ประสบการณ์กุนซือกลุ่มกบฏโพกผ้าแดง...แต่แพ้กลุ่มจูหยวนจาง...ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์หมิง เอาดีทางการเมืองไม่ได้ หลอก้วนจง หันไปเอาดีทางเขียนนิยายก่อนโด่งดังจากสามก๊ก เขาซ้อมมือด้วยการเป็นผู้ช่วยซือไน่อัน อาจารย์ เขียนนิยายดังเรื่องซ้องกั๋งชื่อซ้องกั๋ง อมตะวรรณกรรมจีน เด็กรุ่นผมดูจากหนัง จึงรู้จัก 108 ผู้กล้า แห่งเขาเหลียงซานมากกว่าเรื่องจริงของซ้องกั๋ง หัวหน้ากบฏโพกผ้าแดง ตอนท้ายๆเปลี่ยนบทนักปฏิวัติ ยอมเลือกฝ่ายกษัตริย์ 108 นักสู้เหลียงซาน ซึ่งถูกเขียนและให้ช่างวาด วาดรูปลักษณะที่ไม่เหมือนกัน เหลือจากรบจนตัวตายอีกไม่กี่คนปัญหาของคนแต่ง ก็คือเขียนตอนจบซ้องกั๋งอย่างไรให้ประทับใจในหนังสือ หลอก้วนจง ผู้ให้กำเนิดสามก๊ก (สำนักพิมพ์แสงดาว พ.ศ.2563) บุญศักดิ์ แสงระวี เล่าตอนจบของวีรบุรุษเขาเหลียงซานไว้ตอนที่ 45ภาพลักษณ์หลี่ขุย คนสนิทซึ่งซื่อตรงจงรักภักดีซ้องกั๋ง องอาจโอ่อ่า แรกๆหลอก้วนจงคิดจะเขียนให้เขาถูกทหารฮ่องเต้ฆ่า แต่ความจริงก็คือ ก่อนหน้าหลี่ขุยรบชนะฆ่าขุนพลฝ่ายฮ่องเต้นับไม่ถ้วนทั้งห้าวหาญถึงขั้นเคยลากฮ่องเต้ลงจากหลังม้า จะให้จอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่ตายง่ายๆก็ไม่ได้อีกหลอก้วนจงคิดแล้วคิดอีกก็ยังคิดไม่ออกจนฟุบหลับคาโต๊ะเขียนหนังสือ(อือ! เรื่องหลอก้วนจงตอนนี้เหมือนเรื่องหลวงวิจิตรวาทการ ตั้งท่าเขียนเรื่องใครฆ่าพระเจ้ากรุงธนฯจังเลยหลอก้วนจงรู้สึกตัวว่ามีลมพัดเข้ามาวูบหนึ่ง ในเงาดำที่มากับลม มีชายผิวดำสองมือถือขวานยืนตรงหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ยุติธรรม” “ท่านเป็นใคร?” หลอก้วนจงถาม “เหตุใดจึงว่าไม่ได้รับความเป็นธรรม”“เราคือหลี่ขุย” ชายถือสองขวานบอก “เดิมท่านซือไน่อัน เขียนให้เรารบเก่งระดับไร้เทียมทาน”หลอก้วนจงงง ชายคนนั้นก็บอก “ทำไม? ท่านจะเขียนให้เราตายง่ายๆ”“ซือไน่อัน อาศัยปากเรา ด่าพี่ซ้องกั๋ง ยอมรับใช้ฮ่องเต้ซ่ง ยังใช้มือเราฉีกหนังสือเกลี้ยกล่อมฮ่องเต้ ทุบตีเฉินไท่เว่ย คนถือหนังสือฮ่องเต้ ไม่แค่นั้น ยังให้เราไปเผาหอนางโลมชุ่ยหยุน ทำเอาฮ่องเต้ที่ไปเที่ยวขี้เยี่ยวแตก”หลอก้วนจงกำลังพยายามทำความเข้าใจเงาหลี่ขุย ก็ฟันธง“เมื่อพี่ซ้องกั๋งไปเป็นคนของฮ่องเต้ซ่งแล้ว เขาจะยอมให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไปอีกได้หรือ?”ไม่เสียทีที่ต่อมาหลอก้วนจงเป็นคนแต่งนิยายสามก๊ก เขาต่อรองเงาหลี่ขุย “เมื่อซ้องกั๋งยอมรับการเกลี้ยกล่อม หาที่ตายให้ตัวเอง ยังทำให้ 108 พี่น้องหลายคนตาย ที่เหลือหนีหัวซุกหัวซุน ถ้าเช่นนั้น เราจะเขียนให้ท่านขึ้นเขาเหลียงซานตั้งตัวขึ้นใหม่ ท่านว่าจะดีไหม?”“ไม่ได้” หลี่ขุยตอบเด็ดเดี่ยว“เรากับพี่น้องซ้องกั๋งเป็นพี่น้องร่วมสาบาน รักกันยิ่งกว่าพี่น้องคลานตามกันมา เมื่อพี่ซ้องกั๋งตาย เราจะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม?” “ถ้างั้น! จะให้เราทำอย่างไรดี!” หลอก้วนจงถามเงาหลี่ขุยทำสิ่งไม่คาดฝัน ควงขวานฟันหลอก้วนจงตรงแสกหน้า หลอก้วนจงตกใจ ลุกวิ่งหนีแต่ก็ล้มกลิ้งหลอก้วนจงตื่น และรู้ว่าเป็นความฝัน แล้วเขาก็เขียนตอนจบซ้องกั๋งว่า เมื่อซ้องกั๋งยอมจำนนต่อฮ่องเต้ เขาแน่ใจ หลี่ขุยผู้กล้าจะไม่ยอม จึงชวนมากินข้าว เอายาพิษใส่เหล้า ฆ่าตัวตายไปพร้อมกันตอนจบเราก็ได้ความรู้ ซ้องกั๋งเป็นเช่นสามก๊ก หลอก้วนจงแต่งเติม จนรู้กัน จริงเจ็ดเท็จสามเรื่องจริงเรื่องแต่ง มีข้อแตกต่าง...เรื่องจริงผิดถูกดีชั่ว แก้ไขไม่ได้ แต่เรื่องแต่ง แล้วแต่คนแต่งจะมโนแค่ไหนสมมติเรื่องบิ๊กโจ๊ก นักข่าวโรงพักเก่ารุ่นผมรู้จักตำรวจดี จนกล้าพอจะบอกเสียงดังๆว่า ความต่างของบิ๊กโจ๊กกับตำรวจอื่นก็คือ เป็นชื่อที่ชาวบ้านนึกถึงแล้วเชื่อว่า “พึ่งได้”ค่อยๆไล่เลียงความรู้สึกที่มีต่อตำรวจกันดู มีตำรวจที่เรากล้าคิดว่าพึ่งได้สักกี่คน.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
