คู่แค้นแสนรัก
ตอนที่ 5
อิงดาว มดแดง และมาริน ยังร่วมกันวางแผนแกล้งโรสต่อไป ทั้งสามพากันมาในงานของบริษัทธนากุลที่ยังฉลองกันไม่เลิก
อู๋ยังรับผิดชอบพานางแบบมาสร้างสีสันในงาน เมื่ออิงดาวมาถึง อู๋กุลีกุจอมารับพาเข้าห้องแต่งตัว เข้าไปนั่งแทนที่โรสที่เพิ่งแต่งเสร็จ
โรสเดินออกมา เจอมารินที่เดินเสิร์ฟน้ำอยู่ มารินหยิบแก้วน้ำดื่มให้แล้วแกล้งทำสะดุดน้ำหกใส่โรส
“อ๊ายยยยย...ยัยบ้า ซุ่มซ่าม ดูสิ หน้าฉันเละหมดแล้ว บ้าเอ๊ย...”
โรสลุกไปล้างที่รถสุขาที่นำมาบริการซึ่งจอดอยู่ในสวนสาธารณะ ระหว่างที่โรสล้างคราบอยู่นั่นเอง มดแดงทำทีมาเข้าห้องน้ำ บอกคนขับรถว่าส้วมเต็มหมดทุกห้อง ตนแจ้ง กทม.แล้ว ทางโน้นบอกให้เอารถไปเปลี่ยน
คนขับไม่รู้อีโหน่อีเหน่ขับรถออกไปทันที โรสตกใจพยายามตะโกนบอกว่าตนอยู่ในรถก็ไม่มีใครได้ยิน เพราะประตูรถปิด ได้แต่โบกมือเรียกคนอยู่ตรงประตู
“บ๊ายบาย...” มดแดงยืนโบกมือให้โรส หัวเราะสะใจอยู่คนเดียว
ครู่หนึ่ง อู๋หน้าตาตื่นมาหาสงกรานต์ บอกว่า“ไม่รู้โรสหายไปไหน มือถือก็ไม่ได้เอาไป ใกล้จะเดินแบบแล้วด้วย เอาไงดีวะกานต์”
สองหนุ่มมองหน้ากันหนักใจ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ooooooo
เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ อู๋กับสงกรานต์จึงต้องขอร้องอิงดาวให้เดินแบบในชุดฟินาเล่แทนโรส เธอเล่นตัวอยู่พักหนึ่งก็ถูกอู๋รวบรัดตัดบทว่าเธอรับปากแล้ว
ครู่เดียว มดแดงกับมารินก็ได้รับข้อความจากอิงดาวว่า “ทุกอย่างเป็นไปตามแผน” สองสาวเฮกันอย่างสะใจ
เมื่อใกล้เวลางาน เอี๋ยวในชุดขาวสุดหล่อก็เดินเท่เข้ามา ทำเอาจีจี้ ต้น และเอกเพื่อนร่วมวงพากันงงว่าเกิดอะไรขึ้น จีจี้หมั่นไส้ถึงกับทำเสียงแหวะ เอี๋ยวมองถามงงๆว่าเป็นอะไรอีกเนี่ย...เฮ้อ...
ขณะที่บริเวณจัดงานในสวนสาธารณะ นางแบบกำลังผลัดกันเดินแบบออกมา แต่ละคนถือโมเดลคอนโดฯ บ้านจัดสรร ตึก พากันเดินออกมาอย่างสวยงามนั้น...
บนรถส้วมสาธารณะ โรสกำลังโวยวายเรียกคนช่วย ทั้งทุบกระจก ทั้งตะโกนจนเสียงแหบแห้ง คนขับก็ไม่ได้ยิน
ซ้ำยังขับเร็ว เมื่อเบรกกะทันหันก็ทำให้โรสถลาเข้าไปในห้องส้วม น้ำกระฉอกเปียกม่อลอกม่อแลก...
ooooooo
ขณะที่การเดินแบบกำลังตรึงสายตาพวกเสือสิงห์กระทิงแรด ทั้งแก่ทั้งหนุ่มอยู่นั้น ที่หน้างาน โรสใน สภาพผมยุ่ง หน้าเลอะ ตัวเหม็น ก็เดินเซซังจะเข้าไปในงาน ถูกทีมงานมาขวางไว้ เธอพยายามบอกว่าตนคือโรส โรสิตา จะมาเดินแบบ ก็ไม่มีใครเชื่อ
ซํ้าขณะที่กำลังโต้เถียงกับทีมงาน คนขับแท็กซี่ยังตะโกน ทวงค่าแท็กซี่อีก เธอไม่มีให้จึงถอดตุ้มหูให้แทน แล้วหันมา โต้เถียงกับทีมงานต่อ
งานคืนนี้จบลงแล้ว สงกรานต์ขอบคุณทุกคนที่ทำให้งานคืนนี้ผ่านไปด้วยดี เขาเปิดแชมเปญรินแจกทุกคน จนสุดท้าย ส่งให้อิงดาวฉวยโอกาสสบตาและยิ้มให้กันเป็นพิเศษ
ทันใดนั้น โรสพรวดเข้ามาเห็นภาพบาดตานั้นอย่างจัง แผดเสียงลั่น
“นังดาวประดับ!!”
ทุกคนหันไปมองต่างตกใจ อู๋พรวดเข้าไปถามว่าทำไม สภาพเละแบบนี้ สงกรานต์ก็พยายามบอกให้โรสใจเย็นๆ
“ใจเย็น?!! กานต์มีแก่ใจบอกให้โรสใจเย็นอีกเหรอคะ โรสเย็นไม่ไหวแล้ว กานต์รู้ไหมว่านังนี่มันแกล้งโรส มันให้เพื่อนมันจับโรสขังไว้ในรถส้วม”
สงกรานต์บอกว่าจะกล่าวหาใครต้องมีหลักฐาน โรส เถียงฉอดๆว่าตนเยินขนาดนี้ยังไม่เชื่ออีกรึ
“ใครจะบ้าจับคุณขังในรถส้วม ผมว่ามันเป็นอุบัติเหตุมากกว่า” สงกรานต์พยายามหว่านล้อม
อู๋เสนอว่าให้โรสรีบกลับไปอาบนํ้าดีกว่า เขามองเธออย่างสมเพชและทำหน้าเหม็น จนโรสรู้ตัวเดินกระแทกเท้า ออกไป สงกรานต์หันไปขอโทษอิงดาวแทนโรส แต่เธอบอกว่า “ไม่เป็นไรค่ะ” ทั้งที่ลึกๆแอบสะใจ
ooooooo
เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น เมื่ออิงดาวจะขี่มอเตอร์ไซค์ คันเท่กลับ มีรถคันหนึ่งพุ่งเข้าชนจนเธอกระแทกต้นไม้ หมดสติไป สงกรานต์รีบพาส่งโรงพยาบาล
เมื่อฟื้นขึ้นมาเห็นสงกรานต์นั่งเฝ้าอยู่ เขาบอกเธอว่า
“ผมคุยกับหมอแล้วนะครับ หมออยากให้คุณนอนโรงพยาบาลสักสองคืน เพื่อรอดูอาการให้มั่นใจก่อนว่าไม่มีอะไรแล้วค่อยให้กลับบ้าน...ส่วนเรื่องรถคันนั้น น่าเสียดายที่ตรงนั้น มันมืด กล้องวงจรปิดตรงนั้นก็เลยเห็นป้ายทะเบียนไม่ชัด”
อิงดาวบอกว่า รู้สึกรถคันนั้นตั้งใจพุ่งมาชนตน
เช้าวันรุ่งขึ้น สงกรานต์ไปหาโรสที่คอนโดฯของเธอ ถามว่าทำไมต้องทำกันถึงขนาดนั้นด้วย โรสทำหน้าซื่อตาใสถามว่าทำอะไรหรือ
“ยังกล้าถามผมอีก เมื่อคืนคุณทำอะไรคุณดาว” สงกรานต์ มั่นใจว่าเป็นฝีมือของโรส โรสนิ่งไป เธอคิดว่าเขาคงหมายถึงเรื่อง ที่ทะเลาะกับอิงดาวในห้องแต่งตัว ย้อนถามอย่างน้อยใจว่า
“แล้วทำไมโรสจะทำอะไรนังนั่นไม่ได้ ในเมื่อมันกำลังจะแย่งกานต์ไปจากโรส”
“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน...” สงกรานต์เสียงแข็งจ้องอย่างไม่พอใจ
เมื่อโรสตัดพ้อต่อว่า เขายืนยันว่า “ผมไม่ชอบการผูกมัด เราไม่ได้เป็นแฟนกัน ผมมีสิทธิ์ที่จะชอบใครก็ได้”
“กานต์พูดแบบนี้ แปลว่ากานต์ชอบนังดาวประดับใช่ไหม!” โรสกำมือแน่น “ตอบโรสมาซิ”
“ใช่” สงกรานต์ตอบหนักแน่นแล้วเดินออกไป โรสแผดเสียงลั่นแทบจะบ้าตาย
ooooooo
เมื่อมดแดงกับมารินไปเยี่ยมอิงดาวที่โรงพยาบาล มดแดงเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือของโรสแน่ๆ ยุให้ไปแจ้งความเลย อิงดาวบอกว่าเราไม่มีหลักฐาน มารินเป็นห่วงอยากให้อิงดาวถอนตัว
“เข้ามาเต็มตัวขนาดนี้ หยุดไม่ได้แล้วล่ะ เมื่อคืนฉันไม่ทันระวังตัว แต่หลังจากนี้ฉันจะระวังให้มากขึ้น ไม่ต้องห่วง” อิงดาวมั่นใจ
ขณะนั้นเอง พยาบาลเอายาเข้ามา พอเห็นหน้าอิงดาวก็อุทานอย่างตื่นเต้นพร้อมกับเอาหนังสือพิมพ์ที่อิงดาวเดินแบบมาให้ดู ชมว่าตัวจริงสวยกว่าในรูปอีก
พอพยาบาลไปแล้ว อิงดาวถามมดแดงว่า พ่อจะจำตนได้ไหม
“แกเปลี่ยนทั้งชื่อทั้งนามสกุล หน้าก็ไม่เหลือเค้าเดิม พ่อแกจะจำแกได้ไง จริงไหมริน”
แม้มารินจะพยักหน้าเห็นด้วย แต่อิงดาวก็ยังไม่หายกังวลใจ
ooooooo
ที่บ้านอิงดาว เหม่งกับหม่องกางหนังสือพิมพ์แย่งกันดูรูปอิงดาว ชมว่าสวยเหมือนนางฟ้านางสวรรค์ แสงเรียกทั้งสองอยู่นานก็ไม่ได้ยิน เลยเดินมาตบกะโหลกทั้งคู่ ถามว่าทำอะไรอยู่ เรียกตั้งนานไม่ได้ยิน
พอแสงเห็นรูปอิงดาวในหนังสือพิมพ์ก็ถึงกับผงะ เหม่งถามว่าสนไหม สวยไหม เธอชื่อดาวประดับ
“สวยตรงไหนวะ ทั้งตา จมูก ปาก ทำมาทั้งนั้น นังดาวของข้ายังสวยกว่าอีก” พูดแล้วแสงเดินออกไปเลย เหม่งกับหม่องเกาหัวแกรกถามกันว่า อิงดาวสวยกว่าตรงไหน พลางมองรูปอิงดาวเทียบกับรูปของดาวประดับในหนังสือพิมพ์ไปมา
ที่สวน ครูณุเดินไปเห็นป้ายปักประกาศว่า
“เก็บค่าเข้าสวนส้มคนละ 100 บาท เด็ดส้มฟรี 5 ลูก ลูกที่ 6 ลูกละ 10 บาท”
ครูณุถามว่าใครเอาป้ายมาปัก คนงานบอกว่าอิงจันทร์ครูณุถอนป้ายออก อิงจันทร์มาเห็นเข้า ถามอย่างเอาเรื่องว่ามีสิทธิ์อะไรมาเอาป้ายออก
“เด็ดส้มยังไม่เป็น แล้วยังเจ้ากี้เจ้าการสั่งโน่นสั่งนี่” ครูณุมองส้มในมืออิงจันทร์ แล้วเอากรรไกรตัดส้มให้ดู “ตัดที่กิ่งให้ยาวประมาณ 1 คืบ แล้วค่อยตัดที่ขั้วลูกส้มอีกที ถึงจะถูกต้อง”
“หยุดสั่งสอนฉันเสียทีนายวิษณุ นี่มันสวนของพี่สาวฉัน ฉันจะทำยังไงก็ได้ และที่สำคัญนายยังไม่ได้แต่งงานกับพี่ดาว เพราะฉะนั้นอย่ามาทำตัวเป็นเจ้าของ” แล้วเธอหันไปสั่งคนงาน “เอาป้ายไปปักที่เดิม!”
ooooooo
พกเอาความแค้นกลับไปคิดแผนอยู่คืนหนึ่ง รุ่งขึ้นโรสไปที่บ้านสงกรานต์ ฟ้องนภารัตน์กับรมิตาว่าสงกรานต์ขอเลิกกับตน นภารัตน์ตกใจ แต่รมิตาปลอบใจว่า สงกรานต์ไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เธอก็น่าจะเข้าใจ
“โรสเข้าใจค่ะ แต่ที่ไม่เข้าใจก็คือ ทำไมกานต์ต้องไปคว้าผู้หญิงต่ำๆอย่างนังดาวประดับด้วย” จากนั้นเธอก็ปั้นน้ำเป็นตัวเป่าหูสองแม่ลูกว่า ดาวประดับเคยเป็นโคโยตี้มาก่อน เสี่ยอู๋ไปเจอในผับ เอามาใส่ตะกร้าล้างน้ำแล้วใส่พานมาประเคนให้สงกรานต์ และสงกรานต์เองก็หลงแม่นั่นหัวปักหัวปํา
จากนั้นก็ยุว่า ตนต้องมาเตือนคุณแม่กับพี่ตาเพราะนังนั่นมันร้ายมาก ไม่อย่างนั้นจะเสียใจภายหลังเหมือนตน และกลัวสงกรานต์จะถูกปอกลอกจนหมดตัวด้วย
พูดจนสองแม่ลูกหลงเชื่อ ถามว่าแล้วจะทำอย่างไรดี โรสยิ้มเจ้าเล่ห์บอกว่าตนมีวิธี แต่ไม่รู้ว่าคุณแม่กับพี่ตาจะยอมร่วมมือด้วยหรือเปล่า
ooooooo
วันนี้อู๋เพิ่งรู้ว่าอิงดาวเข้าโรงพยาบาล เขาถามชื่อโรงพยาบาลและห้องแล้วบอกว่าจะรีบไป เอี๋ยวได้ยินขอไปด้วย
ไปถึงโรงพยาบาล อิงดาวขอบคุณที่เขามาเยี่ยม มองเอี๋ยวถามว่าพาเด็กในสังกัดมาด้วยหรือ อู๋บอกว่าไม่ใช่เขาเป็นคนขับรถ พูดแล้วหัวเราะแก้ว่าไม่ใช่ นี่คือน้องชายตนชื่อเอี๋ยว
ครั้นอิงดาวมองเอี๋ยวอย่างพินิจพิจารณา อู๋คุยโวว่าไม่ ต้องตะลึง ใครๆก็พูดว่าตนหล่อกว่าอยู่แล้ว มดแดงที่นั่งอยู่ด้วยตั้งแต่แรก พูดแทรกขึ้นอย่างหมั่นไส้ว่า
“สลับกันดีกว่ามั้ง ฉันว่าน้องชายนายหล่อกว่านายตั้งเยอะ พ่อแม่เดียวกันรึเปล่าคะเสี่ยเอ๋ง”
เอี๋ยวมองขวับถามว่า นี่คงเป็นพี่มดแดงใช่ไหม พอมดแดงทำท่าดีใจที่เอี๋ยวรู้จัก เอี๋ยวชมเปาะว่า
“ครับ ป๊าผมชอบพี่มาก อยากได้เป็นสะใภ้”
“ไม่!!” อู๋กับมดแดงปฏิเสธพร้อมกัน แล้วมดแดงก็หันไปบอกอิงดาวว่า “ฉันกลับก่อนนะ มีประชุม” ว่าแล้วหันไปคว้ากระเป๋าเดินเชิดผ่านอู๋ออกไป อู๋ไม่กล้าพูดแต่แอบเบ้หน้าใส่ จนอิงดาวอมยิ้ม
ครู่ต่อมาอู๋ลากลับ เอี๋ยวอวยพรให้อิงดาวหายไวๆ ยิ้มเขินๆ แล้วเดินออกไปกับพี่ชาย
ooooooo
งามแสงเดือนคอยรายงานการเคลื่อนไหวของสงกรานต์แก่โรส รมิตา และนภารัตน์ตลอดเวลา เมื่อรายงานไปว่าสงกรานต์ยังประชุมอยู่ มีทีท่าว่าจะไม่เสร็จง่าย โรสก็ขับรถพารมิตากับนภารัตน์ไปที่โรงพยาบาล อารามรีบร้อน ทำให้เธอทำมือถือหล่นอยู่ในรถ ไม่รู้ตัว
ครู่เดียวงามแสงเดือนก็หูตาเหลือก เมื่อสงกรานต์ประชุมเสร็จเดินออกมา งามแสงเดือนพยายามเข้าไปถ่วงเวลาสงกรานต์ ยิ่งเมื่อสงกรานต์บอกให้ช่วยสั่งดอกไม้ย้ำว่า เอาสวยๆ บอกโรงพยาบาล ห้อง และผู้รับคือคุณดาวประดับ ตนจะไปที่นั่นแล้วไม่กลับเข้ามาออฟฟิศอีก
งามแสงเดือนนึกได้ว่าพวกโรสคงอยู่ที่นั่น หาเหตุถ่วงเวลาอ้างว่ามีงานด่วนจะให้เซ็น เมื่อสงกรานต์จำได้ว่าเซ็นไปหมดแล้ว ก็อ้างว่าอยากให้เขาดูให้ละเอียดอีกที สงกรานต์ ถามอย่างรู้ทันว่า
“คุณงามแสงเดือน ใครใช้ให้คุณถ่วงเวลาผมรึเปล่า”
พอถูกจับได้ไล่ทัน งามแสงเดือนก็หน้าเหลือสองนิ้วรีบปฏิเสธว่าไม่มี้...ไม่มี พอสงกรานต์เดินไปก็บ่นงึมงำกับตัวเอง “ซวยแล้วกู...” ว่าแล้วก็รีบโทร.หาโรส แต่ไม่มีคนรับสาย
ooooooo
โรส รมิตา และนภารัตน์ ดาหน้ากันเข้าไปใน ห้องพักคนไข้ เจออิงดาวกำลังพยายามจะลุกจากเตียง นภารัตน์ตรงรี่เข้าไป เอาเช็คออกมาโบก แล้วยื่นพรวดไปตรงหน้าอิงดาว
“ออกไปจากชีวิตลูกชายฉันซะ!!”
อิงดาวตั้งสติได้แล้ว เธอรับเช็คไปดู พึมพำเหยียดๆ “สามแสน” รมิตายื่นหน้าเข้าไปบอกว่าสามแสนสำหรับโคโยตี้อย่างเธอมันมากไปด้วยซ้ำ
“เอาคืนไปเถอะค่ะ” อิงดาวยื่นเช็คไปตรงหน้านภารัตน์ “แค่สามแสนจะพอยาไส้อะไร ระดับฉันมันต้องซัก...อืมม์...สามสิบล้าน...”
สามหญิงอ้าปากค้าง นภารัตน์ยืนกรานให้แค่สามแสนถามว่าจะเอาหรือไม่เอา อิงดาวฉีกเช็คปาลงตรงหน้าสามหญิง พูดพลางจ้องหน้าทีละคน
“อย่าคิดว่าเงินของพวกคุณซื้อได้ทุกอย่าง คนอย่างฉัน ถ้าอยากได้อะไรต้องได้...โดยเฉพาะลูกชายของคุณ”
โรสยืนตัวสั่นยุสองแม่ลูกว่า เห็นไหมว่าแม่นี่อยากได้สมบัติของสงกรานต์ อย่ายอมเป็นอันขาด รมิตาตอบทันทีว่าไม่ยอมอยู่แล้ว ยื่นหน้าเข้าไปถามขู่ว่า “ตกลงแกจะไม่เลิกยุ่งกับน้องชายฉันใช่ไหม”
“ถูก” อิงดาวตอบเด็ดเดี่ยว รมิตาเงื้อมือจะตบ อิงดาวคว้ามือนั้นไว้ทั้งที่ตัวเองมีสายน้ำเกลืออยู่ ผลักรมิตาเซไปทางโรสกับนภารัตน์ พูดเย้ยว่า “อย่าคิดว่าฉันมีน้ำเกลือแล้วจะทำอะไรไม่ได้”
นภารัตน์พรวดเข้ามาช่วยลูกสาว จับแขนอิงดาวไว้ รมิตาเข้ามาตบ อิงดาวหลบวูบเลยพลาดไปโดนหน้านภารัตน์เพียะ! รมิตาตกใจ นภารัตน์พูดทั้งที่ยังมึนว่า “ดูก่อนสิยัยตา”
ขณะกำลังชุลมุนกันนั่นเอง สงกรานต์ที่มาเจอคนส่งดอกไม้ข้างล่างเลยรับถือขึ้นมาเอง เปิดประตูเข้ามา เขามองอึ้ง อิงดาวเห็นสงกรานต์ก็แกล้งทำเป็นล้มตึงไปบนเตียงร้องอย่างเจ็บปวด
สงกรานต์รีบวางแจกันดอกไม้วิ่งเข้าไปหาอิงดาว เธอยิ่งทำเป็นเจ็บปวด จนสงกรานต์หันมองสามหญิงที่ยืนอึ้งอยู่อย่างไม่พอใจ
ooooooo
นภารัตน์ โรส และรมิตา ช่วยกันโวยวายว่าพวกตนไม่ได้ทำอะไรอิงดาว สงกรานต์ยืนยันว่าตนเห็นพวกแม่กำลังรุมอิงดาวกับตา เมื่อเถียงไม่ขึ้น นภารัตน์ยื่นคำขาดว่าอย่าคว้านังนี่มาทำเป็นเมียเด็ดขาด
“ผมโตแล้วนะครับแม่ แล้วผมก็ไม่ได้โง่ ผมแยกแยะออกว่าใครเป็นยังไง ขอบคุณแม่กับพี่ตาที่เป็นห่วง แต่แม่กับพี่ตาควรเคารพการตัดสินใจของผม ไม่ใช่ไปฟังคนอื่น ขอตัวนะครับ”
สงกรานต์เดินกลับเข้าห้อง รมิตาหันขวับไปโทษโรสว่าเป็นตัวการทำให้ตนกับแม่โดนด่า แล้วชวนกันกลับ ทิ้งให้โรสยืนเหวอ พึมพำ “อ้าว อะไรวะ...”
เมื่อสงกรานต์กลับเข้าไปในห้อง เขาขอโทษอิงดาวแทนแม่กับพี่สาวด้วย อิงดาวบอกว่าไม่เป็นไรแม่กับพี่สาวเขาคงกลัวตนจะหลอกเขา สงกรานต์พูดขำๆว่า “คุณจะหลอกผมได้ยังไง จริงไหมครับ”
ระหว่างนั้น พยาบาลเข้ามาจะเช็ดตัวให้อิงดาว ถามเธอยิ้มๆว่าหรือจะให้แฟนเช็ดให้ อิงดาวรีบปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่แฟนตน ส่วนสงกรานต์อมยิ้มแล้วขอออกไปรอข้างนอก
ครู่หนึ่งเขากลับมาพร้อมส้มเต็มถุง ชูให้อิงดาวดูถามว่าจะทานเลยไหม พลางหยิบมาแกะให้ อิงดาวเห็นส้มแล้วหน้าสลด สงกรานต์เห็นเธอนิ่งไปถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า
อิงดาวบอกว่าเห็นส้มแล้วคิดถึงพ่อ พ่อตนเป็นเจ้าของสวนส้ม อยู่กับน้องสาว สงกรานต์หูผึ่งถามว่าน้องสาวกับตัวเธอใครสวยกว่ากัน
“น้องสาวค่ะ น้องสาวฉันเป็นคนสวยแต่ความสวยก็ไม่ช่วยอะไร เขาเพิ่งถูกผู้ชายหลอก” สงกรานต์ทำเป็นโกรธแค้นผู้ชายคนนั้นว่าต้องเป็นคนใจร้ายมากแน่ๆ “ค่ะ...ทั้งใจร้ายใจดำ แล้วก็ยังเลวอีกด้วย...ถ้าคุณมีน้องสาวแล้วน้องคุณถูกผู้ชายหลอก คุณจะทำยังไง” อิงดาวถามหยั่งเชิง
“ผมคงไปหาผู้ชายคนนั้นแล้วถามว่าน้องสาวผมทำผิดอะไร ทำไมเขาต้องหลอก”
“นั่นสิคะ น้องสาวฉันผิดอะไร ทำไมต้องหลอกกันด้วย” อิงดาวจ้องจิกสงกรานต์ จนเขาร้อนตัวบอกว่าตนไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น เธอจึงยิ้ม ขอโทษแล้วพูดออกตัวว่า “พูดเรื่องนี้ทีไร ของขึ้นทุกที”
สงกรานต์ปอกส้มต่อ อิงดาวรับส้มไปกินยิ้มหวานให้ แต่พอเขาก้มปอกส้ม รอยยิ้มและแววตาเธอก็เปลี่ยนเป็นแค้นทันที
ooooooo
การปักป้ายเก็บค่าเข้าชมสวนและคิดค่าส้มแพงลิ่วถ้าเก็บเกิน 5 ลูกของอิงจันทร์ ทำให้ชาวบ้านแถวนั้นไม่พอใจ พากันมาต่อว่าแสงว่าทำให้นักท่องเที่ยวไม่พอใจและหนีไปเที่ยวที่อื่นกันหมด ทำให้รายได้ของพวกตนหดหายไปตามกัน
แสงยังไม่รู้เรื่องนี้ ชาวบ้านจึงพาไปดูของจริงในสวน รู้จากเหม่งว่าอิงจันทร์ให้คนงานเอาป้ายมาปัก แสงจึงให้เอาป้ายออกกลับไป ตำหนิอิงจันทร์รุนแรง ฟังแล้วเธอถามว่าครูณุมาฟ้องพ่อใช่ไหม
แสงไม่บอกแต่ย้อนถามว่าทำแบบนี้ทำไม อิงจันทร์อ้างว่าทำเพื่อรักษาผลประโยชน์ของพวกเราเพราะพ่อกับอิงดาวใจดีเกินไปปล่อยให้คนมาเด็ดส้มกินฟรี เราถึงได้ไม่รวยสักที
แสงไม่แยแสกับความรวย แต่ต้องการอยู่กับเพื่อนบ้านอย่างมีน้ำใจต่อกัน อิงจันทร์เถียงว่าแล้วเราจะเอาอะไรกิน เอาอะไรใช้
“ทำไมเราจะไม่มีกินไม่มีใช้ เรามีสวน มีไร่ เอาของไปแลกของกับชาวบ้านก็ได้ เอ็งกำลังยึดติดคิดแต่เรื่องเงินทอง โดยลืมไปว่าจริงๆแล้ว สังคมไทยมันเต็มไปด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่”
“โลกมันเปลี่ยนไปแล้วนะพ่อ”
“แต่ที่นี่ไม่เปลี่ยน และไม่เคยเปลี่ยน ถ้าเอ็งไม่พอใจ ก็กลับกรุงเทพฯไปเสีย!”
แสงเดินออกไปแล้ว อิงจันทร์โทษว่าเพราะครูณุคนเดียวทำให้ตนถูกพ่อด่า หม่องกับเหม่งบอกว่าครูณุไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ก็ถูกหาว่าเข้าข้างกัน คาดโทษว่า
“ให้ฉันไปจัดการนายวิษณุก่อน แล้วฉันจะกลับมาจัดการกับแกสองคน” พูดแล้วเดินลิ่วไป
“เกี่ยวไรกับพวกเราวะ” เหม่งกับหม่องมองหน้าบ่นกันงงๆ
ครูณุกำลังสอนเด็กอยู่ อิงจันทร์เดินเข้าไปอย่างเอาเรื่องจนครูณุต้องขอให้ออกไปคุยกันข้างนอก เมื่อออกมาพบกันไม่ทันพูดอะไรอิงจันทร์ก็ตบหน้าครูณุหาว่าเป็นคนฟ้องพ่อว่าตนเอาป้ายไปปัก
“ผมไม่ได้เป็นคนบอกลุงแสง คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามใจ” ครูณุจริงจังจนอิงจันทร์นิ่งไปอย่างลังเล เมื่อครูณุเดินกลับไปสอนเด็ก เธอเดินอ้าวกลับมาที่สวนเพื่อเล่นงานหม่องกับเหม่งตามที่คาดโทษไว้
หม่องกับเหม่งขอร้องให้เธอใจเย็นๆ เพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับครูณุเลย กลับถูกเธอย้อนถามว่าแล้วทำไมไม่รีบบอกก่อน เหม่งยืนยันว่าตนจะบอกแล้วแต่เธอไม่ยอมฟังเอง
อิงจันทร์รู้สึกเสียหน้ามาก เมื่อกลับไปคิดทบทวนคำยืนยันของครูณุว่าเขาไม่ได้บอกแสง และที่ถูกพ่อด่าว่า “ถ้าเอ็งไม่พอใจก็กลับกรุงเทพฯไปเสีย” ทำให้อิงจันทร์เริ่มรู้สึกตัว น่ังนิ่งครุ่นคิด...
ooooooo
ระหว่างที่สงกรานต์อยู่กับอิงดาวนั้น ได้ยินเธอโทร.คุยกับมดแดงเรื่องคืนนี้จะมานอนเป็นเพื่อนไหม ปรากฏว่ามดแดงติดธุระ สงกรานต์ได้ทีอาสาอยู่เป็นเพื่อนอ้างว่าเพราะตนมีส่วนทำให้เธอต้องนอนโรงพยาบาล
แต่พอกลับไปเอาเสื้อผ้าของใช้เพื่อมาเฝ้าอิงดาวที่โรงพยาบาลก็ถูกทั้งแม่ทั้งพี่สาวคัดค้านอย่างหนัก เมื่อราชศักดิ์รู้เรื่องก็บอกเมียกับลูกสาวว่าสงกรานต์โตแล้วจะทำอะไรก็เรื่องของเขา
ผ่านด่านพ่อ แม่ และพี่สาวแล้ว สงกรานต์ต้องบอกปีใหม่ด้วย โกหกว่าไปนอนเป็นเพื่อนผู้ชายที่โรงพยาบาล ปีใหม่มีข้อแม้ว่าถ้าอย่างนั้นพ่อก็ต้องอนุญาตให้ตนดูบอล สงกรานต์โอเคทันที
แต่พอตกกลางคืน ปีใหม่ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เมื่อถูกป้ากับย่ามาเป่าหูว่าพ่อกำลังจะหาแม่ใหม่ให้ ปีใหม่บอกว่าตนไม่อยากมีแม่ใหม่ นภารัตน์ยุว่าถ้าอย่างนั้นจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้
“พี่ไม่ปล่อยไว้อยู่แล้ว เจอพี่แล้วจะหนาวววววว” ปีใหม่หน้าตามุ่งมั่น ทั้งย่าทั้งป้าแอบดีใจที่เป่าหูหลานตัวแสบได้สำเร็จ
ooooooo
ระหว่างที่สงกรานต์เฝ้าอิงดาวที่โรงพยาบาลนั้น เขาดูแลอย่างดี ไม่ว่าจะเข้าห้องน้ำ จะกินข้าว แม้แต่อยากกินจุ่มแซบ ก็ลงไปซื้อให้ เมื่อคนขายบอกว่าไม่มีบริการส่ง สงกรานต์ก็เหมาไปทั้งหม้อ
อิงดาวเห็นหม้อจุ่มแซบวางอยู่บนโต๊ะก็งงถามว่าเอามาได้ยังไง สงกรานต์ไม่ตอบแต่ชวนกินกันเลยไหม ว่าแล้วก็ลงมือกินจุ่มแซบ ผลัดกันจิ้มผลัดกันจุ่ม ทั้งอร่อยทั้งมีความสุข กินไปหัวเราะไป
จนดึก สงกรานต์หลับไปแล้ว อิงดาวยังไม่หลับ เธอพลิกตัวมองสงกรานต์ พึมพำหน้าเข้ม
“ไม่ต้องทำดีกับฉันมากมาย ฉันรู้ทันนายหรอกนายสงกรานต์”
แต่พอนึกถึงความเอาใจใส่ดูแลตนอย่างดีโดยไม่ได้ฉวยโอกาสเลย อิงดาวก็รู้สึกดีกับเขาขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
เมื่อหมออนุญาตให้กลับบ้านได้ สงกรานต์จัดการเรื่องค่าใช้จ่ายเรียบร้อย อิงดาวจะคืนให้ก็ไม่เอาบอกว่าอย่าทำให้ตนเสียน้ำใจเลย
“ขอบคุณนะคะ” อิงดาวเอ่ยพลางจับมือเขา ทำเอาสงกรานต์อึ้งไปอย่างคิดไม่ถึง
เอี๋ยวเข้ามาพอดี โกหกว่าพอดีผ่านทางนี้เลยแวะมาเยี่ยม ถามอิงดาวว่าจะกลับแล้วหรือ
“ใช่ พี่กำลังจะไปส่งพี่ดาวที่บ้าน” สงกรานต์ตอบแทน แต่แล้วก็ต้องเปลี่ยนใจ เมื่อได้รับโทรศัพท์จากปีใหม่ บอกว่าไม่สบายมาก สงกรานต์บอกลูกว่าจะกลับไปเดี๋ยวนี้ เลยฝากเอี๋ยวช่วยไปส่งอิงดาวแทนตน
ระหว่างนั่งแท็กซี่ไปส่งอิงดาว เอี๋ยวให้เธอช่วยฟังเพลงที่ตนแต่ง พลางยื่นเอ็มพีสามให้ อิงดาวชวนฟังด้วยกัน เลยแบ่งหูฟังกันคนละข้าง เอียงหน้าเข้าหากันอย่างใกล้ชิด เอี๋ยวแอบมองหน้าอิงดาวด้วยความรู้สึกดีมากๆที่ได้ใกล้ชิดคนที่ตัวเองแอบพอใจได้ขนาดนี้...
เอี๋ยวชวนอิงดาวไปดูตนประกวดดนตรี เธอรับปากแต่ให้โทร.บอกอีกทีตอนใกล้มีงาน เอี๋ยวได้ทีขอเบอร์โทรศัพท์ไว้ อิงดาวถามเบอร์ของเอี๋ยวแล้วยิงเข้าเครื่องเขา เอี๋ยวดีใจมากส่งเธอที่หน้าบ้านแล้วนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ จนคนขับแท็กซี่ถามว่าจะยิ้มอีกนานไหม ตนต้องรีบไปส่งรถ
ooooooo
ขณะอิงดาวพักผ่อนอยู่ที่บ้านมดแดงนั้น แสงโทร.มาบอกว่าอิงจันทร์จะกลับกรุงเทพฯ เธอรีบโทร. บอกอิงจันทร์ให้รอก่อนตนกำลังจะกลับบ้านอยู่แล้ว พลางหยิบไฝปลอมมาติดที่ริมฝีปากให้เหมือนคนเดิม
อิงจันทร์ไปรับพี่สาวที่ท่ารถ เธอบอกอิงดาวว่ารู้ตัวว่าไม่เหมาะกับที่นี่เลยจะกลับไปหางานทำที่กรุงเทพฯ อิงดาวถามว่าพร้อมที่จะกลับกรุงเทพฯแล้วหรือ
“ถึงไม่พร้อมมันก็ต้องพร้อมแล้วล่ะพี่ ชีวิตของจันทร์อยู่ที่กรุงเทพฯ จันทร์พยายามช่วยพ่อทุกอย่างแล้วนะ แต่พ่อคิดว่าจันทร์ทำให้พ่อเดือดร้อน แล้วยังมีนายวิษณุอีกคนที่ไม่ชอบจันทร์”
อิงดาวถามว่าถ้าเจอสงกรานต์ทำใจได้แล้วหรือ เห็นน้องนิ่งไป เลยขอร้องว่าให้อยู่เป็นเพื่อนพ่อไปก่อนเพราะตนต้องอยู่กรุงเทพฯอีกหลายเดือน อีกอย่างเมื่อมีเวลาอยู่ด้วยกัน อะไรที่ค้างคาใจกันอยู่จะได้เคลียร์กันด้วย เห็นน้องนิ่ง อิงดาวขอร้องว่า
“ตั้งแต่เกิดมาพี่ไม่เคยขอร้องอะไรจันทร์ แต่คราวนี้พี่ขอ อย่าเพิ่งกลับไปเลยนะ”
เมื่ออิงจันทร์ยอมอยู่ต่อ กลับถึงบ้านอิงดาวจึงชวนทั้งพ่อและน้องมานั่งคุยกัน แสงยังเล่นตัวลีลามาก ทำเป็นฝืนใจนั่งฟัง อึดใจเดียวก็จะลุกบอกว่าถ้าไม่คุยก็จะไปนอน
“พ่อเคยรักจันทร์บ้างไหม” อิงจันทร์ถามโพล่งขึ้น แสงบอกว่าเป็นลูกตนทำไมจะไม่รัก “แล้วทำไมพ่อต้องทำท่ารังเกียจจันทร์ทุกครั้งที่เจอกัน ทำไมจ๊ะพ่อ”
แสงนิ่งไปอึดใจ จึงพูดออกมาเหมือนระบายความรู้สึกที่เก็บกลั้นมานานว่า
“เอ็งเป็นลูกภาษาอะไรวะถึงไม่รู้จักนิสัยข้า ข้าเป็นพวกรักนะแต่ไม่แสดงออกเว้ย ข้าเป็นห่วงเอ็งยิ่งกว่านังดาวมันอีก เอ็งเป็นผู้หญิงแต่กลับอยู่ไกลบ้านไกลช่อง ข้าไม่เคยนอนหลับสักคืนเพราะเป็นห่วงเอ็ง”
อิงจันทร์น้ำตารื้นขึ้นมา ฟังพ่อพูดเหมือนได้รับสิ่งที่โหยหามานาน
“เวลาเอ็งไม่โทร.หานังดาวหรือไม่กลับบ้าน ข้าก็คิดไปร้อยแปดว่าเอ็งจะไม่สบายหรือจะเป็นอะไร แต่เอ็งก็น่าจะรู้ว่าข้าเป็นคนไม่พูด อย่ามาพูดอีกว่าข้าไม่รักเอ็ง”
อิงจันทร์ร้องไห้ออกมา โผเข้าก้มกราบบนตักพ่อเอ่ยทั้งน้ำตา
“พ่อ...จันทร์ขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง จันทร์ขอโทษที่ทำให้พ่อเสียที่ดินที่แม่รักไป จันทร์ขอโทษ จันทร์ขอโทษ...”
“พ่อไม่โกรธเอ็งหรอก ไม่เคยโกรธเอ็งเลย” แสงพยายามกลั้นน้ำตา ดึงอิงจันทร์เข้าไปกอด
ooooooo
อิงดาวสบายใจ ดีใจมากที่พ่อกับน้องเข้าใจกัน ครู่หนึ่งครูณุก็มาหา ต่อว่าที่กลับมาก็ไม่บอกกัน อิงดาวบอกข่าวดีว่าพ่อกับน้องคืนดีกันแล้ว พูดหยอกว่า “ทีนี้ก็เหลือแต่ณุแล้วล่ะ เมื่อไหร่จะญาติดีกับจันทร์เสียที”
ครูณุโยนกลองว่าเรื่องนี้ต้องไปถามอิงจันทร์มากกว่าเพราะตนพยายามแล้ว อิงดาวติงว่าเขายังไม่พยายามเต็มที่มากกว่า ครูณุมองหน้าเธออย่างสงสัย อิงดาวพูดออกตัวว่า
“ดาวรู้ว่าคำพูดของดาวอาจจะเห็นแก่ตัว แต่ดาวอยากให้ณุลองเปิดใจยอมรับจันทร์ก่อน ณุเป็นครูน่าจะเข้าใจธรรมชาติของเด็ก จันทร์ก็เหมือนเด็ก พูดตรงๆไม่ได้ ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ”
ครูณุนิ่งไปนิดหนึ่ง ถอนใจเฮือกใหญ่ บอกอิงดาวว่า “ณุจะลองดูแล้วกัน”
ระหว่างนั้นมีคนโทร.เข้ามือถือของอิงดาว เธอเห็นเป็นชื่อสงกรานต์ ครูณุถามว่าใครโทร.มาหรือ
“ไม่รู้ ไม่รับดีกว่า” อิงดาวกดปิดเครื่อง ครูณุก็ไม่ติดใจสงสัยอะไร
ที่แท้สงกรานต์โทร.มาหลังจากจับเท็จปีใหม่ได้ ถามว่าทำไมต้องโกหกพ่อว่าเป็นไข้ ปีใหม่บอกว่าทำไปเพราะไม่อยากมีแม่ใหม่
เมื่อหายห่วงลูกแล้วก็คิดห่วงอิงดาวขึ้นมา โทร.หาเธอก็ถูกตัดสาย จึงโทร.ไปหาเอี๋ยวถามว่าไปส่งอิงดาวแล้วหรือยัง พอรู้ว่าเอี๋ยวไปส่งถึงบ้านแล้ว ก็บอกว่าตนโทร.หาเธอไม่ได้
เอี๋ยวเองก็ไม่สบายใจ เอาเบอร์ที่อิงดาวยิงเข้าตอนก่อนแยกกันมาโทร.ปรากฏว่าปลายสายปิดเครื่อง
ooooooo
มดแดงคุยกับลูกค้าที่ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้าเสร็จ ก็ได้รับโทรศัพท์จากอิงดาวบอกว่ากลับถึงบ้านแล้ว ทุกอย่างโอเค พรุ่งนี้เช้าจะกลับกรุงเทพฯ วางสายจากอิงดาวแล้วมดแดงเดินเข้าไปในส่วนที่เป็นห้าง ดูเสื้อผ้า
ที่แผนกชุดชั้นในสตรี อู๋พาน้องหลิวของเขาผ่านมา น้องหลิวอยากได้ชุดชั้นในแนวเซ็กซี่ อู๋ยุว่าเลือกเลยอยากได้กี่ชุดก็ไม่อั้น น้องหลิวจึงเลือกแล้วเอาเข้าไปในห้องลอง อู๋ ยังดูต่อ หยิบอีกหลายชุดเดินไปที่ห้องลอง เคาะประตูเรียก
พอประตูเปิดออก กลายเป็นมดแดง! เป็นเรื่องทันที มดแดงทั้งด่าทั้งฟาดมือใส่ไม่ยั้ง รปภ.เข้ามาถามว่ามีอะไรกันหรือ
“รปภ.ช่วยด้วยค่ะ ไอ้นี่มันมาแอบดูฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า” อู๋ปฏิเสธพัลวัน มดแดงอาศัยปากไวเสียงดังกว่าบอก รปภ.ว่า “รีบจับไอ้หมอนี่ออกไป ก่อนที่มันจะไปแอบดูคนอื่นเถอะค่ะ จับออกไปเลยค่ะ”
ระหว่างที่ รปภ.จับอู๋ออกไปนั้น มดแดงถ่ายรูปไว้บอกว่าจะเอาไปติดประจานหน้าห้าง ทำให้อู๋ทนไม่ได้กำมือแน่นโวยวายว่ามากเกินไปแล้ว พุ่งจะเข้าไปจับตัวมดแดง
มดแดงเห็นท่าไม่ดีวิ่งหนีไปนอกห้าง อู๋ไล่ตามไปติดๆ มดแดงวิ่งสะดุดหกล้ม อู๋พุ่งเข้าไปหาถูกมดแดงพ่นสเปรย์พริกไทยใส่จนร้องจ๊าก ไม่เพียงเท่านั้นเธอยังเอานกหวีดมาเป่าแล้วร้องขอความช่วยเหลือ ตะโกนปาวๆว่า “ไอ้หมอนี่มันจะปล้ำฉัน”
อู๋พยายามชี้แจงแต่ถูกสายตาผู้คนแถวนั้นมองอย่างสมเพช จนอู๋ต้องวิ่งหนีออกไปเอง
ooooooo
อาหารเย็นมื้อนี้ที่บ้านแสง เป็นมื้อที่บรรยากาศอบอุ่นอย่างไม่เคยมีมาก่อน อิงดาวกินอย่างเอร็ดอร่อยเพราะไม่ได้กินอาหารฝีมือพ่อมานาน กินจนเลอะขอบปาก แสงทักว่าทำไมไฝถึงดูซีดๆ ครูณุเห็นด้วยบอกว่าดูสีมันลอกๆพิกล
อิงดาวตกใจขอตัวเข้าห้องน้ำ รีบเอาปากกาสีดำมาแต้มไฝให้ดูดำขึ้น บ่นตัวเองอย่างโล่งอก
“เฮ้อ...เกือบไปแล้ว” แต้มสีเสร็จก็กลับไปนั่งกินข้าวตามเดิม
ครู่เดียว ขณะอิงดาวกับน้องและครูณุช่วยกันเก็บจานชามนั้น มือถือของอิงดาวดังขึ้น อิงจันทร์หยิบดูไม่มีชื่อบนจอ จึงกดรับเป็นสายจากสงกรานต์นั่นเอง เขาเป็นห่วงอิงดาวจึงพยายามโทร.พอปลายสายรับ เขาทัก
“ฮัลโหล...นั่นเบอร์คุณดาวรึเปล่าครับ”
อิงจันทร์ถามว่าจะคุยกับพี่ดาวหรือ แต่เสียงติดๆขัดๆพอเดินไปหาอิงดาวสายก็หลุดพอดี
อิงจันทร์บอกว่ามีคนโทร.มาหาเป็นเสียงเหมือนผู้ชาย อิงดาวถามว่าเขาบอกชื่อหรือเปล่า
“ยังไม่ทันถามสายก็หลุด” อิงดาวแอบถอนใจโล่งอก แต่อิงจันทร์ไม่ทันสังเกต แซวพี่สาวว่า “เดี๋ยวนี้มีผู้ชายโทร.หาด้วยเหรอ ไปกรุงเทพฯไม่กี่วันเสน่ห์แรงนะพี่เรา”
อิงจันทร์แซวพลางเหล่ไปทางครูณุหมายยั่วเขา ครูณุฟังแล้วชักใจไม่ดี อิงดาวตัดบทว่า
“อย่าแซวพี่น่าจันทร์ คงเป็นเพื่อนที่อบรมด้วยกันมากกว่า ไม่มีอะไรหรอก” พูดแล้วหันไปยิ้มกับครูณุแม้ครูณุจะยิ้มๆ แต่ก็ยังดูฝืดๆเฝื่อนๆพิกล
ooooooo
