ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เล่ห์ลับสลับร่าง

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ฤทธิ์ชายออกไปแล้วด้วยท่าทางหัวเสียสุดขีด เภตราก็ไม่ชอบใจนักแต่ไม่อยากทะเลาะกับเจ๊อั้มให้อารมณ์เสียไปกว่านี้ แต่กระนั้นก็ถูกผู้จัดการชายใจสาวบ่นไม่ขาดปาก

“ยิ่งนับวัน...นายฤทธิ์ชาติมันยิ่งเปิดเกมรุก บุกจู่โจมมาหาเภถึงนี่ ทำแบบนี้มันไม่เห็นหัวพี่ชัดๆ”

“คุณฤทธิ์ชาติก็เหมือนพวกอาเสี่ยคนอื่นๆที่หวังจะได้เป็นคนพิเศษของเภ เลยตามเอาอกเอาใจสารพัด ผู้ชายที่ไหนลองได้ใกล้ชิดเภก็หลงเสน่ห์หัวปักหัวปํากันทั้งนั้น”

“หลงกับผีน่ะสิ ดูไม่ออกหรือไง มันกับนังทอมทมิฬอยากฉกเภไปอยู่ในสังกัดจนตัวสั่น ที่มันตามมาหาถึงห้องก็เพราะต้องการผลประโยชน์จากเภน่ะสิ”

“เภเป็นถึงนางเอกไข่มุกแห่งเอเชีย จะซื้อตัวเภไม่ง่ายหรอกนะคะ อีกอย่างเภก็ไม่ได้โง่ให้ใครมาหลอกง่ายๆด้วย อย่าห่วงเลยค่ะ ถ้าไม่มีอะไรพี่อั้มก็กลับเถอะค่ะเภอยากพัก”

“ยังกลับไม่ได้ เภต้องสัญญาก่อนว่าต่อไปนี้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับนายฤทธิ์ชาติอีก บอกตามตรง...ดูจากโหงวเฮ้งแล้วพี่ไม่ไว้ใจมันเลย...สัญญากับพี่ได้ไหม”

เภตรารับปากแบบขอไปที เจ๊อั้มก็รู้แต่ไม่พยายามเซ้าซี้ให้เป็นเรื่องใหญ่

“เราเป็นพี่น้องกัน ช่วยเหลือกันมาตลอด พี่หวังดีกับเภและพี่ก็หวังว่าเภจะคิดกับพี่อย่างนั้นเหมือนกัน”

พูดจบก็ผละไป เภตรารอจนอีกฝ่ายลับตา กรี๊ดไล่หลัง

“เชอะ! พี่น้อง...ช่วยเหลือ...หวังดี...ใครๆก็หวังดีกับฉันทั้งนั้นแหละ ใช่ซี้...ฉันสร้างผลประโยชน์ให้ไม่รู้เท่าไหร่ ถึงได้หวังดีกันนัก บอกแล้วไง ฉันไม่ได้โง่ ชิ!”

พวงครามคาใจคำทำนายของหมอนักษัตรเลยนัดเจออีกรอบเพื่อขอให้ทำนายเรื่องงานโชว์เครื่องเพชร หมอนักษัตรลำบากใจมาก เพราะมองเห็นจากตาทิพย์ว่างานจะล่มไม่เป็นท่า แถมเมื่อถูกพวงครามถามเรื่องฤกษ์งานแต่งของนกยูงกับรามิล ก็ต้องบ่ายเบี่ยงเลี่ยงประเด็นเช่นเคยว่าดวงยังไม่ดี ให้เลื่อนไปก่อน

คำทำนายของหมอนักษัตรไม่ได้ทำให้พวงครามเปลี่ยนใจ และเมื่อถูกแนะให้ทำพิธีสะเดาะเคราะห์ บริจาคเงินหลักแสนเพื่อให้งานโชว์เครื่องเพชรผ่านพ้นไปด้วยดี ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย หมอนักษัตรเห็นดังนั้นก็ล่อหลอกด้วยความงก จนพวงครามยอมยกเงินรายได้ครึ่งหนึ่งจากงานให้เป็นค่าบูชาครู

ฤทธิ์ชาติหาทางเอาคืนหน่วยพยัคฆ์พิฆาต ส่งจดหมายถึงยุทธพงศ์ให้ส่งตำรวจมาอารักขาเครื่องเพชรประจำตระกูล รามิลกับลูกทีมเลยต้องยอมไปร่วมงานเพราะถูกมอบหมายจากผู้บังคับบัญชา

อาคมเพิ่งรู้หลังจากนั้นว่ารามิลรับงานเดินแบบในงานโชว์เครื่องเพชรด้วย และอดสงสัยไม่ได้

“ไหนพี่บอกว่าจะไม่รับงานนี้ไง”

“ผู้ใหญ่สั่งมา ขัดได้เหรอวะ อีกอย่างงานนี้เงินดีจ่ายไม่อั้น แค่เดินไปเดินมาก็ได้ค่าตัวเป็นแสน ไม่รับก็โง่แล้ว”

“แต่ผมไม่ค่อยถูกชะตานายฤทธิ์ชาติ คนจัดงานนี้เลย มันชอบมาเกาะแกะคุณนกยูง”

“แกบอกว่าเขาเป็นพี่น้องกันมาตั้งแต่สมัยเด็กๆไม่ใช่เหรอ ครอบครัวนกยูงกับเขาสนิทกันคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

“คู่หมั้นทั้งคน พี่ไม่ห่วงบ้างเหรอครับ”

“ก็เพราะนกยูงหมั้นกับฉันแล้วน่ะสิ ฉันถึงไม่กลัวคนอื่นแย่ง ยังไงนกยูงก็ต้องเป็นของฉันวันยังค่ำ...จริงป่ะวะ”

ooooooo

รามิลไม่คิดมากเรื่องนกยูงเพราะเชื่อมั่นว่าเธอรักและไว้ใจเขากว่าใคร เช่นเดียวกับเภตราที่ไม่ยี่หระคำเตือนของเจ๊อั้มเรื่องฤทธิ์ชาติ รวมทั้งเรื่องพฤติกรรมของเธอที่วีนเหวี่ยงไม่เลือกหน้า

และวันนี้ของเภตราก็ไม่ต่างจากวันอื่นๆ ซุปตาร์สาวมาถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสาร โดยมีเจ๊อั้มตามดูแลเหมือนเคย ทีมงานพอใจผลงานเธอมาก จนกระทั่งได้ยินเสียงเธอปรี๊ดแตกจากห้องแต่งตัว

“บอกว่าไม่ใส่ไง...ชุดแบบนี้ใครจะกล้าใส่ เสร่อ! มีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่จะแต่งตัวแบบนี้”

“แต่นี่เป็นคอนเซปต์การถ่ายวันนี้นะคะ”

“พูดไม่รู้เรื่องหรือไง บอกว่าไม่ใส่...กระจอก ดูไม่แพงเลย ไปตาม บก.แฟชั่นมาคุยกับฉันเดี๋ยวนี้!”

ทีมงานไม่เคยเจอฤทธิ์เภตรา ถึงกับอ้าปากค้าง เจ๊อั้มต้องช่วยไกล่เกลี่ยสถานการณ์ ขอเวลาอยู่กับซุปตาร์สาวตามลำพัง และเภตราก็ไม่รอช้าจะโวยวายใส่ผู้จัดการส่วนตัว

“น่าเบื่อ ไร้รสนิยมที่สุด ที่จริงงานถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารเล็กๆแบบนี้ เภไม่ค่อยอยากรับเท่าไหร่ ให้พวกนางแบบหน้าใหม่โนเนมมาถ่ายก็ได้ งานดีกว่านี้ไม่มีแล้วหรือไงเจ๊อั้ม”

“อย่าลืมสิ...เธอแจ้งเกิดจากการถ่ายแบบที่นี่นะ เมื่อก่อน...ชุดอะไรเธอก็ใส่ได้ทั้งนั้น ไม่เคยบ่น”

“แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว ไข่มุกเอเชียอย่างเภต้องขึ้นปกแมกกาซีนแฟชั่นระดับโลกเท่านั้น ชุดบ้านๆแบบนี้ ใครจะใส่ลง พี่อั้มต้องไปบอกให้เขาเปลี่ยนคอนเซปต์วันนี้ ไม่งั้นเภไม่ถ่ายต่อจริงๆด้วย”

คำขาดของเภตราทำให้ทีมงานและเจ๊อั้มปวดประสาท ต่างจากรามิลกับลูกทีมหน่วยพยัคฆ์พิฆาต มีความสุขมากที่ได้ช่วยตัวประกันที่ถูกผูกติดกับระเบิด งานภาคสนามเป็นที่โปรดปรานของหน่วย แต่สำหรับงานอารักขาเครื่องเพชรของพวงคราม กลับทำให้ทุกคนในหน่วยอึดอัดใจ

รามิลต้องกล่อมลูกทีมให้ทำตามหน้าที่ เพราะงานเล็กงานใหญ่ก็คืองาน ลูกทีมทุกคนเลยสงบลงได้ อาคมภูมิใจในตัวเพื่อนรุ่นพี่มาก แต่กระนั้นก็อดห่วงไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องความสัมพันธ์ของอีกฝ่ายกับนกยูง

“อย่าลืมนะพี่ เย็นนี้พี่รับปากคุณนกยูงว่าจะไปรับที่ร้านกาแฟ”

“ไปไม่ได้แล้วว่ะ ต้องไปซ้อมเดินแบบแฟชั่นโชว์เครื่องเพชร จะเสร็จกี่โมงก็ยังไม่รู้ แกไปรับนกยูงแทนฉันทีสิวะ”

“อีกแล้วเหรอพี่ ตั้งแต่คุณนกยูงลงมาอยู่กรุงเทพฯ พี่เบี้ยวนัดเธอมาสองหนแล้วนะ”

“ทำไงได้วะ ก็มันติดจริงๆนี่หว่า ไว้วันหลัง ฉันพานกยูงไปเลี้ยงข้าวไถ่โทษก็แล้วกัน”

“ความรู้สึกคน...ถ้าเสียไปแล้ว มันเรียกกลับคืนมาไม่ได้นะพี่ ผมว่าพี่น่าจะแคร์ความรู้สึกคุณนกยูงมากกว่านี้” “นกยูงเป็นคู่หมั้นฉัน ทำไมฉันจะไม่แคร์วะ แต่เรื่องงานต้องมาก่อน เรื่องส่วนตัวไว้ทีหลัง นกยูงเข้าใจอยู่แล้ว”

“แล้วถ้าคุณนกยูงเธอไม่เข้าใจล่ะครับ”

“ฝากแกอธิบายแทนฉันด้วยก็แล้วกัน”

อาคมไม่เห็นด้วยเลยที่รามิลเห็นนกยูงเป็นของตาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่มีสิทธิ์...

ooooooo

ในที่สุดเภตราก็ได้ชุดใหม่มาถ่ายแบบ หลังจากเจ๊อั้มต้องเจรจากับทีมงานจนเมื่อยปาก แต่กระนั้น...ซุปตาร์สาวก็ไม่หยุดบ่น โวยว่าชุดรัดแน่นจนหายใจไม่ออก!

“ทนหน่อยน่า แป๊บเดียวเดี๋ยวก็ถอด พี่อุตส่าห์ไปอ้อนวอนชักแม่น้ำทั้งห้า กว่าเขาจะยอมให้เปลี่ยนมาใส่ชุดนี้”

“เพราะพี่อั้มคนเดียว พอเห็นเงินเข้าหน่อยก็กระดี๊กระด๊าตาโต รับงานชุ่ยๆจนทำให้ชีวิตเภต้องวิบัติ”

เจ๊อั้มหมั่นไส้มาก เตือนให้นึกถึงกำพืดเก่าที่เคยเป็นผู้หญิงธรรมดาที่ชื่อสำเภา กะเพรางาม

“พี่อั้ม! อย่าเรียกชื่อนี้ให้ฉันได้ยินอีกนะ ตอนนี้ฉันคือเภตรา ภาวดี ไข่มุกแห่งเอเชียที่คนทั่วโลกรู้จัก ไม่ใช่เด็กกะโปโลข้างถนนคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ถ้ายังอยากจะร่วมงานกัน เลิกขุดคุ้ยประวัติเก่าๆของฉันเสียที”

“ทำไม! อดีตของตัวเอง รังเกียจอะไรนักหนา ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองมาจากไหน พี่จะบอกให้นะ...คนที่ลืมตัว ลืมกำพืดตัวเองน่ะ ไม่มีวันเจริญหรอก”

“อ้อ...ที่แท้ก็จะลำเลิกบุญคุณที่พี่ผลักดันฉันเข้าวงการใช่ไหม แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว จะบอกให้...คนที่ควรเป็นฝ่ายทวงบุญทวงคุณคือฉันต่างหาก ถ้าไม่มีฉัน...พี่ไม่มีวันใช้ชีวิตสุขสบาย นั่งกินนอนกินจนอ้วนเป็นหมูตอนนครปฐมอย่างนี้หรอก เงินเปอร์เซ็นต์ค่าตัวที่หักจากฉันไปน่ะ คิดรวมแล้วเป็นเงินกี่ล้าน”

“นังเภ! กล้าพูดอย่างนี้ได้ยังไง งานทั้งหลายที่หล่อนทำ ฉันหามาให้ทั้งนั้น ลำพังหน้าอย่างหล่อนมีปัญญาไหม ฉันไปวิ่งเต้นเท่าไหร่ หล่อนถึงได้เจิดจรัสเป็นนางเอกไข่มุกเอเชียอย่างทุกวันนี้”

“แหม...บุญคุณท่วมหัวท่วมหูสินะ แล้วที่ฝรั่งชื่นชม...เพราะความสวยความสามารถของฉันหรือของพี่กันแน่!”

พูดจบก็เปลี่ยนเสื้อผ้าจะกลับ ทีมงานถึงกับหน้าเสีย พยายามอ้อนวอนให้ถ่ายต่อ แต่เภตราก็ไม่สนใจ คว้ากระเป๋าถือใบหรูไปขึ้นรถ เจอกับทอมณีที่รออยู่แล้วพร้อมรถสปอร์ตคันใหม่เอี่ยม

สีหน้าแปลกใจของเภตราทำให้ทอมณีต้องรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงประจบประแจงสุดๆ

“เรื่องเกี่ยวกับน้องเภ พี่ทอมรู้ทุกเรื่องนั่นแหละฮะ ไม่ว่าน้องเภจะทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ พี่ทอมไม่พลาดสักเรื่อง แล้วนี่น้องเภถ่ายแบบเสร็จแล้วหรือยังฮะ”

“ค่ะ...เภจะกลับแล้ว พี่ทอมมีธุระอะไรกับเภเหรอคะ”

“คุณฤทธิ์ชาติให้พี่ทอมขับรถมารับน้องเภไปซ้อมเดินแบบงานแฟชั่นโชว์หญิงงามเพชรน้ำหนึ่งเย็นนี้ฮะ”

“เภเอารถมา ขับไปเองได้ ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ”

“แต่รถคันนี้...คุณฤทธิ์ชาติตั้งใจมอบให้น้องเภเป็นของขวัญนะฮะ”

“ลัมโบกินีป้ายแดง คันละยี่สิบล้าน คุณฤทธิ์ชาติยกให้เภจริงๆเหรอคะ”

“แค่นี้มันยังน้อย ลองคุณฤทธิ์ชาติพอใจใครก็ทุ่มให้ได้ทั้งนั้น แม้กระทั่งดาวกับเดือน ถ้าน้องเภอยากได้ คุณฤทธิ์ชาติก็ติดต่อองค์การนาซ่าเอามาประเคนให้น้องเภจนได้”

เจ๊อั้มโผล่มาขัดจังหวะ แหวใส่ทอมณีไม่ยั้ง ก่อนจะหันไปเอาเรื่องเภตราที่ไม่ทำตามสัญญา

“เภไม่ได้ขอ เขาเอามาให้เอง ส่วนเภจะรับหรือไม่รับ มันก็ถือเป็นสิทธิ์ของเภ พี่ไม่เกี่ยว”

“ทำไมฉันจะไม่เกี่ยว ในเมื่อฉันดูแลเธออยู่ รู้ทั้งรู้ว่ามันเอาของมาล่อให้เธอย้ายสังกัดก็ยังจะไปยุ่งกับมัน”

ทอมณีเห็นดังนั้นก็บอกให้เภตรานั่งรถสปอร์ตไปกับตน เภตราหงุดหงิดเจ๊อั้มเป็นทุนเลยไม่ปฏิเสธ เจ๊อั้มต้องรีบตามไปขวาง และเมื่อเห็นว่าเภตราไม่ยอมทำตามสั่งก็ประกาศกร้าว

“นังเภตรา! อยากไปอยู่กับอีทอมหน้าปลวกนักก็ไปเลย แล้วไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก ดูซิว่าแกจะไปได้สักกี่น้ำ”

“ก็ได้...งั้นก็จบกันเท่านี้ ทางใครทางมัน ไม่ต้องมายุ่งกันอีก!”

ooooooo

อาคมต้องไปดูแลนกยูงแทนรามิลที่ไปซ้อมเดินแบบงานโชว์เครื่องเพชร เขาอยากซื้อดอกไม้ไปฝาก แต่ก็ต้องตัดใจเพราะไม่มีสิทธิ์ เลยได้แต่นั่งหน้าจ๋อยเมื่อถูกจีอึนทักทายอย่างรู้ทัน

“ผู้หมวดรามิลคงยุ่งมากสินะ ถึงได้ปล่อยให้นกยูงรอเก้อเป็นแม่สายบัวประจำ ไม่ทราบว่าวันนี้ผู้หมวดรามิลติดภารกิจอะไรคะ บุกชิงตัวประกันที่ผับซอยทองหล่อ หรือว่าล่อซื้อยาเสพติดที่บาร์อะโกโก้แถวพัฒน์พงศ์”

“วันนี้พี่มิลติดซ้อมเดินแบบงานแฟชั่นโชว์หญิงงามเพชรน้ำหนึ่งครับ”

“เดี๋ยวนี้คู่หมั้นเธอรับจ๊อบเดินแบบด้วยเหรอ”

นกยูงเล่าเสียงอ่อยว่าคู่หมั้นหนุ่มต้องไปเดินแบบในงานโชว์เครื่องเพชรของพวงคราม อาคมเลยถือโอกาสแก้ต่างแทนเพื่อนรุ่นพี่ว่ามีหน้าที่อารักขาเครื่องเพชรด้วย แต่จีอึนก็ดูจะไม่เชื่อนัก

“แต่อยากใกล้ชิดนางแบบสาวสวยหุ่นเชฟบ๊ะ ก็เลยยอมตกลงใช่ไหมคะ”

“ไม่ใช่นะครับ แต่พี่มิลรับงานนี้เพราะอยากหารายได้พิเศษ จะได้เก็บเงินจัดงานแต่งงานกับคุณนกยูงต่างหาก”

เหตุผลที่อาคมยกมาทำให้นกยูงกับจีอึนมองหน้ากันอึ้งๆ โดยเฉพาะนกยูงถึงกับน้ำตารื้นด้วยความปลื้มใจ แต่ไม่ทันพูดอะไร ฤทธิ์ชาติก็หอบดอกไม้ช่อโตมาหาถึงร้านกาแฟของสองสาวเสียก่อน

อาคมได้ยินฤทธิ์ชาติอวดว่าดอกไม้นี้มาจากสวนของพวงครามก็อดเหน็บไม่ได้

“กุหลาบที่สวนหลังบ้านหรือจากร้านข้างๆกันแน่ครับ...เหมือนกันเป๊ะ”

“กุหลาบที่ไหนก็หน้าตาเหมือนกันทั้งนั้น...นกยูงจ๊ะ...กุหลาบช่อนี้ คุณแม่พี่ปลูกเองกับมือเลยนะ”

“คุณป้าพวงครามมือเย็น ปลูกอะไรก็งาม นกยูงคงต้องไปเรียนวิชาปลูกต้นไม้จากคุณป้าพวงครามบ้างแล้ว”

ฤทธิ์ชาติยินดีมาก และอดไม่ได้จะยั่วประสาทอาคม “คุณแม่พี่บ่นถึงน้องนกยูงเสมอ ท่านคงดีใจ ถ้าน้องนกยูงไปหาท่านที่บ้านบ่อยๆ ถ้าไม่รังเกียจ...คุณอาคมจะตามมาด้วยก็ได้นะครับ”

“ไม่รบกวนดีกว่าครับ เรื่องต้นไม้ต้นไร่ผมไม่ค่อยสันทัด ถนัดแต่เรื่องจับโจรผู้ร้าย”

อาคมสบตาท้าทาย แต่ฤทธิ์ชาติก็ไม่ยี่หระ หยิบการ์ดเชิญไปงานโชว์เครื่องเพชรให้นกยูง พร้อมกล่องเครื่องเพชรครบชุดให้เธอใส่ไปงาน อาคมกับจีอึนถึงกับพูดไม่ออก โดยเฉพาะรายหลังชอบใจในตัวฤทธิ์ชาติมาก ยิ่งเขาพูดจาเอาอกเอาใจเป็นภาษาเกาหลียิ่งปลื้ม คิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่ดีและเหมาะสมกับนกยูงมากกว่ารามิลร้อยเท่า...

เวลาเดียวกันที่เวทีเดินแบบ...ผู้ชายที่แย่กว่าฤทธิ์ชาติร้อยเท่ากำลังต่อปากต่อคำกับเภตราอย่างสนุกปาก เมื่อเธอโวยวายใส่ทีมงานเรื่องคิวการแสดงที่ต้องถูกเขาอุ้มออกมาจากหลังเวที

“เภควรจะเดินช้าๆ สง่างามเยี่ยงนางพญา ให้แขกผู้มีเกียรติและนักข่าวได้ถ่ายรูปเภด้วยความชื่นชม ไม่ใช่ให้นายผู้หมวดซกมกอุ้มกระเตงๆเภเข้าไปในงานแบบนี้ มันแย่งซีนเภ เข้าใจไหมคะ...คนเขียนสคริปต์เอาสมองส่วนไหนคิด”

“เดี๋ยวนะ...พูดอย่างนี้หมายความว่าไง คุณกลัวผมจะเด่นเกินหน้าเกินตาคุณหรือไงถึงวีนแบบนี้ โธ่เอ๊ย ...ตอนแรกผมนึกว่าคุณหวงตัว ไม่อยากให้ผมสัมผัสเรือนร่างของคุณซะอีก”

“นั่นก็ใช่ ฉันขยะแขยงคุณยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกือ...จำไว้!”

“ขยะแขยงหรือกลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวเข้ามากอดจูบผมอีก”

การเถียงกันของสองหนุ่มสาวกลายเป็นเป้าสายตาของทีมงานและเหล่านางแบบที่มาซ้อม ทอมณีได้ยินก็เบิกตาโพลง ถลาไปคาดคั้นความจริงจากเภตรา

“ไม่จริง...พี่ทอมอย่าไปเชื่อมันนะคะ ไอ้นี่มันโกหก มันอยากดังเลยปั้นน้ำเป็นตัว”

รามิลไม่สะทกสะท้าน และอดไม่ได้จะยั่วโมโหเภตรา “แหม...ทีตอนนั้นล่ะจูบเอาๆ จูบขยี้จนปากผมแทบเปื่อย ผมตั้งตารอให้ละครออกอากาศเร็วๆ อยากเห็นฉากที่เราจูบกันอย่างดูดดื่ม แหม...แค่คิดก็ฟินแล้ว”

ไม่ทันขาดคำเภตราก็ตวัดมือตบหน้าเขาเต็มแรง รามิลรีบคว้ามือไว้ ดวงตาลุกวาวด้วยความโกรธจัด ตั้งท่าจะเอาคืน แต่สุดท้ายก็ไม่ลงมือเพราะไม่อยากได้ชื่อว่ารังแกผู้หญิง

ooooooo

เจ๊อั้มเจ็บใจมากที่ถูกเภตราหักหน้า หนีไปอยู่กับฤทธิ์ชาติกับทอมณี จนต้องไประบายความคับแค้นใจกับดนู เจ้าของบริษัทโปรดักชั่นได้แต่ปลอบให้ทำใจ เพราะเภตราจะหมดสัญญาแล้ว และอีกฝ่ายยังเหลือรามิลให้ดูแล

ชื่อของรามิลทำให้เจ๊อั้มเปลี่ยนท่าที จากหัวเสียเป็นตื่นตัวเพราะเชื่อว่าต้องทำประโยชน์บางอย่างได้จากการเป็นผู้จัดการส่วนตัวของตำรวจหนุ่มจอมกะล่อน รีบผละจากดนูไปที่งานซ้อมเดินแบบ โดยไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกันนั้น รามิลกับเภตรามีปากเสียงกันอย่างรุนแรงเพราะเหตุการณ์ตบตีก่อนหน้า

“ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าทำกับผมแบบนี้”

“ก็ไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้าดูถูกฉันแบบนี้เหมือนกัน”

“งั้นก็รับรู้ไว้ซะ...ที่คุณตบหน้าผม...ผมถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ แต่ถ้าคราวหน้าคุณตบผมอีก ผมจะจูบคุณให้มือไม้อ่อนจนตบผมไม่ได้เลย ไม่เชื่อก็คอยดู!”

ท่าทางเอาจริงของรามิลทำให้เภตราเริ่มขยาด ทอมณีเลยต้องมาขวาง แต่ก็ถูกรามิลด่าไม่ไว้หน้า

“หัดดูแลเด็กของคุณบ้างแล้วกัน อย่าปล่อยให้คลุ้มคลั่ง อาละวาดคนอื่นมากนัก รู้จักสงบสติอารมณ์ซะบ้าง ไม่งั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน”

ทีมงานเห็นท่าไม่ดี ยอมเปลี่ยนคิวจากรามิลต้องอุ้มเภตราออกจากหลังเวทีเป็นให้เขาเดินประกบ เหมือนเป็นบอดี้การ์ดคุ้มกันเธอกับเครื่องเพชร รามิลไม่ติดใจ เช่นเดียวกับเภตราที่ตอบรับเพื่อตัดรำคาญ

“อยากจะทำอะไรก็ทำ จบงานรับตังค์ แล้วก็อย่าหวังว่าชาตินี้จะได้เจอกันอีกเลย!”

ขณะที่รามิลกับเภตราประกาศศึกกลางงานซ้อมเดินแบบ...อาคมกับฤทธิ์ชาติก็ไม่น้อยหน้า ยั่วประสาทกันไปมาระหว่างรอให้นกยูงชงกาแฟ

“ดื่มกาแฟตอนนี้ พี่ฤทธิ์ไม่กลัวนอนไม่หลับเหรอคะ”

ฤทธิ์ชาติอมยิ้ม ตอบอย่างเอาใจสาวสุดๆ “คนทั่วไปคิดว่ากาแฟทำให้นอนไม่หลับ แต่ที่จริงแล้ว กาแฟช่วยให้ร่างกายผ่อนคลาย นอนหลับสบายยิ่งขึ้น ที่สำคัญ... คาเฟอีนในปริมาณที่พอเหมาะจะช่วยกระตุ้นการกำจัดของเสียออกจากร่างกายในช่วงกลางคืนอีกด้วย พี่เลยชอบดื่มกาแฟอุ่นๆก่อนนอน”

“นกยูงเปิดร้านกาแฟยังไม่เคยทราบเรื่องนี้พี่ฤทธิ์ยังรอบรู้เหมือนเดิม สมัยเรียน...พี่ฤทธิ์ก็สอบได้ที่หนึ่งทุกครั้ง”

อาคมได้ยินก็เบ้หน้า อดแขวะไม่ได้ “คุณฤทธิ์ชาตินี่หัวแหลมมาตั้งแต่เด็กเลยนะครับ ไม่เหมือนผม...สอบได้เกือบบ๊วยทุกครั้ง ผู้ชายที่รอบรู้ไปซะทุกเรื่องอย่างคุณฤทธิ์ชาติ อยู่ที่ไหนสาวๆคงติดกันเกรียว”

“แต่ผมก็เป็นคนรักเดียวใจเดียวนะครับ เคยรักยังไงก็รักอยู่อย่างนั้นไม่มีวันเปลี่ยน”

“นักธุรกิจรวยอันดับต้นๆของเมืองไทยจะมีสาวคนไหนปฏิเสธได้ลงคอครับ”

ฤทธิ์ชาติปรายตาไปทางนกยูงเหมือนจะบอกเป็นนัย “มีสิครับ...ความรักมักเล่นตลกกับเราเสมอ ผู้หญิงที่ผมแอบรักมีเจ้าของอยู่แล้ว ผมเฝ้ามองเธอมาตั้งนาน แต่กลับโดนคนอื่นแย่งไปโดยไม่ทันตั้งตัว”

นกยูงไม่รู้เรื่อง ตื่นเต้นใหญ่เพราะคิดว่าฤทธิ์ชาติมีคนที่แอบรัก

“เธอยังไม่รู้หรอกครับ เพราะพี่ยังไม่เคยบอกเธอเลยสักครั้ง มันยังไม่ถึงเวลา”

“ขอให้พี่ฤทธิ์มีโอกาสได้บอกความในใจกับเธอคนนั้นนะคะ นกยูงจะรอฟังข่าวดีค่ะ”

“เร็วๆนี้แหละครับ เมื่อทุกอย่างลงตัวแล้ว พี่จะต้องบอกเธอแน่นอน”

พูดพลางส่งสายตากวนประสาทให้อาคม สองหนุ่มรู้ทันกันอย่างไม่ต้องสงสัย แต่นกยูงไม่รู้เรื่องด้วย อึดอัดใจเมื่อสองหนุ่มแย่งกันเสนอตัวไปส่งที่บ้าน สุดท้ายเลยตัดสินใจกลับกับจีอึนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ แต่ดันโผล่มาขัดจังหวะและกลายเป็นทางออกให้เพื่อนรักโดยไม่รู้ตัว

ooooooo

การซ้อมเดินแบบของรามิลกับเภตราไม่ค่อยราบรื่นนัก สองหนุ่มสาวตั้งหน้าตั้งตาจับผิดและขัดคอกันและกันจนคิวรวนไปหมด ทีมงานพยายามไกล่เกลี่ย โดยมีสองผู้จัดการส่วนตัว...เจ๊อั้มและทอมณีคอยขัดขวาง ทำให้บรรยากาศการซ้อมชวนอึดอัด เหมือนอยู่ในสนามรบระหว่างนายแบบและนางแบบไฮไลต์ของงาน

เภตราหงุดหงิดมาก เบื่อต้องเถียงกับรามิลเลยจะหนีกลับก่อน ตำรวจหนุ่มจอมกะล่อนเห็นดังนั้นก็ตามติด และแกล้งพูดไล่หลังดังๆ หวังประจานและยั่วประสาท

“นี่เราจูบกันสามครั้งแล้วนะ...หวังว่าคุณคงไม่ติดใจจนมีครั้งที่สี่ ห้า หก เจ็ด ตามมานะ”

“หน้าด้าน! พูดออกมาได้ ฉันเป็นผู้หญิง ฉันเสียหายนะ”

“แล้วคุณไม่คิดบ้างหรือไง ผู้ชายอย่างผมก็เสียหายเป็นเหมือนกัน”

รามิลโต้อย่างไม่ยอมแพ้ เภตราตั้งท่าจะสวนแต่ก็ช้ากว่าเขา

“ผมก็มีหัวใจ ไม่ใช่ดอกไม้ริมทางให้คุณเด็ดดมเล่นแล้วทิ้งขว้างข้างถนนนะครับ ผู้ชายอย่างผมก็หวงเนื้อหวงตัวไม่ต่างจากผู้หญิงอย่างคุณ ผมไม่ง่ายนะครับ”

เภตราเบ้หน้า ก่อนจะพาดพิงถึงอจลา รามิลนิ่วหน้า ซุปตาร์สาวเลยไม่รั้งรอจะขยี้ “โถๆ ทำเป็นลืม ใครๆเขาลือกันให้แซ่ดว่าหลังเลิกกองคืนนั้น อจลาขอซ้อนมอเตอร์ไซค์คุณหายไปสองต่อสอง ไปโผล่อีกทีก็คอนโดคุณ”

รามิลหน้าตื่น ไม่คิดว่าจะมีใครรู้เรื่องนี้ เภตราสาแก่ใจมาก มั่นใจว่ามาถูกทาง กระแทกซ้ำ

“ความลับมันไม่มีในวงการนี้หรอกนะ ยิ่งปิด คนก็ยิ่งอยากรู้ โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง คิดอยากจะเป็นคนเด่นคนดังมันก็ต้องแลกกับความเป็นส่วนตัวอย่างนี้แหละ ยินดีต้อนรับเข้าสู่วงการมายานะคะผู้หมวดรามิล...”

คำพูดเตือนของเภตราไม่เกินจริงเลย เพราะวันเดียวกันนั่นเอง ก็มีข่าวซุบซิบถึงรามิลว่าแอบควงสาวซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ขึ้นคอนโด จีอึนเห็นภาพข่าวก็รีบหยิบไปให้นกยูงดู

“ดาราสาวซ้อนท้ายหมวดมือเหล็ก ไม่รู้ไปจบที่คอนโดใคร...ถึงจะเห็นหน้าไม่ชัด แต่ดูก็รู้ว่าเป็นหมวดรามิลกับแม่อจลานางร้ายที่ชอบโชว์เซ็กซี่ ไม่ทันไรคู่หมั้นเธอก็ออกลายจนได้”

นกยูงหน้าเสีย ไม่เชื่อและพยายามแก้ต่างให้คู่หมั้นหนุ่ม “คนในรูปอาจไม่ใช่คุณมิลก็ได้”

“นกยูง...จนป่านนี้เธอจะยังเชื่อใจเขาอีกเหรอ

ผู้หมวดรามิลไม่ใช่ผู้ชายแสนดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ เส้นผมที่เธอเจอในห้องนอนวันก่อนต้องเป็นของ
แม่อจลานี่แน่ๆ”

“ความเชื่อใจคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับความรัก ถ้าคิดจะรักกันแล้วก็ต้องไว้ใจกัน ถึงคุณมิลจะดูเหมือนผู้ชายเจ้าชู้ แต่ฉันก็เชื่อว่าเขาจะไม่มีวันทรยศความรักที่ฉันมีให้”

จีอึนอยากจะเป็นบ้าตายกับความใสซื่อของเพื่อนรัก “ไม่เข้าใจเลย...หมวดรามิลมีอะไรดีนักหนา เธอถึงไม่ยอมตาสว่างเสียที มีผู้ชายดีๆมาจีบเธอตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมไม่เผื่อใจ ลองเปิดโอกาสให้คนอื่นดูบ้าง”

“ถ้าจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นต้องเผื่อใจหรอก เพราะสุดท้ายเมื่อถึงคราวที่ต้องเจ็บ จะเผื่อใจแค่ไหนก็เจ็บอยู่ดี”

ooooooo

กว่ารามิลจะเห็นข่าวซุบซิบของตัว เรื่องเขาควงสาวปริศนาขึ้นคอนโดก็แพร่กระจายทั่วหน่วยแล้ว ลูกทีมพากันแซวใหญ่เพราะรู้ดีถึงนิสัยจอมกะล่อนของเขา มีเพียงอาคมที่มองมาด้วยสีหน้านิ่งสงบ เป็นห่วงความรู้สึกของนกยูง ไม่รู้จะสะเทือนใจแค่ไหนที่เห็นข่าวนี้

รามิลก็แคร์ความรู้สึกของคู่หมั้นสาว บุกไปหาเธอถึงร้านกาแฟและพาไปกินข้าว...เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน หลังจากผิดนัดมาแล้วหลายครั้ง นกยูงดีใจได้เจอคู่หมั้นหนุ่ม แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะเขาเอาอกเอาใจเธอแบบออกนอกหน้า...เหมือนคนกำลังมีความลับหรือมีความผิดต้องซ่อน!

แต่ถึงกระนั้น...นกยูงก็เลือกไม่ซักไซ้ แม้เขาจะไม่ใส่ใจเธอเท่าไหร่ แต่ก็ยังได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้น รามิล
ก็ใจไม่ดี ยิ่งเธอทำท่าทางเหมือนไว้ใจเขา ยิ่งรู้สึกผิดจนต้องรีบแก้ตัวด้วยการเอาใจเธอมากกว่าที่เคย

ภตราแวะมาช็อปปิ้งพร้อมทอมณี ซุปตาร์สาวเห็นข่าวซุบซิบของรามิลแล้ว เลยได้รู้จากทอมณีว่าเขามีคู่หมั้นสาวชื่อนกยูง...แล้วก็เหมือนโชคชะตาเล่นตลก เธอดันผ่านไปเห็นเขากำลังกินข้าวกับคู่หมั้นในห้างเดียวกัน!

รามิลตกใจมากที่เห็นเภตรา ยิ่งเห็นสายตามีเลศนัยของเธอ ยิ่งร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก แล้วก็งานเข้าจนได้ เมื่อเธอหันไปทักทายนกยูงแบบเป็นกันเอง แสดงท่าทางสนอกสนใจคู่หมั้นสาวของเขาแบบออกนอกหน้า

นกยูงดีใจมากได้เจอเภตรา...ซุปตาร์สาวในดวงใจ และท่าทางชื่นชมนั้นก็ทำให้เภตราลอบยิ้มร้าย

“ขอบคุณค่ะ ดีใจเช่นกันที่ได้พบคู่หมั้นของผู้หมวด คุณนกยูงเป็นผู้หญิงโชคดีที่สุดเลย...รู้ตัวหรือเปล่าคะ”

“โชคดียังไงคะ”

“ก็โชคดีที่เป็นคนรักของนายตำรวจอนาคตไกลอย่างผู้หมวดน่ะสิคะ”

“คุณเภตราชมเกินไปแล้วล่ะค่ะ”

“ไม่เกินไปหรอกค่ะ นี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำ เพียงเภได้...สัมผัสผู้หมวดแค่วันเดียวที่กองละคร ยังหลงเสน่ห์ผู้หมวดจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น ผู้หมวดเที่ยวไปหว่านเสน่ห์ จนสาวๆในกองหลงกันทุกคน”

ท่าทางเสแสร้งแกล้งเพ้อของเภตราทำให้นกยูงหน้าเสีย รามิลร้อนตัว ตั้งท่าจะอธิบายแต่ก็ช้ากว่าเภตรา

“ถ้าไม่เชื่อ...ถามอจลา รายนั้น...ขึ้นคอนโดกันแค่ครั้งเดียว เพ้อหามือเหล็กของผู้หมวดไม่ขาดปาก”

“นี่คุณ! หยุดพูดเสียที มันชักจะมากเกินไปแล้วนะ” รามิลแหวอย่างเหลืออด

เภตราเห็นรามิลร้อนรนก็สะใจมาก แต่ก็ยังไม่พอใจ โยนระเบิดทิ้งท้าย “แหม...ผู้หมวดขา อย่าถือสาเลยนะคะ เภก็แค่ฝากความคิดถึงของอจลามาให้เท่านั้น ขอยืนยันว่าคุณนกยูงเป็นผู้หญิงโชคดีที่สุดจริงๆ”

พูดจบก็ผละไป ทิ้งรามิลให้วิ่งตามเคลียร์กับนกยูงที่เดินออกจากร้านอาหารไปแล้ว

“มันไม่ใช่อย่างที่นกยูงคิดนะครับ อย่าเข้าใจผิด...ฟังผมก่อน”

“นกยูงไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว นกยูงจะกลับ!”

“อย่างที่ผมบอก...ยัยเภตราเป็นนางมารร้าย เธอต้องการแก้แค้นผม แกล้งพูดให้ผมกับนกยูงทะเลาะกัน”

แม้สิ่งที่รามิลพูดจะเป็นความจริง แต่ประวัติและหลักฐานเส้นผมบนเตียงในคอนโดเขาก็ทำให้นกยูงเชื่อไม่ลง ตัดสินใจควักถุงใส่เส้นผมผู้หญิงออกมาให้ดู ก่อนจะประกาศกร้าว

“ทำไมยังโกหกอีกคะ ทุกอย่างชัดเจนขนาดนี้ นกยูงไม่เชื่อคุณมิลอีกแล้ว!”

ooooooo

นกยูงอาละวาดจนสลบ รามิลต้องรีบพากลับคอนโดและเรียกอาคมมาช่วย อาคมได้ยินว่านกยูงเป็นลมก็รุดมาด้วยความห่วงใย รอจนเธอฟื้นจึงปรี่ไปดูถึงหน้าเตียง

รามิลรออยู่แล้วพร้อมคำแก้ตัวที่เตี๊ยมไว้กับอาคม

“ฟังผมนะครับ...เรื่องจริงก็คือวันนั้นหลังจากเลิกกองที่ต่างจังหวัด ผมมาส่งคุณอจลาที่กรุงเทพฯเพราะเธอไม่ได้ขับรถมา หลังจากนั้นผมก็กลับมานอนที่คอนโดโดยลำพัง”

“เหรอคะ...แล้วที่คุณเภตราบอกว่าคุณอจลานอนค้างกับคุณล่ะ”

“เช้านั้นนกยูงก็ไปที่คอนโดผมนี่ครับ ผมอยู่คนเดียว...จริงไหมไอ้คม”

อาคมไม่มีทางเลือก จำใจโกหกนกยูงเหมือนเคย รามิลปั้นน้ำเป็นตัว แสร้งตีหน้าเศร้า บีบน้ำตาแก้ตัวเรื่องเส้นผมว่าเป็นของกิ๊กสาวๆของบรรดาลูกทีมในหน่วยที่มาจัดปาร์ตี้ในคอนโดเขาเมื่อคืนก่อน นกยูงยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่เมื่ออาคมช่วยยืนยัน เลยยอมเชื่อใจรามิลอีกครั้ง

หลังเคลียร์กับนกยูง รามิลก็กลับหน่วยพร้อมอาคม ท่าทางกระดี๊กระด๊าที่เอาตัวรอดได้ทำให้อาคมอดรนทนไม่ไหว โพล่งออกไปด้วยความอึดอัดใจ

“พี่หลอกคุณนกยูง แต่ก็ยังกล้าสบถสาบานแบบนั้น พี่ไม่กลัวมั่งเลยเหรอ”

“กลัวอะไรวะ ก็แค่พูดให้มันดูน่าเชื่อถือ สมัยนี้ไม่มีใครเขาเชื่อเรื่องคำสาบานกันหรอก”

“แล้วพี่จะใช้วิธีแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ผู้หญิงเขาไม่สนุกด้วยหรอกนะ”

“เฮ้ย...เรื่องหลอกน่ะฉันไม่หลอกหรอก ฉันก็อยากได้ผู้หญิงดีๆอย่างนกยูงเป็นแม่ของลูกฉัน แต่ยังไม่ใช่เวลานี้”

“แล้วเมื่อไหร่ล่ะครับ”

“ให้ฉันใช้เวลาของความเป็นหนุ่มโสดให้คุ้มเสียก่อน เบื่อเมื่อไหร่ค่อยแต่ง ผู้ชายอย่างเราแต่งงานตอนอายุสี่สิบก็ยังไม่สาย หนุ่มใหญ่ก็เหมือนมะพร้าว ยิ่งแก่ก็ยิ่งมันเว้ย”

อาคมส่ายหน้า หน่ายใจกับความคิดของเพื่อนรุ่นพี่ แต่รามิลก็ไม่ทันสังเกต

“คิดแล้วฉันยังแค้นยัยเภตรา พาวินาศไม่หาย หาเรื่องให้ฉันกับนกยูงต้องผิดใจกัน”

“แต่เรื่องที่คุณเภตราเธอบอกกับคุณนกยูง มันก็เป็นความจริงไม่ใช่เหรอครับ”

รามิลพยักหน้ารับแต่ยังไม่สำนึก “เรื่องจริงสิยิ่งบอกไม่ได้...ฉันไม่อยากให้นกยูงมารับรู้ด้านมืดของฉัน ในเมื่อยัยนั่นคิดจะประกาศศึกกับฉัน ก็เตรียมตัวรับมือไว้ให้ดีก็แล้วกัน!”

เภตรารู้ดีว่ารามิลจะเอาคืน แต่ก็ไม่ยี่หระ สะใจมากกว่าที่ได้ทำให้เขาแตกกับคู่หมั้นสาว

“ป่านนี้ไอ้หมวดนั่นคงทะเลาะกับยัยคุณหนูแอ๊บแบ๊วบ้านแตก ดีไม่ดี...ประกาศถอนหมั้นกันไปแล้ว”

ทอมณีนิ่วหน้า ไม่เห็นด้วยที่ซุปตาร์สาวจะทำร้ายนกยูงแบบนั้น

“คุณนกยูงดูบอบบาง ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ น้องเภไม่น่าใจร้ายอย่างนั้นกับเธอเลย ไม่สงสารเธอบ้างเหรอฮะ”

“ก็เพราะเภสงสารหัวอกลูกผู้หญิงเหมือนกันน่ะสิ ถึงได้แฉลากไส้ความเจ้าชู้ไม่รู้จักพอของผู้ชายมักมาก เห็นแก่ตัวพันธุ์นั้น คราวนี้จะได้ตาสว่าง เลิกเห็นกงจักรเป็นดอกบัวเสียที”

“น้องเภทำไปเพราะอยากแก้แค้นหมวดรามิลมากกว่า”

“ก็มีส่วน...ช่วยไม่ได้ อยากฉีกหน้าเภก่อนทำไม!”

เภตราสวนอย่างขัดใจ ทอมณีอ้าปากจะเตือนสติ แต่ก็ถูกซุปตาร์สาวตัดบทและไล่ออกจากคอนโด พร้อมขู่จะยกเลิกสัญญาหากยังบ่นไม่เลิก

ooooooo

รามิลกับเภตราประกาศสงครามกันแบบไม่มีใครยอมใคร โดยไม่รู้เลยว่าหมอนักษัตรจะล่วงรู้ดวงชะตาของทั้งสองว่าดวงตกถึงขั้นชะตาขาด!

และแล้ววันงานโชว์เครื่องเพชรของพวงครามก็มาถึง เภตรามาถึงช้าตามประสาซุปตาร์คนดังที่ชอบเป็นจุดเด่นของงานเหมือนเคย ต่างจากรามิลที่มาถึงก่อนเวลาหลายชั่วโมงพร้อมลูกทีมหน่วยพยัคฆ์พิฆาตเพื่อซักซ้อมแผนคุ้มกัน

เจ๊อั้มมาถึงงานในฐานะผู้จัดการส่วนตัวของรามิล และคอยเร่งเขาเป็นระยะๆเพราะใกล้ถึงเวลาแล้ว

“เจ๊อย่าห่วงเลย...ผมผู้ชาย ใช้เวลาไม่นานเหมือนพวกผู้หญิงหรอกครับ เหลือเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่างานแฟชั่นโชว์จะเริ่ม ผมขอดูแลความเรียบร้อยรอบๆบริเวณงานก่อนดีกว่า”

“ไม่มีเวลาแล้วค่ะ หมวดต้องไปห้องแต่งตัวเดี๋ยวนี้ มีนักข่าวมาขอสัมภาษณ์หมวดคู่กับยัยเภก่อนเริ่มงาน”

“สัมภาษณ์คุณเภตราคนเดียวก็พอมั้งครับ ผมไม่ใช่ดารา ขี้เกียจปั้นหน้าฉีกยิ้มตอนตอบคำถามพวกนักข่าว”

“ไม่ได้ค่ะ...ตอนนี้หมวดไม่ใช่ตำรวจโนเนมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ในเมื่อหมวดเป็นเด็กในสังกัดอั้ม อั้มก็จะดันหมวดไปให้ถึงดวงดาวเองค่ะ”

เภตรามาถึงงานในเวลาไล่เลี่ยกัน เจอกับรามิลตรงทางเข้าห้องแต่งตัว เลยแกล้งพูดยั่วโมโห

“วันนี้ไม่พาคู่หมั้นมาออกงานด้วยเหรอคะหมวด เอ๊ะ...หรือว่าถอนหมั้นเรียบร้อยไปแล้ว”

“ผมกับนกยูงรักกันดีครับ ถึงจะมีพวกจิตไม่ว่างชอบสร้างความร้าวฉาน แต่เราสองคนก็ปรับความเข้าใจกันได้”

“คุณนกยูงนี่ใจกว้างจังนะคะ...ใจดีแบ่งปันคู่หมั้นให้คนอื่นยืมใช้ได้ทั่วถึงอย่างกับของสาธารณะ แม่พระจริงๆ”

รามิลทนไม่ไหว สวนอย่างเหลืออด “ผมเป็นผู้ชาย หัวหกก้นขวิดยังไงก็ไม่มีอะไรเสียหาย ไม่เหมือนผู้หญิงบางคน ทำตัวหัวสูง ใช้ของแบรนด์เนม กินของหรูๆ ขับรถแพงๆ แต่เบื้องหลังมีเสี่ยเลี้ยงเปย์ไม่อั้น”

เภตราถึงกับเนื้อเต้น รู้ดีว่าเขาแกล้งแดกดันเธอเรื่องฤทธิ์ชาติ เจ๊อั้มเห็นท่าทางเดือดร้อนของอดีตซุปตาร์สาวในสังกัดก็ผสมโรงด้วยอย่างสนุกปาก ทอมณีเลยโดดมาร่วมวงด้วย จนหวิดจะมีเรื่องกันกลางงาน

ทีมงานเห็นท่าไม่ดี รีบจับสองฝ่ายแยกจากกัน แต่กระนั้น...รามิลก็ไม่รามือเรื่องเอาคืน ฉวยจังหวะที่สัมภาษณ์คู่เภตรา พูดจาเหน็บแนมสองแง่สองง่าม หวังให้เธอได้อาย

“ผมดีใจมาก...ไม่นึกไม่ฝันว่าวันนึงจะได้เป็นบอดี้การ์ดใกล้ชิดไข่มุกแห่งเอเชียจนแทบจะหายใจรดกัน”

พูดพลางขยับตัวหา เภตราพยายามเบี่ยงตัวหนี เกลียดท่าทางกวนประสาทของเขามาก แต่ก็จำต้องตอบคำถามนักข่าวเกี่ยวกับละครที่เล่นคู่เขา รามิลเห็นดังนั้นก็แกล้งยั่วอีกรอบ

“ผมอยากให้ทุกคนติดตามชมละครเรื่องนี้ครับ มีฉากเลิฟซีนที่เราจูบกันอย่างดูดดื่มด้วย เล่นจริง จูบจริง ไม่ใช้สแตนด์อิน รับรองว่าฟินกันทั้งประเทศ”

จบคำสัมภาษณ์ของรามิล นักข่าวก็กรูหา เขาเลยถือโอกาสโอบตัวเภตราให้ถ่ายรูปคู่ ท่าทางยิ้มแย้มเหมือนมีความสุขมากของเขาทำให้ซุปตาร์สาวแทบคลั่ง เช่นเดียวกับจีอึนที่มาถึงงานพร้อมนกยูง

“คุณรามิลกับแม่นางเอกนั่นนัวเนียกันจนออกนอกหน้า”

ใช่ว่านกยูงจะไม่รู้สึกรู้สา แต่ก็พยายามจะเชื่อใจรามิลเหมือนที่ผ่านมา

“มันเป็นงาน เขาคงต้องการสร้างกระแสให้คุณเภตรากับคุณมิลเป็นคู่จิ้นกันเพื่อโปรโมตละครเรื่องใหม่”

“แล้วเธอไม่คิดจะแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของคุณรามิลให้พวกนักข่าวรู้บ้างเหรอ เธอเป็นคู่หมั้นเขานะนกยูง”

“จะมีประโยชน์อะไร นอกจากจะทำให้คุณมิลอึดอัดใจเสียเปล่าๆ ความรักสำหรับฉัน...ไม่ใช่การครอบครอง แค่ได้ยืนมองเขาอยู่ตรงนี้ ฉันก็มีความสุขแล้ว”

ooooooo

เพราะรามิลวุ่นวายอยู่กับการเดินแบบ ฤทธิ์ชาติเลยสบช่องดูแลนกยูง โดยมีจีอึนมองตามด้วยความชอบใจ เชียร์เพื่อนสุดฤทธิ์ให้เปลี่ยนใจมาคบฤทธิ์ชาติ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาอาคมมองตามเคืองๆ หึงและเป็นห่วง ไม่อยากให้นกยูงข้องเกี่ยวกับฤทธิ์ชาติ...ผู้ต้องสงสัยจะอยู่เบื้องหลังการค้ายาเสพติดรายใหญ่ของประเทศ!

รามิลไม่ได้สนใจคู่หมั้นสาว มัวตามตอแยเภตราที่ทำท่ารังเกียจเขาแบบออกนอกหน้า

“ยี้...น่ารังเกียจที่สุด อย่ามาถูกเนื้อต้องตัวฉัน เมื่อไหร่ฉันจะหลุดพ้นจากไอ้หมวดชีกอนี่ซะที”

“คงยากครับ เพราะตอนนี้เราสองคนกลายเป็น คู่ขวัญกันไปแล้ว อีกหน่อยเราคงได้เล่นละครเป็นพรี– เซ็นเตอร์โฆษณา หรือไม่ก็รับงานอีเวนต์ด้วยกันอีก”

“ฝันไปเถอะ ฉันสาบานเลยว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้ร่วมงานกัน”

“มันก็ไม่แน่หรอกครับ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ดูอย่างคุณกับผมสิ...ผมเป็นตำรวจ คุณเป็นดารา ยังอุตส่าห์โคจรมาเจอกันได้เลย ไม่แน่นะ...วันหนึ่งคุณอาจจะขาดผมไม่ได้ก็ได้ ใครจะไปรู้”

“ไม่มีวันซะหรอก มันคงเป็นคราวซวยของฉันที่ได้มาเจอตำรวจไม่เอาไหนอย่างคุณ”

“ดูถูกกันเกินไปแล้ว ถ้าผมไม่เอาไหนอย่างที่คุณว่า เขาคงไม่จ้างผมมาคุ้มกันงานใหญ่ขนาดนี้หรอก”

“อุ๊ตะ! คิดว่าคุณฤทธิ์ชาติเขาจะไว้ใจให้ผู้หมวดกิ๊กก๊อกอย่างคุณคุ้มครองเทียร่าราคาร้อยล้านงั้นเหรอ โถๆ...ช่างใสซื่อจริงๆ บอกให้เอาบุญก็ได้ เทียร่าน่ะเขามีคนจากบริษัทประกันคอยคุ้มครองอยู่แล้วย่ะ”

“มีคนคุ้มกัน แล้วเขาจ้างผมทำไม”

“ก็คุณกำลังดัง เลยเอามาเป็นจุดขายเรียกแขกมางานไงคะ เขาแค่ใช้ประโยชน์จากความดังชั่วข้ามคืนของคุณก็เท่านั้น อย่าหลงตัวเองนักเลยผู้หมวดมือเหล็ก!”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“มาวิน” ขึ้นแท่นพระเอก เป็นการทำงานที่มีความสุขได้หม่ำแต่เมนูอร่อยใน “รักล้นพุง”

“มาวิน” ขึ้นแท่นพระเอก เป็นการทำงานที่มีความสุขได้หม่ำแต่เมนูอร่อยใน “รักล้นพุง”
11 พ.ค. 2564

00:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 11 พฤษภาคม 2564 เวลา 00:58 น.