วิมานมะพร้าว
ตอนที่ 3
ผ่านไปพักใหญ่ จุลลาพาคุณนายเง็กมาถึงร้านอาหารเป้าหมาย โดยมีผีเถ้าแก่ติดรถมาด้วย คุณนายเง็กชวนเธอเข้าไปข้างในด้วยกัน นายช่างสาวขอรอข้างนอกดีกว่า
“ไม่ดีหรอก ไหนๆลื้อก็อุตส่าห์มาส่งอั๊วแล้ว ก็เข้าไปกินข้าวเลย อั๊วรู้ว่าลื้อหิว”
จุลลาลังเล ผีเถ้าแก่คะยั้นคะยอให้เธอเข้าไปกับคุณนายเง็กจนได้...
อึดใจ ต่อมา ขณะที่เดือนพิไลกำลังรุกไล่จับไม้จับมือสืบสายอย่างหน้าไม่มียางอาย คุณนายเง็กกับจุลลาและผีเถ้าแก่เข้ามาเห็นพอดี คุณนายจอมบงการแกล้งเป็นลมล้มพับตรงหน้าลูกชาย ซึ่งลุกพรวดเข้ามาประคองไว้ทัน เดือนพิไลไวทายาดตามมาติดๆ
“มูนช่วยนะคะคุณแม่”
คุณ นายเง็กลืมตัว แหวลั่นว่าตนมีลูกชายคนเดียวไม่มีลูกสาว พอรู้สึกตัว แกล้งคออ่อนคอพับ ซบหน้ากับอกลูกชาย ก่อนจะผลักเดือนพิไลออกไปเนียนๆ แล้วเรียกจุลลาให้มาช่วยสืบสายประคองตนเองอีกแรงหนึ่ง เดือนพิไลมีเคืองแต่ไม่กล้าโวยวาย ผีเถ้าแก่มองออกว่าลูกสะใภ้ของตนมารยาเพื่อกันท่าดาราสาว สืบสายกับจุลลาช่วยกันประคองคุณนายเง็กไปนั่งพักที่โซฟา โดยทิ้งเดือนพิไลให้ยืนคว้างอยู่เพียงลำพัง
จากนั้น จุลลาบอกให้สืบสายไปขอยาหอมกับผู้จัดการร้านอาหาร เขาหายไปสักพักก็รีบกลับมาดูแลแม่ จุลลาร้องทักว่าขอยาดมมาด้วยหรือเปล่า สืบสายยังไม่ทันจะว่าอะไร ครรชิตปรี่เข้ามาพร้อมกับยื่นยาดมให้
“ผม มีครับ เตรียมไว้แล้ว... เอ่อ หมายถึงมีติดตัวไว้ตลอดเวลา เตรียมพร้อมอยู่เสมอกับทุกสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดครับ” ครรชิตพูดจบ เดินมายืนข้างเดือนพิไล ผีเถ้าแก่ตามมายืนประกบอีกข้าง ดูสืบสายและจุลลาช่วยกันพยาบาลลูกสะใภ้ตัวเองอย่างพึงพอใจ
เดือนพิไล หน้าหงิกเพราะรู้แล้วว่ากำลังถูกแม่ของสืบสายกันท่า แต่คนอย่างเธอมีหรือจะยอมแพ้ง่ายๆ ตัดสินใจเข้าไปดันจุลลากระเด็น แล้วนวดแขนให้คุณนายเง็กเอาอกเอาใจสุดฤทธิ์ คุณนายจอมบงการเห็นไม่เข้าที ส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากครรชิตซึ่งรู้งานอย่างดี ปราดเข้าไปดึงตัวเดือนพิไลออกมา
ทั้งสืบสายและจุลลาผลัดกันนวดให้คุณ นายเง็กอย่างเข้าขากัน พอเขานวดเธอก็จะเป็นฝ่ายอังยาดมที่จมูกให้ จังหวะหนึ่ง ทั้งสองคนเกิดใจตรงกัน จับมือคุณนายเง็กข้างเดียวกันเพื่อจะนวด ต่างฝ่ายต่างชะงัก
“แน้...จับมือกันแล้ว” ครรชิตบรรยายภาพตรงหน้าอย่างสนุกปาก จุลลารู้สึกตัวรีบสะบัดมือออก กระแทกมือคุณนายเง็กอย่างจัง เธอยังไม่ทันจะอ้าปากร้อง เดือนพิไลชิงร้องโอ๊ยอย่างขัดอกขัดใจเสียก่อน ทุกคนเหลียวมองเธอเป็นตาเดียวกัน ดาราสาวรีบกลบเกลื่อน
“โอ๊ย...พอดีนึกขึ้นได้ว่าคืนนี้มีงานนัดฟิตติ้งงานเดินแบบแฟชั่นวีก ลาล่ะค่ะ ฝากไว้ก่อนนะคะ เอ๊ย สวัสดีค่ะ” เดือนพิไลไหว้คุณนายเง็ก ก่อนจะเดินจากไปอย่างอารมณ์บูด สืบสายขยับจะตาม แต่ต้องหยุดกึกเมื่อถูกจุลลาด่าว่าเป็นคนที่ใช้ไม่ได้ เห็นแฟนดีกว่าแม่ตัวเองที่นอนเป็นลมอยู่ เขาพยายามอธิบายว่าไม่ได้เป็นอะไรกับเดือนพิไล แต่เธอไม่ฟัง ต่อว่าเขาต่างๆนานา คุณนายเง็กรีบแย่งยาดมมาดมเสียเอง เพราะคราวนี้จะเป็นลมจริงๆ ทั้งคู่ตกใจ เลิกต่อปากต่อคำแล้วหันช่วยกันพยาบาลเธอ
ooooooo
ขณะที่แผนการล้มดินเนอร์หรูของคุณนายเง็กเป็นไปตามเป้าหมาย ที่ร้านสบายท้อง จำรัสหงุดหงิดๆ เห็นอะไรขัดหูขัดตาไปหมด เอะอะเอ็ดตะโรใส่ลูกน้องจนลูกค้าพากันเช็กบิลหนี ดาราต้องเข้ามาปราม
“เดี๋ยวนี้เป็นอะไรหนักหนาคุณจำรัส นิดหน่อยก็ อารมณ์เสีย วัยทองหรือไง ที่นี่เป็นร้านสบายท้องกระทะร้อน ตั้งแต่เมื่อไหร่ มีแต่เสียงฉ่า ฉี่ เดือดปุดๆตลอดเวลา”
มะขวิดตั้งข้อสังเกตว่าจำรัสเป็นแบบนี้ตั้งแต่จุลลาไม่อยู่ ดาราถึงบางอ้อทันที ที่แท้ก็คิดถึงลูกนี่เอง...
ด้านเดือนพิไลเจ็บใจมากที่โดนคุณนายเง็กกันท่า ตั้งใจจะเอาชนะว่าที่แม่สามีในอนาคตให้ได้ คว้ามือถือขึ้นมาโทร.นัดปาปาราซซี่ให้เอารูปที่แอบถ่ายตอนสืบสายประคองเธอแบบใกล้ชิดมาให้ดู...
ครู่ต่อมา สืบสายประคองคุณนายเง็กออกจากร้านอาหาร อดสงสัยไม่ได้ ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเขาอยู่ที่นี่ แล้วทำไมจุลลาถึงมากับท่านด้วย เธออ้างว่าเข้าใจผิดคิดว่าวันนี้มีงานเลี้ยงรุ่น เกรงจะมาร่วมงานไม่ทัน เลยวานให้จุลลามาส่ง สืบสายตกใจและไม่พอใจที่รู้ว่าแม่ซ้อนมอเตอร์ไซค์มาถึงนี่ เตรียมจะเอาเรื่องจุลลา...
อีกมุมหนึ่งบริเวณที่จอดรถ จุลลากำลังจะสตาร์ตรถมอเตอร์ไซค์ แต่นึกขึ้นได้ว่าผีเถ้าแก่หายไป เหลียวหาก็ไม่เห็น ทันใดนั้น เขาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าในชุดแจ็กเกตหนังสุดเท่ มีผ้าโพกหัวเหมือนพวกแก๊งมอเตอร์ไซค์ เธอร้องทักว่าไปเอาชุดนี้มาจากไหน ผีเถ้าแก่คุยอวดว่าสืบสายเผากงเต๊กมาให้ แต่ยังไม่ครบชุดขาดหมวกกันน็อก สงสัยหลานรักงานยุ่งเลยลืมเผามาให้ วานเธอช่วยไปเตือนให้ด้วย
“นั่น...รู้ทันนะว่าคิดจะเชื่อมสัมพันธไมตรีให้หนูกับนายหยวกนั่น หนูเตือนแล้วนะว่าถ้ายังไม่เลิกเชื่อม หนูจะลาออก” ท่าทางเอาจริงของจุลลาทำให้ผีเถ้าแก่จ๋อย รีบแก้ตัวว่าล้อเล่น แค่จะพูดให้ขำๆเท่านั้น...
ทันทีที่กลับถึงบ้าน สืบสายฝากป้าเมี่ยงให้ช่วยดูแลแม่ของเขาด้วย แล้วขอตัวไปทำธุระก่อน คุณนายเง็กรู้ดีว่าลูกชายจะตามไปเล่นงานจุลลา จัดแจงหยิบมือถือ ขึ้นมาจะโทร.เตือน แต่เสี่ยตงเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน ต่อว่าต่อขานเธอยกใหญ่ที่โกหกว่าไปเลี้ยงรุ่น แต่ความจริงแล้วแอบตามไปป่วนดินเนอร์ของลูกกับเดือนพิไล แบบนี้เท่ากับผิดข้อตกลงที่ทำกันเอาไว้ คุณนายเง็กลอยหน้าถามว่าผิดแล้วจะทำไม
“อั๊วก็จะผิดบ้าง ลื้อไม่สนับสนุนหนูมูน อั๊วจะอยู่ฝ่ายตรงข้ามลื้อ” เสี่ยตงประกาศท้าทายอำนาจคุณนายเง็กอย่างไม่เกรงกลัว...
ฝ่ายจุลลากลับถึงบ้านพักอย่างหมดเรี่ยวแรง รีบตัดบทขอตัวไปพักผ่อน ผีเถ้าแก่อยากให้อยู่คุยเป็นเพื่อนกันก่อน เพราะผีอย่างตนไม่เคยหลับเคยนอน จุลลาอดสงสัยไม่ได้ทำไมเขาถึงไม่ยอมไปผุดไปเกิด ผีเถ้าแก่ยังมีห่วงก็เลยไปไหนไม่ได้ ทั้งห่วงว่าเสี่ยตงจะขายโรงงาน ขายที่และทุกอย่างที่ตนเองสร้างมากับมือ ที่สำคัญเขาเป็นห่วงหลานชายสุดเลิฟ จังหวะนั้น สืบสายเข้ามาหยุดตรงหน้าจุลลา ส่วนผีเถ้าแก่ยังคงพร่ำพรรณนาไม่หยุดหย่อน นายช่างสาวมองเขาอย่างเห็นใจ ทำให้สืบสายคิดว่าเธอเมินหน้าหนีไม่ยอมสบตาด้วย
“จุลลามองฉัน...ฉันขอสั่งห้ามพาแม่ฉันซิ่งมอเตอร์ไซค์เธอออกไปข้างนอกอีก ฉันรู้ว่าเธอลำบากใจ เป็นคำสั่งของท่านรอง แต่ฉันอยากให้เธอหาทางปฏิเสธ ฉันไม่อยากให้เธอเอาชีวิตแม่ฉันไปเสี่ยง เกิดอะไรขึ้นก็เนื้อหุ้มเหล็ก อันตราย”
“อีกำลังเตือนลื้อแบบอ้อมๆ เพราะเป็นห่วงลื้อด้วยนะเว้ยเฮ้ย อาหนูช่าง”
หญิงสาวรู้สึกดีๆกับสืบสายขึ้นมาทันที แต่ได้แค่อึดใจก็เสียความรู้สึกเมื่อเขาพูดขึ้นว่า ถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ขอให้เธอเท่านั้นที่ต้องเจ็บตัวไม่ใช่แม่ของเขา ผีเถ้าแก่ถึงกับกุมขมับ กำลังจะดีอยู่แล้วไม่น่าปากเสีย สืบสายคุยธุระเสร็จจัดแจงจะไป แต่นึกอะไรขึ้นมาได้หันกลับมาบอกเธอว่าเดือนพิไลไม่ใช่แฟนของเขา
“มาบอกฉันทำไม”
สืบสายบอกทุกคนไม่ใช่บอกแค่เธออย่าสำคัญตัวผิด จุลลาเจ็บจี๊ด อยากจะโดดบีบคอให้รู้แล้วรู้รอด
ooooooo
จุลลาเซ็งจัดเมื่อรื้อเสื้อผ้าออกจากเป้สัมภาระจะหยิบชุดนอนมาใส่ กลับเจอชุดนอนลูกไม้หวานแหววอยู่ในนั้น รีบคว้ามือถือขึ้นมาโทร.ถามแม่ว่า เอาชุดนอนของเธอไปไว้ไหน ดาราแกล้งร้องเอะอะ
“เอ้าตายจริง นี่แม่ไม่ได้เอาชุดนอนจัดลงกระเป๋าให้ลูกจูนหรือ”
“จูนไม่ใส่ผ้าม่านนอนนะแม่ ยังไงก็ไม่ใส่” จุลลาเสียงแข็ง แต่สุดท้ายจำใจต้องใส่ชุดนอนลูกไม้ตัวนั้น...
ผีเถ้าแก่นอนเอกเขนกสบายอารมณ์เสกทีวี แอลอีดี ที่หลานชายเผากงเต๊กมาให้ ให้เป็นทีวีวงจรปิด เห็นจุลลาในชุดนอนผ้าลูกไม้แล้วอดชมไม่ได้ว่าสวย เสียดายที่หลานชายตัวเองไม่ได้มาเห็นตอนที่เธอเป็นผู้หญิง เห็นแต่ตอนเป็นช่างเครื่องอย่างเดียว คิดหาทางทำให้เขาเห็นจุลลาในสภาพสาวหวานให้ได้...
ทางด้านเดือนพิไลนัดปาปาราซซี่มาเจอที่ผับแห่งหนึ่ง เพื่อดูภาพที่เขาแอบถ่ายสืบสายกับเธอเอาไว้ ยิ้มพอใจที่ภาพบ่งบอกถึงความสนิทสนม สั่งให้เอาภาพพวกนี้ลงในสื่อออนไลน์ทุกช่องทาง ปาปาราซซี่ขอเก็บเงินก่อน กันเบี้ยว แต่เธออิดออด เขาขู่ถ้าไม่วางเงินก่อนจะไม่ลงให้แถมจะแฉอีกต่างหาก เดือนพิไลไม่มีทางเลือกจำต้องทำตามที่เขาต้องการ ปาปาราซซี่รับเงินจากมือเธอแล้วถือโอกาสแต๊ะอั๋ง เธอรีบชักมือกลับ
ทรงเดชผ่านมาเห็นพอดี นึกแปลกใจที่เดือนพิไลกล้าจับไม้จับมือกับผู้ชายในที่สาธารณะ ปรี่เข้าไปหา ขณะที่ปาปาราซซี่ซิ่งหลบไปอีกทางหนึ่ง ทรงเดชแนะนำตัวเองว่าเป็นเพื่อนของสืบสายเจ้าของบริษัทที่เธอเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ เดือนพิไลยิ้มพอใจ หวังตีสนิทเพื่อใช้เขาเป็นประโยชน์ในการเข้าหาสืบสาย
ทั้งคู่คุยกันถูกคอ ยิ่งเดือนพิไลได้รู้ว่าเขามีจุลลาเป็นศัตรูเหมือนกัน พยายามปั่นหัวให้ยิ่งเกลียดชังเธอมากขึ้น กระทั่งเห็นสมควรแก่เวลาจึงขอตัวกลับ เขาคว้ามือเธอไว้ ชวนอยู่ด้วยกันต่อ
“มูนมีถ่ายละครแต่เช้า คงอยู่ไม่ได้หรอกค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะคะ” เดือนพิไลแกะมือทรงเดชออกยิ้มหวานให้แล้วผละจากไป เขาถึงกับเคลิ้มมองตามตาละห้อย ทันใดนั้นมีเสียงเรียกจิกทรงเดชดังขึ้นทางด้านหลัง เขาหันขวับไปมอง ต้องตกใจที่เห็นคิตตี้ยืนจ้องหน้าตาเอาเรื่อง ก่อนเขาจะทันตั้งตัวเธอสาดเครื่องดื่มในมือใส่หน้า แล้วส่งเสียงทวงเงินลั่นไปหมด ทรงเดชอายมาก รีบลากเธอออกจากผับ พร้อมกับขอร้องให้ใจเย็นๆก่อน
“ไม่เย็น มีกิ๊กใหม่เป็นดาราแล้วใช่ไหม ฉันเห็นนะว่าจับมือถือแขนกัน”
ทรงเดชปฏิเสธว่านั่นไม่ใช่กิ๊กของเขา แต่เป็นพรีเซ็นเตอร์ของบริษัท คิตตี้ไม่สนจะเป็นใครก็ช่าง เขาต้องเอาเงินมาใช้หนี้เธอให้ครบห้าแสนบาทภายในเดือนนี้ ไม่อย่างนั้นเธอจะตามไปแฉถึงที่ทำงานให้ได้รู้กันทั่วว่าเขาติดหนี้ใครต่อใครมั่วไปหมด ทรงเดชโกรธจัดจะทำร้ายคิตตี้ แต่บอดี้การ์ดของเธอเข้ามากันไว้เสียก่อน คิตตี้เตือนว่าถ้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บรับรองศพไม่สวยแน่ เขาก็รู้ว่าพ่อของเธอเป็นมาเฟียใหญ่ อย่าคิดหือเป็นอันขาด ทรงเดชกลุ้มใจมากไม่รู้จะทำอย่างไรดี...
หลังจากคิดไปคิดมาอยู่หลายตลบ ในที่สุดผีเถ้าแก่ก็คิดแผนการออกว่าจะให้สืบสายเจอจุลลาในสภาพสาวหวานได้อย่างไร แล้วหัวเราะชอบใจเสียงลั่น เสียงหัวเราะของเขาได้ยินไปถึงหูจุลลาที่นอนหลับสบายอยู่บนเตียง เธอขยับตัวอย่างหงุดหงิด เพราะคิดว่าผีเถ้าแก่มากวนใจ ดึงหมอนมาปิดหู แล้วไล่เขาไปให้พ้นๆ
เสียงหัวเราะหายไป แต่จุลลากลับรู้สึกเหมือนมีใครบางคนมายืนอยู่ข้างเตียง เอาหมอนออกแล้วพลิกตัวมาดู ต้องแปลกใจเห็นสืบสายยืนจ้องอยู่ อ้าปากจะไล่ก็ทำไม่ได้ จะขยับตัวก็เหมือนมีอะไรมาตรึงแขนขาเอาไว้ สืบสายค่อยๆ นั่งลงบนเตียง มองจุลลาที่อยู่ในชุดนอนลูกไม้อย่างพึงพอใจ ก่อนจะเอื้อมมือมาปัดผมที่ปรกหน้าเธออย่างอ่อนโยน แล้วค่อยๆ โน้มตัวลงมาหา หญิงสาวตกใจ หลับตาปี๋รวบรวมพลังตะโกนลั่น
“อย่านะคุณสืบสาย”
จุลลาทะลึ่งพรวดขึ้นจากเตียง ลืมตามองอีกครั้ง สืบสายหายไปแล้ว กวาดตาไปรอบๆก็ไม่เห็นใคร เดาได้ไม่ยากว่านี่ต้องเป็นฝีมือของผีเถ้าแก่ ตะโกนเรียกเขาลั่นห้อง ไม่มีเสียงขานตอบ
“ห้องนอนหนูห้ามใครเข้ามาทั้งนั้น ไม่ว่าเถ้าแก่หรือหลานชาย หนูบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าเถ้าแก่ทำอะไรแบบนี้อีก หนูจะไม่พูดด้วยและจะลาออก” ทุกอย่างยังคงเงียบ แต่เธอมั่นใจว่าผีเถ้าแก่ต้องได้ยิน...
ขณะที่จุลลาตะโกนโหวกเหวกอยู่ในห้องพัก สืบสายลุกพรวดจากที่นอนด้วยความงุนงง บ่นพึมพำว่าจุลลาใส่ชุดนอนผู้หญิงไม่มีทางเป็นจริงไปได้ เมื่อครู่นี้ต้องเป็นฝันร้ายแน่ๆ แล้วล้มตัวลงนอนอีกครั้ง
ooooooo
เหตุการณ์เมื่อคืนทำให้จุลลาเปลี่ยนไป รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเจอหน้า สืบสายซึ่งมี ความรู้สึกไม่ต่างจากเธอเช่นกัน ภาพในความฝันตอนที่เขาโน้มตัวลงไปใกล้ใบหน้าของจุลลาผ่านเข้ามาในความคิดคำนึงของทั้งคู่ ต่างฝ่ายต่างยืนตัวเกร็ง
ครรชิตกับแสบและพวกต่างมองอาการของลูกพี่ตัวเองด้วยความแปลกใจ รู้สึกได้ว่าสองคนนี่กำลังมีสายสัมพันธ์พิเศษโยงใยถึงกัน ตะโกนแซวอย่างสนุกสนาน ทั้งสืบสายและจุลลาทนเขินอายไม่ไหว ชิ่งหนีไปคนละทาง แสบไม่ยอมรามือตามไปคาดคั้นลูกพี่ตัวเองว่าเมื่อคืนไปโดนอะไรมา เธอเผลอหลุดปากว่ายังไม่โดนแค่เกือบเท่านั้น เขาซักอีกว่าเกือบอะไร จุลลารู้สึกตัว รีบโวยวายกลบเกลื่อน
“แล้วงานที่ต้องทำให้เสร็จวันนี้ จะเสร็จทันไหม” เจอไม้นี้เข้าไป แสบกับพวกวงแตกทันทีรีบแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง ขณะที่จุลลากวาดตามองหาผีเถ้าแก่อย่างเอาเรื่อง แต่ไม่เจอ...
ทางฝ่ายสืบสายเองก็ใจลอยไม่เป็นอันทำงาน หยิบผ้าเช็ดหน้าของจุลลาในลิ้นชักโต๊ะทำงานขึ้นมาดู ก่อนจะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ผีเถ้าแก่โผล่มาข้างหลังพลอยยิ้มไปกับเขาด้วย
“อั๊วไม่เห็นลื้อยิ้มแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะอาตี๋”
สืบสายหุบยิ้ม พยายามปรับอารมณ์ตัวเองให้เป็นปกติ คว้าผ้าเช็ดหน้าแล้วลุกออกไป...
จุลลาตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่อให้ลืมเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ ขณะเดินตรวจงานลูกน้องที่กำลังซ่อมเครื่องจักรไม่เห็นแสบอยู่แถวนั้นก็ถามหา ได้ความว่าหนีงานไปให้น้ำหวานเห็นหน้า เธอถึงกับบ่นอุบที่เขาเอาเวลางานไป
ทำเรื่องส่วนตัว รีบออกไปตาม เห็นแสบกำลังขายขนมจีบให้น้ำหวานอยู่หน้าห้องทำงานของทรงเดช แต่ดูท่าแล้วฝ่ายหญิงคงไม่เล่นด้วย แถมยังไล่ตะเพิดเปิดเปิงอีกต่างหาก จุลลาสั่งให้เขากลับไปทำงาน...
ระหว่างกลับจากห้องทำงานทรงเดช จุลลาถึงกับยืนตัวแข็งเมื่อสืบสายเดินเข้ามาหา แสบกระเซ้าว่าช็อตอีกแล้วหรือ สืบสายเห็นเธอยืนแข็งเป็นรูปปั้น หันไปถามแสบว่าลูกพี่ของเขาเป็นอะไรไป
“ไม่ทราบครับ เห็นช็อตแบบนี้ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วก็ยิ่งเป็นหนักตอนเจอบอส”
“ไอ้แสบ...เงียบไปเลย” จุลลาโวยลั่น แต่ไม่ยอมสบตาสืบสาย ได้แต่ยืนพิงผนังโรงงานราวกับต้องการที่พึ่ง เขารวบรวมความกล้าถามเธอตรงๆว่าเป็นอะไรทำไมไม่ยืนคุยดีๆ ผีเถ้าแก่แวบเข้ามาแซวจุลลาแล้วหายวับไป สืบสายเห็นเธอไม่ยอมตอบเอาแต่ก้มหน้า จึงถามซ้ำว่าเป็นอะไรไป ผีเถ้าแก่โผล่มาอีกครั้ง
“ก็คนมันสปาร์ก พอสปาร์กเจอหน้าก็ต้องช็อต” ผีเถ้าแก่แซวเสร็จก็หายตัวไป ทำอย่างนี้ซ้ำๆหลายครั้งจนจุลลาตบะแตก ระเบิดอารมณ์ใส่
“ที่เมื่อคืนหนูฝันเห็นนายหยวกเข้าห้อง แล้วก็เกือบจะจูบหนูเนี่ย มันฝีมือใคร”
ผีเถ้าแก่ยิ้มพอใจที่ป่วนจนจุลลาพูดเรื่องนี้ออกมาสำเร็จ สืบสายลืมตัวพึมพำเสียงดังว่าทำไมเราสองคนฝันเหมือนกัน แสบมองทั้งคู่สลับกันไปมาอย่างงงๆ...
ขณะที่สืบสายกับจุลลารู้สึกหวั่นไหวต่อกันอย่างบอกไม่ถูก ครรชิตเห็นรูปที่ปาปาราซชี่โพสต์ลงในสื่อออนไลน์ที่พนักงานของบริษัทพากันเปิดดู ถึงกับตกใจ และยิ่งช็อกมากขึ้นเมื่อเดือนพิไลตัวเป็นๆมาขอพบสืบสาย เขารีบปรับสีหน้าเป็นปกติ พาเธอไปยังห้องทำงานของเจ้านาย นำน้ำดื่มมาเสิร์ฟให้แล้วขอตัวไปตามสืบสาย เดือนพิไลมองครรชิตที่เดินออกจากห้องอย่างไม่ค่อยวางใจนัก...
ครรชิตไม่ได้ไปตามสืบสายอย่างที่พูด กลับโทร.รายงานคุณนายเง็กว่าเดือนพิไลมา เธอเอะอะลั่นว่าแม่นั่นมาหาลูกชายของตนทำไม เขาเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน อาจเป็นเพราะภาพหลุดของเจ้านายที่กำลังตระกองกอดเดือนพิไลว่อนในสื่อออนไลน์ตอนนี้ก็ได้ ครรชิตมัวแต่พูดโทรศัพท์จึงไม่เห็นเดือนพิไล ออกจากห้องมายืนหลบมุมแอบฟัง คุณนายเง็กสั่งให้ครรชิตกักตัวแม่นั่นไว้ เดี๋ยวเธอจะไปจัดการเอง
“ครับผม...ผมจะไม่ไปตามบอสให้มาเจอคุณเดือนพิไล”
เดือนพิไลเจ็บใจที่ครรชิตกันท่า อีกทั้งยังโทร.ฟ้องแม่ของสืบสาย แอบย่องออกไปโดยที่เขาไม่เห็น
ooooooo
จุลลากับสืบสายยังคงนิ่งอึ้งที่รู้ว่าต่างฝ่ายต่างฝันเห็นกันและกัน แสบกระเซ้าว่าฝันเห็นกันแบบนี้คือพรหมลิขิตชัดๆ แปลว่าเธอกับบอสกำลังปิ๊งกัน ทั้งคู่ปฏิเสธอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมายว่าไม่จริง
สืบสายโทษว่าเป็นเพราะจุลลาสร้างเรื่องวุ่นวายทำให้เครียดจนเขาเก็บเอาเธอไปฝัน และที่สำคัญเขาไม่คิดจะชอบทอม ผีเถ้าแก่ลืมตัวด่าหลานชายว่าตาถั่ว จุลลาแต่งหญิงหวานขนาดนั้นจะเป็นทอมได้อย่างไร
“นั่นไง...พลาดแล้ว” จุลลาจับผิดผีเถ้าแก่ได้ สืบสายคิดว่าเธอพูดด้วยเพราะไม่ได้ยินหรือเห็นผีเถ้าแก่
“ฉันไม่มีทางดูผู้หญิงพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง ของใช้บ่งบอกรสนิยมเจ้าของ” สืบสายว่าแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าคืนให้จุลลา “เธอลืมไว้ที่ฉัน เอาคืนไป ยัยทอมกร่าง” เขาพูดจบผละจากไปโดยไม่ฟังคำอธิบายใดๆจากจุลลา ผีชราจอมจุ้นอยากรู้ปมในใจของหลานชาย รีบหายตัวตาม จุลลาเจ็บใจหันไปจะเอาเรื่องแต่เขาไม่อยู่แล้ว เห็นแต่แสบยืนมองตาขวาง รีบหันหลังเดินหนี เขาตามมาคาดคั้นว่าลูกพี่เป็นทอมอย่างที่บอสกล่าวหาหรือเปล่า จุลลาตัดบทว่าไม่คุยเรื่องส่วนตัวในเวลางานแล้วก้าวฉับๆจากไป ทิ้งแสบให้คาใจเรื่องนี้เพียงลำพัง...
อีกมุมหนึ่งของโรงงาน เดือนพิไลออกตามหาสืบสายมาเจอพวกคนงานที่บ้าดารา พากันรุมล้อมขอถ่ายรูป เธอพยายามขอร้องว่าตอนนี้ไม่ว่าง แต่พวกนั้นไม่ฟังจนเกือบจะมีเรื่องกัน โชคดีที่ทรงเดชมาขวางเสียก่อน...
ในเวลาไล่เลี่ยกัน คุณนายเง็กไม่พอใจมาก เมื่อรู้ว่าครรชิตปล่อยให้เดือนพิไลคลาดสายตา สั่งให้จิกตัวแม่นั่นกลับมาคุยกับตนให้ได้ พลันมีเสียงดังเอะอะขึ้นด้านหลัง เธอหันไปมอง พบเสี่ยตงเดินนำนักข่าวกลุ่มใหญ่เข้ามา เขาถึงกับชะงักคิดไม่ถึงว่าจะเจอภรรยาที่นี่ เพราะเมื่อเช้าเธอเพิ่งบอกว่าจะไปฮ่องกง...
ทางด้านจุลลากลับมายังห้องทำงานด้วยความหงุดหงิด เห็นอะไรขวางหูขวางตาไปหมด อาฆาตผีเถ้าแก่ไว้ ถ้าเจอเมื่อไหร่จะคิดบัญชีให้หายแค้น แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยกขาพาดเก้าอี้อีกตัวหนึ่ง หลับตาเพื่อให้ผ่อนคลาย แสบ เข่ง ถัด และหยิก แอบดูพฤติกรรมของจุลลาว่าเป็นทอมอย่างที่บอสว่าหรือเปล่า ทุกคนเห็นเธอปกติดีเหมือนผู้หญิงทั่วไป ยกเว้นแสบเท่านั้นที่ยังไม่มั่นใจ จุลลาหยิบผ้าเช็ดหน้าที่สืบสายคืนให้ขึ้นมาดู
“ทำไมนายหยวกถึงได้พูดมั่นใจตัวเองสุดๆว่าดูผู้หญิงไม่พลาดอีกเป็นครั้งที่สอง แสดงว่าต้องเกิดการผิดพลาดมาก่อน นายนั่นเคยมีแฟนแล้วอกหักชัวร์”
ooooooo
ครรชิตพยายามโทร.ตามสืบสายแต่เขาปิดมือถือเพราะต้องการอยู่เงียบๆกับฮวงซุ้ยของก๋งเพื่อทำใจกับความเจ็บช้ำในอดีต โดยไม่ล่วงรู้ว่าผีเถ้าแก่นั่งรอฟังเขาระบายความในใจอยู่ข้างๆ ไม่นานนัก สืบสายก็เปิดปากพูดว่าเรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากทรงเดชกับครรชิตว่าตอนที่เขาอยู่เมืองนอก เคยรักกับผู้หญิงคนหนึ่ง
“ผมไม่รู้เลยว่าตลอดเวลาที่เราคบกัน เธอไม่ได้มีผมแค่คนเดียวจริงๆ ผมว่าผมก็เกือบเปิดใจอีกครั้งแล้วนะก๋ง...” สืบสายนึกถึงจุลลาขึ้นมา ก่อนจะสลัดความคิดนั้นทิ้งเหมือนจะปลงได้ บอกกับฮวงซุ้ยของก๋งว่าชาตินี้จะแต่งกับงานดีกว่า แล้วขอตัวไปทำงานก่อน วันหลังจะมาเยี่ยมเขาอีก ระหว่างที่สืบสายระบายความในใจ ผีเถ้าแก่คอยปลอบและให้กำลังใจอยู่ตลอดเวลา น่าเสียดายที่หลานชายไม่ได้ยินเสียงของเขา...
ฝ่ายคุณนายเง็กเข้าไปลากตัวเสี่ยตงที่คอยอำนวยความสะดวกให้นักข่าวอยู่ในห้องประชุมออกมาถามว่าพาพวกนี้มาทำไมมากมาย เขาโกหกว่ากำลังจะแถลงข่าวเกี่ยวกับการตลาดของบริษัทแล้วทำทีชวนให้อยู่ฟังด้วยกัน เธอขอผ่านเพราะไม่สันทัดเรื่องการตลาด เสี่ยตงลอบถอนใจโล่งอก ก่อนจะขอตัวไปดูความเรียบร้อยของนักข่าว คุณนายเง็กมองตามสามีอย่างไม่ค่อยจะไว้ใจนัก รีบตามหาครรชิตจนเจอ สั่งการให้ไปลากตัวเดือนพิไลมาหาเธอให้ได้ภายในสิบนาทีไม่อย่างนั้นจะไล่เขาออก
ครรชิตเครียดจัดไม่รู้จะทำอย่างไร บังเอิญน้ำหวานผ่านมาแถวนั้นพอดีจึงขอร้องให้เธอช่วย...
ไม่ได้มีแต่ครรชิตเท่านั้นที่พยายามโทร.ติดต่อสืบสาย ระหว่างที่เดือนพิไลนั่งฟังทรงเดชพล่าม ก็กดเบอร์หาเขาจนมือแทบหงิก เริ่มหงุดหงิดที่เขาปิดเครื่อง ทรงเดชมัวแต่โม้ไม่ทันดูว่าคู่สนทนาไม่ได้ฟังเขาพูดแม้แต่น้อย จังหวะนั้นเสี่ยตงโทร.เข้ามือถือของเดือนพิไลซึ่งรีบขอตัวไปรับสายก่อน แต่ไม่วายหยอดคำหวานให้ทรงเดช
“ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะคะ คุยกับคุณ...สนุกพิลึก” เดือนพิไลผละจากไปพร้อมกับกดรับสาย อาการหลงตัวเองของทรงเดชกำเริบอีกครั้ง คิดว่าเธอมีใจให้...
ทางฝ่ายเสี่ยตงบอกให้เดือนพิไลรีบขึ้นมาที่ห้องประชุม และคอยระวังอย่าให้เจอคุณนายเง็กเด็ดขาด เธออยากรู้ว่าเขาตามหาสืบสายเจอหรือยัง เสี่ยตงรอลูกไม่ไหวเกรงจะถูกคุณนายจอมบงการขัดขวางเสียก่อน
“ป๊าจะพูดแทนอาตี๋เองว่าหนูกับอาตี๋กำลังคบหาดูใจกัน การแตะเนื้อต้องตัวอย่างที่เห็นในรูปเป็นเรื่องปกติธรรมดา เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของหนูต่อสังคม เป็นไง ความคิดของป๊าใช้ได้ไหม”
เดือนพิไลขอบพระคุณเขามากที่เป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเอาไว้ เสี่ยตงยินดีช่วยเธอด้วยความเต็มใจแล้ววางสายอย่างเป็นปลื้ม รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมากะทันหัน รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ โดยไม่ล่วงรู้ว่าคุณนายเง็กแอบฟังอยู่ตลอด หาทางทำลายแผนการของสามี
ooooooo
น้ำหวานไปขอแรงจุลลาให้ช่วยครรชิตตามหาเดือนพิไลอีกทอดหนึ่ง เนื่องจากท่านรองเกรงว่าดาราสาวจะเข้าถึงตัวลูกชายได้ก่อน นายช่างสาวขอผ่านไม่อยากยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของใคร น้ำหวานไม่สนใจคำปฏิเสธรีบลากเธอออกจากห้องทำงาน แล้วบอกให้ไปตามหาทางด้านโน้น ส่วนตนไปด้านนี้เอง
ทันทีที่น้ำหวานลับสายตา จุลลาหันหลังจะกลับไปทำงานต่อ เจอสืบสายยืนจ้องอยู่ ตกใจถึงกับร้องเฮ้ย
พอตั้งสติได้ตำหนิเขาว่าทีหน้าทีหลังจะไปไหนให้บอกคนอื่นด้วย แม่ของเขากำลังตามหาเขาให้ควั่ก ทำให้เดือดร้อนกันไปหมดรวมถึงเธอด้วย ผีเถ้าแก่ปรากฏตัวด้านหลังสืบสาย ใช้อิทธิฤทธิ์ไม่ให้จุลลาเห็นหรือได้ยินคำพูดของตน แล้วกระซิบข้างหูหลานชายให้พิสูจน์ว่าจุลลาไม่ได้เป็นทอมอย่างที่เขาคิด โดยให้มองเข้าไปในดวงตาของเธอ จะเห็นบางอย่างวูบไหวซึ่งเป็นความรู้สึกของผู้หญิงที่มีต่อผู้ชาย
คำพูดที่ดังอยู่ในหูดลใจให้สืบสายทำตาม จ้องเข้าไปในดวงตาของจุลลา กลับไม่เห็นอะไรนอกจากความขุ่นเคือง ผีเถ้าแก่ยุให้หลานชายจับมือเธอไว้ สืบสายคว้ามือเธอทันที ถามว่าไม่ชอบผู้ชายหรือ จุลลาตอบส่งๆว่าใช่ เขาสรุปอย่างมั่นใจว่าเธอเป็นทอม จัดแจงปล่อยมือ ผีเถ้าแก่ขัดใจมากแสดงอิทธิฤทธิ์ให้จุลลามองเห็น
“อาหนูช่าง ลื้อยอมให้อาตี๋สบประมาทได้อย่างไรว่าลื้อไม่ชอบผู้ชายแต่ชอบผู้หญิง”
จุลลาเชื่อคำยุยงด่าสืบสายว่าจิตใจคับแคบ แค่เห็นเธอใช้ผ้าเช็ดหน้าแบบนั้นก็ด่วนสรุปเอาเองว่าเธอเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ เขาขอหลักฐานยืนยันว่าเธอไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด ผีเถ้าแก่พลอยเออออไปกับหลานด้วย จุลลาชักเคืองหันไปต่อว่าว่าตกลงจะอยู่ข้างใครกันแน่ สืบสายใช้สองมือประคองใบหน้าเธอให้มองมาทางตนเอง
“หันหน้ามาคุยกับฉันนี่ ยายเพี้ยน ทำไมชอบพูดกับใครก็ไม่รู้อยู่เรื่อย”
จุลลาเขินที่ถูกสัมผัส ขณะที่สืบสายเองก็อึ้งเมื่อเห็นบางอย่างวูบไหวในดวงตาสวยคู่นั้น...
ในขณะที่สืบสายกับจุลลาเกิดสปาร์กกันอีกครั้งหนึ่ง ที่ห้องประชุมของบริษัทแทบจะลุกเป็นไฟเพราะเสี่ยตงไม่พอใจอย่างแรงที่คุณนายเง็กทำแผนการที่วางไว้อย่างดีพังไม่เป็นท่า ชิงตัดหน้าแถลงข่าวระหว่างที่เขาไปเข้าห้องน้ำว่าภาพหลุดที่เห็นว่อนในสื่อออนไลน์นั้นเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ
“หนูเดือนพิไลไปถ่ายโฆษณาให้ทางเรา ลูกชายฉันเขาก็ไปดู แต่หนูเดือนพิไลเป็นลม ซึ่งฉันก็ไม่รู้นะว่า จริงหรือแกล้งทำ แหม...ลูกชายฉันก็ครบสูตรผู้ชายเพอร์เฟกต์ หล่อ รวย การศึกษาดีมีอนาคต โอ๊ย ใครก็อยากเป็นข่าวด้วย” คุณนายเง็กเกรงเสี่ยตงจะเข้ามาขัดจังหวะ รีบกำชับพวกนักข่าวให้เขียนข่าวตามที่เธอบอก แต่อย่าใส่ชื่อเธอเป็นอันขาด ให้บอกแค่เป็นแหล่งข่าววงในที่เชื่อถือได้เท่านั้นพอ แล้วเชิญพวกนั้นกลับ
เสี่ยตงฮึ่มๆจะเอาเรื่องคุณนายเง็ก ครรชิตกับน้ำหวานซึ่งแอบดูอยู่หน้าประตูห้องเหลียวมองกันด้วยความหวาดหวั่น ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่นอน...
ฝ่ายผีเถ้าแก่เห็นสืบสายกับจุลลาสบตากันปิ๊งๆพยายามจะให้ทั้งคู่เชื่อมความสัมพันธ์กัน เลยเป็นเรื่องจนได้ นายช่างสาวเหลืออดหันไปเล่นงานเขาที่เป็นจอมเจ้ากี้เจ้าการ สืบสายมองเธองงๆว่าพูดกับใคร
“กับอากาศ เป็นอากาศที่จะไม่สนใจ ไม่ได้ยิน ไม่เห็น ไม่มีตัวตน”
“ได้...คนอย่างอั๊วก็มีศักดิ์ศรี ลื้อไม่ยินดีจะเป็นมิตร อั๊วก็ไม่ตื๊อ อั๊วจะไม่ยุ่งกับลื้ออีก อั๊วก็เหนื่อยเป็น” ผีเถ้าแก่มองจุลลาด้วยความผิดหวัง จังหวะนั้น ครรชิตวิ่งหน้าตื่นเข้ามารายงานสืบสายว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว ท่านประธาน ท่านรองและเดือนพิไลกำลังมีเรื่องกัน จุลลาไม่รอช้าวิ่งนำสืบสายออกไปทันที ครู่ต่อมา จุลลา สืบสายและครรชิตมาถึงห้องประชุมเห็นเดือนพิไลขู่จะฟ้องคุณนายเง็กฐานหมิ่นประมาท ให้ข่าวทำให้เธอเสียหาย
“ฟ้องก็ฟ้องเลย...ดี จะได้พิสูจน์หาต้นตอแหล่งที่มาของภาพหลุดว่ามันเป็นฝีมือใคร ซึ่งอาจจะเป็นฝีมือลื้อก็ได้” คุณนายเง็กท้าทาย สืบสายขอให้แม่ใจเย็นๆ คุยกันด้วยเหตุผลเพื่อหาทางออกที่ดีที่สุดให้กับทุกฝ่ายจะดีกว่า จุลลาเห็นด้วยกับเขา เดือนพิไลหมั่นไส้ แหวใส่ว่าเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยไม่ต้องมายุ่ง
สืบสายออกรับแทนว่าเป็นคนขอให้จุลลามาด้วย ดังนั้นเธอยุ่งได้ จุลลาเกลี้ยกล่อมจนคุณนายเง็กอ่อนลงยอมเจรจาภาษาดอกไม้กับเดือนพิไล จากนั้นเสี่ยตง คุณนายเง็ก รวมทั้งสืบสายและเดือนพิไลปิดห้องคุยกัน ทีแรกคุณนายเง็กยังคงตั้งแง่กับดาราสาวไม่เลิก สืบสายต้องขอร้องท่านว่าเราตกลงกันแล้วจะใช้เหตุผลคุยกัน ในเมื่อเราไม่มีหลักฐานเรื่องภาพหลุดว่ามาจากไหน ก็ไม่ควรโยนความผิดให้เดือนพิไล
“ผมขอโทษที่หม่าม้าให้ข่าวทำให้คุณมูนต้องเสื่อมเสีย ผมจะเป็นคนแก้ข่าวให้คุณเอง...ผมจะถือโอกาสชี้แจงกับสื่อมวลชนเลยว่า ผมกับคุณมูนไม่ได้มีอะไรกันเกินเลยนอกจากเป็นเพื่อนร่วมงานกันเท่านั้น สบายใจนะครับ ผมขอตัว มีงานรอให้เคลียร์” สืบสายพูดจบลุกออกไปหน้าตาเฉย เดือนพิไลผิดหวังมากทนอยู่ต่อไปไม่ไหว ไหว้ลาเสี่ยตงและคุณนายเง็กอย่างขอไปที ก่อนจะเดินจากไป...
หลังเกิดเรื่องวุ่นๆ จุลลาตัดสินใจจะลาออกจากงาน น้ำหวานรู้เข้ารีบตามไปห้าม อารามรีบร้อนไม่ทันดูทางชนกับเดือนพิไลกระเป๋าถือของเธอกระเด็นตกพื้นข้าวของกระจายเกลื่อน ดาราสาวอารมณ์ค้างเลยพาลหาเรื่อง จุลลาไม่พอใจด่าเธอว่าโรคจิต แล้วจูงมือน้ำหวานที่ร้องไห้ออกไป ทิ้งให้เดือนพิไลยืนเจ็บใจอยู่ตรงนั้น...
น้ำหวานร้องไห้ไม่เลิก จุลลาต้องโอบเธอไว้เพื่อปลอบใจ สืบสายผ่านมาเห็นก็หยุดมอง น้ำหวานพยายามขอร้องไม่ให้จุลลาลาออก แต่ดูจะไร้ผล สืบสายตัดสินใจเข้าไปขอให้จุลลาไปพบที่ห้องทำงานของเขา...
แทนที่สืบสายจะรั้งจุลลาให้อยู่ต่อไป กลับเชิญให้ลาออกได้เลยถ้าทนความกดดันไม่ได้ จะได้รู้ไว้ว่าคนอย่างเธอไม่สู้งาน จุลลาเหนื่อยจะอธิบายเพราะพูดไปก็เท่านั้น ออกจากห้องทำงานของสืบสายไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ตัวเอง แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจน้ำหวานที่ร้องเรียกให้กลับมาก่อน...
ooooooo
