การที่ผมกลายเป็น “คนแก่หลงหลาน” หรือ “คนแก่ติดหลาน” ไม่เห็นหน้าหลาน หรือไม่ได้เล่นกับหลานสักวันสองวันใจจะขาดรอนๆเสียให้ได้นั้นมีทั้งข้อเสียและข้อดีควบคู่กันไปครับ แต่ลงท้ายแล้วดูเหมือนจะมีผลดีมากกว่าเยอะข้อเสียข้อแรกก็คือทำให้ผมห่างเพื่อนห่างฝูง ห่างงานเลี้ยง ห่างงานสังคม เพราะเย็นลงค่ำลงก็อยากแต่จะไปเล่นกับหลาน ใครชวนไปกินไปเที่ยวอะไรที่ไหนก็ปฏิเสธหมดส่วนข้อดีข้อที่หนึ่งก็คือ ทำให้ชีวิตกระชุ่มกระชวยขึ้น มีความสุขและมีความหวังมากขึ้น รวมทั้งที่สำคัญที่สุด ทำให้คนแก่อย่างผมกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งหนึ่ง เพราะได้มีโอกาสกลับไปสัมผัสโลกของเด็กๆยุคนี้ในหลายๆด้าน เช่น มีโอกาสกลับไปเที่ยวสวนสนุกอีกครั้ง ไปลุ้นไปให้กำลังใจหลานเวลาขึ้นเครื่องเล่นต่างๆ หรือไม่ก็กลับไปเที่ยวสวนสัตว์ ทั้งสวนสัตว์ดุสิตก่อนที่จะโยกย้าย และซาฟารีเวิลด์ ซึ่งยังอยู่ที่เดิมเมื่อ 2 วันก่อน หลานผมไปดูการโชว์ “เลโก้” หรือตัวต่อพลาสติกครั้งยิ่งใหญ่ เป็นรูปงานวัดไทย และการละเล่นของเด็กไทย ที่ สยาม พารากอน ผมก็ตามเขาไปด้วยได้เรื่องราวของ “เลโก้” ที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Lego ซึ่งเป็นของเล่นยอดฮิตของเด็กทั่วโลก รวมทั้งเด็กไทยเราด้วย มาเขียนในคอลัมน์ “ซูม ซอกแซก” ฉบับวันอาทิตย์เมื่อวานนี้ได้ 1 คอลัมน์เต็มๆนอกจากการหลงหลานจะทำให้ผมรู้เรื่องราวของ Lego แล้ว ผมยังรู้ไปถึงการ์ตูนเรื่องใหม่ๆ ที่หลานผมชอบอีกด้วยอย่างเช่นการ์ตูน Peppa Pig หรือเจ้าหมูน้อยสัญชาติอังกฤษ ที่ฮิตระเบิดทั่วโลกเวลานี้สมัยก่อนตัวการ์ตูนดังๆก็จะมีแต่ มิกกี้ เมาส์ หรือ โดนัลด์ ดั๊ก หรือ ฯลฯ ในสังกัดของวอลท์ดิสนีย์สัญชาติอเมริกันเป็นส่วนใหญ่ แต่เมื่อ 15 ปีนี้เองมีตัวการ์ตูนอังกฤษเกิดขึ้นใหม่ตัวหนึ่ง คือเจ้า Peppa Pig กับเครือญาติทั้งพ่อทั้งแม่ ทั้งปู่ทั้งย่า ทั้งน้องและเพื่อนๆออกมาเขย่าโลกอย่างไม่คาดฝันเป็นเรื่องราวของครอบครัว “หมู” ครอบครัวหนึ่ง ที่พูดภาษาอังกฤษสำเนียงอังกฤษห้วนๆสั้นๆ แถมบางครั้งก็จะมีเสียง “คร่อกๆ” ซึ่งเป็นเสียงสะอึกของตัวละครที่เป็นหมูสลับฉากออกมาPeppa Pig ซึ่งถือกำเนิดในอังกฤษ และออกอากาศทางโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อ 31 พฤษภาคม ปี 2004 ดังระเบิดไปทั้งอังกฤษ แล้วก็ข้ามทะเลไปดังถึงอเมริกา และดังไปทั่วโลกหลังจากนั้นกลายเป็นขวัญใจเด็กทั่วโลก จนกระทั่งในร้านขายของเด็กเล่นจะมี “ของ” ที่เป็น Peppa Pig กับเครือญาติมาแบ่งพื้นที่ค่อนข้างเยอะทีเดียวเพราะหลานผมชอบ Peppa Pig ทำให้ผมพลอยชอบไปด้วย บางทีอยู่คนเดียวก็เปิดยูทูบดูการ์ตูนชุดนี้แก้เหงา...ดูๆไปชักชอบมุกการ์ตูนอังกฤษ กลายเป็นแฟนตัวจริงเสียงจริงของ Peppa Pig ไปอีกคนซึ่งก็กลายเป็นผลดีแก่สุขภาพจิตของผมอย่างยิ่งเลยครับ เพราะทุกวันนี้ ตอนสวมบทคนแก่นั่งอ่านข่าวหนังสือพิมพ์เรื่องเลือกตั้ง บอกตรงๆว่า อ่านแล้วก็เบื่อชะมัด เพราะอยู่ในวังวนเดิม ด่ากันไปด่ากันมาเหมือนเดิม อ่านแล้วก็หงุดหงิด หดหู่ บางครั้งก็สิ้นหวังเพื่อนคนแก่อื่นๆของผมเจอกันเมื่อไรก็มักจะบ่นเรื่องนี้ว่าเป็นห่วงอนาคตประเทศไทย...ทำท่าจะเสียสุขภาพจิตไปตามๆกันผมฟังแล้วก็ยิ้ม ไม่เสียสุขภาพจิตเหมือนเพื่อนๆเพราะผมมี Peppa Pig เป็นที่พึ่ง เบื่อข่าวการเมืองวันไหนหรือแม้แต่เบื่อบิ๊กตู่ช่วงที่ท่านออกมาพูดยาวๆคืนวันศุกร์ผมก็ปิดทีวีเดินไปเปิดเครื่องคอมพ์เข้ายูทูบดูการ์ตูน Peppa Pig ด้วยความสุข ลืมการเมือง ลืมบิ๊กตู่ในฉับพลันนี่แหละผลดีของการเป็นโรค “หลงหลาน” โดยตรงเลยล่ะครับ!“ซูม”
