ทันทีที่ลงเนื้อหาเกี่ยวกับอำนาจการขอหมายค้นของราษฎรไปแล้วสร้างกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่ตำรวจ ทนายความ และนักศึกษากฎหมาย แต่ยังเหมือนคุยกันไม่สุด เพราะ ป.วิอาญามาตรา 59 ยังมีอะไรซ่อนอยู่?ว่าที่ พ.ต.ดร.สมบัติ วงศ์กำแหง กรรมการบริหารเนติบัณฑิตยสภา ฝ่ายช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย ขยายความอีกตอนว่า...หลังจากคำพิพากษาฎีกาที่ 6864/2562 ที่ศาลฎีกาพิจารณาว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 59 ไม่ได้บัญญัติให้ผู้ร้องขอออกหมายต้องเป็นตำรวจเท่านั้น ราษฎรจึงมีสิทธิขอให้ศาลออกหมายค้นได้ดังนั้นเท่ากับว่า ผู้ร้องขอตามมาตรา 59 จึงหมายความรวมถึงราษฎรด้วย?ในมาตรา 59 บัญญัติว่า “ศาลจะออกคำสั่ง หมายจับ หมายค้น หรือหมายขัง ตามที่ศาลเห็นสมควร หรือโดยมีผู้ร้องขอก็ได้”แปลว่า ราษฎรขอออกหมายจับได้!แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับราษฎรที่จะออกหมายจับ เพราะต้องรวบรวมพยานหลักฐานจนน่าเชื่อว่า ผู้ที่ถูกขอออกหมายจับ กระทำความผิดอาญา หรือจะหลบหนี หรือจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือจะไปก่อเหตุภยันตรายอย่างอื่นเพราะราษฎรไม่ใช่เจ้าพนักงานตำรวจที่มีอำนาจหน้าที่ในการสืบสวนสอบสวนตามกฎหมาย มีสิทธิออกหมายเรียกบุคคลมาสอบปากคำได้นอกจากนี้ ในการดำเนินการตามหมายจับ เป็นเรื่องของพนักงานฝ่ายปกครอง หรือตำรวจ ราษฎรไม่มีสิทธิจับ เว้นแต่เจ้าพนักงานผู้จัดการตามหมายจับร้องขอให้ช่วย หรือมีการกระทำความผิดซึ่งหน้าแม้ราษฎรจะมีสิทธิร้องขอให้ออกหมายค้นหมายจับ แต่วิธีการค้นและการจับคงไม่ใช่เรื่องง่ายหากปฏิบัติไม่ถูกอาจถูกดำเนินคดีเองได้!สุดท้ายหนีไม่พ้นต้องถือหมายค้นหมายจับ ไปขอความช่วยเหลือจากมืออาชีพคือ ตำรวจ...สหบาท
