ตอนที่ 6
ขณะที่ครูณุกับอิงจันทร์ช่วยกันล้างจานอยู่ในครัวนั้น อิงจันทร์เหล่ถามครูณุว่าเมื่อกี้ตอนตนถามพี่สาวเรื่องโทรศัพท์ได้สังเกตไหม ตนสงสัยว่าคนที่โทร.มาจะจีบพี่ดาว
ครูณุหยุดล้างจาน อิงจันทร์ยิ้มสมใจใส่ไฟต่อว่าให้ระวังไว้ พี่ดาวอาจทิ้งเขาไปคว้าหนุ่มกรุงก็ได้ ถ้าเป็นตนก็จะเลือกหนุ่มกรุงมากกว่าครูบ้านนอกอย่างเขา
“นั่นมันคุณไม่ใช่ดาว ผมมั่นใจว่า ดาวจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปจากผม” ครูณุฉุนขึ้นมา พูดแล้วเดินออกไปเลย อิงจันทร์มองตามไปอย่างหมั่นไส้
ครูณุเดินออกไปนอกบ้าน เห็นอิงดาวกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ เธอโทร.ไปขอโทษสงกรานต์ที่ไม่ได้โทร.กลับเพราะตนกลับมาหาพ่อที่บ้าน สงกรานต์แสดงความเป็นห่วง บอกว่าถ้าอย่างนั้นตนก็สบายใจให้พักผ่อนเสีย แล้วจะโทร.มาคุยด้วยใหม่ หยอดท้ายว่า “คิดถึงนะครับ”
“ค่ะ ดาวก็คิดถึงคุณเหมือนกัน”
อิงดาวตอบเสียงหวาน แต่แล้วก็สะดุ้งเมื่อเห็นครูณุมายืนอยู่ข้างหลัง เขาถามว่าโทร.คุยกับใคร ยิ้มไม่หุบเลย อิงดาว ปดว่าคุยกับมดแดง
“แล้วต้องบอกคิดถึงกันด้วยเหรอ ดาวเพิ่งมาเองนะ” ครูณุถามอำๆ แต่พออิงดาวบอกว่าตนกับมดแดงบอกคิดถึงกันเป็นประจำอยู่แล้ว ครูณุบ่นว่า “พรุ่งนี้ดาวจะกลับใช่ไหม น่าเสียดาย น่าจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวัน”
อิงดาวอ้างว่า ตนมีงานเพียบเลย แล้วทำท่าบ่นว่าเหนื่อย ครูณุบอกว่าพรุ่งนี้จะไปส่งก็แล้วกัน
รุ่งขึ้น ครูณุไปส่งอิงดาวจริงๆแต่ไม่ได้ส่งที่ท่ารถอย่างที่เธอเข้าใจ หากแต่จะไปส่งถึงบ้านมดแดงเลยทีเดียว อิงดาวหน้าเสียเป็นกังวลขึ้นมาทันที
ooooooo
สงกรานต์มารออิงดาวที่บ้านมดแดงพร้อมกระเช้าผลไม้ คอยอยู่นานก็ยังไม่เห็นมา มดแดงเกรงใจขอตัวไปเอาน้ำมาให้ แล้วแอบโทร.หาอิงดาว
อิงดาวอยู่บนรถทัวร์ ได้ยินสัญญาณโทรศัพท์ ยังไม่ทันกดรับเครื่องก็ดับเพราะแบตหมด
มดแดงไปบอกสงกรานต์ว่าติดต่ออิงดาวไม่ได้สงสัยมือถือจะแบตหมด เธอเปิดทีวีให้เขาดูแก้เหงา สงกรานต์ขอบคุณแล้วนั่งดูทีวีคอยอย่างไม่มีสมาธินัก
อิงดาวกับครูณุมาถึงกรุงเทพฯแล้ว นั่งรถแท็กซี่เพื่อไปบ้านมดแดงกัน จนมาถึงหมู่บ้าน เธอบอกคนขับแท็กซี่ว่าเลี้ยวซอยหน้าเลย พอเลี้ยวแล้วเธอบอกให้ตรงไปก่อน
รถแท็กซี่ขับถึงหน้าบ้านมดแดง อิงดาวเห็นสงกรานต์นั่งอยู่ในบ้าน เธอตกใจตาเหลือกนึกในใจ “ซวยแล้ว” ครูณุถามว่าเป็นอะไร อิงดาวรีบฉีกยิ้มบอกว่าสงสัยตนจำซอยผิด บอกคนขับแท็กซี่ให้เลี้ยวขวาข้างหน้าเลย ระหว่างนั้นก็คิดแก้ปัญหา ถามตัวเองว่า...จะทำยังไงดีวะ...
ooooooo
มดแดงทั้งอึดอัดและร้อนใจไม่น้อยที่ไม่เห็นอิงดาวกลับมาสักที บอกสงกรานต์ว่าถ้ามีธุระจะกลับก่อนก็ได้ เดี๋ยวอิงดาวมาตนจะบอกว่าเขามารอ สงกรานต์ตอบอย่างใจเย็นว่า “ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้”
อิงดาวบอกแท็กซี่ขับวนจนครูณุบ่นปวดฉี่ให้โทร.ถาม มดแดงดีกว่า อิงดาวอ้างว่าแบตหมด ครั้นครูณุเอาโทรศัพท์ของตัวเองให้โทร. อิงดาวทำเป็นกดแล้วเงี่ยหูฟัง ครู่หนึ่งบอกว่ามดแดงไม่รับสาย
ครูณุปวดฉี่จนทนไม่ไหว อิงดาวจึงบอกให้แท็กซี่แวะปั๊มแถวนี้ให้เขาเข้าห้องน้ำก่อน แล้วแอบถอนใจไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ระหว่างที่ครูณุไปเข้าห้องน้ำ อิงดาวรีบเข้าตู้โทรศัพท์สาธารณะโทร.บอกมดแดงให้ออกไปพูดห่างๆสงกรานต์ แล้วเล่าว่าตนมากับครูณุผ่านมาเห็นสงกรานต์นั่งอยู่ในบ้านเลยไม่กล้าเข้าไป
ครู่หนึ่งมดแดงเข้ามาบอกสงกรานต์ว่า อิงดาวแมสเสจมาบอกว่ายังทำธุระไม่เสร็จคงกลับตอนนี้ไม่ได้ สงกรานต์จึงขอตัวกลับก่อน เขาลุกไปโดยไม่รู้ว่าทำโทรศัพท์มือถือตกไว้
เมื่อครูณุออกจากห้องน้ำ อิงดาวบอกว่าตนติดต่อมดแดงได้แล้ว เดี๋ยวเราเข้าบ้านกันเลย แล้วพากันกลับมานั่งแท็กซี่คันเดิม ตรงดิ่งไปที่บ้านมดแดงเลย
ครูณุมองบ้านมดแดง เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่าบ้านน่าอยู่อย่างนี้นี่เองอิงดาวถึงไม่ค่อยกลับบ้าน
สงกรานต์ออกไปยังไม่ทันพ้นซอยก็รู้ตัวว่าโทรศัพท์หาย เชื่อว่าต้องอยู่ที่บ้านมดแดงแน่ จึงขับรถย้อนกลับมา เป็นเวลาที่ครูณุจะกลับพอดี เขาบอกว่าพรุ่งนี้มีสอนต้องกลับไปเตรียมการสอน แต่ไม่ทันออกจากบ้าน มดแดงเห็นรถสงกรานต์ขับมาจอดที่หน้าบ้านเธอตกใจมาก รีบปิดประตูบ้านทันที
สงกรานต์มากดออดหน้าบ้าน มดแดงแกล้งบอกอิงดาวให้ชะโงกดูสิว่าใครมา พออิงดาวมองออกไปถึงกับหน้าถอดสี สองสาวมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี ครูณุถามว่าไม่ออกไปเปิดประตูหรือเขากดออดใหญ่แล้ว
มดแดงมัวแต่อึกอักเอ้ออ้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก อิงดาวฉุกคิดได้บอกครูณุว่าตนมีอะไรจะให้ ชวนเขาไปที่ห้องนอนก่อน พอสองคนนั้นเดินไปแล้ว มดแดงเอาพระที่ห้อยคอขึ้นมาพนมภาวนา
“ขอให้แคล้วคลาดด้วยเทิ้ด...เจ้าประคู๊ณณณณณณ” แล้วเดินออกไปเปิดประตู
ooooooo
อิงดาวหลอกให้ครูณุขึ้นไปที่ห้องนอนแล้วก็ไม่รู้ จะทำอย่างไร สุดท้ายบอกเขาว่าขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ทำเอาครูณุงงถามว่าเรียกมาเพื่อบอกแค่นี้หรือ
ฝ่ายมดแดง เปิดประตูให้สงกรานต์เข้ามาแล้วก็ช่วยกันหาโทรศัพท์ ตาก็คอยชำเลืองว่าสองคนข้างบนจะโผล่มาไหม หาอยู่ไม่นานนักสงกรานต์ก็ชูโทรศัพท์ให้ดูบอกว่า “เจอแล้วครับ”
“เยส...” มดแดงเผลอแสดงความดีใจเกินเหตุพอรู้ตัวก็ยิ้มแหยๆ พูดอ่อยๆว่า “เออ...ดีใจน่ะค่ะที่คุณสงกรานต์เจอมือถือแล้ว เพราะถ้าเกิดมันหายที่บ้านมดแดง มดแดงคงไม่สบายใจ” พูดแล้วเร่งให้เขากลับด้วยการผายมือเชิญและตามไปส่งที่รถ สงกรานต์เหมือนถูกต้อนให้กลับไปโดยปริยาย
อิงดาวเก้อๆไม่รู้จะพูดอะไรกับครูณุเลยบอกว่า “สัญญานะว่าเราจะรู้สึกดีๆต่อกันแบบนี้ตลอดไป” ครูณุรีบรับคำด้วยความดีใจ
ระหว่างนั้น อิงดาวเหลือบมองไปเห็นรถของสงกรานต์ออกไปแล้ว จึงชวนครูณุลงข้างล่างกัน
ooooooo
เมื่อมีเหตุให้ขวัญหนีดีฝ่อกันเช่นนี้ มดแดงเอาตำรา “การดูโหงวเฮ้ง” มาตรวจ บอกอิงดาวว่าเธอไม่ถูก โฉลกกับบ้านหลังนี้ บางทีเทพที่ปกปักรักษาบ้านนี้อาจไม่ชอบหน้าเธอถึงทำให้วันนี้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น
อิงดาวถามเพื่อนว่าจริงจังมากเกินไปรึเปล่า ถึงขั้นจะไล่เพื่อนกันเลยหรือ มดแดงไม่ได้ไล่แต่จะให้ไปอยู่คอนโดฯที่ซื้อไว้ให้คนเช่าแต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ทั้งยังบอกเพื่อนรักว่า
“ฉันเช็กดวงแกกับคอนโดฯนั้นแล้ว ปรากฏว่าดวงของแกถูกโฉลกกับคอนโดฯของฉันม๊ากกกก ถ้าเผื่อวันดีคืนดีณุมาหาแกแบบไม่ทันตั้งตัวอีก เราสองคนจะได้ไม่ต้อง ปอสอดอ.เหมือนวันนี้”
อิงดาวนิ่งคิดตามอย่างสนใจ
ooooooo
หลังจากใช้ปีใหม่หลอกล่อให้สงกรานต์กลับมาได้ครั้งหนึ่งแล้ว วันนี้นภารัตน์กับรมิตาชวนปีใหม่มาปรึกษากันอีกว่า ทำอย่างไรจะหาทางรวบรัดตัดตอนดาวประดับก่อนที่สงกรานต์จะถลำลึกไปกว่านี้
ปรึกษากันแล้ว คุณย่ากับคุณป้ามองหน้าหลานชายตัวแสบอย่างเชื่อฝีมือ ถามว่าคิดแผนใหม่ออกรึยัง
“คุณย่ากับป้าตาว่าหน้าฉลาดๆอย่างพี่จะคิดได้รึยังล่ะครับ” ปีใหม่กอดอกทำเท่อย่างมั่นใจ
วันรุ่งขึ้น ขณะที่อิงดาวกำลังถ่ายแบบเพื่อโฆษณาคอนโดฯของราชศักดิ์อยู่โดยมีสงกรานต์ดูแลการถ่ายแบบอยู่อย่างใกล้ชิด
จู่ๆราชศักดิ์กับพาสันก็มาที่นี่ ต่างพากันเอาอกเอาใจอิงดาว ทั้งเอาน้ำเย็นให้ดื่ม ทั้งช่วยซับเหงื่อให้ กระทั่งราชศักดิ์นัดว่าเดี๋ยวจะพาไปเลี้ยงข้าว อิงดาวไม่ทันตอบรับ สงกรานต์ก็สะกิดพ่อ บอกว่า
“พ่อครับ แม่มา...”
ทีแรกราชศักดิ์นึกว่าลูกขัดคอ อำเล่น แต่พอเห็นของจริงเข้าก็หน้าซีดเผือด ทั้งราชศักดิ์และพาสันต่างพากันสงบเสงี่ยมทันที
นภารัตน์มากับรมิตา ต่างจิกตาใส่ผัวแล้วรมิตาก็หันไปยิ้มหวานชวนอิงดาวว่า
“พี่อยากชวนน้องดาวไปทานข้าวที่บ้านวันพรุ่งนี้”
“แม่กับยายตาอยากขอโทษที่วันก่อนเราสองคนทำตัวไม่ดีกับหนูที่โรงพยาบาล หนูดาวอย่าปฏิเสธแม่เลยนะ” นภารัตน์ช่วยพูดอีกคน
“ตกลงค่ะ ดาวจะไปทานข้าววันพรุ่งนี้ที่บ้านคุณแม่” อิงดาวตอบฉะฉานชัดเจน ทำเอาสงกรานต์กังวลใจกับความไม่ชอบมาพากลของแม่กับพี่สาว
จนเมื่ออิงดาวถ่ายแบบเสร็จ เจอสงกรานต์ยืนรออยู่ เขาบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย ถามว่าแน่ใจแล้วหรือที่จะไปทานข้าวที่บ้านตน อิงดาวถามดักคอไม่อยากให้ตนไปหรือเปล่า ถ้าอย่างนั้นตนไม่ไปก็ได้
“ไม่ใช่ครับ ผมเต็มใจอยากให้คุณดาวมาบ้านผม แต่ผมเป็นห่วง คุณยังไม่รู้จักแม่กับพี่สาว เขาสองคนไม่ธรรมดา แถมยังมีพี่ปีลูกชายผมอีกคน ผมว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ”
“ดาวไม่กลัวหรอกค่ะ คุณเป็นเพื่อนดาวนะคะ เพราะ ฉะนั้น ดาวควรจะต้องเข้ากับครอบครัวของคุณได้ เผื่อสักวัน...เราสองคน...อาจจะเป็นมากกว่าเพื่อน” เธอเดินเข้าไปใกล้เขามองตาหวาน แล้วถามว่าวันนี้เขาต้องไปไหนต่อหรือเปล่า
เมื่อสงกรานต์บอกว่าไม่ไปไหน เธอชวนเขาเป็นเพื่อนไปหาซื้อของเล็กๆน้อยๆไปฝากพ่อแม่เขาวันพรุ่งนี้ สงกรานต์ตอบรับทันที ชวนไปรถของตน ส่วนรถของเธอเดี๋ยวจะให้คนมาจัดการให้
อิงดาวเดินนำไปแอบยิ้มเจ้าเล่ห์ สงกรานต์รีบเดินตามยิ้มร่าอย่างมีความสุข
ooooooo
ที่ห้องซ้อมดนตรีของอู๋โมเดลลิ่ง หลังจากซ้อมดนตรีกันแต่เช้า เอี๋ยวชวนเพื่อนๆไปกินข้าวกัน ขณะเดินออกมานั้น จีจี้เดินมายื่นเอ็มพีสามให้เอี๋ยวบอกว่าพี่ดาวฝากมาคืน
เอี๋ยวตื่นเต้นขึ้นมาทันที ถามว่าพี่ดาวมาหรือ มาเมื่อไหร่ แล้วทำไมไม่รีบบอก จีจี้ย้อนถามอย่างไม่พอใจว่าเอี๋ยวเอาเพลงที่แต่งประกวดให้พี่ดาวฟังหรือ เอาเพลงไปให้คนอื่นฟังก่อนได้ยังไง
“พี่ดาวไม่ใช่คนอื่น เขาเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันแต่งเพลงนี้สำเร็จ” เอี๋ยวบอกอย่างภูมิใจ
ต้นกับเอกมองหน้ากัน ต้นถามว่าพูดแบบนี้แปลว่าชอบพี่ดาวใช่ไหม เอี๋ยวตอบไม่ลังเลว่า
“เออ...ฉันชอบพี่ดาว”
จีจี้เจ็บแปล๊บแทบทนฟังไม่ได้ ยิ่งเมื่อเอกกับต้นเชียร์เอี๋ยว จีจี้ก็ยิ่งมีอาการ จนต้นบอกว่าอย่าอิจฉาพี่ดาวเลย เพราะเธอกับพี่ดาวเทียบกันไม่ได้ เอกถามว่าเทียบกันไม่ได้เพราะอะไร
“เพราะพี่ดาวเขาเป็นผู้หญิง แต่ไอ้จี้มันไม่ใช่ผู้หญิงน่ะสิ ฮ่าๆๆ” ต้นตอบหัวเราะร่า
เอี๋ยวกับเอกผสมโรงหัวเราะด้วย จีจี้เอาปิ๊กกีต้าร์ปาใส่ปากเอี๋ยว ต้น และเอก สามหนุ่มตาเหลือกเพราะปิ๊กกีต้าร์ติดคอ จีจี้ไม่สนใจหันหลังเดินปึงปังออกไป
ooooooo
เมื่ออิงดาวตกลงยอมไปอยู่คอนโดฯ มดแดงกับมารินช่วยกันขนของและแต่งห้องให้ เสร็จแล้วยังไม่เห็นอิงดาวกลับมาสักที มดแดงบ่นว่าทำเหมือนตนเป็นพนักงานทำความสะอาด
ขณะที่มดแดงจะโทร.ตามนั่นเอง อิงดาวก็กลับมาแต่ไม่ได้มาคนเดียว เธอพาสงกรานต์มาด้วย มดแดงรีบดันมารินกลับเข้าห้อง ซุ่มกันเงียบกริบ
สงกรานต์ถือถุงเข้ามาส่งอิงดาวในห้อง ตัดพ้อต่อว่าที่เธอจะย้ายมาอยู่คอนโดฯก็น่าจะบอกจะได้มาช่วย ไม่ต้องเกรงใจเลยเพราะตนพร้อมสำหรับเธอตลอด 24 ชั่วโมง
เมื่อสงกรานต์รู้ว่านี่เป็นคอนโดฯของเพื่อนที่เขาไปทำงานต่างประเทศไม่มีกำหนดกลับตนจึงขอเช่าอยู่ เขาบอกว่าถ้าเธออยากได้คอนโดฯตนจะหาห้องที่ดีที่สุดให้ ครั้นอิงดาวทำเป็นเกรงใจ เขาอ่อยเต็มที่ว่า
“แค่คอนโดฯเอง มากกว่านี้ผมก็ให้คุณดาวได้” พูดแล้วต่างก็จ้องตากัน ทำท่าจะจูบกัน แต่อิงดาวเหลือบเห็นมดแดงกับมารินซ่อนอยู่ตรงประตู รีบถอยออกมา บอกว่าตนปวดหัว สงกรานต์จึงให้เธอพักผ่อน นัดพรุ่งนี้จะมารับ
เมื่อสงกรานต์กลับไปแล้ว อิงดาวพูดแก้เกี้ยวกับเพื่อนทั้งสองว่านึกว่ากลับไปกันแล้วเสียอีก มองของมากมายในห้องถามมดแดงว่าซื้ออะไรมาเยอะแยะ
“นี่มันห้องพักคุณดาวประดับนางแบบสุดเซ็กซี่นะยะ มันต้องมีเทสต์หน่อยสิ” มดแดงลอยหน้าใส่ อิงดาวแซวเพื่อนว่าได้ทีด่าไม่หยุดเลยนะ ส่วนมารินถามว่าพรุ่งนี้จะไปไหนกับสงกรานต์หรือ
เมื่อรู้ว่าแม่กับพี่สาวสงกรานต์ชวนไปกินข้าวที่บ้าน ทั้งมดแดงและมารินต่างท้วงติง แต่อิงดาวยืนยันอย่างมั่นใจว่า “งานนี้ฉันต้องไป พวกนั้นจะได้รู้ว่าทำอะไรคนอย่างฉันไม่ได้”
ด้วยความเป็นห่วงเพื่อน มดแดงขนเครื่องรางของขลังมาให้มากมาย รวมทั้งพระขุนแผนด้วย แต่อิงดาวเลือกเอาพระขุนแผนองค์เดียวพอ
ooooooo
มดแดงกลับถึงบ้าน เจอพ่อกับแม่กลับจากเมืองนอกและนั่งคุยอยู่กับอู๋ในห้องรับแขก เธอฉุนกึกถามอู๋ว่ามาทำไม พ่อกับแม่ติงว่าทำไมไม่เรียกพี่เพราะอู๋แก่เดือนกว่า และที่อู๋มานี่เพราะไปรับพ่อกับแม่ที่สนามบิน
อู๋เองก็พยายามญาติดีกับมดแดง พูดหน้าตาเฉยว่าไหนๆต่อไปเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว พ่อแม่เธอก็เหมือนพ่อแม่ตน ทำให้มดแดงทนไม่ได้เรียกอู๋ไปคุยกันข้างนอก
เธอถามอู๋ว่าจะมาไม้ไหน ต้องการอะไร อู๋ยิ้มกวนประสาท มองหน้ามดแดง พูดจริงจังว่า
“ต่อไปนี้ผมจะจีบคุณ และผมก็จะจีบให้ติดให้ได้ คุณไม่มีทางรอดเงื้อมมือคาสโนว่าอย่างผมไปได้หรอก”
“ฝันไปเถอะไอ้คูโบต้า ชาตินี้อย่าหวังเลยว่าฉันจะชอบแก” มดแดงด่าใส่หน้ากำมือแน่น แต่พอเงื้อมือจะตบ
อู๋ก็คว้ามือแล้วดึงเข้าไปกอด
ขณะมดแดงดิ้นสุดแรงอยู่นั้น พ่อกับแม่เดินออกมาเห็น ยิ้มพอใจนึกว่าสองคนกำลังเล่นบทรักกัน อู๋ถูกมดแดงศอกใส่จนแทบจุก ปล่อยมือจากมดแดงแล้วหันไปลาพ่อกับแม่ พอเดินผ่านมดแดงก็ยิ้มหวานยกมือบ๊ายบาย...จุ๊บ...จุ๊บ
พ่อแม่มดแดงเชียร์เต็มที่ บอกว่าอู๋เป็นคนดีและก็ไม่อยากให้ลูกต้องขึ้นคานด้วย มดแดงงอนพ่อกับแม่ แต่พอเข้าห้องนอน ก็ทั้งด่าทั้งสบถอย่างแค้นใจ
“ไอ้เสี่ยเอ๋ง คิดจะลองดีกับฉันเหรอ ก็ได้...ฉันจะทำให้ชีวิตนายปั่นป่วนเลย คอยดู!”
ooooooo
วันต่อมา อันเป็นวันที่อิงดาวจะไปกินข้าวบ้านสงกรานต์ โรสกำลังเล่นโยคะร้อนอยู่ ได้รับเมสเสจว่า “ดาวประดับไปกินข้าวบ้านคุณสงกรานต์”
โรสทนไม่ได้จะออกกลางคัน แต่ครูสอนโยคะร้อนไม่ให้ออกเพราะคลาสยังไม่จบ ต้อนเธอไปขังไว้ในห้องจนกว่าคลาสจะจบ ร่างยักษ์และความเข้มงวดของครูฝึก ทำให้โรสไม่กล้าหือ
สงกรานต์รับอิงดาวพาไปที่บ้าน เธอมอบของฝากให้ราชศักดิ์ ทั้งราชศักดิ์และพาสันต่างกะลิ้มกะเหลี่ยกันแบบไม่มีใครยอมใคร
นภารัตน์ รมิตา และปีใหม่แอบดูอยู่ นภารัตน์ถามปีใหม่ว่าพร้อมแล้วใช่ไหม
“ครับคุณย่า” ปีใหม่มองอิงดาวยิ้มร้ายกาจ
เมื่อได้เวลาเสิร์ฟอาหาร ป้าแมวกับเมี่ยงยกอาหารมาเสิร์ฟ เริ่มด้วยซุปสีแดงน่ากลัว พาสันถามว่าซุปอะไรทำไมสีแดงจัด รมิตาบอกว่าซุปมะเขือเทศ แต่นภารัตน์นึกสะใจว่าพริกทั้งเข่งได้เผ็ดตายแน่
ถ้วยที่วางตรงหน้าอิงดาวเยอะกว่าเพื่อน เธอมองซุปอย่างรู้ทัน แล้วทำเป็นว่าตัวเองกำลังลดความอ้วน ซุปมากเกินไปขอแลกกับนภารัตน์
นภารัตน์เกี่ยงว่าเหลือก็ไม่เป็นไร อิงดาวบอกว่าเสียดายเพราะคนจนไม่มีจะกินกัน ราชศักดิ์เลยจัดแจงยกถ้วยซุปเปลี่ยนให้ นภารัตน์พูดไม่ออก จำต้องกลํ้ากลืนกินซุปจนเหงื่อแตกเต็มหน้า
จานต่อไปที่ป้าแมวกับเมี่ยงเอามาเสิร์ฟ แต่ละจานมีฝาครอบ พอเปิดออกในจานของอิงดาวเต็มไปด้วยแมลงทอดหลากหลาย สงกรานต์รู้ทันทีว่าอิงดาวถูกแม่ พี่สาว และลูกชายตัวแสบแกล้ง สั่งป้าแมวให้เอาอาหารไปเปลี่ยน รมิตาค้านขึ้นทันทีว่า
“ตากานต์ พูดแบบนี้ได้ยังไง รักษานํ้าใจพี่กับแม่หน่อยสิจ๊ะ พี่กับแม่เป็นคนจัดเมนูจานนี้เพื่อน้องดาวเลยนะ อาหารพื้นบ้านอย่างนี้น้องดาวน่าจะชอบ”
อิงดาวแสดงความตื่นเต้นดีใจที่ได้กินของโปรด มีทั้งจิ้งโกร่ง จิ้งหรีด ดักแด้ไหม ตั๊กแตนปาทังก้า ตัวอ่อนของต่อ หนอนไม้ไผ่ เธอหยิบเข้าปากเคี้ยวกร้วมๆอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งยังหยิบป้อนราชศักดิ์ พาสัน ไปจนถึงสงกรานต์ นภารัตน์ และรมิตา ทุกคนไม่กล้าปฏิเสธ
รมิตากับนภารัตน์ทนไม่ไหวลุกไปอ้วกที่หลังบ้านรมิตาบ่นว่าสงสัยเราจะทำอะไรอิงดาวไม่ได้แล้ว
“อย่าเพิ่งสิ้นหวังอย่างนั้นสิครับ แผนเอไม่ได้ผล ก็ยังมีแผนบี” ปีใหม่ยิ้มเจ้าเล่ห์
แผนบีของปีใหม่คือ เมื่อทานอาหารเสร็จ บ้านนี้จะมีธรรมเนียมปฏิบัติคือไปร้องคาราโอเกะกัน ราชศักดิ์ชวนอิงดาวร้องเพลงคู่กัน เลือกเพลง “นกเขาคูรัก” ร้องกันอย่างได้อารมณ์
พาสันหมั่นไส้เลยเปลี่ยนเพลงเอาดื้อๆ กดเพลง “ดาวมหาลัย” พอเพลงขึ้นเท่านั้น อิงดาวก็เซิ้งทันที ทั้งร้องทั้งเซิ้งอย่างเมามันแถมยังทิ้งสายตาให้สงกรานต์ขึ้นไปร้องด้วยกัน
เวลาเดียวกันนั้นที่หน้าบ้าน โรสใส่แว่นดำ สวมหมวกปีกกว้าง เกาะรั้วบ้านมองเข้าไปเห็นสงกรานต์กับอิงดาวกำลังร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน ทั้งอิจฉาทั้งโมโห คำราม
“ฉันทนไม่ไหวแล้ว เป็นไงเป็นกัน” แต่ฉุกคิดว่าขืนเข้าไปเผชิญหน้าตรงๆอย่างนี้ต้องแพ้อิงดาวแน่ หยุดคิดแผนชั่ว หันมองอิงดาวอย่างร้ายกาจ
ooooooo
ขณะที่ราชศักดิ์ พาสัน สงกรานต์ และอิงดาวกำลังร้องเพลงกันอย่างครื้นเครงนั้น ปีใหม่ถือกล่องอะไรบางอย่างเข้ามา บอกว่านี่คือของขวัญสำหรับน้าดาว แล้วขอให้อิงดาวเปิดดูเองว่าชอบหรือเปล่า
สงกรานต์ระแวงลูกชายเลยจะขอเปิดให้ อิงดาวขอเปิดเองอยากรู้เหมือนกันว่าในนั้นมีอะไร
พออิงดาวเปิดกล่องออก เธอร้อง “อ๊ายยยย...น่ารักจัง” ทำเอาทั้งนภารัตน์ รมิตา และปีใหม่พากันเหวอที่ทุกอย่างผิดคาด เพราะในนั้นเป็นลูกหนูตัวเล็กๆ สีขาวๆ
อิงดาวจับลูกหนูขึ้นมา เล่นอย่างแสนจะรัก แล้วยื่นให้นภารัตน์กับรมิตา ทำเอาทั้งสองวิ่งกันกระเจิง กลายเป็นว่า แทนที่จะแกล้งอิงดาวให้ตกใจ ตัวเองกลับถูกอิงดาวแกล้งเสียจนร้องกันเสียงหลง ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังขอเอาหนูกลับไปเลี้ยงด้วย
ระหว่างพาอิงดาวไปส่งที่คอนโดฯ สงกรานต์บอกว่า เธอเป็นคนแรกที่ทำให้แม่กับพี่สาวตนจ๋อยจนพูดไม่ออก อิงดาวทำเป็นรู้สึกผิดจะโทร.ไปขอโทษ
“ไม่ต้องหรอกครับ เรื่องนี้ แม่ พี่ตา แล้วก็พี่ปีเป็นคนผิด แล้วคุณดาวจะตั้งชื่อหนูตัวนี้ว่าอะไรครับ” อิงดาวมองหนูในกรง ถามเขาว่าตั้งชื่อ
สงกรานต์ดีไหม “ได้สิครับ ผมยอมเป็นทุกอย่างที่คุณดาวอยากให้เป็น”สงกรานต์ปากหวาน ยิ้มหวานให้อิงดาว ทำเป็นบ่นว่าวันนี้เธอทานอาหารไม่อร่อย พรุ่งนี้ตนขอแก้ตัวจะมาทำอาหารให้ถึงห้องเลย ส่งอิงดาวแล้วสงกรานต์ขอตัวกลับ
อิงดาวมองหนูในกรงที่ร้องไม่หยุด พูดอย่างหมายมาด
“ไม่ต้องร้องขอชีวิตฉันนายสงกรานต์...เชอะ!”
อิงดาวเดินเข้าคอนโดฯไปแล้ว โดยไม่รู้ว่าโรสมองตามสีหน้าร้ายกาจ
ooooooo
สงกรานต์กลับถึงบ้าน ลงโทษปีใหม่ด้วยการยึดเกมที่ซื้อให้เมื่อวันก่อน อ้างว่า
“เกมนี้พ่อเป็นคนซื้อให้พี่ปี ถ้าพ่อไม่พอใจ พ่อจะเอาคืนตอนไหนก็ได้” พูดแล้วยิ้มอย่างเป็นต่อ
แต่พอเข้าห้องไม่ทันได้นั่ง นภารัตน์ก็ผลักประตูเข้ามาสั่งป้าแมวกับเมี่ยงที่เดินตามเข้ามาให้ขนเตียงออกจากห้อง บอกสงกรานต์ที่ทำหน้าเหวอว่า
“เตียงนี้แม่เป็นคนซื้อให้แก เพราะฉะนั้นถ้าแม่ไม่พอใจ แม่จะเอาคืนตอนไหนก็ได้”
ครั้นสงกรานต์ถามว่าปีใหม่ฟ้องแม่หรือ ถูกนภารัตน์ด่าสวนมาทันทีว่า
“หลานฉันไม่จำเป็นต้องฟ้อง ฉันก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แกมันสันดานเสียเห็นผู้หญิงดีกว่าลูก”
สงกรานต์โต้ว่าแม่ พี่ตา และพี่ปีเป็นคนผิด ตนไม่ให้แม่กับพี่ปีโทร.ไปขอโทษอิงดาวก็บุญเท่าไหร่แล้ว นภารัตน์กำมือแน่น ไล่สงกรานต์ออกจากห้องไปเลยเพราะห้องนี้ตนเป็นคนทำให้เขาอยู่ ข่มขู่คุกคามจนสงกรานต์ต้องเดินคอตกออกจากห้อง ถูกปีใหม่แกล้งเอาสบู่เทที่พื้นทำให้หกล้มก้นกระแทกอีก
สงกรานต์ลุกเดินโขยกเขยกออกไป เจอราชศักดิ์กับพาสันนั่งจับเจ่าอยู่หน้าบ้าน จึงรู้ว่าทั้งสองคนถูกไล่ออกจากบ้านเหมือนกัน
“เมื่อเราถูกไล่ออกมาแบบนี้ เราต้องรู้จักพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสสิครับ” สงกรานต์ฮึดขึ้นมาหยิบบัตรวีไอพีออกมาโชว์ “บัตรวีไอพี เปิดเหล้าฟรี มิกซ์เซอร์ไม่อั้น”
พาสันกับราชศักดิ์ลุกขึ้นอย่างสดชื่น ชวนไปพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสกันเต็มที่ ทั้งสามเดินกอดคอกันออกไปอย่างมีความสุข
ooooooo
โรสวางแผนเล่นงานอิงดาว ด้วยการเอาป้ายประกาศขายบริการไปติดไว้ตามผนังและลิฟต์ จนมีพวกกลัดมันไปเคาะประตูห้องอิงดาวขอใช้บริการ
อิงดาวแค้นใจนัก ไปขอดูกล้องวงจรปิดจนรู้ว่าเป็นฝีมือของโรส เธอแก้เผ็ดทันที ด้วยการพาผู้ชายกลัดมันพวกนั้นไปซื้อบริการที่บ้านโรส พูดเย้ยโรสก่อนกลับไปว่า
“แกทำได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน”
อิงดาวพาพวกนั้นไปปล่อยไว้ที่บ้านโรสแล้วกลับไป โรสถูกพวกผู้ชายกลัดมันเดินเข้าหาก็ตกใจ วิ่งเข้าบ้านปิดประตูปัง พวกนั้นอารมณ์ค้างพากันเซ็งหน้าเหี่ยว
ooooooo
เอี๋ยวเคยบอกอิงดาวไว้ว่าจะชวนไปดูการประกวดดนตรีที่ตนจะส่งเพลงเข้าประกวด และอิงดาวตอบรับ แต่ให้โทร.บอกก่อน
เอี๋ยวซ้อมพูดอยู่หลายครั้งจนมั่นใจจึงโทร.ไปบอกอิงดาว พอรู้ว่าพรุ่งนี้เอี๋ยวจะขึ้นเวทีประกวด อิงดาวรับปากทันที ทำให้เอี๋ยวดีใจมาก กระโดดโลดเต้นอยู่คนเดียว
จีจี้เข้ามาเงียบๆ ถามเอี๋ยวว่าเป็นบ้าอะไรไปแล้ว
“พี่ดาวจะไปดูฉันประกวดวงดนตรีน่ะสิ แกมาได้ถูกจังหวะพอดี ไปกินข้าวกัน หิวแล้ว”
เอี๋ยวโอบจีจี้พาเดินไป จีจี้ผลักออก มองหน้าเอี๋ยวเตือนสติว่า ตนเป็นผู้หญิงมากอดได้ไง
“อ้าว ตกลงเป็นผู้หญิงเหรอ นึกว่าเป็นทอม” เอี๋ยวหัวเราะร่า จีจี้เอามือเท้าเอวจะเอาเรื่อง เอี๋ยวหัวเราะแล้ววิ่งหนี จีจี้ไล่เตะตะโกนฉุนๆปนขำว่า “อย่าหนีนะเว้ย...อย่าหนี...”
ooooooo
ระหว่างที่อิงดาวกำลังดำเนินการแก้แค้นแทนน้องที่กรุงเทพฯนั้น อิงจันทร์อยู่ที่บ้าน เธอปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างมาก จากที่ไม่เคยสนใจเรื่องไร่สวน ก็หันมาแต่งชุดทำสวนลงทำงานกับเหม่งและหม่องอย่างอดทน มุ่งมั่น
ครูณุมองการเปลี่ยนแปลงของอิงจันทร์อย่างชื่นชม และคอยดูแลช่วยเหลือเธอ สอนเธอในการใช้ชีวิตแบบชาวสวน คอยส่งข้าวส่งนํ้า ดูแลในยามเธอได้รับอุบัติเหตุจากการทำสวน และสอนยาสมุนไพรง่ายๆ เมื่อเกิดบาดแผล หรือแมลงสัตว์กัดต่อย
ความโอบอ้อมอารีมีนํ้าใจของครูณุ ทำให้อิงจันทร์ค่อยๆเปลี่ยนความรู้สึกของตัวเองโดยไม่รู้ตัว จากที่เคยตั้งตัวเป็นคู่ปรับ ก็ยอมรับในตัวเขา
วันนี้แสงไปเอาเฝือกออก พอกลับถึงบ้านเหม่งกับหม่องก็วิ่งหน้าตื่นมารายงานว่าสวนเราถูกบุกรุก ถามไปถามมาจึงรู้ว่ามีเพลี้ยระบาดที่สวนส้ม
แสงดุและขู่ว่าดูแลสวนยังไงปล่อยให้เพลี้ยระบาด จะตัดเงินเดือนเสียให้เข็ด อิงจันทร์ขอร้องพ่อว่าอย่าตัดเงินเดือนหม่องกับเหม่งเลย ของแบบนี้มันเป็นเหตุสุดวิสัย แล้วชวนหม่องกับเหม่งไปหาทางกำจัดเพลี้ยกันดีกว่าที่จะมาเสียเวลาโต้เถียงกันอยู่อย่างนี้
เพราะไม่เคยทำสวนทำไร่ อิงจันทร์ใส่เสื้อแขนสั้น ไม่มีอะไรปิดปากปิดจมูก เดินฉีดยาฆ่าเพลี้ยกับพวกคนงาน ซํ้ายังเดินฉีดอยู่เหนือลมด้วย ทำให้ไอและสำลักรุนแรง
ครูณุมาเห็นรีบเอาผ้าเช็ดหน้าไปปิดปากปิดจมูกให้เธอแล้วพาออกมา บอกว่าฉีดยาเหนือลมอย่างนั้นไม่ได้ ถึงมันจะเป็นยาชีวภาพไม่ใช่สารเคมีก็เถอะ
ครู่เดียวก็มีผื่นขึ้นตามหน้าอิงจันทร์ ครูณุบอกว่าคงแพ้นํ้ายา อิงจันทร์ตกใจรีบเดินออกจากสวน กลับมาถึงบ้านนั่งส่องกระจกดูหน้าตัวเองที่มีผื่นแดงเต็มไปหมดก็ตกใจ ครูณุเห็นแล้วหัวเราะขำๆ
“ขำอะไร ตลกมากเหรอ” อิงจันทร์อารมณ์เสีย “ออกไปเลยนะ ออกไป”
ครูณุเดินไปหยิบยาในตู้เก็บยาในบ้านอย่างใจเย็น เอายาเอานํ้ามาให้ บอกว่าเป็นยาแก้พิษให้รีบกินเสีย จากนั้นยังเอาแป้งมาให้ทา อิงจันทร์ถามว่าแป้งอะไร
“แป้งสมุนไพร แก้ผดผื่นคัน ทาเสีย”
“ทาแล้วหายแน่เหรอ” อิงจันทร์ยังไม่เชื่อนัก
ครูณุเทยาใส่มือตัวเองแล้วทาหน้าให้อย่างนุ่มนวล ทำเอาอิงจันทร์ใจเต้นไม่เป็นสํ่า มองอึ้ง พูดไม่ออก
ooooooo
รุ่งขึ้น สงกรานต์ไปทำอาหารเลี้ยงอิงดาวที่คอนโดฯเธอจริงๆ อิงดาวจะเข้าไปช่วย เขาประคองเธอพาไปนั่งบอกว่า “ไม่นานเกินรอ ได้ทานของอร่อยแน่”
อิงดาวนั่งดูสงกรานต์ทำอาหาร เขาทำอย่างคล่องแคล่วทะมัดทะแมงราวกับมืออาชีพ ยิ่งดูก็ยิ่งเพลิน เริ่มรู้สึกประทับใจในผู้ชายคนนี้โดยไม่รู้ตัว
“สปาเกตตี” คืออาหารพิเศษที่เขาทำในวันนี้ ระหว่างนั่งทานอาหารกัน ก็หยอกล้อ แกล้งกันอย่างสนุกสนาน อิงดาว เล่นแรง เอาขนมปังยัดปากสงกรานต์ ทำให้เขาหาเรื่องเอาคืนวิ่งไล่กันไปจนถึงในโซนครัว อิงดาวดูท่าจะจนมุมร้องห้าม
“คุณสงกรานต์ ไม่เล่นนะ” สงกรานต์ไม่ยอม วิ่งไล่จนคว้าตัวเข้าไปกอด เธอจึงร้องบอก “โอเค...โอเค...ดาวยอมแล้ว...ยอมแล้ว”
ความใกล้ชิดทำให้สงกรานต์อดใจไม่ได้ ทำท่าจะจูบ แต่แล้วก็ชะงักเมื่อเธอร้องอย่างตกใจ พอถามว่าเป็นอะไร เธอบอกว่า สงสัยคอนแทกเลนส์จะหล่นตอนขยี้ตา
เลยกลายเป็นต้องช่วยกันหาคอนแทกเลนส์ไปตามพื้นห้อง เพราะอิงดาวมองไม่ชัด ควานหาไปเรื่อยจนหน้ากับหน้าเกือบชนกันหลายครั้ง สุดท้ายเธอเจอ ร้องบอกอย่างดีใจ
“เจอคอนแทกเลนส์แล้วค่ะ ดาวไปห้องนํ้าก่อนนะคะ” ว่าแล้วรีบลุกเดินไปห้องนํ้า
ใส่คอนแทกเลนส์เรียบร้อยแล้ว อิงดาวมองตัวเองในกระจก ใจยังหวิวๆกับความใกล้ชิดกันมากเมื่อครู่นี้ แต่แล้วเธอก็สะบัดหน้าบ่นตัวเอง “บ้าชะมัด...บ้าๆๆ...”
ตั้งสติเตือนตัวเองแล้วเดินออกจากห้องน้ำ เห็นสงกรานต์กำลังเช็ดโต๊ะอยู่ก็พึมพำ
“ฉันรู้นะว่านายกำลังสร้างภาพเป็นสุภาพบุรุษผู้แสนดี ฉันไม่มีทางหลงกลนายแน่ ไม่มีวัน!!”
ooooooo
แผ่นป้ายผ้า “การประกวดวงดนตรีระดับมัธยม” ติดอยู่หน้าผับสถานที่แข่งขัน เอี๋ยวมานานแล้ว เขามายืนชะเง้อคอยอิงดาวอยู่หน้าผับ เจอสงกรานต์ อู๋ กับปีใหม่เดินมาถามว่ามารอพวกตนหรือ เอี๋ยวอึกอักเออออไปว่าครับ อู๋เลยชวนเข้าไปด้วยกัน
บรรยากาศการแข่งขันคึกคักมาก จนเอกกระซิบกับเอี๋ยวว่าพวกนั้นดูมืออาชีพกันมากๆ เอี๋ยวปลุกใจว่า “เราก็มืออาชีพ กลัวไรวะ”
เอี๋ยวพูดไม่ทันขาดคำจีจี้ก็ปวดท้องกะทันหันวิ่งไปเข้าห้องน้ำแทบไม่ทัน เอี๋ยวตามไปคอยที่หน้าห้องน้ำ ครู่หนึ่งจีจี้เปิดประตูออกมาหน้าซีด เหงื่อแตกบอกว่าสงสัยอาหารจะเป็นพิษ
เอี๋ยวเห็นท่าไม่ดีให้อู๋ช่วยพาจีจี้ไปส่งโรงพยาบาล ครู่ใหญ่อู๋กลับมาเจอสงกรานต์ เขาบอกว่า
“หมอให้นอนโรงพยาบาลดูอาการ สงสัยจะติดเชื้อในกระเพาะอาหาร วงเอี๋ยวเล่นยัง”
“ยัง แต่นี่เล่นไปหกวงแล้ว คงใกล้ถึงแล้วล่ะ”
พวกเอี๋ยวเห็นวงดนตรีที่กำลังเล่นอยู่ ต้นเสนอว่าเราถอนตัวดีไหม เพราะจีจี้ไม่อยู่ด้วยเล่นไปก็อายเขา
“ได้ไง มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังไงก็ต้องเล่น อย่าเพิ่งท้อสิ ตอนนี้เราต้องให้กำลังใจกัน สู้!” เอี๋ยวยื่นมือไปตรงหน้า ต้นกับเอกเอามือมาจับร้องพร้อมกัน “สู้!!!”
ครู่เดียว พิธีกรก็ขึ้นประกาศให้วงเอี๋ยวขึ้นเล่น เอี๋ยว ต้น เอก เข้าประจำที่ เอี๋ยวพะวักพะวน มองหาอิงดาวก็ไม่เห็นใจเริ่มไม่ดี ทำให้พอเริ่มเล่นก็ผิดคีย์ เอี๋ยวรีบขอโทษ ขอเล่นใหม่
แต่เล่นอีกทีก็ยังเล่นไม่ได้ จนคนดูเริ่มโห่ไม่พอใจ ทำให้เอี๋ยวกับต้นและเอกยิ่งทำอะไรไม่ถูก จนพิธีกรเข้ามาถามว่าเล่นไหวไหม ถ้าไม่ไหวก็ถอนตัวเสีย จะได้เรียกวงต่อไปขึ้นมา
“ขออีกครั้งนะพี่” เอี๋ยวขอร้อง หน้าเจื่อนสนิท
ขณะพิธีกรเดินออกไป เอี๋ยวมองหน้าเพื่อนไม่รู้จะทำอย่างไรดี ทันใดนั้นมีเสียงลีดกีตาร์ดังขึ้น ทุกคนแปลกใจ ว่าเสียงดังมาจากไหน ต่างหันมองหา
เอี๋ยวมองไป เห็นคนยืนอยู่กลางเวทีเป็นภาพซีลูเอดกำลังลีดกีตาร์อย่างเท่
“ใครวะ” ต้นถาม เอี๋ยวส่ายหน้าไม่รู้
แต่พอไฟจับไปที่คนคนนั้น เป็นอิงดาวทาหน้าขาว—ดำ ทำผมและแต่งตัวเป็นวงคิส หันมาแลบลิ้นยาวแผดเสียงใส่คนดู
“อ๊ากกกกกก”
“พี่ดาว” เอี๋ยวอุทาน ทั้งตกใจ ดีใจ มองตะลึง
อีกมุมหนึ่ง สงกรานต์ อู๋ และปีใหม่ พากันตะลึงอึ้ง สงกรานต์ตกอยู่ในภวังค์เหมือนต้องมนต์...
ooooooo










