สุดยอดทหาร ลือลั่นในยุคจั้นกั๋ว (403-221 ปีก่อน ค.ศ.) ชื่ออู๋ฉี่ ฐานะเทียบเท่าซุนอู่ (ซุนวู) แต่เมื่อตาย ใช้ความตายพิฆาตศัตรู สยดสยองยิ่งใหญ่ไม่แพ้ซางยางที่ตายด้วยห้าม้าแยกร่างเลยเป็นคนเมืองอุ้ย เล่ากันว่าเคยไปเมืองฉีศึกษาพิชัยสงครามซุนอู่ จนแตกฉาน เขียนตำราพิชัยสงคราม 48 บท แต่เหลือไว้ให้ศึกษาอยู่แค่ 6 บท เรียนจบกลับเมืองอุ้ยถูกเย้ยหยันว่าใช้เงินล้างผลาญพ่อแม่บันดาลโทสะฆ่าคนตายไปกว่า 30 คน หนีไปอยู่กับเจิงเซิน บุตรเจิงจู่สาวกเอกของจงขื่อ อาจารย์ลัทธิหยูเมื่อมารดาตายไม่ได้กลับไปไว้ทุกข์ ลัทธิหยูถือว่าเป็นความอกตัญญูร้ายแรง ไล่ออกจากสำนัก เดินทางไปรับราชการทหารที่เมืองหลู่ พอดีเมืองฉียกทัพโจมตีเหมืองหลู่อู๋ฉี่กำลังถูกวางตัวเป็นขุนพล แต่ถูกระแวงว่าเป็นไส้ศึก เนื่องจากภรรยาเป็นคนเมืองฉี อู๋ฉี่ฆ่าเมียสร้างความเชื่อใจ ได้เป็นแม่ทัพสัประยุทธ์เมืองฉี และเอาชัยชนะได้ ชื่อเสียงเริ่มเกรียงไกรต่อมามีคนอิจฉาวางแผนให้ร้ายป้ายสี อ๋องเมืองหลู่ก็เริ่มคล้อยตาม อู๋ฉี่ไหวตัวทัน หนีไปขอรับใช้เมืองอุ้ย อ๋องเมืองอุ้ยตั้งเป็นขุนพลคุมทัพห้าหมื่นไปโจมตีกองทัพฉินที่มีกำลังห้าแสนแตกพ่ายกิตติศัพท์ครั้งนี้มีคนพยายามศึกษา อู๋ฉี่มีดีอะไรนักหนาเล่าขานกันว่า อู๋ฉี่ใช้ชีวิตในกองทัพเยี่ยงเดียวกับทหารเลว สวมเสื้อผ้า กินอยู่เหมือนทหารเลว ไม่นอนฟูก เวลาเดินทัพไม่ขี่ม้า ไม่นั่งรถ ร่วมทุกข์สุขกับทหารอย่างจริงใจไม่เสแสร้งใน “สือจี้” “ซือหม่าเซียน” เขียนว่า ครั้งหนึ่งทหารคนหนึ่งเป็นฝี อู๋ฉี่ใช้ปากดูดหนองฝีจนทหารคนนั้นหาย แม่ทหารรู้ข่าวถึงกับ ร้องไห้โฮ “ลูกแกเป็นแค่ทหารเลว ขุนพลลดตัวดูดหนองให้ ถือเป็นเกียรติใหญ่ ทำไมจึงร้องไห้”“แกจะรู้อะไร” แม่ทหารเลวตอบ “เมื่อก่อนขุนพลก็เคยดูดหนองฝีให้พ่อของมัน ผลก็คือ มันรบจนตัวตาย ข้าร้องไห้เพราะรู้ว่า ไม่ช้าลูกข้าจะรบจนตัวตายตามพ่ออีก”การลงโทษเฉียบขาด การปูนบำเหน็จถึงขนาด อู๋ฉี่เคยบอก ไม่แน่ว่าจะคุมทหารได้เสมอไป แต่เมื่อใดเขาถูกเรียกระดมพล ก็ยินดี สู้รบจนตัวตายไม่เสียดายชีวิต เช่นนี้จึงจะไว้ใจได้อู๋ฉี่รบให้ อุ้ยอุ๋นโหวผู้บิดา และเมื่อถึงยุค อุ้ยอูโหวผู้ลูก ก็ยังรบต่อ เขานำทัพรบ 76 ครั้ง ชนะ 64 ครั้ง อีก 12 ครั้ง ต่างฝ่ายต่างถอยทัพกลับ อาณาจักรอุ้ยขยายใหญ่โตออกไปถึงพันลี้ภาษิตว่า “ต้นไม้ใหญ่ต้องรับลมแรง” หลังอุ้ยอูโหวผู้ลูกครองราชย์ไม่นาน ขุนพลอู๋ฉี่ก็ถูกขุนนางขี้ฉ้อตอแหลใส่ร้าย เก้าอี้อู๋ฉี่เริ่มสั่น เขาระแวงภัย หนีปรับใช้ฉู่เจ้าอ๋วง เมืองฉู่เมืองนี้อ่อนแอ รบกับเมืองใดก็แพ้ เพราะใช้ขุนนางเฟ้อ อู๋ฉี่เริ่มด้วยการปลดขุนนางแก่ไม่ทำงาน ตั้งคนเก่งทำแทน ออกกฎหมายปฏิรูปยึดที่ดินเจ้าที่ดินศักดินา ให้สืบทอดได้ไม่เกินสามชั่วอายุคนเอาที่ดินมาเพิ่มให้ครอบครัวทหาร ลดหย่อนภาษีให้ ไม่ต้องรบแบบห่วงหน้าพะวงหลังเมืองฉู่เริ่มฟื้นฟูเข้มแข็ง อู๋ฉี่นำทัพพิชิตเมืองเอี๋ยง เมืองไป๋เอี้ย เมืองเฉิน เมืองไซ่ โจมตีกองทัพพันธมิตร เมืองหัน เมืองอุ้ย เมืองจ้าว แพ้ยับ และเอาชนะเมืองใหญ่อย่างเมืองฉินได้แคว้นฉู่กำลังผงาดยิ่งใหญ่ ฉู่เจ้าอ๋วงสิ้นพระชนม์กะทันหัน การเมืองพลิกผัน ศัตรูอู๋ฉี่ก็เปิดตัว นัดหมายกันมาล้อมกรอบ อู๋ฉี่จนมุมหน้าพระศพอ๋อง ประกาศว่า “ข้าจะใช้กลยุทธ์สุดท้ายล้างแค้นพวกเจ้าให้สาสม”แล้วเขาก็วิ่งเข้าไปซบบนพระศพฉู่เจ้าอ๋วง ขณะศัตรูยิงธนูห่าฝนเข้าใส่ ธนูปักร่างอู๋ฉี่เหมือนตัวเม่นแน่นอน ธนูเสียบเข้าพระศพฉู่เจ้าอ๋วงด้วยกฎราชสำนัก ใครผู้ใดยิงธนูต้องพระศพ ต้องประหาร 7 ชั่วโคตร อ๋องคนใหม่สั่งประหารพวกสั่งยิงธนู 70 ครอบครัว อู๋ฉี่ใช้ความตายตัวเอง ล้างแค้นศัตรู พ่อแม่ลูกเมียศัตรูได้อย่าง “สาสม” ตามที่เขาประกาศจุดจบจอมเผด็จการ ไม่ว่ายุคใดสมัยไหน สยดสยองเหมือนกันเช่นนี้แล.กิเลน ประลองเชิง
