ภาษาข้อเขียนที่งดงามอ่านง่าย เนื้อหาซ่อนปรัชญาลุ่มลึก จนถูกเรียก “ร้อยแก้ว” มีไม่มากนะครับ เรื่องแมลงเม่าโฉบไฟ ในสายธารแห่งศรัทธา (หงอิ้งหมิง เขียน บุญศักดิ์ แสงระวี แปล สำนักพิมพ์ ก.ไก่ พิมพ์ พ.ศ.2535) ผมอ่านแล้วประทับใจ จนคิดว่าเป็นร้อยแก้วเรื่องหนึ่งที่ควรอ่านอ่านแล้วก็ควรแบ่งปัน ชวนเพื่อนๆอีกหลายๆคนอ่านกลางวัน ฟ้าสีครามสดใสสุดสายตา ฝูงห่านป่าบินผ่านมา ท่ามกลางแสงแดดอบอุ่น เต็มไปด้วยอิสระเสรีกลางคืน ดวงจันทร์สุกสะกาวบนท้องฟ้า นกราตรีส่งเสียงร้องสำเริง สำราญ กลางกระแสลมเย็นเหมือนสายฝน ดูสุขสราญใจเป็นอย่างยิ่งนี่! เป็นเพราะแผ่นฟ้าผืนดินนี้กว้างใหญ่ไพศาล มิได้พันธนาการสรรพสิ่งทั้งหลายไว้แต่ทว่า! พวกแมลงเม่า เหตุไฉนจึงคิดสั้น มุ่งแต่จะบินเข้าไปในเปลวไฟ จนสูญเสียชีวิตตัวเองเสียเล่าสถานการณ์คล้ายกัน ในป่าเขาลำเนาไพร น้ำใสหญ้าเขียวแล้ว แต่มีรสโอชา แต่ไฉน? นกเค้าแมวจึงชอบกินซากหนูที่เน่าเปื่อย?นี่ล่ะ! กระมัง จึงเป็นเหตุให้คนโบราณชอบกล่าว “ฟ้าทำเวร หลีกเลี่ยงได้ คนสร้างกรรม อยู่ไม่ได้?”เมื่อเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ เราสามารถจะหลบหลีกให้พ้น แต่คนเรา...ถ้าไม่รักถนอมตัวเองเช่นนี้แล้ว ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถจะช่วยไว้ได้ภาษิตรากผักบทหนึ่งจึงเขียนว่า แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ คือการปลิดชีพตัวเอง นกเค้าแมวกินหนูเน่า คือการประจานตัวเองเราลองหันมามองมนุษย์ด้วยกัน ถ้าหากไม่สามารถจะทอดตาไปให้ไกล วุ่นวายอยู่แต่เรื่องเงินทอง ชื่อเสียง เกียรติยศ นั่นก็เท่ากับ รนหาความลำบากใส่ตัวเพราะการวุ่นอยู่กับการหาเงิน หาประโยชน์ จะทำให้สูญเสียความเกษมสำราญแห่งชีวิตไปทั้งสิ้นแม้กระนั้นก็ตามทีในโลกนี้มีใครบ้างสามารถละวางชื่อเสียง ลาภยศเฉพาะหน้า หันมาแสวงหาความเกษมสำราญจากธรรมชาติอย่างเต็มที่บทสรุปที่เป็นคติสอนใจจากเรื่องนี้ สองประโยคสั้นๆ ทะเลทุกข์เวิ้งว้าง หันหลังกลับคือฝั่งหรืออาจจะสรุปให้ยาวออกไปอีก...ใต้ฟ้าแจ่มเดือนกระจ่างเหินหาวได้ไร้ขอบเขต แต่แมลงเม่ากลับบินเข้าหาเปลวเทียน ลำธารใสหญ้าเขียวขจี ดื่มกินได้ตามใจชอบ แต่นกเค้าแมวกลับชอบรสหนูเน่าเออหนอ! คนที่ไม่เป็นแมลงเม่า ไม่เป็นนกเค้าแมว ในโลกนี้ จะมีสักกี่คน?ประโยคที่จบด้วยคำถาม...ทำให้ผมมโนต่อได้ทันทีถึงคนระดับผู้นำอย่างน้อยก็สองคนคนแรก ชื่อ ทักษิณ ชินวัตร ขณะนี้ยังอยู่ในช่วงเวลา ที่ภาษาชาววัดเรียก ปลีกวิเวก ภาษาชาวบ้านเรียก เรือนจำ ผ่านเดือนแรกในชีวิตไปแล้ว มีข่าวออกจากปากลูกสาว...พ่อเป็นนักโทษระดับความประพฤติดีกำลังจะถูกมอบหมายให้รับงานคุมนักโทษออกจากนอกคุก มาลอกท่อริมถนนคนที่สอง ดูจากภายนอก กำลังสนุกสนาน เพลิดเพลินกับลาภลอยการเมือง...รับบทนายกฯ แต่สถานการณ์การเมือง และกรอบเวลาสี่เดือน (และช่วงต่อเวลาอีกสี่เดือน)...ที่จำกัดแค่นั้นหากคุณอนุทินพลิกวิกฤติเป็นโอกาส ทำอะไรดีๆ เป็นที่ประทับใจ ผู้รู้มากมาย...มองว่า คุณอนุทินคนนี้ฉลาดนัก...เลือกเวลาอยู่สั้นสี่เดือน เพื่อจะอยู่ยาวเป็นรัฐบาลต่อไปอีกสี่ปีคนอื่นจะมองอย่างไร ผมไม่รู้ ผมรู้จากสังหรณ์ส่วนตัว คนที่มาด้วยปัญหาเขมร ก็จะต้องไปด้วยปัญหาเขมรหรือไม่ คนที่นั่งเรือที่โจรพาย ก็อาจจะจมน้ำตายเพราะโจรล่มเรือ.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
