ผมกำลังชั่งใจ หากจะเลือกเล่าเรื่อง “คนตะกละกินถั่ว” (หนังสือ เรื่องเล็กๆความหมายใหญ่ๆ สุริยเทพ ไชยมงคล สำนักพิมพ์อินสไปร์ พ.ศ.2553) เรื่องที่เคยเล่าไปแล้วหลายครั้งการเล่าครั้งนี้ จะให้แง่คิดอะไรกับผู้คนในโลกที่กำลัง ร้อนเป็นไฟได้บ้างเรื่องเริ่มต้นว่า ชาวนาจอมตะกละคนหนึ่ง วันหนึ่งอยากกินถั่วขึ้นมา เขางุ่นง่านควานหาไปทั่วบ้านอยู่ครึ่งวันในที่สุด เขาก็เจอถั่วอยู่ก้นขวดโหลลึกมากปากแคบใบนั้น เขาล้วงมือลงไปหยิบถั่วได้ทั้งกำมือแต่เกิดปัญหาเขาเอาถั่วขึ้นมากินไม่ได้ มือเขาติดอยู่ปากขวด ไม่ว่าเขาจะออกแรงดึงอย่างไร ก็ดึงมือไม่ออกความอยาก ชาวนาร้อนใจมาก เขาร้องเอะอะโวยวาย ด่ากราดลั่นบ้าน ภรรยาได้ยินเสียงก็วิ่งเข้ามาช่วยเธอพยายามใช้วิธีต่างๆนานา แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เพื่อนบ้านได้ยินเสียง ก็ชวนกันมายืนดู เพื่อนคนหนึ่งท่าทีมีสติปัญญา บอกชาวนา“ถ้านายยอมทำตามคำที่ฉันบอก ฉันก็คงช่วยนายได้”“ถ้าเอามือฉันออกมาได้ จะให้ทำอะไรฉันก็ยอม” ชาวนาว่า“ก่อนอื่น นายต้องดันมือเข้าไป จนเกือบถึงก้นขวด”ปัญหาที่ชาวนากำลังเจอ ทั้งใหญ่ทั้งยาก ชาวนาประหลาดใจกับคำแนะนำที่ง่ายๆ แต่ก็ทำตาม“แล้วนายก็แบมือ ปล่อยเม็ดถั่วทิ้ง จากนั้นก็ค่อยๆ ดึงมือออก”ชาวนาค้านอึงในใจ ที่มือฉันต้องติดอย่างนี้ ก็เพราะกำเมล็ดถั่วไม่ใช่หรือ? แล้วจะให้ปล่อยทิ้งไปง่ายๆได้ยังไง?” แต่เพื่อจะให้มือออกมาได้ ชาวนาก็ต้องทำตาม แน่อยู่แล้ว ชาวนาดึงมือออกจากปากขวดโหลนั้นได้สำเร็จ“เอามือออกได้ก็จริง” ชาวนาหลุดปาก “แล้วเมล็ดถั่วของฉันล่ะ”เพื่อนบ้านหยิบขวดโหลขึ้นมา คว่ำลงในฝ่ามือ เมล็ดถั่วทั้งหมดก็หล่นใส่มือชาวนาได้ง่ายดาย“นายเป็นพ่อมด นี่นา”จนเมื่อเขาหยิบเมล็ดถั่วเข้าปากเคี้ยวแล้ว ชาวนายังอึ้ง...ในภูมิปัญญาของเพื่อนบ้านคนนี้อยู่อีกเป็นนานเรื่องเล็กๆจบตรงนี้ มีคำอธิบายความหมายใหญ่ว่า พ่อมดไม่ได้มีเวทมนตร์คาถาใดเลย นอกจากสติปัญญาธรรมดาการจะเอาเมล็ดถั่วออกจากขวดโหลนั้น ไม่ใช่เรื่องยากอะไร หากชาวนาไม่ได้หน้ามืดเพราะความตะกละอยากกินถั่วเกินไปที่จริงยังมีวิธีแก้ปัญหาอีกหลายวิธี สิ่งสำคัญอย่าให้ความเคยชิน ความมักง่ายหรือความอยาก...ทำให้ตกหลุมพราง ในกรณีนี้ นอกจากวิธีคว่ำปากขวดโหล ก็อาจเอาช้อนยาวๆมาค่อยๆตักขึ้น หรือจะใช้ตะเกียบคีบหากไม่มีเครื่องมืออะไร อีกวิธีที่ทำได้คือเทน้ำลงขวดโหลให้ถั่วลอยขึ้นมา หรือวิธีสุดท้าย แต่ต้องลงทุนเพิ่มสักหน่อย ทุบขวดโหลให้แตกไปเลยเพื่อให้ถึงเป้าหมาย จำเป็นต้องมีทางเลือกไว้หลายทางอ่านเรื่องคนตะกละกำถั่วจบ คงได้สติคิดขึ้นบ้าง ปัญหาไม่ว่าเล็กใหญ่ มีทางให้เลือกแก้ ขอเพียงละกรอบวิธีคิดเดิมๆ และประการสำคัญ อย่าโกรธ อย่ากลัว อย่างก จนเกินไป เราจะถึงเป้าหมายได้เอง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
