ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

พายุเทวดา

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ดารินสนใจเกาะมุกจึงให้เนตรทรายที่เป็นตำรวจด้วยกันช่วยสืบจนรู้ว่าที่นั่น เป็นแดนเถื่อนที่ทำให้ร้อยเอกสุชาติพ่อของเธอตายและมณีตาบอด เหตุนี้เองทำให้ดารินตัดสินใจเดินทางไปเกาะมุกโดยฝากแม่ไว้กับบุญกู้และเนตร ทราย

ทางด้านเสี่ยคงคากับหยาดฟ้าก็ข้ามฟากไปยังเกาะมุกพร้อมลูกชายและ สมุน เพื่อตระเวนหาซื้อที่ดินแปลงสวยไว้สำหรับเป็นที่ฟอกเงินและเป็นที่พักของยา เสพติด แต่ถูกต่อต้านจากครูประสิทธิ์ หมอนที หลวงปู่หาญ รวมถึงนายสน คนเก่าแก่บนเกาะ

เมื่อชาวบ้านออกมาต่อต้าน ในที่สุดก็เกิดปะทะกัน สนถูกซ้อมบาดเจ็บและอาจถึงตายถ้าเทวา ก้อง เดช และสิงห์ไม่เข้ามาช่วยด้วยพลังเทวดา พวกคงคาถอยร่นเพราะรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ และคาดว่าหนุ่มๆ พวกนี้คงเป็นกลุ่มคนที่โชติเคยพูดให้ฟังว่ามันมีพลังพิเศษไม่ใช่คน

แต่แล้วสองฝ่ายก็เจอกันอีกครั้งที่งานวัดฝั่งตรงข้ามเกาะมุก เทวามาประกวดร้องเพลงโดยมีพี่น้องและแสงจันทร์กับแสงดาวมาช่วยเชียร์ ส่วนดารินปลอมตัวมาในมาดสาวรำวงย้อนยุค

การ ประกวดยังไม่สิ้นสุด พวกคำรณก็หาเรื่องน้องๆของเทวาสร้างความชุลมุนวุ่นวายจนชาวบ้านแตกกระเจิง เทวาโดดลงจากเวทีร้องเพลงลงไปช่วยเหลือโดยที่ ฤทธิ์ก็ร่วมด้วย หยาดฟ้าจำฤทธิ์ได้เพราะเคยเจอกันครั้งหนึ่งที่อู่ซ่อมรถ จึงบอกคำรณไม่ให้ตามพวกเขาที่วิ่งหนีไปทางชายหาด

เพียงเช้าวันถัดมา คงคาก็วางแผนสลายพลังของ หกหนุ่มแห่งเกาะมุก แต่ต้องทำอย่างแนบเนียนด้วยการตีสนิทแล้วเอามันมาเป็นพวก เลี้ยงมันด้วยเงินและของดีๆ มีหรือมันจะไม่สนใจ ได้มาแค่สองคนก็ทำให้เรายิ่งใหญ่ได้

“ถ้างั้น หยาดช่วยเสี่ยได้ค่ะ” หยาดฟ้าเสนอตัวก่อนมุ่งหน้าไปยังอู่ซ่อมรถที่ฤทธิ์ทำงาน

แต่เวลานั้นฤทธิ์ยังไม่ได้ข้ามมาทำงาน ยังอยู่ที่วัดกับพี่น้องทุกคนเพื่อฝึกสมาธิเพิ่มเติมหลังจากเมื่อคืนใช้พลังเทวดาโดยไม่จำเป็น ตอนแรกฤทธิ์ดึงดันจะไปทำงาน แต่พอหลวงปู่บอกว่าจะประจุพลังธาตุทั้งสี่ให้ก็เปลี่ยนใจ

หลวง ปู่เลือกเทวากับฤทธิ์เข้ามาทำพิธีในโบสถ์ก่อน ส่วนอีกสี่หนุ่มรอในคราวต่อไป...การประจุพลังธาตุทั้งสี่ต้องใช้เวลาและความ อดทนอย่างมาก ฤทธิ์สู้ไม่ไหวโอดโอยตลอดเวลาจึงทำไม่สำเร็จ ต่างจากเทวาที่อึดและทนเจ็บปวดโดยไม่ปริปากสักคำ

“เจ้าผ่านได้ไม่ครบทุกด่าน ประจุธาตุในกายของเจ้าล้มเหลว”

“ล้มเหลว แล้วไอ้เทวาล่ะครับ” ฤทธิ์ถามหลวงปู่เสียงแข็ง

“กายของเทวาได้รับการประจุธาตุครบทั้งดิน น้ำ ลม ไฟ ใครก็เอาชนะเจ้าไม่ได้ เว้นแต่ตัวเจ้าเอง”

“ตัวผม...หมายความว่ายังไงครับ”

“หาก เจ้าไม่รักษาศีลห้าให้บริสุทธิ์ พลังเทวดาและประจุธาตุที่อยู่ในกายของเจ้าก็จะหมดไป พลังเทวดาของทุกคน เจ้าสามารถเรียกมาใช้ได้ เหมือนเจ้าเป็นเจ้าของพลังเทวดานั้น”

“แม้แต่สายฟ้าของผมหรือหลวงปู่”

“ใช่”

คำตอบนั้นทำให้ฤทธิ์ผงะ ความเกลียดชังยิ่งทวีคูณ พูดโพล่งว่าหลวงปู่ไม่ยุติธรรม แล้วผลุนผลันออกไป เทวาตกใจทำท่าจะลุกตาม แต่หลวงปู่รีบห้าม

“อย่า...บุญวาสนาของแต่ละคนมีมาไม่เท่ากัน เมื่อเจ้าฤทธิ์ใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ ก็เท่ากับว่ากำลังเดินไปสู่ทางเสื่อม ป่วยการที่จะไปพูดอะไรให้เขาเข้าใจ จงใช้ประจุธาตุและพลังเทวดาเพื่อประโยชน์ของคนอื่นให้มากที่สุดนะเทวา”

“ครับ หลวงปู่ ผมจะทำอย่างที่หลวงปู่สอน” เทวากราบหลวงปู่ก่อนจะกลับออกมาบอกบุญกู้ว่าฤทธิ์ทำไม่สำเร็จ แต่หลวงปู่จะประจุธาตุทั้งสี่ให้พวกเราจนครบ แต่ใครจะรับได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับตัวเอง

ooooooo

ฤทธิ์ข้ามฟากไปที่ อู่ซ่อมรถทั้งที่เย็นมากแล้ว ปรากฏว่าหยาดฟ้ายังรอเขาอยู่...สองคนนั่งรถออกไปด้วยกันโดยหยาดฟ้าเป็นคนขับ พาไปยังบ้านเสี่ยคงคา

หยาดฟ้าบอกฤทธิ์ว่าตนอยากรู้จักคนเกาะมุก และคิดว่าเขาคงอยากมีบ้านสวยๆ มีเงินทองใช้ ฤทธิ์ยอมรับแล้วลงจากรถเดินตามเธอเข้าไปในบ้านเสี่ยคงคา

“นี่ไงเสี่ยคงคา ผู้กว้างขวางของที่นี่”

ฤทธิ์ยกมือไหว้ แล้วเริ่มระแวงเมื่อได้ยินคงคาพูดว่าคืนก่อนเขาก่อเรื่องกับพวกตนในงานวัด

“วันนี้พ่อกะเอาคืนมันใช่ไหม” คำรณวางท่าข่มขู่ ฤทธิ์รีบบอกว่าตนไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็ไม่ได้เป็นฝ่ายหาเรื่องก่อนด้วย

“อย่าขวัญเสียสิ ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรนายเลย ว่าแต่นายชื่ออะไร”

“ชื่อฤทธิ์ครับ”

“ยินดีที่รู้จักนายฤทธิ์”

“คืนนี้เลี้ยงฉลองเพื่อนใหม่กันหน่อยดีมั้ย”

“ดีเลยคุณหยาดฟ้า” คำรณสนับสนุน รอยยิ้ม

เจ้าเล่ห์ผุดพราย...

พร้อม แอบมองจากมุมหนึ่ง แต่ต้องรีบผละออกไปเมื่อพันซึ่งอยู่ในกลุ่มเสี่ยคงคาหันมาเห็น พร้อมตั้งใจไปหากานดาที่บ้านอีกหลังที่อยู่ในรั้วเดียวกัน  แต่เจอหวานใจเด็กของหยาดฟ้าหาเรื่องเพราะกลัวพร้อมจะคาบข่าวมารายงานกานดา

กานดาได้ยินเสียงเอะอะรีบออกมาปรามหวานใจด้วยความโมโห “หยุดนะหวานใจ เธอไม่มีสิทธิ์มาที่เรือนของฉัน”

“ค่ะคุณผู้หญิง ถ้าอย่างงั้นก็เตือนแม่พร้อมด้วยว่าอย่าไปยุ่มย่ามที่เรือนใหญ่”

“ฉันใช้พร้อมไปเอง ถ้าเธอห้ามพร้อมก็เท่ากับห้ามฉัน  หวังว่าเธอคงเข้าใจนะว่าเธอกับฉันน่ะมันต่างกัน”

“ค่ะ คุณผู้หญิง” หวานใจกระแทกเสียงแล้วผละไป

พร้อมขยับมารายงานเจ้านาย “คนแปลกหน้าอีกแล้วค่ะ เห็นว่ามาจากเกาะมุก เป็นพวกที่มีเรื่องกับคุณคำรณคืนก่อนที่งานวัด”

“นี่จะก่อเรื่องอะไรกันอีกนะ...พร้อม ช่วยบอกคำรณมาพบฉันหน่อย”

“ตอนนี้คงไม่ได้แล้วล่ะค่ะ  พากันออกไปข้างนอกหมดแล้ว ไว้อิฉันจะสั่งไอ้พันให้เรียนคุณคำรณนะคะ”

กานดานิ่งไป ไม่สบายใจเรื่องลูกผัวเอาเสียเลย

ooooooo

หลัง เกิดเหตุในงานวัดทำให้ดารินรู้เรื่องราวของพวกเสี่ยคงคามากขึ้น  และเมื่อเธอย้อนกลับมาที่บ้านทราบจากเนตรทรายว่าผู้บังคับบัญชาระงับเรื่อง ที่เธอร้องขอไปก็ออกอาการเซ็งสุดขีด

“ระงับไม่ให้ฉันไปจัดการกับไอ้คงคา ทั้งที่มีข้อมูลว่ามันอยู่เบื้องหลังขบวนการค้ายาเสพติดแล้วก็ทำผิดกฎหมาย อีกหลายอย่าง หัวหน้ากำลังทำให้ฉันหมดศรัทธา”

“เธอนี่ใจร้อนจัง หัวหน้าเขาคงมีเหตุผลน่า”

“ถึงยังไงฉันก็จะไปให้ได้ ไปด้วยกันไหมเนตร”

“ไปไหน”

“เกาะมุก ถ้าไม่ไป ฉันฝากแม่ด้วย”

“คิดดีแล้วเหรอริน จะไปเมื่อไหร่”

“คืนนี้”

“คืนนี้? กว่าจะถึงมิดึกเหรอ”

ดารินสีหน้ามุ่งมั่นมาก ไม่สนใจคำทักท้วงของเพื่อนสาว...

ดารินปลอมตัวมาในคราบหญิงสาวทำงานกลางคืน เข้ามาติดต่อห้องพักในโรงแรมริมหาดของเสี่ยคงคาที่ค่อนข้างสงบไม่ค่อยมีลูกค้า

นึกไม่ถึงว่าการมาครั้งนี้เธอได้เห็นการประลองวิชาพลังเทวดาที่ฤทธิ์ถูกคงคาจัดฉากว่าตนกับพรรคพวกตกอยู่ในอันตรายแล้วฤทธิ์เข้าช่วยเหลือ ดารินไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็นคืออะไร แต่คิดว่าขืนอยู่ในที่นี้ต่อไปต้องไม่ปลอดภัยแน่ จึงรีบร้อนออกจากโรงแรม

คำรณซึ่งพอใจดารินตั้งแต่แรกเห็นตอนเธอเข้ามาติดต่อห้องพัก พอเขารู้จากพนักงานว่าหญิงสาวขับรถออกไปไม่นาน จึงขึ้นรถไล่ตามแต่ถูกเธอเบียดจนประสบอุบัติเหตุบาดเจ็บ

ดารินหนีไปได้อย่างหวุดหวิด ส่วนคำรณถูกส่งไปรักษาที่โรงพยาบาล...ไม่นานนัก กานดากับพร้อมตามมาสมทบ คนเป็นแม่ร้อนใจห่วงลูกชายมาก แต่คงคากลับเห็นเป็นเรื่องเล็กน้อย บอกกานดาว่าคำรณแค่ขับรถเร็ว หัวแตก ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้น

“แค่นั้นเหรอ เอกซเรย์หรือยัง กลัวว่าจะกระทบ กระเทือน คุณต้องให้หมอตรวจด้วยนะ”

“กลับไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ หมอยังไม่ให้เยี่ยม”

“ฉันขอร้อง อย่าให้ลูกไปพัวพันกับเรื่องไม่ดีเลย นะคุณ”

“พร้อม...เมื่อเย็นให้คุณผู้หญิงกินยาระงับประสาทหรือยัง”

พร้อมอึกๆอักๆ คงคารำคาญสั่งพันให้พาพร้อมและกานดากลับไปก่อนที่เขากับแม่จะไม่มีที่ซุกหัวนอนทั้งคู่ พันรับคำแล้วก้มหัวเชิงขอร้องกานดา เธอเห็นใจพันจึงยอมกลับ ฤทธิ์อยู่ในเหตุการณ์จับตามองอย่างสงสัย โดยเฉพาะท่าทีของกานดากับหยาดฟ้าดูแปลกๆพิกล

ครู่ต่อมา หยาดฟ้าตีหน้าเศร้ายืนคุยกับฤทธิ์ตาม ลำพังในมุมหนึ่งของโรงพยาบาล

“ฉันเป็นญาติกับเสี่ยคงคา ก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกันน่ะนายฤทธิ์ พ่อแม่ฉันตายหมด เสี่ยก็เลยเอามาอุปการะ รู้ไหมตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ นังกานดาเมียเสี่ยมันทำทุกวิถีทางที่จะกลั่นแกล้งฉัน หาเรื่องฉัน เพื่อให้เสี่ยไล่ฉันออกไปจากบ้าน...นายฤทธิ์รู้อย่างนี้แล้ว สัญญาได้ไหมว่าจะดูแลฉัน ไม่ยอมให้เขารังแกฉัน”

“ครับ ผมรับปาก ต่อไปนี้จะไม่มีใครรังแกคุณหยาดฟ้าได้เป็นอันขาด”

“ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้พบเพื่อนผู้แสนดีอย่างเธอ”

“เช่นกันครับคุณหยาด” ฤทธิ์ส่งสายตาหวานฉ่ำ หลงเสน่ห์หยาดฟ้าเข้าเต็มเปา

ooooooo

เมื่อคืนฤทธิ์ไม่กลับวัด เทวาและทุกคนเป็นห่วง เผอิญวันนี้มนต์ต้องข้ามฝั่งไปซื้อของกับแสงจันทร์ จึงแวะไปถามที่อู่ซ่อมรถ ได้ความว่าฤทธิ์ไม่ได้ทำงานที่อู่แล้ว แต่น่าจะไปทำงานกับเสี่ยคงคา

มนต์กลับมาส่งแสงจันทร์ที่บ้านและบอกเล่าเรื่องฤทธิ์ให้สนฟัง สนจำชื่อเสี่ยคงคาได้แม่นว่าเป็นคนที่ซ้อมตนปางตาย ไม่คิดเลยว่าฤทธิ์จะเห็นดีเห็นงามไปกับพวกอันธพาล

“พี่ฤทธิ์คงถูกหลอกน่ะพ่อ”

“ใครจะหลอกคนอย่างมันได้ ฉลาดเป็นกรดเว้น แต่ว่ามันสมัครใจเอง...นี่มันคงหวังเอาไอ้ฤทธิ์เป็นพวกจะได้มากว้านซื้อที่ดินบนเกาะมุกได้ง่าย ฮึ ไม่มีทางหรอก”

“ถ้าเป็นอย่างที่พ่อว่า คนเกาะมุกก็ไม่ควรนับถือพี่ฤทธิ์อีกต่อไป หลวงปู่คงเสียใจนะพี่มนต์”

คำพูดของแสงดาวทำให้มนต์ถึงกับซึมไปอย่างไม่ สบายใจ เมื่อกลับไปบอกพวกเทวาที่วัด เทวาบ่นเสียใจที่ตนอาจเป็นต้นเหตุให้ฤทธิ์เข้าไปร่วมแก๊งกับเสี่ยคงคา แต่สิงห์ เดช และก้องไม่คิดเช่นนั้น ต่างปลอบเทวาไม่ให้คิดมาก ถ้าฤทธิ์เจอพิษสงพวกมันเข้าเดี๋ยวก็กลับมาเอง

“แต่ข้ากลัวว่าพวกมันจะใช้พี่ฤทธิ์มาหาผลประโยชน์บนเกาะมุกน่ะสิ” มนต์พูดอย่างหนักใจ แต่บุญกู้สีหน้าท่าทีหนักใจกว่า เปรยขึ้นว่า

“ถ้าเจ้าฤทธิ์ไปเสียคน พลังเทวดาของพวกเอ็งก็เหลือน้อยจะเอาปัญญาที่ไหนไปสู้กับพวกมัน”

ห้าหนุ่มมองหน้ากันไปมา เห็นเค้าลางของปัญหาอย่างที่บุญกู้พูด

ooooooo

สนต้องการให้แสงจันทร์ลูกสาวคนโตลงเอยกับมนต์มากกว่าเทวาที่ยังไม่มีงานทำเป็นเรื่องเป็นราว อีกอย่างมนต์ก็เป็นครูโรงเรียนเดียวกับแสงจันทร์

พอแสงดาวได้ยินพ่อพูดเรื่องนี้ก็ถือโอกาสยุยงส่งเสริม แถมยังไปถามพี่สาวว่าเทวาเคยบอกรักพี่บ้างไหม เขาเคยคิดจะแต่งงานอยู่กินกับพี่หรือเปล่า

แสงจันทร์ส่ายหน้า เพราะเทวาไม่เคยพูดอะไรทำนองนี้เลย และเพื่อเป็นการพิสูจน์ เย็นนั้นเธอจึงไปพบเทวาที่ชายหาด ตั้งคำถามหยั่งเชิงว่า

“พ่อจะให้ฉันแต่งงานกับครูมนต์ พี่จะว่ายังไง”

“แล้วแสงจันทร์ว่ายังไงล่ะ”

“ฉันถามพี่...ถ้าพี่รักฉันจริง พี่ก็พาฉันหนีไปที่ไหนก็ได้ เราไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน”

“พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกแสงจันทร์...หลวงปู่ต้องเสียใจ”

“กี่ปีมาแล้วที่ฉันไม่เคยมีใครอยู่ในหัวใจเลย นอกจากพี่ แล้วทำไมพี่ถึงไม่กล้าที่จะทำอะไรสักอย่าง ให้ใครๆเขารู้ว่าเรารักกัน...พี่เองก็รู้ใช่ไหมว่าครูมนต์เขาคิดยังไงกับฉัน”

เทวาพยักหน้า แสงจันทร์โมโหสุดขีด ทั้งผลักและทุบตีเขาทั้งน้ำตา

“รู้...แต่ก็ปล่อยให้เขาเข้ามาในชีวิตฉัน พี่ไม่รักฉันพี่ก็บอกมาตรงๆดีกว่า อย่าให้ฉันต้องโง่อยู่คนเดียวเลย”

“แสงจันทร์ ฟังพี่ก่อน”

เทวาจะกอดและปลอบใจ แต่แสงจันทร์ผลักไสวิ่งร้องไห้หนีไป เทวากลัดกลุ้มเพราะความจริงเขารักแสงจันทร์แต่ด้วยรู้ว่าตัวเองไม่มีความมั่นคงเท่ากับมนต์จึงไม่อยากรั้งเธอมาลำบาก อีกทั้งมนต์ก็เป็นคนดี

“หลวงปู่ครับ ระหว่างความรักกับมิตรภาพที่มีต่อเพื่อน ผมควรเลือกอะไรครับ”

หลวงปู่มองหน้าเทวา ยิ้มบางๆอย่างคนมีเมตตาและเข้าใจโลก

“ความรักแบบไหนที่จะทำให้เราเห็นแก่ตัวน้อยที่สุด และความรักของเราจะช่วยพยุงความดีไว้ได้ นั่นแหละคือทางเลือกที่ถูกต้อง”

คำพูดของหลวงปู่ทำให้เทวาตัดใจได้เด็ดเดี่ยวไปคุยกับมนต์ตามลำพัง ฝากแสงจันทร์ให้เขาดูแล

“ฉันก็อยากพูดเรื่องนี้กับนายเหมือนกัน ฉันรู้ว่านายรักแสงจันทร์ ฉันผิดที่มาทีหลัง ฉันสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับแสงจันทร์อีก”

“เราต่างหากที่ต้องพูดแบบนี้กับนาย เรามันคนไม่มีอนาคต ไม่มีอะไรที่จะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเรารักมากภาคภูมิใจได้เลย อีกอย่างถ้าเราเลือกแต่งงานกับแสงจันทร์แล้วใครล่ะจะดูแลหลวงปู่”
“ฉันเหมือนคนเห็นแก่ตัวนะเทวา...อย่าเลย”

“ให้ครูใหญ่เป็นเถ้าแก่ไปสู่ขอแสงจันทร์ซะ ลุงสนจะได้สบายใจ แกไม่ชอบเรา ถึงเราจะแต่งงานกับลูกสาวแก ชีวิตครอบครัวของเรากับแสงจันทร์ก็คงไม่มีความสุขหรอก”

เหตุผลสุดท้ายของเทวาทำให้มนต์จำนนในที่สุด

ooooooo

แสงจันทร์ยังอาวรณ์เทวา เธอมาพบเขาอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น บอกให้รู้ว่าครูประสิทธิ์จะมาเป็นเถ้าแก่สู่ขอตนจากพ่อ

“ฉันจะมาขอคำยืนยันจากพี่เป็นครั้งสุดท้าย พี่ตัด สินใจว่ายังไง ถ้าพี่จะพาฉันหนีไปจากเกาะมุกฉันก็พร้อม”

“มนต์รักเธอมาก เขาจะเป็นสามีที่ดีของเธอนะแสงจันทร์”

“ฉันเกลียดพี่...ฉันไม่ต้องการคำตอบแบบนี้ ทำไมพี่ต้องทำร้ายฉันด้วย ฮือๆๆ”

แสงจันทร์เสียใจและน้อยใจ วิ่งร้องไห้ไปตามชายหาด เทวาเองก็เสียใจ แต่ไม่แสดงความรู้สึกออกมา

วันเดียวกันนี้ มนต์ไปพบฤทธิ์ที่หน้าบ้านเสี่ยคงคา บอกข่าวเรื่องตนจะแต่งงานกับแสงจันทร์

“แล้วไอ้เทวาล่ะ นายนึกยังไงถึงได้แย่งผู้หญิง ของมัน”

“ผมไม่ได้แย่งแต่เทวาไม่ยอมแต่งกับแสงจันทร์ เธอก็เลยตัดสินใจแต่งงานกับผม”

“สะใจดีว่ะ ฉันขอให้แกโชคดี แต่ฉันคงไปร่วมงานแต่งนายไม่ได้หรอก ฉันมีงานต้องทำ แค่นี้นะ”

ฤทธิ์หันกลับเข้าบ้าน ส่วนมนต์เดินหน้าจ๋อยจากมา...คงคาแอบมองจากในบ้าน เร่งรีบบอกกับหยาดฟ้าให้หว่านเสน่ห์ฤทธิ์เพื่องานของเรา พอฤทธิ์เดินมาถึง คงคาซักถามว่าผู้ชายที่มาหาเป็นใคร

“น้องชายผมครับ”

“ทำไมราศีถึงผิดกันนัก น้องชายดูสง่า สงสัยว่านายจะเสียสละให้น้องมาทั้งชีวิต หรือไม่หลวงปู่ของนายก็รักลูกศิษย์ไม่เท่ากัน”

คำพูดของคงคาจี้ใจดำฤทธิ์อย่างแรง ยอมรับว่าตนไม่ใช่ศิษย์โปรด

“เธอก็เลยไม่ได้อะไรเหมือนที่น้องๆได้” หยาดฟ้ากระทุ้งเข้าให้อีก ฤทธิ์ถึงกับนิ่งงัน คงคาได้ทีเข้าไปตบไหล่ปลอบใจ

“เลิกคิดเรื่องนั้นได้เลยนะนายฤทธิ์ เพราะต่อไปนี้นายจะมีทุกสิ่งทุกอย่างตามที่นายต้องการ ขอเพียงสิ่งแลกเปลี่ยนเล็กๆน้อยๆเท่านั้น”

“อะไรครับ”

“ถ่ายพลังเทวดาที่นายมีอยู่ให้กับลูกชายของฉัน”

“ในเมื่อนายมีพลังเทวดาได้ แล้วทำไมฉันจะมีไม่ได้” คำรณวางท่าผยอง

“ให้เราสามคนด้วยนะเสี่ย เราจะได้ช่วยงานเสี่ยได้ไงล่ะครับ”

“จริงของเอ็ง ไอ้พัน...เอ็งสามคนด้วย ว่าไงนายฤทธิ์”

ฤทธิ์อ้ำอึ้ง หยาดฟ้าทำทีเห็นใจ เอ่ยปากขอเสี่ยคงคาให้เวลาฤทธิ์คิดดูก่อนสักคืน...แล้วคืนนั้นเอง หยาดฟ้าก็ล่วงล้ำเข้าไปในห้องนอนฤทธิ์ แสดงความเป็นห่วงกลัวเขาจะตัดสินใจผิดแล้วชีวิตจะดิ่งลงเหว

“หมายความว่ายังไงครับ”

“เข้ามาอยู่ที่นี่ตั้งหลายวันแล้วเธอยังไม่รู้อีกเหรอว่าอิทธิพลเสี่ยคงคาน่ะมากแค่ไหน ไม่ได้มีเฉพาะริมหาดเกาะมุกและในจังหวัดนี้เท่านั้น เครือข่ายนักเลงของเสี่ยคงคามีทั่วประเทศ หากเธอไม่ยอมรับเงื่อนไขของเสี่ย ก็หมายถึงว่าชีวิตเธอจะไม่มีความสุขไปจนวันตาย แล้วก็อย่าเชื่อมั่นพลังเทวดาของเธอนักเลย ผู้วิเศษที่ยอมสยบรับเงินของเสี่ยคงคายังมีอยู่ทั่วประเทศ เหนือฟ้าก็ยังมีฟ้า...เพราะฉันรู้สึกดีกับเธอหรอกนะ ฉันถึงเข้ามาเตือน...ฝันดีนะจ๊ะ”

หยาดฟ้ายิ้มโปรยเสน่ห์แล้วออกจากห้องไป ทิ้งให้ฤทธิ์นั่งนิ่งครุ่นคิดอยู่คนเดียว...ในที่สุด ฤทธิ์ยอมทำตามเงื่อนไขของเสี่ยคงคา โดยบอกกับเขาในเช้าวันถัดมาว่า

“หลวงปู่ยังไม่เคยสอนให้ถ่ายพลัง ผมไม่แน่ใจหรอกนะครับ ก่อนอื่นทุกคนต้องถือศีลแปดสักเจ็ดวัน”

“ศีลแปด นี่แกจะให้ฉันอดเหล้าอดข้าวเย็นเหรอวะ ไม่เอาๆๆ ถ้านายไม่คิดท้าทายฉัน นายก็ต้องถ่ายพลังให้ฉันได้ เว้นแต่ว่านายแหกตา ถึงตอนนั้นฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าพลังเทวดาบ้าบอของนายกับลูกปืน อะไรศักดิ์สิทธิ์กว่ากัน”

คำรณโวยวายแล้วชักปืนขึ้นมาเล็งไปที่ฤทธิ์ พร้อมๆกับสมุนทั้งสามต่างขยับตัวพร้อมปกป้องคำรณ

“พลังสายฟ้าของนายอาจมีพลังมาก แต่ถ้าลูกปืนทุกกระบอกจากพวกของฉันมันพุ่งไปที่นายเป็นจุดเดียว ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่านายจะทนได้ไหม”

ฤทธิ์ไม่มีทางเลือก ยอมถ่ายพลังเทวดาให้คำรณ พัน ธง และศรภายในห้องที่คงคาจัดให้อย่างมิดชิด โดยไม่ยอมให้กานดาเข้ามายุ่มย่ามวุ่นวาย

หลังจากเสร็จพิธี คำรณกับสมุนทั้งสามพากันไปลองวิชาที่ชายหาด ทิ้งฤทธิ์หมดสภาพอยู่ในห้องเพียงลำพัง...พลังสายฟ้าของฤทธิ์บังเกิดจะจะกับตา พวกคงคาถึงกับยิ้มร่าด้วยความตะลึงพรึงเพริด

“สนุกจังเลยพ่อ...ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะมีพลังแบบนี้ด้วย”

“ดีแล้ว ต่อไปจะได้ใช้มันทำมาหากินสร้างความร่ำรวยและอำนาจให้กับพวกเรา”

ทั้งกลุ่มหัวเราะชอบใจ ต่างจากเทวาที่กำลังข้ามฟากเพื่อหลบการไปร่วมงานแต่งงานของแสงจันทร์กับมนต์ เขาเห็นสายฟ้าฟาดเปรี้ยงก็นึกรู้ว่าต้องเป็นพลังของฤทธิ์อย่างแน่นอน ถ้าขืนให้เป็นอย่างนี้ชาวบ้านใกล้เคียงต้องเดือดร้อน

เทวาตัดสินใจใช้พลังของตนต้านพลังสายฟ้า ไม่ช้าท้องฟ้าก็สงบลงเช่นเดิม คงคากับหยาดฟ้าแปลกใจ รีบชักชวนพวกคำรณกลับเข้าบ้านเพื่อความปลอดภัย...

งานแต่งงานของแสงจันทร์กับมนต์จัดเลี้ยงที่ชายหาด คนสนิทใกล้ชิดมาร่วมงานแต่ขาดเทวาไปหนึ่งคน ก่อนหน้านี้ สิงห์ เดช และก้องเห็นพลังสลาตันของเทวาปะทะกับพลังสายฟ้าของฤทธิ์ที่ชายหาดฝั่งตรงข้าม สามหนุ่มไม่สบายใจและเป็นห่วงเทวา เร่งรีบชวนกันนั่งเรือประมงออกไปตามหา

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เกรท" ป๊ะ "เก้า" ยุ่งเหยิง ชวนฮา "เขาวานให้หนูเป็นสายลับ"

"เกรท" ป๊ะ "เก้า" ยุ่งเหยิง ชวนฮา "เขาวานให้หนูเป็นสายลับ"
17 พ.ย. 2562
07:01 น.