ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กามเทพปราบมาร

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ที่ห้องโถงแถลงข่าว...เหมือนดาวเดินเข้ามาถามพริมาว่าทุกอย่างโอเคไหม พริมาบอกว่าโอเค บอสกำลังมา ทันใดนั้นการะเกดก็เผลอพูดโทรศัพท์เสียงดัง “ถูกทำร้าย!!!”

ทุกคนมองไปที่การะเกด เธอแกล้งทำเนียนพูดเสียงดัง “ทำร้ายก็โทร.ไปแจ้งความ จะโทร.มาที่ฉันทำไม” แล้ววางสายยิ้มเจื่อนบอกนักข่าวว่า “โทร.ผิดค่ะ” พอไม่มีใครสนใจแล้ว การะเกดก็กระซิบบอก

พริมาว่า “บอสมีเรื่อง!”

เวลาเดียวกัน ที่หน้าลิฟต์ชั้นออฟฟิศ แดนชนยังกำคอเสื้อภีมแน่น บอกภีมว่าพี่ลีเล่าให้ฟังหมดแล้วว่าเขาทำอะไร ถามว่าต้องการอะไรถึงมายุ่งเรื่องของตน

“ฉันแค่อยากให้คุณลีรู้จักนายให้มากขึ้น ถ้าลีจะคลั่งไคล้นาย ฉันก็อยากให้ลีคลั่งไคล้ที่ตัวตนของนายจริงๆ ไม่ใช่ในแบบที่นาย ‘พยายาม’ จะเป็น”

“ผมพยายามอะไร!”

“นายพยายามเท่ ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ เข้าใจโลก เข้าใจธรรมชาติ ทั้งๆที่นายไม่เคยเข้าใจอะไรเลย โดยเฉพาะเรื่องความรัก เพราะถ้านายเข้าใจ นายจะไม่พยายามหาทางให้ลีรักนาย นายจะไม่ต้องรอให้ลีรักนายตอบ นายถึงจะมีความสุข”

“ถ้าคุณไม่เคยรักใครอย่างที่ผมรักพี่ลี คุณอย่ามาตัดสินผมดีกว่า”

ภีมกระชากคอเสื้อแดนชนดึงเข้าหาตัวพูดใส่หน้าเบาๆ ได้ยินกันแค่สองคน

“งั้นฉันก็ตัดสินนายได้เต็มๆ และฉันก็จะตัดสินให้ด้วยว่าผู้หญิงอย่างวราลี ไม่มีวันรักนาย”

พูดแล้วภีมปล่อยมือจากคอเสื้อเดินไป แดนชนตามไป เบนร้องเตือนภีมให้ระวัง แต่ภีมก็ถูกแดนชนกระชากไหล่กลับมาชกหน้า ภีมหลบทันทำให้แดนชนถลำมาทางเบน เบนรวบกอดไว้แน่นร้องบอกภีมให้หนีไป ถูกแดนชนสะบัดหลุดพุ่งไปหาภีม ภีมยืนคอยอย่างไม่สะทกสะท้าน

“แดนจะทำอะไร!” วราลีถือกล่องเค้กเข้ามาเห็นแดนชนกำลังจะชกภีมตะโกนถามแล้วพุ่งเข้าไปขวางไว้ แดนชนบอกให้เธอหลบและผลักเธอกระเด็นกล่องเค้กหลุดจากมือ วราลีล้มทับเค้กปลิ้นออกมาจากกล่อง ทั้งแดนชนและภีมต่างถลาเข้าช่วยประคอง ภีมเหยียบเค้กลื่นล้มกระแทกพื้นหัวแตกเลือดโกรก

เหมือนดาวเห็นเหตุการณ์วิ่งเข้ามาเอาผ้าเช็ดหน้ากดแผลให้ภีมบอกวราลีให้พาเขาส่งโรงพยาบาล นันทิสาถามว่าแล้วงานข้างล่างล่ะ เบนบอกให้แจ้งยกเลิกเพราะบอสประสบอุบัติเหตุ เหมือนดาวบอกไม่ได้ เรื่องนี้ต้องปิดเป็นความลับเพราะจะทำให้ภาพลักษณ์คิวปิดฮัทเสียหาย

“งั้นไปบอกว่าบอสลื่นล้มให้นักข่าวกลับไปก่อน”

“ไม่ได้! นักข่าวผิดหวังกลับไปหลายครั้งแล้ว ถ้าเกิดขึ้นอีก ความน่าเชื่อถือของคิวปิดฮัทจะไม่เหลือเลย”

“นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ แล้วจะให้ทำยังไงล่ะครับคู้ณณณ” เบนหงุดหงิด

ooooooo

เมื่อถึงเวลาเปิดแถลงข่าว เหมือนดาวทำหน้าที่ให้สัมภาษณ์นักข่าว การะเกด พริมาและหรรษานั่งอยู่ด้วย เหมือนดาวแจ้งนักข่าวว่าภีมเกิดอุบัติเหตุหัวแตกตอนนี้อยู่โรงพยาบาล นักข่าวดักคอว่าข้ออ้างหรือเปล่า

เหมือนดาวบอกว่าผลตรวจจากโรงพยาบาลออกมาเมื่อไหร่ทุกคนก็รู้เอง วันนี้ใครอยากรู้อะไรสัมภาษณ์ตนได้

“เราอยากรู้เรื่องที่คุณภีมจ้างพนักงานให้มีแฟน แลกกับเงินหนึ่งล้านบาท ทำไมคุณภีมต้องทำแบบนั้นด้วย”

เหมือนดาวเห็นเบนกับวราลีประคองภีมที่หัวแตก เดินออกไป ภีมหยุดมองเหมือนดาวขณะเธอตอบนักข่าวว่า...

“ความรัก มีจุดเริ่มต้นหลายแบบ เริ่มจากความ เป็นเพื่อนเรียน เพื่อนร่วมงาน บังเอิญพบกัน บางครั้งมีจุดเริ่มต้นที่ธรรมดาๆ บางคนก็แสนจะโรแมนติก เหมือนอย่างดิฉันกับภีม แต่เมื่อเวลาผ่านไป เราก็เรียนรู้กันว่า จุดเริ่มต้นของความรักไม่สำคัญเท่า ณ ขณะที่รัก จึงไม่แปลกหรอกค่ะ ภีมคิดจะทำหน้าที่สร้างจุดเริ่มต้นให้น้องๆทีมงาน แล้วให้น้องๆทำความรู้จักกับความรักด้วยตัวเอง”

เป็นคำตอบที่นักข่าวพยักหน้าและทุกคนสีหน้าอ่อนลง โดยเฉพาะภีม เขาพยักหน้ายิ้มให้เหมือนดาวที่มองมา แต่นักข่าวยังมีคำถามว่า

“ทำไมคู่รักของสาวๆ คิวปิดฮัทถึงต้องเป็นลูกค้าแทบทุกคน” และ “ที่มีคนตั้งฉายาให้พวกคุณว่า ‘แอ๊บกามเทพ’ เกี่ยวข้องกับเงินรางวัลของคุณภีมไหมคะ”

เหมือนดาวมองสามสาวคิวปิดฮัทเชิงถาม สามสาวต่างยิ้มเจื่อน เหมือนดาวได้แต่กลอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย

ooooooo

ที่โรงพยาบาล วราลีบอกภีมว่าการะเกดโทร.มาบอกว่างานแถลงข่าวผ่านไปด้วยดี ภีมชมว่าเหมือนดาวเก่งมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว

วราลีทำหน้าหมั่นไส้ เบนเห็นจึงขัดขึ้นว่า ถ้าให้คุณลีทำก็ทำได้ดีไม่ต่างกันหรอก แล้วเปลี่ยนเรื่องขอตัวกลับไปทำเอกสารส่งให้คณะกรรมการตัดสินบริษัทจัดหาคู่ยอดนิยม ภีมบอกว่าไม่ต้องส่งเพราะยังไงเราก็ไม่ได้

“ไม่ส่งเลยโอกาสได้ก็เท่ากับศูนย์ เหมือนความรักแหละครับคุณภีม...ถ้าไม่ทำอะไรเลยโอกาสได้รับรักก็จะไม่มี” เบนสบตาภีมอย่างรู้กัน ภีมบอกว่าตอนนี้ตนไม่มีอารมณ์ เข้าใจไหม “เข้าใจแต่ไม่เห็นด้วย รอให้อารมณ์มาระวังจะผีหลอก”

พอดีวราลีเดินมาถามว่าคุยอะไรกัน เบนบอกว่าคุยเรื่องแมนๆ แล้วฝากเธอไปส่งภีมด้วย แต่เหลือบไปเห็นเหมือนดาวกำลังเดินอ้าวมา เบนรีบเดินไปดักถามว่าจะไปไหน เหมือนดาวถามหาภีม เบนหลอกว่ากลับไปนานแล้วแต่เธอเห็นภีมแว้บๆ จะเดินไป หาถูกเบนยื้อยุดไว้

แต่หยุดเธอไม่ได้ เบนจึงตามไป เหมือนดาวตามภีมไม่ทันเพราะขึ้นรถไปก่อนแล้ว เธอเห็นเบนตามมาก็เอะใจ คิด...

“ทำไมจะต้องขัดขวางฉันกับภีม” แล้วก็นึกได้ “หรือว่าคนที่ภีมชอบคือวราลี” ยิ่งคิดยิ่งมั่นใจว่าใช่!

ooooooo

วราลีพาภีมไปส่งที่คอนโดบอกให้เขาพักผ่อนเสียไม่ต้องห่วงงานเพราะตนแคนเซิลลูกค้าเย็นนี้แล้ว ภีมยังอารมณ์ค้างถามว่ารู้สึกยังไงที่ผู้ชายสองคนทะเลาะกันเพราะตัวเอง เธอบอกว่าเฉยๆ เพราะสมัยเรียนก็เจอมาจนชินแล้ว

ภีมกระแนะกระแหนว่าแย่งเธอไปอยู่ในพิพิธภัณฑ์กันหรือ วราลีประชดว่าพูดจาน่าฟังแสดงว่ายังไม่เป็นไร ถามว่าไม่โกรธแดนด้วยใช่ไหม เขาบอกว่าโกรธแต่ไม่ถือสาเพราะตนก็ผิดที่ไปแกล้งเขาก่อน เปรียบเปรยว่า

“บางครั้งการเป็นเด็กอย่างแดนก็ดี ไม่ต้องคิดอะไรมาก อยากทำอะไรก็ทำ พอโตเป็นผู้ใหญ่มีประสบการณ์ชีวิตเยอะ เจ็บมาเยอะ ทำให้คิดเยอะ ระวังเยอะ เยอะจนบางครั้งก็กลายเป็นทุกข์”

“งั้นบอสก็ลองคิดว่าตัวเองเป็นเด็กอีกครั้งสิคะ ทำในสิ่งที่ใจอยากทำ” ภีมมองหน้าถามว่าจะดีหรือ “อะไร ที่ทำแล้วทำให้เราไม่เป็นทุกข์ คนอื่นไม่เดือดร้อน มันดีทั้งนั้น”

เป็นคำตอบที่ทำให้ภีมมองวราลีนิ่ง...คิด คืนนี้... เมื่อโทร.คุยกับเบน เบนยุว่า

“เป็นความคิดที่เยี่ยมยอดมากครับ! ทำอย่างที่ใจคุณคิด อสรพิษจะได้ไม่สมหวัง” เบนพูดเป็นนัยแต่ใจคิดถึงเหมือนดาว แต่พอภีมถามว่าหมายถึงใคร เบนก็เฉไฉว่าหมายถึงมารหัวใจของคุณลีไม่ได้เจาะจงใคร ถามภีมว่าตนจะจัดโมเมนต์โรแมนติกให้ด้วยดีไหม เอาให้คุณลีจำไปจนวันตายเลย

“แต่ถ้าลีไม่อินด้วย คนที่จะจำไปจนวันตายก็คือผม ผมไม่ได้ต้องการให้ลีรักผมเร็วๆ ผมแค่อยากให้ลีเริ่มรู้ว่าผมไม่ใช่คนเดิม ส่วนลีจะคิดยังไงก็ต้องให้เวลาเขาตัดสินใจ”

“ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ” เบนทุ่มเต็มที่

ooooooo

วราลีกลับถึงบ้านวันนี้ อาพอกลับมาแล้ว วิ่งมาบอกว่าซื้อของฝากจากทางเหนือมาให้ด้วย วราลีถามว่ามีน้ำพริกหนุ่มหรือเปล่า อาพอก็ปากเปราะแซวว่าถามหาแต่หนุ่มๆ บอกว่ามีหนุ่มมาคอยอยู่ตั้งแต่เย็นแล้ว

แดนชนถืออุปกรณ์การทำสวนตัวเปื้อนดิน

เดินออกมา ทั้งสองมองหน้ากัน แดนชนรู้สึกผิดที่มีเรื่องกับภีม ฝ่ายวราลีก็ไม่ชอบใจในสิ่งที่เขาทำ เธอเดินผ่านเขาเข้าบ้าน แดนชนตามไปดักคุกเข่าลงตรงหน้า เว้าวอน

“กรุณาอย่าหนีหน้าผม ให้โอกาสผมได้พูดแก้ตัวบ้างเถอะครับ”

“พี่ไม่ได้หนี พี่จะพานายเข้ามาคุยในบ้านนี่ไง” พูดแล้วยิ้มขำเอ็นดู บอกให้ลุกขึ้นเถอะ พลางส่งมือให้ช่วยฉุดขึ้น

แดนชนจับมือเธอไว้ ลุกขึ้นแล้วก็ยังไม่ปล่อย พยายามอธิบายการกระทำของตนว่าแม้ตนจะใช้ชีวิตแบบนี้แต่ตนก็ยังมีความรู้สึกเหมือนมนุษย์คนอื่น โดยเฉพาะความรู้สึกรัก สารภาพและพรรณนาความรู้สึกเมื่อได้อยู่ใกล้เธอ ยืนยันว่า

“ผมแน่ใจว่าพี่ลีคือคนที่ใช่ แล้วเรื่องอะไรที่ผมจะยอมให้ใครมาทำลายความรู้สึกดีๆที่พี่ลีมีให้ผม”

แดนชนยังกุมมือเธอไว้ มองลึกเข้าไปในดวงตาอย่างเผยความรู้สึกจนวราลีเขิน ยืนค้างอยู่อย่างนั้น

อาพอแอบดู โทร.บอกคุณนายว่า “ฮัลโหล...คุณนาย เห็นท่าว่าอีกไม่นานคุณนายจะได้ลูกเขย”

วราลีนิ่งอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง จึงบอกแดนชนว่าคนที่เขาควรขอโทษไม่ใช่ตน แดนชนบอกว่าตนจะไปเคลียร์กับภีมแน่นอน คำพูดกำกวมของเขาทำให้วราลีไม่สบายใจถามว่าคิดจะไปก่อเรื่องอะไรอีก แดนชนตัดพ้อว่ามองตนในแง่ร้ายจัง

“ไม่รู้ล่ะ นายต้องพูดกับเจ้านายพี่ดีๆ และห้ามแตะต้องตัวเขาแม้แต่นิดเดียว ไม่อย่างนั้นพี่จะไม่พูดกับนายอีกเลย”

พูดแล้วเดินนำเข้าบ้านไป แดนชนมองตามไม่ชอบใจนัก

ooooooo

สามวันต่อมา ขณะที่เบนเตรียมสร้างบรรยากาศโรแมนติกเพื่อลุ้นภีมกับวราลีนั้น แดนชนก็ถือกล่องมาที่คิวปิดฮัทเช่นกัน สะคราญเห็นรีบบอกวราลีอย่างระแวง นันทิสาบอกอย่างกังวลว่าภีมใกล้ถึงบริษัทแล้วด้วย

ทั้งวราลี นันทิสา และการะเกด ต่างระวังเต็มที่ แต่ที่แท้ในกล่องคือผักสลัดปลอดสารพิษ วราลีถามว่า

เขาเอาผักมาทำไม แดนชนบอกว่าตนอยากขอโทษทุกคนที่ตนเคยสร้างปัญหาไว้และมีเรื่องอยากจะคุยกับภีมด้วย ภีมได้ยินพอดีถามว่ามีอะไรจะคุยกับตนหรือ

แดนชนขอโทษที่พูดจาไม่ดีและทำให้เขาเจ็บตัว ภีมพูดอย่างผู้ใหญ่สอนเด็กว่าชีวิตจะดีไม่ใช่แค่สโลว์ไลฟ์ แต่ต้องหัดสโลว์ฮาร์ททำใจให้ช้าๆด้วย ถูกแย้งว่าบางเรื่องก็ช้าไม่ได้เช่นเรื่องความรัก ภีมรำคาญบอกว่าเขาจะพูดอะไรพูดตรงๆเลย

“ผมรู้ว่าคุณแอบชอบพี่ลี” แดนชนตรงเสียจนภีมอึ้ง แล้วถามว่า “ทำไมคุณไม่บอกพี่ลี” ภีมยักท่าว่าทำไมต้องบอก แดนชนไม่ตอแยแต่พูดความรู้สึก ความตั้งใจของตนว่า

“ผมไม่รู้ก็ได้ เอาเป็นว่าผมจะช่วยคุณปิดเรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด ผมจะไม่บอกให้พี่ลีรู้ตัว แต่ผมจะยิ่งเดินหน้าเอาชนะใจพี่ลี เพราะผมกำลังเสียเปรียบ คู่แข่งของผมอยู่ใกล้ชิดกับพี่ลีทุกวัน”

ภีมเตือนว่าเอาชนะใจลีเพราะแค่อยากเอาชนะตน แดนชนพร่ำบรรยายความรักความจริงใจและความฝันในชีวิตที่จะได้รักและอยู่ร่วมกับวราลี เพ้อเจ้อถึงการสร้างครอบครัวว่าจะมีลูกด้วยกันถึงสามคน!

“พอแล้ว!” ภีมขัดขึ้นอย่างสุดที่จะทนฟังต่อไปได้ แต่แดนชนยังเพ้อเจ้อไม่หยุด

วราลีโผล่มาเห็นภีมก้าวเข้าหาแดนชน เธอตกใจรีบขัดจังหวะว่า ข้างล่างโทร.มาบอกว่าแดนชนจอดรถขวางทางอยู่ พอแดนชนผละไป วราลีก็รีบเข้าไปหาภีมบอกว่าตนเห็นว่าเขาจะทำอะไรแดนชน ภีมบอกว่าหมั่นไส้มัน

“บอสจะไปอะไรกับน้องเขานักหนา น้องเขาอุตส่าห์มาขอโทษถึงที่นี่ ฉันอยากให้บอสเปิดใจกับแดน แดนอาจจะทำตัวไม่ถูกใจบอส” ภีมขัดขึ้นทันทีว่าแต่ถูกใจเธอใช่ไหม ก็พอดีแดนชนกลับมาบอกว่า

“ผมจะมาบอกคุณภีมว่า ขอโทษอีกครั้งและขอบคุณมากที่ทำให้ผมเข้าใจอะไรอีกเยอะเลย”

“น่าจะเข้าใจกันพอแล้วเนอะ ไปเถอะ” วราลีตัดบทกลัวว่าทั้งสองจะมีเรื่องกันอีก จูงมือแดนชนออกไป

ภีมมองวราลีที่จูงแดนชนออกไปอย่างเจ็บปวด

ooooooo

พวกสาวๆกามเทพต่างดีใจกันกิ๊วก๊าวที่เจ๊ลีมีแฟนกรุบกริบ ถามว่าจะรออะไรอีก วราลีบอกว่าตนยังรอความแน่ใจอยู่

เบนเอาช่อกุหลาบติดการ์ดเล็กๆว่า LOVE

หมายให้ภีมเซอร์ไพรส์วราลี แต่ภีมอารมณ์เสียที่วราลีจูงมือแดนชนออกไป เลยเอาให้เหมือนดาวบอกว่า ขอบคุณที่ช่วยแก้วิกฤติวันแถลงข่าวแทนตน เหมือนดาวปลื้มมาก เบนงงที่ภีมเอาดอกไม้ให้เหมือนดาวแทน แต่พอภีมถลึงตาใส่ก็ปล่อยเลยตามเลย

ขณะนั้นเอง วีรนุชแม่ของวราลีก็โทร.เข้ามือถือของวราลีซักถามเรื่องที่อาพอบอกว่าคุณนายจะได้ลูกเขยเร็วๆนี้ ถามว่าเมื่อไหร่จะพามาเที่ยวบ้าน วราลีบอกแม่ว่าเขาอ่อนกว่าตั้งหลายปี เราจะคบกันได้ยังไง แม่ถามว่าลีเคยโกหกอายุตัวเองหรือเปล่า พอเธอบอกว่าไม่เคย แม่ลุ้นว่า

“งั้นก็แสดงว่าเขาก็ไม่สนใจเรื่องอายุ แล้วลีจะสนใจทำไม โลกนี้ไม่มีอะไรเป็นสิ่งยืนยันได้เลยว่าเราจะไม่ช้ำใจเพราะผู้ชาย ถ้าวันนี้ เวลานี้ ใครทำให้เรามีความสุข เราก็เลือกคนนั้น จบ!”

แม่ลุ้นและไฟเขียวให้เช่นนี้ วราลีวิ่งไปข้างล่างเห็นแดนชนกำลังขี่รถออกไป เธอโดดไปขวางหน้ารถเขาแดนชนตกใจถามว่าพี่ลีเป็นอะไรหรือเปล่า วราลีเห็นแดนห่วงใยตนเช่นนี้ตัดสินใจบอกเขาว่า

“ตกลง พี่จะเปิดโอกาสให้เราสองคนเรียนรู้กัน เราจะเป็นกันมากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟน ตอนนี้พี่มีความรู้สึกให้นาย 20 เปอร์เซ็นต์ ถ้าครบร้อยเมื่อไหร่ พี่จะยอมเรียกนายว่าแฟน”

“ฟ้าเข้าข้างไอ้แดนแล้วโว้ยยยย!” แดนชนกางแขนเงยหน้าตะโกนดีใจสุดๆ วราลีจุ๊ปากให้เบาๆ บอกว่าอายเขา

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ อยู่ในสายตาของภีมที่ยืนมองอยู่ชั้นบน เขานิ่ง เครียด

ooooooo

ลูกปลา เป็นสถาปัตย์รุ่นน้องของแดนชน หลังจากทำโปรเจกต์จบ ขี้เกียจหางาน เห็นในเพจของแดนชนรับสมัครพนักงานจึงมาสมัคร รับรองตัวเองว่าคุณสมบัติตนครบ แต่แดนชนพึมพำว่าตนไม่แน่ใจว่าพี่ลีจะคิดยังไง

ลูกปลาถามว่าพี่ลีคือใคร แดนชนบอกว่าว่าที่แฟนตน ลูกปลาตกใจแซวว่าเขาอินเทรนด์มากคบคนแก่ด้วย แดนชนบอกว่าคนแก่คนนี้น่ารัก แล้วบอกให้ลูกปลาทำหน้าให้สวยเพื่อถ่ายรูปไปให้พี่ลีดู ลูกปลาแลบลิ้นทำตาเหล่อย่างทะเล้น

พอวราลีดูรูปแล้วโทร.คุยกับแดนชนว่า “พี่เห็นรูปน้องปลาแล้ว...ทำไมเหรอ...กลัวพี่หึง?” วราลีพูดขำๆว่าตนไม่หึงหรอก แล้วแต่เขาพิจารณาแล้วกัน ย้ำแล้วย้ำอีกว่าตนไม่หึงและขอตัวไปทำงาน

“พี่ลีไม่มีปัญหา พี่ก็อนุมัติให้เอ็งทำงานที่นี่” ลูกปลาถามว่ากลัวแฟนขนาดนี้เลยเหรอ “เขาเรียกว่าสร้างความสบายใจให้กันและกัน”

“ถามฝ่ายหญิงเขาบ้างหรือเปล่า ถ้าเขาไม่ได้สบายใจด้วย ระวังเขาจะรำคาญ” ลูกปลาทักท้วง

แดนชนยักไหล่อย่างไม่เชื่อ

ooooooo

วันนี้วราลีเอาเอกสารเบิกงบจัดงานจับคู่เดตไปให้ภีม พบเขาคุยอยู่กับเหมือนดาวนัดจะไปเที่ยวกัน พอวราลีเข้ามา เหมือนดาวก็ถือแฟ้มเอกสารเดินเชิดผ่านเธอไป

วราลีบอกภีมว่าการจัดงานจัดคู่เดตครั้งนี้ลูกค้าน้อยกว่าทุกครั้งคงเป็นผลจากเรื่องนั้น ถามภีมว่าที่เขานัดกับเหมือนดาวจะให้ตนลงในตารางนัดเลยไหมเผื่อมีลูกค้าขอนัดพบบอส คิวจะได้ไม่ชนกัน

ภีมประชดว่าตนนัดกับเหมือนดาววันหยุด ต่อไปวันหยุดตนจะไม่รับนัดลูกค้า เพราะจะปล่อยให้ตัวเธออยู่กับแฟนเหมือนกัน วราลีประชดว่าดีค่ะ ภีมก็หาเรื่องถามว่ามีแฟนเด็กแทนที่จะแฮปปี้ทำไมถึงดูเครียด เธอบอกว่าตนแฮปปี้ดี

“ถ้าแฮปปี้จริงก็ดีไป แต่ถ้าไม่แฮปปี้ ก็อย่าลืมว่าคุณยังมีผม” วราลีถามว่าหมายความว่ายังไง? “ก็ออฟฟิศนี้เหลือผมคนเดียวที่โสดสนิท ผมยังพอมีเวลาแหลือไว้เป็นเพื่อนคุยปัญหาหัวใจกับคุณไง เพราะคู่รักต่างวัยอย่างคุณยังไงก็มีปัญหา ถูกเธอประชดว่า เก็บความหวังดีของเขาไว้เถิด ยังไงตนกับน้องแดนก็แฮปปี้ดี

ต่างประชดประชันกระแนะกระแหนกัน เมื่อวราลีเดินออกไป ภีมมองตามอย่างเหนื่อยใจ

ฝ่ายวราลีเดินออกมาแล้วหันพิงประตูพูดกับกล้องว่า “ฉันแฮปปี้จริงๆ ฉันอายุสามสิบกว่า มีเด็กหน้าใสมาเครซี่ ใครไม่แฮปปี้ก็บ้าแล้ว” พอดีเบนเดินมาเห็น ถามว่าน้องลีพูดกับใคร วราลีหันมองเห็นเบนยืนอยู่ใกล้ๆ เธอหันมาขยิบตาพูดกับกล้องเบาๆว่า อย่าส่งเสียงนะคะแล้วหันตอบเบนว่า “พูดคนเดียวค่ะ”

เบนบอกว่าท่าทางจะเครียด พูดกับตนก็ได้เพราะตนมีเรื่องจะเม้าท์ พอเธอถามว่าเรื่องอะไร เบนก็กระซิบ

“เรื่องดอกกกกก!” แล้วหยุด วราลีถามว่าดอกอะไร “ดอกไม้กวาดผัดตับที่กินเมื่อเช้า อร่อยดี” พูดแล้วเดินเข้าห้องภีมไปเลย วราลียืนงงสงสัยว่า ดอกไม้กวาดผัดตับ?...แล้วจะบอกทำไม

พอเบนเข้าห้อง ก็ถูกภีมกระชากคอเสื้อปรามว่า ห้ามบอกใครเรื่องนี้เด็ดขาด โดยเฉพาะลี เบนถามว่าทำไม?

“อย่าไปสร้างเรื่องรบกวนจิตใจเขา เขากำลังมีความสุข”

เบนฟังแล้วงง

ooooooo

วันต่อมา วราลีไปที่ร้านกาแฟของแดนชน เธอถือกุญแจรถออกมาชวนแดนชนไปกันเลยไหม

แดนชนบอกว่าตนมีอะไรจะอวด เอาผ้าปิดตาแล้วพาเธอเดินไป พอถึงที่ก็บอกให้เปิดตาให้ดูต้นไม้ที่ปลูกไว้ ลูกปลากำลังรดน้ำอยู่ เขาอวดว่านี่แค่ยี่สิบต้นแต่ถ้าพี่ลีให้ความรู้สึกตนเพิ่มขึ้นก็จะเอามาปลูกเพิ่มขึ้นดีไหม วราลียิ้มแห้งๆบอกว่าดี น่ารักมาก ลูกปลาดูแล้วพึมพำ

“เจ๊ยิ้มเฟคมากอ่ะ ไม่ได้ปลื้มพี่เราจริงนี่หว่า”

ฝ่ายวราลียิ้มแห้งๆ ชมจืดๆ แล้วชวนไปกัน

ทั้งสองไปเข้าโรงหนัง วราลีดูหนังไม่วางตา แดนชนพยายามชวนหนุงหนิงมุ้งมิ้ง ยื่นป๊อปคอร์นให้กินเอาอกเอาใจวราลีรับไปกินแล้วหันดูหนังต่อ

ดูหนังเสร็จไปกินอาหารกัน พอสั่งอาหาร มีวัยรุ่นเข้ามาหาแดนชนบอกว่าเพื่อนตนชอบเขา แดนชนบอกว่าชอบไม่ได้หรอกเพราะตนมีแฟนแล้วพลางมองไปที่วราลี วัยรุ่นมองตามอุทานเหวอ...

“แฟน...คิดว่าแม่” มองหน้าวราลีพูดอย่างสมเพชว่า “เลี้ยงต้อยนี่หว่า” แล้วสะบัดหน้าไปเลย

แดนชนสบายๆ ไม่รู้สึกอะไร แต่วราลีเจ็บจี๊ด มองตามวัยรุ่นไปอยากจะด่าให้สาแก่ใจ แต่ก็ทำได้แค่จิกตามอง

เมื่อกลับมาเล่าให้ภีมฟังที่คอนโดของเขา บอกว่าอยากจะขอเบอร์โทร.พ่อแม่เด็กพวกนั้นจะถามว่าเลี้ยงลูกกันยังไงถึงได้แสดงพฤติกรรมแย่ๆแบบนั้นกับผู้ใหญ่

“ใจเย็นๆ น้องเขาก็พูดตามที่เขาเห็น” ภีมเอ่ยสบายๆ แต่วราลีเจ็บจี๊ดลุกพรวดโพล่งว่าแทนที่จะเป็นเพื่อนปรับทุกข์กันได้ แต่นี่กลับซ้ำเติมกัน “ผมไม่อยากให้คุณคิดมาก คิดไปหน้าก็แก่ขึ้น คนอื่นจะคิดว่าแดนทำงานรับดูแลคนชรา”

วราลีกรี๊ดยกมือปิดหูอย่างทนฟังไม่ได้ ภีมย้ำว่าเธอต้องฟังให้ได้เพราะเธอต้องได้ยินคำพูดแบบนี้ไปตลอดชีวิต เธอพูดเกือบเป็นตะโกนว่า ตนทนไม่ได้ ภีมพูดอย่างเยือกเย็นเตือนสติว่า

“วราลีที่ผมเคยรู้จักหายไปไหน” เธอบอกว่าฉันก็ยังเป็นฉัน “ไม่จริงหรอก ถ้าเป็นวราลีคนเดิม เธอจะมั่นใจในตัวเอง ไม่ยอมสั่นไหวเพราะคำพูดของใคร ยิ่งถ้าเธอตัดสินใจเลือกที่จะทำอะไรแล้ว เอาช้างทั้งโขลงมาฉุดก็จะไม่ถอยหลังกลับ”

วราลีสงบลง มองภีมอย่างรู้สึกดี ชมว่า “บอสน่ารักจัง” ภีมบอกว่าหาแฟนให้ได้น่ารักอย่างตนก็แล้วกัน ถามว่าสบายใจขึ้นแล้วใช่ไหม งั้นตนขอตัว เธอถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าพาเหมือนดาวไปกินข้าวที่บ้าน ฝากปิดห้องด้วย แล้วไปเลย วราลีเซ็งจนต้องทรุดนั่ง

ooooooo

ภีมพาเหมือนดาวไปกินข้าวกับแม่ที่บ้าน เหมือนดาวไหว้คุณหญิงอิสริยาอย่างอ่อนน้อม บอกว่าดีใจมากที่คุณแม่ยังจำตนได้ คุณหญิงบอกว่าเรียกว่าไม่เคยลืมดีกว่า แล้วบอกภีมว่าเห็นคุณพ่อมีเรื่องอยากจะคุยด้วย ภีมจึงขอตัวไป

เมื่อภีมออกไปแล้ว คุณหญิงถามเหมือนดาวว่าได้ยินว่าหย่าแล้ว พอเธอบอกว่าใช่ ก็ถามว่าคิดจะกลับมาหาภีมหรือเปล่า แล้วขอพูดตรงๆ จะได้เข้าใจเหมือนกันทุกฝ่ายว่า ตนไม่ได้รังเกียจแม่ม่าย แต่ยังจำช่วงที่ภีมเสียเธอไปได้ เขาแทบเป็นบ้าตาย ในขณะที่เธอไปมีความสุขกับคนอื่น แล้วตอนนี้จะกลับมาหาความสุขจากเขา ตนคิดว่ามันไม่ยุติธรรม

เหมือนดาวรู้ท่าทีของคุณหญิงก็วางทุ่นทันที

ยอมรับว่าเคยทำเรื่องที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต แต่สาบานได้ว่าที่ตนกลับมาที่นี่เพราะเรื่องงานเท่านั้น หรือต่อให้ตนคิดมันก็เป็นไปไม่ได้เพราะตอนนี้หัวใจของภีม

ไม่ว่างแล้ว ภีมชอบคุณลีแต่เขาไม่เคยบอกใครเพราะคุณลีมีแฟนแล้ว ทำทีขอร้องว่าอย่าบอกภีมเด็ดขาดว่ารู้จากตน ที่ภีมหัวแตกก็เพราะแฟนคุณลีตามหึง

“ทำไมต้องหึง”

“คุณลีอาจจะรู้ว่าคุณภีมมีใจให้เธอก็ได้ เพราะเหตุนี้ดาวถึงต้องใกล้ชิดภีมเพื่อคอยกันท่าไม่ให้คุณลีจับปลาสองมือ”

ได้ผล...เพราะเมื่อวางทุ่นและเป่าหูแล้วเห็นคุณหญิงไม่สบายใจ เหมือนดาวแอบยิ้มร้ายอย่างสมใจ

ooooooo

คืนนี้วราลีในชุดนอน ถือโทรศัพท์ฟังเพลงที่แดนชนร้องสดให้ฟัง สลับกับการคุยกัน พอแดนชนจะร้องเพลงให้ฟังอีก มือถือวราลีก็มีสายของภีมซ้อนเข้ามา เธอบอกแดนชนพอแค่นี้ก่อนบอสโทร.เข้ามา

วราลีรายงานว่าวันนี้ให้แม่บ้านจัดทำความสะอาดห้องให้แล้วเผื่อเขาจะพาเหมือนดาวมาระลึกความหลังกัน ภีมบอกว่าตนไม่ได้ว่างขนาดนั้น สั่งพรุ่งนี้เช้าให้จองร้านนวดให้เพราะตนตื่นสาย จองตอนบ่ายสอง ให้ต่อสมาชิกฟิตเนสให้ด้วยเพราะจะหมดอายุแล้ว สั่งเสร็จก็วางสาย

“เอาแต่สั่งๆๆ จะพูดฝันดีสักคำก็ไม่มี” วราลีบ่นกระฟัดกระเฟียดแล้วทิ้งตัวนอนเลย

รุ่งขึ้นคุณหญิงไปหาวราลีที่บ้านพูดไม่อ้อมค้อมว่าเหมือนดาวเล่าว่าแฟนเด็กของเธอทำร้ายร่างกายภีมเพราะหึงหวง วราลียอมรับว่าแดนชนกับภีมเคยมีเรื่องกันจริงแต่ไม่ใช่เพราะหึงหวงตนและตอนนี้เขาสองคนก็เคลียร์กันแล้ว

คุณหญิงรู้เช่นเห็นชาติเหมือนดาวมาแล้ว บอกวราลีว่า เมื่อวานเหมือนดาวไปใส่ร้ายเธอชุดใหญ่ให้ฟัง วราลีถามว่าทำไมคุณหญิงถึงไม่เชื่อคำพูดของเหมือนดาว

“นี่...วราลี ฉันไม่ได้เป็นบ้านะ ถึงจะเชื่อผู้หญิงที่เคยทิ้งลูกชายฉันมากกว่าผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างเขา”

วราลีปลื้มและขอบคุณ “ฉันมาที่นี่ก็เพราะว่าฉันมีเรื่องจะขอให้เธอช่วย เพราะมีแต่เธอเท่านั้นที่จะช่วยได้”

วราลีถามว่าถ้าภีมเป็นฝ่ายเริ่มเองล่ะ “ฉันรู้นิสัยลูกชายฉันดี คนอย่างตาภีม รักยาก เจ็บลึก เราต้องช่วยกันปราบมารชื่อเหมือนดาวกันนะวราลี”

คุณหญิงแท็กทีมวราลีและเบน สู้กับเหมือนดาวป้องกันภีมอย่าให้ถ่านไฟเก่าคุขึ้นมาเด็ดขาด

ooooooo

วราลีถูกวางให้เป็นตัวชน เธอจัดโต๊ะทำงานในห้องภีมอ้างว่าเพื่อสะดวกในการทำงานเพราะบอสเรียกหาทุกห้านาที เหมือนดาวติงว่าภีมจะอึดอัด ภีมกลับบอกว่าดี ตนจะได้คุมความประพฤติไม่ให้วราลี แชตคุยกับกิ๊กเด็ก

วราลีแทรกเข้าไปขัดขวางความสัมพันธ์ของภีมกับเหมือนดาวเต็มที่ ใส่จริตอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน อ่อยอย่างไม่เคยทำ กระทั่งแทรกเข้าแซงหน้าเหมือนดาวเกือบทุกเรื่อง แม้ภีมจะขวางๆวราลีเรื่องแดนชน แต่ก็ไม่อยากใกล้ชิดกับเหมือนดาวเกินไป

ภีมสงสัยพฤติกรรมของวราลีกับเบน คาดคั้นถามเบนจนสารภาพว่าคุณหญิงมองออกว่าเหมือนดาวคิดไม่ซื่อกับเขาจึงให้ตนกับวราลีช่วยกันเหมือนดาวออกไป แต่ถ้าเขาไม่ชอบตนก็จะบอกคุณหญิงให้

ภีมบอกไม่ต้อง แล้วสั่งวราลีว่าเย็นนี้ตนนัดกินข้าวกับเพื่อนให้ถามเหมือนดาวว่าว่างที่จะเป็นคู่ควงตนไหม

“ฉันว่าง ฉันไปเป็นเพื่อนบอสก็ได้” วราลีเสนอตัว ภีมตอบรับทันที

เบนฟังอยู่ด้วยพออยู่กันสองคนก็แซวภีมอย่างรู้ทันว่าร้ายนะ ภีมบอกว่าตนแค่ทำตัวเป็นลูกที่ดี ไม่ทำให้คุณแม่ไม่สบายใจเท่านั้น เบนหัวเราะอย่างรู้ทันแต่ไม่อยากขัดคอนึกผสมโรงไปว่า...เท่านั้นก็เท่านั้น...

เหมือนดาวโทร.ไปฟ้องคุณหญิงว่าวราลีย้ายโต๊ะทำงานไปในห้องภีม คุณหญิงบอกให้เธออยู่เฉยๆ เดี๋ยวตนจัดการเอง พอวางสายจากเหมือนดาว คุณหญิงก็ยิ้มพึมพำ “นิ่งสงบสยบอสรพิษ”

นอกจากฟ้องคุณหญิงแล้ว เหมือนดาวยังคิดใช้แดนชนเป็นตัวขวางวราลีกับภีม เธอสั่งขนมจากแดนชนให้มาส่งแล้วทำทีบอกว่าเห็นวราลียังไม่กลับจะขึ้นไปหาไหม แดนชนยิ้มดีใจ พอขึ้นไปหาวราลีก็ชวนว่าเย็นนี้ว่างไหมตนอยากชวนไปร้าน ตนมีอะไรจะเซอร์ไพรส์ วราลีบอกว่าพอดีตนมีธุระ

แดนชนจ๋อยและขอตัวกลับ วราลีสงสารจึงโทร.ไปขอโทษเบนที่อุตส่าห์เตรียมชุดคืนนี้ให้แต่ตนไปไม่ได้แล้ว และจะโทร.ไปบอกบอสเอง เบนบอกให้ไปกับบอสก่อนแล้วค่อยไปหาแดนชน

“ไม่สะดวกหรอกค่ะ เพราะบอสไปร้านสวีตคาเฟ่ที่พัฒนาการร้านแดนอยู่ฝั่งธน ไปๆมาๆ เสียเวลาแย่”

เหมือนดาวแอบฟังอยู่พึมพำ...สวีตคาเฟ่...แล้วรีบออกไป เมื่อถึงเวลานัดก็แต่งองค์ทรงเครื่องเต็มที่เข้าไปถามหาโต๊ะคุณภีม พนักงานบอกว่า “ไม่มีนะคะ” เหมือนดาวเจ็บใจที่พวกวราลีรู้ทัน

ความจริงคือ ขณะวราลีคุยกับแดนชนนั้นเห็นเงาเหมือนดาวแอบฟังอยู่ เธอเปลี่ยนเป็นบอกแดนชนว่าพรุ่งนี้จะไปหาที่ร้าน วันนี้ขอตัวทำธุระก่อน เหมือนดาวจึงถูกดัดหลังอย่างเจ็บแสบ ได้แต่เจ็บใจ

ooooooo

หลังจากกินข้าวกับเพื่อนๆ ซึ่งก็คือเพื่อนที่เป็นคนแนะนำให้วราลีมาทำงานกับภีม เมื่อลากันแล้ว วราลีเซๆจะล้ม ภีมประคองไว้ถามว่าเมาหรือ เธอบอกว่าตนไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์มานานร่างกายไม่รับ

ภีมจะไปส่งแต่วราลีกลัวอาพอเห็นแล้วจะฟ้องแม่ เลยนั่งกันที่แถวน้ำพุ ดีขึ้นแล้วค่อยกลับ

เป็นบริเวณน้ำพุที่เมื่อห้าปีก่อน ภีมกับวราลีเจอกันเป็นครั้งแรกก่อนเริ่มทำงานด้วยกัน วันแรกที่เพื่อนพาวราลีมารู้จักกับภีม เขาก็สะดุดตาสะดุดใจในความสวยเท่ของเธอ จากนั้นก็ช่วยกันวิ่งเต้นหาสปอนเซอร์ที่จะทำธุรกิจ แต่เจอสปอนเซอร์ที่ซักถามอย่างไม่เชื่อถือ ภีมโมโหตัดสินใจใช้เงินทุนของตัวเองเริ่มจากเล็กๆก่อน

“เยส!! ฉันรอคำนี้มานานแล้วเพราะฉันก็ความอดทนต่ำไม่น้อยกว่าบอสหรอกค่ะ”

เมื่อตัดสินใจแล้ว ทั้งภีมและวราลีก็ทำงานกันอย่างทุ่มเทอดทน ภีมไปขอให้ซินแสตั้งชื่อบริษัทให้ ซินแสตั้งให้ว่าบริษัทจับคู่ซู่ซ่า ลูกค้ารายแรกโทร.เข้ามากลายเป็นมาหาคู่นอน ทั้งสองจึงเปลี่ยนชื่อเป็น “บริษัทคิวปิดฮัท” แล้วทั้งสองก็ไปเดินแจกใบปลิวจนรองเท้าสึก ไปแอบแปะแผ่นใบปลิวจนถูกเจ้าของร้านไล่หนีกันกระเจิง

แต่แล้วความพยายามก็ประสบผลสำเร็จเมื่อลูกค้ารายแรกโทร.เข้ามา

“ฮัลโหล จะใช้บริการคิวปิดฮัทเหรอคะ” วราลีดีใจมาก “พรุ่งนี้เช้าเชิญที่บริษัทเลยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณมากจริงๆ” วางสายแล้วกรี๊ดกับภีม จับมือกระโดดโลดเต้นกันดีใจสุดๆ

คิดถึงอดีตเมื่อห้าปีก่อนแล้ว วราลีเปรยว่า ไม่น่าเชื่อว่าคิวปิดฮัทจะมาถึงวันนี้ ชวนภีมกระโดดโลดเต้นฉลองกัน ภีมติงว่าเดี๋ยวคนคิดว่าเราบ้า

“คิดเสียว่าโลกนี้มีแค่เราสองคนสิคะ” วราลีทั้งเมาและคึกดึงภีมขึ้นมาเต้นอย่างสนุกสนาน ภีมมองเธอทั้งรักและเอ็นดู แต่กระโดดโลดเต้นกันไม่นาน วราลีก็เซจะล้มภีมกอดประคองไว้ร่างแนบชิดและหน้าเกือบสัมผัสกัน ภีมอดหวั่นไหวไม่ได้ แต่แล้วอารมณ์โรมแมนติกก็สลายหมดสิ้นกลายเป็นเซ็งสุดขีดเมื่อถูกวราลีอ้วกใส่เต็มๆ!

เพราะวราลียังไม่สร่างเมา ภีมตัดสินใจพาเธอไปที่บ้าน โทร.บอกหอมหมื่นลี้ให้ช่วยบอกอาพอว่าคืนนี้

วราลีไม่กลับจะนอนค้างที่บ้านเพื่อน ใครก็ได้ที่ไม่ใช่ตน

ภีมดูแลวราลีอย่างดี ในยามหลับเธอน่ารักจนเขาเกือบอดใจไม่ได้ แต่แล้วก็ชะงักเมื่อแดนชนโทร.เข้ามา ภีมตัดสินใจปิดเครื่อง แดนชนจึงฝากข้อความมาทั้งคืน ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเตือนภีม เมื่อนึกถึงเรื่องที่ตัวเองถูกเหมือนดาวทิ้ง ก็ไม่สบายใจที่ตัวเองจะทำซ้ำรอยที่แอบชอบคนที่มีเจ้าของแล้ว

รุ่งขึ้นเขาหงุดหงิดตัวเองจนเบนถามว่าเป็นอะไร ทั้งที่เมื่อคืนอยู่กับน้องลีมาทั้งคืน

“ผมเคยแทบเป็นบ้า เพราะถูกคนอื่นแย่งผู้หญิงของตัวเองไป แต่ตอนนี้ผมกำลังทำสิ่งนั้นเสียเอง” ภีมยอมรับว่ารักวราลีมาก ยิ่งอยู่ใกล้ก็ยิ่งรัก บอกเบนว่า “คงถึงเวลาที่ผมจะต้องตัดใจจากวราลีแล้ว”

ฝ่านแดนชนเมื่อโทร.แล้ววราลีไม่รับสายก็ฝาก 70 กว่าข้อความ จนวันนี้วราลีไปหาที่ร้านกาแฟถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมตนโทร.มาไม่รับสาย และขอโทษ เมื่อคืนไม่ได้ตั้งใจจะไม่โทร.แต่เผลอหลับไป

ที่แท้แดนชนโทร.หาหอมหมื่นลี้และรู้ว่าวราลีนอนที่ห้องภีม แดนชนขอร้องอย่าทำอย่างนี้อีกตนไม่อยากให้ใครใกล้ชิดเธอ ตนหึง วราลีบอกว่าตนไม่คิดอะไรกับภีม

“แต่เขาคิด เขาชอบพี่ลี! เขาบอกผมว่าเขาชอบพี่ลี!”

“พี่เชื่อว่าแดนไม่ได้โกหก แต่พี่ไม่ชอบที่แดนเอาคำพูดไร้สาระของคนอื่นมาทำให้เรามีปัญหากัน” แดนชนตีขลุมว่าแสดงว่าเธอเชื่อคำพูดของภีม วราลีถอนใจเหนื่อยใจที่ต้องอธิบาย บอกว่า “แดนฟังพี่นะ พี่รู้จักบอสมาห้าปี พี่รู้ดีว่าบอสเป็นคนยังไง การที่เขาบอกกับแดนว่าชอบพี่ เขาต้องคิดทำอะไรอยู่ หรือไม่ก็คิดจะแกล้งยั่วโมโหแดน แกล้งเราสองคนให้มีปัญหากัน” แดนชนคาดคั้นว่าแล้วพี่ลีชอบเขาหรือเปล่า “ไม่รู้สึกอะไร เพราะมันไม่มีวันเป็นไปได้”

แดนชนจะเอาคำตอบให้ได้ แต่วราลีก็พูดกว้างๆ เท่านั้นทำให้เขาโมเมสรุปว่า

“โอเค ผมเข้าใจแล้ว...เข้าใจว่าคำถามผมมันยากเกินไปที่จะให้พี่ลีตอบ งั้นผมขออย่างนะ เวลาพี่อยู่กับคุณภีม พี่ลองเปิดสมองมองก้าวข้ามคำว่าเจ้านายลูกน้อง ใช้หัวใจสื่อสารกับเขา เผื่อพี่จะรู้จักเขาและรู้ใจตัวเองมากขึ้น”

แดนชนเดินออกไปอย่างหงุดหงิด วราลีเรียกถามว่าเขาหมายความว่ายังไง ได้แต่มองตามแดนชนไปอย่าง ไม่ชอบใจ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“มาวิน” ขึ้นแท่นพระเอก เป็นการทำงานที่มีความสุขได้หม่ำแต่เมนูอร่อยใน “รักล้นพุง”

“มาวิน” ขึ้นแท่นพระเอก เป็นการทำงานที่มีความสุขได้หม่ำแต่เมนูอร่อยใน “รักล้นพุง”
11 พ.ค. 2564

00:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 11 พฤษภาคม 2564 เวลา 00:57 น.