ทีวีที่ทุกวันนี้หนุ่มๆสาวๆเขาว่า เป็นสื่อคนแก่...หนังเก่าๆดูซ้ำสี่ห้าครั้ง... มหากาพย์หนังแหกคุกรุ่นห้าสิบปี ปาปิญอง เทียบ ชอว์แชงส์ หนังแหกคุกรุ่นสามสิบปี สองเรื่องนี้ คุณภาพหนังเยี่ยมพอกันแต่ชอว์แชงส์ ล้างแค้นพัสดีได้สะใจกว่าหรือจะให้ดูแก่พ้นสมัยยิ่งไปอีก คุยเรื่องแหกคุก ก็มักนึกถึง อุบากอง แม่ทัพพม่า...ที่เล่าลือกันว่า มียันต์ขลัง...แหกคุกสยามหนีกลับพม่าได้ สมัยต้นรัตนโกสินทร์เจอเรื่องประโยชน์ยิ่งใหญ่ของเต่าตัวน้อย...ในหนังสือเรื่องคมๆความหมายชวนคิด (สุริยเทพ ไชยมงคล สำนักพิมพ์อินสไปร์ พ.ศ.2553) เป็นเรื่องเล่า...นี่ก็เป็นเรื่องแหกคุกอีกวิธี ที่มีเนื้อหาและแง่มุม ชวนให้คิดกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ชายผู้มีปัญญาฉลาดล้ำหน้าคนหนึ่ง ถูกผู้มีอำนาจหมั่นไส้ ยัดข้อหาการเมือง แล้วเอาไปขังเดี่ยว บนคุกหอคอย มีเจ้าหน้าที่คุมเข้มแข็งอยู่ด้านหน้าทุกวัน นักโทษคนนี้ ยืนเหม่อดูท้องฟ้า อยู่ที่หน้าต่างด้านหลัง ซึ่งมีที่ว่างให้คนเข้าไปใกล้ๆคืนหนึ่ง เขายืนเหม่อไร้จุดหมาย...ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ ...ต้นเสียงอยู่ใต้หอคอย เขาเพ่งดูครู่เดียว ก็รู้ “เมียเขาเอง” “ร้องไห้ ไปทำไม?” เขาทัก “ตั้งใจฟังฉันให้ดี...”“รีบกลับไปบ้าน หาเต่าน้อยตัวหนึ่ง กุ้งฝอยป่นนิดหน่อยเส้นไหมเส้นหนึ่ง เชือกเส้นเล็กเส้นหนึ่ง และเชือกเส้นใหญ่เส้นหนึ่ง คะเนความยาวเท่าความสูงของหอคอย คืนพรุ่งนี้ เอามาให้ข้า”ภรรยาสงสัย...แต่ก็กลับไปบ้าน คืนวันต่อมาก็นำของที่สามีสั่งมาถึงสามีสั่งต่อ “เอากุ้งฝอยป่นทาที่หัวเต่า เอาเส้นไหมมัดที่ท้อง จากนั้นเอามันไปปล่อยบนกำแพง หันหัวเต่าให้ตรงแนวหน้าต่างหอคอย” ภรรยาตั้งใจทำทุกอย่าง...ตามเรื่องเล่า หอคอยสูงแห่งนี้ มีกำแพงลาดชันเชื่อมไปถึงหน้าต่างชั้นบนสุดเต่าน้อยนึกว่ามีกุ้งฝอย อาหารโปรดอยู่ตรงหน้า มันก็คลานขึ้นกำแพงสูงขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่นาน เต่าน้อยก็ถึงจุดหมาย...นักโทษยืนรออยู่แล้ว เขาก็อุ้มมันขึ้นมา ปลดเส้นไหมที่พันตัวมันไว้ออก แล้วก็สาวๆ และสาวสุดเส้นไหม ผูกเชือกเล็กๆไว้เส้นหนึ่ง และเมื่อสุดเชือกเส้นเล็ก ก็มีเชือกใหญ่อีกเส้นผูกติดตามมาพอเดาตอนจบออก...นักโทษสำคัญ ก็ใช้เชือกเส้นใหญ่ โรยตัวลงมา หนีจากคุกหอคอยได้โดยสวัสดิภาพเรื่องคมๆเรื่องนี้ มีคำอธิบายความหมายชวนคิด สามีผู้ฉลาด ใช้ไหมเส้นเล็กๆ กับเต่าเจ้าสัตว์ตัวน้อย เรียกคืนอิสรภาพให้ตัวเอง ทำให้เราได้ฉุกคิด เลิกมองข้ามสิ่งที่เห็นว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆใกล้ตัวมีตัวอย่าง เครื่องบินโดยสารตก คนตายทั้งลำ ซากเครื่องที่เหลือ เจอสกอตช์เทปชิ้นเล็กๆ จากไหนก็ไม่รู้ ไปอุดที่ปากท่อตรวจวัดความดันอากาศ...ต้นเหตุเครื่องบินตก มาจากสกอตช์เทปชิ้นเล็กๆชิ้นนั้นเรื่องเล็กๆในวิถีชีวิตคน บางเรื่องกลายเป็นเรื่องใหญ่ความคลอนแคลนของผู้นำ ถ้าตั้งสติประเมินให้ดีๆ ก็จะพบว่ามาจากอคติ ความชัง...ผู้ร่วมงาน ที่ตอนนั้นเผลอคิดว่า เป็นแค่คนเล็กน้อยคะแนนนิยมที่ตกต่ำ เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ที่จริงเป็นสิ่งชี้วัดที่ดี แต่อคติความรักความหลงตัวเอง ทำให้ไม่เห็น จึงดันทุรังเดินหน้า ทั้งที่ควรเข้าใจว่า หมดเวลามาตั้งนานในโลกนี้ไม่ว่าพระเอกการเมือง หรือพระเอกหนัง...มีคนเก่งคนดีที่จะแสดงแทนได้ทุกเวลา อย่าเผลอคิดว่า โลกนี้มีแต่กูเล่นบทพระเอกได้คนเดียว.กิเลน ประลองเชิง
