เด็กรุ่นถูกเรียกเบบี้บูม โตมากับนิยายร้อยแก้วกามนิตวาสิฏฐี ที่เสฐียร โกเศศ กับนาคะประทีป แต่ง ติดหูท่อนหนึ่งของเพลงฮิต “กามนิตยอดชาย จะไปค้าขายกรุงไพศาลี”กรุงไพศาลี ที่ “วาสิฏฐี” คนงามอยู่ อึกทึกครึกครื้นทั้งการค้าขาย ทั้งมีเรื่องรื่นเริงบันเทิงมากมาย เป็นหนึ่งใน 16 แคว้นใหญ่ในชมพูทวีปสมัยพุทธกาลจนพระเจ้าอชาตศัตรู กษัตริย์มคธ แคว้นติดกันด้านทิศใต้ หมายตาแต่ไม่แน่ใจว่าเอาอยู่ จึงส่งวัสสการพราหมณ์มาทำทีเป็นเลียบเคียงทูลถามพระพุทธองค์พระพุทธเจ้ารู้เชิงการเมือง ไม่ทรงประสงค์จะยุ่ง แต่ยอมรับในอำนาจกษัตริย์แคว้นที่ทรงเริ่มต้นเผยแผ่พุทธศาสนา จึงทรงถามพระอานนท์ พุทธอุปัฏฐาก“กษัตริย์ลิจฉวี แคว้นวัชชี (ซึ่งมีอยู่ด้วยกันมากมายหลายๆ องค์ ปกครองกันด้วยระบบสภา) ยังรักใคร่สามัคคีกันดีอยู่หรือ?”พระอานนท์ก็ทบทวน 7 ข้อธรรมให้วัสสการพราหมณ์ฟัง1.หมั่นประชุมกันเนืองนิตย์ 2.พร้อมเพรียงกันประชุม พร้อมเพรียงกันเลิกประชุม พร้อมเพรียงกันทำกิจที่พึงทำ 3.ไม่ถืออำเภอใจบัญญัติสิ่งที่ไม่ได้บัญญัติไว้ ไม่ล้มล้างสิ่งที่ไม่ได้บัญญัติ ถือปฏิบัติมั่นตามวัชชีธรรม4.ท่านเหล่าใดเป็นผู้ใหญ่ในชนชาววัชชี เคารพนับถือท่านเหล่านั้น เห็นถ้อยคำของท่านว่าเป็นสิ่งอันพึงรับฟัง (ขีดเส้นใต้ข้อ 4 ข้อนี้ ไว้นะครับ)5.บรรดากุลสตรีกุมารีทั้งหลาย มิให้ถูกข่มเหงรังแก 6.เคารพสักการบูชาเจดีย์ของวัชชี ทั้งภายในและภายนอก ไม่ละเลยการธรรมิกพลี7.จัดให้ความอารักขาคุ้มครองป้องกันอันชอบธรรมแก่บรรพชิตที่เป็นหลักใจประชาชน ตั้งใจให้ท่านที่ยังไม่ได้มาพึงมาสู่แว่นแคว้น ที่มาแล้ว พึงอยู่โดยผาสุกธรรมะชุดนี้ชื่อว่า วัชชีอปริหานิยธรรม ธรรมเป็นที่ตั้งของความไม่เสื่อมของชาววัชชี วัสสการพราหมณ์สดับแล้วอุทาน “อย่าว่าแต่ 7 ข้อเลย แค่ข้อเดียวก็ไม่มีทางที่จะโจมตีแคว้นวัชชีแตก” แล้วก็กราบทูลลาไปรายงานพระเจ้าอชาตศัตรูให้ทรงรอเวลาแผนวัสสการพราหมณ์ คนไทยรุ่นผมอีกเหมือนกัน รู้จักกันดี จากสามัคคีเภท คำฉันท์ ซึ่ง ชิต บุรทัต แต่งเป็นบทอาขยานให้ท่องตอนเรียนชั้นมัธยมต้นวัสสการพราหมณ์แกล้งผิดหทัย ถูกพระเจ้าอชาตศัตรู สั่งโบยตีจนเนื้อแตกยับทั้งตัว ทำทีเป็นหนีมาพึ่งบุญกษัตริย์ลิจฉวี ที่กรุงเวสาลี (ก็ไพศาลีนั่นล่ะ) กษัตริย์ลิจฉวี ไม่รู้เล่ห์นี้ รับไว้เป็นอาจารย์สอนบุตรวัสสการพราหมณ์ยุแยงตะแคงรั่ว ไปเข้าหูเหล่ากษัตริย์ ลิจฉวี ไม่ช้าก็กินใจ อิจฉาริษยา มองหน้ากันไม่ติดย้อนไปอ่านธรรมะข้อที่ 4 ของวัชชีอีกที แล้วก็จะเห็น ฝีปากวัสสการพราหมณ์มีผลให้ไม่มีใครฟังใคร ไม่มีใครใหญ่ไม่มีใครเล็ก ไม่มีใครเด็ก ไม่มีใครผู้ใหญ่วันที่พระเจ้าอชาตศัตรูยกทัพไปประชิดติดเมือง ไม่มีลิจฉวีองค์ไหนยืดอกอาสารบ ต่างเกี่ยงกันและกัน ชนิดที่ว่าประตูเมืองไพศาลีเปิดอ้ารับศัตรูเข้าไปยึดเมืองเมืองไพศาลี เมืองที่เคยยิ่งใหญ่ เมืองที่เด็กรุ่นผมมโนถึงลานอโศกฉากรักกามนิต วาสิฏฐี เมืองที่แคว้นข้างเคียงทั้งอิจฉาทั้งระย่อ ก็กลายเป็นแคว้นในอารักขาของกษัตริย์อชาตศัตรูไปง่ายๆเขียนถึงตรงนี้ ผมยังรักเมืองแบบไพศาลี เมืองที่เด็กๆ ยังเคารพผู้ใหญ่ครับ จำได้ ตอนอ่านนิยายแอบรักวาสิฏฐี ขนาดต้องตามไปอ่านวาสิฏฐี ภาคสวรรค์ ภาคนี้อ่านยาก แต่ก็อ่านจนจบเป็นเล่มที่สอง.กิเลน ประลองเชิง
