คู่แค้นแสนรัก
ตอนที่ 3
พักกลางวัน สงกรานต์จูงมืออิงจันทร์เดินออกมาเพื่อไปทานข้าวกันตามนัด อิงจันทร์บอกเขาว่านัดพี่สาวมาทานข้าวด้วยจะได้เจอกัน สงกรานต์ยินดี เต็มใจ
งามแสงเดือนนั่งเอาหนังสือพิมพ์บังหน้าแอบดูอยู่ พอเห็นสงกรานต์จูงมืออิงจันทร์ผ่านไปก็รีบยกโทรศัพท์กดถึงโรสทันที
ที่ร้านอาหารนี่เอง อิงจันทร์ได้รับโทรศัพท์จากอิงดาวขอโทษที่มาไม่ได้ ต้องกลับไร่ด่วนเพราะมีพ่อค้ารายใหญ่มาขอซื้อข้าวโพด อิงจันทร์ขอโทษสงกรานต์ที่พี่สาวมาไม่ได้ เธอรีบเอาซองเอกสารส่งให้สงกรานต์มองซองเอกสารเดาได้ว่าในนั้นเป็นอะไร เขามองตาเป็นประกาย อิงจันทร์บอกว่า
“โฉนดที่ดินแปลงที่คุณพ่อคุณอยากได้...จันทร์ยกให้คุณค่ะ”
สงกรานต์ดีใจจนบอกไม่ถูกแต่แกล้งติงว่าเป็นที่ที่ คุณพ่อเธอหวงมากไม่ใช่หรือ อิงจันทร์ตอบอย่างมั่นใจว่า “พ่อยกให้จันทร์แล้ว จันทร์มีสิทธิ์จะยกให้ใครก็ได้ คุณสงกรานต์เอาไปให้คุณพ่อเถอะค่ะ”
สงกรานต์ป้องกันตัวเองด้วยการปัดให้เธอติดต่อคุณพ่อเรื่องซื้อขายเองดีกว่าตนไม่อยากยุ่งกับเรื่องนี้ อิงจันทร์ทำท่าจะแย้ง เขาตัดบทว่า “ธุรกิจต้องเป็นธุรกิจครับ” ทำให้เธอต้องยอมพยักหน้ารับ
สงกรานต์ยิ้มดีใจที่งานสำคัญสำเร็จด้วยดี พริบตาเดียวก็หน้าเจื่อนเมื่อเห็นโรสตั้งหน้าตั้งตาเดินเข้ามา เขารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาทำเป็นคุยธุรกิจ แต่เอี้ยวตัวหลบบังๆหน้าไว้
เขาแกล้งพูดโทรศัพท์ทำราวกับคุยกับลูกค้ารายใหญ่ต้องการพบด่วน แล้วทำเสียงอ้อนถามอิงจันทร์ว่าทานข้าวเองได้ไหม อิงจันทร์พาซื่อบอกให้เขารีบไปทำงานตนอยู่คนเดียวได้
“รู้ไหมว่าคุณเป็นคนที่น่ารักที่สุดในโลกเลย” พูดแล้วคว้ามือเธอขึ้นหอมฟอดหนึ่ง ก่อนหยิบเอกสารเดินหลบๆหน้าออกไปราวกับมีธุรกิจด่วนมาก
ooooooo
โรสเหลือบเห็นสงกรานต์ ก็พอดีเขาเข้ามาดึงเธอหลบมุมถามว่ามาที่นี่ได้ยังไง ยังไม่ทันได้คุยกันงามแสงเดือนก็โผล่หน้ามาจ๊ะเอ๋ สงกรานต์หางตาใส่อย่างไม่พอใจ
“ได้ข่าวว่าระหว่างที่โรสไม่อยู่มีกิ๊กเหรอคะ” โรสถามอย่างเอาเรื่อง เมื่อเขาปฏิเสธ งามแสงเดือนก็เสนอหน้ามาพูดอย่างเป็นเดือดเป็นร้อนแทนโรสว่า
“ไม่จริง แซมมี่เห็นกับตาว่าคุณสงกรานต์จีบยัยหน้าจืดแผนกบัญชี แถมยังจับมือถือแขน เนี่ยเหรอคะที่บอกว่าไม่มีอะไร”
“นี่เข้าใจอะไรผิดรึเปล่ายะ กานต์เขาเป็นแฟนฉัน ไม่ใช่แฟนเธอ!” โรสถลึงตาใส่ แล้วไล่จะไปไหนก็ไป พองามแสง– เดือนเดินหน้าจ๋อยไป โรสหันมาจ้องสงกรานต์เอาเรื่องต่อ
“ผมยอมรับว่าผมทำอย่างที่ยัยไส้เดือนบอก แต่ที่ผมทำไปทั้งหมดเพื่อผลประโยชน์ล้วนๆ ถ้าทุกอย่างสำเร็จเมื่อไหร่ ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นแค่รองเท้าเก่าๆคู่หนึ่งเท่านั้น”
“จะให้โรสเชื่อกานต์ก็ได้ แต่ว่าคืนนี้กานต์ต้องอยู่กับโรสนะคะ”
“ถึงเช้าเลยก็ได้จ้ะ” สงกรานต์ยิ้มหวาน โรสควงแขนเขาพาเดินออกไปทันที
อิงจันทร์ยังคงนั่งอยู่ในร้านอาหารอย่างมีความสุขที่ได้เสียสละทั้งที่ดินและเวลาให้คนรัก
ฝ่ายอิงดาวปรารภกับครูณุที่เอาอาหารมาให้ว่าไม่รู้น้องจะโกรธรึเปล่าที่นัดแล้วไม่ได้ไปกินข้าวด้วยกันกับแฟนเขา
ครูณุบอกว่าช่างเขาเถอะเพราะเธอต้องทำงานเหนื่อยเพื่อหาเงินให้น้องเรียน ถามว่าแล้วเอาโฉนดให้อิงจันทร์แล้วหรือ
“จ้ะ ดาวได้แต่หวังว่าจันทร์คงนำที่ดินตรงนั้นไปใช้ประโยชน์ได้มากที่สุด ให้สมใจพ่อ ไม่แน่นะบางทีพ่อกับจันทร์อาจจะคืนดีกันเพราะที่ตรงนั้นก็ได้” อิงดาวคาดหวังอย่างมีความสุข
“จะคิดเป็นเร้อ...” ครูณุทำเสียงไม่เชื่อ ถูกอิงดาวหยิกปากก็กุมมือเธอไว้มองด้วยความรักสัญญาว่า “ดาว...ณุสัญญาว่าณุจะขยันทำงานเก็บเงินได้เยอะๆไม่เป็นคนกระจอกอย่างที่จันทร์ว่า ณุจะดูแลดาวให้ดาวสบาย ไม่ต้องเหนื่อยแบบนี้อีก”
อิงดาวมองครูณุด้วยความประทับใจ หนุ่มสาวยิ้มให้กันอย่างมีความฝันที่สวยงาม...
ooooooo
มดแดงโทร.นัดอู๋ไปที่โรงแรม พออู๋เปิดประตูห้องเข้าไปเธอก็เอาผ้าปิดตาทันที พูดเสียงหวานอ่อยให้ตายใจว่า “อย่าหันมานะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์” ว่าแล้วจูงอู๋ไปนั่งที่เตียง
“ผมเริ่มคึกแล้วนะเนี่ย” อู๋เสียงกระเส่า ยอมให้มดแดงจับผูกแขนเข้ากับหัวเตียง ซ้ำยังถอดเสื้อผ้าด้วย ทำเอาอู๋กระสันซาบซ่าไปทั้งตัว แต่แล้วมดแดงก็ขอตัวไปอาบน้ำ
ที่แท้มดแดงแอบย่องกลับมาขโมยเสื้อผ้าของอู๋หอบออกจากห้องไปเงียบกริบ อู๋คอยจนแทบหมดอารมณ์ ร้องเร่งก็เงียบกริบ นึกว่าล้มหรือเป็นอะไรในห้องน้ำ พยายามแก้มัดเชือกที่มือก็แก้ไม่ได้ ตกใจจึงตะโกนขอความช่วยเหลือ แม่บ้านได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามาแล้วก็ร้องเสียงหลงเมื่อเห็นอู๋ในสภาพชีเปลือย
เมื่อเอี๋ยวมาช่วยพี่ชาย เขาบอกว่าอยากเจอผู้หญิงคนนั้นจริงๆ อู๋ดีใจถามว่าจะช่วยจัดการให้เฮียใช่ไหม เอี๋ยวบอกว่าเปล่า แต่จะจับมือแล้วบอกว่า “พี่เจ๋งจริงๆ ฮ่าๆๆ”
ขณะนั้นเอง พนักงานโรงแรมวิ่งมาบอกว่ามีคนฝากจดหมายไว้ให้ อู๋รับมาเปิดซองถูกเอี๋ยวแย่งไปอ่านให้ฟัง
“ไงเสี่ยเอ๋ง...เอ๊ย เสี่ยอู๋” อ่านแล้วรีบบอกว่าตนไม่ได้พูดเองในนี้เขียนแบบนั้นจริงๆ แล้วยื่นให้พี่ชายดู พลางอ่านต่อ “ถ้าอยากรู้ว่าฉันเป็นใคร เอานามบัตรไปให้พ่อนายดู”
อู๋กับเอี๋ยวมองหน้ากันด้วยความสงสัยว่า “มานิตา อักษรโสภา ชื่อตามนามบัตรนี้ เป็นใคร?
พอเอากลับไปให้ป๊าดู ฟังป๊าแล้วทั้งคู่ก็ตกใจ เอี๋ยวพูดขำๆว่า “งานเข้าแล้วเฮีย”
“ท่าทางอาหนูมดแดงจะปราบลื้ออยู่หมัด นี่ขนาดยังไม่แต่งงานนะเนี่ย ถูกใจป๊าว่ะ ฮ่าๆๆ”
“ถูกใจผมด้วยป๊า” เอี๋ยวเอามั่ง แล้วสองพ่อลูกก็หัวเราะร่วน อู๋ขบกรามแน่นอย่างเจ็บใจ
ooooooo
ไม่ทันข้ามคืน ทนายความของครอบครัวสงกรานต์ก็เอาสัญญาซื้อขายไปให้อิงจันทร์เซ็นพร้อมเช็คเงินสด พอทนายกลับไป มารินถามเพื่อนว่าบอกพี่ดาวเรื่องนี้หรือยัง
“ยัง แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ก็พ่อยกที่ดินให้ฉันแล้วนี่
ฉันเอาเงินไปคืนคุณสงกรานต์ดีไหม” ถามพลางมองเช็คในมืออย่างครุ่นคิด ดารินบอกเพื่อนว่าตามใจแต่ตัวเองแอบมองเพื่อนอย่างกังวลใจ
คืนเดียวกันนี้ มดแดงไปเล่าเรื่องที่ตนแกล้งอู๋ให้อิงดาวฟัง เพื่อนเตือนว่าทำเขาแบบนี้ระวังจะถูกเอาคืน มดแดงบอกว่าไม่กลัว ก็พอดีอิงจันทร์โทร.มา พอรู้ว่าพี่สาวอยู่กับมดแดงเลยไม่ได้คุยเรื่องที่จะบอก ขอเป็นวันหลังจะโทร.มาใหม่ก็แล้วกัน
ooooooo
วันต่อมา อิงจันทร์ไปหาสงกรานต์ที่ห้องทำงานด้วยหัวใจเบิกบานในอารมณ์รัก แต่พอเข้าไปกลับเจอโรสนั่งอยู่ในห้องคนเดียว โรสมองอิงจันทร์อย่างรังเกียจ ครั้นอิงจันทร์ถามว่าสงกรานต์ไม่อยู่หรือ ก็ตอบกวนประสาทว่า ถ้าอยู่ก็ต้องเห็นแล้ว
เมื่อรู้ว่าสงกรานต์ไปฮ่องกง อิงจันทร์ตกใจพึมพำว่าทำไมไม่บอกตน โรสยิ้มเย้ยย้อนถามว่า
“ก็แล้วทำไมเขาต้องบอกเธอ เธอไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย” อิงจันทร์อ้างว่าตนเป็นแฟน “ฉันต่างหากแฟนตัวจริงของกานต์ อย่างเธอมันก็แค่ของเล่นของกานต์เขาเท่านั้นแหละ”
ไม่เพียงเท่านั้น โรสยังเยาะเย้ยว่า สงกรานต์แค่ต้องการผลประโยชน์จากเธอเท่านั้น
งามแสงเดือนเข้ามา บอกโรสว่าเอกสารที่จะเอาไปให้สงกรานต์นั้นได้แล้ว โรสรับซองไปเอ่ยขอบใจห้วนๆแล้วบอกอิงจันทร์ว่า
“ฉันกำลังจะตามกานต์ไปฮ่องกง แล้วจะบอกกานต์ให้ก็แล้วกันว่าเธอมาหาเขา”
โรสเดินเชิดออกไปแล้ว งามแสงเดือนหางตาใส่อิงจันทร์เหยียดๆแล้วตามไปอีกคน
อิงจันทร์เข่าแทบทรุด ตกใจ เสียใจ สับสนไปหมด จนไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป
ooooooo
พอตั้งสติได้ อิงจันทร์ไปที่บ้านสงกรานต์ ป้าแมวคนรับใช้ไม่ยอมให้เข้าบ้าน พอดีรมิตากับนภารัตน์กลับจากข้างนอก ทั้งคู่ท่าทีเปลี่ยนไปราวหน้ามือเป็นหลังเท้า แสดงท่าทีรังเกียจ ปฏิเสธที่จะพูดคุยด้วย จนเมื่ออิงจันทร์ถามว่าทำไมเป็นแบบนี้ รมิตาพูดใส่หน้าว่า
“นี่...เลิกโง่ เลิกแอ๊บ แล้วก็ตาสว่างได้แล้ว แกคิดว่าครอบครัวเราจะรับลูกสาวคนสวนอย่างแกเป็นสะใภ้จริงๆเหรอ กานต์เขาจีบแกก็เพราะต้องการที่ดินของพ่อแก!!”
อิงจันทร์ช็อก น้ำตาไหลพราก สุดท้ายถูกสองแม่ลูกและคนใช้ปิดประตูใส่หน้าแล้วพากันเข้าบ้านไป
เวลาเดียวกัน ที่ดินของอิงจันทร์ผืนนั้น กำลังถูกรถแทรกเตอร์ไถปรับที่ดินอย่างอึกทึกครึกโครม แสงมาเห็น เขาพุ่งเข้าไปไล่ผู้บุกรุก ถูกทนายความคนนั้นเอาหลักฐานมาแสดงว่าเจ้านายตนซื้อที่ดินผืนนี้ไว้แล้วเมื่อวานนี้เอง อิงดาวเข้ามาดู เห็นชื่อผู้ซื้อคือ “ราชศักดิ์ ธนากุล” เธอบอกพ่อว่าเป็นคนที่อยากได้ที่ดินผืนนี้
แสงไม่เชื่อหาว่าเป็นเอกสารปลอม กระชากไปฉีกทิ้งตะโกนไล่และเข้าไปขัดขวาง ขู่ว่าจะเรียกตำรวจมาจับ
“คุณต่างหากที่ต้องถูกจับ เอกสารที่คุณฉีกทิ้งมันเป็นของจริง คุณอิงจันทร์ เนาวรัตน์ ลูกสาวคุณเป็นคนขายที่ดินผืนนี้ให้กับคุณราชศักดิ์ โดยถูกต้องตามกฎหมาย”
อิงดาวดูแล้วบอกพ่อว่าเป็นลายเซ็นของน้องจริงๆ ทำให้แสงเจ็บหัวใจจนหมดสติ อิงดาวรีบพาพ่อส่งโรงพยาบาลแล้วโทร.บอกน้อง ปรากฏว่าอิงจันทร์ไม่ได้เอาโทรศัพท์ไป มารินจึงไปตามที่ห้องสงกรานต์ก็ถูกงามแสงเดือนไล่ตะเพิด
อิงจันทร์ไปเดินเหม่อลอยแถวริมแม่น้ำ ที่เคยมาเดินกับสงกรานต์ คิดถึงความหลังแล้วยิ่งเจ็บปวด สุดท้ายนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ม้านั่งริมแม่น้ำไม่สนใจสายฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนัก...
ooooooo
เมื่ออาการของแสงดีขึ้นหมออนุญาตให้เยี่ยมได้แต่เตือนว่าอย่าให้เครียดอีก คราวหน้าอาจจะไม่โชคดีอย่างนี้
อิงดาวบอกพ่อว่า “พ่อไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ดาวจะไปหาน้องที่กรุงเทพฯ ดาวจะเอาที่ดินแปลงนั้นกลับมาให้พ่อเอง”
อิงดาวเดินทางไปบ้านเช่าในคืนนั้นเลย เจอมารินจึงรู้ว่าอิงจันทร์หายไป ตนโทร.หาตามบ้านเพื่อนทุกคนแล้วไม่มีใครเจออิงจันทร์เลย
“พี่จะออกไปตามหาจันทร์” อิงดาวลุกพรวด มารินถามว่าจะไปตามที่ไหน “พี่ไม่รู้ พี่ทนอยู่เฉยๆไม่ไหวแล้ว รินอยู่ที่นี่แหละเผื่อจันทร์กลับมา”
อิงดาวกางร่มไปตามหา เจออิงจันทร์เดินร้องไห้ท่ามกลางสายฝนจนเกือบถูกรถชน อิงดาวพุ่งเข้าไปกอดน้องไว้ พออิงจันทร์เห็นพี่สาวก็ร้องไห้โฮๆ
“กลับบ้านนะจันทร์นะ” อิงดาวประคองน้องพาเดินข้ามถนนพากลับบ้าน
ชงนมอุ่นๆให้น้องดื่มแล้ว อิงดาวปลอบน้องว่าอย่าให้ผู้ชายเฮงซวยคนหนึ่งมาทำให้น้องต้องเป็นแบบนี้เลย อิงจันทร์ยอมรับว่า ตนรักเขามาก เขาไม่น่ามาหลอกตนแบบนี้เลย
“เพราะมันตาบอด แถมยังสารเลวชาติชั่วอีกต่างหาก จันทร์อย่าได้แคร์คนแบบนี้เลย เก็บน้ำตาไว้ให้ไอ้ไมเคิลดีกว่า ถ้ามันตายค่อยร้องไห้ให้มัน”
ปลอบโยนแล้วปล่อยให้น้องอยู่กับตัวเองสักพัก อิงดาวเดินออกมาเจอมาริน ถามไถ่กันจึงรู้ว่าผู้ชายคนนั้นชื่อสงกรานต์ ธนากุล เป็นเจ้าของบริษัทที่ตนกับอิงจันทร์ทำงานอยู่
ฟังมารินแล้ว อิงดาวทบทวนวันที่เจอสงกรานต์ในลิฟต์... เจอสงกรานต์นัวเนียกับโรสไม่อายใคร เธอสบถอย่างแค้นใจ “ไอ้บ้ากามนั่นเอง!!”
ooooooo
จนวันรุ่งขึ้น อิงดาวเห็นสภาพของน้องที่ยังซึมเศร้าร้องไห้ไม่หยุด ทนไม่ได้ออกมาถามมารินว่าบ้านสงกรานต์อยู่ไหน พอรู้ก็ลุยไปทันที
ไปถึงก็ระดมกดออดจนป้าแมววิ่งออกมาถามอย่างไม่พอใจว่ามาหาใคร
“ไอ้สงกรานต์อยู่ไหม” อิงดาวตะคอกถาม ป้าแมวสะดุ้งบอกว่าไม่อยู่ แล้วก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่ออิงดาวตะคอกอีก“แล้วพ่อมันอยู่หรือเปล่า”
ป้าแมวถามว่ามาหาคุณท่านทำไม อิงดาวสั่งให้เปิดประตู เมื่อป้าแมวไม่ยอมเปิดเธอเลยผลักแล้วลุยเข้าไป ป้าแมววิ่งตามพลางร้องห้ามเข้าไปจนถึงห้องนั่งเล่น
ราชศักดิ์นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ รมิตากับนภารัตน์สองแม่ลูกกำลังนั่งขัดเพชรกันเพลิน ทุกคนมองตามเสียงของป้าแมว ราชศักดิ์ถามป้าแมวว่า นี่ใคร อิงดาวแนะนำตัวเองแบบฟังทีเดียวรู้ทั้งครอบครัวว่า
“ฉันเป็นพี่สาวของอิงจันทร์และเป็นลูกของนายแสง เนาวรัตน์”
ราชศักดิ์ถามว่าเงินค่าที่ไม่พอหรือไง อิงดาวเอาเช็คออกมาคืนและให้คืนที่ดินให้ตนด้วย ราชศักดิ์หัวเราะเยาะบอกว่าเงินแค่นี้ไม่พอ ต้องเพิ่มเป็นสามเท่า เพราะตอนตนซื้อกับตอนนี้ที่ดินราคาขึ้นแล้ว
อิงดาวเลือดขึ้นหน้า ทั้งด่าทั้งตั้งท่าจะลุย รมิตาเงื้อมือตบ อิงดาวหลบแว้บ ป้าแมวเลยโดนตบแทน อิงดาวถลกแขนเสื้อจะตบคืน รมิตาก็คว้าพาสันมารับแทน นภารัตน์ทนไม่ได้กระโจนเข้าตบอิงดาวไม่ยั้ง
รมิตาบอกป้าแมวให้ไปตาม รปภ.มาเร็วๆ อิงดาวจะตบป้าแมว ราชศักดิ์เข้ามาจับมือไว้ ถูกเธอกระทืบเท้าจนสะดุ้งต้องปล่อยมือ รมิตาตะโกนให้พาสันจับอิงดาวไว้ ก็พอดี รปภ.เข้ามา
“จับมันส่งตำรวจเลย!!” ป้าแมวสั่ง รปภ.
ooooooo
มดแดงไปรับเพื่อนรักจากโรงพัก เตือนสติเพื่อนว่าการที่มีปัญหากับครอบครัวธนากุลนั้นเป็นเรื่องที่โง่มาก เพราะพ่อก็ได้ชื่อว่ามีอิทธิพลในวงการ
อสังหาริมทรัพย์รวยติดอันดับสามในเอเชีย ส่วนสงกรานต์ก็เป็นเพลย์บอยที่หาตัวจับยาก
“แปลว่าฉันทำอะไรตระกูลนี้ไม่ได้ แค่เพราะเขารวยและมีอิทธิพล” อิงดาวยิ่งแค้นใจ
มดแดงขอให้เพื่อนทำใจเสียเถิด คิดเสียว่าชาติก่อนน้องไปทำอะไรไม่ดีกับสงกรานต์เอาไว้ ชาตินี้เขาถึงมาเอาคืน อิงดาวประกาศว่ายังไงตนก็ต้องเอาคืน เมื่อเล่นงานพ่อไม่ได้ก็ต้องเล่นงานลูก
“คิดจะจับเสืออย่างนายสงกรานต์ แกต้องเป็นพราน สาวสวยเซ็กซ์เอ็กซ์ ซึ่งดูแล้วมันยากกกก”มดแดงพูดพลางก็กวาดตามองเพื่อนแต่หัวจดเท้า อิงดาวร้องไห้อย่างคับแค้นใจที่ช่วยพ่อกับน้องไม่ได้
มดแดงหยิบหนังสือสวดมนต์ให้บอกว่าสวดคาถาชินบัญชรเท่าอายุ จิตใจจะได้สงบ ไม่ฟุ้งซ่าน
เมื่อกลับมาบ้านเช่า มารินถามว่าเจอสงกรานต์ไหม อิงดาวเล่าอย่างแค้นใจว่าเจอคุกแทนเพราะสงกรานต์ไม่อยู่ เจอแต่วงศาคณาญาติที่เลวกันทั้งบ้าน บอกมารินว่าตนไม่ยอมหยุดแค่นี้หรอก แล้วถามถึงอิงจันทร์ พอรู้ว่าน้องยังไม่ออกจากห้อง ถามอะไรก็ไม่ตอบ ประตูก็ล็อกไว้ด้วย
อิงดาวเป็นห่วงน้องรีบไปเคาะเรียกก็ไม่มีเสียงตอบ กุญแจสำรองก็ไม่มี เลยกระโดดถีบประตูเข้าไป เจออิงจันทร์นอนกองกับพื้นเพราะไข้สูงจนหมดสติ
พาไปโรงพยาบาลไม่นานอิงจันทร์ก็รู้สึกตัว พูดอย่างหมดอาลัยตายอยากว่าทำไมไม่ปล่อยให้ตนตายไปเสีย ตนอยากตาย อิงจันทร์ร้องไห้ฟูมฟายจนอิงดาวต้องกอดน้องไว้ ปลอบโยนเตือนสติว่า
“อย่าให้ชีวิตเราต้องมาพังเพราะผู้ชายคนเดียว เขาไม่เห็นค่าจันทร์ แต่พี่ พ่อ แล้วก็รินเห็นค่าของจันทร์นะ จันทร์อย่าคิดแบบนี้เด็ดขาด แล้วก็ห้ามตายด้วย ถ้าจันทร์ตายพี่จะโกรธ แล้วก็จะไม่ขอเกิดมาเป็นพี่น้องกับจันทร์อีก”
อิงจันทร์ร้องไห้บอกว่าตนอดคิดถึงเขาไม่ได้ ลืมเขาไม่ได้ อิงดาวเลยชวนน้องกลับบ้านเราดีกว่า อิงจันทร์ไม่กล้าไปสู้หน้าพ่อ พ่อต้องเกลียดตนแน่ๆ
“พี่จะพูดกับพ่อให้เอง ไม่มีพ่อแม่คนไหนเกลียดลูกตัวเองหรอก กลับบ้านเรานะจันทร์นะ ไม่มีที่ไหนจะอบอุ่นและมีความสุขเท่ากับบ้านของเราอีกแล้ว” อิงดาวพูดจนน้องพยักหน้า เธอดีใจมากกอดน้องไว้แน่นแล้วรีบโทร.บอกครูณุที่ไปดูแลแสงอยู่ที่โรงพยาบาล พอเขาบอกแสงว่าดาวจะพาจันทร์กลับมาพรุ่งนี้ แสงก็นิ่งไป
ooooooo
รุ่งขึ้น เมื่ออิงดาวพาน้องกลับบ้าน เจอแสงกับครูณุนั่งอยู่ พ่อลูกสบตากับแว่บหนึ่งแสงก็เมินไปทางอื่น อิงดาวเห็นบรรยากาศไม่ดี เลยทำเป็นขอบใจครูณุที่มาอยู่เป็นเพื่อนพ่อ ครูณุบอกว่าไม่เป็นไร
“ครูณุน่ะเขาไม่เป็นไร แต่ข้าเป็นเว้ย ลูกแท้ๆไม่ดูแล กลับไปดูแลคนอื่น”แสงพูดกระทบอิงจันทร์ ครั้นอิงดาวติงว่าคนอื่นที่ไหน จันทร์ก็เป็นลูกพ่อ กลับถูกแสงย้อนเอาว่า “เอ็งถามมันรึยัง ว่ามันนับข้าเป็นพ่อรึเปล่า”
ไม่เพียงเท่านั้น แสงยังด่าว่า ไม่เพียงไม่เคยมาดูดำดูดียังสร้างปัญหา หลงผู้ชายจนโง่หัวไม่ขึ้น ประเคนให้มันทุกอย่าง ถามว่านอกจากที่ดินแล้วยังเสียอะไรให้มันอีกรึเปล่า
อิงจันทร์น้ำตารื้นแต่แสงยังไม่หยุดด่าจนเธอทนฟังไม่ได้เป็นลมไปต่อหน้าต่อตา พอลูกเป็นลม แสงก็ตกใจรู้ตัวว่าพูดแรงไป เมื่ออิงดาวพาน้องออกไปแล้ว เลยตบปากตัวเอง“ปากหนอปาก”
ครูณุถามอิงดาวว่าทำไมน้องเป็นหนักขนาดนี้ อิงดาวบอกว่าเพราะน้องไม่เคยมีแฟน พอมีก็ทุ่มเต็มที่โดยไม่เฉลียวใจเลยสักนิดว่าถูกเขาหลอก แล้วฝากให้ดูอิงจันทร์สักครู่ตนจะไปคุยกับพ่อหน่อย
แสงยังอยู่ที่เดิม พอเห็นอิงดาวเดินท่าทางเอาเรื่องมาก็จะลุกหนี รู้ว่าต้องมาด่าตนแน่ๆแต่อิงดาวไม่ให้ไปไหน เรียกไว้แล้วบ่นพ่อว่า
“พ่อรู้แล้วไม่ใช่เหรอว่าน้องเจออะไรมาบ้าง พ่อต้องเห็นใจน้องสิไม่ใช่ซ้ำเติม”
แสงพูดอย่างไม่หายเคืองว่าอิงจันทร์รนหาเรื่องเอง ซวยคนเดียวไม่พอทำให้ตนพลอยซวยไปด้วย อิงดาวบอกว่าพ่อควรโกรธครอบครัวนั้นไม่ใช่มาโกรธน้อง ขอให้พ่อพูดดีๆ กับน้องหน่อย แสงไม่รับปาก ทั้งยังพูดอย่างรับไม่ได้ว่า อิงจันทร์กลับมาไม่ทักตนสักคำ
อิงดาวบ่นว่าพ่อเองก็ใช่ว่าจะพูดดี น้องกลัวพ่อเสียจนขี้หดตดหาย แล้วบ่นอย่างเหนื่อยใจว่า
“คนหนึ่งก็พ่อ คนหนึ่งก็น้อง ดาวไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ดาวจะบ้า เฮ้อ...ให้เวลาจันทร์เขาหน่อยนะพ่อนะ ดาวไหว้ล่ะ” อิงดาวยกมือไหว้ขอร้องพ่อ ขนาดนั้นแสงก็ยังนิ่ง ไม่ตอบ
ooooooo
เมื่ออิงจันทร์รู้สึกตัวขึ้นมาเห็นครูณุเฝ้าอยู่ก็ตกใจ เห็นครูณุมองนิ่งๆ ก็อึดอัดถามว่าอิงดาวเล่าเรื่องของตนให้ฟังแล้วใช่ไหม อยากสมน้ำหน้าก็พูดมาเถอะอย่ามองตนด้วยสายตาแบบนี้เลยคนใจดำ
ครูณุย้อนถามว่าใครใจดำกันแน่ เธอกลับมาเจอพ่อยังไม่ขอโทษสักคำ ถามว่า “รู้รึเปล่าว่าลุงแสงช็อกกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนต้องเข้าโรงพยาบาล ความจริงวันนี้หมอยังไม่อนุญาตให้กลับ แต่ลุงแสงเขาอยากกลับมาเจอคุณ”
“พ่อคงอยากซ้ำเติมฉันมากกว่า รวมทั้งคุณด้วย” อิงจันทร์ทั้งอคติและทิฐิจนครูณุโมโหลุกพรวด
“ลุงแสงไม่ใช่คนแบบนั้น เขาเป็นห่วงคุณมาก แต่สำหรับผม คงใช่อย่างที่คุณพูด ต่อปากต่อคำได้ขนาดนี้คงหายดีแล้ว ผมจะได้ไป” แต่พอหันหลัง ครูณุนึกได้หันกลับมาย้ำเตือนว่า “คุณควรแสดงน้ำใจสักนิดนะจันทร์ ยังไงลุงแสงก็เป็นพ่อของคุณ”
ooooooo
เมื่ออู๋รู้ว่ามดแดงคือผู้หญิงที่ป๊าให้ไปดูตัว เขาคิดแก้เผ็ดจะเอาคืน วันนี้จึงไปที่โชว์รูมรถนำเข้าตรงไปหามดแดง เธอยิ้มหวานถามว่ามีอะไรหรือ หรือว่าคราวที่แล้วยังไม่เข็ด
“คนอย่างเสี่ยอู๋ไม่เข็ดหรอกครับ เมื่อวานที่ผมจองรถไว้ ผมมานึกๆดูแล้ว อยากมาเทสไดรฟ์ดูก่อนว่าเครื่องมันฟิตไหม” อู๋ย้ำคำว่าฟิตและมองหน้ามดแดงอย่างมีเลศนัย
มดแดงให้คนงานพาเขาไปลองรถ อู๋รีบบอกว่าอยากให้เธอไปกับตน ถามดักคอว่าหรือไม่กล้า มดแดงลุกขึ้นไปลองรถกับเขาอย่างไม่ยอมให้หยาม ปรากฏว่าถูกอู๋ขับฉวัดเฉวียนแกล้งเสียจนมดแดงหน้าซีด
อู๋เห็นดังนั้น ยิ่งแกล้งอย่างสะใจ หักหลบรถคันหน้าอย่างแรง จดมดแดงเอนมาทางเขาพลันก็อ้วกใส่เต็มๆ จนอู๋ตกใจเบรกเอี๊ยด ก้มดูเห็นเธอหมดสติไปแล้ว
อู๋ยิ้มร้ายเจ้าเล่ห์ พามดแดงเข้าโรงแรม พอเธอรู้สึกตัวขึ้นมาเห็นตัวเองนอนโป๊อยู่ใต้ผ้าห่ม เห็นอู๋นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวเดินออกจากห้องน้ำ เธอตกใจสุดขีดถามว่าทำอะไรตน
“ตื่นมาสภาพนี้ คิดว่าผมจะทำอะไรล่ะคร้าบบบบบฮ่าๆๆ” อู๋หัวเราะร่า ยิ้มลามก
“ไอ้บ้า ไอ้ลามก ไอ้ชาติชั่ว” มดแดงระดมปาหมอนใส่ด่าไม่หยุด อู๋ทักว่าด่าแรงไปแล้ว “ไม่แรงสำหรับผู้ชายเฮงฮวย โหลยโท่ย ห่วยแตกอย่างนาย” มดแดงด่าต่อทั้งแช่งให้น้องชายหัก กุด เน่าด้วย
โดนแช่งขนาดนี้ อู๋กุมเป้าไว้อย่างหวาดเสียว บอกความจริงว่าตนไม่ได้ทำอะไรเธอ เมื่อเธออ้วกใส่ตนเลยต้องไปอาบน้ำ และจ้างพนักงานหญิงที่นี่ถอดเสื้อผ้าให้เธอ เพราะมันก็เลอะเหมือนกัน
เห็นมดแดงคว้าแจกันจะปา อู๋ขอร้องให้วางเสีย เธอ ทำท่าจะวางแต่กลับขว้างใส่เป้าเขาเต็มๆ จนตัวงอทรุดลงไปกองกับพื้น มดแดงรีบลุกจากเตียง อู๋พยายามจะยืน เธอหันไปชกเปรี้ยงปากครึ่งจมูกครึ่ง เลือดกำเดาไหลโกรกแล้วล้มหมดสติ
“ลงนรกตกกระทะทองแดงไปเลยไป๊!” ทั้งด่าทั้งแช่งแล้ว มดแดงพยายามข่มใจท่อง ยุบหนอ พองหนอ ยุบหนอ พองหนอ ทำใจตัวเอง
ooooooo
สงกรานต์กำลังเดินที่ตลาดต้นไม้กับโรสและปีใหม่ พอได้รับโทรศัพท์จากอู๋ ฟังแล้วเขาหัวเราะสมน้ำหน้าบอกว่าคงเจอเนื้อคู่เข้าแล้ว พูดแค่นั้นเมื่อโรสเข้ามาอ้อนชวนกลับเพราะร้อนจะแย่อยู่แล้ว
ปีใหม่มองโรสอย่างไม่ชอบใจ โรสทำเป็นห่วงใยบอกปีใหม่ให้ไปยืนที่ร่มคอยก่อนดีไหม หมายจะกันปีใหม่ออกไป ปีใหม่ไม่ยอมจนสงกรานต์ต้องมาหว่านล้อมจึงยอม สงกรานต์พาไปยืนที่ร่มแล้วเดินกลับไปหาโรส
ปีใหม่หงุดหงิดคว้าใบไม้แถวนั้นขยำ คนขายร้องบอกว่าอย่าโดนต้นนี้เด็ดขาดเพราะมันคือหมามุ่ย โดนแล้วคันตายเลย ปีใหม่ตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ เดินไปเรียกโรสหลอกว่ามีดอกไม้สวยมากชวนไปดูกัน โรสหลงกลเดินตามไป
พอมาถึงต้นหมามุ่ย ปีใหม่แกล้งผลักโรสล้มลงไปในดงหมามุ่ย แล้ววิ่งหนี พอโรสลุกขึ้นมาได้ก็คันคะเยอไปทั้งตัว โมโหปีใหม่หาว่าแกล้งวิ่งไล่ตี ปรากฏว่าส้นสูงหัก แต่ยังไม่ยอมหยุดถอดรองเท้าวิ่งไล่ไปอีก
อิงดาวมาหาซื้อต้นไม้เหมือนกัน เธอให้เหม่งกับหม่องรอรับเงินทอนจากคนขาย ตัวเองแยกไปซื้อน้ำ ถูกปีใหม่ที่วิ่งหนีโรสมาชนเข้าอย่างจัง พอมองหน้ากันต่างดีใจ
“พี่ดาว” ปีใหม่ดีใจมาก อิงดาวก็เรียก “พี่ปี”ดีใจที่ได้เจอกันอีก ปีใหม่ให้พี่ดาวช่วยด้วยบอกว่ามีคนบ้าจะจับตน อิงดาวฟังงงๆ แต่ก็พาปีใหม่หนีไปอีกทาง เมื่อโรสวิ่งตามมาจึงหาไม่เจอ เดินกลับไปบอกสงกรานต์ว่าปีใหม่หายไป ฟ้องว่าปีใหม่แกล้งตนจนคันไปหมดทั้งตัวแล้ว สงกรานต์ไม่สนใจกวาดตามองหาปีใหม่
ส่วนอิงดาวพาปีใหม่เลี่ยงไปซื้อน้ำให้ดื่ม ถามขำๆว่าวันนี้มากับใคร อย่าบอกนะว่าหลงทางอีก ปีใหม่บอกว่าตนมากับพ่อ ก็พอดีโรสเห็นร้องบอกว่าปีใหม่อยู่นั่น สงกรานต์รีบเดินไปหา
เจอคู่ปรับเก่าเข้าจังๆ สงกรานต์เดินไปดึงตัวปีใหม่จากอิงดาว เธอพูดอย่างสมเพชว่า
“โถ...น่าเวทนาจริงๆเด็กน้อย เกิดมาชาตินี้ดันมีพ่อเฮงซวยแบบนี้”
สงกรานต์ไม่ยอมโดนด่าฟรีจะเข้าไปเอาเรื่อง อิงดาวด่าอีกว่ามีลูกแล้วยังทำตัวแบบนี้อีก สงกรานต์หาว่าเธอจะลักพาตัวลูกตน เลยถูกอิงดาวต่อยเปรี้ยงเข้าที่หน้า สงกรานต์ไม่ตอบโต้แต่บอกโรสให้โทร.เรียกตำรวจเลย
“เรียกตำรวจมาเลย เพราะคราวนี้ คนที่ถูกจับไม่ใช่ฉัน แต่เป็นนาย” อิงดาวท้ากระชากคอเสื้อสงกรานต์ ชี้หน้าตัวเองบอกเขาว่า “ดูหน้าฉันแล้วจำใส่กะโหลกไว้ให้ดีนะไอ้ผู้ชายใจร้าย ฉันนี่แหละเป็นพี่สาวของจันทร์”
อิงดาวจ้องหน้าสงกรานต์อย่างอาฆาตแค้น พอดีหม่องกับเหม่งกลับมา เข้าไปบอกอิงดาวให้พอเถอะ พลางแกะมือเธอจากคอเสื้อสงกรานต์พาเดินออกไป ปีใหม่มองตามอิงดาวไปอย่างชื่นชม ประทับใจ พูดอย่างสะใจเต็มที่ว่า “โดนใจพี่ปีเต็มๆ” ทำเอาสงกรานต์พูดไม่ออก
อิงดาวกลับบ้านอย่างหัวเสีย แล้วก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเข้าไปในห้องอิงจันทร์พบน้องกำลังเชือดข้อมือฆ่าตัวตาย เธอรีบพาส่งโรงพยาบาล นั่งเฝ้าเห็นน้องหลับแต่มีน้ำตาไหลเป็นทาง
“ขนาดหลับยังร้องไห้...นายสงกรานต์ นายต้องได้รับบทเรียนที่บังอาจทำให้น้องสาวฉันเสียใจ...” อิงดาวคำรามด้วยความแค้นที่เพิ่มเป็นทวีคูณ...
ooooooo
ความอาฆาตแค้นที่มีต่อสงกรานต์ ทำให้อิงดาวหาทางแก้แค้น ด้วยการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขาทางอินเตอร์เน็ต พบว่า เขาเป็นหนุ่มคาสโนว่าอันดับหนึ่ง ผู้หญิงที่เคยเป็นข่าวกับเขาล้วนแต่สวย เซ็กซ์ เอ็กซ์
ขาว อึ๋มทั้งนั้น
รู้ข้อมูลของสงกรานต์แล้วดูตัวเองไม่มีคุณสมบัติอย่างที่เขาต้องการเลย จนเมื่อเจอโฆษณาศูนย์เสริมความงาม เธอปรึกษามดแดง บอกเพื่อนรักว่า “ฉันต้องสวยเพื่อแก้แค้นไอ้สงกรานต์”
มดแดงไม่อยากให้เพื่อนเจ็บตัว แกล้งพูดขู่ต่างๆนานา ทั้งยังเตือนเพื่อนรักว่า
“ฉันเป็นห่วงแกนะดาว มันเสี่ยงมากที่แกจะเอาตัวเข้าแลกขนาดนี้ นายสงกรานต์ไม่ได้เป็นคนโง่”
“ถึงอย่างนั้นก็ต้องเสี่ยง พ่อกับน้องสาวฉันเกือบตายเพราะผู้ชายคนนี้ ฉันไม่มีวันปล่อยให้มันลอยนวลเด็ดขาด!!”
เห็นความเด็ดเดี่ยวของเพื่อนเช่นนี้ มดแดงค้นข้อมูลเกี่ยวกับสงกรานต์เพิ่มเติมให้ว่า เขาเป็นแชมป์ฟอร์มูล่า วัน ปีล่าสุด เป็นแชมป์ทางด้านผู้หญิงด้วย เสน่ห์แรง แค่ใช้สายตาผู้หญิงก็มาสยบแทบเท้าแล้ว จากนั้นสรุปให้เพื่อนรักฟังว่า
“ถ้าแกอยากเป็นผู้หญิงของนายสงกรานต์ แกต้องแปลงโฉมตัวเองครั้งยิ่งใหญ่”
ดังนั้น อิงดาวกลับบ้านเพื่อจัดการทุกอย่างทางบ้านให้เรียบร้อย บอกครูณุว่าจะไปอบรมเกี่ยวกับการเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรที่กรุงเทพฯสักสามเดือน
ครูณุเป็นห่วง อยากให้เดินทางไปกลับจะได้ไม่ห่างพ่อห่างน้องและห่างตนเกินไป อิงดาวอ้างว่าเดินทางแบบนั้นเหนื่อย เปลืองค่าใช้จ่าย และเมื่อตอนไปอบรมก็มีมดแดงคอยรับคอยส่งไม่ต้องห่วง กล่อมจนครูณุสบายใจขึ้น อิงดาวเอ่ยปากฝากเขาว่า “ฝากณุดูพ่อกับจันทร์ด้วยนะ”
หลังจากนั้นเธอบอกแสงผู้เป็นพ่อ กำชับพ่อต้องทานยาให้ตรงเวลา ขอกอดพ่อนานๆก่อนจากไปหลายเดือน จนแสงรู้สึกไม่สบายใจ
ลาพ่อแล้ว อิงดาวไปบอกน้อง ขอร้องน้องว่าถ้ามีโอกาสก็อยากให้คุยกับพ่อ ขอโทษพ่อ และฝากดูแลพ่อแทนตนด้วย
อิงจันทร์ถามพี่สาวอย่างกังวลใจว่า
“พี่ดาว พี่ว่าจันทร์จะอยู่กับพ่อได้ใช่ไหม”
“นั่นพ่อเรานะจันทร์ แล้วนี่ก็บ้านเรา ไม่มีที่ไหนจะสุขใจเท่าบ้านเราอีกแล้ว” ปากพูดอย่างนั้นแต่ใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้เหมือนกัน
มารินช่วยเอาใบลาออกของอิงจันทร์ไปยื่นให้สงกรานต์ สงกรานต์พูดแก้ตัวกับมารินว่า เธออาจจะมองว่าตนโหดร้าย แต่ตนมีความจำเป็นต้องทำ
“ไม่ต้องอธิบายให้ฉันฟังหรอกค่ะ คำแก้ตัวของคุณมันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น ฉันไม่นึกว่าคุณจะเห็นความรักที่เพื่อนฉันมีให้กับคุณเป็นแค่ธุรกิจ จันทร์เขาเสียใจมากนะคะ”
“บางทีคุณอาจจะไม่ได้รู้จักเพื่อนคุณดีพอก็ได้นะครับ” สงกรานต์ไม่วายทิ้งท้ายให้ร้ายอิงจันทร์ แต่พอมารินออกไปแล้ว เขาก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ แอบรู้สึกผิดนิดๆก่อนตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างครุ่นคิดอยู่คนเดียว...แล้วตัดสินใจโทร.เข้ามือถืออิงจันทร์ แต่คนรับสายกลับกลายเป็นครูณุ ครั้นครูณุถามว่าใครโทร.มา สงกรานต์ไม่บอก วางสายแล้วพึมพำกับตัวเอง
“จะรู้สึกผิดทำไมวะ น่าจะรู้อยู่ว่าผู้หญิงแบบนี้เป็นยังไง” จากนั้นก็ตัดใจไปเลย
ooooooo
