ทุกวันนี้การโปรโมตนักร้องหรือเพลงสักเพลง ทำได้ค่อนข้างง่าย หากพลาดก็ไม่เจ็บตัวมาก ต้นทุนในการผลิตต่อหนึ่งเพลง ไม่น่าจะเกินเลขสี่หลักต้นๆโปรโมตผ่านสื่อออนไลน์มีกล้องดีๆหรือมือถือไฮเทคสักเครื่อง ก็จะกลายเป็นเจ้าของค่ายเพลงได้แล้วปะเหมาะโชคช่วย เพลงฮิตติดหูติดตาผู้บริโภคขึ้นมา ก็เท่ากับถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งในบัดดลเพลงอินดี้จากค่ายโนเนมหลาย เพลงที่เคยแหวกตลาดจนกลายเป็นเพลงระดับร้อยล้านวิว จนค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ตะลึงตึงๆตาค้างมาแล้วแต่สิ่งที่น่าห่วง...ที่สื่อหลักก็นำไปขยายผลให้เพลงเหล่านั้น จะโดยตามน้ำ รู้เท่าไม่ถึงการณ์ และหรือโดยเจตนาก็คือเพลงบางเพลงเนื้อหาค่อนข้างฉวัดเฉวียน เกาะแกะอยู่ใต้สะดือ เนื้อร้องละม้ายไปทางวรรณกรรมปกขาวชื่อเพลงก็ค่อนข้างลามก สองแง่สองง่ามไปทางการร่วมประเวณีของมนุษย์ หรือส่อเสียดไปในแนวนั้นแต่ก็เอามาโปรโมตมาเชียร์กัน บางทีสื่อโทรทัศน์บางสำนักก็เอาไปพูดถึง เชียร์ทั้งทางตรงทางอ้อมข้อสังเกตคือเพลงเหล่านี้ส่วนใหญ่จะใช้เนื้อร้องเป็นภาษาอีสาน แล้วนำมาใส่ทำนองโจ๊ะๆที่โดนหูโดนใจวัยรุ่นไม่อยากจะเรียกคนแต่งเหล่านี้ว่าครูเพลง แต่อยากเรียกว่า นักเขียนปกขาวสอดใส่ทำนองเพลงประกอบมากกว่าผู้เขียนคงไม่ซีเรียสมากนัก ธุระไม่ใช่ แต่หน่วยงานของรัฐที่ชื่อสำนักเฝ้าระวังทางวัฒนธรรม ยังอยู่ดีมีสุขหรือไม่หากยังอยู่ก็ตื่นขึ้นมาทำงานให้สมกับเงินเดือนบ้างก็ละกัน!!“สันติพงษ์ นาคประดา”แจ๋วริมจอjaewrimjor@gmail.com
