Credit : Darren Naish, Tetrapod Zoologyเรารู้จักจระเข้ยุคใหม่ในเรื่องลักษณะทางกายวิภาค และบทบาทนักล่าที่ยอดเยี่ยมในระบบนิเวศที่เป็นดินและมีน้ำนอง แต่บรรพบุรุษโบราณของจระเข้ที่อาศัยร่วมยุคกับไดโนเสาร์ที่เกิดขึ้นแรกๆในปลายยุคไทรแอสสิก (Triassic) แถมยังอาศัยอยู่ในพื้นที่เล็กๆโดยในเวลาต่อมาก็ก่อเกิดกลุ่มที่หลากหลาย เป็นสิ่งที่นักโบราณชีววิทยาพยายามค้นคว้าหาคำตอบหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือกลยุทธ์การกินอาหารของจระเข้ดึกดำบรรพ์เหล่านี้นักโบราณชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยบริสตอลและมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอนในอังกฤษ จึงมุ่งไป ศึกษาจระเข้กลุ่มทาลัตโตซูเคียน (thalattosuchians) ที่ชำนาญในการอาศัยอยู่ในทะเล มีจมูกผอมยาวและคล้ายตะโขงที่อาศัยและกินปลาในแม่น้ำที่อินเดีย และบรรพบุรุษของจระเข้กลุ่มนี้คือ Pelagosaurus typus เคยอาศัยอยู่ในทะเลตื้นช่วงต้นยุคจูราสสิก และปัจจุบัน คือทวีปยุโรป ทีมได้สร้างแบบจำลองกะโหลกศีรษะจระเข้ทะเล ที่สูญพันธุ์นี้มาเปรียบเทียบกับสายพันธุ์ที่คล้ายกันและยังมีชีวิตอยู่ เพื่อหาข้อมูลเชิงลึกใหม่เกี่ยวกับอาหารของจระเข้โบราณ รวมถึงบทบาทของพวกมันในระบบนิเวศเมื่อ 230 ล้านปีก่อนทีมเผยว่ากะโหลกศีรษะที่มีรูปร่างต่างกันจะช่วยให้รู้ว่าจระเข้กินอะไร ผลที่ได้นั้นเผยว่าขากรรไกรที่อ่อนแอของ Pelagosaurus typus อาจบ่งชี้ว่ามันมีความเชี่ยวชาญในการล่าเหยื่อที่เบากว่าและเล็กกว่าตะโขงยุคใหม่ ซึ่งจะช่วยให้เข้าใจเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับวิวัฒนาการของกลุ่มจระเข้ crocodylomorphs และการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาของนิเวศวิทยาสัตว์เลื้อยคลานทางทะเลแห่งยุคมีโซโซอิก (Mesozoic)
