ดาวหางแตกต่างจากดาวเคราะห์น้อยตรงที่ดาวเคราะห์น้อยเป็นวัตถุที่เป็นหิน ในขณะที่ดาวหางนั้นประกอบด้วยหิน น้ำแข็ง และก๊าซที่แข็งตัว เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มันจะได้รับความร้อนจนทำให้น้ำแข็งกลายเป็นไอสะท้อนแสงอาทิตย์ จนมองเห็นเป็นเหมือนนิวเคลียสหรือหัวเรืองแสงและมีหางยาวเมื่อปี 2557 นักดาราศาสตร์นาม เปโดร เบอร์นาร์ดิเนลลี (Pedro Bernardinelli) และแกรี เบิร์นสไตน์ (Gary Bernstein) จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในสหรัฐอเมริกา ได้ค้นพบข้อมูลของดาวหางดวงหนึ่งจากกล้อง Dark Energy Camera (DE-Cam) ความละเอียด 570 ล้านพิกเซลของกล้องโทรทรรศน์วิกเตอร์ เอ็ม.บลังโก ที่หอดูดาวอินเตอร์-อเมริกัน เซอร์โร โทโลโล (CTIO) ในชิลี ซึ่งจริงๆแล้วดาวหางดวงนี้ถูกพบครั้งแรกจากโครงการสำรวจพลังงานมืด (Dark Energy Survey-DES) ในปี พ.ศ.2557 นั่นเอง ดาวหางถูกตั้งชื่อว่า C/2014 UN271 หรือรู้จักในอีกชื่อคือ ดาวหางเบอร์นาร์ดิเนลลี-เบิร์นสไตน์ (Bernardinelli-Bernstein) ถูกระบุว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบ ซึ่งมันเดินทางมาจากขอบระบบสุริยะและมุ่งหน้าไปยังทิศทางของดวงอาทิตย์อย่างรวดเร็วล่าสุด นักดาราศาสตร์ได้กำหนดขนาดของดาวหาง C/2014 UN271 ได้แล้วว่ามันมีความกว้างเกือบ 129 กิโลเมตร ใหญ่กว่าเกาะโรดไอร์แลนด์ ในสหรัฐฯ หนักประมาณ 500,000 ล้านล้านกิโลกรัม ซึ่งมากกว่าดาวหางส่วนใหญ่ประมาณ 100,000 เท่า นอกจากนี้ C/2014 UN271 ยังเดินทางด้วยความเร็ว 35,405 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยกำลังเข้าใกล้โลกมากขึ้น แต่ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล เพราะดาวหางดวงนี้จะเฉียดใกล้โลกที่สุดในปี 2574.(Credit : NASA, ESA, Zena Levy (STScI))
