ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

พายุเทวดา

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เมื่อร่างกายหายเป็นปกติดีแล้ว เทวาเริ่มต้นหาเสียงโดยมีคนใกล้ชิดร่วมด้วยช่วยกันอย่างเต็มที่ คำรณเห็นถึงความจริงจังของพวกเทวาแล้วอดหวั่นใจไม่ได้ เตรียมทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อซื้อเสียงให้ตัวเองได้เป็นผู้ใหญ่บ้านสมดังใจ

ด้านฤทธิ์ในช่วงนี้ไม่เป็นอันทำอะไร คอยวนเวียนมาถามบุญกู้ว่าน้องคนสุดท้องของตนอยู่ที่ไหน แต่ไม่ได้คำตอบใดๆ แถมยังโดนบุญกู้ถุยน้ำลายใส่หน้าอย่างแค้นเคืองที่ฤทธิ์สั่งให้ลูกน้องซ้อมตนจนเลือดกบปาก

ฤทธิ์บันดาลโทสะตบหน้าบุญกู้แล้วต่อยท้องอย่างแรง ดารินกับปลาดุกแอบมองพฤติกรรมเลวร้ายของฤทธิ์อย่างรับไม่ได้ พลันมีลมพายุพัดกรูเกรียวมา ฟ้าร้องครืนๆ

“ใครวะ จะมาสำแดงพลังเทวดาตอนฟ้าเปรี้ยงๆ  อยู่ แถวนี้เหรอวะ ออกมาสิวะ ออกมา”

“แถวนี้ก็มีแต่วิญญาณหลวงปู่นั่นแหละ ไอ้ฤทธิ์ ไอ้เนรคุณ ได้เดนนรก ไอ้ทรพี”

บุญกู้ตะโกนด่าแล้วทรุดฮวบลงด้วยน้ำมือของฤทธิ์ที่บัดนี้เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยสัก เพราะคล้ามเข้ามาแฝงในร่าง มันตวัดสายตาไปทางดารินที่ซ่อนตัวแล้วพยายามจะตามจับแต่วิญญาณมนต์ช่วยทำให้มีเมฆหมอกสีเทาปกคลุมดารินกับปลาดุกไว้

ท้องฟ้ามืดครึ้มแปรปรวนปั่นป่วน ทำให้พวกเทวาที่ออกไปหาเสียงพากันรีบกลับมาที่วัดเพราะสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเหตุร้ายกับน้าบุญกู้ เมื่อกลับมาเห็นฤทธิ์จับผู้มีพระคุณเป็นตัวประกัน ทุกคนยอมไม่ได้ ตรงเข้าต่อสู้ โดยที่ฤทธิ์มีคล้ามช่วยเหลือ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ต่างปล่อยพลังที่ตัวเองมีออกมาห้ำหั่นกัน

คล้ามแน่ใจว่าคนที่ฤทธิ์ตามหาอยู่ในบริเวณนี้จึงจะตามจับมันด้วยตัวเอง แต่ทันใดคล้ามรู้สึกปวดหัวเหมือนโดนใครบีบ พร้อมๆกับหลวงปู่หาญปรากฏร่างให้เห็น

“ไอ้คล้าม ไอ้เดนปีศาจ จำไว้ว่าพลังพุทธคุณยิ่งใหญ่กว่าอะไรทั้งหมด”

พวกเทวาเห็นหลวงปู่ก็พากันพนมมือ แสงจันทร์ที่อยู่ในกลุ่มมองเห็นวิญญาณมนต์ถึงกับร้องไห้โฮ ฤทธิ์กับลูกน้องฉวยโอกาสนี้เร้นกายหายไป ในขณะที่คล้ามก็หายไปเช่นกัน ส่วนร่างหลวงปู่หาญค่อยๆเลือนรางจางไปพร้อมแสงสีทองสาดส่องขึ้นมาเป็นเวลากลางวันตามปกติ

นทีกับแสงจันทร์พาบุญกู้ไปรักษาที่อนามัย ฝ่ายดารินกับปลาดุกที่เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่ตลอดหลบกลับมาที่ห้องพัก ปลาดุกยังงงไม่หายว่าทำไมดารินมีพลังประหลาด แต่พอเซ้าซี้ถามก็ไม่ได้คำตอบเพราะดารินเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

เวลาเดียวกัน เดช ก้อง สิงห์ กำลังสงสัยเรื่องน้องคนเล็กที่คาดว่ามาอยู่ที่เกาะนี้แล้ว ทุกคนคาดคั้นเทวาเพราะคิดว่าเขาน่าจะรู้เรื่องนี้ ปรากฏว่าเทวาไม่รู้จริงๆ แต่คิดเหมือนทุกคน และหวังว่าวันหนึ่งทุกอย่างจะเปิดเผยโดยหลวงปู่

บุญกู้ร่างกายบอบช้ำแต่ร่ำๆอยากกลับวัด แสงดาวไม่ยอม ต้องการให้เขาอยู่ที่อนามัยจนกว่าจะแข็งแรง หมอนทีเห็นความเอาใจใส่ของแสงดาวแล้วยิ่งประทับใจ พูดอ้อมไปอ้อมมาเหมือนขอความรักจากหญิงสาว แต่เมื่อเห็นเธอก้มหน้านิ่งไม่ตอบก็อดน้อยใจไม่ได้ เปรยว่าบางทีตนอาจจะขอย้ายไปอยู่ที่อื่น

“หมอกลัวตายเหรอคะ”

“เปล่า...แต่เกาะมุกเจริญมากแล้ว ไม่ใช่ชนบทที่ผมอยากอยู่อยากรับใช้ อยากทำงานเป็นแพทย์ชนบทตามที่คิด”

“ถ้าเจริญด้วยวัตถุแต่มันทำให้คนมีจิตใจตกต่ำลง ที่นั่นก็เป็นแดนเถื่อนอยู่ดี ความเจริญต้องวัดกันที่จิตใจค่ะหมอ”

“งั้นตอนนี้เกาะมุกก็ล้าหลังเต็มทีสินะ”

“คนจนที่ความเจริญยังเข้าไม่ถึงก็มีอีกเยอะ เกาะมุกก็ไม่ต่างจากส่วนอื่นของโลกหรอกค่ะ รวยกระจุก จนกระจาย แถมคนจนยังถูกปั่นให้เป็นเครื่องมือสร้างความร่ำรวยให้คนกลุ่มเล็กๆ ที่รวยอยู่แล้วให้รวยยิ่งขึ้นด้วย”

“คนแบบนั้นน่ะคนจนนะ จนแบบยาจกเลย”

“เสี่ยคงคารวยเป็นพันเป็นหมื่นล้าน ทำไมหมอบอกว่าจน”

“ถ้ารวยแล้วก็ต้องพอ ถ้ายังไม่พอ ยังอยากรวยเพิ่มก็แสดงว่ายังจนอยู่ น่าสงสารที่เขาตกเป็นทาสเงินจนขาดความสุขไปทั้งชีวิต”

นทีพูดได้อย่างน่าประทับใจ แต่ยังไงแสงดาวก็ยังไม่นึกรักเขาอยู่ดี...เมื่อเธอกลับมาที่บ้านบอกเล่าเชิงปรึกษากับพี่สาว แสงจันทร์จึงสอนน้องโดยหยิบยกเรื่องแสงดาวแอบชอบเทวาขึ้นมาพูด

“ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่ารักใครข้างเดียวหรอก ที่พี่ยอมแต่งงานกับพี่มนต์ก็เพราะพี่เทวาไม่เคยเอ่ยปากจริงจังกับพี่...เราอาจไม่ใช่คนที่เขาพอใจก็ได้ ตอนนั้นพี่ยังคิดว่าพี่เทวาชอบเธอ”

“ไม่เลยพี่...พี่เทวาไม่เคยสนใจฉันเลย...ตอนนี้พี่มนต์ก็เสียไปแล้ว ทำไมพี่ไม่รื้อฟื้นเรื่องพี่กับพี่เทวาล่ะ บางทีพี่เทวายังคอยพี่อยู่ก็ได้นะ”

“พี่ไม่กล้าทรยศกับวิญญาณพี่มนต์หรอก แต่พี่จะไปพบพี่เทวา อยากรู้ว่าเขาคิดยังไงกับเธอ เผื่อจะทำให้ เธอตัดสินใจเรื่องคุณหมอได้ชัดเจนขึ้น”

แสงจันทร์มุ่งมั่นตั้งใจทำเพื่อน้องสักครั้ง แต่พอเธอไปคุยกับเทวาก็ได้คำตอบชัดเจนจากเขาว่า แสงดาวคือน้องสาว ไม่มีวันเป็นอื่นไปได้...

ooooooo

 หลังทราบจากเฮียเม้งว่าคะแนนเสียงของเทวาดีวันดีคืน คงคาไม่พอใจบ่นหยาดฟ้าไม่ทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยคำรณให้สมหวัง

“หยาดทำแล้วค่ะ แต่หัวคะแนนบอกว่าคุณคำรณ ไม่ออกไปพบปะชาวบ้าน”

“ร้อนจะตาย จะให้ผมไหว้คนไปทั่วหรือพ่อ..ไม่เอาละ”

“คำรณ...ถ้าไม่ทำ เราก็ไม่มีวันชนะ”

“ไหนพ่อว่าเงินสำคัญไง ทำไมไม่เอาเงินฟาดหัวมันไปล่ะ มันอยากได้เสียงละเท่าไหร่ก็ให้มันไปเลยสิ...ผมอยากได้ตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านมาแบบที่ไม่ต้องทำอะไรเลย แค่นี้พ่อช่วยผมไม่ได้เหรอ ถ้าทำไม่ได้พ่อก็หาคนไปยิงไอ้เทวาให้มันตายตามไอ้มนต์ไปอีกคน”

“อย่าเพิ่งค่ะคุณคำรณ หยาดว่าลองดูก่อนนะคะ ตั้งเวทีปราศรัยให้เฮียเม้งเกณฑ์คนมาฟัง จ่ายมันหัวละห้าร้อย เห็นคนมาฟังเราดำมืดไปหมดก็ข่มขวัญพวกมันจนหัวหดแล้วล่ะค่ะ”

คงคาเห็นด้วย สั่งหยาดฟ้าดำเนินการทันที...เมื่อเวทีพร้อมแล้ว และหยาดฟ้าก็ใช้เงินเกณฑ์ชาวบ้านมาจำนวนมาก คำรณจึงขึ้นปราศัย โดยมีเทวายืนฟังอยู่ห่างๆ หลังโดนดารินโน้มน้าวให้มา เผื่ออีกฝ่ายเล่นวิธีสกปรกเขาจะได้มีโอกาสชี้แจงกับชาวบ้าน

แล้วก็เป็นจริงอย่างที่ดารินคิด...นอกจากนโยบายอยู่ดีกินดีแล้ว คำรณยังปลุกระดมโจมตีเทวาเพื่อให้ชาวบ้านหมดศรัทธา หาว่าเขาเป็นชู้กับแสงจันทร์ ทั้งที่สามีของเธอเพิ่งตายไปไม่นาน และการตายของมนต์ยังมีเงื่อนงำ ไม่แน่ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังก็คือชายชู้ที่อวดอ้างว่าตัวเองมีศีลธรรม

เทวาทนไม่ไหวกระโดดขึ้นเวทีแย่งไมค์จากคำรณชี้แจงกับชาวบ้านอย่างตรงไปตรงมา

“พ่อแม่พี่น้องจงดู นี่คือหน้าตาของคนโกหก ใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่น...ผมกับพี่มนต์เป็นพี่น้องกัน รักและผูกพันกันอย่างไรพี่น้องเกาะมุกย่อมทราบดี เมื่อครูมนต์แต่งงานกับครูแสงจันทร์แล้วผมก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ และกลับมาเมื่อครูมนต์สมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ตลอดเวลาผมดูแลหลวงปู่หาญอยู่ มีพยานรู้เห็นตลอด ผมยืนยันว่าผมบริสุทธิ์ และไม่ได้เป็นอย่างที่นายคำรณกล่าวหา พ่อแม่พี่น้องครับ เรื่องแค่นี้เขายังโกหกแล้วนับประสาอะไรกับเรื่องที่ใหญ่กว่านี้เขาจะไม่โกหกเอารัดเอาเปรียบพ่อแม่พี่น้องล่ะครับ”

ชาวบ้านปรบมือเกรียวและยาวนานจนกระทั่งเทวาก้าวลงจากเวที...คำรณ คงคาและหยาดฟ้าหน้าซีดเผือด ครั้นพากันกลับไปที่บ้านกำนันฤทธิ์ หยาดฟ้าถูกคงคาเล่นงานโทษฐานเป็นคนให้ข้อมูลเรื่องเทวาเป็นชู้กับแสงจันทร์ ซึ่งเธออ้างว่าเห็นทั้งคู่นัดเจอกันที่ชายหาด คุยกันเหมือนคู่รัก

“แล้วทำไมถึงไปที่นั่น” คงคาไล่บี้จนหยาดฟ้าอ้ำอึ้ง แก้ตัวน้ำขุ่นๆว่า

“ถ้าเราไม่รู้ว่าศัตรูเราเป็นใคร ทำอะไร เราก็เสีย เปรียบมัน เสี่ยสอนหยาดเองนะคะ”

“อย่าบอกนะว่าคุณหยาดฟ้าชอบไอ้เทวา มันรูปหล่อนี่”

“เอ๊ะ คุณคำรณ อย่าปรักปรำฉันนะ”

“ไม่รู้ละ นายฤทธิ์ต้องจัดการเรื่องนี้ ถ้าหากว่าคำรณแพ้ไอ้เทวาละก็...ตำแหน่งกำนันของนายสะเทือนแน่” คงคาประกาศกร้าวเสียจนฤทธิ์รู้สึกหนาวๆร้อนๆ

ขณะเดียวกันที่บ้านสน...แสงจันทร์กับแสงดาวกลับจากฟังปราศรัย พูดคุยกันเรื่องเทวาประกาศชัดเจนถึงความสัมพันธ์กับแสงจันทร์ที่ไม่มีวันเป็นไปได้ ซึ่งเธอยอมรับและไม่เสียใจ แต่สนรู้สึกผิดเดินเข้ามาบอกลูกว่า

“พ่อได้ยินหมดแล้ว พ่อดีใจที่ได้ยินลูกพูด พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก พ่อเองก็มีส่วนผิดที่ทำให้ลูกต้องแต่งงานกับคนที่ลูกไม่ได้รัก...อย่าโกรธพ่อนะ”

“หนูไม่เคยโกรธพ่อ เพราะเชื่อว่าพ่อได้ให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่ลูกเสมอ”

“เราอยู่กันสามคนแบบนี้ก็ดีแล้วนะ ไม่ต้องมีคนอื่น เข้ามาในชีวิตเราหรอก” แสงดาวพูดขึ้นมา พี่สาวเลยถามเรื่องหมอนทีว่าตัดสินใจยังไง แสงดาวตอบชัดเจนว่าหมอเป็นคนดีแต่ไม่ใช่คนที่จะเป็นคู่ของตน

ooooooo

สนถูกสมุนของฤทธิ์ซ้อมโทษฐานที่เป็นหัวคะแนนให้เทวา แสงดาวโกรธมากตามมาต่อว่าเทวาว่าฉวยโอกาสกลับมาเกาะมุกในยามที่มนต์ตายเพื่อมาหาประโยชน์จากศพของมนต์

เทวาพยายามอธิบายแต่แสงดาวเอาแต่โมโหฉุนเฉียว เลยได้แต่บอกเธอว่าเขาจะเอาตัวคนผิดมาลงโทษให้ได้ แต่แล้วก็ไม่สำเร็จ เพราะไม่มีหลักฐานหรือพยานว่าเป็นลูกน้องของฤทธิ์คนไหนเป็นคนทำร้ายสน

การหาเสียงของทั้งสองฝ่ายเป็นไปอย่างเข้มข้นขึ้นทุกวัน หยาดฟ้ากับหวานใจออกเดินตลาดเกาะมุกช่วยคำรณหาเสียง แล้วเผอิญมาเจอเทวาพูดคุยกับชาวบ้านอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน ทำให้หยาดฟ้ารู้สึกหลงรักเทวายิ่งขึ้นไปอีกและคิดหาทางกำจัดดารินให้ออกไปจากเกาะมุก เพราะก่อนหน้านี้เคยเห็นทั้งคู่สนิทสนมกันราวกับเป็นคนรัก

คืนนี้เอง หยาดฟ้ากับหวานใจไปหาเรื่องดารินที่ร้านเหล้าของเฮียเม้งจนเกิดเหตุชุลมุน หยาดฟ้าฉวยโอกาสนั้นยิงปืนใส่ดารินแต่ปลาดุกรับเคราะห์แทน โดนยิงที่ต้นแขนเลือดอาบ

หยาดฟ้าแอบเก็บปืนใส่กระเป๋าสะพายแล้วทำไม่รู้ไม่ชี้ แต่ไม่รอดพ้นสายตาดารินไปได้ เธอกระชากกระเป๋าของหยาดฟ้ามาค้นจนเห็นปืนกระบอกนั้น

“เอาของฉันมานะ”

“เขม่ายังอยู่ ปลอกกระสุนและลูกกระสุนแค่นี้ก็เพียงพอที่ฉันจะเอาหล่อนเข้าคุกได้”

“ว่างจากชงเหล้าคงอ่านนิยายเช่าเยอะสินะ ถึงกล้าฝันว่าจะเอาฉันเข้าคุก”

“ฝันต่อไปเถอะย่ะ” หวานใจผสมโรงแล้วเดินตามหยาดฟ้าออกไป

ดารินเจ็บใจแต่ทำอะไรไม่ได้ หันขวับมาที่เฮียเม้ง ถามว่ามีเรือหรือเปล่า ตนจะพาเพื่อนไปโรงพยาบาลฝั่งโน้น

“อั๊วไม่รู้ แค่นี้อั๊วก็เจ๊งแย่แล้ว...ไปๆๆ จะไปไหนก็ไป”

ดารินประคองปลาดุกออกจากร้านไปเจอเดชขับรถสองแถวผ่านมา เทวาและก้องอยู่ในรถรีบลงมาช่วยกันพาปลาดุกขึ้นรถ...ด้านหยาดฟ้ากับหวานใจมุ่งหน้าไปบ้านกำนันฤทธิ์ เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เขาฟังอย่างหงุดหงิด

“กะจะยิงอีกคน แต่อีนังนั่นมันเข้ามาขวางยังไงก็ไม่รู้ ส่วนนังผู้หญิงชงเหล้ามันขู่ว่าจะเอาฉันเข้าตะราง มันยึดปืนไปด้วยนะ หลักฐานอย่างดีเลย”

“เสี่ยคงไม่ทำให้คุณหยาดติดคุกหรอกน่า”

“ก็จริง แต่ฉันไม่อยากให้เสี่ยมาเป็นภาระเรื่องนี้ อีกอย่างมันช่วงเลือกตั้งด้วย ฉันกลัวจะสาวไปถึงเรื่องโน้นเรื่องนี้จะกระทบงานของเสี่ย นายฤทธิ์ต้องช่วยฉันนะ”

ฤทธิ์พยักหน้า หวานใจมองทั้งสองคนอย่างผิดสังเกต

“ก็ดีเหมือนกัน...เสี่ยสั่งให้ผมจัดการกับไอ้เทวาอยู่พอดี”

“เกี่ยวอะไรกับเทวาด้วย” หยาดฟ้าพูดโพล่งอย่างตกใจ ฤทธิ์ตวัดสายตามองไม่พอใจ

“ห่วงมันมากนักเหรอ คุณหยาดลืมไปแล้วเหรอว่าผมเป็นกำนันอยู่ที่นี่ หูตาผมเป็นสับปะรด คุณหยาดไปทางไหนก็มีคนรายงานผมหมด”

“ฉันแค่ถามว่าเกี่ยวอะไรกับเทวา”

“ถ้าจะไปหาหมอที่ฝั่งโน้น นังนั่นมันจะให้ใครช่วย นอกจากไอ้เทวา...ดี คราวนี้จะได้ระเบิดเรือให้ตายในทะเลให้หมดเลย”

หยาดฟ้าหน้าซีด นึกเป็นห่วงเทวา...พอฤทธิ์ผลุนผลันออกไป หวานใจก็ถามข้อข้องใจว่า

“ทำไมนายฤทธิ์ถึงกล้าขึ้นเสียงวางอำนาจกับคุณหยาดล่ะคะ หรือว่า...”

“หุบปากเลย...แล้วก็ไม่ต้องเดาอะไรทั้งนั้น”

หยาดฟ้าตวาดแว้ดจนหวานใจหน้าเสีย ไม่กล้าตอแยอีก

ooooooo

ขณะที่พวกเทวดาพาปลาดุกนั่งเรือออกไปท่ามกลางความมืดสลัวของท้องทะเล จุดหมายคือโรงพยาบาลอีกฝั่งตรงข้าม ฤทธิ์ได้ส่งลูกน้องนั่งเรือเร็วไปดักยิง แต่เทวาใช้พลังเทวดาจนทำให้ลูกน้องของฤทธิ์เรือคว่ำตายกลางทะเล

ฤทธิ์โกรธและกลัวมากจึงขอความช่วยเหลือจากคล้าม แต่คล้ามกลับฉวยโอกาสแฝงร่างของฤทธิ์หาความสุขกับหยาดฟ้า พอเธอเห็นจึงบอกให้ฤทธิ์จัดการ เพราะเธอขยะแขยงไม่อยากเป็นเมียไอ้ผีบ้า

ฤทธิ์ไม่พอใจอย่างมาก ออกจากห้องนอนมาที่ห้องโถง กวาดตามองหาคล้าม

“อาจารย์...อาจารย์...ทำไมทำอย่างนี้ ออกมาพูดกันให้รู้เรื่อง ออกมา”

พลันคล้ามปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า ถามเสียงกร้าวว่ามีปัญหาอะไร?

“ทำไมอาจารย์ต้องแฝงร่างผม คุณหยาดเธอกลัว”

คล้ามวูบมาใกล้กระชากคอฤทธิ์ ตะคอกถาม “เอ็งบอกข้าไม่ใช่รึว่าเราจะเป็นคนคนเดียวกัน...เพื่อถ่ายพลังจากกันและกันได้”

“แต่คุณหยาดเป็นเมียผม ผมรักเธอ ผมไม่อยากให้...”

“เอ็งผิดสัญญาไอ้ฤทธิ์...ต่อไปนี้ข้าจะไม่ช่วยเอ็งอีกแล้ว ถ้ามีปัญหาอะไร อย่าเรียกข้าอีก”

สิ้นคำ คล้ามวูบหายไป ทิ้งให้ฤทธิ์หน้าซีดหน้าเสีย

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"แต้ว" โกรธโดนขโมยหอมแก้ม "เจมส์จิ" เจ้าเล่ห์อยากฟื้นอดีตรัก

"แต้ว" โกรธโดนขโมยหอมแก้ม "เจมส์จิ" เจ้าเล่ห์อยากฟื้นอดีตรัก
30 มี.ค. 2563
08:01 น