ไฟรักเพลิงแค้น
ตอนที่ 6
แม้จะตกปากรับคำหมั้นกับคัชพล แต่วีด้าก็อดเครียดไม่ได้เพราะแผนไปไกลกว่าที่คิด เช่นเดียวกับยศสรัลที่ยังไม่รู้เรื่องหมั้น แต่เป็นห่วงธัญกรจะตกหลุมเสน่ห์ของวีด้าจนถอนตัวไม่ขึ้น สองหนุ่มสาวคิดมากจนนอนไม่หลับทั้งคู่ ไม่รู้ว่าจะรับมือกับเหตุการณ์ในอนาคตไหวหรือไม่ เพราะทุกอย่างดูยากจะควบคุมเหลือเกิน
วีด้าตื่นเช้าไปขอกำลังใจจากแม่เป็นอย่างแรก พยาบาลที่เฝ้าดูแลกานดามาตลอดรีบรายงานว่าแม่เธออาการดีขึ้นมาก ไม่มีท่าทีเหม่อลอย เซื่องซึมหรืออาละวาดคนแปลกหน้าบ่อยเหมือนเมื่อก่อน วีด้ายิ้มรับบางๆและขอคุยกับแม่ตามลำพัง พร้อมหยิบกล่องผลไม้ที่เตรียมมาเปิดป้อนแม่
“แม่คะ...หนูจะมาบอกแม่...หนูได้ใกล้ชิดศัตรูของเราแล้ว และหนูต้องหาทางเล่นงานมันให้ได้”
ฟากธัญกรหัวเสียเรื่องวีด้าไม่หาย รีบไปหาที่ห้อง ทำงานตอนเช้า แต่ต้องผิดหวังเมื่อเลขาแจ้งว่าวีด้ายังไม่เข้ามา ชายหนุ่มเดินคอตกกลับแผนก แล้วต้องหงุดหงิดกว่าเดิมเมื่อเจอหญิงสาวคนหนึ่งพุ่งมาชนอย่างจัง!
รัชนาสาวสวยมาดคล่องมองชายหนุ่มแปลกหน้าโกรธๆที่เขามัวแต่กดโทรศัพท์จนไม่เห็นเธอ แถมต่อว่าเธออีกต่างหากที่ขวางทางเขา สองหนุ่มสาวเถียงกันใหญ่โต กลายเป็นเป้าสายตาของคนในบริษัท
“คุณชนฉัน ยังไม่ขอโทษแล้วยังว่าฉันอีก นี่คิดจะ ช่วยฉันเก็บของบ้างไหม ผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย”
เจอต่อว่าตรงๆธัญกรก็ถึงกับอึ้ง ก่อนจะก้มไปช่วยเก็บเอกสารอย่างเสียไม่ได้ รัชนาปัดมือเขาออกหยิ่งๆ ตั้งหน้าตั้งตาเก็บของจนเรียบร้อยแล้วพูดกับเขาเสียงเรียบ
“หวังว่าฉันคงจะไม่เจอคุณอีกนะ”
“แน่นอน...ทั้งชีวิตผมคงต้องซวยแค่วันนี้ที่เจอคุณนี่แหละ หลังจากนี้คงไม่เจออีกหรอก”
ธัญกรหมุนตัวจากไปแล้ว รัชนาโกรธมาก เลยแกล้งเหยียบเท้าเขาจนหน้าทิ่มแล้ววิ่งไปขึ้นลิฟต์ ธัญกรถลาจะเอาเรื่องคืนแต่ไม่ทันเสียแล้ว...ยายตัวแสบพุ่งตัวเข้าลิฟต์ไปได้เสียก่อน
แต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลกเพราะธัญกรต้องเจอกับหญิงสาวเจ้าปัญหาอีกครั้งตอนไปรอวีด้าที่ห้อง วีด้าไม่รู้เรื่อง แนะนำรัชนาในฐานะพนักงานใหม่ที่ต้องทำงานร่วมกันให้เขารู้จัก แถมฝากให้พาไปหาแผนกบุคคลอีกต่างหาก!
สองหนุ่มสาวจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ธัญกรพยายามข่มอารมณ์สุดความสามารถ ไม่พูดจาค่อนแคะอย่างที่นึกอยากตั้งแต่เห็นหน้ายายตัวแสบอีกครั้ง แต่ท่าทางกวนประสาทของเธอก็ทำให้หมดความอดทน
“นี่มันจะซวยอีกนานไหมเนี่ย ผมว่าเราสองคนคงทำงานไม่ราบรื่นแน่”
“งั้นคุณก็ลาออกไปสิ”
คำพูดง่ายๆแต่กวนอารมณ์ธัญกรให้พุ่งปรี๊ด สวนกลับทันทีว่าคงไม่ได้เพราะเขาเป็นรุ่นพี่และอยู่ที่นี่มาก่อน
รัชนาไม่กลัวตอกกลับ “คุณวีด้าบอกฉันแล้วว่าจะต้องทำงานกับเซลส์ที่อยู่ที่นี่มาก่อน...แต่อ่อนประสบการณ์ ฉันได้งานนี้เพราะความสามารถ ลูกค้าในมือเพียบ คนที่กลัวจะลำบากในการทำงานน่าจะเป็นฉันมากกว่านะ”
“งั้นก็ไม่ต้องทำสิ คุณเปลี่ยนใจทันนะ จะได้มีคน เก่งๆมาแทนคุณ”
“เสียใจฉันไม่เปลี่ยน...คนที่จะเปลี่ยนต้องเป็นคุณ ถ้าไม่อยากเป็นตัวถ่วงให้บริษัท”
ธัญกรเจ็บใจมากที่ถูกตีถูกจุด มองตามหญิงสาวที่สะบัดหน้าจากไปแค้นๆ แรงฮึดที่ไม่เคยมีพุ่งสูงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...แล้วเราจะได้เห็นกันยายตัวแสบว่าใครจะถ่วงใครกันแน่!
ooooooo
เพราะคำพูดท้าทายของรัชนาแท้ๆที่ทำให้ธัญกรตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างหนัก ยศสรัลอดปลื้มไม่ได้ที่น้องชายดูเป็นผู้เป็นคนขึ้น แต่ถึงกระนั้นก็ยังเป็นห่วงเรื่องวีด้า อยากให้ลาออกเพราะกลัวน้องชายถลำลึก
“นี่พี่คิดอะไร ก็รู้ๆกันอยู่ว่าคุณพ่อไม่ให้ผมทำงานจนกว่าผมจะพิสูจน์ตัวเองได้ แล้วผมก็กำลังทำอยู่”
“แต่การที่นายยังทำงานอยู่กับเขามันไม่ได้เป็นผลดีกับตัวนาย มันอาจจะทำให้ความรู้สึกนายถลำมากขึ้น”
“ความรู้สึกของผม...ผมจัดการกับมันได้”
“เล็ก...ฟังพี่ คุณวีด้าไม่ใช่คนน่าไว้ใจ พี่กลัวว่าเขาจะหลอกใช้นาย”
“คุณวีด้าไม่ใช่คนอย่างนั้น และผมก็ไม่ใช่เด็กที่ใครจะมาหลอกได้ ผมชอบเขา...และมันก็ไม่ใช่ความผิดเขา ถ้าพี่จะให้ผมออกเพราะพี่มีอคติ ผมไม่ทำหรอก ขอโทษนะครับพี่สรัล...ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้”
ธัญกรปึงปังออกไปแล้ว ทิ้งยศสรัลให้มองตามเซ็งๆ แต่ที่ทำให้เขาเครียดกว่าเดิมก็เมื่อคัชพลพาวีด้ามาทานข้าวเย็นที่บ้านเพื่อประกาศข่าวดีเรื่องหมั้น ธัญกรหน้าเสีย ผลุนผลันออกไปเพราะทนไม่ไหว ต่างจากบัญชากับสินีที่ถูกใจมาก จะได้ลูกสะใภ้รวยระดับมหาเศรษฐี ยศสรัลถอนใจเบาๆ พยายามข่มอารมณ์ไม่พูดอะไรแต่ก็เป็นไปด้วยความยากลำบากเต็มทีเพราะพ่อแม่และพี่ชายตื่นเต้นจนออกนอกหน้า วางแผนกันให้วุ่นว่าจะจัดงานใหญ่แห่งปี
ยศสรัลไม่พอใจมาก วีด้าเองก็เหมือนจะรู้ดีและคอยหลบตาตลอด ไม่อยากให้เขาอ่านความรู้สึกอึดอัดที่ยังไม่จางหาย ยศสรัลถือโอกาสแยกตัวไปเมื่อทานอาหารเสร็จ และตรงไปปลอบใจธัญกรที่อกหักอย่างจัง
“พี่รู้นะว่านายรู้สึกยังไง ไม่มีทางไหนที่นายจะทำได้นอกจากตัดใจ พี่อยากให้นายลาออก เพราะพี่รู้ว่าวันหนึ่งเรื่องมันต้องเป็นแบบนี้ ลาออกจากบริษัทเขาเถอะอยู่ห่างๆ จนกว่านายจะเข้มแข็งพอ”
ธัญกรขอตัวกลับไปห้องนอนแล้วทิ้งยศสรัลให้มองตามด้วยความรู้สึกสับสน เหนื่อยใจกับตัวเองไม่น้อยที่มีอาการไม่ต่างจากน้องชายเท่าไหร่เลย...หรือว่าเราจะมีใจกับวีด้าเหมือนกัน
ในขณะที่ยศสรัลกับธัญกรเครียดหนัก วีด้าก็ลำบากใจไม่ต่างกันที่ต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นของคัชพลจริงๆ เมื่อเกรซทราบเรื่องก็โวยวายใหญ่ ห่วงทั้งความปลอดภัยของเพื่อนรักและความรู้สึกของดนัย
“ฉันฝากแกเรื่องดนัยด้วยนะ ฝากแกคอยดูเขาหน่อย ...จนกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย”
เกรซส่ายหน้าเซ็งๆ ถามว่าคิดจะกลับไปหาดนัยบ้างไหม วีด้าเงียบจนเกรซพอเดาคำตอบได้
“แต่กว่าจะถึงตอนนั้น เขาคงเข้าใจและยอมรอแกหรอกนะ”
“ฉันก็ไม่ได้หวังขนาดนั้น เกรซ...ฉันขอร้องฉันรู้ว่าแกจะเป็นเพื่อนที่ดีของเขา เหมือนที่แกเป็นเพื่อนที่ดีของฉัน”
“ตลกละ...ฉันดูแลแกแล้วต้องดูแลดนัยอีกคน ชาติที่แล้วฉันเป็นพี่เลี้ยงแกสองคนหรือไง”
แม้จะไม่ชอบใจนัก แต่เกรซก็ขัดเพื่อนไม่ได้ เมื่อมาเจอกับดนัยในช่วงบ่ายของวันถัดมาก็พยายามปลอบไม่ให้คิดมากเรื่องวีด้า เพราะคงมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้วีด้าต้องห่างเขาแบบนี้
ดนัยยิ้มเครียดๆ ยังทำใจไม่ค่อยได้แต่ดีขึ้นมาก “ผมเข้าใจ วีด้าเขาคงกลัวคุณคัชพลไม่พอใจถ้ามาพบผม หรือวีด้าจะไม่อยากเจอผมอีก แม้แต่ความเป็นเพื่อน...เขาก็ไม่มีให้ผมเลยหรือไง”
เกรซมองมาด้วยความสงสารจับใจ อยากบอกความจริงเรื่องวีด้า แต่คำสัญญาที่เคยให้ไว้ทำให้ต้องปิดปากเงียบต่อไป ดนัยเองก็ไม่อยากทำให้อึดอัด ฝืนยิ้มและพยายามชวนคุยเปลี่ยนเรื่องให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น
ooooooo
ข่าวการหมั้นหมายของวีด้ากับคัชพลทำให้ธัญกรคิดไม่ตก และเลือกทุ่มเทกับงานจนวีด้าอดแปลกใจไม่ได้ ชายหนุ่มที่เคยเอาแต่ใจและมีท่าทางหัวอ่อนเหมือนเด็ก กลายเป็นคนเงียบขรึมและเอาการเอางานมากขึ้น แม้ถูกรัชนายั่วประสาทและก่อกวนไม่เว้นแต่ละวันก็ไม่ทำให้หวั่นไหว แต่มุ่งมั่นเพื่อลบคำสบประมาทจนวีด้าอดชื่นชมไม่ได้
รัชนามองท่าทางหยิ่งๆของธัญกรด้วยความสงสัย เมื่อสบโอกาสสอบถามจากบรรดาสาวๆเพื่อนร่วมงานก็ได้ความว่าเขาเป็นน้องชายแท้ๆของว่าที่คู่หมั้นของวีด้า ท่าทีแปลกๆรวมทั้งสายตาเหมือนอาลัยอาวรณ์ของเขาที่มีต่อวีด้าทำให้รัชนาจับไต๋ได้ว่าชายหนุ่มคงแอบรักแฟนพี่ชายของตัวเองแน่ๆ
ด้านวีด้า...เดินหน้าล่อลวงคัชพลกับบัญชาให้ตกหลุมพรางที่ตัวเองวางไว้อย่างใจเย็น แม้จะมีเสียงคัดค้านจากกรรมการของบริษัทเรื่องความเร่งของโครงการ เธอก็หาข้ออ้างหลบมาได้อย่างแนบเนียนจนใครๆก็ต้องยอม
เมื่อคัชพลทราบเรื่องโครงการก็สนใจมาก อยากเอาใจหญิงสาวคนรักจนตกปากรับคำไปพูดกับพ่อให้ บัญชาอ่านโครงงานด้วยความสนใจ ปลื้มมากที่ลูกชายเลือกว่าที่สะใภ้ได้ฉลาดถูกใจ
“แต่ผมยังไม่ได้ตอบตกลงคุณวีด้าไปหรอกครับ เพราะถึงยังไงผมก็ต้องมองประโยชน์สูงสุดที่บริษัทจะได้รับ”
“ตาใหญ่...แกนี่มันได้อย่างใจพ่อไม่พอ ยังจะหาแฟนที่หาแต่เงินให้เราอีก แล้วแกคิดยังไงกับเรื่องนี้”
“ถึงเราจะลงทุนแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่มันก็เป็นหลักพันล้านนะครับ คุณพ่อคิดว่าเราควรทำเหรอครับ”
“ถึงเราจะถือหุ้นน้อย แต่ประสบการณ์ในธุรกิจด้านนี้เรามีมากกว่า ยังไงทางโน้นก็ต้องพึ่งพาเรา และ
ยิ่งแกเป็นแฟนกับหนูวีด้าด้วยแล้ว ต่อไปแกแต่งงานกับเขา ไอ้ที่เราลงทุนแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์ มันจะกลายเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์”
“โธ่...คุณพ่อครับ พูดแบบนี้มันเหมือนผมแต่งงานเพราะหวังสมบัติเลยนะครับ”
“แล้วมันผิดตรงไหน อย่าว่าแต่ไอ้โรงแรมใหม่นี่เลย ทั้งท่าเรือ ทั้งบริษัทของเขา พ่อคิดว่าแกควรจะได้ทั้งหมดด้วยซ้ำ ส่วนหนูวีด้าน่ะ...ให้เขาเป็นแม่บ้านไปเถอะ!”
และแล้วการเซ็นสัญญาร่วมทุนก็เกิดขึ้นไม่นานหลังจากนั้น คัชพลกับวีด้ายิ้มไม่หุบที่ทุกอย่างลงตัวด้วยดี ต่างจากธัญกรที่มองเหตุการณ์ทุกอย่างเศร้าๆ ยิ่งได้ยินพี่ชายบอกจะพาว่าที่คู่หมั้นสาวไปซื้อแหวนหมั้นยิ่งช้ำหนัก และพาลลงกับรัชนาที่ต้องออกไปหาลูกค้าด้วยในบ่ายวันเดียวกัน
“คุณไปพบลูกค้าคนเดียวแล้วกัน ผมไม่ไปแล้ว”
“อะไร...จะบ้าหรือไง ฉันยังไม่รู้จักลูกค้าคุณเลยนะ จะปล่อยฉันไปคนเดียวได้ยังไง”
ธัญกรไม่ยี่หระ บอกปัดๆว่าจะโทร.บอกลูกค้าให้ รัชนาโมโหมากยกกระเป๋าเอกสารฟาดเขาไม่ยั้ง
“มันจะมากไปแล้วนะ คุณเป็นเซลส์ต้องไปหาลูกค้า ฉันเป็นเออีดูแลอีกที ถ้าคุณไม่พาไปแนะนำฉันจะไปยังไง”
ท่าทางโกรธจัดของรัชนาทำให้ธัญกรได้สติ เดินเข้าบริษัทไปหยิบเอกสารไปทำงานอย่างเสียไม่ได้
ฟากยศสรัลพยายามทำใจเรื่องวีด้าด้วยการทำดีกับมณฑิตา หญิงสาวดีใจมากและกระตือรือร้นจะควงเขาออกงานไม่เว้นแต่ละวัน สินีมองความสัมพันธ์ที่คืบหน้าของลูกชายคนกลางกับว่าที่คู่หมั้นสาวด้วยความปลื้มใจ แต่ที่ทำให้กลุ้มหนักคือคำพูดของซินแสที่เชิญมาผูกดวงให้คัชพลกับวีด้า
“ทั้งสองคนไม่มีดวงแต่งงานกัน และดวงของผู้หญิงคนนี้เป็นกาลกิณีกับครอบครัวคุณ!”
ooooooo
แต่ถึงจะพยายามอย่างหนักจะปรับตัวเข้าหาว่าที่คู่หมั้นสาว ยศสรัลก็ไม่สามารถลืมใบหน้าหวานๆของวีด้าได้เลย แถมยังรำคาญความเจ้ากี้เจ้าการของมณฑิตาที่ตามติดเขาทุกเรื่อง อย่างเช่นวันนี้ก็เช่นกันที่เธอชวนเขาออกงานสังคม แต่เพราะไม่ชอบสุงสิงหรือพูดจากับคนแปลกหน้าเลยทำให้เขาดูไม่เป็นมิตรเท่าไหร่นัก
มณฑิตาไม่พอใจมากแต่พยายามเก็บความรู้สึก ปั้นหน้ายิ้มต่อหน้าสาธารณชน จนเมื่อเขามาส่งที่บ้านจึงได้ระเบิดอารมณ์กับเขาว่าจะฝืนใจไปกับเธอทำไม ยศสรัลพยายามแก้ตัวแต่เหมือนจะไม่ค่อยได้ผล
“ถึงกับต้องใช้ความพยายามเลยเหรอคะ กับแค่ออกงานกับมณ”
“มณ...คุณต้องให้เวลาผมบ้าง คุณไม่เห็นเหรอว่าผมพยายามจะปรับตัวเข้าหาคุณ”
“นี่เหรอคะปรับตัวเข้าหา มณดูออกว่าคุณฝืนใจทำดีกับมณ พอมีคนถามเรื่องแต่งงานคุณก็เงียบ”
“ผมอยากให้เราสองคนไปกันได้จริงๆ ก่อนจะถึงวันนั้น”
“เพราะคุณไม่เคยคิดว่าเราจะไปกันได้ ตอนนี้ ใครๆก็ลือว่าเราไม่ได้รักกัน แต่หมั้นเพราะผู้ใหญ่เห็นชอบ”
ยศสรัลหมดความอดทนสวนกลับว่าเป็นเรื่องจริง มณฑิตาโมโหสุดขีดและผละไปอย่างไม่เหลียวหลัง เมื่อสินีทราบเรื่องก็โกรธลูกชายมากที่ทำตัวไม่ดีให้มณฑิตาไม่พอใจ ยศสรัลโต้กลับเสียงเรียบว่าทำดีที่สุดแล้ว สินีของขึ้นทันที เข้าใจว่าลูกชายจงใจพูดจายอกย้อน เลยต่อว่าใหญ่โตว่าทำตัวแย่ให้เสียชื่อวงศ์ตระกูล
“คุณแม่ต้องการให้ผมโกหกตัวเอง โกหกทุกคนว่ารักมณงั้นหรือครับ”
“อย่ามายอกย้อนแม่นะ ที่พ่อกับแม่ทำน่ะก็เพื่อตัวลูก เพื่อบริษัท เพื่อทุกคนนะ”
“ครับ...ผมทราบว่าคุณพ่อคุณแม่ทำเพื่อทุกคน เพื่อผลประโยชน์ เพื่ออะไรเยอะแยะ...แต่ไม่ใช่เพื่อผม”
“สรัล...แกกล้าคิดแบบนี้เหรอ ถ้าพ่อแม่ไม่ทำเพื่อแก แล้วจะทำเพื่อใคร”
ยศสรัลเถียงไม่ออก สินีตั้งท่าจะเอาเรื่องอยู่แล้วแต่ต้องยั้งไว้ เมื่อคัชพลกลับมาจากไปดูแหวนกับวีด้า พร้อมเปรยให้น้องชายกับแม่ฟังยิ้มๆว่าวีด้าไม่ถูกใจสักวง เลยตกลงกันว่าจะซื้อเพชรมาสั่งทำตามแบบที่ต้องการ สินีเห็นดีเห็นงามด้วย ต่างจากยศสรัลที่มองทุกอย่างด้วยความหงุดหงิด...ขัดใจเหลือเกินที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
อีกคนที่ไม่สบายใจเมื่อรู้ว่าวีด้าจะหมั้นหมายกับคัชพลคือกำธร หนุ่มใหญ่เพิ่งกลับจากสิงคโปร์และมาทานข้าวกลางวันกับลูกสาวบุญธรรม เขาตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นคัชพลตามมาแสดงตัวและประกาศสถานภาพว่าคบหาดูใจกับวีด้า ยิ่งเมื่อทราบว่าคัชพลเป็นลูกชายคนโตของบัญชาก็พอเดาได้ว่าลูกสาวคิดจะทำอะไร
“แล้วหลานจะไปสู้รบปรบมือกับเขาได้ยังไง ทำไมถึงเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงแบบนี้”
“วีด้าอยู่เฉยๆไม่ได้ค่ะ คุณอารู้ไหมว่านายบัญชามันยังตามไปหาเรื่องแม่วีด้าอยู่ ทั้งๆที่แม่เป็นแบบนั้น”
“เราก็เลยคิดเรื่องแก้แค้น มันไม่คุ้มกันเลย ไม่คุ้มจริงๆ”
“คุณอาคะ...วีด้าต้องฝันร้ายเห็นพ่อถูกพวกมันทำร้าย ตื่นขึ้นมาก็ต้องมาเห็นแม่กลายเป็นคนเสียสติ บางครั้งก็คลุ้มคลั่ง คุณอาอย่าห้ามวีด้าเลยนะคะ วีด้าต้องการทำให้พวกมันรู้จักความเจ็บปวดและสูญเสียอย่างที่วีด้าต้องเจอ”
กำธรส่ายหน้าอ่อนใจ แม้จะไม่เห็นด้วยแต่ก็อดใจอ่อนไม่ได้เมื่อเห็นน้ำตาลูกสาวบุญธรรม ส่วนเกรซรับรู้ทุกอย่างด้วยสีหน้าหน่ายๆ เหนื่อยใจจะกล่อมเพื่อนรักไม่ให้เอาตัวไปเสี่ยงเช่นนี้ วีด้ารู้สึกผิดกับทุกคนรอบตัว แต่ไม่ยอมเปลี่ยนใจแน่...จนกว่าพวกมันจะทุกข์ทรมานเหมือนอย่างที่ครอบครัวเธอเคยเจอ!
ooooooo
ธัญกรยังทำใจเรื่องวีด้าได้ไม่ดีนัก พยายามวางเฉยและหมางเมินทุกอย่างจนรัชนารู้สึกแปลกๆ แต่เมื่อเห็นสายตาที่เขามองวีด้าเลยพอเดาออกว่าคงอกหักรักคุดเพราะเจ้านายสาวจะหมั้นหมายกับคัชพล ธัญกรไม่ชอบใจที่เธอทำท่าเหมือนรู้ทัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะเขาคงเปลี่ยนใจเธอไม่ได้อยู่ดี
ฝ่ายยศสรัลร้อนรนนั่งแทบไม่ติดเมื่อเห็นข่าวการร่วมทุนของคัชพลกับวีด้า สังหรณ์ใจบางอย่างว่าวีด้าอาจมีแผนการร้ายกับธุรกิจของครอบครัว แต่ด้วยนิสัยสุภาพและมีเหตุผล เลยเลือกไปถามพ่อและพี่ชายอย่างตรงไปตรงมา พร้อมกับบอกว่าไม่เห็นด้วยที่ไปร่วมทุนจำนวนมหาศาลขนาดนี้โดยไม่ไตร่ตรองให้ดี
“แล้วใหญ่มันไม่คิดให้ดียังไง ธุรกิจด้านนี้เราเก่งที่สุด การที่หนูวีด้าเขามาช่วยลงทุน เราก็มีแต่ได้”
“แต่ลงทุนสูงขนาดนี้ อาจทำให้เราขาดสภาพคล่องแล้วกระทบธุรกิจหลักของเรา ทำให้เรามีปัญหาได้นะครับ”
“มันจะมีปัญหาได้ยังไง อีกหน่อยพี่แกก็แต่งงานกับหนูวีด้า มันจะต่อยอดธุรกิจให้เราน่ะสิไม่ว่า”
“พี่ว่านายอย่าคิดมาก เรื่องความก้าวหน้าของบริษัทมันเป็นหน้าที่ของพี่กับคุณพ่อ...ไม่ใช่ของนาย”
คำประกาศกร้าวของพี่ชายทำให้ยศสรัลหัวเสีย พยายามเก็บอาการ แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ ต้องไปถามจากวีด้าให้รู้เรื่องว่าต้องการอะไรจากครอบครัวเขากันแน่ วีด้าไม่ยอมลงมาพบและปล่อยเวลาจนเย็นถึงลงไปขึ้นรถกลับบ้าน แต่แล้วเธอก็ต้องหน้าเสียเมื่อเห็นว่าเขายังรอที่เดิมอย่างอดทน
“ถ้าคุณไม่ยอมคุยกับผม ผมจะลากคุณขึ้นรถ แล้วถ้าคุณขัดขืนหรือร้องให้คนช่วย คนในบริษัทคุณก็จะได้เห็นว่าคุณโดนผู้ชายดักฉุดหน้าบริษัทตัวเอง เป็นข่าวหน้าหนึ่ง ดังระเบิดเลยทีนี้!”
วีด้าตามไปคุยอย่างเสียไม่ได้ ยศสรัลไม่รอช้าและถามเรื่องลงทุนร่วมทันทีว่าต้องการอะไรกันแน่ วีด้าทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ อ้างว่าเป็นเรื่องธรรมดาของนักธุรกิจที่ต้องการขยายกิจการ ยศสรัลไม่เชื่อสวนกลับ
“มันจะไม่แปลกได้ยังไง คุณพยายามเข้ามาพัวพันครอบครัวผม ทำให้พี่ใหญ่กับนายเล็กชอบคุณ ชวนนายเล็กมาทำงานด้วย ชวนพี่ใหญ่ร่วมธุรกิจ คุณว่ามันไม่แปลกเหรอ”
“คุณนี่เป็นคนขี้ระแวงจริงๆนะ ถ้าฉันบอกว่าชอบคุณใหญ่ ฉันก็ต้องทำดีกับครอบครัวคุณ มันแปลกตรงไหน”
“นี่คงเป็นวิธีการจับผู้ชายของคุณ”
“คุณเข้าใจถูกต้องแล้ว...ทำไมล่ะคะ หรือจะต้องให้ฉันชอบคุณ”
ยศสรัลอึ้งไปอึดใจ จ้องหน้าวีด้าเพื่อค้นหาความจริงจากดวงตาเธอ บังเกิดความคุ้นเคยบางอย่างจนอดเปรยออกไปไม่ได้ว่าเธอคือแพร...เด็กสาวที่เขาเคยแอบหลงรักในอดีต วีด้าหน้าเสียส่อพิรุธอย่างแรง พยายามบ่ายเบี่ยงและขอตัว แต่ยศสรัลไม่ยอมให้โอกาสหลุดลอย ตรงเข้าไปรั้งตัวเธอแล้วดึงมาใกล้
“คุณคือแพรจริงๆ เมื่อหกปีก่อนคุณหายไปไหน คุณหนีไปแล้วจู่ๆคุณก็กลับมา ผมไม่เข้าใจ คุณกำลังทำอะไร คุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าคุณต้องการอะไร”
วีด้ามัวแต่ตะลึงที่เขาพูดเรื่องในอดีต แต่เมื่อรวบรวมสติได้ก็พยายามผลักตัวออกและแหวลั่น
“คุณเป็นบ้าอะไร ฉันไม่ได้ชื่อแพร แล้วก็ไม่เคยรู้จักคุณ ถ้าคุณจะมาพร่ำเพ้อว่าฉันเป็นผู้หญิงคนนั้น...ฉันขอตัว”
วีด้าผลุนผลันจากไปแล้ว ยศสรัลไม่ยอมแพ้ตะโกนไล่หลัง “ถึงคุณจะไม่ยอมรับ แต่ผมต้องสืบความจริงให้ได้!”
ooooooo
บัญชาพยายามขอเจอกำธรเพื่อจัดการสู่ขอตามประเพณี แต่วีด้าบ่ายเบี่ยง อ้างว่าพ่อบุญธรรมไม่ค่อยสะดวกระยะนี้เพราะงานที่สิงคโปร์ยุ่งมาก แต่ความจริงคือเธอยังเคลียร์กับเขาไม่เรียบร้อย โดยเฉพาะเรื่องเอาตัวไปเสี่ยงจนอาจเกิดอันตรายแก่ชีวิต หากบัญชาทราบความจริงว่าเธอเป็นใคร
“อาเคยสูญเสียภรรยากับลูกจากอุบัติเหตุ อาไม่ต้องการสูญเสียวีด้าไปอีกคน”
“วีด้าสัญญาค่ะ ว่าเมื่อไหร่ที่นายบัญชาได้ชดใช้...วีด้าจะหยุดค่ะคุณอา”
ฝ่ายยศสรัลไม่ละความพยายามจะยกเลิกสัญญาร่วมทุน เมื่อหยุดวีด้าไม่ได้ เขาจึงเบนเข็มไปที่พ่อกับพี่ชาย บัญชาโกรธมาก โดยเฉพาะเมื่อลูกชายคนกลางพร่ำบอกว่าเขาเลือกทางผิด และอาจกลายเป็นเครื่องมือทำบางอย่างของวีด้า คัชพลก็ไม่ชอบใจที่น้องชายตั้งแง่กับคนรักสาวตลอดเวลา ยศสรัลจะอธิบายแต่บัญชายกมือห้ามพร้อมพูดตัดบท ไม่อยากฟังอะไรอีกแม้แต่คำเดียวจากลูกชายคนกลาง
“จำไว้นะสรัล คนที่จะทำให้บริษัทเราพลาดน่ะคือแก ถ้าโรงแรมนี้สร้างเสร็จ บริษัทเราก็จะโตโดยไม่ต้องทำอะไร แล้วพี่ชายแกก็จะแต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นทายาทคนเดียวของมหาเศรษฐีหมื่นล้าน ฉันไม่ยอมให้แกมาขวางหรอก”
ขาดคำบัญชาก็ทรุดตัวกับพื้นเพราะมีอาการปวดจี๊ดที่หน้าอกจนทรงตัวแทบไม่ได้ คัชพลกับยศสรัลตกใจมาก ถลาไปประคองพ่อด้วยความเป็นห่วง บัญชารู้ตัวดีว่ามีความผิดปกติบางอย่างแต่ยังทำเป็นเก่ง ตีหน้านิ่งบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก แค่นอนน้อยไปเท่านั้น คัชพลเชื่อสนิทใจ ต่างจากยศสรัลที่มองมาเครียดๆ...กลัวพ่อจะเป็นโรคร้ายแรง
อาการของบัญชาไม่ธรรมดาอย่างที่ยศสรัลนึกกลัวจริงๆ เมื่อวีด้ามาทานข้าวเย็นด้วยในวันถัดมาก็ได้เห็นหนุ่มใหญ่ทรุดกับพื้นในสภาพหน้าตาซีดเผือด ยศสรัลร้อนใจมาก ซักถามพ่อเสียงเครียดว่าเหตุใดถึงไม่ยอมไปหาหมอ บัญชาชักสีหน้า ดื้อรั้นไม่ยอมไปตามประสาคนที่คิดว่าตัวเองเอาชนะได้ทุกสิ่ง วีด้าลอบยิ้มร้ายแล้วช่วยกล่อมให้ไปตรวจเพื่อให้คนในครอบครัวหายห่วง บัญชาเอ็นดูว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้มากเลยยอมรับปากจะไปเมื่อมีเวลา
ยศสรัลอดแปลกใจไม่ได้ที่หญิงสาวผู้ต้องสงสัยก่อกวนครอบครัวเขาจะทำเรื่องน่าชื่นชม เขายอมละความโกรธก่อนหน้าและตามไปขอบคุณเธอจากใจจริง วีด้าสูดลมหายใจยาวเรียกกำลังใจให้ตัวเองและบอกว่าไม่เป็นไร ยศสรัลอดยิ้มให้เธอไม่ได้ รู้สึกดีจริงๆที่ได้เห็นอีกด้านที่แสนอ่อนโยนของเธอ
วีรกรรมของวีด้าที่ทำให้บัญชายอมไปหาหมอ ทำให้คัชพลหลงใหลและไว้ใจในตัวเธอมากขึ้นเรื่อยๆ วีด้าตัดสินใจดำเนินการตามแผนขั้นต่อไปด้วยการล่อลวงให้เขาสูญเสียเงินสดในมือมากขึ้น หญิงสาวแกล้งพาเขาไปดูที่ดินและเอ่ยปากระบายความกังวล กลัวคนอื่นจะมาซื้อที่รอบๆไปทำธุรกิจแย่งตลาด คัชพลเดาใจเธอได้ว่าอยากได้ที่ดินรอบข้าง เลยรับปากไปจัดการให้โดยไม่ระแวงแม้แต่น้อย
เมื่อเกรซทราบเรื่องว่าเพื่อนรักต้องเอาตัวเข้าไปเสี่ยงขนาดนั้นก็พยายามเตือนสติให้คิดถึงคนรอบข้าง หากเกิดผิดพลาดเธออาจไม่ได้เจอใครอีกเลย แต่วีด้าไม่กลัวและเดินหน้าสั่งให้นายหน้าที่ดินที่จ้างมาเป็นกรณีพิเศษตั้งราคาให้สูงลิ่วเพื่อดึงเงินออกจากมือคัชพลให้มากที่สุด
คัชพลไม่เอะใจใดๆและยอมทุ่มสุดตัวเพื่อที่ดินอย่างที่วีด้าต้องการ หวังเอาหน้าและพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าสามารถควบคุมทุกอย่างได้ แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อกรรมการโครงการไม่อนุมัติค่าที่ดินเพราะราคาสูงเกินไป บัญชาโกรธมากที่ลูกชายไม่รอบคอบ แต่เพราะเล็งกำไรมหาศาลหลังจากเสร็จโครงการเลยยอมให้เรื่องผ่านไป อีกอย่าง...ใกล้ถึงวันหมั้นของลูกชายกับวีด้าเต็มที ยังไงเสีย...ทองก็ไม่หายไปไหนแน่ คงต้องล่มในหนองของเขานี่แหละ!
ooooooo
แม้จะมีเหตุขลุกขลักบ้างเรื่องการร่วมทุน แต่แผนการของวีด้าทำให้ครอบครัวบัญชาตายใจและไว้ใจก็เป็นไปได้ด้วยดีอย่างไม่น่าเชื่อ มีเพียงยศสรัลที่เฝ้ามองทุกอย่างด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ โดยเฉพาะเจตนาแฝงของวีด้าที่เขาไม่เคยหาคำตอบได้ เมื่อเจอหน้าเธอที่บริษัทในเช้าวันหนึ่งก็อดเปรยเรื่องแต่งงานกับคัชพลไม่ได้
“ผมไม่อยากให้คุณแต่งกับพี่ใหญ่เพราะผมไม่ไว้ใจเจตนาร้ายของคุณ”
“งั้นคุณก็รู้ไว้เลยว่าฉันไม่ได้ต้องการเงินของครอบครัวคุณเลยสักนิด และวันนี้...ฉันมาที่นี่เพราะคิดถึงคุณใหญ่”
วีด้าสะบัดหน้าจากไปแล้ว ทิ้งยศสรัลให้มองตามด้วยความเจ็บใจ...ผมต้องหยุดคุณให้ได้วีด้า!
ฝ่ายคัชพลมีสีหน้าเคร่งเครียดเพราะคณะกรรมการไม่อนุมัติเรื่องเงินลงทุนค่าที่ดิน แม้บัญชาจะไม่ถือสาเอาความแต่ก็อดใจเสียไม่ได้เพราะเป็นเงินจำนวนมหาศาล วีด้าอ่านเขาทะลุ แต่ยังแกล้งทำเป็นเห็นอกเห็นใจและอาสาจะช่วยพูดกับคณะกรรมการ ไม่อยากให้เขาต้องคิด มากที่ต้องมาลงทุนร่วมกับเธอ
คัชพลเบาใจขึ้นมาก หวังลึกๆจะได้เงินมาหมุนเพราะตอนนี้ค่าที่ดินทำให้เงินสดในบริษัทเหลือน้อยเกินไป ไม่รู้แม้แต่น้อยว่าเวลาเดียวกันที่ห้องทำงานของยศสรัล ชายหนุ่มกำลังมองเห็นความไม่ชอบมาพากลในรายงานตัวเลขค่าใช้จ่ายในโครงการร่วมทุนกับวีด้า เมื่ออ่านไปเรื่อยๆก็ยิ่งสงสัยเพราะไม่เห็นความจำเป็นที่พี่ชายจะต้องกว้านซื้อที่ดินรอบด้านด้วยเงินจำนวนมากขนาดนี้...เห็นทีเขาต้องหาโอกาสถามให้รู้เรื่องเสียแล้ว
ฟากวีด้ามองตามคัชพลไม่วางตาเมื่อเขาขอตัวคุยกับบัญชาตามลำพัง หลังได้ซองเอกสารสีน้ำตาลจากลูกน้องคนหนึ่ง หญิงสาวมองซ้ายขวาเห็นไม่มีใครเลยแกล้งแง้มประตูเพื่อแอบดู จึงเห็นว่าบัญชาอ่านเอกสารแล้วรีบทำลายด้วยเครื่องย่อย ก่อนจะทิ้งลงถังขยะ วีด้า
หาโอกาสปลีกตัวจากคัชพลกลับมาค้นที่ห้องนี้อีกครั้ง กำเศษกระดาษทั้งหมดใส่กระเป๋าเพื่อเอาไปหาข้อมูลเบื้องหลังสกปรกของครอบครัวบัญชาต่อไป
วีด้าลักลอบเอาเศษกระดาษกลับมาบ้านได้สำเร็จ แต่ความกังวลลึกๆเรื่องงานหมั้นก็ทำให้อดเครียดไม่ได้ เกรซแวะมาเยี่ยมและพยายามเตือนสติเพื่อนรักให้คิดดีๆ
“วีด้า...ชีวิตแกมันเป็นชีวิตจริงนะ แกจะต้องกลายเป็นภรรยาของศัตรูแก แกจะทนได้เหรอ”
“ฉันไม่ปล่อยให้เป็นถึงขนาดนั้นหรอก ฉันรู้ว่าฉันมาไกลเกิน และฉันก็จะหาทางออกเอง แต่คงถอนหมั้นไม่ได้”
กำหนดงานหมั้นของวีด้ากับคัชพลเป็นข่าวดังระดับประเทศ ดนัยรับรู้ทุกอย่างด้วยสีหน้าเศร้าหมอง เสียใจที่ไม่อาจทำให้เธอเปลี่ยนใจและกลับมาอยู่ข้างเขาได้เหมือนเดิม เกรซพยายามปลอบให้คลายความทุกข์ แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเพราะความรักมันฝังลึกจนยากจะไถ่ถอน อีกคนที่ช้ำใจไม่แพ้กันคือธัญกร ชายหนุ่มหงุดหงิดและเหวี่ยงไปทั่วจนใครๆก็เข้าหน้าไม่ติด รัชนามองมาด้วยความสมเพชและแกล้งแหย่จนถูกเขาแหวกลับให้เลิกจุ้นจ้านเสียที!
แต่คนที่น่าจะมีความสุขที่สุดเพราะทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผนอย่างวีด้าก็เครียดไม่แพ้กัน ถึงขั้นหลุดปากกับธัญกรว่าไม่รู้คิดถูกหรือผิดที่ตัดสินใจหมั้นกับคัชพล ธัญกรตาวาว พยายามซักไซ้หาสาเหตุที่เธอคิดแบบนั้น แต่วีด้าก็ไม่ปริปากแล้วบอกว่าเป็นเหตุผลส่วนตัวที่เขาไม่จำเป็นต้องรู้
ธัญกรอดบ่นเรื่องนี้กับยศสรัลไม่ได้เมื่อเจอกันตอนเย็นวันเดียวกัน ไม่เข้าใจวีด้าเลยว่าจะหมั้นกับคัชพลทำไมถ้าไม่แน่ใจ ยศสรัลไม่ทนเก็บความสงสัยไว้นาน เขาบุกไปถามความจริงจากหญิงสาวต้นเรื่องแต่เช้าของวันถัดมา
“คุณกำลังเล่นอะไร ไประบายกับนายเล็กว่าไม่อยากหมั้น...เพราะไม่ได้รักพี่ใหญ่หรือแค่ต้องการปั่นหัวน้องผม”
วีด้าโต้กลับเสียงเรียบว่าไม่ได้ต้องการแบบนั้น ยศสรัลหัวเสียมาก สวนกลับว่าเธอทำไปแล้ว และตอนนี้ธัญกรก็อาการเพียบหนักเพราะมีความหวังขึ้นมาอีกว่าเธอจะเปลี่ยนใจ วีด้าเริ่มร้อนรน พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น
“ฉันไม่สนว่าเขาจะคิดยังไง เพราะฉันไม่เคยคิดจะหลอกล่อให้น้องชายคุณมาชอบฉัน”
“งั้นก็แสดงว่าคุณหลอกล่อให้พี่ใหญ่มาชอบคุณ”
วีด้าสะอึก เถียงไม่ออกเพราะเขาพูดแทงใจ ทุกอย่าง ยศสรัลปราดไปดึงตัวเธอมาใกล้ คาดคั้นหาความจริงในใจเธอ แต่วีด้าก็เลือกโต้กลับด้วยการตบหน้าเขาเต็มแรง ไม่อยากให้เขาจับได้ว่ากำลังหวั่นไหวเพียงใด
ยศสรัลขอร้องให้วีด้าคิดทบทวนอีกครั้ง ไม่อยากให้เธอตัดสินใจผิดและเสียใจตลอดชีวิต วีด้าไม่ตอบ รอจนเขาลับร่างไปแล้วจึงทรุดตัวนั่งกับพื้นอย่างอ่อนแรง...
หรือว่าเธอจะต้องพ่ายแพ้ในเกมนี้จริงๆ
แม้จะประกาศเจตนาชัดเจนกับวีด้าแล้ว ยศสรัลก็ไม่สบายใจนักเพราะทำให้เธอเครียด แต่คนที่กดดันเขามากกว่าคือแม่บังเกิดเกล้า สินีวุ่นจัดเตรียมงานหมั้นที่บ้านและคะยั้นคะยอให้เขาไปง้อมณฑิตาให้มางาน พ่อแม่ของว่าที่คู่หมั้นสาวมองมาด้วยความไม่พอใจนัก ยอมปล่อยให้ไปปรับความเข้าใจกับลูกสาวแต่ไม่วายทิ้งท้าย
“สรัลก็รู้ ถ้ามณกับสรัลไม่ได้แต่งงานกัน หนูมณจะเสื่อมเสียแค่ไหน และผู้ใหญ่ก็คงมองหน้ากันไม่ได้อีกต่อไป”
แม้จะหนักใจเพราะสิ่งที่จะทำอาจทำให้ผู้ใหญ่สองฝ่ายมองหน้ากันไม่ติด แต่ยศสรัลก็เลือกบอกความรู้สึกของตัวเองตรงๆว่าไม่ได้คิดอะไรกับว่าที่คู่หมั้นสาวแม้แต่น้อย มณฑิตาแขวะกลับน้ำตาคลอ
“ถ้าคุณเห็นข้อดีในตัวมณบ้าง คุณก็จะรักมณได้ เพราะอย่างน้อยสิ่งหนึ่งที่คุณวีด้าให้คุณไม่ได้ก็คือความรัก”
ยศสรัลเจ็บแปลบเพราะสิ่งที่เธอพูดแทงใจดำอย่างแรง มณฑิตามองมาด้วยแววตาเจ็บปวด ปฏิเสธจะไปร่วมงานหมั้นของคัชพลกับวีด้า อยากทำให้เขาเสียหน้าบ้างเหมือนที่เคยทำกับเธอ ยศสรัลหน้าเจื่อน โต้ว่าไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับวีด้า มณฑิตาไม่เชื่อและท้าให้เขาพิสูจน์ด้วยการแต่งงานกับเธอโดยเร็วที่สุด!
ooooooo
