เมื่อดึกๆวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เอง โลกได้สูญเสียดาราภาพยนตร์ฮอลลีวูดระดับตำนาน ขวัญใจแฟนๆทั่วโลกเมื่อ 50 กว่าปีที่แล้ว ไปอีกคนหนึ่ง...ได้แก่ “ซิดนีย์ ปอยเตียร์” ดาราผิวสีที่โด่งดังมากในยุค ค.ศ.1960 หรือ พ.ศ.2500 ต้นๆซิดนีย์ ปอยเตียร์ แสดงหนังดังๆมาหลายเรื่อง แต่ที่ดังที่สุด และอยู่ในหัวใจคนไทยที่เคยเป็นหนุ่ม-สาว แต่เดี๋ยวนี้แก่แล้วอย่างผมและเพื่อนๆอีกหลายคน ก็คือเรื่อง “To Sir with Love” หรือ “แด่คุณครูด้วยดวงใจ” ในชื่อภาษาไทยนั่นเองภาพยนตร์เรื่อง “แด่คุณครูด้วยดวงใจ” เข้ามาฉายในเมืองไทย เมื่อ พ.ศ.2510 หรือประมาณ 54-55 ปีที่แล้ว...ถ้าจำไม่ผิดน่าจะฉายที่โรงภาพยนตร์ เฉลิมไทย ถนนราชดำเนิน และต่อมายังกลับมาฉายอีก 2-3 ครั้ง ที่โรงหนัง สยาม หรือไม่ก็ ลิโด้ (ถ้าจำไม่ผิดเช่นกัน)ผมเองดูหนังเรื่องนี้อย่างน้อย 2 ครั้ง ดูด้วยความซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง และเกือบจะร้องไห้ทุกครั้งที่ดู โดยเฉพาะในฉากจบเมื่อเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน “To Sir with Love” จากเสียงร้องของ “ลู ลู” (Lu Lu) นักร้องระดับโลกใน พ.ศ.ดังกล่าว ดังขึ้นTo Sir with Love เป็นภาพยนตร์ว่าด้วยเรื่องราวของ Mark Thackeray หนุ่มผิวสีคนหนึ่งที่เรียนจบมาทางวิศวกรรม แต่ยังตกงานอยู่ จึงไปสมัครไปเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอนปรากฏว่าโรงเรียนที่เขาจะต้องไปสอนนั้นอยู่ในย่านของคนยากจน ในบริเวณโทรมๆ ที่ยังไม่ถึงขั้นสลัม แต่ก็โทรมมากๆ และก็มีอยู่มากพอสมควรในอังกฤษสมัยก่อนนักเรียนของโรงเรียนนี้เกือบทั้งหมดล้วนเป็นเด็ก “เหลือขอ” มีประวัติว่าถูกไล่ออกจากโรงเรียนอื่นๆมาแล้วทั้งสิ้นเมื่อ ซิดนีย์ ปอยเตียร์ ในบทของคุณครูชั่วคราว เข้าไปสอนจึงถูกลองของสารพัดอย่าง ทั้งเรื่องเกเรเกตุงโดยตรง และการ “เหยียดผิว” ด้วย เนื่องจากเขาเป็นครูผิวสีคนเดียวของโรงเรียนนี้แต่คุณครู มาร์ค ก็ทุ่มเทเอาใจใส่ในการสอน ทั้งการให้ความรู้และให้ความใกล้ชิด ตลอดจนการรับรู้ปัญหาของเด็กๆแต่ละคน จนในที่สุดก็เอาชนะใจเด็กๆได้หมดทั้งห้องเรียนมาถึงฉากสุดท้ายๆ ที่เด็กเกเรเหล่านั้นเรียนหนังสือจบ จึงได้จัดงานฉลองมอบของขวัญให้แก่เขาก่อนอำลา ท่ามกลางเสียงเพลง “To Sir with Love” เคลียคลอจนคนดูต่อมนํ้าตาแตกดังที่ผมเกริ่นไว้นอกจากเรื่องนี้แล้ว ซิดนีย์ ปอยเตียร์ ยังชนะใจแฟนหนังชาวไทยและชาวโลกยุคก่อนอีกหลายเรื่อง...เขาเป็นดารา “ผิวสี” คนแรกที่ได้รางวัลออสการ์ เมื่อปี 1963 ในภาพยนตร์เรื่อง “Lilies of The Field” จำไม่ได้แล้วว่าตั้งชื่อไทยๆว่าอย่างไรอีก 2 เรื่องที่โด่งดังมากก็คือเรื่อง “Guess Who Coming to Dinner” และ “In the Heat of the Night” จำชื่อที่ตั้งไว้เป็นภาษาไทยไม่ได้แล้วเช่นกันในยุคที่การเหยียดผิวยังเป็นเรื่องใหญ่มากของสังคมอเมริกัน ใน ค.ศ.โน้น การที่เขาฝ่าฟันขึ้นมาเป็นดาราชั้นนำ และถึงขั้นได้รางวัลออสการ์จึงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แต่เขาก็ทำได้สำเร็จในที่สุดตามประวัติ ซิดนีย์ ปอยเตียร์ เกิดที่ไมอามี แล้วไปโตที่ บาฮามาส จนอายุ 16 ปี จึงเข้ามาใช้ชีวิตใน นิวยอร์ก รับทำงานสารพัดก่อนเข้าสู่โรงเรียนการแสดง และเริ่มอาชีพนักแสดงซิดนีย์ ถือสัญชาติของทั้ง 2 ประเทศ ถือทั้งบาฮามาส และสหรัฐอเมริกา แต่ในบั้นปลายเขากลับไปอยู่ที่ บาฮามาส อีกครั้ง และเสียชีวิตย่างสงบด้วยวัย 94 ปี เมื่อวันที่ 7 มกราคม ตามเวลาบ้านเราก็ถือว่าเขาเสียชีวิตก่อน “วันครู” ของประเทศไทยเพียง 9 วันเท่านั้น...ซึ่งปกติทุกวันครูจะมีคนไทยรุ่นเก่าๆ “โพสต์” ถึงภาพยนตร์เรื่อง “To Sir With Love” กันอยู่เสมอๆพร้อมกับทิ้งท้ายขอให้ครูไทยเราหาโอกาสดูภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย เพื่อเพิ่มพูนจิตวิญญาณครูบ้านเรา ซึ่งสมัยก่อนไม่แพ้ครูซิดนีย์เลย แต่หลังๆชักจะเจือจางลงในฐานะแฟนเก่าคนหนึ่ง ผมขอร่วมแสดงความอาลัย และขอขอบคุณ สำหรับภาพยนตร์เรื่อง “แด่คุณครูด้วยดวงใจ”...ที่ยังอยู่ในหัวใจของผู้คนทั่วโลก มาจนถึงวันนี้เมื่อวานเข้าไปดูในยูทูบก็ยังซึ้งอยู่เลยครับ.“ซูม”
