เรื่องที่ 37 ในหนังสือคารมคมปัญญา (สุขภาพใจ พิมพ์ ม.ค.2568) ประสิทธิ์ ฉกาจธรรม เรียบเรียงจากคัมภีร์เยี่ยนจื่อ ชุนชิว ยุคชุนชิว (227 ปีก่อน พ.ศ.ถึง พ.ศ.67)ไม่เพียงชื่อเรื่อง หนูในศาลเจ้า จะสะดุดใจ เนื้อหาในเรื่อง ยังลึกล้ำซ่อนคมไว้ให้คิดต่อมากมายใครที่เคยอ่านแล้วก็ควรจะอ่านอีกสักครั้ง...ไม่เชื่อก็ลองกษัตริย์ฉีจิ่งกงขอคำปรึกษาจากเยี่ยนจื่อ “การบริหารบ้านเมืองกลัวสิ่งใดมากที่สุด”เยี่ยนจื่อตอบเพียงสั้นๆ “กลัวหนูในศาลเจ้า”“หมายความว่าอย่างไร?” ฉีจิ่งกงสงสัยเยี่ยนจื่อจึงค่อยๆอธิบาย“ศาลเจ้าคือสถานที่บูชาบวงสรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สร้างขึ้นด้วยเสาไม้และกำแพงดินเหนียว หนูชอบเข้าไปขุดรูทำรัง จะสุมไฟไล่ก็กลัวจะไหม้ลามต้นเสา จะขังน้ำให้ท่วมรังหนูก็กลัวทำให้กำแพงดินเหนียวพังทลายหนูตัวน้อยใหญ่จึงอาศัยอยู่อย่างมีความสุข ออกลูกออกหลานมากมาย โดยที่ผู้คนไม่รู้จะทำยังไง?ประเทศชาติก็เป็นเช่นเดียวกัน คนรอบกายของฝ่าบาทจำนวนไม่น้อยก็คือหนูในศาลเจ้า”จบเรื่องสั้นๆแค่นี้ ยังไม่ทันที่ผู้อ่านจะคิดอะไร ประสิทธิ์ ฉกาจธรรมมีคำอธิบายเพิ่มเติมนักอ่านนิยายกำลังภายในคงจะคุ้นเคยสำนวนจีน “ขว้างมุสิก เกรงภาชนะเสียหาย”ดูเหมือนหนูทั้งหลายจะซาบซึ้งสำนวนนี้ หรือเนื่องจากหนูเป็นสัตว์เฉลียวฉลาดเจ้าเล่ห์ จึงมักแอบซ่อนอยู่ใกล้สิ่งที่มีคุณค่าราคาสูง เพื่ออาศัยบารมีของสิ่งนั้นคุ้มครองป้องกันตัวถ้าหนูยังรู้จักคิดเช่นนั้น มนุษย์ที่มีสมองใหญ่กว่าหนูย่อมต้องเรียนรู้ และสามารถนำมาใช้ได้แยบยลกว่าในประวัติศาสตร์ทุกประเทศ เราจึงมีโอกาสพบเห็น “หนูในราชสำนัก” วิ่งกันเพ่นพ่าน ทั้งขันทีขี้ฉ้อ และขุนพลสอพลอ นับกันไม่หวาดไม่ไหวธุรกิจเอกชนก็หนีไม่พ้นพวกหนูสกปรกเจ้าเล่ห์ ยิ่งเป็นธุรกิจเก่าแก่ก็ยิ่งยั้วเยี้ยเต็มองค์กร ไม่ว่าคนสนิทเถ้าแก่ใหญ่ คนใกล้ชิดเถ้าแก่เนี้ย เมียเก็บเสี่ยใหญ่ ขวัญใจเสี่ยเล็กธรรมชาติของหนู มีฟันหน้าแหลมคมแข็งแกร่ง มีความสามารถในการกัดแทะทำลายล้างสูง องค์กรใดมีหนูอยู่อาศัยมาก ย่อมเสี่ยงต่อการถูกกัดกร่อนจนพังทลายไปต่อหน้าต่อตาหรือบางที อาจต้องจำใจยอมให้โครงสร้างเก่าแก่ทั้งหลายพังทลายไป แล้วค่อยสร้างขึ้นใหม่ อาจจะง่ายกว่าการไล่กำจัดหนูที่ซุนซ่อนอยู่ เพราะพลพรรคหนูทั้งหลายนั้นมีอิทธิฤทธิ์ร้ายกาจอย่างคาดไม่ถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดา “อีหนู” ทั้งหลาย หนูตัวผู้ที่ว่าร้าย ชิดซ้ายไปเลยคำอธิบายของประสิทธิ์ ฉกาจธรรม จบแค่นี้...เหลือช่องเล็กๆให้ผมรอดไปคิดได้แค่ ทั้งหลายทั้งปวงที่อ่านๆกันมา เป็นเรื่องของหนูในศาลเจ้า...เท่านั้นแต่ถ้าคิดต่อไปให้เข้ากับเรื่องสดๆร้อนๆในการเมืองไทย... กับหัวข้อเรื่อง เป็น “ศาลเจ้าของ (คุณ) หนู” ตอนเริ่มต้นก็สับสนอลเวงกันแล้ว จะตั้งรัฐบาลสูตรไหน...ดีเอ้า! เอาเรื่องเดียว...ก็เมื่อตั้งเป้าอยากได้รัฐบาลโปร่งใส ...ไม่เอาเทา แล้วจะเอาเพื่อนเก่า เจ้าตำรับ พรรคกล้าธรรม ของคุณธรรมนัสไปไว้ที่ไหน?เรื่องนี้เรื่องเดียวก็ทั้งยุ่งทั้งยืดยาวยิ่งกว่ามหากาพย์รามเกียรติ์.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
