ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เล่ห์ร้อยรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

พิพัฒน์เรียกครอบครัวอเนกมาทานอาหารที่ตึกใหญ่ เขาต้องการเปิดตัวภูบดีและตาล ทั้งอเนกและเอมองตาลอย่างระแวงว่าจะมาปอกลอกภูบดี จึงพยายามซักถึงที่มาที่ไปตาล ทำให้สาวเจ้าไม่พอใจนัก เธอแกล้งทำหวานใส่ธาวิน พลางคุยว่า แค่สบตาก็รู้ว่าเกิดมาเพื่อกันและกัน

พิพัฒน์หัวเราะชอบใจเอ่ยต่อเรื่องจดทะเบียน ธาวินอึกอักเพราะจำไม่ได้ ตาลจึงตอบเองว่ายังไม่ได้จดและเธอก็ไม่ซีเรียสเรื่องนี้ ความรักเป็นเรื่องใหญ่กว่า แต่พิพัฒน์ไม่ยอม

“ปู่จะจัดงานแต่งงานให้แกสองคน แล้วก็จดทะเบียนกันให้เรียบร้อย งานจะต้องใหญ่โตสมกับเป็นทายาทของวริทธิวรนันท์เลย”

ธาวินหน้าบานรีบขอบคุณปู่ แต่เอติงว่าลุงภาคินเพิ่งเสียไปไม่นาน คงไม่เหมาะถ้าจะจัดงานมงคล อเนกหนุนลูกชายเต็มที่ ส่วนตาลก็ค้านว่าเป็นการสิ้นเปลือง

“ไม่ได้ ไม่ได้ ปู่อยากจัดงานเพื่อรับขวัญทายาทของตระกูลเรา ตกลงตามนี้นะ ไม่ต้องเกรงใจ ปู่อยากทำอะไรให้เจ้าภูมันบ้าง อเนกให้คนไปหาฤกษ์แต่งให้หลานด้วย” คุณปู่สรุป

อเนกกับเอมองธาวินอย่างไม่พอใจ ขณะที่ตาลหน้าสลดเพราะไม่อยากแต่งงาน

ครั้นออกมาจากบ้านพิพัฒน์แล้ว เอก็ปรึกษากับอเนกเรื่องภูบดีเพราะกลัวว่าจะชวดสมบัติ อเนกให้ลูกทำใจเพราะภูบดีคือทายาทโดยตรง แต่เอว่าสมบัติส่วนหนึ่งต้องเป็นของเขา แล้วเดินลิ่วๆออกไป

ooooooo

ตาลนั่งคิดหนักอยู่ในห้อง เพราะยังไม่รู้ว่าจะ ทำอย่างไรให้ผ่านคืนนี้ไปได้ ในขณะที่ธาวินรีบเข้าไปอาบน้ำเพื่อจะออกมาอ้อนเมีย แต่เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ ตาลก็ยื่นเครื่องนอนอีกชุดให้บอกว่า เขาต้องไปนอนที่โซฟา ธาวินแปลกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ ตาลต้องทำท่ารังเกียจเหมือนเป็นคนแปลกหน้าไม่ใช่สามีภรรยากัน

ตาลอ้ำอึ้งแล้วแต่งเรื่องหลอกว่าเขาเป็นเกย์ พลางเล่าว่า หลังจากทั้งสองแต่งงานกันแล้ว เธอก็จับได้ว่าธาวินแอบพาชายหนุ่มเข้ามานอนในห้องพักที่โรงแรม เธอเสียใจมากวิ่งหนีเตลิดออกไป

“ตาลโกรธมากวิ่งหนีออกไปจากโรงแรมอย่างไม่มีสติ คุณภูก็วิ่งตามออกมาขอโทษ แล้วเราทั้งสองก็ถูก คนร้ายดักจี้จนคุณต้องเข้าโรงพยาบาล” ตาลบีบน้ำตาประกอบ

ธาวินแทบช็อกไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง แต่ตาลยืนยันว่าเขาเป็นเกย์ ชอบไม้ป่าเดียวกัน

“ทุกครั้งที่คุณสัมผัสตาล ตาลก็จะเห็นภาพที่คุณจูบกับผู้ชาย ตาลบอกตรงๆนะคะ ตาลรับไม่ได้”

“แต่ถ้าผมเป็นเกย์ ทำไมทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้ตาล ผมถึงอยากกอดอยากหอมอยากจูบตาลล่ะ”

“ก็ตอนนี้คุณสมองเสื่อมนี่คะ คุณเลยจำไม่ได้ว่าคุณชอบผู้ชายมากกว่าผู้หญิง หรือบางทีคุณอาจจะเป็นพวกเสือใบก็ได้ คุณไม่เห็นสายตาที่นายบุญทันมองคุณหรือคะ เขาต้องเป็นพวกเดียวกับคุณแน่ เขาถึงมองคุณแปลกๆ”

ธาวินชะงักนึกถึงตอนที่บุญทันจ้องมองตนก็เริ่มคล้อยตาม ตาลเห็นแผนนี้ได้ผลจึงอ้างต่อว่า ชายหนุ่มขอให้เธอแต่งงานด้วยเพื่อบังหน้าไม่ให้คุณปู่รู้ว่าคุณเป็นพวกเบี่ยงเบน และเธอก็ยอมตกลงเพราะทำใจให้เลิกรักเขาไม่ได้

“ขอบคุณนะตาล ผมก็รักคุณ เราจะเริ่มต้นกันใหม่นะ” ธาวินซาบซึ้งดึงตาลเข้ามากอด

“มันก็อยู่ที่ว่าคุณจะเลิกชอบผู้ชายได้รึเปล่า แต่ยังไงคืนนี้เราก็ต้องแยกกันนอนนะคะ จนกว่าสภาพจิตใจของตาลจะดีขึ้น นี่ค่ะหมอน” ตาลรีบผละออกมาแล้วส่งหมอนให้

ธาวินเดินคอตกไปนอนที่โซฟา แม่สาวแสบอมยิ้มบ่นพึมพำว่าช่วยไม่ได้

ooooooo

ธาวินเก็บเอาเรื่องตัวเองเป็นเกย์ไปนอนฝัน คู่ขาคนใหม่ของเขาก็คือบุญทันคนขับรถนั่นเอง ชายหนุ่มตกใจมาก กระโดดหนีบุญทันที่จะเข้ามาจูบ จึงพลัดตกโซฟา

ตาลเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นธาวินตกโซฟาก็ร้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น ธาวินว่าตนฝันร้าย ตาลไล่ให้ไปนอนต่อบนเตียงเพราะจะออกไปเดินเล่น ชายหนุ่มถอนใจกับความฝันแล้วลุกมานอนต่อ

ตาลลงมาเดินเล่นในสวน เธอพบกับนภาและอเนกที่เดินออกกำลังกายอยู่คนละมุม จึงเข้าไปทักทาย แต่ทั้งสองทำหมางเมินใส่แล้วพากันเดินหนีกลับเข้าบ้าน

“คนบ้านนี้เป็นอะไรวะ หน้าไม่รับแขกเลย” ตาลบ่นอย่างสุดเซ็ง

สักพัก ตาลก็ได้พบกับปารมี เธอเข้ามาทักทายตาลอย่างเป็นกันเอง และขอโทษที่เมื่อคืนไม่ได้ไปทานข้าวด้วยเพราะต้องดูแลนภาที่ไม่ค่อยสบาย

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ตาลส่งยิ้มให้ แล้วชะงักไปเพราะเอโผล่เข้ามาเรียกปารมี แต่เมื่อเห็นตาลอยู่ด้วยก็เก้อไป ตาลพอเดาได้ว่า เอคงมีเรื่องจะคุยกับปารมีจึงขอตัว

เอรอจนตาลเดินลับตาไปแล้วจึงบอกกับปารมีว่าให้ไปเจอกันตอนเที่ยงแล้วจุ๊บปากให้ก่อนจาก ปารมีมองตามพลางยิ้มเยาะเพราะรู้ว่าเอหลงเสน่ห์เธอเข้าแล้ว

ooooooo

ธาวินไม่อาจข่มตาหลับได้ เพราะภาพในความฝันยังคงตามหลอกหลอน เขาตัดสินใจลุกไปอาบน้ำและเตรียมจะออกไปตามตาล แต่บุญทันโผล่เข้ามาทักทาย และบังคับให้เขากินยาบางอย่าง เพื่อเรียกสติสตางค์กลับคืนมา แต่ธาวินเข้าใจว่าบุญทันเอายาเสียสาวมาให้กินจึงดิ้นหนี

ในระหว่างที่สองหนุ่มนัวเนียกันอยู่นั้น ตาลก็เปิดประตูเข้ามา ธาวินเรียกให้ตาลช่วย บุญทันเห็นท่าไม่ดีรีบชิ่งออกไป ตาลเข้ามาสอบถามธาวินว่า เกิดอะไรขึ้น

ชายหนุ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง ตาลได้ทีรีบตอกย้ำว่า บุญทันคงดูออกว่าเขาเป็นเกย์และยุให้บอกคุณปู่เพื่อไล่บุญทันออก แต่ธาวินว่าคงทำไม่ได้เพราะกลัวปู่จะรู้ว่าเป็นเกย์

“ผมจะพยายามอยู่ห่างๆ มันไว้ ผมสัญญานะว่าผมจะไม่กลับไปชอบผู้ชายด้วยกันอีก” ธาวินจับมือให้สัญญา

ตาลยิ้มรับเร่งให้ชายหนุ่มแต่งตัวเพื่อลงไปทานข้าวและแอบสงสัยว่าบุญทันเป็นเกย์หรือเปล่า

ส่วนบุญทัน เขาเดินหน้าเครียดลงมาเจอกับเมย์ที่หน้าบ้าน แม่จอมวีนเข้ามาพาลหาเรื่อง เพราะอยากรู้ว่ามาที่ตึกใหญ่ทำไม บุญทันว่า ตนมาพบคุณภู แต่ถ้าคุณเมย์คุยอะไรกันก็ให้เอียงหูมาจะกระซิบบอกให้ เพราะเป็นของผู้ชาย

“งั้นฉันไม่อยากรู้แล้ว” เมย์ขยับหนีเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของบุญทัน

จังหวะนั้น พิพัฒน์เดินลงมาพอดี ท่านเอ่ยทักหลานสาวว่ามาทำอะไรแต่เช้า เมย์ว่าเธอจะมาเรียนคุณปู่เรื่องไปฝึกงานที่บริษัท และจะทำงานให้เก่งเพื่อลบคำสบประมาทของทุกคน

“มันต้องอย่างนี้สิ ปู่ดีใจจริงๆ” พิพัฒน์ดึงเมย์มากอด

เมย์ยิ้มรับแล้วหันมาถามบุญทันที่ยืนมองว่าทำไมยังไม่ออกไปอีก บุญทันว่าตนรอถามคุณท่านว่าวันนี้จะออกไปไหนหรือเปล่า

“คิดว่าไม่ไปนะ วันนี้แกจะทำอะไรก็ไปทำเถอะ” พิพัฒน์โบกมือไล่

บุญทันเดินออกไป เมย์มองตามอย่างไม่ชอบใจนักพลางฟ้องคุณปู่ว่าคนขับรถของท่านท่าทางแปลกๆ พิพัฒน์หัวเราะออกรับแทนว่า บุญทันปกติดี แล้วเดินกอดหลานสาวเข้าไปทานอาหารเช้า

ooooooo

ทุกคนมาพร้อมกันที่โต๊ะอาหาร เมย์กล่าวต้อนรับตาลกับธาวินเพราะเพิ่งเจอทั้งคู่ นภาว่าแขวะเมย์เรื่องอดแต่งงานกับภูบดีเพราะเขามีเมียแล้ว จึงโดนอเนกตอกกลับว่าคนที่เสียใจน่าจะเป็นปารมีมากกว่า เพราะเมย์บอกไปแล้วว่าไม่อยากแต่งงานกับภูบดี

ปารมีร้อนตัวขยับจะเถียง แต่พิพัฒน์ยกมือปรามว่าให้เกรงใจหลานชายกับหลานสะใภ้ ธาวินกับตาลนั่งงงร้องถามว่ากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่ เออธิบายว่า ในตอนแรกคุณปู่ตั้งใจจะจับภูบดีแต่งงานกับเมย์หรือไม่ก็ปารมี แต่ภูบดีดันมีเมียเสียก่อนเลยผิดแผน

“จริงหรือคะคุณปู่ ตาลขอโทษด้วย ตาลไม่ทราบ”

“จะมาขอโทษทำไม มันเป็นเรื่องที่ปู่คิดเล่นๆ ขึ้นมา อย่าไปซีเรียส ถ้าเจ้าภูมันรักหนู ปู่จะไปห้ามมันได้ยังไง จริงไหม”

“ใช่ครับ คุณปู่” ธาวินหันมายิ้มให้ตาล

“พี่ภูกับพี่ตาลนี่น่ารักจังเลย ขอถ่ายรูปไปลงเฟซบุ๊กหน่อยนะคะ” เมย์หยิบมือถือขึ้นมากดถ่ายรูป ธาวินกับตาลไม่สนปารมีที่มองมาอย่างไม่พอใจ

ooooooo

หลังทานอาหารเช้าแล้ว ธาวินก็ชวนตาลขึ้นห้องหวังจะทบทวนความหลัง แต่ตาลบ่ายเบี่ยงชวนคุยเรื่องนภากับอเนกว่าเป็นญาติสายไหนของชายหนุ่ม เพราะเห็นพูดอะไรก็ไม่ถูกหูกันซักเรื่อง

ธาวินส่ายหน้าบอกว่าจำไม่ได้ แล้วทำท่าจะคลุกวงใน ตาลรีบดันตัวไว้ถามต่อว่า ถ้าต้องเลือกระหว่างปารมีกับเมย์จะเลือกใคร

“ไม่เลือกเลย เพราะมีตาลอยู่แล้วทั้งคน” ธาวินเข้ามาโอบหลัง

ตาลรีบแกะมือออกพลางคิดหาเอาตัวรอด เสียงเคาะประตูดังขึ้น ตาลดีใจตะโกนบอกให้เข้ามาได้  ต้นหอมเปิดประตูเข้ามาบอกกับทั้งสองคนว่า สารวัตรสมยศมาขอสอบปากคำเรื่องคุณภูโดนจี้ ธาวินพยักหน้ารับแล้วหันมาตอบตาลอย่างกังวล

“บอกเขาไปเหมือนที่ตาลเล่าให้คุณฟัง” ตาลกระซิบบอก

ooooooo

สมยศแจ้งกับพิพัฒน์ที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกว่า ตนได้รับมอบหมายให้มาตามคดีที่คุณภูบดีถูกจี้ ส่วนคดีที่พิพัฒน์ถูกลอบยิงเขาให้สายออกตามหาข่าวมือปืนอยู่

พิพัฒน์พยักหน้ารับรู้แล้วเรียกให้ธาวินกับตาลเข้ามาคุยกับสมยศเพื่อให้ข้อมูลคนร้าย สมยศมองตาลอย่างสำรวจแล้วขออนุญาตสอบปากคำธาวินตามลำพัง ตาล ร้อนใจกลัวความลับถูกเปิดเผยจึงแอบโทร.ตามปรารภ

ส่วนสมยศเมื่ออยู่กับธาวินตามลำพัง ก็พยายามถามข้อมูลเรื่องตาลว่า เธอรู้เรื่องมรดกพันล้านมากแค่ไหน จนธาวินนึกสงสัยจึงถามกลับ

“ผมว่าคำถามของคุณมันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ผมโดนจี้นะครับ”

“มันเป็นข้อมูลที่ผมต้องเอาไปวิเคราะห์ครับ เพราะคุณเป็นทายาทมรดกพันล้าน บางทีการโดนจี้ของคุณอาจจะไม่ใช่เรื่องธรรมดา”

“คุณหมายถึงมีคนคิดฆ่าผมเพื่อชิงมรดกงั้นหรือ”

“มันก็เป็นไปได้หมดล่ะครับ คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยว่าคุณตาลทราบรึเปล่าว่าคุณเป็นทายาทพันล้าน”

“ตาลเขาไม่รู้หรอกครับ หรือถึงเขาจะรู้ ผมก็เชื่อว่าเขาไม่สนใจเงินทองของผมหรอก คุณมีอะไรจะถามอีกไหมครับ ถ้าไม่มีผมต้องขอพักผ่อนผมปวดหัว” ธาวินตัดบท

ที่หน้าห้อง ตาลแอบมองเข้าไปด้านใน เห็นสมยศซักถามภูบดีด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก็ยิ่งร้อนใจ เธอชะเง้อมองหาปรารภอย่างกังวล สักพักคุณทนายก็มาถึง เขารีบพาตาลเข้าไปในห้องและแจ้งกับสมยศว่า ถ้าครั้งต่อไปสารวัตรต้องการสอบปากคำภูบดี รบกวนโทร.บอกเขาก่อน เพราะคุณภูไม่ค่อยสบาย ไม่สะดวกในการพูดคุย

“ครับ ขอโทษด้วย บังเอิญผมจะรีบตามคดีให้” สมยศหน้าเสียไปนิด

“แล้วเป็นไงครับ เรียบร้อยไหม”

“เรียบร้อยแล้วครับ คุณภูให้การตรงกับคุณตาลทุกอย่าง งั้นผมลาล่ะครับคุณภู” สมยศลุกออกไป

ตาลรีบซักธาวินว่าตำรวจถามอะไรเขาบ้าง ธาวินส่ายหน้าบ่นว่าเลอะเทอะ เพราะแทนที่จะถามเรื่องพวกโจร กลับถามว่าทำไมเขาถึงรักตาล ทำไมรีบแต่งงาน ทำเหมือนไม่เชื่อว่าเขากับตาลรักกัน

“ตำรวจก็อย่างนี้แหละครับ ชอบสอดเรื่องชาวบ้าน” ปรารภออกความเห็น

ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจ ขณะที่สาวแสบแอบเครียด

ooooooo

บุญทันเดินสำรวจรอบๆ บ้านและแอบเห็นปารมียืนลับๆ ล่อๆ คุยอยู่กับสมยศ เขานึกสงสัยในท่าทางของคนทั้งคู่ แล้วเมย์ก็ออกมาเห็นพอดี เธอเข้ามาต่อว่าบุญทันที่แอบดูปารมีกับสมยศ บุญทันรีบปฏิเสธแล้วจะเดินหนี แต่เมย์เรียกไว้ สั่งให้ช่วยไปดูรถเพราะสตาร์ตไม่ติด

บุญทันจำใจเดินตามเมย์ไปที่รถของเธอ เขาลองขยับสายต่างๆ ในกระโปรงรถ แล้วเข้าไปสตาร์ตแต่ก็ไม่ติด จึงออกมาบอกกับแม่จอมวีนว่า สงสัยไดสตาร์ตเสียให้เรียกช่างมาดู

“ฮึ่ย ทำไม่ได้ก็ไม่บอกตั้งแต่แรก เสียเวลารอ ดูซิฉันมีธุระสำคัญด้วย”

“ให้ผมขับรถไปส่งไหมครับ วันนี้คุณท่านไม่ใช้รถ ผมไปส่งคุณเมย์ได้”

เมย์นิ่งคิดแล้วตอบตกลง เธอเดินกลับเข้าไปเอากระเป๋าแล้วนั่งรถออกไปกับบุญทัน

จุดหมายของแม่จอมวีนคือร้านเสื้อหรูในห้างฯดัง บุญทันถึงกับส่ายหน้าเมื่อรู้ว่าธุระสำคัญของเมย์คือการออกมาช็อปปิ้ง แต่เมย์แก้ตัวว่า เธอมาซื้อเสื้อผ้าก็เพื่อจะเตรียมตัวไปทำงานที่บริษัทคุณปู่

“ผมว่าถ้าแต่งตัวสวยแต่ไม่มีสมอง มันก็ไม่มีประโยชน์นะครับ” บุญทันหลุดปากออกไป แต่เมื่อเห็นสายตาของสาวเจ้าก็รีบอธิบายต่อ “ผมไม่ได้ด่านะครับ แค่จะบอกว่า ถ้าคุณเมย์ตั้งใจทำงานจริงเหมือนคุณปารมี ไม่ต้องสวยมาก ก็มีคุณค่าแล้วนะครับ”

เมย์โกรธจี๊ดที่ถูกเปรียบกับปารมี เธอตวาดให้บุญทันหุบปาก แล้วเดินฉับๆ ออกไป ชายหนุ่มตามไปขอโทษ แต่กลับโดนเหวี่ยงใส่ ทำให้คนง้อต้องกลั้นอารมณ์ไว้และพยายามเข้าใจสาวจอมวีน

ooooooo

เที่ยงวันนั้นเอง ปารมีแอบมาพบกับเอที่โรงแรมตามนัด เธอใช้เรือนร่างยั่วยวนให้เขายอมร่วมมือกำจัดภูบดีกับตาลให้พ้นเส้นทางทายาทเศรษฐี แต่เอค้านว่าถ้าฆ่าภูบดีกับเมีย เขาก็คงไม่พ้นตะราง

“แล้วใครบอกพี่เอล่ะคะว่าปาจะให้พี่เอฆ่าพวกมัน เราจะหาทางทำให้มันสองคนระแวงกันเอง”

“ระแวงยังไงพี่ไม่เข้าใจ”

“ก็ตอนนี้มันสองคนรักกัน เราก็ต้องจัดการให้มันเลิกกัน ปาต้องการให้พี่เอเข้าไปใกล้ชิดนังตาล ทำทุกอย่างเพื่อให้พี่ภูหึง เพื่อให้พี่ภูเข้าใจผิดและเลิกกับนังตาล พอมันสองคนเลิกกัน เราก็หาทางกำจัดพี่ภู”

“หวังว่าพอถึงตอนนั้น ปาคงไม่หักหลังพี่แล้วไปแต่งงานกับไอ้ภูนะ”

“ถ้ามันจำเป็นปาก็ต้องทำ คือปาหมายถึงว่า ถ้าปาต้องแต่งกับพี่ภูจริง หลังจากจดทะเบียนกันแล้ว ปาก็จะเขี่ยเขาออกไป แล้วเอาสมบัติมาให้พี่เอ ปารักพี่เอคนเดียวนะ ที่ปายอมทำทุกอย่างก็เพื่อพี่เอ” ปารมี จุ๊บแก้มเอ

“สุดที่รักของพี่” เอดึงปารมีมากอด ไม่ทันเห็นรอยยิ้มร้ายกาจของเธอ

ooooooo

ค่ำคืนนั้น ธาวินนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวเดินออกมาจากห้องน้ำ ปากก็อ้อนให้ตาลช่วยเกาหลัง เพราะโดนมดกัด แม่สาวแสบเอื้อมมือไปเกาให้แบบไม่เต็มใจนัก แล้วพยายามเบือนหน้าหนีเพราะเขิน

ธาวินอมยิ้มขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ พร้อมกับดึงมือตาลขึ้นมาบอกว่าฝันดี แล้วเคลื่อนหน้าจะเข้ามาหอม ตาลรีบยกหมอนบังไว้ แล้วผลักชายหนุ่มออกไป

ธาวินจำใจลงจากเตียง แต่ออกเดินได้สองก้าวก็ชะงักร้องว่าปวดหัวเรียกให้ตาลช่วยหยิบยาให้ ตาลโดดลงมาประคองชายหนุ่มไปนั่ง แล้วหันไปหยิบยามาป้อนให้ด้วยความห่วงใยโดยไม่รู้ตัว

ไม่นานนักธาวินก็หลับไปเพราะฤทธิ์ยา ตาลนั่งมองชายหนุ่ม เธอหวนนึกถึงเรื่องที่เขาคุยกับตำรวจก็เริ่มระแวงกลัวจะโดนจับ จึงวางแผนจะเข้าไปขโมยของมีค่าในห้องทำงานของคุณปู่ก่อนแอบหนีไป แล้วแม่สิบแปดมงกุฎก็ค่อยๆแง้มประตูออกมา เธอมองซ้ายขวาไม่เห็นใคร จึงตรงไปที่ห้องทำงานของพิพัฒน์ แต่พลัน ชะงัก เมื่อเห็นนภาเดินขึ้นบันไดมา แล้วเลี้ยวเข้าห้องทำงานของพิพัฒน์

“คุณป้านภานี่ มาทำอะไรดึกๆ” ตาลแอบย่องตามไป

ooooooo

นภาเปิดประตูเข้ามาให้ห้องทำงาน แล้วตรงไปเปิดตู้เซฟ ในนั้นมีเงินสดหลายปึกกับทองคำแท่งวางซ้อนกันอยู่

ตาลแง้มประตูห้อง เห็นนภากำลังหยิบเงินออกมาสามปึกจากเซฟใส่กระเป๋าใบเล็กที่เตรียมมา เธอถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่านภาจะเป็นขโมย แถมยังตัดหน้าเธอไปซะงั้น

แม่ตาลเฉาะหันหลังเดินกลับออกไป แต่เมื่อถึงหน้าบันไดก็พบธาวินยืนรออยู่ เขาทักว่าไปไหนมา ตาลอึกอักก่อนโกหกว่านอนไม่หลับเลยจะออกมาหาอะไรร้อนๆดื่ม ชายหนุ่มอาสาจะลงไปทำให้ เพราะอยากดูแลเธอบ้าง ทำให้ตาลละอายใจ ชวนสามีกำมะลอกลับห้องอ้างว่าง่วงนอนแล้ว

เมื่อมาถึงห้อง ธาวินตามอ้อนขอนอนบนเตียงด้วยคน ตาลรีบดีดตัวขึ้นร้องเสียงหลงว่า เธอยังทำใจไม่ได้ ธาวินหน้าจ๋อยต่อรองให้ตาลหอมแก้มเขาหน่อย

“ไม่ได้ค่ะ ไปนอน” ตาลเสียงแข็ง

ธาวินเดินคอตกไปนอนที่โซฟา แต่ไม่วายหันมามองตาลอย่างไม่เข้าใจ

ooooooo

เช้าวันใหม่ ธาวินเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นตาลยังนอนหลับอุตุจึงเข้าไปหอมแก้ม แม่สาวสะดุ้งตื่น รีบดีดตัวขึ้นพลางร้องถามว่า คุณภูทำอะไร ธาวินส่ายหน้าบอกว่า แค่ดูว่าตื่นหรือยัง แล้วชวนลงไปว่ายน้ำในสระด้วยกัน

“ไม่ดีกว่าค่ะ ตาลว่ายน้ำไม่เป็น คุณภูไปเถอะ แต่ แน่ใจนะคะว่าแข็งแรงพอที่จะว่ายน้ำได้แล้ว ไม่ใช่ไปปวดหัวในสระแล้วจมน้ำไปนะคะ”

“สบายมากจ้ะ ตาลไม่ต้องห่วง” ธาวินเดินออก

ตาลมองตามแล้วนึกขึ้นได้ “เราไปห่วงเขาเรื่องอะไร วะเนี่ย ฮื้อ ถ้าจะงงใหญ่แล้วเรา ว่าแต่เมื่อกี้เราว่าเราไม่ได้ฝันนะ ท่าทางไอ้หมอนี่จะหลอกแต๊ะอั๋งตอนเราหลับ เฮ้ย แล้วเขาลักหลับเรารึเปล่า คงไม่นะ เราว่าเราไม่ได้รู้สึกอะไรโอ๊ย เง็ง”

ด้านธาวิน เมื่อลงมาว่ายน้ำได้สักพัก ก็เห็นภาพซ้อนเป็นบุญทันว่ายน้ำเข้ามาโผล่ตรงหน้า เขาสะดุ้งเฮือกรีบพุ่งขึ้นจากน้ำพลางมองซ้ายขวาบ่นกับตัวเองว่า สงสัยจะเป็นเกย์จริงๆอย่างที่ตาลบอก จังหวะนั้นเอง บุญทันก็เดินเข้ามาหา ตั้งใจจะพาเพื่อนรักไปหาหมอ

ธาวินเห็นบุญทันยืนมองก็รีบถอยหนี บุญทันยื่นมือมา ให้ธาวินจับดึงขึ้นจากสระน้ำ และชวนออกไปข้างนอกด้วยกัน

“ไม่ต้อง นี่บุญทัน ฉันขอเตือนแกนะว่าอย่ามายุ่งกับฉัน ฉันไม่ได้เป็นพวกเบี่ยงเบน ถ้าแกมายุ่งกับฉันล่ะก็ ฉันไม่รับรอง ความปลอดภัยนะ” ธาวินโหนตัวขึ้นจากสระแล้วจะเดินหนี บุญทันตามมาคว้าแขนไว้ ทำให้ธาวินเข้าใจผิดจึงชกเข้าเต็มหน้า

“ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับฉัน ถ้าแกขืนมาถูกตัวฉันอีก ฉันจะอัดแกให้ยับเลย” ธาวินกำหมัด

“มีเรื่องอะไรกันคะคุณภู” ตาลเดินเข้ามา

“เปล่าจ้ะไม่มีอะไร เข้าบ้านเถอะ” ธาวินดึงตาลมากอดโชว์บุญทันพร้อมยืนยัน “ฉันจะบอกให้แกรู้ว่าฉันรักเมียฉัน หวังว่าแกจะไม่มายุ่งกับครอบครัวเรา”

ตาลเป็นงงจะถามบุญทันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ธาวินพาเดินเข้าบ้านเสียก่อน ส่วนบุญทันก็ได้แต่มองตาม แล้วบ่นกับตัวเองว่า ธาวินคงถูกล้างสมองจริงๆ

ooooooo

ด้านธาวินเล่าเหตุการณ์ให้ตาลฟังว่า บุญทันชวนออกไปข้างนอกและทำท่าจะลวนลาม ตนจึงชกเข้าให้ ตาลอึ้งไปนึกสงสัยในตัวบุญทันมากขึ้น ขณะหนุ่มสมองเสื่อม คุยต่อว่า สงสัยบุญทันจะเป็นเกย์จริงๆ แต่ตนไม่มีวันชอบบุญทันแน่ แล้วฉวยโอกาสหอมแก้มตาลเป็นการยืนยัน

ตาลฝืนยิ้มให้แล้วแอบพึมพำ “ไอ้หมอนี่ เผลอเป็นไม่ได้ หลอกจูบเราตลอด”

ธาวินขอตัวเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ตาลจึงเลี่ยงไปโรงจอดรถเพื่อสังเกตอาการบุญทันที่กำลังตรวจน้ำกลั่นกับน้ำมันเครื่องรถอยู่ บุญทันรู้สึกเหมือนมีคนแอบมองจึงหันมาดู ตาลรีบหาที่หลบ

สักพักเมย์ก็เข้ามาเรียกให้บุญทันช่วยย้ายกระถางต้นไม้ให้ เพราะต้องการจะแกล้ง บุญทันตามไปช่วยย้ายกระถางให้อยู่หลายเที่ยวก็ไม่ถูกใจแม่จอมวีน เขาจึงใช้ไม้ตายเดินตรงเข้าหาทำท่าเหมือนจะจูบ

ตาลที่ตามมาแอบดูลุ้นอยู่ในใจว่า บุญทันจะจูบเมย์หรือไม่ ขณะที่เมย์ยืนตัวสั่นด้วยความกลัว แล้วบุญทันก็เอ่ยขึ้น “ผมจะถามว่า คุณเมย์อยากให้ผมย้ายกระถางไปไว้ ตรงไหนอีก”

“เอ่อ ไม่ต้องแล้ว ตรงนั้นก็โอเคแล้ว” เมย์รีบหลบตา

บุญทันเดินจากไปมองอย่างโมโห เมย์มองตามพลางถอนใจเฮือก คิดว่าจะเสียท่าคนขับรถเสียแล้ว

ooooooo

บุญทันเดินกลับมาที่โรงจอดรถ และเริ่มรู้ตัวว่าตาลแอบดูอยู่จึงหันไปเรียก

“คุณตาลมีอะไรกับผมรึเปล่า ผมเห็นคุณแอบมองผมตั้งแต่อยู่ที่โรงจอดรถแล้ว”

ตาลตกใจที่ถูกจับได้ แต่แกล้งทำเนียนปฏิเสธว่าเธอ ออกมาเดินเล่น แล้วบังเอิญเห็นบุญทันจะทำมิดีมิร้ายน้องเมย์ ก็เลยแอบดู ถ้าน้องเมย์ร้องขอความช่วยเหลือจะได้เข้าไปช่วย

“ผมเป็นแค่คนขับรถ ผมคงไม่กล้าทำอะไรโง่ๆแบบนั้นหรอกครับ”

“อ้อ ใช่สิ ฉันลืมไปว่านายไม่ได้ชอบผู้หญิง อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่านายคิดอะไรกับคุณภู” ตาลเดินยิ้มเยาะออกไป ทิ้งให้บุญทันยืนงง ไม่เข้าใจว่าเธอพูดเรื่องอะไร

ตาลเดินออกมาที่สวนหน้าบ้าน พบปารมีกับนภาเดินเลี้ยว ออกมาพอดี เธอทักทายสองแม่ลูก แต่นภาทำเชิดใส่ ปารมีต้องสะกิดเตือนแม่ แล้วหันมาขอโทษตาลอ้างว่า แม่ไม่ค่อยสบาย เป็นโรคซึมเศร้า เธอต้องพาไปพบหมอทุกเดือน แล้วขอตัว

“ฮึ เป็นโรคซึมเศร้า แต่ดึกๆ ลุกขึ้นมาขโมยของ” ตาลส่ายหน้าจะเดินต่อ แต่ต้องชะงักเพราะเอเข้ามาดักหน้าพลางส่งยิ้มหวาน ตาลเป็นงงกับท่าทีของชายหนุ่ม

เอทำกรุ้มกริ่มเข้ามาสานสัมพันธ์กับตาลตามแผนการของปารมี นาทีนั้นธาวินลงมาเห็นเข้า เอแกล้งแตะแขนตาลเพื่อแสดงความหวาน หวังให้ผัวเมียทะเลาะกัน

“แล้ววันหลังคุยกันใหม่นะน้องตาล” เอเดินจากไป

ธาวินมองตามอย่างไม่พอใจ รีบซักตาลว่าคุยอะไร กับเอ เพราะเขาหึงที่เอทำสนิทสนมถึงกับแตะเนื้อต้องตัว ตาลเขินกับคำพูดจริงจังของชายหนุ่ม เธอรับปากว่าจะ อยู่ห่างๆเอไว้ ธาวินส่งยิ้มพอใจพาตาลเดินกลับห้อง ทั้งสองไม่เห็นเอที่ซุ่มมองพลางส่งยิ้มร้าย

ooooooo

ปารมีพานภามาพบหมอตามนัด หมอสอบถามนภาเรื่องยาที่ให้ไป แต่นภาว่าไม่อยากทานเพราะกลัวว่าจะหลับไปแล้วฝันร้ายอีก ในฝันนั้นเธอเห็นมีคนพยายามทำร้ายเธอกับลูก เธอจึงฆ่าพวกมัน

“เลือดเต็มไปหมดเลยค่ะ มันน่ากลัวมากเลยค่ะหมอ เหมือนมันเกิดขึ้นจริงๆ” นภาร้องไห้โฮ

“เอาล่ะครับ คุณนภาไม่ต้องกลัว มันเป็นแค่ความฝันไม่มีใครทำร้ายคุณนภาได้หรอก เชื่อหมอนะครับ มันเป็นแค่ความกลัวฝังใจคุณนภาเท่านั้นเอง หมออยากให้คุณนภาทานยาที่หมอให้ไปให้ครบ เพราะถ้าคุณนภาทานบ้างไม่ทานบ้าง การรักษาก็จะไม่ดีขึ้นนะครับ เข้าใจไหมครับ”

นภาพยักหน้า คุณหมอให้เธอออกไปรอข้างนอก แล้วเรียกปารมีเข้ามาพบ “คือแกบอกหมอว่าแกฝันร้ายบ่อยๆ คงมีเรื่องที่กลัวฝังใจน่ะครับ หมอพยายามถามแกว่าเป็นเรื่องอะไร แต่แกก็ไม่ยอมเล่าให้ฟัง คุณปารมีพอจะบอกหมอได้มั้ยครับว่าคุณนภาแกมีเรื่องอะไร”

“เอ่อ ปาก็ไม่ทราบค่ะ บางทีอาจจะเป็นเรื่องที่พ่อกับแม่เลิกกันน่ะค่ะ” ปารมีปกปิดความจริงบางอย่าง

หมอพยักหน้ารับรู้ พลางกำชับให้ปารมีใกล้ชิดแม่มากขึ้น ปารมีรับปากแล้วขอตัว

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ปารมีเข้ามาคุยกับนภาให้ลืมเรื่องเลวร้ายในอดีต แต่นภาว่าเธอลืมไม่ได้ เพราะพวกมันโหดร้ายกับเธอมาก แล้วภาพในอดีตเมื่อครั้งนภาถูกชายฉกรรจ์สองคนรุมข่มขืนก็แวบเข้ามา

“ถ้าไม่เป็นเพราะพวกมัน ชีวิตของแม่กับลูกก็จะไม่เป็นแบบนี้ เพราะพวกมัน พวกมันทำลายชีวิตเรา พวกมันทำลายชีวิตเรา” นภาสะอื้นฮักๆ

“แม่คะ มันจบไปแล้วค่ะ จะไม่มีใครทำอะไรแม่ได้อีกหนูสัญญา หนูจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายแม่อีก”

ปารมีเข้ามากอดปลอบ

ooooooo

ด้านเจ๊อ้อย เธอถูกเฮียเสกบังคับให้เป็นเด็กเสิร์ฟอยู่ในบ่อน เพื่อรอตาลนำเงินมาช่วย จนเจ๊เริ่มทนไม่ไหว ต้องแอบโทร.หาลูกสาว ถามว่าเมื่อไหร่จะหาเงินมาได้สักที ตาลว่าเธอกำลังหาจังหวะอยู่ และขอให้แม่อดทน

“แม่คิดถึงเอ็งนะ แม่ขอโทษนะที่ทำให้เอ็งลำบาก แม่ สัญญาถ้าแม่ออกไปได้ แม่จะเลิกเข้าบ่อนเด็ดขาด” เจ๊อ้อยน้ำตาคลอ

“จ้ะแม่ ดูแลตัวเองดีๆนะ” ตาลปิดโทรศัพท์พลางเช็ดน้ำตา ยังไม่รู้จะช่วยแม่อย่างไรดี

สายวันนั้น พิพัฒน์เรียกธาวินกับตาลลงไปพบ มีปรารภนั่งคุยอยู่กับคุณปู่ด้วย คุณปู่ใจดีแจ้งกับทั้งคู่ว่า หาฤกษ์แต่งงานให้ทั้งสองได้แล้ว คือวันที่สิบห้ากลางเดือนหน้า ตาลตกใจร้องว่าเร็วไป

“แล้วจะรอช้าทำไม หนูกับเจ้าภูก็เป็นผัวเมียกัน แล้ว ปู่ว่าแต่งแล้วก็จดทะเบียนกันซะให้เรียบร้อย เดี๋ยว เกิดมีลูกขึ้นมาจะได้ไม่วุ่น”

“ใช่ครับ ผมว่าแต่งกันซะให้เรียบร้อยดีกว่า” ปรารภรีบเสริม

“งั้นก็แล้วแต่คุณปู่เลยครับ ตาลคิดว่าไง” ธาวินหันมาถาม

ตาลฝืนยิ้มว่าแล้วแต่คุณภู พิพัฒน์ชอบใจคุยต่อว่า หลังเสร็จงานแต่งแล้ว จะให้ภูบดีกลับมาอยู่เมืองไทย เพื่อดูแลกิจการทั้งหมด ธาวินทำอึกอักเพราะไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง ปรารภกลัวแผนแตกช่วยอธิบายแทนว่า ภูบดีทำร้านอาหารอยู่ที่เมืองนอกมาเจ็ดแปดปีแล้ว

“ถ้ามีประสบการณ์บริหารมาได้นานขนาดนี้ รับรองงานของบริษัทเราหลานทำได้แน่ แล้วหนูตาลล่ะมีญาติพี่น้องอยู่ที่ไหนบ้างจะได้เชิญมางานแต่งงาน”

“อ๋อ หนูมีแม่น่ะค่ะ แต่ตอนนี้...ท่านไม่ได้อยู่เมืองไทยค่ะคือ...แม่หนูทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ที่ไต้หวัน แต่ท่านคงไม่สะดวกมา เพราะต้องทำงานใช้หนี้ที่พ่อสร้างไว้ก่อนตายน่ะค่ะ” ตาลด้นสดแล้วเล่นบทดราม่า บอกกับธาวินว่า เธอไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับเขา เพราะไม่อยากเอาเรื่องส่วนตัวมาทำให้ลำบากใจ

“เรื่องส่วนตัวที่ไหนกัน เราสองคนเป็นผัวเมียกัน เราก็เหมือนเป็นคนคนเดียวกัน”

“แล้วที่บ้านหนูมีหนี้สินเท่าไหร่บอกมาเลย เดี๋ยวปู่จัดการให้เอง เพราะยังไงปู่ก็ต้องให้ค่าสินสอดกับแม่

ของหลานอยู่แล้ว บอกมาเถอะว่าติดหนี้เขาเท่าไหร่”

ตาลนิ่งคิดแล้วตอบออกไปว่าสิบห้าล้าน เพราะตั้งใจจะเอาสิบล้านไปใช้หนี้ ส่วนอีกห้าล้านจะไปตั้งตัว

“เงินแค่นี้เอง เดี๋ยวปู่ให้ปรารภจัดการให้”

“หนูกราบขอบพระคุณคุณปู่มากนะคะ คุณปู่มีเมตตากับหนูมาก หนูจะไม่ลืมพระคุณเลยค่ะ”

“หนูเป็นเมียเจ้าภูก็ถือว่าเป็นคนในตระกูลปู่

ขอให้หนูกับเจ้าภูรีบมีหลานให้ปู่เร็วๆ ก็แล้วกัน” พิพัฒน์เย้า ตาลหน้าเจื่อนไปนิด ขณะที่ธาวินยิ้มหน้าบาน

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แคท เล่นแรง ระบายความแค้น ดักขา แป้ง สะดุดล้มหวิดแท้ง ใน "เรือนสายสวาท"

แคท เล่นแรง ระบายความแค้น ดักขา แป้ง สะดุดล้มหวิดแท้ง ใน "เรือนสายสวาท"
21 ม.ค. 2563
08:20 น.