สังคมเราเดินทางย้อนยุค กลับเข้าสู่ครั้งที่ภาพยนตร์อินเดียยังฟูเฟื่องหนังอินเดียแต่เดิมนั้น เต็มไปด้วยอภินิหาร มากมายด้วยเทพ เยอะด้วยผู้วิเศษ เหาะข้ามภูเขา ลุยห้วงมหรรณพกันสะเทือนจอวันนี้ สังคมไทยก็ไม่ต่างกัน มีผู้ทรงฤทธิ์ ผู้ทรงศีล ที่ต่อมากลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลทางความเชื่อ!!ออกมาแย่งซีนกันเป็นรายวันมีทั้งเซียนเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ แข่งกันเจื้อยแจ้วสำแดงฤทธิ์เดชใครของจริง-ของเท็จ เราไม่รู้??รู้แค่ว่า ใครออกมาสไตล์นี้ รายได้จะดีตามดีกรีที่เข้าถึงบท!!บางรายผ่านไปไม่กี่ปี พลิกสถานะทางชนชั้นและเศรษฐกิจ กลายเป็น...มหาเศรษฐี!!ถนนทุกสายมุ่งหน้าขอรับบริจาค ไม่เว้นหน่วยงานของรัฐก็ร่วมเป็นชูชกวงเงินสะพัดปลิวว่อน ออกจากซุปเปอร์ตู้เซฟ แจกยิ่งกว่าพระเวสสันดรชนิดที่ว่ากระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ อายม้วน?การช่วยเหลือเผื่อแผ่ผู้ด้อยกว่า เป็นเรื่องดี แต่ทุกอย่าง...ต้องมีที่มาที่ไป!!พฤติกรรมสไตล์ “ผู้มีแต่ให้” เคยมีมาแล้วหลายครั้งในสังคมนี้ แต่เมื่อสังคมจับได้ไล่ทันบทบาทท้ายสุด...คือจบไม่สวย ไม่บินหนีออกนอก ก็คอตกเข้าคุก!!“สันติพงษ์ นาคประดา”‘‘แจ๋วริมจอ’’jaewrimjor@gmail.comคลิกอ่านคอลัมน์ “ทีวีบันเทิง” เพิ่มเติม
