การเมืองระดับท้องถิ่นเริ่มคึกคักขึ้นมาโดยลำดับ หลังจากมีการเลือกตั้งนายกและสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) มา 29 จังหวัด วันนี้มาถึงลอตใหญ่ กกต.ประกาศสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกและ นายก อบจ.ที่เหลืออยู่พร้อมกันทั้งประเทศ 47 จังหวัด ระหว่างวันที่ 23 ถึง 27 ธันวาคม เลือกตั้ง 1 กุมภาพันธ์อาจเป็นเพราะพรรคภูมิใจไทยเป็นผู้ควบคุมการบริหารกระทรวงมหาดไทย จึงไม่พูดถึงการกระจายอำนาจ จากส่วนกลาง สู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ตามที่รัฐธรรมนูญหลายฉบับเปิดทางไว้ เพราะพรรคภูมิใจไทยเป็นผู้นำสายอนุรักษ์นิยมตัวพ่อ ยืนยันที่จะปกครองประเทศตาม “ระบบรัฐราชการรวมศูนย์”รัฐธรรมนูญ 2540 ที่เรียกกันว่า “ฉบับประชาชน” และฉบับ 2550 เขียนเปิดทางไว้ว่า ให้กระจายอำนาจสู่ อปท. ให้ท้องถิ่นพึ่งตนเอง และตัดสินกิจกรรมของท้องถิ่นได้เอง ให้ อปท.มีส่วนร่วมในการดำเนินการตามนโยบายพื้นฐานของรัฐ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อม ให้เป็น อปท.ขนาดใหญ่ ตามเจตนารมณ์ของประชาชนกรุงเทพมหานครเป็นเพียงจังหวัดเดียวที่ได้รับพัฒนาเป็น อปท.ขนาดใหญ่ให้ประชาชนเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด และสมาชิกสภา กทม. ตั้งแต่ปี 2518 ผ่านมาแล้วเกือบ 50 ปี กทม.จึงเป็นเพียงจังหวัดเดียวของประเทศไทย ที่ไม่มีองค์กรปกครองส่วนภูมิภาค มีแต่ส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น เช่นเดียวกับนานาประเทศประชาธิปไตยอีก 76 จังหวัดยังมีการปกครองส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่นครบถ้วน มีผู้ว่าราชการจังหวัด ข้าราชการส่วนภูมิภาคมีอำนาจสูงสุด แม้จะมีนายก อบจ. ซึ่งเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่น และมาจากการเลือกตั้งของประชาชน แต่ยังอยู่ภายใต้อำนาจของผู้ว่าฯ ทั้งยังมีเทศบาล มีองค์การบริหารส่วนตำบล และมีกำนันผู้ใหญ่บ้านทับซ้อนกันองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีสมาชิกสภา อบต. และนายก อบต. มาจากการเลือกตั้ง และยังมีกำนัน ผู้ใหญ่บ้านทับซ้อนอยู่ เพราะข้าราชการและนักการเมืองสายอนุรักษ์นิยม ต้องการอนุรักษ์ความทับซ้อน ก่อให้เกิดความขัดแย้งในตำบล สิ้นเปลืองงบประมาณ และเป็นรัฐราชการรวมศูนย์ดูเหมือนว่ามีพรรคประชาชนเพียงพรรคเดียว ที่พูดถึง “การกระจายอำนาจ” สู่ท้องถิ่น แต่ไม่รู้ว่าจะกระจายอย่างไร ไม่จำเป็นต้องใช้ทุกจังหวัด เป็น อปท.ขนาดใหญ่ ที่ผู้ว่าฯมาจากการเลือกตั้ง รัฐธรรมนูญเสนอแนะให้เริ่มต้นที่จังหวัดที่มีความพร้อมทั้งในด้านการเมือง เศรษฐกิจ และด้านสังคม ทำไม กทม.จึงทำได้ และทำได้ดีกว่าคลิกอ่านคอลัมน์ “บทบรรณาธิการ” เพิ่มเติม
