ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

บอดี้การ์ดสาว

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เพราะโดนไล่ที่กะทันหันทำให้อัมพาต้องวิ่งเต้นหาบ้านเช่าโดยเร็ว แต่ไม่ว่าจะตระเวนไปกี่แห่งก็ยังตกลงกันไม่ได้ ซ้ำเป็นลมหน้ามืดท่ามกลางแดดเปรี้ยง โชคดีมีคนรู้จักมาเห็นจึงรีบพาไปส่งบ้าน

กรณ์ดูแลอัมพาด้วยความเป็นห่วงแต่ไม่ยอมบอกแพรพลอยที่แวะมาเยี่ยมว่าเกิดอะไรขึ้น ได้แต่รับฟังเรื่องที่แพรพลอยเล่าอย่างประหลาดใจว่าตนเจอคนรู้จักเคยอยู่บ้านเดียวกับเรา ซึ่งเธอมีรอยแผลเป็นบนแผ่นหลัง แต่แพรพลอยไม่ได้ระบุว่าเธอคือนักฆ่าที่ต้องการชีวิตอิศร์

ขณะเดียวกัน ตำรวจกำลังตามคดีคนร้ายลอบเข้ามาแฮ็กข้อมูลของอิศร์และฆ่า รปภ. ปรากฏว่าขณะตำรวจเข้ามาเก็บหลักฐานในที่เกิดเหตุพบบัตรพนักงานของใครบางคนและคาดว่าน่าจะเป็นของคนร้ายที่ทำ หล่นไว้

อิศร์ตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นบัตรพนักงานของธำรงที่ตำรวจเก็บได้ หลังจากนั้นพาตำรวจมาที่บ้าน สมาชิกทุกคนอยู่พร้อมหน้ายกเว้นธำรงเพียงคนเดียว

“ตั้งแต่ธำรงถูกพักงานไปก็ไม่มีตำแหน่งหน้าที่อะไรในบริษัทอีก แต่บัตรพนักงานของเขายังสามารถใช้รูดผ่านขึ้นมาบนชั้นผู้บริหารได้ครับ” อำพลให้ข้อมูล

“แสดงว่าบัตรอาจจะถูกคนร้ายขโมยไป”

“ขโมยหรือว่าขายให้คนอื่นเอาไปใช้กันแน่” ไอศูรย์พูดสวนขึ้นมาจนอิศร์ชะงัก ส่วนอำนวยไม่ชอบใจนัก ถามไอศูรย์พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง “คุณอาคงไม่รู้ว่าลูกชายของคุณอากำลังติดการพนันงอมแงม ผมรู้แล้วก็มีหลักฐานด้วย ต้องขอบใจยายริณที่ช่วยเป็นหูเป็นตา”

“อะไรกันน่ะริณ ลูกไปเอามาจากไหน” เรณูสงสัย

“ริณเห็นพี่ธำรงจะขโมยของเก่าคุณปู่ในบ้านพี่อิศร์ไปขายค่ะ พี่ไอศูรย์ก็เลยสืบจนรู้ว่าพี่ธำรงไปเล่นที่บ่อนไหน ถ้าคุณอาไม่เชื่อจะตามไปดูก็ได้ ตอนนี้มันก็คงหมกตัวอยู่ที่นั่น”

อำนวยหน้าเสียเพราะไม่รู้มาก่อน แต่ก็เชื่อว่าเป็นไปได้เนื่องจากรู้นิสัยลูกชายดี

“แล้วเรื่องนี้มันมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องเมื่อวานล่ะครับ” อิศร์ข้องใจ

“ธำรงอาจจะขายบัตรนี้ให้มิสเตอร์ลีเพื่อเปิดช่องให้เข้าโจรกรรมบริษัทของเรา คิดดูสิว่าโรเจอร์ ลี จะได้ประโยชน์แค่ไหนถ้าขโมยข้อมูลเราไปได้”

ธำรงกำลังจะเดินเข้ามาถึงกับชะงัก ได้ยินเสียงดังมาจากห้องรับแขก

“ก็จริงนะครับ เพราะธำรงก็เคยทำแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่งตอนที่ไปฮั้วประมูลกับเสี่ยทรงยศ”

“คราวนี้มันอาจจะทำเพราะแค้นใจที่ตัวเองโดนลงโทษ ก็เลย...” ไอศูรย์พูดไม่ทันจบ ธำรงผลุนผลันเข้ามาโวยวายเสียก่อน

“พูดอะไรของแกไอศูรย์ แกจะใส่ความอะไรฉัน”

ไอศูรย์ไม่ยี่หระ ยิ้มอย่างใจเย็นก่อนบอกตำรวจให้สอบสวนกันเอาเองว่าธำรงร่วมมือกับมิสเตอร์ลีจริงหรือเปล่า

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันไม่รู้เรื่อง”

“แล้วนี่มันของของแกใช่ไหม มันไปอยู่ในมือคนร้ายที่ปล้นบริษัทเราได้ยังไง แกบอกฉันมาซิ” อำนวยชูซองใส่บัตรพนักงานให้ลูกชายดูเต็มๆตา

“ผมไม่รู้...ไม่เกี่ยวกับผมนะ พวกแกใส่ร้ายฉันใช่ไหม ไอ้อิศร์ ไอ้ไอศูรย์”

ธำรงถลันเข้าไปจะเล่นงานอิศร์กับไอศูรย์ แต่ตำรวจสองนายช่วยกันดึงตัวไว้

“ขอเชิญไปให้ปากคำที่โรงพักดีกว่าครับคุณธำรง”

“เฮ้ย...ปล่อย ฉันไม่ไป” ธำรงดิ้นสะบัดแต่ตำรวจยึดแขนไว้แน่น

ธำรงเอะอะโวยวายขณะถูกตำรวจคุมตัวออกมาที่รถ อิศร์ยืนมองอยู่ไกลๆด้วยสายตาหดหู่ใจ ป้าดวงเดินเข้ามายืนข้างๆ แตะแขนเขาอย่างเป็นห่วง

“ผมไม่เข้าใจเลย ทำไมพี่ธำรงถึงทำผิดซ้ำอีก ทำไมถึงทำร้ายครอบครัวเดียวกันได้”

“เพราะความโลภไงคะ”

“แต่ผมก็ให้ทุกอย่างที่เขาต้องการแล้ว มันยังไม่มากพออีกเหรอครับ”

“ในหัวใจของคนโลภไม่มีคำว่าพอหรอกค่ะ ต่อให้คุณอิศร์ยกทุกอย่างให้เขาจนหมดตัว เขาก็จะเรียกร้องเอาอีก เพราะเคยตัวว่าได้อะไรมาง่ายๆ คนแบบนี้ต้องให้คนอื่นหยุดเขา เพราะเขาหยุดตัวเองไม่ได้หรอกค่ะ”

อิศร์มองธำรงที่นั่งรถตำรวจออกไปอย่างเศร้าสลด ตรงข้ามกับอำพลและไอศูรย์อย่างสิ้นเชิง สองพ่อลูกกำลังยิ้มร่าอารมณ์ดี

“แกก็แน่เหมือนกันนี่ไอศูรย์ ทำให้ไอ้ธำรงมันเป็นแพะไปพร้อมกับมิสเตอร์ลี”

“งานนี้ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว ต่อไปคุณพ่อก็คอยดูความพินาศของไอ้อิศร์แล้วกันครับ”

ไอศูรย์ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แล้วหลังจากนั้นไม่นาน เลขาของมิสเตอร์ลีก็ได้รับอีเมล์แปลกๆ แจ้งว่ามาจากบริษัทเดชโชดมกรุ๊ป

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรา” มิสเตอร์ลีซักถามเลขาอย่างงงๆ

“ผมไม่แน่ใจเหมือนกันครับ แต่เห็นมีข้อมูลที่ท่านอยากจะทราบ”

เลขาวางแฟ้มที่ปร๊ินต์ข้อมูลจากอีเมล์ลงบนโต๊ะตรงหน้าเจ้านาย มิสเตอร์ลีหยิบมาเปิดอ่านครู่เดียวก็ ขมวดคิ้วแล้วค่อยคลายลงอย่างสมใจกับอะไรบางอย่าง

ooooooo

ที่บ้านโอบไอรัก...แพรพลอยทราบเรื่องเดือดร้อนของอัมพาโดยบังเอิญจากกระดาษประกาศไล่ที่ที่เปี๊ยกและเพื่อนเอามาพับจรวดเล่น

เมื่อคาดคั้นจนได้ความจริงจากปากอัมพา เธอจึงอาสาไปคุยกับมิสเตอร์ลีที่กว้านซื้อที่ดินแถวนี้จากคุณนายเนื้อทองเพื่อสร้างคอนโดฯ

ทางด้านมายาวีที่กลายเป็นคู่หมั้นของผู้กองอนุภัทรไปแล้ว วันนี้เธอนัดเพื่อนๆกินข้าว แต่ไม่คิดว่าจะโดนเพื่อนซักถามถึงคู่หมั้น แถมพวกเธอยังคะยั้น– คะยอให้มายาวีเอาอกเอาใจเขาบ้าง ประสาคู่หมั้นที่ดี

มายาวีเก็บคำพูดของเพื่อนมาคิด ในที่สุดเธอตัดสินใจทำอาหารญี่ปุ่นไปให้อนุภัทรถึงที่ทำงาน พร้อมกันนั้นก็แต่งตัวคิกขุสวยงามตามแบบฉบับสาวญี่ปุ่นอีกด้วย แต่ผู้กองเห็นแล้วอดขำไม่ได้ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น จะแต่งแฟนซีไปงานที่ไหน

“ไม่ได้ไปงานไหนหรอก แค่อยากสร้างบรรยากาศ ฉันเอาเบนโตะมาฝากคุณ ฝีมือฉันเองเลยนะ ชิมให้หน่อยสิ”

“ได้...เดี๋ยวจะลองชิมดู ขอผมทำงานก่อน”

“ก็ทำไปกินไปสิคะ ฉันจะได้รู้ว่าอร่อยหรือเปล่า”

“มือไม่ว่าง ผมต้องพิมพ์งาน”

“งั้นฉันป้อน...อ้าปากสิคะ”

อนุภัทรอ้าปากรับอาหารแล้วพิมพ์งานต่อเหมือนไม่ได้ใส่ใจ แต่มายาวีดีใจรีบคีบอาหารจะป้อนอีก แต่ดันพลาดทำข้าวปั้นชิ้นใหญ่หล่นบนเอกสารจนอนุภัทรร้องขึ้นด้วยความตกใจ เพราะมันคือเอกสารสำคัญถึงท่านอธิบดี

มายาวีหน้าจ๋อย รีบขอโทษ แต่อีกฝ่ายอารมณ์เสียเสียแล้วก็เลยพูดจาไม่ระวังปาก ทำให้หญิงสาวอดน้อยใจไม่ได้ พูดเสียงอ่อยว่า

“ฉันแค่อยากทำหน้าที่คู่หมั้น เดี๋ยวคนจะหาว่าเราไม่เนียน”

“โธ่เอ๊ย ไม่มีใครสนใจหรอกคุณ หมั้นกันแล้วเรื่องมันก็จบแล้ว แล้วคุณจะไปคิดมากทำไม เราหมั้นกันก็แค่ในนามเท่านั้นแหละ”

“ใช่สิ ฉันลืมไป เราแค่หมั้นกันในนาม” มายาวีน้อยใจจนน้ำตาซึม เก็บอาหารใส่กล่องแล้วลุกขึ้นเดินออกไปทันที อนุภัทรรีบวิ่งตามมาดักหน้า

“คุณร้องไห้ทำไม”

มายาวีไม่ตอบ สะอื้นเบาๆแล้วหันหน้าหนี

“หรือว่าร้องเพราะผมไม่กินข้าวกล่องนี่ ผมกินให้ก็ได้ เดี๋ยวกินให้หมดเลย”

“ไม่ต้อง”

“ทำไมล่ะ ก็ผมจะกินให้คุณจะได้หยุดร้อง”

ทั้งคู่แย่งกล่องอาหารกันครู่หนึ่งก่อนที่มันจะหลุดมือหล่นกระจาย มายาวียิ่งเสียใจ โกรธมากกว่าเดิม

“คุณมันไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย” เธอพูดใส่หน้าเขาแล้ววิ่งหนีออกไป ทิ้งอนุภัทรยืนงง ยังไม่รู้ตัวว่าทำอะไรผิด

ooooooo

แพรพลอยอึดอัดไม่สบายใจหลังจากเจรจากับมิสเตอร์ลีเพื่อช่วยเหลืออัมพาไม่ให้ถูกไล่ที่อยู่อาศัย เพราะมิสเตอร์ลียื่นเงื่อนไขอันน่าหนักใจให้เธอมาทำงานกับเขาแทนการอยู่กับอิศร์

หากเธอไม่ตกลงอัมพาและเด็กๆต้องเดือดร้อนแน่ แต่ถ้าเธอทิ้งอิศร์ไปก็เท่ากับต้องไปอยู่กับศัตรูทางธุรกิจของเขา และตลอดเวลาที่ผ่านมาอิศร์ก็ดีแสนดีกับเธออย่างมากจนยากที่จะตัดสินใจ

แพรพลอยคิดหนักแต่ไม่ยอมเล่าเรื่องนี้กับใคร เธอคิดอ่านด้วยตัวเองจนได้คำตอบและไปตอบมิสเตอร์ลีแต่ก็ยังไม่แพร่งพรายให้ใครรู้อยู่ดี จนกระทั่งถึงวันงานเปิดตัวโครงการกรีนซิตี้ของอิศร์ซึ่งเขาคาดหวังจะเซอร์ไพรส์ แพรพลอยด้วยแหวนที่แอบซื้อไว้ แต่กลายเป็นว่าต้องมาตกใจแทบช็อกเมื่อรู้เห็นด้วยตาตัวเองว่าเธอย้ายไปทำงานกับมิสเตอร์ลีเสียแล้ว

ที่หนักกว่านั้นคือมิสเตอร์ลีชิงเปิดตัวโครงการใหม่ทำนองเดียวกับของอิศร์ เชื่อว่าเป็นการแฮ็กข้อมูลอย่างแน่นอน นี่เองทำให้อิศร์เดือดดาลเป็นที่สุด บุกไปต่อว่ามิสเตอร์ลีและทวงแพรพลอยคืนจนกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต ถูกลูกน้องมิสเตอร์ลีขับไล่โดยที่แพร– พลอยก็อยู่ในเหตุการณ์แต่ไม่กล้าช่วยเหลือ ได้แต่บอกให้เขากลับไป เธอขอโทษที่ไม่ได้แจ้งลาออกกับเขาอย่างเป็นทางการ เพราะเพิ่งตัดสินใจเมื่อคืนนี้แล้วก็ถูกเรียกตัวมาเลย

อิศร์ไม่ยอมกลับแถมปรี่เข้าไปจับมือแพรพลอยอย่างเว้าวอน “คุณล้อผมเล่นใช่ไหม ไม่เอานะคุณแพร ผมไม่สนุกด้วยนะ เรากลับกันเถอะ”

“ไม่ค่ะ ฉันกลับไปไม่ได้”

“ทำไม”

“เพราะฉันตกลงรับงานนี้แล้ว ฉันต้องอยู่ที่นี่กับนายจ้างของฉัน”

“แล้วผมล่ะ”

“ฉันขอลาออก แล้วก็ขอไม่รับเงินเดือนงวดสุดท้าย”

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น คุณไม่พอใจอะไรผม เราคุยกันได้นะคุณแพร หรือว่ามันบังคับคุณ คุณบอกผมมาสิ ผมจะจัดการมันให้”

“ไม่มีใครบังคับใจใครทั้งนั้น แพรพลอยตัดสินใจมาทำงานกับผมเอง” มิสเตอร์ลียิ้มยียวน อิศร์ฉุนจัดตวาดกลับว่าตนไม่เชื่อ “ท่าทางคุณจะเป็นคนเข้าใจอะไรยากนะ แบบนี้ละมั้งแพรพลอยถึงได้เบื่อ”

“แกมีแผนอะไร บอกฉันมานะโว้ย แกเอาตัวแพรพลอยมาทำไม”

“คุณอิศร์” แพรพลอยพยายามห้ามแต่อิศร์กลับฉวยแขนเธอไว้แน่น

“คุณกลับไปกับผม คุณต้องกลับแพรพลอย ผมไม่ยอมให้คุณอยู่ที่นี่”

อิศร์ฉุดแขนแพรพลอย บอดี้การ์ดสามคนของมิสเตอร์ลีเข้ามาดึงเธอออก แล้วยืนขวางเอาไว้ อิศร์เจ็บใจ กวาดตามองมิสเตอร์ลีที่ยืนกอดอกอย่างใจเย็น

“แก...ไอ้โรเจอร์ ลี ไอ้หมาจิ้งจอก” อิศร์ไม่ด่าอย่างเดียวแต่ตั้งท่าจะชกมิสเตอร์ลี แต่ช้ากว่าบอดี้การ์ดที่เข้าชาร์จแล้วอัดโครมจนเขาล้มลง และอาจจะโดนกระทืบซ้ำถ้ามิสเตอร์ลีไม่ห้ามเสียก่อน

“พอแล้ว เอาตัวลงไป แล้วให้พวกข้างล่างระวังไว้ อย่าให้ขึ้นมาได้อีก”

บอดี้การ์ดหิ้วปีกอิศร์ที่จุกจนหมดฤทธิ์ออกไป แพรพลอยมองตามด้วยความสงสาร...แต่สำหรับอำพลกับไอศูรย์พอรู้จากมายาวีว่าอิศร์หายตัวไปและติดต่อไม่ได้ ก็กระหยิ่มยิ้มย่องกันใหญ่

“หรือว่ามันจะไปโดดตึกตาย นี่ผมก็เพิ่งรู้ว่านอกจากมิสเตอร์ลีจะเอาข้อมูลที่เราส่งให้ไปใช้ทำโครงการตัวเอง มันยังซื้อตัวนังแพรพลอยไปเป็นบอดี้การ์ดด้วย ไอ้อิศร์เสียสองเด้งเลย”

“ดูเหมือนอะไรๆจะเป็นใจให้เรานะ”

สองพ่อลูกยิ้มให้กันอย่างสมหวัง ฝ่ายมายาวีที่ไม่รู้ว่าสองพ่อลูกคุยอะไรกันลับหลังกำลังเดินหน้ายุ่งออกไปหาอนุภัทรที่รีบร้อนเข้ามาพอดี

“ผู้กองเจอนายอิศร์หรือเปล่า”

“ผมไปที่บริษัทมิสเตอร์ลี รปภ.บอกว่ามันไปที่นั่นจริง แต่ถูกไล่ออกไปแล้ว”

“แล้วเขาหายไปไหนเนี่ย ยุ่งกันใหญ่แล้ว”

“เราแยกกันหาดีกว่า คุณไปที่บริษัทนะ ผมจะไปดูมันที่บ้าน”

สองคนแยกย้ายกันอย่างเร่งรีบ โดยไม่รู้ว่าเวลานั้นอิศร์ยังป้วนเปี้ยนอยู่แถวบริษัทมิสเตอร์ลี แล้วฉวยโอกาสช่วงที่แพรพลอยติดตามมิสเตอร์ลีกับบอดี้การ์ดอีกสามคนออกมาที่ลานจอดรถวิ่งเข้าไปฉุดเธอขึ้นรถแล้วขับพรวดออกไปทันที มิสเตอร์ลีโกรธมากที่โดนลูบคมรีบขึ้นรถของตนพร้อมสั่งลูกน้องให้ตามอิศร์ไป

แพรพลอยคาดไม่ถึงว่าอิศร์จะบ้าบิ่นขนาดนี้ เธอพยายามเปิดประตูรถแต่ติดล็อก จึงหันมาโวยวาย “คุณบ้าไปแล้วหรือไง จอดรถเดี๋ยวนี้นะ”

“ใช่ ผมมันบ้าไปแล้ว บ้าเพราะหลงเชื่อใจคุณ”

“ปล่อยฉันลงนะ คุณกำลังหาเรื่องใส่ตัว”

“ผมไม่กลัว มันจะทำอะไรผมก็เอาเลย...มาเลย”

อิศร์พูดไม่ทันขาดคำก็มีเสียงดังเปรี้ยงมาจากข้างหลัง เขาตกใจรีบกดศีรษะแพรพลอยหลบแล้วพยายามขับรถส่ายไปมาหนีคมกระสุนที่ยิงอยู่เป็นระยะ

“คุณอิศร์ คุณต้องจอดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นคุณเดือดร้อนแน่”

“นี่คุณห่วงผมหรือว่าคุณกำลังขู่ผมอยู่”

แพรพลอยอึ้ง ไม่กล้าบอกว่าห่วง อิศร์เสียงอ่อนลงอย่างอ้อนวอน

“ทำไมล่ะคุณแพร มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา ทำไมอยู่ๆคุณถึงได้เปลี่ยนไป คุณไปจากผมยังไม่พอ คุณยังไปอยู่ร่วมกับศัตรูที่ได้ชื่อมันพยายามฆ่าผม”

เสียงปืนดังไล่หลังมาอีกชุด แพรพลอยเห็นท่าไม่ดีกลัวอิศร์จะโดนมิสเตอร์ลีเล่นงานถึงตาย เธอตัดสินใจคว้าพวงมาลัยรถ สั่งให้จอดเดี๋ยวนี้ แต่อิศร์ไม่ฟัง ในที่สุดรถเสียการทรงตัวพุ่งออกนอกเลน อิศร์เลยต้องเหยียบเบรกตัวโก่ง ส่วนรถมิสเตอร์ลีแล่นมาจอดจ่อด้านหลัง พวกบอดี้การ์ดรีบลงมาเปิดประตูรถฝั่งอิศร์แล้วยกปืนขึ้นเล็งพร้อมตะคอกดุดันให้เขาลงมาเดี๋ยวนี้

แพรพลอยใจคอไม่ดีแต่ยังเฉยไว้ จนกระทั่งพวกมิสเตอร์ลีเอาตัวอิศร์ไปที่โกดังร้างชานเมือง เธอยิ่งต้องตามเข้ามาสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิด อิศร์ถูกบอดี้การ์ดของมิสเตอร์ลีเหวี่ยงไปกับพื้นอย่างไม่ปรานี

“แกจะทำอะไรฉัน”

“ปกตินายท่านไม่ชอบให้ใช้กำลัง แต่ท่าทางแกมันพูดดีๆไม่รู้เรื่อง”

“ต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบ”

บอดี้การ์ดสองคนผลัดกันตะบันหน้าอิศร์หลายที แพรพลอยเครียดจัดแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะมิสเตอร์ลียืนมองอยู่ใกล้ๆ อิศร์หมดทางสู้ ถูกซ้อมสะบักสะบอมแต่ยังพยายามขอร้องมิสเตอร์ลีด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเพราะความเจ็บปวด

“แกจะทำอะไรฉันก็ได้ แต่ฉันขอ...ขอแพรพลอยคืน”

“ยังไม่เข็ดใช่ไหม” บอดี้การ์ดโวยวายแล้วอัดอิศร์ซ้ำอีกหลายทีจนแพรพลอยโพล่งขึ้นอย่างทนไม่ได้

“พอเถอะ นายคงไม่อยากทำให้เขาตายหรอก เดี๋ยวจะเดือดร้อนไปกันใหญ่”

บอดี้การ์ดทั้งสองมองหน้ากันอย่างลังเลก่อนตัดสินใจปล่อยอิศร์เป็นอิสระ แต่สภาพของเขาก็บอบช้ำแทบลุกไม่ขึ้น...

พวกมิสเตอร์ลีเดินออกไปขึ้นรถ แพรพลอยสงสารอิศร์เหลือเกิน แต่ต้องตัดใจเดินตามพวกเขาไป ทิ้งอิศร์นอน ครวญครางอยู่ตรงนั้นอย่างเดียวดาย...

ด้านอนุภัทรกับมายาวีที่ติดต่ออิศร์ไม่ได้ ทั้งคู่มารวมตัวกันที่บ้านด้วยความหนักใจ ป้าดวงก็เป็นห่วงอิศร์ไม่น้อยไปกว่ากัน บ่นแล้วบ่นอีกว่าเกิดอะไรขึ้น มืดค่ำทำไมอิศร์ยังไม่กลับมา แถมแพรพลอยก็หายตัวไปด้วย

“เราก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”

“วันนี้เป็นวันสำคัญของคุณอิศร์แท้ๆ ทำไมถึงเกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้”

“ใจเย็นๆนะครับป้า บางทีอิศร์อาจจะเครียดเลยหลบไปตั้งหลัก ผมว่ายังไงมันก็ต้องกลับมา มันต้องรู้ว่าพวกเราทุกคนเป็นห่วง” อนุภัทรปลอบใจ แต่ป้าดวงก็ยังกระสับกระส่ายอยู่ดี

ooooooo

ค่ำคืนเดียวกัน อริสราแอบได้ยินไอศูรย์มีปากเสียงกับกรองทองด้วยเรื่องที่ฝ่ายชายปลุกปล้ำฝ่ายหญิงเป็นเมียโดยไม่เต็มใจ อริสราไม่หึงหวงแม้แต่น้อยและไม่ปรากฏตัวด้วยซ้ำ รอจนกระทั่งไอศูรย์ผลุนผลันกลับไปอย่างหัวเสียถึงก้าวออกมาเผชิญหน้ากรองทอง บอกว่าตนได้ยินหมดแล้ว

กรองทองตกใจสะอึกสะอื้นขอโทษอริสราเป็นวรรคเป็นเวร แต่อีกฝ่ายกลับพูดอย่างเมตตาว่า

“ไม่ต้องขอโทษ ฉันไม่ได้โกรธเธอ ฉันควรจะโกรธผู้ชายมักมากคนนั้นมากกว่า”

“ช่วยกรองด้วยนะคะคุณอริส อย่าให้เขามายุ่งกับกรองอีก กรองไม่รู้จะทำยังไงแล้ว”

กรองทองพนมมือไหว้อย่างน่าสงสาร อริสราทอดสายตามองอย่างเห็นใจแต่ไม่พูดอะไร นอกจากครุ่นคิดวางแผนจัดการไอศูรย์...

ทางด้านอิศร์ที่โดนลูกน้องมิสเตอร์ลีซ้อมจนสะบักสะบอมก่อนทิ้งไว้ในโกดังร้าง ร่างกายเขาระบมถึงกับลุกไม่ขึ้น นอนร้องครวญครางด้วยความเจ็บและเหน็บหนาวในยามดึก แต่แล้วแพรพลอยแอบกลับมาดูแลทำแผลให้และพบกล่องแหวนซึ่งเธอจำได้แม่นว่าเป็นวงเดียวกับที่เขาให้เธอเลือก

เมื่อแน่ใจว่าอิศร์แอบซื้อแหวนไว้ให้ตน แพรพลอยถึงกับน้ำตาร่วงพรู พร่ำพูดกับเขาที่อยู่ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นว่าสักวันหนึ่งเขาจะเข้าใจเหตุผลของเธอ

หลังจากทำแผลให้อิศร์เสร็จแล้วแพรพลอยแอบเอามือถือของเขาส่งข้อความบอกอนุภัทรกับมายาวี เพียงเช้าวันรุ่งขึ้นทั้งคู่ก็รีบร้อนมาที่รีสอร์ตชานเมืองและพบอิศร์นอนซมอยู่บนเตียง พูดแต่ว่าจำอะไรไม่ได้ แถมโกหกด้วยว่าไม่ได้เจอแพรพลอย

สายวันเดียวกัน แพรพลอยมาพบอัมพาที่บ้านเพื่อแจ้งให้ทราบว่ามูลนิธิของเธอไม่ต้องย้ายไปไหนแล้ว กรณ์กับอัมพารับฟังแล้วมองหน้ากันด้วยความสงสัย ถามว่าทำไมมิสเตอร์ลีถึงยอมง่ายดายนัก

“มันเป็นข้อแลกเปลี่ยนของแพรกับเขาค่ะ”

“ข้อแลกเปลี่ยนอะไรกัน”

“แลกกับการที่แพรจะมาเป็นบอดี้การ์ดให้เขา แพรคิดดีแล้วค่ะถึงตัดสินใจรับข้อเสนอ เพราะมันเป็นทางเดียวที่จะทำให้บ้านโอบไอรักอยู่ต่อไปได้ แพรไม่อยากให้แม่ต้องเลิก ไม่อยากให้น้องๆแยกย้ายกันไปคนละทางสองทาง เพราะเขาอาจจะไม่มีความสุขเหมือนอยู่ที่นี่”

“แล้วคุณอิศร์ล่ะลูก แพรลาออกจากเขามาง่ายๆ อย่างนี้เหรอ”

แพรพลอยพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ได้แต่มองอัมพาด้วยแววตาหม่นลง...หลังจากนั้นไม่นานแพรพลอยกลับไปเก็บข้าวของที่บ้านอิศร์ แต่ไม่ทันกลับออกมาก็ต้องเผชิญหน้ากับอิศร์ที่กลับมาพร้อมอนุภัทรและมายาวี

ทั้งคู่ทะเลาะกันบนห้อง อิศร์กระชากกระเป๋าไม่ยอมให้เธอไป จะเอาคำตอบให้ได้ว่าทำไมทำอย่างนี้ หรือว่าไม่พอใจตนเรื่องอะไร

“ฉันไม่ได้โกรธ”

“ถ้างั้นทำไมคุณถึงทิ้งผมไปอยู่กับไอ้มิสเตอร์ลี”

“คุณไม่ใช่เจ้าชีวิตฉันนะคุณอิศร์ เราเป็นแค่นายจ้างลูกจ้าง ไม่ใช่เจ้านายกับทาส”

“ผมก็ไม่เคยคิดว่าคุณเป็นทาส คุณก็รู้ว่าผมให้ความสำคัญกับคุณขนาดไหน แล้วคุณเองก็สัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างผมไม่ใช่เหรอ”

“อะไรๆมันก็เปลี่ยนไปได้ทั้งนั้น”

“คุณพูดง่ายๆแบบนี้ได้ยังไง คุณลืมไปหมดแล้วเหรอว่าเราผ่านอะไรด้วยกันมาบ้าง”

“ถ้าคุณหมายถึงเรื่องความเป็นความตายละก็ ฉันผ่านมันมาเยอะมากแล้วค่ะ มากจนไม่รู้สึกว่ามันมีความสำคัญที่ต้องจดจำ”

“แล้วความผูกพันของเราล่ะ”

“มันไม่เคยมีอยู่แล้วตั้งแต่แรกนี่คะ”

“ไม่จริง ผมไม่เชื่อคุณ มองหน้าผมสิแพรพลอย แล้วพูดกับผมว่าคุณไม่รู้สึกผูกพันอะไรกับผมเลย มองตาผมแล้วพูดสิ”

แพรพลอยอึกอักลำบากใจ ทำให้อิศร์ยิ่งโมโห

“หรือว่าคุณต้องการให้ผมเตือนความจำ” ว่าแล้วอิศร์รวบตัวเธอมากอดจูบ แพรพลอยตกใจพยายามผลักไสแล้วตบหน้าเขาอย่างแรง...อนุภัทร มายาวี และป้าดวงที่วิ่งขึ้นมาเห็นพอดีถึงกับอึ้งไปตามกัน

“นี่ใช่ไหมธาตุแท้ของคุณ ผู้ชายหยาบๆ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ”

“คุณนั่นแหละที่ทำให้ผมเป็นอย่างนี้”

“คุณอยากรู้มากใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงไม่อยู่ที่นี่ ฉันจะบอกให้ก็ได้ มิสเตอร์ลีเขาให้ค่าจ้างฉันแพงกว่า

ที่นี่ไม่รู้กี่เท่า เพราะธุรกิจเขากำลังไปได้สวย เทียบกับคุณแล้วมันแทบไม่มีอนาคต แล้วมันเรื่องอะไรที่ฉันต้องมาจมปลัก...ฉันอยากทำงานกับคนที่ยิ่งใหญ่ แล้วดูคุณสิ คุณทำงานที่ตัวเองเตรียมมาเป็นเดือนพังไม่เป็นท่า เพราะผิดหวังที่ลูกจ้างคนนึงลาออกโดยไม่บอกล่วงหน้า ฉันอาจจะทำผิดที่ไม่บอกกล่าวคุณ แต่ฉันว่าฉันคิดถูกที่เลือกไปอยู่กับมืออาชีพอย่างมิสเตอร์ลีมากกว่ามือสมัครเล่นอย่างคุณ”

“ทำไมคุณแพรพูดอย่างนี้ล่ะคะ” ป้าดวงเสียงสั่นเครือ

“แพรขอโทษทุกคนนะคะที่ต้องฟังความจริงแบบนี้ แต่นี่แหละคือที่คุณอิศร์อยากได้ยิน ลาก่อนค่ะ”

แพรพลอยคว้ากระเป๋าเดินลิ่วออกไป กลั้นน้ำตาแทบไม่ไหว อิศร์จะก้าวตามแต่โดนอนุภัทรกับมายาวีรั้งตัวไว้ ฝ่ายไอริณที่ยืนมองจากมุมหนึ่งแสยะยิ้มสะใจแล้วแจ้นไปบอกพ่อแม่และพี่สะใภ้ว่าแพรพลอยกระเด็นออกไปจากบ้านอิศร์เรียบร้อยแล้ว

“อ้าว...ทำไมล่ะ เกิดอะไรขึ้น” เรณูสีหน้าแปลกใจ

“ก็จะมีอะไร มิสเตอร์ลีเอาเงินซื้อตัวบอดี้การ์ดนายอิศร์ไปน่ะสิ คงจะเห็นว่าฝีมือดี ฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่ตาย เลยเอาไปไว้ใกล้ตัว” อำพลพูดยิ้มๆ

“ริณก็คิดอยู่แล้วว่ามันเป็นพวกหิวเงิน มันมาเกาะพี่อิศร์ก็เพราะได้กลิ่นเงินพี่อิศร์ ผู้หญิงแบบนี้มีเยอะ”

“แล้วอิศร์เป็นยังไงบ้าง”

“ก็เจ็บหนักสิคะแม่ บุญเกิดบอกว่าทะเลาะกันลั่นบ้าน พี่อิศร์พยายามรั้งไว้แต่ไม่สำเร็จ ฮึ ผู้หญิงหน้าเงิน อย่าให้เจอนะ ริณจะตบเอาคืนให้พี่อิศร์ซักฉาด”

“คุณริณจะเอาอะไรไปสู้กับเขา เห็นเจอกันทีไรก็แพ้ทุกที”

“พี่อริส” ไอริณแผดเสียงใส่ แต่อริสราทำเป็นไม่สนใจ แอบยิ้มละไมพอใจที่แพรพลอยไปจากอิศร์

ooooooo

แพรพลอยปฏิบัติหน้าที่บอดี้การ์ดให้มิสเตอร์ลีอย่างดีเยี่ยมจนได้รับคำชม ตรงข้ามกับอิศร์ที่ไม่สนใจทำงาน วันๆเอาแต่กินเหล้าเมามาย ทำตัวซังกะตายหมดอาลัยตายอยากในชีวิต อนุภัทรกับมายาวีต้องคอยไปตามตัวตามผับบาร์เพื่อจะให้กลับมาทำงาน

อิศร์ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เมาหยำเปแถมยังก่อเรื่องเสียชื่อเสียงต่อยตีกับนักเที่ยวจนกลายเป็นข่าวครึกโครมมีคลิปเผยแพร่ไปทั่ว อนุภัทรกับมายาวี รวมทั้งป้าดวงเห็นแล้วหนักใจ แต่อำพลกับไอศูรย์สะใจเป็นบ้า พูดคุยกันอย่างยินดีโดยไม่รู้ว่าไอริณแอบได้ยินโดยบังเอิญ

“ตอนนี้ผู้ถือหุ้นคงเอือมระอาพฤติกรรมไอ้อิศร์มากขึ้นทุกที ผมไม่นึกเลยว่าอยู่ๆมันจะแพ้ภัยตัวเอง”

“ดีแล้ว เราจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาก นี่ก็ใกล้เวลาโหวตประธานบริษัทคนใหม่แล้ว ถ้าไอ้อิศร์มันยังสำมะเล เทเมาแบบนี้ ไม่มีทางที่มันจะแย่งตำแหน่งพ่อไปได้”

“ไอ้ธำรงมันกระเด็นออกจากบริษัทด้วยฝีมือเราไปแล้ว อาอำนวยก็เจียมเนื้อเจียมตัวไม่คิดจะเรียกร้องอะไร นี่ถ้าไอ้อิศร์วืดตำแหน่งใหญ่ มันก็จะไม่มีค่าอะไรในบริษัทเลย เพราะหุ้นมันก็เหลือเท่าๆเรา”

“ทุกอย่างที่แกกับพ่อฝันไว้กำลังจะเป็นจริง” พูดแล้วอำพลแย้มยิ้มกับลูกชายอย่างมีความหวัง

ooooooo

วันหนึ่งขณะแพรพลอยออกกำลังกายภายในฟิตเนสบ้านมิสเตอร์ลี เธอสังเกตบริเวณหัวไหล่ลูกน้องทุกคนของมิสเตอร์ลีไม่มีรอยสักอักษรจีน แต่ทำไมก่อนหน้านี้ทางตำรวจเคยพูดว่าอักษรจีนเกี่ยวโยงกับแก๊งมาเฟียฮ่องกงซึ่งน่าจะหมายถึงมิสเตอร์ลีด้วย

ด้วยความคลางแคลงแปลกใจทำให้แพรพลอยนำเรื่องนี้ไปปรึกษากรณ์

“เรื่องมาเฟียฮ่องกงที่เกี่ยวพันกับมิสเตอร์ลี ฉันก็พอได้ยินมาบ้างเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ไม่มีหลักฐานอะไรว่าเป็นพวกเดียวกัน เผลอๆอาจจะเป็นการเชื่อมโยงเอาเองเพราะมิสเตอร์ลีเป็นคนฮ่องกงเหมือนกันมากกว่า”

“งั้นเหรอ”

“แพรกลัวว่าเขาจะเป็นคนไม่ดีเหรอ”

“ก็ทำนองนั้น”

“เราจะช่วยหาข้อมูลจากพวกนักข่าวด้วยกันให้ แต่ว่าเรื่องของกระต่าย เราได้รูปมาแล้วนะ เป็นรูปในแฟ้มข่าวตอนที่ตำรวจไปรับตัวกระต่ายมาจากบ้านป้า นี่ไง”

กรณ์ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ แพรพลอยเปิดดูอย่างรีบร้อน เห็นรูปถ่ายด้านหลังของกระต่ายวัยเด็กมีรอยแผลเป็นชัดเจน มั่นใจว่าใช่คนที่ตามฆ่าอิศร์ จึงถามกรณ์ว่ามีที่อยู่บ้านป้าของกระต่ายหรือเปล่า

ในที่สุดแพรพลอยก็ดั้นด้นไปถึงบ้านป้าของกระต่ายหรือทิตา เป็นเวลาที่อิศร์ก็อาสาอนุภัทรไปตามสืบนักเลงที่มีรอยสักอักษรจีนบนหัวไหล่ย่านนั้นพอดี เพราะอนุภัทรได้เบาะแสจากตำรวจว่าแก๊งนี้มีรอยสักอักษรจีนปลอม เป็นเพียงการวาดเขียนลงไปไม่ใช่รอยสักของจริง

แพรพลอยเจอทิตาที่บ้านหลังเก่าของป้า แล้วเกิดทุ่มเถียงทะเลาะกันก่อนจะกลายเป็นลงไม้ลงมืออย่างดุเดือด ขณะเดียวกันอิศร์ไล่บี้แก๊งลูกน้องของทิตาผ่านมา อิศร์เข้าช่วยเหลือแพรพลอยและเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะทิตาจุดไฟโยนใส่ถังแก๊สภายในบ้านจนระเบิดไฟลุกท่วม

โชคดีอิศร์พาแพรพลอยหนีออกมาทัน ส่วนทิตากับลูกน้องหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอย อิศร์คิดถึงและเป็นห่วงแพรพลอยมาก ไม่ยอมไปไหนแม้เธอจะขับไล่ผลักไสไม่ให้ยุ่งเกี่ยว

“คุณเองยังแทบจะดูแลตัวเองไม่ได้ จะมาเป็นห่วงฉันทำไม ที่สำคัญเราไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้ว”

“คุณอาจจะคิดว่าผมไม่เกี่ยวข้องกับคุณแล้ว แต่ผมคิดอย่างนั้นไม่ได้หรอก ยังไงคุณก็ยังเป็นแพรพลอยคนเดิม คนที่ผม...”

“ไม่มีแพรพลอยคนเดิมอีกต่อไปแล้วค่ะคุณอิศร์ แพรพลอยที่คุณรู้จักตายไปแล้ว”

เธอวิ่งหนีจากไปไม่เหลียวหลัง อิศร์คอตกด้วยความเสียใจ กลับไปนั่งซึมกะทือให้มายาวีทำแผล โดยมีอนุภัทรนั่งบ่นอยู่ข้างๆ

“ไอ้อิศร์เอ๊ย...ก่อเรื่องจนได้ ไหนแกว่าจะไปซุ่มดูเฉยๆไง ฉันบอกแล้วว่าเดี๋ยวจัดการเอง”

“ก็มันอดไม่ได้นี่หว่า”

“แล้วทีนี้มันก็คงไหวตัวทันไม่อยู่ให้พวกฉันไปจัดการ”

“แกก็รอก่อนสิ เดี๋ยวมันก็ออกมาฆ่าฉันอีก”

“ดูพูดเข้า อยากตายนักหรือไง”

“ใช่...ฉันอยากตาย เพราะอยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ ชีวิตฉันมันไม่มีอะไรเหลือแล้ว คนที่มีค่าที่สุดในชีวิตฉันเขาก็ไม่สนใจฉัน ขนาดวันนี้ฉันเสี่ยงตายช่วยเขาไม่ให้ถูกพวกนักฆ่าเล่นงาน เขาก็ยังไม่เห็นความดีของฉันเลย”

“แกพูดถึงใคร”

“ก็คุณแพรน่ะสิ ไอ้พวกนั้นมันจะฆ่าทั้งคุณแพรทั้งฉัน” อิศร์พูดจบก็ลุกเดินขึ้นห้อง ทิ้งให้อนุภัทรกับมายาวีนั่งมองหน้ากันอย่างแปลกใจ

“แปลกมาก...อิศร์บอกว่าพวกนักฆ่าพยายามจะฆ่าคุณแพรพลอยไปพร้อมๆกับมัน ทำไมล่ะ ในเมื่อคุณแพรเป็นคนของมิสเตอร์ลีไปแล้ว”

“นั่นน่ะสิ แล้วถ้ามิสเตอร์ลีอยากฆ่าอิศร์ ทำไมไม่ให้คุณแพรจัดการให้หมดเรื่อง ทำไมนายอิศร์ถึงยังรอดมาได้”

“ผมว่าเรื่องมันชักจะซับซ้อนกว่าที่เราคิด” อนุภัทรหน้านิ่วคิ้วขมวด

ขณะเดียวกันนั้น สุนทรกำลังรายงานอำพลกับไอศูรย์ว่าทิตาส่งข่าวมาว่าอิศร์บุกไปที่บ้าน และแพรพลอยก็ไปที่นั่นด้วยเหมือนกัน

“ก็ไหนอิศร์กับแพรพลอยมันผิดใจกันแล้วไม่ใช่เหรอ”

“นั่นน่ะสิ ผมก็ยิ่งสงสัยอยู่ นังทิตานี่ก็ไม่ได้เรื่อง ไอ้อิศร์ไปให้ฆ่าถึงที่ก็ทำอะไรมันไม่ได้ ขนาดลูกน้องตั้งกี่คน”

“ผมว่าคุณอิศร์คงรอดเพราะฝีมือแพรพลอยเหมือนเคย”

“ตกลงแพรพลอยทำงานให้ใครกันแน่ ถ้ามันไปอยู่กับมิสเตอร์ลี ทำไมถึงยังมายุ่งกับอิศร์อีก”

“คงตัดกันไม่ขาดมั้งครับ วัวเคยค้าม้าเคยขี่ แต่ยังไงมันสองคนก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เราควรจะเร่งมือ”

“ผมจะไปสั่งทิตา”

“เดี๋ยวก่อน...ฉันว่านังทิตาทำคนเดียวไม่สำเร็จหรอก มันต้องมีผู้ช่วย”

สุนทรชะงัก ไม่เข้าใจว่าไอศูรย์มีแผนอะไรอีก

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 13:20 น.