คอลัมน์ “ร้อยแปดพันเก้า” ฉบับวันนี้ขอส่งท้ายปี 2562 ด้วยเรื่องราวดีๆ ความสามารถและความน่ารักของสัตว์นานาชนิดที่ทำให้มนุษย์โลกอย่างเราๆยิ้มได้ในยุคที่กำลังวุ่นวายด้วยปัญหาที่มนุษย์สร้างกันขึ้นมาเองและภัยธรรมชาติ! ถาโถมเล่นงานมาตลอดปี...ขอเริ่มด้วยสัตว์ปีนักษัตรกุน! “หมูนักบำบัดประจำสนามบินตัวแรกของโลก”...ใครไปใครมาแถวสนามบินนานาชาติ ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐฯ ตั้งแต่เดือน พ.ย. เป็น ต้นมา จะได้พบกับความน่ารักของเหล่านักบำบัด 4 ขา...ผู้โดยสารคนไหนที่เกิดอาการเครียดจากการเดินทางหรือเกิดอาการหวาดกลัวการขึ้นเครื่องบิน ไม่ต้องยุ่งยากหาอะไรมาคลายความกังวลอีกต่อไป! ....“ลิลู” หมูนักบำบัดเพศเมียพร้อมให้บริการอย่างหมูมืออาชีพ ลิลูสวมเครื่องแบบเต็มชุด สวมหมวกกัปตัน ทาเล็บสีแดงสด เดินอวดอาดโชว์ความน่ารักไปทั่วอาคารผู้โดยสาร เข้าทักทาย ดมๆดอมๆผู้โดยสารให้ยิ้มกันได้ หรือใครจะลูบๆคลำๆ ลิลูไม่เคยหวง เอาที่สบายใจ...เป็นหน้าที่ของลิลู... เด็กๆนี่ชอบมาก....ลิลูยังโชว์ทักษะทางดนตรีเอาจมูกบานๆดุนดันเล่นเปียโนของเล่นได้อย่างคล่องแคล่วลิลูเป็นส่วนหนึ่งของ “กองพันกระดิก (หาง)” (Wag Brigade) หรือทีมสัตว์เลี้ยงนักบำบัดที่ยังมีเพื่อนร่วมกองพันเป็นสุนัขอีกหลากสายพันธุ์ ซึ่งต่างผ่านคุณสมบัติถูกคัดเลือกมารับงานนี้โดยเฉพาะคุณสมบัติหลักที่ว่าคือมีจิตใจพร้อมบริการหรือช่วยเหลือ (service-minded) ไม่กลัวคน...หลังตอกบัตรเสร็จงานแต่ละวัน....ลิลูจะกลับบ้านพร้อมคนเลี้ยงทุกวัน...โดยพักอยู่ด้วยกันที่อพาร์ตเมนต์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสนามบิน ...“ฝูงแพะฮีโร่”...ฝูงแพะ 500 ตัว ก่อวีรกรรมแบบกันดีกว่าแก้! พวกมันถูกว่าจ้างผ่านมือเจ้าของที่เป็นชาวอเมริกัน ให้ยกฝูงไปแทะเล็มกินหญ้าและวัชพืชอื่นๆในบริเวณโดยรอบพื้นที่ “หอสมุดประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน” ผู้ล่วงลับ ที่บริเวณหุบเขาซิมิ วัลเลย์ในรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐฯ ผลก็คือไฟป่าแคลิฟอร์เนียที่เกิดราวกับเป็นงานประจำปี ช่วงเดือน ต.ค.! ปีนี้ก็เช่นกัน มาตามนัด...แต่ขอโทษ!ไฟป่าไม่อาจคืบคลานเข้าใกล้ก่อความเสียหายให้กับหอสมุดประธานาธิบดีเรแกนได้เลยแม้แต่น้อย เพราะฝูงแพะที่ได้ฉายาตามชื่อจิตรกรชื่อดังชาวเนเธอร์แลนด์ อย่าง “วินเซนต์ แวน โกต” (วินเซนต์ แวน โก๊ะ) และฉายา “เซเลนา โกตเมซ” (ตามชื่อดารานักร้องสาวชาวอเมริกัน เซเลนา โกเมซ) ยกพวกจัดการรุมกินหญ้าแถวนั้นจนโล่งเตียน ไฟป่าเลยหมดเชื้อ! ไม่มีพลัง... เสียใจด้วยคุณไม่ได้ไปต่อ...เข้าข่ายเชื้อไฟน้อยย่อมแพ้ฝูงแพะ! ...ส่วนนี่เป็นเรื่องของ “อาเหมียวอารมณ์เสีย”! แมวเอกลักษณ์หน้าบูดบึ้งตลอดเวลา จนได้ฉายา “แมวหน้าบึ้ง” (Grumpy Cat) มีแฟนคลับนับล้านในสื่อโซเชียล ขึ้นแท่นเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงที่ทรงอิทธิพลในโลกออนไลน์ (Pet Influencers) ไปโดยปริยาย และด้วยเพราะเกิดมาพร้อมคาแรกเตอร์เด่นชัดขนาดนี้ เป็นแมวมีของมากจากอินเนอร์แรงๆ ความโด่งจึงตามมา แมวหน้ามุ่ยหน้าบึ้งที่เจ้าของตั้งชื่อให้ว่า “ทาร์ดาร์ ซอส” จึงมีผลงานในวงการบันเทิงทั้งได้ขึ้นปกนิตยสาร รับงานโฆษณาทางโทรทัศน์และงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง “คริสต์มาสแสนแย่ที่สุดของเหมียวหน้าบึ้ง” (Grumpy Cat's Worst Christmas Ever) ทาร์ดาร์เพิ่งมาจบชีวิตแมวดาราลงเมื่อเดือน พ.ค. ขณะอายุ (แมว) 7 ปี ด้วยโรคติดเชื้อในกระเพาะปัสสาวะ!... แฟนๆเศร้าไปตามๆกัน... ...ปิดท้ายด้วยเรื่อง “เพลงวาฬสื่อรัก”!...แม้จะไม่ค่อยเข้าแก๊ปกับชื่อหัวเรื่อง!แต่ก็มีเรื่องราวพัวพันใกล้ชิดกับมนุษย์...เมื่อทีมนักวิทยาศาสตร์ทำงานวิจัยตามติดชีวิตวาฬในทะเลแบริ่ง นอกชายฝั่งรัฐอะลาสกา ของสหรัฐฯ ทำการบันทึกเสียงวาฬชนิดหนึ่งที่เสี่ยงสูญพันธุ์ชื่อว่า “วาฬไรท์แห่งแปซิฟิกเหนือ” (right whale north pacific) ซึ่งเป็น 1 ใน 3 ชนิดสายพันธุ์ของวาฬไรท์หรือวาฬดำ (Right or Black whales) ได้เป็นครั้งแรกเมื่อเดือน มิ.ย. แต่ฟังไปฟังมาดูท่าไม่ใช่เสียงร้องของวาฬที่ส่งเสียงสื่อสารกันธรรมดา น่าจะเป็นการ “ฮัมเพลงสื่อรัก”...หาคู่ของวาฬไรท์ผู้โดดเดี่ยวมากกว่า.....อืม!วาฬก็มีหัวใจนะ!... (ถ้าเป็นอ้วกวาฬด้วยก็คงดี...รวยแน่!) แต่สิ่งสำคัญอีกอย่างคือต้องช่วยกันหาทางอนุรักษ์ไม่ให้วาฬไรท์สูญพันธุ์กันด้วย!......ขอให้ผู้อ่านทุกท่านเฮงๆรวยๆในปีใหม่ 2563 กันถ้วนหน้า!@ฒ คอกาแฟ
