กรงเล็บของไดโนเสาร์มีหน้าที่หลายอย่าง แต่กรงเล็บของไดโนเสาร์เธอโรพอด 2 กลุ่ม ที่มีความประหลาดยังคงเป็นปริศนามาจนถึงปัจจุบัน ท้าทายให้ไขความกระจ่าง นั่นคือไดโนเสาร์อัลวาเรซซอรัส (Alvarezsaurs) และ เทอริสิโนซอร์รัส (Therizinosaurs) ซึ่งอัลวาเรซซอรัสถูกอธิบายว่าเป็นไดโนเสาร์ขนาดเล็กที่สุดเท่าที่เคยมีมา ตัวเท่าไก่ มีขาหน้าแข็งแรงและกรงเล็บเดี่ยวสุดแกร่ง แต่เทอริสิโนซอรัสญาติสนิทของมัน กลับวิวัฒนาการไปในทางตรงกันข้าม แม้กรงเล็บจะคล้ายเคียวและยาวพอๆกับดาบซามูไรทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยบริสตอล และสถาบันบรรพชีวินวิทยาสัตว์มีกระดูกสันหลังและมานุษยวิทยาบรรพกาล (IVPP) ของสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน ในกรุงปักกิ่ง เผยว่า ได้พัฒนาวิธีการคำนวณแบบใหม่ในชีวกลศาสตร์เพื่อระบุหน้าที่ของกรงเล็บไดโนเสาร์ สร้างแบบจำลอง 3 มิติของกรงเล็บด้วยเครื่องเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ และสร้างแบบจำลองความเค้นและความเครียดด้วยวิธีทางวิศวกรรม และสุดท้ายจับคู่กับความสัมพันธ์ของการดึง เจาะขุด และเปรียบเทียบกับการทำงานของกรงเล็บในสัตว์ยุคปัจจุบันนักวิจัยเผยว่า เทอริสิโนซอร์มีกรงเล็บคล้ายเคียว แต่ละกรงเล็บยาวพอๆ กับดาบซามูไร ทว่า กรงเล็บยาวและแคบของมันอ่อนแอเกินไปสำหรับการต่อสู้ เพราะการจำลองทางวิศวกรรมชี้ว่ากรงเล็บของเทอริสิโนซอร์ไม่อาจทนต่อแรงกดได้มากนัก นอกจากนี้ การวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าอัลวาเรซ ซอรัสในยุคแรกๆ เช่น Haplo cheirus จากยุคจูราสสิก มีมือที่ใช้งานได้หลากหลาย แต่พวกมันไม่เก่งในการขุด ทว่า ลูกหลานที่มีขนาดเล็กกว่าของพวกมันกลับมีมือขุดที่มีประสิทธิภาพ.
