“สุดยอดบทความอีกแล้วครับท่านพี่ ได้อ่านก็สุขล้นเหลือประเทืองปัญญาเช่นเดิม แถมได้ความรู้ในการประกอบอาหารสุดแสนจะอร่อยและเลิศเลอเพอร์เฟกต์จากภูมิปัญญาถิ่นใต้ชาวเราบ้านเกิดเมืองนอน อันสุดแสนจะทรงคุณค่าเหลือคณาได้รูปแบบแห่งภูมิปัญญาที่เรียนรู้สั่งสมและถ่ายทอดสืบต่อกันมาชั่วนาตาปี จนกลายเป็นของดีของเด็ด เป็นอาหารพื้นถิ่นแดนใต้เลิศสุดแสนทั้งคุณค่าทางโภชนาการและคุณค่าทางจิตใจ เป็นอีกหนึ่งเอกลักษณ์ทั้งของชาวใต้และชาวไทยเราทุกคนการจัดลำดับและเปรียบเทียบความอร่อยนั้นเป็นไปตามหลักเกณฑ์ใด ไม่มีใครรู้ได้ แต่การจัดลำดับเพื่อเปรียบเทียบอาหารยอดแย่นั้น นับเป็น 1 เรื่องที่โง่เขลาเบาปัญญาที่สุดในขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องที่เสี่ยงและท้าทายต่อภูมิปัญญา ต่อประเพณีวัฒนธรรมและต่อผู้คนในประเทศชาติต่างๆเหล่านั้นที่ถูกด้อยค่าโดยไม่มีข้อมูลข้อเท็จจริง หรือไม่มี หลักเกณฑ์อันใดที่เป็นสากลสามารถมาตัดสินได้เลย แม้เพียงชั่วครู่แห่งความรู้สึกอันเล็กน้อยคนดีและมีสามัญสำนึกจะรู้ว่าการด้อยค่า ไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีชีวิตหรือไม่มีชีวิตก็ตาม ย่อมมีจิตและเจตนาเพื่อกดลง เหยียบย่ำ หรือทำให้สิ่งเหล่านั้นหมดคุณค่าไปในสายตาของผู้อื่นในความเป็นจริงแล้ว ผู้ที่เจริญแล้ว มีสติและสัมปชัญญะ รู้ผิดชอบชั่วดีและมีคุณธรรมในจิตใจ จะสามารถทราบได้เป็นอย่างดีและรู้อยู่เต็มอกเต็มหัวใจสำหรับผม แกงไทยของคนไทย ไม่ว่าจะเป็นภาคใด พื้นถิ่นใด วัฒนธรรมใด ชนชาติพันธุ์ใดๆ ล้วนหลอมรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยรวมกันเข้าเป็นหนึ่งใจเดียวกันครับ”.“เฉลิมพล หอยสังข์ทอง”‘‘แจ๋วริมจอ’’jaewrimjor@gmail.comอ่าน "คอลัมน์หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ" ทั้งหมดที่นี่
