวั่นไหวเมื่อครู่สลายวูบไปทันที อิงจันทร์มองหน้าครูณุเศร้าๆโดยไม่ทราบสาเหตุ...
ooooooo
อิงดาวสืบรู้เรื่องราวในบ้านและงานของทุกคนอย่างดี รู้ว่าคืนนี้สงกรานต์มีประชุมกลับดึก เธอวางแผนเล่นงานนภารัตน์กับรมิตา
มดแดงกับมารินถามว่าเธอจะทำอย่างไร อิงดาวหยิบหน้ากากผีออกมาโชว์ มดแดงกับมารินตกใจผงะ อิงดาวบอกสองสาวว่า “รับรองนังแม่กับนังพี่สาวจับไข้หัวโกร๋นแน่ๆ หึๆๆ” ว่าแล้วก็เอาหน้ากากผีใส่ดูน่ากลัว
เพื่อให้เนียน อิงดาวคั้นน้ำส้มสดไปให้ราชศักดิ์กับพาสัน แล้วเอาบัตรฟรีวีไอพีออกมาสองใบ
“คุณพ่อคะ พี่สันคะ เพื่อนดาวเขาให้บัตรนี่มาค่ะ เครื่องดื่มฟรีตลอดคืนพร้อมโชว์สุดพิเศษจากพริตตี้สาวสวย คุณพ่อกับพี่สันสนใจจะไปไหมคะ”
ทั้งสองตาลุกคว้าหมับ อิงดาวบอกว่างานนี้เป็นปาร์ตี้หน้ากาก ทุกคนต้องใส่หน้ากากเขาถึงจะให้เข้าไปในงาน พาสันยิ่งดีใจเพราะใครๆจะได้จำไม่ได้
ป้าแมวแอบได้ยิน รีบย่องไปบอกนภารัตน์กับรมิตา นภารัตน์แค้นใจด่าอิงดาวว่ายุ่งกับผัวตนยังไม่พอมายุ่งกับลูกเขยตนอีก รมิตาจะลุกไปตบ นภารัตน์เบรกทันที
“หยุดเลยยัยตา ขืนทำอะไรบุ่มบ่ามตอนนี้ จะจับไม่ได้คาหนังคาเขา เราต้องสะกดรอยตามผัวตัวแสบ จับให้มั่นคั้นให้ตาย เอาให้พวกมันแก้ตัวไม่ได้”
ooooooo
คืนนี้ เมื่ออิงดาวเล่านิทานให้ปีใหม่ฟังจนหลับไปแล้ว มองไปทางเมี่ยงก็หลับน้ำลายไหลยืด เธอลุกย่องออกไปจากห้องเงียบกริบ
ที่ห้องนอนรมิตา พาสันนอนดูทีวีอยู่บนเตียงกับรมิตา ครู่เดียวรมิตาก็แกล้งหาวหวอดๆบอกว่า เมื่อกี้กินยานอนหลับเข้าไปคงหลับยาวไปถึงเช้า ว่าแล้วก็ล้มตัวลงนอนอึดใจเดียวก็กรนเบาๆ
พาสันเห็นเมียหลับก็ย่องออกมา พบกับราชศักดิ์ที่หนีออกจากห้องเหมือนกัน ทั้งสองตีมือกันเพียะกระดี๊กระด๊าย่องออกไปที่รถ แต่รถเกิดสตาร์ตไม่ติด กลัวเสียงดังทำให้เมียตื่น พาสันเลยเข็นออกไปข้างนอกแล้วพากันขับออกไปอย่างลิงโลดราวกับปลากระดี่ได้น้ำ
ที่แท้รมิตากับนภารัตน์ออกมาดักดูอยู่แล้ว พอทั้งสองออกไป สองแม่ลูกก็ถอดเสื้อคลุมออกเหลือแต่ชุดเซ็กซี่เบาบางติดตัว ตามรถของพาสันกับราชศักดิ์ไปจนถึงที่จัดงาน พนักงานไม่ให้เข้าเพราะยังไม่ได้ใส่หน้ากาก เมื่อพนักงานเอาหน้ากากมาให้ใส่ ทั้งสองก็รีบตามราชศักดิ์กับพาสันเข้าไป
ooooooo
อิงดาวย่องออกจากห้องปีใหม่ก็ดึงคัตเอาต์ตัดไฟ เอาหน้ากากมาใส่ตรงไปที่ห้องนอนรมิตา เปิดประตูเข้าไปเอาไฟฉายส่องใต้คางร้อง “แฮ่...”
แล้วตัวเองก็ต้องงงเมื่อไม่มีใครอยู่ในห้องเลย เดินบ่นออกมาว่า เสียแผนหมด ทันใดนั้นเสียงป้าแมวร้องถามว่าใคร อิงดาวเลยทำผีหลอกจนป้าแมวตกใจหมดสติล้มลงตรงนั้น อิงดาวยิ้มสะใจ
ปีใหม่ได้ยินเสียงร้องของป้าแมว ปลุกเมี่ยงแล้วชวนกันไปดูที่ห้องอิงดาวไม่เจอตัว แต่พริบตานั้นไฟสว่างพึ่บขึ้น ปีใหม่กับเมี่ยงเดินไปดูที่ห้องรับแขก อิงดาวรีบเอาชุดผีซุกไว้ใต้โซฟา โกหกปีใหม่ว่าเห็นไฟดับเลยลงมาดู
ปีใหม่บ่นว่าทั้งปู่ ย่า ป้าตา ไม่รู้หายไปไหนหมด ตนได้ยินเสียงร้องเลยลงมาดู อิงดาวกลบเกลื่อนว่าคงฝันไปมากกว่า ไปนอนได้แล้ว แต่ไม่ทันทำอะไรสงกรานต์ก็กลับมา
สงกรานต์กับอิงดาวพาปีใหม่เข้านอน ปีใหม่แกล้งทำเป็นหลับ พอสองคนเดินออกไปก็ลุกขึ้นปลุกเมี่ยง ยิ้มที่มุมปากอย่างมีแผนการ
เมื่อสงกรานต์เข้าไปส่งอิงดาวที่ห้องนอน ปีใหม่ก็ปิดประตูล็อกขังทั้งสองคนไว้ในห้องแล้วให้เมี่ยงสับคัตเอาต์ ไฟดับทั้งบ้าน ปีใหม่บอกเมี่ยงว่า ต้องทำแบบนี้พี่ดาวจะได้มีน้องให้ตนเล่น
“ตายแล้ว พี่ปีรู้เรื่องแบบนี้ได้ยังไง ครูสอนแล้วเหรอ” เมี่ยงทำตาโตตกใจ
“ไม่ได้สอน แต่พี่ดูละคร ในละครเวลาพระเอกนางเอกอยู่ในห้องด้วยกันทีไร ไม่นานนางเอกก็ท้องทุกที” ปีใหม่ตอบเสียงใส เมี่ยงฟังแล้วทำหน้าเหวอ
เมื่อสงกรานต์จะออกจากห้องอิงดาวก็ออกไม่ได้ ไฟก็ดับหมดทั้งบ้าน จึงโทร.เข้ามือถือของปีใหม่ ปรากฏว่าปิดเครื่องอีก สุดท้ายก็ต้องอยู่ในห้องด้วยกัน
ooooooo
นภารัตน์กับรมิตาในชุดเซ็กซี่มีหน้ากากปิดบังใบหน้า วางแผนอ่อยราชศักดิ์กับพาสัน ให้พนักงานเอาน้ำไปให้บอกว่าผู้หญิงสองคนโต๊ะโน้นฝากมาให้ เสือแก่กับกระทิงหนุ่มพ่อตาลูกเขยกระดี๊กระด๊าว่าลาภลอยก้อนโตมาแล้ว รีบลุกไปหา
สองแม่ลูกบีบเสียงคุยด้วย อ่อยจนทั้งสองเคลิ้มชวนกันออกไปหาสถานที่ที่บรรยากาศดีๆ นั่งคุยกันดีกว่า สองหญิงควงคู่ของตัวเอง พากันเดินออกไปถึงลานจอดรถ พาสันถามว่าจะไปไหนกันดี
“ไปบ้านพี่ดีไหมคะ” รมิตาเสนอ
“อุ๊ยไม่ได้หรอกจ้ะ อีแก่มันนอนอยู่บ้าน” พาสันพลั้งปากพอนึกได้ก็หยุดกึก รมิตาจับผิดว่าไหนเมื่อกี้บอกว่ายังไม่มีเมีย พาสันแก้เกี้ยวว่าถึงมีก็มีด้วยความหลงผิด
“พี่สองคนนี่กล้าเนอะ มีเมียแล้วยังออกมาเที่ยวอีก” นภารัตน์แกล้งพูด
“ทำไมต้องไม่กล้า พี่ไม่เคยกลัวเมียอยู่แล้ว เมียพี่มันน่าเบื่อ น่ารำคาญ แถมยังหน้าโง่ ป่านนี้คงหลับอืด
ไม่รู้เรื่อง ฮ่าๆๆ” ราชศักดิ์หัวเราะร่า พาสันผสมโรงหัวเราะด้วยช่วยกันขำ
“แล้วถ้าเมียพี่โผล่มาตอนนี้พี่จะทำยังไง” รมิตาถาม
“ก็ด่าให้น่ะสิ เท่านั้นไม่พอนะ” พาสันพูดแล้วทำท่าประกอบ ราชศักดิ์บ้าจี้ไปด้วยช่วยกันทำท่า “พี่จะหนุมานถวายแหวน หักงวงอัยรา จระเข้ฟาดหาง” สองพ่อตาลูกเขยออกท่าอย่างเมามัน
นภารัตน์สุดจะทน ถอดหน้ากากออก ราชศักดิ์ชะงักกึกหันไปสะกิดพาสันที่กำลังเมามัน พาสันชะงักหันมาเห็นนภารัตน์กับรมิตาถึงกับหน้าเหลือสองนิ้ว ถูกสองแม่ลูกเล่นงานเสียจนเสือกลายเป็นแมวในพริบตา
Ooooooo
เช้าวันรุ่งขึ้น ราชศักดิ์กับพาสันใส่แว่นดำหน้าตาฟกชํ้าดำเขียวมานั่งกันจ๋องๆที่โต๊ะอาหาร ป้าแมวเพิ่งจะรู้สึกตัวมือควานไปเจอหน้ากากผีที่อิงดาวซ่อนไว้ใต้โซฟา นึกได้ว่าเมื่อคืนถูกหน้าผีแบบนี้หลอก
“ต้องรายงานคุณผู้หญิงให้รู้ว่ามีคนแกล้งปลอมเป็นผีหลอกเรา” ป้าแมวคว้าหน้ากากวิ่งออกไป แต่แล้วก็ตาโตตะลึงอึ้ง เมื่อเห็นสงกรานต์เดินออกจากห้องอิงดาว อุทาน “โอ้แม่เจ้า..อันนี้น่ากลัวกว่า...”
ป้าแมววิ่งหน้าเริดไปบอกนภารัตน์กับรมิตาที่โต๊ะอาหาร ทำกระซิบกระซาบจนทั้งสองรำคาญบอกให้พูดดังๆ ป้าแมวเลยโพล่งเสียงดังลั่นว่า
“แมวเห็นคุณกานต์ออกมาจากห้องคุณดาวประดับค่ะ”
อิงดาวกับสงกรานต์เดินเข้ามาพอดี รมิตาลุกพรวดไปตบหน้าอิงดาวฉาดใหญ่ นภารัตน์ด่าว่ามาอยู่บ้านตนไม่ถึงสามวันก็ให้ท่าลูกชายตนแล้วหรือ
ทั้งรมิตาและนภารัตน์รุมกันด่าอิงดาวว่า วางแผนให้พวกตนออกไปเที่ยวผับแล้วตัวเองก็ล่อสงกรานต์เข้าห้องทำมิดีมิร้าย ปีใหม่ทนฟังไม่ได้ ยอมรับว่าตนเป็นคนล็อกประตูห้องไม่ให้พ่อออกมาเอง
“ทำไมพี่ปีทำแบบนี้หา...” นภารัตน์แหวใส่
“พี่อยากมีน้อง...” ปีใหม่เสียงอ่อย ทุกคนที่ได้ยินต่างพากันนิ่งอึ้ง
หลังจากนั้นสงกรานต์อบรมปีใหม่ว่าคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก ปีใหม่ทำเสียงน่าสงสารว่าตนอยากมีน้อง อยากมีเพื่อนเล่น ตนเหงา อิงดาวเลยสัญญาว่าต่อไปนี้จะเป็นเพื่อนเล่นด้วย ปีใหม่ตอบรับด้วยความดีใจ
วันนี้มดแดงกลับถึงบ้านก็ทั้งตกใจ แปลกใจ เมื่อเห็นป๊าของเอี๋ยวนั่งคุยกับพ่อแม่ตนด้วยสีหน้าสดชื่นมีความสุข พอเข้าไปแม่มดแดงก็บอกว่า กำลังคุยเรื่องลูกจะแต่งงานกับเสี่ยอู๋อยู่
มดแดงตกใจพยายามจะชี้แจง ก็ถูกบรรดาผู้ใหญ่ปลอบว่าไม่ต้องเขิน ป๊าของอู๋บอกว่าไปดูฤกษ์มาแล้วฤกษ์ดีที่สุดคือปลายเดือนหน้า
“หา...” มดแดงร้องแล้วนึกในใจ “ซวยแล้ว”
มดแดงรีบหาทางเลี่ยงไปหาอู๋ที่อู๋โมเดลลิ่ง ลากออกไปบอกว่าป๊าเขากับพ่อแม่ตนคุยเรื่องฤกษ์แต่งงานของเรา อู๋ตกใจถามว่าแล้วเราจะทำยังไงดี
“ฉันนึกแล้วว่าคนสมองทึบอย่างนายต้องคิดอะไรไม่ออก ฉันก็เลยคิดหาทางออกมาให้แล้ว” พูดแล้วมดแดงก็ลากอู๋ไปที่สำนักทรง บอกว่า “จากการที่ฉันคุยกับพ่อนาย ฉันมั่นใจว่าพ่อนายต้องเชื่อเรื่องดวงแน่ๆ ฉันก็เลยคิดว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่เราจะทำให้พ่อนายเลิกล้มความตั้งใจที่จะให้เราสองคนแต่งงานกัน”
พูดจนขนาดนี้แล้วอู๋ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี มดแดงเลยเฉลยว่า
“แม่หมอต้องบอกเราไม่ใช่เนื้อคู่กันแน่ๆ เราจะเอาหลักฐานนี้ไปให้พ่อนายดู เท่านี้เราก็ไม่ต้องแต่งงานกันแล้ว” อู๋บอกว่าเราโกหกเอาเองก็ได้ “ไม่ได้ ทำอะไรมันต้องมีหลักฐาน พ่อนายฉลาดกว่านาย อย่าลืมสิ” มดแดงตัดบทแล้วเดินเข้าไปในสำนักทรง
ooooooo
เอาวันเดือนปีเกิดให้แม่หมอแล้ว ครู่หนึ่งแม่หมอบอกว่า “เธอสองคนเป็นเนื้อคู่หนังคู่กระดูกคู่กัน”
มดแดงหาว่าแม่หมออำ อู๋ว่าแม่หมอดูพลาด เมื่อแม่หมอตบโต๊ะบอกว่าคนอย่างตนไม่เคยดูพลาด มดแดงโพล่งออกไปว่า “ฉันไม่เชื่อ”
“ฉันฟันธง คอนเฟิร์มได้เลยว่าเธอสองคนเป็นคู่เวรคู่กรรมคู่แท้ ถ้าไม่ได้เป็นอย่างที่บอกพวกเธอเอาปืนมายิงฉันได้เลย”
มดแดงกับอู๋พูดไม่ออกพากันไปดูอีกเจ้า มดแดงรับรองว่าเจ้านี้แม่นมากจริงๆ
หมอดูทำนายว่า “หัวใจคู่ ยินดีด้วยคุณสองคนเป็นเนื้อคู่กัน”
ออกมาแล้วอู๋ถามมดแดงอย่างระแวงว่า กี่เจ้าก็พูดแบบนี้ เธอจ้างหมอดูให้พูดแบบนี้รึเปล่า
“บ้าน่ะสิ ฉันไม่ได้หลงรักนายสักหน่อย” มดแดงแหวใส่ แล้วต่างก็มองกันทำหน้าไม่ถูก
ooooooo
ที่ห้องซ้อมดนตรี ขณะเอี๋ยวกำลังเตรียมซ้อมดนตรีกับเพื่อนก็ได้รับโทรศัพท์ เขาขอตัวออกไปคุยจีจี้มองอย่างสงสัย เมื่อเอี๋ยวกลับมาก็บอกเพื่อนๆว่าให้ซ้อมกันไปก่อนตนมีธุระต้องรีบไป
“ธุระอะไร...จะไปหาพี่ดาวใช่ไหม” จีจี้ถาม เอี๋ยวชักสีหน้าใส่ถามว่าตนจะไปหาพี่ดาวทำไม “จะไปรู้เหรอ ตอนนี้ฉันเห็นชีวิตแกก็มีอยู่เรื่องเดียวและถ้าฉันเดาถูก ฉันก็สงสัยว่าแกจะไปหาพี่เขาอีกทำไม”
“ไม่เกี่ยวกับแก” เอี๋ยวตัดบทแล้วออกไปเลย จีจี้มองตามได้แต่ถอนใจ
เอี๋ยวไปที่สตูดิโอที่อิงดาวกำลังถ่ายแบบ เป็นเวลาที่ช่างภาพให้พักยี่สิบนาที เพื่อเปลี่ยนฉากใหม่พอดี อิงดาวเดินออกมาเห็นเอี๋ยวรออยู่ ถามว่ามาทำอะไรที่นี่
“ผมรู้จากเฮียว่าพี่ดาวมาที่นี่ ผมก็เลยมาหาครับ ผมมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับพี่ดาว พี่ดาวว่างไหมครับ”
“พี่มีเวลาสิบนาทีโอเคไหม”
เมื่อเอี๋ยวพยักหน้าจึงพากันเดินออกไปที่มุมสงบใน สตูดิโอ อิงดาวถามว่ามีอะไรจะพูดหรือ
“ผมชอบพี่ดาว” เอี๋ยวบอกไม่มีปี่มีขลุ่ย อิงดาวหัวเราะขำๆหยอกว่ามุกหรือเปล่า “ผมชอบพี่ดาวๆจริงๆนะครับ ชอบมาตั้งนานแล้ว ชอบมาตั้งแต่ก่อนพี่ดาวจะเจอพี่กานต์อีก” เอี๋ยวพูดจริงจังมาก
อิงดาวบอกว่าตนพูดไม่ออกเลย เอี๋ยวมองหน้าเธอยังคงพูดอย่างจริงจังว่า
“ที่ผมบอกพี่ดาว ไม่ได้อยากให้พี่ดาวมาชอบผมหรอกนะครับ แต่ผมอยากให้พี่ดาวรู้ว่าผมรู้สึกยังไง ผมจะได้สบายใจ ไม่ต้องรู้สึกอึดอัดแบบนี้อีก”
“ขอบใจมากนะเอี๋ยว” อิงดาวจับแขนเอี๋ยวบีบเบาๆ “ที่มีความรู้สึกดีๆให้พี่ พี่เชื่อว่าเอี๋ยวต้องได้เจอคนที่ดีกว่าพี่แน่”
เอี๋ยวยิ้มเศร้า ก้มหน้าซึม อิงดาวเห็นใจมากเข้ามา
กอดปลอบใจ เอี๋ยวกอดตอบด้วยความซึ้งใจ
โรสแอบดูอยู่อีกมุมหนึ่ง พอเห็นอิงดาวกับเอี๋ยวกอดกัน ก็ถ่ายรูป แชะ!
ooooooo
