ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เกมเสน่หา

SHARE

เพ็ญพรรณีถือโอกาสขอขมาและลากลับเมืองจีน แต่กลับได้เซอร์ไพรส์น้ำตาไหลเมื่อไพพรรณตัดสินใจลาออกไปอยู่ด้วย เหมือนชนกอาลัยแม่บ้านเก่าแก่มากแต่คิดว่าถึงเวลาต้องคืนแม่ให้เพ็ญพรรณีเสียที

วิสาขาโล่งใจกับเรื่องราวของลูกสาวกับลูกเขยแต่เรื่องตัวเองยังไม่มีทางออก มาลินีเห็นท่าทางซึมๆของลูกสาวก็รำคาญ ดุให้เลิกคิดมากและทำตามหัวใจตัวเอง ไฮโซสาวตื้นตันใจที่แม่เลิกเผด็จการและยอมให้เธอทำตามใจ เรื่องราวระหว่างเธอกับวงศ์เวศน์หมอหนุ่ม คราวลูกเลยลงเอยด้วยดี

ลัคนัยจะกลับไปเก็บของที่บ้าน เหมือนชนกงอแงอ้อนไม่อยากให้เขาไป

“รีบกลับมานะ...อย่าปล่อยฉันไว้คนเดียว นายกับลูกเป็นครอบครัวฉันนะ”

“ผมเปลี่ยนใจละ ทิ้งลูกไว้นี่แล้วพาแม่ไปเปลี่ยนบรรยากาศดีกว่า”

“เปลี่ยนบรรยากาศอะไร”

“อะไรคุณ...ผมแค่จะขอแรงไปช่วยเก็บข้าวของ... คิดลึกนะเนี่ย”

“ไม่ต้องมาทำโยนให้ฉันเลย ฉันรู้จักสามีฉันดี”

“รู้จักสามีดีก็ดีครับ จะได้รู้ด้วยว่า...สามีภรรยาเขาเล่นกันแบบนี้”

เหมือนชนกหน้าแดงเพราะรู้ความนัยของสามี ลัคนัยจูบขมับเธอด้วยความรัก ถามเสียงพร่า

“ตกลงไปไหม”

“ไปก็ได้แต่ต้องไปกันสามคนนะ เราสามคน... พ่อ แม่ แล้วก็ลูก”

“ครับ...ครอบครัวเราจะไปด้วยกัน...ไม่ทิ้งกัน”

ลัคนัยทำตามสัญญาไปไหนไปกันทั้งครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูก จวบจนวันเวลาผ่านไปหนึ่งปีความรักและความผูกพันไม่ลดน้อยแต่แน่นแฟ้นและมั่นคง วันนี้พวกเขาสามคน ธวัช วิสาขา พิมลแข เหมือนขนิษฐ์และวงศ์เวศน์เดินทางมาเที่ยวทะเลด้วยกัน

เหมือนชนกถ่ายภาพครอบครัวกับลัคนัยและนนทพัทธ์ตามธรรมเนียม ความรักที่มีให้สามีกับลูกมากมายขึ้นทุกวันจนเธออยากใช้คำว่าตลอดไป

บนผืนทรายที่เธอบรรจงวาด

ลัคนัยมองงานศิลปะของภรรยาบนผืนทรายก็อดเย้าไม่ได้ เหมือนชนกไม่โกรธแต่แกล้งงอน

“หนึ่งปีที่ผ่านมาฉันยังไม่ทำให้นายแน่ใจอีกรึไง”

“ไม่แน่ใจครับ...จนกว่าคุณจะตกลงเล่นเกมเกมนึงกับผมก่อน”

“เกม...นี่ยังไม่เข็ดเล่นเกมอีกเหรอ”

“ฟังให้จบก่อนสิครับ เกมนี้ชื่อว่าเกมรักกัน ตลอดไป กติกามีข้อเดียว...ถ้าใครเลิกรักก่อนคนนั้นแพ้!”

เหมือนชนกยกมือจะยอมแพ้ ลัคนัยต้องยุให้เธอฮึดสู้เพื่อเขา

“นายคิดว่าสำหรับเรา...ตลอดไปมันยากรึเปล่า”

คำถามของภรรยาทำให้ลัคนัยนิ่งไปอึดใจ เหมือนชนกสีหน้าขรึมลงเมื่อคิดถึงอดีต

“ขนาดพ่อกับแม่ก็ยังเปลี่ยนไป ส่วนฉันกับนายเราก็...เกือบไปไม่รอด”

“ถ้าไม่มีอุปสรรคก็ไม่เรียกว่าเกมสิครับ แถมพอเราผ่านมันมาเราก็ได้รับรางวัลเป็นความเข้าใจกัน ผมถึงไม่ให้คุณยอมแพ้ผมไง เพราะอุปสรรคที่เราเจอทำให้เรารักกันมากขึ้น”

ลัคนัยปลอบเสียงหวานก่อนเอื้อมไปจับมือเธอขอสัญญา

“แข่งกับผมนะครับ เชื่อสิถ้าเราสองคนแข่งกันรัก ความรักของเราจะไม่มีคำว่าน้อยลงอีกเลย”

“โอเค...ฉันตกลงเล่น จับมือกันนะ ผ่านด่าน ยากๆไปด้วยกัน รับรางวัลจากเกมนี้ด้วยกันตลอดไปนะ”

ooooooo

–อวสาน–

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แคท หายเหนื่อย “เรือนสายสวาท” ติดเทรนด์อันดับ 1 ในยูทูบ

แคท หายเหนื่อย “เรือนสายสวาท” ติดเทรนด์อันดับ 1 ในยูทูบ
28 ม.ค. 2563
16:39 น.