บ้านเมืองสมัยโบราณผู้คนยังน้อย เมื่อรบชนะก็ต้องเทครัวเอาคนมาเป็นกำลัง สำนวนเมืองเหนือว่า เก็บข้าใส่เมืองผมผิดหวังรัฐบาลทหาร ชูธงปฏิรูปโลดลิ่วอยู่ดีๆ พอถึงโค้งเข้าสนามการเมืองก็เลือกเก็บของเก่า เอ๊ย! นักการเมืองเก่าเข้ามาเสริมกำลัง เอาชนะกันแบบเก่าๆแต่พอนึกได้เรื่องแบบนี้เขาทำกันแต่โบร่ำโบราณนานมา ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไรเลยเมืองจีนสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ จำ “หลี่ปู่เว่ย” อัครมหาเสนาบดีได้หรือไม่ นี่คือต้นตำนานการเลี้ยง “ชือเค่อ” (อาคันตุกะพึ่งกิน) ที่ใช้ได้ผลที่สุดคฤหาสน์ของหลี่ปู่เว่ยต้อนรับขับสู้อาคันตุกะระดับจอมยุทธ์มากมาย นักรบ นักพิชัยสงคราม ยอดกระบี่ ยอดกวี ฯลฯ กระทั่งยอดนักตัดช่องย่องเบา และที่น่าสนใจเขาจงใจเลี้ยง “เล่าไอ่”บุรุษเลื่องชื่อเรื่องประเวณีกับเหล่าสตรีทั้งหลาย อย่างประคบประหงมในสถานการณ์ที่เกรงว่า “ไทเฮา” อดีตชู้รักจะเป็นเภทภัยหลี่ปู่เว่ย ส่ง “เล่าไอ่” เข้าไปแทนที่ตัวเองเล่าไอ่เอา “ไทเฮา” อยู่ กลายเป็น “เสี้ยนการเมืองใหม่” จนเขาต้องร่วมมือกับจิ๋นซีโค่นล้มการลงทุนเลี้ยงชือเค่อไว้นับพันนับสิบปี สำหรับหลี่ปู่เว่ย เมื่อเลือกใช้ใครคนเดียว อย่างเล่าไอ่ทำงานเดียวได้ผลถือว่ากำไรเกินคุ้มแต่กับ “เมิ่งฉางจุน” ผู้ยิ่งใหญ่ยิ่งในแคว้นฉี สมัยชุนชิว เล่าขานกันว่า เขามีชือเค่อเอาไว้ถึงสามพันคน...เมื่อถึงสถานการณ์หนึ่ง เขาคิดว่า “ขาดทุน”ก่อนหน้านั้น ชือเค่อหลายคนแนะนำความคิดดี และทำอะไรที่ดีๆ ช่วยให้เขามีตำแหน่งในแคว้นฉีสูงขึ้นและสูงขึ้นแล้ววันหนึ่งอำนาจและตำแหน่งที่สูงของเมิ่งฉางจุนก็พลิกด้านฉีอ๋องแห่งแคว้นฉีถูกยุว่า เมิ่งฉางจุนกำลังกลายเป็นภัยอำนาจของอ๋องเสียเองเพื่อความมั่นคงของอำนาจ ฉีอ๋องสั่งปลดเมิ่งฉางจุนทันทีอำนาจหมด เงินทองที่เคยมีเลี้ยงดูชือเค่อก็หมด คนสามพันคนที่เคยกินดีอยู่ดี เริ่มตีจากไปทีละคนสองคน จนเหลือ “เฝิงฮวน” อยู่คนเดียวเฝิงฮวน ฉลาดลึกซึ้งมาก เขาแทนคุณด้วยการเดินเกมการเมือง ทำให้ฉีอ๋องรู้สึกว่า แคว้นฉีขาดเมิ่งฉางจุนไม่ได้ ไม่ช้าฉีอ๋องก็คืนอำนาจยศศักดิ์ให้เมิ่งฉางจุนเหมือนเดิมและทันทีบรรดาชือเค่อที่หนีหน้าไป ก็ค่อยๆทยอยกลับมาเสนอหน้าวันนั้นเมิ่งฉางจุนโกรธมาก บอกเฝิงฮวนว่า จะถ่มน้ำลายรดหน้าและไล่ส่งทุกคน แต่เฝิงฮวนล้ำลึกกว่า เตือนสติเมิ่งฉางจุนว่าหิวก็หาที่พึ่ง อิ่มก็ปลีกตัวหนี มั่งมีก็ประจบ ยากจนก็ตีจาก นี่คือโรคร่วมแห่งวิสัยมนุษย์เหมือนตลาดตอนเช้าผู้คนก็จอแจ เบียดเสียดยื้อแย่งซื้อของ แต่พอพลบค่ำ ตลาดวายไม่มีอะไร ใครจะไปยัดในตลาดอีกเล่ารู้จักธรรมชาติมนุษย์ ก็ควรจะดูแลเลี้ยงดูคนพวกนี้ต่อไป ใช้ประโยชน์ให้ได้เช่นเดียวกับที่แล้วมาเมิ่งฉางจุนฟังคำแนะนำเฝิงฮวน เปลี่ยนใจเลี้ยงดูชือเค่อแล้วเขาก็ยิ่งใหญ่อยู่ในแคว้นฉีต่อไป โดยไม่มีใครโค่นล้มเขาได้อีกทบทวนเรื่องชือเค่อจากประวัติศาสตร์จีนแล้ว ผมก็หายแปลกใจการเมืองไม่ว่ายุคใดสมัยไหนก็เป็นเช่นนี้ อย่าเผลอไปหวังอะไรกับนักการเมืองหน้าใหม่ อุดมคติใหม่ๆ อะไรไปเลย ใหม่ๆที่ว่าไม่นานไม่ช้าก็เก่ากะลา วิ่งหาพรรคใหญ่ซุกหัวเหมือนกันทุกคน.กิเลน ประลองเชิง
